7 Nov 2018

இட்லித்துணி,,,

காய வைத்திருந்த இட்லித்துணிகளை எடுத்து அதன் சுருக்கம் நீக்கி மடித்து வைத்துக்கொண்டிருந்தாள் மனைவி.

இது நாள்வரை அவள் அவித்தெடுத்த இட்லிகள் அந்தத்துணிகளின் துணையி ல்லாமல் வெந்ததில்லை,அது போல் அவள் அந்தத்துணிகள் போட்டு எடுக்கும் இட்லியைத்தவிர்த்து வேறெதையும் நினைத்துப்பார்த்ததில்லை.

அதுஅவள் கட்டியிருந்த புடவையைப் போலவே இருந்தது,இட்லித்துணியும்/

இட்லித்துணிகளை அலசி எப்பொழுதும் வெயிலில் காயப்போட மாட்டாள் மனைவி.

நிழல்க்காய்ச்சலாக வீட்டிற்குள்தான் காயப்போடுவாள்,அதுவும் சமையலறை சிங்க் தொட்டியின் மேல்புறமாய் இருக்கிற கம்பியில்தான் உலர்த்தினால்தான் திருப்தி அவளுக்கு/

எதுவும்அவள் கண் பட இருக்க வேண்டும்.அப்பொழுதான் திருப்தி அவளுக்கு. சமையலறையில் அவளுக்கு தோதான இடங்களில் மட்டுமே சமையல் சாமா ன்களை வைத்துக் கொள்வாள்,

கைக்கு தோதான இடங்களில் பாட்டில்களிலும் பிளாஸ்டிக் கண்டெய்னெர் களிலும் அடைபட்டுக்கிடக்கிற ஜாமான்களை அவள் எடுத்துப்புழங்கி விட்டு எடுத்தது எடுத்த இடத்தில் வைத்து விடுவாள்.

ஒரு ஜாமான் கூட அனாவசியமாய் வெளியில் இருக்காது, அதது அதனதன் இடத்தில் இருந்தால்தான் திருப்தி அவளுக்கு/

சமையல் வேலைகளுக்கு அவள் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறாளோ அதே அளவிற்கு சுத்தமாய் வைத்துக்கொள்வதற்கும் மெனக்கெடுவாள்.

அந்த மெனக்கெடுதலில் இட்லித்துணிக்கு தனி இடம் இருக்கும்,

மறந்தும் கூட வெளியில் வெயிலில் கொண்டு போய் காயப் போட்டு விடமா ட்டாள்.

போன மாதத்தின் ஒரு நாளில் ஏதோ ஞாபகப் பிசகாய் அலசிய துணிகளோடு துணிகளாய் வெளியில் கொண்டு போய் உலர்த்தக் கொண்டு போய் விட்டாள்,

“அதுனால என்ன இப்ப, வெளியில காய்ஞ்சா காய்ஞ்சிட்டுப் போகுது, வெயி ல்ல காய்ஞ்சா நல்லதுதான,,”எனச்சொல்கிற இவனை இடுப்பில் கைவைத்து முறைத்துப்பார்த்தவாறே சொல்வாள்.

இதுக்கு நான் என்ன பதில் சொல்லுவேன்னு ஒங்களுக்குத் தெரியும், நீங்க வேணுமின்னேஏங்வாயக்கிண்டனுங்குறதுக்காககேக்குறீங்க,என்பவள்விழிகளை உருட்டி முறைக்கிற போது விழிகளிரண்டும் கண்களிலிருந்து கழண்டு தரை தொட்டோடி இவன் மேனி வருடி தொட்டுச்செல்லும் ,

வருடிச்செல்கிற பார்வையை கொஞ்சம் செல்லம் காட்டி தட்டித்திருப்பி அனுப்பிவிட்டு வாஞ்சை மிகவாய் ஒரு பார்வை பார்த்து அப்படியே திருப்பி அனுப்பி விடுகிற கணங்களில் அவளை அப்படியே  தூக்கிக்கொண்டு தூர தேசம் போய் விடலாம் போலிருந்தது. 

ஆனால்அப்படிப்போவதற்கு தனியாய் ஒரு நாள்ஒருபொழுதாவது விடுமுறை எடுக்க வேண்டும்தான்,

அப்படி விடுமுறை எடுக்க அலுவலகங்கள் அனுமதிப்பதில்லைதில்லைதான், இதற்கென ஒரு சிறப்பு மனுபோட்டு சம்பந்தபட்டவர்களிடம் அனுமதி கேட்க வேண்டும்.

”வெயில்ல காயப்போட்டா துணிக நல்லாக்காயுங்குறது எனக்கு தெரியாமயா இருக்கு,துணி எவ்வளவுக்கெவ்வளவு நல்லாக்காயுதோ அவ்வளவுகவ்வளவு தூசி படியும். அதுனாலத்தான நான் நெழல்க்காய்ச்சலா காயவைக்கிறேன் இட்லித் துணிய,,,” என்பது அவளது பதிலாய் இருக்கும்.என்கிற ,மனுப் போடு கிற நேரத்தில் அசைபோட்ட போது நீங்களும் நானும் நம்ம துணிகளையோ புள்ளைங்க துணிகளையோ ஏதாவது ஒரு யெடத்துல காயப்போடுவமா சொல் லுங்க என்றாள்.

அவளது பேச்சிலும் ஞாயம் உரைத்ததுதான்.

ஒரு துணியை ஒரு முறைதான் பயன் படுத்துவாள்.மிஞ்சிப்போனால் இரண்டு தடவை.அதற்கு மேல் வேறு புதுத்துணிதான்,

ஓரமெல்லாம் பூக்கள் பூத்தது போல் கரை பழுத்து பழுப்பேறி மக்கடித்துக் காண்பிக்க ஆரம்பித்து விட்டாலே ”அந்தத்துணி வேண்டாம். வேறு மாற்றி விடுவோம்” என்பாள்,

கடை வீதியில் இருக்கிற ரத்தினசாமி ஜவுளிக்கடையில்தான்துணி எடுப்பாள் பெரும்பாலும்,

அது என்னவென்று தெரியவில்லை,ரத்தினசாமி கடை என்றாலே இட்லித் துணிக்கானது,அதற்குத்தான்அவர்கைராசியானவர்எனபெயர்எடுத்தவர் போலும்,

அவரும்அதற்கேபிறவிப்பலன்எடுத்தவர்போலஅவரதுகடைநம்பிவருகிறவர்க ளுக்கு நம்பினார் கைவிடப்படார் என்பது போல் பறந்து பட்டுக்காட்சியளிப்பார்.

அவரது கடையை நம்பி இட்லித்துணி எடுக்கிற பெண்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகமானதே தவிர குறைந்தபாடில்லை.

தீர விசாரித்ததில் இட்லித் துணி விற்பதற்கென்ப தனி செக்‌ஷன் ஆரம்பிக்கப் போவதாய் சொன்னார்கள்.

அந்தக்கடையில் துணி எடுப்பதில் ஒரு சௌகரியம் இருக்கிறது அவளுக்கு, எதிர்த்தாற்ப் போல் இருக்கிற வத்தலகுண்டுக்காரர் கடையில்தான் குக்கர், மிக்ஸி,கிரைண்டர்,ஸ்டவ்எனரிப்பேருக்குக்கொண்டுவருவாள்.கொண்டுவந்து கொடுத்து விட்டு எதிர்த்த கடையில் இட்லித்துணி எடுத்து வைத்து விட்டு மார்கெட்போய்காய்கறிவாங்கிவரும் முன் ரிப்பேருக்குக்கொடுத்தது ரெடியாகி விடும்,பல சமயங்களில் ரிப்பேரான குக்கரை தூக்கிக்கொண்டு வந்து ரிப்பேர் செய்து கொண்டு போய் மதியம் சாப்பாடு பொங்கியிருக்கிறாள்.

வாடிக்கையாளருக்குகடைக்காரரும்உடனடியாய்பண்ணிக்கொடுத்துவிடுவார்.

அவள் கொண்டு போய்க் கொடுத்ததை இவன்போய் வாங்கி வருவான் சமயா சமயங்களின் அலுவலகம் முடிந்து போன நாட்களில்.

கடைக்காரர்கூடச்சொல்லுவார்,”காலையிலஅக்காசொல்லீட்டுத்தான்போனாங்க, நீங்க வருவீங்கன்னு,வந்துட்டீங்க, இப்பத்தான் ஆபீஸ் முடிஞ்சி வர்றீங்களா சார் என்பார் கடைக்காரர், சிரித்துக் கொண்டே/

அவள் ரிப்பேருக்குக்கொடுத்ததை வாங்கும் பொழுதோ இல்லை ரிப்பேருக் கான பணத்தைக் கொடுக்கும் பொழுதோ சொல்லுவார் கடைக்காரர்,

“அக்கா மாதிரிதாங்க ஏங் வீட்டுக்காரியும் அவளுக்கு வீட்டுல குக்கர் மிக்ஸி ன்னு ஏதாவது ரிப்பேர் ஆயி நின்னுறக்குடாது ,ஒடனே தூக்கீட்டு ஓடி வந்து ருவா கடைக்கு,ஏன் நீ வர்ற எனக்கு போன் பண்ணிச்சொன்னா கடையில இருந்து ஆள் அனுப்புவேன்னுல்லன்னு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டா, அவ வேலைய அவளே செஞ்சாத்தான் திருப்தின்னுவா,

“இது கூட பரவாயில்ல, கேஸ் ஸ்டவ்வு ரிப்பேரா போச்சின்னு ஒரு ஆட்டோ கீட்டோ பிடிச்சிட்டு வராம வீட்டுல இருக்குற சைக்கிள்ல கட்டி எடுத்துட்டு வந்துருவா,

“இத்தனைக்கும் வீட்டுல ஒரு வேலைக்காரம்மா இருக்காங்க,கடையில இத்த னை பேரு இருக்கோம்,இருந்தும் அவ வேலையின்னா அவதான் வருவா, அவதான் எல்லாம் செய்வா,

“வீட்டு வேலைக்காரிம்மாக்குன்னா ரொம்ப வருத்தம் பாத்துக்கங்க இதுல, அவ என்ன சொல்றா தெரியுமா “அம்மா என்னைய நம்பாமத்தான இப்பிடி அவுங்களா போயிக்கிறாங்க கடைக்கின்னு” கேட்டு வருத்தப்பட்டா,

”இதுஏங்வீட்டம்மாவுக்கு தெரிஞ்சிஅவ வீட்டு வேலைக் காரம்மாவ சமாதானப் படுத்தீருக்கா,என்னக்காஎன்னைப்பத்திஒங்களுக்குத்தெரியாதா,ஏங் வேலைய நானே செஞ்சாத்தான் திருப்திங்குறதுன்னு,,/

இங்க கடைக்கி வந்துட்டு சும்மா போக மாட்டாஎதுத்தாப்புலஇருக்குற துணிக் கடையில நல்ல வெள்ளையான மல்லுத் துணியாப்பாத்து எடுத்துக்குவா ,மீட் டர் கணக்கா,

அந்தத்துணிக்கடைக்கல்லாவுல ஓனரய்யா இருக்குர நேரம் போக அவுங்க சம்சாரம் இருப்பாங்க,கிட்டத்தட்ட அம்பது வயசுக்கு மேல இருக்கும் அவுங்க ளுக்கு ஓனரு அம்மா உக்காந்துருப்பாங்க”,

இவளைப்பாத்ததும் இவள உக்காரச்சொல்லீட்டு கடைக்காரப்பையன விட்டு காப்பி வாங்கி வரச்சொல்லீட்டு இவமனசுல நெனைச்சிட்டுப் போன ஒரு மீட்டர் வெள்ளைத் துணியக்கிழிச்சிக்குடுத்துருவாங்க,“என்ன இட்லிசட்டிக்கு போடுறதுக்குத்தானன்னு./

அவளும் ஆமாம்ன்னு தலையாட்டிக்கிட்டு ஓனரம்மா குடுத்த காப்பிய குடிச்சி ட்டு துணிய வாங்கீட்டுப்போயிருவா ,

“போகும்போது மறக்காம ஒண்ணு சொல்லீட்டுப்போவா பாருங்க,அது மனச தைக்கிறது போல இருக்கும்ன்னு அந்தம்மா ஏங்கிட்ட வந்து ஒரு நாள் ஆத்த மாட்டாம சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாங்க,

“வீட்டுல நீங்க அவிச்ச இட்லிய வீட்டுக் காரரும் புள்ளைங்களும் சாப்புடுட்டு போனதுக்கப்புறம் நீங்க சாப்புட்டீங்களா, இல்ல இன்னைக்கும் பட்னியாத் தான் கடைக்கு வந்தீங்களான்னு கேட்டாங்கன்னுவாங்க”,

”அதச் சொல்லும் போதே அந்த ஓனரம்மாவுக்கு மொகம் ஒரு மாதிரி ஆகிப் போகும்.எனச்சொல்கிறகடைக்காரர்ரிப்பேர்பண்ணியபாத்திரங்களைகொடுத்த னுப்புவார்,

பரஸ்பரம் இட்லித்துணியும் இட்லிப்பானை விற்கிற கடையாகவும் அதுவே குக்கர் மிக்ஸி ரிப்பேர் செய்கிற கடையாகவும் இருப்பதில் இவன் மனைவிக்கு கொஞ்சம் சௌகரியம் இருக்கத்தான் செய்தது.

நான்ரத்தமும் சதையும் உயிரும் உணர்வுமா இருக்கேன் ,என்னையப் போலத் தான அதுவும்,நான் சட்டிக்கி வெளியில இருந்து வேகுறேன்,அது சட்டிக்குள்ள இருந்துவேகுது,அவ்வளவுதான்வித்தியாசம்,எனச்சொன்னமனைவி அடுப்பில் தோசை வார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்/

வார்த்துக்கொண்டிருந்த தோசை இவனுக்கானது என நினைக்கிறான். மெல்லி சாய் தகடு போல ஊற்றிக்கொண்டிருந்தாள்.

ஒங்களுக்காகத்தான் ஊத்திக்கிட்டு இருக்கேன் தோசை,

என்னமோ இப்பத்தான் வாரி வளைச்சி திங்கப்போறவரு மாதிரிதான். திங்கப் பழகுறசின்னப்புள்ளைங்கதின்னுபழகுறதுமாதிரி,கொஞ்சம்கொஞ்சமா பிச்சிப் பிச்சி வச்சி தின்பீங்க,

திங்குறது ரெண்டு,அதுக்கு தேங்காய்ச்சட்னி, மல்லிச் சட்னி இல்லைன்னா சாம்பாரு,

சாம்பாருதான்மதியச்சாப்பாட்டுக்குரெடியாயிருதில்ல,ஒங்களுக்குஇப்பிடி
வேணும், பெரியவளுக்கு மெத்துமெத்துன்னு ஊத்தப்பம் போல வார்த்துக் குடுக்கணும், அவளுக்கு தொட்டுக்கிற எது இருக்குதோ இல்லையோ இட்லிப் பொடியும்தேங்காய்ச் சட்னியும் வேணும்ன்னுவா, பிடிவாதமா,அதுல ஒண்ணு இல்லை ன்னாக்கூட சாப்புடாம எந்திர்ச்சிப்போயிருவா பிடிவாதமா,

சரி சமயத்துல ஏதோ அப்பிடி கோபமா இருக்கான்னு நெனைச்சமுன்னா அவ ளோட வழக்கமே அப்பிடித்தான் இருக்கு,முன்னயெல்லாம் அப்பிடி இருக்க மாட்டா,ஆனாஇப்பைக்கிஇப்ப அது மாதிரியான பழக்கம் கூடிக்கிட்டே போகு து, ஏண்டி அப்பிடின்னு கேட்டா காலேஜீ,பிரண்ட்ஸீ,பழக்க வழக்கம்ன்னு இன்னும் ஏதோதோ சொல்லுறா,அவ சொல்றதெல்லாம் ஏங் வேலைகள கூட்டுற மாதிரி இருக்கே தவிர கொறைக்கிறது போல இல்ல,.” என்பாள்.

“இதுல எஞ்சினது நானும் சின்னவளும்தான், எனக்கு சரி இந்த வயசுக்கு மேல என்னத்தையாவது இருக்குறத சாப்புட்டுக்கிட்டு இருந்துக்கிருவேன். ஆனா வளர்ற புள்ள அவ,இப்பிடியே மிஞ்சுனத தின்னுக்கிட்டு இருந்தா வயிறு சுருங்கிப்போகாதா,ஒடம்பு எப்பிடி விருத்தியாகும்,,?சொல்லுங்க, பெரியவள நீங்க கவனிக்கிற அளவு கூட சின்னவ மேல கவனம் வைக்கிறதில்ல, அவ ளும் சரி நமக்கு இவ்வளவுதான் வாய்ச்சத்ன்னு சுங்கிப்போனா சுருங்கி/

“சாப்பாடு தண்ணி துணி மணி மத்த மத்த எல்லாவிஷயத்துலயும் அவளுக்கு அவளே ஒருகட்டத்தப்போட்டுக்கிட்டு வாழப்பழகிக்கிட்டா,,

”பெரியவ அப்பிடி ,சின்னவ இப்பிடி நீங்க அதுக்கெல்லாம்மேல காலையில எட்டு மணிக்கு எந்திரிச்சி குளிச்சி முடிச்சி ஆபீசுக்கு கெளம்ப வேண்டியது, ஆபீஸீ முடிஞ்சி வந்து ராத்திரி பண்ணெண்டு மணி ஒரு மணி வரைக்கும் முழிச்சிருக்க வேண்டியது.அப்புறம் காலையில எட்டு மணிக்கு எந்திரிச்சி வழக்கம் போல குளிச்சி கெளம்பன்னு இப்பிடியேதான் இருக்குறீங்க,

“இதுல ஒரு நா ஒரு பொழுதாவது ஏங் செரமம் என்னன்னு கேட்டுருக்கீங்க ளா, அடுப்படிப்பக்கம் வந்துருக்கீங்களா,தோசைக்கி என்ன செய்யிறேன், இட் லிக்கு என்ன செய்யிறேன், சட்னிக்குஎன்னசாம்பாருக்குஎன்ன மதியம் சோறு எப்பிடி வருதுன்னு ஏதாவது யோசிச்சிருக்கீங்களா,,,,

“நீங்க வாட்டுக்கு மாசத்துக்கு ஒரு தடவை அரிசிக் கடையில அரிசி வாங்கிப் போடுறதோட சரி,அதுகூட நீங்க எங்க வாங்கிப் போடுறீங்க,போன் பண்ணிச் சொன்னதும் கடைக்காரங்க கொண்ணாந்து போட்டுர்றாங்க,அதுல கூட இட்லி அரிசி வேணுமுன்னு நான் பத்து தடவை ஒங்க கிட்ட சொன்னதுக்கப்புறம் பதினொன்னாவது தடவையா வாங்கிக் கொண்ணாந்து தருவீங்க,அதுக்குள்ள ஏங் தொண்டத்தண்ணி வத்திப்போகும்,

“ஆனா அரிசி வர்றதுக்குள்ள நீங்களும் பெரியவளும் இன்னைக்கி இட்லிக்கு போடலையா தோசைக்கு போடலை யான்னு ஆயிரம் தடவை கேட்டுருவீங்க, நானும் தலை விதிய நொந்து சிரிச்சிக்கிறதத்தவிர்த்து அந்த நேரத்துல வேற எதுவும் செய்ய முடியாதவளாப் போயிருவேன்…”எனச்சொல்பவள் தெனசரி இதெல்லாம் ஒரு பக்கம் இருக்க சின்னவ ஒடம்பு அனுமிக்கா இருக்குறது னாலஅவளுக்குபீரியட்ஒழுங்காவரமாட்டேங்குது,மாசாமாசம்இர்ரெகுலராத்தா ன் இருக்கு,ஒண்ணு ரெண்டு நாளு தள்ளிப்போகுது,இல்லைன்னா ரெண்டு மூணு நாளைக்கு முன்னாடி வந்துருது,

”இதப்பத்தி எப்பவாவது ஏங்கிட்ட கேட்டுருக்கீங்களா நீங்க,போன வாரத்துல இதச்சொல்லாமுன்னுவந்தப்பபேசாமக்கெட,”நொய்நொய்ங்காம”ன்னுசொல்லி ஏங் பேச்ச அமிக்கீட்டீங்க,

இன்னைக்கித்தான் அதச்சொல்ல நேரம் கெடைச்சது சொல்றேன்.

அது மட்டுமில்ல,அவ ட்ரெஸ்ஸீ, போக்குவரத்து ,படிப்பு மார்க்கு, இன்னும் இன்னுமான எது பத்தியுமே கவலைப்பாடாம நீங்க பாட்டுக்கு ஒங்கவேலை சம்பாத்தியமுன்னு மட்டும் இருக்கும் போது நான் ஒத்தையாளா எத்தனையத் தான் மல்லுக்கட்டி இழுக்குறது சொல்லுங்க, என்றவளை ஏறிட்ட போது,,,,,

மடித்து வைத்துக்கொண்டிருந்த இட்லித்துணிகளின் சுருக்கங்கள் அவளது முக ரேகைகளாய் பட்டுப் பிரதிபலிக்கிறது.

4 Nov 2018

சிந்தித்தெள்ளிய,,,,

போய் விட்டதா பேருந்து எனக்கேட்க நினைத்த கணத்தில் வந்து நிற்கிறது பேருந்து இளம் செவ்வந்துப்பூ நிறம் காட்டி,

புழுதி படர்ந்த சாலைகளில் இது போலான கலர்களில் பேருந்து ஓட்ட தனி தைரியம் வேண்டும்தான்,அது அவர்களுக்கு இருந்தது போலும் என்கிற எண்ணத்துடன் பேருந்தில் ஏறுகிறான்,

வரட்டுமாஅப்ப,எனக்கேட்டநேரத்தில்தோசைசுட்டுக்கொண்டிருந்தாள்மனைவி.
தோசையம்மா தோசை,அம்மா சுட்ட தோசை அரிசி மாவும் உளுந்த மாவும் கொஞ்சம் கோதுமை மாவும் கலந்து சுட்ட தோசை,,,,,என பிள்ளைகள் இருவ ரும் பாடும் போது கொஞ்சம் கோபம் கொண்டு வைவாள் அவள்,

ஆமாடி இப்பிடியே பாடுப்பாடவும் கேலி பண்ணவுமா மட்டுமா இருங்க, வே லையில எதுவும் ஒதவீறாதீங்கடீ என்பாள் பல்லைக்கடித்துக்கொண்டே/

கடிக்கிற பல்லின் நறநற சப்தத்தில் வண்டு விடுகிற இவன் ஏங் பச்சைப் புள்ளைகளப் போட்டு வசை பாடுற,அதது கத்துக்க வேண்டிய தேவையும் நேரமும் வந்தா கத்துட்டுப்போகுதுங்க என்பவன் அவுங்க ரெண்டு பேருக்கும் காலேஜ் போக பாடத்தப்படிக்கன்னு தூங்கி எந்திருக்கன்னு இருக்கவே நேரம் சரியா இருக்கு,இதுல நீ சொல்றது போல சமையலறைய சுத்தி வந்துக்கிட்டு இருந்தாங்கன்னு வையி,அவ்வளதான் ,அவுங்க படிப்பும் பட்டமும்,,,,/

அது சரி நீங்க சொல்றது போல கொஞ்சம் விட்டுப்பிடிச்சும் அதுங்கங்களுக்கு தேவை வரும்போது கத்துக்கிற வேண்டியதுதானன்னு விட்டா நாளைக்கி இன்னொருத்தன் வீட்டுக்கு வாழப்போகையில தாங்கைய ஊனி கர்ணம் பாயிறதுக்காவது தெரிஞ்சிறுகணும் இல்லையா,என்பாள்.

இவனுக்கானல்கொஞ்சம் எரிச்சல்தான் ,”என்ன இது எப்பப் பாத்தாலும் ஏதா வது ஒரு வேலைய நோண்டிக்கிட்டு இருந்தா எப்பிடி,,?அந்தளவுக்கா குமிஞ்சி கெடக்கு வேலை,,?எனக்கேட்டவனை ஏறிடுபவள் ஒங்களுக்கென்ன காலை யில எந்திரிச்சி குளிச்சி முடிச்சி வேலைக்கு கெளம்பீர்றீங்க,நீங்க குளிச்சுக் கெளம்புற அந்த நேரத்துக்குள்ள ஒங்களுக்கும் புள்ளைங்க ரெண்டு பேருக்கு ம் காலையில டிபன் ரெடி பண்ணி,அதுக்கு சட்னி சாம்பார் ரெடி பண்ணி மதியம் குடுத்தனுப்ப சாப்பாட்டு செஞ்சி கூடவே தொணைக்கி கூட்டு பொரிய ல்ன்னு ஒங்களுக்கும் புள்ளைகளுக்கும் புடிச்சதா ஏதாவது ஒண்ணு வச்சி அதுல உப்பு புளி மொளாகா அளவா இருக்கான்னு பாத்துப்பாத்து செஞ்சி அத டிபன்ல அடைச்சிஒங்களுக்குகுடுத்தனுப்புனுப்பிட்டுநானும்அவசரஅவசரமாகெடச்சத அள்ளி வாயில் போட்டுக்கிட்டு நிக்குற காலையில நேரத்துக்கு அப்புறம்தான் எனக்கு வீட்ல இருக்குற வேலைங்குற ஒலகமே விரியுது,

”இதுல கொடுமை என்னான்னா இவ்வளவு கொறைஞ்ச நேரத்துக்குள்ள இவ்வ ளவுவேலைகள எப்பிடி என்னால செஞ்சி முடிச்சி ஒங்கள மனம் கோணாம அனுப்பி வைக்க முடியுதுன்னு நீங்களாவது புள்ளைகளாவது யோசிச்சிருப் பீங்களாங்குறது சந்தேகம்தான், இல்லையா,,,என்பாள் விழி உருட்டி/

பஸ்ஏறி உள்ளே போகும் போதுதான் கவனிக்கிறான்,இன்று கொஞ்சம் உட்கார் ந்து செல்லஇடமிருந்தது,

பொதுவாகஇப்படியாய்அமைந்து விடாதுதான்,ஒன்றுபடியில் நின்று கொண்டு பயணம் செய்கிற அளவிற்கு கூட்டம் அதிகமாய் இருக்கும்அல்லது உட்காந்து செல்ல நினைப்பதே இங்குகெட்ட வார்த்தை என எழுதி வைக்கப் பட்டிருக்காத குறையாய் பேருந்தின் இருக்கைகள் யாவும் ஆள் நிரம்பிக் காணப்படும்/

ஆண்கள் பெண்கள் என எழுதப்பட்டிருந்தாலும் கூட எல்லா இருக்கைகளிலும் எல்லோரும் கலந்து அமர்ந்திருப்பவர்களாக.

“என்னபடியில் தொங்கி நின்று போகிறவன் உள்வந்து நிற்கவேண்டியதுதான். படியில்கிடைக்க விட்டுப்போன பாதுகாப்பு உள்ளே கிடைத்து விடுகிறதுதான்,

உருட்டிய விழிகள் இரண்டும் செய்து வைத்தது பொருத்தியதைப்போல் அழகு காட்டி இமை மூடி இருந்தது,

மூடிய இமைகள் இரண்டை செதுக்கித்திறக்க தேவைப்பட்ட சிற்பியாய் இவன் கணவனாய் போய் தோள்பற்றிய நாட்களில் இமை மட்டுமல்ல மனமும் சேர்த்துத் திறக்கிறாள்.

அன்றி திறந்த மனமும் விழிகளும்தான் இன்று வரை இவன் மேல் படர்ந்து பாவி அவன் மேல் அரவணைப்பில் வைத்துக்கொள்வதாக,,,/

உண்மைதான் அவள் சொல்வதும்.அவளது காலை நேர சமையலறை பாடு பற்றியாய் இதுநாள்வரை இவன் கொஞ்சம், கொஞ்சம் பேசி வந்தாலும் கூட பிள்ளைகள் இது பற்றி மறந்தும் கூட பேசுவதில்லை.

மகா அக்கா கூட சொல்வார்கள்,”என்னடா புள்ளைகள வளப்பு வளத்து வச்சி ருக்குறநீ, வெளங்காத வளப்பா,,,,,/ஒருவீடுகூட்றதில்ல, வாசத் தெளிக்கிறதி ல்ல, கோலம் போடுறதில்ல,துணி தொவைக்கிறதில்ல, பாத்தரம்பண்டம் கழு வுறதில்ல,நாளைக்கி ஒரு வீட்ல போயி வாழப்போற புள்ளைகளுக்கு நீதா ண்டா இதெல்லாம் கத்துக் குடுக்கணும், ஓங் பொண்டாட்டிகாரி என்ன செக்கு மாடா,பாவம் ஒத்தையிலயே முழு வீட்டையும் கட்டி இழுக்குறா” என்பார்கள்.

அவர்கள் சொல்கிற நேரம் கொஞ்சம் கழிவிறக்கம் கொள்கிற மனது மனை வியின் வேலையில் இனி மனதையும் கையையும் கலந்து விட வேண்டும் கண்டிப்பாய் என முடிவெடுக்கும்,

எடுக்கிற முடிவு எடுக்கிற நேரத்தில் மனமெழுந்தும் படமெத்தும் நிற்பதோடு சரி.அதற்கப்புறமாய் நீர்த்துப் போய் விடுகிறதுதான்.

பஸ்ஸினுள்கேட்டபாடல்மனதைகவ்வியதாய்இருக்கிறதுதான்,எண்பதுகளில் கோலாச்சியவரின்பாடல்இப்பொழுதும் மனம் தாலாட்டுவதாய், காதலர்க ளின்மனதில் குடிகொண்டிருந்தஉணர்வுகளுக்குஉரமூட்டியபாடல்,ரசமூட்டிய வரிகள்,ராஜாங்கம்கொண்டஇசை.என்னஸ்பீக்கர்தான் கொஞ்சம் பிசிறு தட்டிக் காட்டியதாய்,,/

பாடல்களை கேட்ட கணத்தில் எங்கெங்கோ இருக்கும் காதலர்கள் சூமந்திர காளி போட்டது போல் ஒன்று சேர்ந்து விடுவார்கள் போலும்.

மகா அக்கா இவனிடம் சொல்லும் போதும் பேசும் போதும் ஊடாடும் பிள் ளைகள் “ஆமா நாங்க என்ன கல்யாணம் பண்ணிப்போறது இன்னொருத்த னுக்கு சமையல்பண்ணிப் போடுறதுக்கா”,,,என்பார்கள்.

சிரித்துக்கொண்டே பதிலளிக்கிற அக்கா ”அதுஅப்பிடியில்லை கண்ணுகளா, நான்பாக்குற வேலைக்கும் அலையிற அலைச்சலுக்கும் வீட்லவந்து வேலை செய்ய நேரம் இருந்ததில்ல.ஆனாலும் ஓம் மாமாவுக்கு ஒரு சுடுதண்ணி வச்சிக்குடுக்குறதுன்னாலும் நான் வந்து செஞ்சி குடுத்தாத்தான் நிம்மதிப் படுவாரு மனுசன்.அது போல எனக்கு சின்னதா ஒரு காய்ச்சல் தலைவலின் னாலும் கூட என்ன வேலைன்னாலும் எங்க இருந்தாலும் அப்பிடியே போட்டு ட்டு வந்து என்னைய ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிக்கிட்டு ஓடுவாரு,எனக்கு காய்ச் சல் சரியாகுற வரைக்கும் கோழி தான் குஞ்ச பாதுகாப்பது போல அப்பிடியே தனக்குள்ள பொத்திவச்சி வைச்சிக்காப்பாரு,நான் சம்பாதிக்கிற சம்பாதியத் துக்கு தினம் ஹோட்டல்ல வாங்கி சாப்புட்டுக்கலாம்தான்,அது போல ஏங் வீட்டுக்காரரும் அவருக்கிருக்கிற சௌரியத்துக்கு ஆள்கள கைகாட்டி விட்டு ட்டு வீட்டு வேலை செய்யச் சொல்லலாம்தான்.ஆனா அவரும் நானும்தான் அந்தந்தவேலைகளச்செய்வோம்.அப்பிடிச்செஞ்சாத்தான் எனக்கும் திருப்தி, அவருக்கும் மன நிறைவு ஆகும்,

“இதுல நாங்க ரெண்டு பேரும் போட்டி போட்டுக்கிட்டு நான் என்ன ஒனக்கு சமைச்சிப்போடவா வந்தேன்னும் ,அவரு நான் என்ன நீ வச்ச வேலைக் காரனான்னும் பேசிக்கிட்டு திரிஞ்சமுன்னு வையிங்க,குடும்பம் தெருவுக்கு வந்துரும் இல்லையா,குடும்பம்ங்குறதே ஒருத்தருக்கொருத்தரு சார்ந்து வாழ் றதுதானப்பா,இதுல போயி நா பெரிசு நீ பெரிசுன்னு நின்னா வீணாப் போவம் ப்பா,

“இன்னைக்கு எத்தனையோ பெரிய பெரி ய வேலை பாக்குறவுங்க, எத்தனை யோ பெரிய பெரிய பொறுப்புல இருக்குறவுங்க தான் வேலைய தாந்தான் செஞ்சிக்கிறாங்க,சமையல் உட்பட/”பிடிவாதமா வேலைக்கி ஆள்கள கூட வச்சிக்கிறாம,நான் சொல்லுறது ஆண் பொண் ரெண்டு பேரையும் சேத்துத் தான்/

“இதுல போயி நீங்க என்னமோ நாங்க கல்யாணம் பண்ணிப்போறது ஒருத்த னுக்கு சமைச்சிப் போடுறதுக்கான்னு கேட்டு வீம்புக்கு நின்னுன்கின்னா குடும் பத்தோட சார்பே அழிஞ்சி போகுமேம்மா”,,,,,,எனச் சொல்கிற மகா அக்கா இவனின் ஒன்று விட்ட அக்கா இல்லை,

நாலாவது தெருவில் வசிக்கிறவள்.இவனது சொந்த ஊர்க்காரர்,ரத்தமும் சதை யும் உயிரும் உணர்வுமாய் இன்னும் சில கிராமங்களில் முடி கொண் டுள்ள பழக்கமாய் வேற்று ஜாதிகளுக்குள் உறவுமுறை வைத்து அழைத்துக் கொள்கிற பழக்கம் இவனது ஊரிலும் இருந்தது.அதில் அக்காவாய் கிளை விட்டு தோள் படர்ந்தவள்.மகா அக்கா/அந்த தோள் படரல் இன்றுவரைக்கும் உயிர்ப்பாய் இருக்கிறதுதான்,அல்லது அவளும் இவனது மனைவியும் அதைப் இழுத்துப்பிடித்து புதுப்பித்துக்கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்/

பஸ்ஸினுள் இவன் நின்றிருந்த இடத்திற்கு அருகில் இருக்கிற சீட்டில் அமர்ந் திருந்தவர் ”சார் ரொம்ப நேரமா நின்னுக்கிட்டே வர்றீங்க பாவம், கொஞ்சம் உக்காருங்க” என தான் அமர்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து இடம் கொடு த்தார்/

எழுந்து நின்றவரை கவனிக்கிறான்.வலது காலில் முழங்காலுக்குக் கீழே கட்டைக்கால்பொருத்தப்பட்டிருந்தது.அவர் எழுந்து நின்ற வேகத்தில் ஜன்னல் வழியாக வந்த காற்றும் அவர் ஏந்திப்பிடித்திருந்த அவரது லுங்கியும் அவரது காலை காட்டிக்கொடுத்து விடுகிறது,

திடுக்கிட்டுப்போன இவன் ”அய்யா நீங்க எதுக்கு எந்திரிச்சிக்கிட்டுஅதுவும் இந்தக்காலவச்சிக்கிட்டு,நான்இந்தாஅடுத்தஊர்வந்ததும்எறங்கீறுவேன்,,,,என்றதும் தம்பி ஒங்களபோல உள்ளவுங்க சொல்லும் போதுதான் எனக்கு கட்டைக் காலு இருக்குறதே ஞாபகத்துக்கு வருது தம்பி,மத்தபடி அது ஞாபகத்துக்கு வர்ற தில்லதம்பி.நானும்நெனைக்கிறதில்ல,நெனைச்சேன்னுவையிங்க,மனசுதாழ்வு மனப்பான்மையில் கொமைஞ்சி போகும் கொமைஞ்சி,அதுனால அத நெனைக் கிறதும் இல்ல.நெனைச்சி மருகுறதும் இல்ல,

“இப்ப விட்டாலும் ஒங்களுக்கு சமமா ஓடுவேன்னு ஊர்க்கார வெடலைப் பசங்ககிட்டயும் சொந்தக்கார பசங்ககிட்டயும் மல்லுக்கு நிப்பேன், வழக்காடு வேன் அவுங்களும் சிரிச்சிக்கிட்டே ஏங்கூட நான் ஓடுற ஓட்டத்துக்கு தகுந் தது போல ஓடி வருவாங்க,அதுல எனக்கு ஒரு சந்தோஷம் இருக்குதுங்குறத அவுங்க புரிஞ்சிக்கிட்டு இந்தக்கெழட்டுப்பையலுக்கு வேற வேலையில்லைங் குறதுபோலஇருக்காம ஏங் எண்ணத்துக்கு ஒத்து வர்றாங்கல்ல.அதுவே பெரிய விஷயம் இல்லையா,,,,,?

“என்னதான் செல் போனும் கையுமா அலைஞ்சாலும் ஈ மெயில் இண்டர் நெ ட்டுன்னு பாத்துக்கெடந்த போதும் கூட அவுங்க இந்த மாதிரி விஷயத்தையும் யோசிக்கிறாங்க இல்லையா,அதுவே பெரிய விஷயம் ,என்னைக்கேட்டா அப்பிடி யோசிக்கிற மனசு அவுங்களுக்கு வாய்ச்சிருக்குறது அவுங்களுக்குக் கெடைச்ச மிகப்பெரிய பரிசுன்னு சொல்லுவேன்,”எனச் சொன்னவர்தான் விவசாயம் பண்ணுவதாகச்சொன்னார்,

“தம்பி நமக்கு சும்மாஇருந்து பழக்கம் இல்ல தம்பி.எங்கிட்டாவது போயிக் கிட்டும் வந்துக்கிட்டுமாத்தான் இருப்பேன் தம்பி,தோட்டத்துல கொஞ்சம் கீரை போட்டுருக்கேன்,கூடவே ஊடு சால்ல கத்திரி,தக்காளி அது இதுன்னு கொஞ் சம் ஊனி வச்சிருக்கேன்,காலையில வெள்ளன போயி தோட்டத்துல கீரை அறுத்து டவுனுக்கு கொணாந்துருவேன்,அத வித்து முடிச்சிட்டுப்போயி காய் கறிகள் பெறக்கி டவுனுக்குக் கொண்டுவருவேன்.கைவசம் ஒரு டூ வீலர் ஒண்ணு இருக்குது தம்பி, அதுதா என்னைய இழுத்துக்கொணாந்து டவுனுல சேக்கும்,திரும்ப ஊருக்குக் கொண்டு போகும்,இப்பிடி மாத்தி மாத்தி அலை யிற எனக்கும்ஏங்வண்டிக்கும்தெனசரியானசாப்பாடுடனுக்குள்ளதான் காத்துக் கிட்டு இருக்கும்,

“நான் போற நேரத்துக்கும் வர்ற நேரத்துக்குமா வீட்ல போயி சோத்துக்குன்னு ஒக்காந்துருந்தேன்னு வையிங்க,வேலை ஆகாது அதுனாலத்தான் வயித்துப் பசிய ஹோட்டலுக்கு அடகு வச்சிருவேன்,நமக்குன்னு நெரந்தரமா ஒரு கடை இருக்குதம்பி,அங்கதான்எல்லாமும்.இன்னைக்குவண்டியசர்வீஸீக்குபோட்டுரு
க்கேன்.அதுவர்ற வரைக்கும் பஸ்ஸீதான் என்றவரை ஏறிட்ட போது சும்மா ஏங் காலையே பாக்காதீங்க தம்பி உக்காருங்க என தோளைப்பிடித்து அழுத் தினார்,

அவரது தோள் தொடலிலும் அவரது வார்த்தைகளிலுமாய் பொதிந்திரு ந்த வாஞ்சை இவன் கண்களில் ஈரம் கசிய விட்டதாயும் நினைவுகளை பின் னோக்கி இழுத்துச்சென்றதாயும்/

இவன் மனைவி சொன்னது போலவே அவள் பண்ணிக்கொடுக்கிற காலை நேர டிபனும் மதியச்சாப்பாடும் எப்படி வருகிறது என்பதை கவனிக்கவும் மன தில் வைத்துக்கொள்ளவும் தவறியிருக்கிறான்தான் இதுநாள் வரை,/

என்ன இது போயிட்டு வரட்டுமா போயிட்டு வரட்டுமான்னு அரை மணி நேரமா கேட்டுக்குட்டு இங்கனயே சுத்திக்கிட்டு இருக்கீங்களே தவிர்த்து போற வழியக்காணோம் என்கிறாள்,

ஆமாசுத்திச்சுத்திவர்றாங்க வரமாட்டாம,என்னமோ நான் அப்பிடி சுத்திச் சுத்தி வரணுமுன்னு இருக்கு வர்றேன் ,சும்மாவா வர்றேன்,எனும் போது தோசைக் கரண்டியை ஓங்கி கொண்டே ”அடகிறுக்கு மனுசாஎன்னையச்சுத்தாம யாரைச் சுத்தப்போறீங்க” என்பாள்.

வாஸ்தவம்தான் அவள் சொல்வதும்.என நினைத்த கணத்தில் அவள் சுட்டுக் கொண்டிருந்த தோசை சட்டியிலிருந்து கிளம்பி மேலெழுந்த புகை அவளின் முகம் பட்டு சமையலறை ஜன்னல் வழியாக வந்த சூரிய ஒளியில் கலந்து வாசல் வழி சென்றதாக,/

சமையலறை முழுவதும் நறுக்கிப் போடப்பட்டிருந்த காய்கறித்துண்டுகளும் உரித்துப்போடப்பட்டிருந்தவெங்காயச்சருகுகளுமாய்கிடந்தது.கூடவேஅவளது வியர்வைத் துளிகளும் உழைப்பும் சிந்தித் தெள்ளியதாய்/

29 Oct 2018

இறகுதிர்த்து,,,,,

இறகுதிர்த்த கோழிக்கு என்ன தெரியும் இப்படியெல்லாம் வந்து இரு சக்கர வாகனத்தின் முன் விழிந்துவிடக்கூடாதெனவும்சாலையில்சென்று வருவோ ருக்கு இடைஞ்சல் பண்ணக்கூடாது எனவுமாய்,,/

கோழிதானே பாவம் அது,தலையில் முளைத்த கொண்டையுடனும், அது அற்றும் சுதந்திரமாய் சுற்றித்திரிந்த ஜீவனை கூட்டில் பிடித்து அடைத்து ஊசி போட்டு உற்பத்தி செய்து குறுகிய நாட்களில் அதன் வளர்ச்சி காட்டி கடைக்கு எடுத்து வந்து கறிக்கு என ஆனவுடன்தான் இப்படி ஆகிப்போனதோ என்ன வோ ,,, கோழிகள்.

அலுவலகத்தின் பணி நிறை மனதினையும் அலுப்பையும் கழட்டி வைத்து விட்டுவந்துகொண்டிருந்தஒருமாலை வேளையில் கரும்புகையாய் தலைக்கு மேல்படர்ந்திருந்தமேகமும் கைகோர்க்க வேகமெடுத்துப்போய்க் கொண்டிருந் தான், இரு சக்கர வாகனத்தில்/

இன்னும்ஆறு கிலோ மீட்டர்தான்,உந்திதிருகினால் போய் விடலாம் வீட்டிற்கு சீக்கிரமாய்என நினைத்தவனாய்நடுக்கூரின் எல்லை தொட்ட நேரம் ஊரின் வாசலில் போடப்பட்டிருந்த வேகதடையை கடக்கிற போது மறுமுனையில் எதிராய் வந்த டவுன் பஸ்ஸில் எங்கிருந்து வந்தது எனத் தெரியாமலேயே புகை போல பறந்து வந்த வெள்ளைக்கலர் போந்தாக்கோழிகள் இரண்டு பஸ்ஸின் ஊடாய் அவசரம் காட்டி விழுந்து விட அவசரமாய் பிரேக்கிட்ட பஸ்ஸின் சப்தம் கேட்டு பஸ்ஸின் முன் புறத்தை யார் அனுமதியும் இன்றி தட்டித்திரும்பி இவனது இரு சக்கர வாகனத்தின் முன் சக்கரம் தொட்டு படபடவென சிறகடித்துமாய் இறகுதித்துமாய் போய் விடுகிறது,

காற்றின் திசையில் வேகம் கொண்டு ஓடிய கோழிகளைப்பார்த்ததும் ஏதோ சொல்ல விட்டுப்போன சங்கதி சுமந்தவன் போல் வண்டியை பிரேக்கிட்டு நிறுத்தி விடுகிறான்.

பயமாகிப்போய் விடுகிறது இவனுக்கு.இந்த வழியாக போய் வந்து கொண்டி ருந்த இத்தனை நாட்களில் இவனது வண்டியின் ஒரு சின்ன ஜீவன் கூட விழுந்ததில்லை. இவனது வண்டிக்கு ஊடாக/இன்று இப்படி ஒன்றா,?

கோழிக்கு பெரிதாக ஒன்றும் அடிபட்டதாகத் தெரியவில்லை.சட்டெனபாய்ந்து சக்கரத்தின் பக்கவாட்டாக ஓடி விடுகிறதுஅவ்வளவே /

எதுவானாலும் சட்டென வண்டியை நிறுத்தி விட்டான்.சாலையின் ஓரமாய் நின்று கொண்டிருந்த இருவரில் ஒருவர் ”என்ன ஒங்ககால்ல அடி பட்டிருச்சா” என்றார் இவனிடம்,

”கால்ல அடி பட்டா பட்டுட்டுப் போகுது,கோழிக்கு ஒண்ணும் இல்லையில்ல,,,” எனக்கேட்கிறான்.

“அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல ,போங்க நீங்க வாட்டுக்கு” என்றவரின் சொல் தாங்கி”தப்பிச்சமுடா சாமி”எனசாலை ஓர கோயில்களில் குடி கொண்டி ருக்கும் தெய்வங்களுக்கு நன்றி சொல்லியவனாய் கிளம்பிய வேளையில் இறகுதித்த கோழிகள் இரண்டும் ஏதோ சொல்லிச்சென்றதாய் தோணுகிறது.

”நல்ல வேளை அந்த கோழிகளுக்கு ஒன்றும் ஆகவில்லை,அப்படி ஏதாவது ஒன்றுஆகியிருந்தால்இந்நேரம் நான்குழம்பில்கொதித்துக் கொண்டிருப்பேன் என்கிற மிகை மீறிய நினைப்பில் வந்தது மல்லிகாக்காவுக்குத் தெரியாது,

தெரிந்தால்என்ன,,,.வைவாள்கொஞ்சம்,அவளுக்குஇல்லாதஉரிமையா,அடிப்பதற்குக்கூட உரிமை இருக்கிறதுஅவளுக்கு/

“அப்பிடிஎன்னடாஉரிமையக்கண்டுட்டஏங்கிட்ட,கிறுக்குப்பையலே,நான்என்ன ஒனக்கு ஒட்டா ஒறவா,இல்ல கூடப்பொறந்த பொறப்பா சொல்லு, எங்கயிரு ந்தோ வந்த, எப்பிடியோ பழக்கமான ஓங் நல்ல மனசும் வெளந்தி பழக்கமும் எங்க எல்லாருக்கும் புடிச்சிப்போக நீ எனக்குதம்பியா உருவெடுத்துட்ட, இத்தாண்டி என்னடா உரிமை ஓங்கிட்ட எனக்கு சொல்லு” என ,மல்லிகாக்கா சொல்லும் போது,“அப்பிடியில்லக்கா நீ இல்லைன்னா எனக்கு இந்தபொழப்பு ஏது,இந்த சாப்பாடு ஏது,இந்த பேண்ட் சட்டை ,இந்த டூ வீலர் ஏது,,?இந்த மிடுக்குஏது,,,?இந்தப்பேச்சும் ,பழக்கமும் நாலு பேரோட நட்பும் ஏது சொல்லு,?”

”கண் முழியாத கோழிக்குஞ்சா ஓன் வீட்டுக்கு எங்கம்மா என்னைய கூட்டிக் கிட்டு வந்தநாளு இன்னும் பசுமையா நெனைவுல இருக்குக்கா,அப்பல்லாம் கண்ணத் தெறன்னாவாயத்தெறப்பேன்,இப்ப மட்டும் என்னவாம் அப்பிடித் தான் இருக்கேன்னு கூடச் சொல்லலாம்.ஆனா அன்னைக்கி இருந்தது விபரம் தெரியாம, இன்னைக்கி இருக்குறது ஈவு யெறக்கம் பாத்து,

“தெறந்த வாய மூடுறதுக்குக் கூட மதியத்துப்போயி ஒக்காந்துருப்பேன் ஒரு யெடத்துல,அடுத்துஎன்ன யாரு கூட ,பேசுறது,பழகுறது,இன்னும் இன்னுமான எந்தவிதமான யதார்த்தமான பழக்க வழக்கங்களும் தெரியாம வளந்த எனக்கு வயசுக்கேத்த பக்குவமும் வெளிப்பழக்க வழக்கமும் இல்லாம இருந்த நாட்கள்லதான் மில்லுக்குப் பக்கத்துல இருக்குற ஆபீசுல வேலைக்குச் சேத்து விட்டாரு. மாமா,

“அவரு வேலைக்கு சேத்துவிட்ட இந்த அஞ்சு வருசத்துல நானும் ஒரு ஆளாகி நிக்குறேன்,நாலு பேச்சு,நாலு சொல்லு.நாலு பழக்க வழக்கம், ஜவுளிக் கடையிலயும் ,பலசரக்குக் கடையிலும் இன்னும் சில யெடங்கள்லயும் கடன் சொல்லி ஜாமான் வாங்குற அளவுக்கு சம்பாதிச்சிகிட்ட நல்ல பேரு,எந்த யெடத்துலயும் யார் கிட்டயும் நெஞ்ச நிமித்தி பேசுற தைரியம் இன்னும் இன்னுமான மத்த மத்த விஷயங்களெல்லாம் எப்பிடி வந்தது, நீயில்லாம இதெல்லாம் நடந்திருக்குமா சொல்லு,

“மாமாகூடகொஞ்சம்மலச்சப்பநீதான அவருக்கு தைரியம் சொல்லி என்னைய இந்த வேலையில சேத்து விடச்சொன்ன,,நீ மட்டும் அன்னைக்கிக்கொஞ்சம் பின் வாங்கீருந்தைன்னா ,அவ்வளவுதான் எனக்கு இந்தப் பொழப்பு இப்ப வாய்ச்சிருக்குமாங்குறதுசந்தேகமே,,,/“இந்தளவுக்குநான்வந்துருப்பேனாங்குறதும் சந்தேகமே,,,, என நீளமாக பேசிய வனை இடை மறித்த மல்லிகாக்கா டேய் நிறுத்துடா என்னாவோ நான் ஓங் கூடவே இருந்து ஒன்னைய முழுசா இயக்கிட்டுஇருக்குறதுமாதிரியில்லபேசீட்டுஇருக்க,வேலையிலசேத்துவிடச் சொன்னதும்,சேத்ததும்நானும்,மாமாவுமா இருக்கலாம், அதுக்காக என்னாலத் தான் இதெல்லாம் வந்துச்சின்னு சொல்லாத, ஆமா.ஒனக்கு தெறமை இருக்கு வந்துட்ட, கட்டாந்தையிலமொளைச்சி நிக்குற செடி போல,,,,/

“அப்பிடிப்பாத்தா ஒன்னோட வேலை பாக்குறவுங்களெல்லாம் ஒன்னையப் போலவா இருக்காங்க,இல்லையில்ல,,அவுங்கள்ல பாதிப்பேரு யாராவது மூலமாத்தான வேலைக்குச் சேந்துருப்பாங்க, அவுங்களுக்குள்ள ஓங்கிட்ட இருக்குறது போல தெறைமை மொளைவிட்டா கெடக்குது, என்றவளை இடை மறித்து அப்பிடி யெல்லாம் இல்லக்கா,எனக்கு ஒரு தெறமை இருக்குன்னா அவுங்களுகு ஒன்னு இருக்கும்,கண்டிப்பா ஒவ்வொருத்தருக்குள்ளயும் ஒரு தனி தெறமை இருக்குமுக்கா,அது அவுங்கவுங்க நிக்குற யெடத்தப் பொறுத் தும் அங்கவிடுற வேரப் பொறுத்தும் இருக்குற சூழலப் பொறுத்தும் இருக்குக் கா, நீசொன்னது போலவும் ஆச்சரியப்பட்டு பேசுறது போலவும் எனக்கு அப்பிடி ஒரு சூழலும் நல்ல ஒரு யெடமும் அமைஞ்சிருக்குக்கா,அதுக்கு மேல என்னைய கைதூக்கி விட்ட சாமிக்கும் மேலா ஒங்களப்போல கண்ணும் மனசும் நெறஞ்சவுங்க பழக்கம்,,,,,எல்லாம் சேந்துஎன்னைய தூக்கி விட்டுச் சின்னு சொல்லலாம்க்கா” என்றான்,

மில்லைத்தாண்டி வந்து கொண்டிருக்கும் போதுதான் ஞாபகம் வந்தவனாய் குடிக்க மறந்த டீயை குடித்துவிட முடிவு செய்தவனாய் மில் கேண்டினில் டீ சாப்பிட்டுவிட்டுப் போகலாம் என ஓரம் கட்டுகிறான் இரு சக்கரவாகனத்தை/

கேண்டீனின் மொட்டை மாடியில் யாரோ வம்படியாய் இழுத்து வந்து காயப் போட்டதைப்போல தன் ஆகுருதி காட்டி பரந்து விரிந்திருந்த ஒற்றைக்கொன் றை மரம் ஒன்று தன்னில் பாரமாய் இருக்கிறது எனக்கருதி பூ ஒன்றை உதிர் த்து விடுகிறது இவன் கடக்கிற நேரத்தில்/

உதிர்ந்த பூ உருட்டிக் கொண்டு போன இரு சக்கர வாகனத்தின் ஸ்பீடா மீட்டரில் விழுந்து அழகு காட்டி நின்றது.

சரிந்து விழுவதைப் போலிருந்த பூவை கையில் எடுத்தவனாய் கேண் டீனை நோக்கிப் போகிறான்,கேண்டீன் சுவர் ஒட்டி வளர்ந்திருந்தமரத்தை அண்ணா ந்து பார்த்தவனாயும் வண்டியை உருட்டியவனாயும்./

“என்ன சார் சின்னப்புள்ளைங்க மாதிரி கையில் பூவ தூக்கீட்டு திரியிறீங்க, இங்க விழுகிற பூக்களையெல்லாம் இப்பிடி பெறக்கி கையில வச்சிக்கிட்டு திரியனுமின்னா இன்னைக்கி பொழுது பத்தாது ஆமா,அத தூக்கி அங்கிட்டு போட்டுட்டு வாங்க,ஒங்களுக்குப்பிடிச்சமான உளுந்த வடை இருக்கு,சூடா, சாப்புட்டுட்டு ஒரு டீப்போட்டுட்டு கெளம்புங்க என்றவராய் இவனை எதிர் பாராமலேயே கிழித்து தொங்கவிட்டிருந்த நீயூஸ் பேப்பரில் ஒன்றை எடுத்து வடையை வைத்துக் கொடுத்தார்.

இது போலான பூக்கள் என்றால் மல்லிகா அக்காவிற்கு மிகவும் பிடிக்கும், கையிலிருந்துவாங்கிஅழகுபார்த்துதலையில்வைத்துக்கொள்வாள் படக்கென/

”ஒனக்கெதுக்குப்பூ நீ என்ன அத காதுல சொருக்கிருவயா என்பாள் இவனைப் பார்த்து/

”இல்லக்காஇப்பநாஅங்கியிருந்துஇதபத்திரப்படுத்திக்கொண்டுவரப்போயித்தான தலையில வச்சிக்கிட்ட இல்லைன்னா என்ன செய்வ,நீயெல்லாம் அந்த மரம் இருக்குற யெடத்துக்கு போனனையின்னு வையி. நாள்பூராஅங்கயிருந்த வர மாட்ட,அவ்வளவு பூக்கள் உதுருது ஒரு நாளைக்கு, பூக்களா கொட்டி மேடை அமைச்சிருக்குற பாதையிலதான் நடந்து போயிதான் கேண்டீனுக்குப் போக ணும், அவ்வளவு கெடக்கும், அதுமட்டுமில்ல அதோட அழகும் ரம்மியமும், மனச சொக்க வச்சிரும் சொக்க.,,,என்பான்.

”அப்பிடியெல்லாம் சொக்கிப்போகாமயும் கேண்டீன்க்காரர் சொன்னது போல பூவ தூக்கி எறியாமலும் ஒனக்காக கொண்டு வந்தேன் பாரு ஏங் புத்திய” ,,,,,என இவன் முடிக்கும் முன் ”அந்தா இருக்கு வராண்டாவுல ,எடுத்து வேணு முன்னா அடிச்சிக்க” என்பாள்,

“ஏண்டா எத்தனை நாளைக்குடா செருப்பக் கொ ண்டியே அடிச்சிக்கிருவீங்க, ஒரு மாறுதலுக்கு வேணுமின்னா வெளக்கமாத்தக் கொண்டி அடிச்சிக்கிற வேண்டியதுதான”,,,,என்பாள் பெருங்குரலெடுத்து சிரித்தவாறே,/

மிகவும் அதிர்வற்றும் ,மெல்லியதாயும் அல்லாமல் அவள் சிரித்துக் கொண்டி ருக்கிற வேளையிலேயே எங்கிருந்து வந்தது எனத்தெரியாமலேயே டீயையும் பிஸ்கட்டையும் தருவாள்,கூடவே என்றாவது ஒரு நாளில் தட்டு நிறைந்த மிக்சர் இருக்கும்.”

”என்னக்கா மாமா வாங்கீட்டு வந்ததா, நல்லாயிருக்கு,என்பான்,அவரு வாங் கிட்டு வர்ற மிக்சர் சேவெல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கு,அவருநடவடிக்கதான் நல்லாயில்ல தம்பி,

“என்ன செய்யச்சொல்லு மாசத்துக்கு ஒரு தடவை இப்பிடி மிக்சர் சேவுன்னு தின்பண்டத்த வீடு கொள்ளாம வாங்கிப்போட்டுட்டுமனுசன் வீடு தங்காம திரிஞ்சார்ன்னா நானு என்ன செய்யட்டும் சொல்லு,ஏதோ ஆத்துர அவசரம் ன்னா ஓங்கிட்ட சொல்லலாம், எதுக் கெடுத்தாலும் ஒன்னைய கூப்புட முடியு மா சொல்லு.நீயே ஓன் நேரம் ஒன்னது இல்லைன்னு அலையிற ஆளு,இப்ப கிட்டத்தட்ட வெளிசுத்துலதாம்பா இருக்காரு கேட்டா அந்த வேலை, இந்த வேலைங்குறாரு,அப்பிடி என்ன வேலையோ போ,போன மாடம் பூரா ராமநாத புரத்துக்கு ஆறு தடவைக்கு மேல போயிட்டுவந்துட்டாரு மனுசன், கேட்டா மில்லு வேலையா போனேங்குறாரு,

”தீடிர்ன்னு மீட்டிங்ன்றாரு, கூட்டம்ங்குறாரு,வெளியூர் போறேங்குறாரு, இன் னைக்கி வீட்டுக்கு வரமாட்டேங்குறாரு,அப்பிடியே மில்லுலயே தங்கிக்கிறே ங்குறாரு,,,கல்யாண வீடுங்குறாரு,விஷேசவீடுங்குறாரு,,, “இப்பிடியாஏதாவது ஒண்ணு சொல்றாரு தம்பி,,,

“அவரு அப்பிடி இருக்குறதுல எனக்குக்கொஞ்சம் உடன்பாடுதான்னாலும் கூட நானும் புள்ளைங்களும் என்னாவோம் சொல்லு,

”அன்னைக்கி இந்த மிக்சர் பொட்டலம் வாங்கீட்டு வந்த அன்னைக்கி ராத்திரி புள்ளைங்களெல்லாம் படுத்து தூங்குனப்பெறகு வந்தாரு,காலையில வெள் ளென நாலு மணிக்கு எந்திரிச்சி போயிட்டாரு,ராத்திரி சரியா சாப்புடக்கூட இலல,கேட்டதுக்கு ராத்திரி வேலையில இப்பிடி அரை வயிறு சாப்புட்டாத் தான் நல்லதுங்குறாரு,நல்லா ஜீரணம் ஆகுங்குறாரு,இதென்னா புதுக்கூத்தா இருக்குன்னு கேட்டா ஆமாம் புத்தகத்துல படிச்சேங்குறாரு,எந்தப்புத்தகத்துல அப்பிடி சொல்லீருக்குன்னு தெரியல,அப்பிடி இவரு எந்த புத்தகத்தப்படிச்சா ருன்னும் புரியல,நல்லா சாப்புட்டுக்கிட்டு நல்லா திரிஞ்ச மனுசன் இப்பிடி புத்தகம்படிச்சேன்,சாப்பாட்டக்கொறைச்சேன்னுதிரியக்கண்டோமா.கொடுமை யிலும் கொடுமை இது முழுக்கொடுமையாவுல்ல இருக்கு,

“அதுமட்டும் இல்ல, பொண்ணு இப்பத்தான் கொஞ்சம் நல்லா படிச்சிக்கிட்டு வர்றா,அவளுக்குகூடமாட இருந்து ஒத்தாசையா ஏதாவது சொல்லிக் குடுத்தா வுள்ள அவளும் படிச்சி முன்னேறுவா, ஊர்க்காரியம், ஊர்க்காரியமுன்னு திரியிறது சரிதான்,அப்பிடியே ஊருக்குள்ள இருக்குற நம்ம குடும்பத்தையும் பாக்கணுமில்லன்னாஅதான் நீ இருக்கயில்ல ஒன்னயைய விட யோசனைக் காரி யாரு இருக்கான்னு என்னைய ஒரே தூக்கா தூக்கி வச்சி பேசீட்டு போயிருறாரு, நானும் இப்பிடி பொழம்புன வாயும் ஒழைச்ச கையுமா இருக் கேன் ஆமா,,,” என்றாள்,

பாதி வடையை சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போதே அடர்ந்து படர்ந்திருந்த கரும்புகையாய் மேகம் திரண்டு நின்றது,

இன்னும் பத்து கிலோ மீட்டர் போக வேண்டும்,கொஞ்சம் இழுத்துபிடித்து அழுத்தினால் போய் விடலாம்,

இந்த அவசரமும் படபடப்பும்தான் கொஞ்சம் நிலைகுழைந்து போகச் செய்து விடுகிறது சமயா சமயங்களில் என்கிற நினைப்பில் குடித்த டீக்கு காசு கொடுத்து விட்டு வண்டியை எடுக்கிறான்,

வர வர வண்டியை கொஞ்சம் சூதானமாகவும் பயந்து பயந்தும்தான் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது

போனவாரத்தின் செவ்வாயன்று மாலை இது போலான மழை வேளையில் வேகமெடுத்து வந்து கொண்டிருக்கும் போது பி.கே.ஆர் பள்ளியின் அருகி லுள்ள ஸ்பீட் ப்ரேக்கில் ஏறி இறங்கும் போது ஆக்ஸிலேட்டர் கேபிள் கட்டா கி ப் போகிறது,

இந்தப்பக்கம் வந்த வழியே திரும்பி ஒர்க்‌ஷாப்போக வேண்டுமென்றால் ஐந்துகிலோ மீட்டராவது போக வேண்டும்,

இந்தப்பக்கம் என்றால் ஐந்து கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கும் குறையாது,

ஆனால் ஒர்க் ஷாப்பில் வண்டியைப்போட்டு விட்டு வீட்டுக்குப்போய் விட லாம் என்கிற நினைப்புடன் ஒர்க் ஷாப்பிற்கு போன் பண்ணி விட்டு ஊரை நோக்கி நடக்கிறவனாகிறான் இரு சக்கர வாகனத்தை தள்ளிக் கொண்டு,/

27 Oct 2018

கொக்கியிடும் அம்புகள்,,,,/


”என்ன மங்களாக்கா நல்லாயிருக்கீங்களா” என்கிற உற்சாககேள்வியுடன்தான் உள் நுழைகிறான் சௌந்திரபாண்டியன்,

கோடு போட்ட சட்டை ,அடர்க்கலரில் ஒரு பேண்ட்,இதையே மாற்றி அப்ப டியேஅடர்க்கலரில்சட்டை,வெளிக்கலரில்பேண்ட்,டக்விழுகாதஇன்னிங்க்ஸ், ரோமக்கட்டை தட்டாத ஷேவிங்,பள பளவென பாலீஸ் போடப்பட்ட சூ,சுத்த மாக துடைக்கப்பட்டு எண்ணெய்போடப்பட்ட சைக்கிள்,என்பதுதான் அவனின் அடையாளம்.

அணிந்திருக்கிற சட்டை பேண்ட்டில் அவன் பொருந்திப்போனானா இல்லை அவன் அணிந்திருப்பதால் அந்த சட்டை பேண்ட்டிற்கு அழகு வந்து விட்டதா என்பது சரிவரத் தெரியா விட்டாலும் கூட அவனுக்கு நன்றாக இருந்தது என்பதுதான் உண்மை/

ஒரு தடவை அவனது மாமா கூடக் கேட்டார் ”எங்கடா ஒனக்குன்னு பேண்ட் சட்டையெல்லாம் அமையுது,எடுத்துத்தைக்கிறையா ,இல்ல பூமியில இருந்து தோண்டி கீண்டி எடுக்குறை”யா,,,,என,,,/

திறந்து கிடக்கிறது வீடு.

குமிழ்வைத்து தைத்த வீடு என்பான்அந்த வீட்டை/ ,”ஏண்டா அப்பிடி சொல்ற,,” என மங்களாக்கா கேட்கிற நேரங்களில்”இல்லக்கா சோப்பு மொறையில வருதுல்ல குமிழு அது போல பளபளன்னு பாலீஸ் போட்டு மூடியிருக்குறது போலவே இருக்குக்கா வீடு,“தூரத்துல இருந்து பாக்கும் போது சும்மா தொட ச்சி வச்சது போல பளிச் சுன்னு இருக்குறதாலயும் சோப்புக் குமிழிக்குள்ள அடை பட்டது போல இருக் குறதாலயும் அந்தப்பேர வச்சிட்டேன் என்பான்,

”மாமா பிடிவாதம்தான் ஒங்களுக்குத் தெரியுமே தனக்கு தெரியாத வேலைன் னாக்கூட நாலு பேர் கிட்ட கேட்டு தெரிஞ்சிக்கிட்டு மொத்த வீட்டுக்கும் ஒத் தை மனுசனா நின்னு பெயிண்ட் அடிச்சாரு பாருங்க,அதுதாக்கா பெரிய விஷயம், நம்மாளால இது முடியுமான்னு கொஞ்சம் தவங்கி இருந்தார்ன்னா அவரால இவ்வளவு பெரிய வேலைய செஞ்சிருக்க முடியாது. கூடமாட நீங்களும் புள்ளைங்களும் கைகுடுத்து ஒதவுனது வேற,நீங்க பரவாயில்ல, பெரியவ வயசுப்புள்ளைன்னு கொஞ்சம் கூட கூச்சப்படாம வெயில்ல நின்னு மாமாவோட இவளும் ஒரு வேலையாளா காய்ஞ்சாளே,அதெல்லாம்பெரிய விஷயமில்லையா,,,?அப்பிடி ஒங்க எல்லார் மனசும் கையும் சேந்து உருவான வீடு சோப்பு குமிழிக்குள்ள அடைபட்ட வீடு மாதிரி பளபளன்னு இருக்குறது னாலத்தான் அப்பிடி சொல்லுறேன், குமிழியிட்ட வீடுன்னு,,, தப்பா அது,,” என்பான் மங்களாக்காவிடம்/

”தப்பேயில்லட்டா தப்பேயில்ல,நீ சொன்னா எல்லாம் சரியாத்தான் இருக்கும், என்னையப் போனானவளுக்கு ஏதாவது உருப்படியா சொல்றதே நீதாணடா,நீ சொல்றதப்போயி எப்பிடி,,,?எது பேசுனாலும் அதுக்கு புதுசா ஒரு விளக்கம் சொல்லிஎன்னைய நம்ம வச்சிர்ற ,நீ சொல்றதும்நெஜமாத்தான்இருக்கு, ஆனா அப்பிடியான நெஜங்களுக்குப்பின்னால சமூகப்பெரியவுங்க,விஞ்ஞானிங்க, வர லாற்று ஆசிரியர்கள்,,,இன்னும் இன்னும் பல பேரோட பேரும் அவுங்க உழை ப்பும் தியாகமும் இருக்குதுன்னு தெரியுது,

“சைன்ஸ்ங்குற,வரலாறுங்குற தத்துவம்ங்குற இன்னும் இன்னும் என்னென் னமோ சொல்லுற,அது ,எனக்கு பாதி வெளங்கி பாதி வெளங்களைன்னாக்கூட நீ சொல்ற விஷயம் நல்ல விஷயம்ன்னு மட் டும் தெரியுது என்பாள்,கூடவே ஆமா நீயி என்னைய விட கொறைவா படிச்சவந்தான,எப்பிடி இப்படி நெறைய தெரிஞ்சி வச்சிருக்குற ,இவ்வளவு படிச்ச எனக்கு ஆனாவுக்கு அடுத்து என்ன ன்னு கேட்டா கொஞ்சம் யோசிச்சி சொல்ல வேண்டியிருக்கு, நீயி,,, எனக் கேள்விக்குறியிடுகிற மங்களாக்காவிடம்,,,,

”அடவிடுங்கக்கா,படிப்பு என்னக்கா பெரிய படிப்பு,ஏட்டுப்படிப்ப எந்தவயசுல வேணுமுன்னாலும் படிச்சிக்கிறலாம்க்கா,ஆனா அனுபவத்த எங்க போயி கத்துக்குற முடியும்,ஒரே நாள்ல கூட்டி வச்சி கொண்டாந்துற முடியாது,அத அனுபவிச்சி உணந்தாத்தா கத்துக்கிற முடியும்,அப்பிடி அனுபவிச்சி வந்ததும் கத்துக்கிட்டதும்தான் இந்த மாதிரி விஷயங்களெல்லாம்,அதுக்காக நான் ஒண்ணும் பெரிய ஆளுன்னு சொல்ல வரல,நானும் ஒங்களப்போல சின்ன ஆளுதான்,ஏதோஎனக்குத்தெரிஞ்சதுக்கா,கற்றதுகையளவு,கல்லாததுமலைய ளவுன்னுவாங்க,நான் மலையளவ மடியில கட்டிக்கிட்டு திரியிற ஆளு, என் னையப் போயி நெறைய விஷயம் தெரிஞ்சவுங்க லிஸ்ட்டுல சேத்துக்கிட்டு”,,, ,, என சிரித்துக்கொண்டே நகர்வான் மங்களாக்காவிடம் அப்படி பேச நேர்கிற நாட்களில்/

கண் உறுத்தாதகலரில் மெல்லிய பாடர் வைத்த காட்டன் புடவை அதற்கேற்ற கலரில் ஜாக்கெட்,உச்சி வகிடெடுத்து நெற்றிக்கிட்டிருக்கும் குங்குமம் அதன் கீழ் ஒற்றைக்கீற்றாய் நீண்டிருக்கும் திருநீறு லேசாய் அலம்பி விட்டது போல் பூசப்பட்டிருக்கிற முகப்பவுடர் மற்றும் கண்ணுக்கு இட்டிருக்கிற மை இதுதான் அவளது அடையாளம் /

முக்கால் வாசி சாத்தப்பட்டு கால்வாசி மட்டும் திறந்திருந்த கதவின் வழியாக நுழைந்த மெல்லிய காற்றுடன் சேர்ந்து இவனும் நுழைகிறான். கதவைக் கொஞ்சம் அகலத்திறந்தவனாய்/

வீட்டின் நடுவாய் தவழ்ந்து விளையாடுகிற குழந்தையாய் சுவற்றின் இடது ஓரமாய் டீவி வைத்த டேபிளும்,அதன் அருகாமையாய் காதி பவனில் வாங்கிய பாம்பேச்சேரும் கிடந்தது,

வலது சுவர் ஓரமாய் இருந்த தையல் மிஷினில் ஊசியில் மாட்டி வைக்கப் பட்டிருந்த ஜாக்கெட் துணி டேபிளின் நுனி தொட்டு தொங்கிக் கொண்டிருந் தது.

துணியின் நுனியில் தொங்கிய நூல் கறுஞ்சிவப்பில் தன் நிறம் காட்டி கண் சிமிட்டியது,சிமிட்டிய கண்ணின் பார்வை விழி கழண்டு தரை தொட்டு அருகிலிருந்த பிளாஸ்டிக்சேர்களின்மீது அமர்ந்து சற்றே இளைப்பாறி வந்தது,

ஹாலின் நடுவே காய்கறி நறுக்கிய அரிவாள் மனையும் அதன் அருகே காய்கறிச்சிதறல்களும்உரித்தப்போட்டிருந்தவெங்காயச்சருகுகளும் அறுத்துப் போடப்பட்டிருந்த கத்திரிக்காய் காம்புளும் குடைக்காளானாய் அருகருகாய்க் கிடந்தது கவிழ்த்திப் போடப்பட்டிருந்த குடைக்காளானை ஞாபகப்படுத்திச் சென்றதாய்,,/

குடையின் நிழலில் கொஞ்சம் இளைப்பாறிச் செல்லலாம் போல் தோன்றியது. சின்னக்குடை,பெரிய மனிதன்,,, எப்படிக் காணும் அந்த இடம்,,,?

ஒரு வேளை தரையின் அடியில் கொஞ்சமாய் குழி பறித்து அந்த இடத்தில் நின்று கொண்டு குடைக்கு தலை குடுக்கலாம் போலிருக்கிறது, தலையும் தாங்கும்,குடையும் சேதமாகிக் கொள்ளாது,ஆனால் தரை தோண்டுவது கொஞ் சம்சிரமமானவிஷயமாக,,,/

செங்கலும் சிமிண்டும் உயிரும் உணர்வுமாய் இந்த வீடு கட்டிக் கொண்டிருக் கும் போது கடைசியில் இவன் வந்து கொஞ்சம் கையையும் மனதையும் கலந்தான்,

சரியாக டைல்ஸ் ஒட்டும் போது எனச்சொல்லலாம்,டைல்ஸ் வாங்கிய போது இவனும் மங்களாக்காவும்தான் சென்றார்கள்,கடைக்கு/

இவனுக்கு இஷ்டப்பட்ட டிசைன் மங்களாக்காவிற்கு கொஞ்சம் மனம் இடித்தது, மங்களாக்காவிற்கு இஷ்டப்பட்ட டிசைனும் கலரும் இவனை கொஞ்சம் மனம் இடறி பின் வாங்க வைத்தது,

”கடைக்குப்போயி டிசைன் செலக்ட்பண்ணிக்க்கிட்டுஇருங்க,நான் அதுக்குள்ள போயி ஃபிரண்ட பார்த்துட்டு வந்துர்றேன்,,” எனச்சொன்ன மங்களாக்காவின் இளைய மகள் கடைக்கு வந்து விட்டாள்.

இவர்கள் இருவரும் முன்னும் பின்னுமாய் போய்க்கொண்டிருந்த போதும் பரஸ்பரம் மனம் இடறிக்கொண்டிருந்த போதும்,/

கடைக்குள் நுழையும் போதே டைல்ஸ்களை பார்த்துக்கொண்டே வந்தவள் யாரும் அதிகமாக போய்ப் பார்க்காத டைல்ஸ்கள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த செக்‌ஷனுக்குச்சென்றாள்,அங்கு போனதும் கிளி கொத்தி எடுத்த சீட்டாய் இந்த டிசைன் நன்றாக இருக்கிறதே,,, என முடிவெடுத்து அந்த டைல்ஸ்களையே வாங்க வைத்து விட்டாள்.

ஆசையாசையாய் பார்த்துப் பார்த்து மனம் ஒன்றிப்போய் பெற்ற குழைந் தையை உச்சி மோர்ந்து தூக்கி வருவது போல் கொண்டு வந்தார்கள்,

வீடு முழுவதும் ஒட்ட வைக்கப்பட்டிருக்கிற டைல்ஸ்கள் பரந்து பாவிக் கிடப்பதை பார்க்கிற கணங்களிலெல்லாம் ஒரு குழந்தை கால் நீட்டி படுத்திரு ப்பது போலவே தோணுகிறது,அதன் மேனியை எப்படி காயப்படுத்தி தோண்டி எடுக்க,,,?

அப்படியெல்லாம் குடை பிடிக்காவிட்டால் போகிறது,

”குடையில் விழுந்து விடுகிற ஓட்டையும் நழுவி விடுகிற அதன் கை நழுவ லும்கைகோர்க்கிறவேளையில்குழந்தைவிழித்துப்பார்த்துவீறிட்டுவிட்டால்,,,?
”வேண்டாம் இந்த வம்பு என கை கழுவி விடுகிறான்.

ஒன்றின் மீது ஒன்றாக சொருகப்பட்டு அடுக்கப்பட்டிருந்த மூன்று பிளாஸ்டிக் சேர்களில் அடியிலிருந்த சேரின் விளிம்பிலிருந்த தூசியை துடைத்து விட்டு மேலிருந்த சேரை எடுத்துப் போட்டுஅமராமல் அதன் முதுகில் கை ஊன்றி நிற்கிறான்,திரும்பவும் ஒரு முறை மங்களாக்கவை அழைத்தவாறே,,,,/

“ஏண்டா கத்துற அதான் வர்றேன்ல்ல,நீயி எனக்கு மட்டும் கூப்புடுறீயா இல்லை இந்த தெருவுக்கே கூப்புடுறியா, நீ கத்துற கத்தப்பாத்தா ரோட்டுல நடந்து போயிக்கிட்டு இருக்குறவங்க கூட திரும்பிப்பாத்துருவாங்க போல இருக்கே என்பாள்.

”ரூமுக்குள்ள கூட்டிக்கிட்டு இருந்தேன், கொஞ்சம் நேரமாகிப்போச்சி,எப்பயும் கூட்டீட்டு அப்பிடியே வந்துருவேன், இன் னைக்கி ஜன்னல் கதவுல இருக்குற தூசியெல்லாம்தட்டிகொஞ்சம் ஒட்டடை அடிச்சி சுத்தம் பண்ணுனேன். அதான் நேரம் ஆகிப் போச்சி, அதுக்குள்ள கத்தாட்டி என்னவாம்,,,,,?

“நானா கத்துறேன். நீதான் இப்பிடி கதவ தெறந்து போட்டுட்டு ரூமுக்குள்ள போயி நிக்குற,நான் வந்தது கூடத்தெரியாம,எனக்குப்பதிலு இந்த நேரத்துல வேற யாராவது வந்துருந்தா,,,,?

ஆமா வர்றாங்க,மங்களா வீடு இதுதான் தேடி கண்டு பிடிச்சி,அப்பிடியே வந்தா லும் இங்க என்னடா இருக்கு ,ரெண்டு பண்டபாத்திரம் குக்கர்,மிக்ஸி,கொஞ்சம் பலசரக்கு சாமான் அரிசி பருப்பு ஸ்டவ்வுன்னு இருக்கு, அவ்வளவுதான், அதுக்கப்புறம்நான்இருக்கேன்,வேணுமுன்னாஎன்னையதூக்கீட்டுப்போனாஉண்டு, அப்பிடியே தூக்கீட்டுப்போனாலும் நீயும் மாமாவும் வந்து என்னைய மீட்டுட்டு வந்துற மாட்டீங்க,இல்ல சனியன் தொலைஞ்சதுன்னு விட்டுரு வீங்களா,

“ஒன்னையபத்தி எனக்குத்தெரியாது.நீ என்ன இருந்தாலும் ஓங் மாமாவப் போலத்தானயோசிப்ப,ஆம்பளைங்கஅப்பிடித்தாணடாஇருக்கீங்க.தாரம்போயிட்டா மறுமாசமே கல்யாணம் பண்ணிக்கிற கல் மனசு ஒங்களுக்கு எங்க இருந்து வாய்க்கிதுன்னு தெரியலைடா என்ற கையோடு சரிடா நான் ஒரு கூறு கெட்டவ,வீட்டுக்கு வந்தவனவான்னு கூட கேக்காம என்னனென்னமோ பேசிக்கிட்டு இருக்கேன் பாரு,,,என்றவளாய் டீ சாப்புடுறீயா என்றாள்,

“நீதான் டீ சாப்புடுறதுக்குக்கூடஒரு கதை சொல்லுவியே அதென்னவோ டீக்குடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி ஒரு டீ ,டீக்குடிக்கும் போது ஒரு டீ,டீகுடிச்ச பின்னாடி ஒரு டீன்னு,,,,அது போல எனக்கு குடுக்க முடியாட்டிக் கூட ஒரே ஒரு டீ தர்றேன்,என்றவளை தடுத்து “இல்லக்கா வேணாம்,டீக்கெல்லாம் ஒண்ணும் கொறவில்ல,வரும் போதுதான் கோழிக்காரரு கடையில டீக்குடிச் சேன் அவரு கடையில எப்பவுமே டீக்குடிச்சதில்ல,சொல்லுவாங்க, நல்லாயி ருக்கும் டீ,ஆனா வெலைதான் மத்த கடைகள விட ரெண்டு வெலை ஜாஸ்தி ன்னு, பரவாயில்ல,அந்த ஜாஸ்திய அவரு குடுக்குற டீயும் வடையும் ஈடு கட் டீரும்ன்னும் சொல்லுவாங்க,ஆனாலும் இது நா வரை அங்க போனதில்லை, இன்னைக்கித்தான் அங்க போக வாச்சிச்சி,அவருகிட்ட பேசிக்கிட்டு இருந் தேன் கொஞ்ச நேரம் ,இவ்வளவு நல்ல டீய இது நாள் வரைக்கும் குடிக்க விட்டுப் போனது பத்தி/

“அவரும் சொன்னாரு,நீங்க எங்கெங்க போயி டீக்குடிப்பீங்க, எத்தனை டீக் குடிப்பீங்க,எந்த டேஸ்ட்டுல குடிப்பீங்கங்குறது பத்தி எனக்கு நல்லா தெரியும், அதுல என்ன வருத்தம் ஒங்க மேலைன்னா இத்தனை டீய விரும்பிக் குடிக்கிறவரு ஏங் நம்ம கடைக்கி வரமாட்டேங்குறாருங்குறதுதான், ஏன்னா ஒங்களப்போல விரும்பி டீக்குடிக்கிறவுங்க ஏங் கடைக்கி வர்றத நான் ரொம்ப விரும்புவேன் தம்பின்னு சொன்னவர யெடை மறிச்சி எல்லாம் சரிதாண்ணே இவ்வளவு தன்மையா பேசவும் பழகவுமா இருக்குற ஒங்க கடைக்கி ஏன் ஆள்க அவ்வளவா வர்றதில்லன்னு கேட்டப்ப அவரு சொன்னாரு,

“அதில்ல தம்பி,ஒரு டீக்கடைன்னு வந்துட்டாலே வந்து ஒரு டீய வாங்கி வச்சிட்டுஎன்னவேணாலும்பண்ணலாமுன்னுநெனைப்புஇருக்குசில பேருக்கு. நான்ரொம்பகாராறாயெசக்கேடானபேச்சு,யெசக்கேடான பழக்கம் இதெல்லாம் அனுமதிக்கிறதுஇல்ல,டீக்குடிக்க வந்தியா,குடிச்சிட்டு போயிக் கிட்டே இரு ,அனாவசியமான பேச்சும் நடப்பும் இங்கஇருக்கக் கூடாது இங்கன் னுருவேன், அதுனாலயே நம்ம கடைக்கி சிடு மூஞ்சி கடைக்காரருன்னு பேராகிப் போச்சி, ஆனா அதையும் மீறி ஆட்கள் வரத்தான் செய்யிறாங்க என்னைத்தையோ ரெண்டு ஓடுது தம்பி நிக்காமன்னு சொன்ன கடைக்காரர கடந்துதான் வீட்டுக்கு வந்தேன்”என்றான்,மங்களாக்காவிடம்/

தெருவில் நுழைந்து முக்கு திரும்பும் போது கோழிக்காரர் வீட்டை கடந்து தான்வரவேண்டிஇருக்கும்,

பெரும்பாலான நாட்களில் சௌந்தரபாண்டியன் அவரது வீட்டைக் கடக்கும் போது வீட்டின் வெளியில் நின்று சிரித்துக்கொண்டு இருப்பார், அந்த சிரிப்பிற்கு இவன் அவரைப் பார்த்து ”நல்லாயிருக்கீங்களா” எனக் கேட்பதற்கு முன் நல்லாயிருக்கேன் நான் எனச்சொல்வதாய் அர்த்தம்.

தெருவிற்குள் நுழைந்து மங்களாக்கா வீடு போகிறது வரை எல்லோர் வீட்டு வாசலிலும் நிற்பவர்களைப்பார்த்து நல்லாயிருக்கீங்களா என நலம் விசாரித் தவாறே செல்வான், அவனது விசாரித்தலிலும் கேள்வியிலும் ஒரு மெல்லிய சுய நலம் இருந்தது,அதன் விளிம்பில் நின்று தான் பரஸ்பரம் கேள்வி கேட்டலும் நலம் விசாரித்தலும் நடக்கும்,

கோழிக் காரரின் வீட்டைக்கடக்கும் போது அதன் மீது மோதி விடாமலும் அது எளிதாய் செல்வதற்குமாய் வழி பண்ணி சின்னதாய் ஒரு சிக்னல் அமைத் தால் நன்றாக இருக்கும்,என நினைத்தவாறே வீட்டிற்குள் நுழைகிறான் ”என்ன மங்களாக்கா நல்லாயிருக்கீங்களா,,” எனக்கேட்டவாறே/

25 Oct 2018

எட்டுக்கால் பூச்சியும் மிகுந்து போன அலர்ஜியும்,,,/

வேறெதையும்விட எட்டுக்கால்ப்பூச்சியைப்பார்க்கிற போது கொஞ்சம் அலர் ஜியாகவும் அருவருப்பாகவுமே,,/

குமிழிட்டபஞ்சுபொதிபோலான அதன் உடலிலிருந்து இரண்டு பக்கமுமாய் முளைத்து நீண்டிருக்கிற கால்கள் பாவ தரையிலோ அல்லது சுவற்றின் மீதோ நிற்கையில் முதலில் அதை அடித்து விடத்தான் தோணுகிறது.

ஏன்அப்படிஎனத்தெரியவில்லை.பாம்புகடிச்சாபத்து நிமிஷம்,நட்டுவாக்காலி கடிச்சாநாலுநிமிஷம் என கட்டவிழ்த்து விடப் பட்டிருக்கிற கதைகளில் எட்டுக் கால்ப்பூச்சியைப்பற்றிய கதையும் அடங்கியதாய் இருந்தது.

”பாம்பு பல்லி பூரான்,தேள்,,,,என்கிற எந்த விஷப் பூச்சியை விடவும் எட்டுக் கால்ப்பூச்சிஆபத்தானது சார்.கடித்தால் உடலெல்லாம் தடிப்புதடிப்பாக வந்து விளார்விளாராகவீங்கி விடும் ஜாக்கிரதை,இனி அந்தப்பூச்சியைப்பார்த்தால் தள்ளி நில்லுங்கள் எட்டடி,அதைப்பற்றி நினைப்பு வந்தால்போய்விடுங்கள் காதாதூரம்”என்பது இவனுக்குத்தெரிந்த ஒருவரின்அகராதி,,/

இன்றுகாலையில்குளிக்கச்செல்லும்முன்பாகபாத்ரூம்கதவைதள்ளிதாளிடப் போகும்போதுதான்கவனித்தான் வலது புறச்சுவரின் மேலாய் எட்டுக் கால்ப் பூச்சி நின்றிருந்ததை/

அந்தக்கதவைசெய்வித்தவன்யாராக இருக்கும் என யோசிக்கையில் சீட்டுப் போட்டுகுலுக்கிப்பார்க்காமல்சட்டென நினைவுக்கு வருவது தச்சுத் தொழில் பார்க்கிற முருகவேல்தான் என்ப்பது சாஸ்வதமே/

முருகவேலை பரம்பரைத்தச்சுத்தொழில் செய்பவர் என யாரும் சொல்லி விட மாட்டார்கள் என்ற போதும் அவர் அதைத்தான் செய்து வந்தார். முரு கானந்ததின் அப்பா விவசாயி,இரண்டே முக்கால் குறுக்கம்நிலம் வைத்துக் கொண்டு சளைக்காமல் பாடுபடுபவர்,மாற்றுப்பயிரைதேடித்தேடிவிதைத்து மகசூல் எடுப்பவர்,

ஒருதடவைவிதைத்ததைமறுதடவைவிதைக்கமாட்டார்.முதலில் மிளகாய்ச் செடி நட்டிருந்தால் இரண்டாம் முறை கம்பு கேப்பை எனப் போடுவார், மூன்றாம் முறை வேறெதாவது,நான்காம் முறை இன்னும் இன்னுமாக என ஏதாவது செய்து திரும்ப ஒரு முறை வலம் வர  இரண்டு அல்லது மூன்று வருடங்கள் ஆக்கிவிடுவார்.அதனால் அவருக்கு போட்ட பயிர் கொஞ்சம் கைகொடுத்தது,

”எது போட்டாலும் அவரு தோட்டத்துல நல்லா வருதுப்பா,நம்ம சேந்தடியா கொஞ்சம் நேரம் நின்னிருந்தம்ன்னா நம்ம காலடியில வேர் விட்டுரும் போல இருக்கு,அப்படி வச்சிருக்காரு தோட்டத்து மண்ண”,,,எனச்சொன்ன அவரது தோட்டத்தில் ஒரு முறை மிளகாய்ச்செடி நட்டிருந்த சமயம், அது விளைந்து பழங்களாய்த்தொங்கியநேரம் மிளகாய்ப்பழம் பெறக்கப் போயிரு க்கிறார்கள் நான்கு பேர். கூலியாட்களோடு சேர்த்து முருகவேலின் அம்மா வும்/

போனநான்கு பேரில் ஒவ்வொருமாய் ஒரு நிறை எனபிடித்துப் போயிருக் கிறார்கள்.ஒவ்வொருவர் முன்புமாய் அந்தப்பக்கம் இருப்பது இந்தப்பக்கம் தெரியாததுபோல்அடர்ந்து வளர்ந்து மிளகாய்ச்செடிகள் நிறைந்து குலுங்கி நிற்கிறது. குனிந்து பழம் பெறக்குகிற பெண்களின் பார்வையில் செடிகள், செடிகளில் காய்த்து நிற்கிற மிளகாய்ப்பழங்கள் அடர்ந்து நிற்கிற இலைகள் இவைகள் தவிர்த்து வேறெதுவும் தெரியாததாகவே இருக்கிறது.

செய்கிறவேலையில்மட்டுமேகவனம்கொண்டமுருகவேலின்அம்மாமிளகாய் ப் பழங்களை பெறக்கிக்கொண்டுமுன்னேறிப் போயிருக்கிறாள்.

வேலையில்இருந்தகவனம்,கைகளின் வேகம்,வேலையில் காட்டிய முனை ப்பு தவிர்த்து வெறெதுவும்அவளது கவனத்தில் படாமல் போக செடிகளின் உள்ளே தனது முன்னால் எட்டிச்சென்று கொண்டிருந்த பாம்பை கவனிக்கா மல் லேசாக மிதித்தும் விட்டாள், மித்தவள் சுதாரித்து காலடியில் நெளு நெளுப்பு கண்டு ”அய்யோ பாதகத்தி,,,,செத்தேன் இன்னைக்கி……..”என பின் நோக்கி ஓடி விட்டாள்.

அவள் வேகமெடுத்து மூச்சு வாங்கி படபடப்புடன் பின் நோக்கி ஓடவும் சினம் கொண்ட பாம்பு சீற்றம் கொண்டு எழுந்து ஆளுயரத்திற்கு நிற்கவும் மிகவும்சரியாகஇருந்திருக்கிறது,முருகவேலின்அம்மா போட்டசப்தம் முருக வேலின்அப்பாவை எட்டித்தொடவும் ஓடிவந்து விட்டார் கையில் கம்புடன்/ மோட்டார் ரூமில் எபொதுமே வைத்திருக்கும் சுட்டமூங்கில் கம்பு உதவியி ருக்கிறது அந்நேரத்திற்கு/தலை தூக்கி நின்ற பாம்பின்கழுத்தில்ஓங்கி ஒரு அடி,கவனம்பிசகாமல்அடித்ததில்அந்தப் பக்கமாய் பக்கத்துத் தோட்டத்தில் போய்விழுந்திருக்கிறது. காற்றின் திசையில் அடியின் வேகம்தாங்கிபறந்து சென்றி விழுந்த பாம்புவிழுந்தவேகத்தில்அரை உயிராகக்கிடந்திருக்கிறது.

பக்கத்துத்தோட்டம்தரிசாய்இருந்ததுசௌகரியமாகப்போய் விட்டது, விழுந்த பாம்பு நெளிந்து நின்றதை அடையாளம் காண தோதாய் இருந்தது.

அந்தஅடையாளமேமுருகவேலின் அப்பாவை சரியான அடையாளம் கண்டு பாம்பை அடிக்க வைத்திருக்கிறது,”ஏண்டி ராஸ்கல் ஏம் பொண்டாட்டியவா கடிக்கவர்ற,நான் கூடஅவள ஒருசுடு சொல் சொன்னதில்ல இதுநாவரைக் கும், நீயி எம்புட்டுக் காணுவ,நீயி வந்து அவளத்தொட வர்றயா கொன்னு புடுவேன் கொன்னு”எனச்சொல்லியவாறேயும் இறைத்த மூச்சைகையில் பிடித்தவாறும் ஓங்கி ஓங்கி பாம்பை அடித்திருக்கிறார்.பாம்பு விரைத்து இறந்து போனது,

அவர் மனைவியின் மேல் கொண்ட நேசத்தையும் பாசத்தையும் அன்பை யும் காதலையும் அவர்களது ஊரே அறியும்.காலம் போன காலத்துல தேவையா அவுங்களுக்கு இதெல்லாம் எனச்சிரித்துப்பேசுபவர்கள் ஒரு முன்கதையைச்சொல்வார்கள் முருகவேலின் அம்மாவைப்பற்றியும், அப்பா வைப் பற்றியுமாய்/

ஒரு வெயில் நாளின் பின் இரவிலாய் பத்து மணிக்கும் மேலாய் குளித்து விட்டு ஈரத்தலையுடன் அமர்ந்திருந்தவளின் கூந்தலை துவட்டித்து விட்டு அள்ளி முடிந்து கொண்டை போட்டு வலை மாட்டிவிட்டு கூந்தல் கருப்பு குங்குமம் சிவப்பு,,,கொண்டவள் முகமோ,,,,என ராகம் இழுத்திருக்கிறார் எல்லோரும் தூங்கிப்போன இரவுதானே யாருக்கும் கேட்காது என்கிற தைரிய த்தில்/ உண்மையில் அந்த அம்மாளுக்கு கூந்தல் வெளுப்பு,அவள் வைக்கும் குங்குமம் லேசாக திருநீறு கலந்து இருக்கும்/

தூங்கிப்போன பிள்ளைகளுக்கு கேட்காத பாட்டு கேட்காத சப்தம் அந்த நேரமாய்வெளியில்நடமாடிக்கொண்டிருந்தபக்கத்து வீட்டுக்காரருக்கு கேட்டு விட்டது,

”கறுப்பாமில்லகறுப்பு,சிவப்பாமில்ல சிவப்பு வாடி வா மாப்புள காலையில ஒன்னைய இழுத்து தெருவுலவிடுறேன்”என உறைத்தசூளின் படி செய்தும் விட்டார்.

பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்குக்கேட்டது ஊருக்கெல்லாம் தெரிந்தது எப்பொழுது எனத் தெரியவில்லை. மறுநாள் விடியலில்/

எல்லோரும்கேலிபண்ணவும் ஏய் போங்கடா,போங்கடா போக்கத்த பையலு களா,ஏங்பொண்டாட்டிக்குநான்தலைவாரிவிடுறதயாருகேக்குறதுஎனச்சொல்லி சிரித்துத்தட்டி விட்ட பேச்சு பின் மாயங்களில் உருவெடுத்துத் திரிந்தது வேறு கதையாய்,,,,,புள்ளைக இல்லாத வீட்ல துள்ளி வெளையாடும்ன்னு கேள்விப்பட்டுருக்கோம்,இதுங்கஎன்னாடான்னா ரெண்டும் புள்ளைங்க இருக் கு ம் போதே துள்ளி வெளை யாடுதுக போலயிருக்கு,,/

இந்த ஐம்பத்தி ரெண்டு வயசுல இப்பிடியெல்லாமா ஒரசிக்கிட்டுத்  திரியச் சொல்லுதுஎனச்சொன்னவர்கள்முன்பு நாங்கஅப்பிடித்தான்எனதைரியமாகச் சொல்லி சொன்ன சொல்படி இன்றைக்கும்மனசுக்குள் இளம் காதலர்களாய் ஒப்பனைபூண்டுதிரிபவர்களாய் காட்சிப்பட்டார்கள் என்பதுவே அவர்களைப் பற்றிய முன் கதைச்சுருக்கமாக ,,,/

அவர்களது பையன் முருகவேல்தான் கதவு செய்தது.

அந்தக் கதவின் மேலாகநின்றிருந்தசுவரில் நின்ற எட்டுக்கால் பூச்சியின்  இருப்பையும் அதன் அசைவற்றிருந்த தன்மையையும் பார்த்தவன் அதன் பார்வை எங்கோ நிலை குத்தி எதையோ குறி வைத்துக்காத்திருக்கிறது போலும் என அவதானிக்கிறான்.

அதன் நிறத்தையும் உடலையும் கால்களையும் மட்டுமே பார்த்த இவன் இது நாள்வரைஅதன் கண்களைப் பார்த்ததில்லை.

அவ்வளவு உயரத்தில் இருக்கிற அதை எப்படி எட்டி கை நீட்டி அடிப்பது,,,? என யோசித்துக்கொண்டிருக்கையில் முதுகு தேய்க்கிற பிரஷ் சோப்புக் கல்லில் இருப்பது தெரிந்தது.எடுத்து அதை தலை கீழாக திருப்பி வைத்துக் கொண்டு எட்டி கை நீட்டி அடிக்க முனைகையில் ஓடி விடுகிறது வலது புறச்சுவரிலிருந்து அதன்பக்க வாட்டுச்சுவருக்கு/ அட சண்டாளப்பாவி தப்பி ச்சிருச்சா,,,,,என பக்கவாட்டுச் சுவரில் அது படர்ந்திருந்த இடத்தை நோக்கி ஒன்றுஇரண்டுமூன்று என அடிக்கையில் ஒவ்வொரு அடியும் அது இருந்த இடத்தை விட்டு வௌகி வேறு வேறான இடத்தில் விழுந்து நான்காவது அடியாக அதன் மீது விழுந்ததில் சட்டென சுருண்டு விழுந்து விடுகிறது. கீழேவிழுந்ததைபாத்ரூம் குழிக்குள்ளாக தள்ளிவிட்டு விட்டு நிமிர்கையில் லெட்ரின் கதவில் தொங்கிய  பேண்ட்டின் நுனி லேசாக தலை தடவிச் செல்கிறது.

நேற்று மாலைபோட்டிருந்த பேண்ட் அது.சட்டை பேண்ட்டிற்குஅடியிலாய் இருந்தது.நேற்று முடிவெட்டிக்கொள்ளும் போது போட்டிருந்த பேண்ட சட்டை இது.கடைக்காரர் கூடச்சொன்னார்,”வீடு பக்கத்துலதான இருக்கு போய் ட்ரெஸ் மாத்தீட்டு வந்துரலாம்ல”என,/

இவந்தான்”இருக்கட்டுண்ணே,வீட்டுக்குப்போனாடீக்குடிக்கஅப்பிடியேஉக்காந்து எந்திரிக்க, டீவியில ரெண்டு பாட்டக்கேக்கன்னு போயிரும் பொழுது, அப்படியே கொஞ்சம் சோம்பலாவும் ஆயிரும்/

இதுன்னாஇப்பிடியேஒரேதா வேலைய முடிச்சிட்டுப்போனமாதிரிஇருக்கும், இப்பயே முடி ரொம்பக்கூடிப்போன மாதிரி இருக்கு ,சின்னப்புள்ளைங்க பாத்தாஒடம்புக்கு வராதது வந்துரும் போலத்தெரியுது.எனக்கே என்னையப் பாத்தா பயமாத்தெரியுது ஆமாம் என்றான் கடையில் முடிவெட்டிக் கொள் பவரிடம்/

வீட்டில் பிள்ளைகள் சொல்வார்கள்,இப்ப என்ன முடி வளந்துருக்குன்னு போயி வெட்டிக்கப்போறீங்க,பேசாம போயி வேலையப்பாருங்க என்பார்கள், அதிலும் சின்ன மகள் பண்ணும் கேலி இடுப்பைக்கிள்ளி விடும்/

இடுப்பைப்பற்றிப்பேசும்பொழுது இங்கு முத்துக்கிளி அவர்கள் ஜெயச்சந்திர னின் இடுப்பைப்பற்றி கேலி பண்ணி பேசுவதை குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டி யிருக்கிறது,

ஜெயச்சந்திரனை முத்துக்கிளி மாமா என்றுதான் கூப்பிடுவார்,”மாமா ஒங்க இடுப்பு அழகா இருக்கு மாமா ஐ லைக் யுவர் இடுப்பு மாமா” என்பார்,

அப்படியாய்அவர் லைக் பண்ணிய இடுப்பைக்கொண்ட ஜெயச்சந்திரன் ஆடி அசைந்து வருகிற தேர் போல்இருக்கிற வெள்ளை மனதுக்குச் சொந்தக் காரர். நல் உள்ளம் கொண்ட மாமனிதர்,

“ஒங்க வயசுக்கும் ஒங்க உடம்புக்கும் இப்பிடியெல்லாம் பரோஉபகாரியாய் இருக்க ஒரு தனி மனசு வேணும்,,,”என்றால்”எல்லாம் ஆண்டவன் செயல் .நான் என்ன செய்யப்போறேன் இதுல பெரிசா, ஏதோ என்னால முடிஞ்சது” என்பார்.

உடனே முத்துக்கிளி பேச்சின் ஊடாக விழுந்து ”சரி சரி அண்ணன் கூட பேசுனதுபோதும்,ஒடனேஇன்சூரன்ஸ்ஆபீஸ் போயி இடுப்பை இன்சூரன்ஸ் பண்ணிருங்க,டக்குன்னுபோனாத்தா உண்டு,ஆமாம்,போனா வராது பொழுது போனாக் கெடைக்காது இந்தவாய்ப்பு”, ஆமாம்சொல்லிப்புட்டேன் என்பார்,

உடனேஉடன்இருக்கிறசெல்லமுத்துசார்ஏண்டா,டேய்ஏண்டாஅவரப் போயி,,, எனச் சிரிப்பார் கடகடவென,,,,,,/

பொதுவாகவேஅவரின்சிரிப்புஒருகிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கு போய் திரும்பும், இருந்த இடத்திலிருந்தேஇப்படியாய்ஒட்டு மொத்த அலுவலகத்தையே தன் இடுப்பின்இருப்பால் சிரிக்கவைக்கும் ஜெயச்சந்திரனுக்கு முத்துக் கிளியை விட்டால் வேறுஆள்இல்லை,முத்துக் கிளிக்கு ஜெயச்சந்திரனை விட்டால் வேறு ஆள் இல்லை. கேலி பேசுவதற்கு.

அப்படியாய்இடுப்பைக்கிள்ளுகிற பேச்சு எனவருகிற சமயம் இது போலான நிறைந்து கிடக்கிற நினைவுகள் தவிர்க்க முடிவதில்லை.

அதுபோலாய் சின்ன மகள் முடி வெட்டிக்கொள்வது பற்றிப்பேசும் பொழுது சிரிப்பு அள்ளி விடுகிறதுதான் இடுப்பைக் கிள்ளிக் கொண்டே,,/

ஆனாலும்கேட்கமாட்டான்இவன்,பழகிவிட்டதுஇவனுக்கு,,முடியைகுறைத்து வைத்துக்கொண்டே/

என்னத்துக்கு இதுக்கு பேசாம மொட்ட போட்டுட்டு போகலாம்ல,,, எனச் சொல்பவர்களிடம் அழுத்தமாய் சிரித்திருக்கிறான் அவ்வப்பொழுதாக/ முடி வெட்டுபவர் கூடக்கேட்டிருக்கிறார் ”ஏன் சார், இவ்வளவு ஒட்ட வெட்டாட்டி என்னஎன,,அதற்கும் சிரிக்கிற இவன் என்ன இப்ப இதுதான் எனக்கு சௌக ரியமா இருக்கு” என்கிற ஒற்றைச்சொல்லி நகர்ந்து விடுவான்.

சலூன்கடைக்காரர்தான் சொன்னார் ,”முந்தா நாளுதான் சார் ஒரு வீடு முடிச்சோம்எல்பிஎஸ் நகர்ல”,,,,”அது பாருங்க கிட்டத்தட்ட 27 லட்ச ரூபாய் க்குச் சொன்னாங்க, பலபேரு வந்து பாத்துட்டு போயிக்கிட்டு இருந்தாங்க, ஒண்ணும்தெகையிற மாதிரித் தெரியல,எங்க பார்ட்டிக்காரரும் போயி பாத் து ருக்காரு,வீடுபுடிச்சிருக்கு வெலை தான் ரொம்ப இடிச்சிக்கிட்டு நின்னு ருக்கு பாத்துக்கிடுங்க,

”நானுதற்சமயமாஅங்கிட்டு இன்னொருத்தருக்கு வீடு காட்ட போனவன் அவருஅந்தப்பக்கமாபோனத பாத்துட்டு என்ன ஏதுன்னு கேக்குறப்பச் சொன் னாரு,இந்தமாதிரிவிஷயம்ன்னு,,,, நான் கேட்டேன் ஒங்களுக்கு வீடு புடிச்சி ருக்கா ன்னு,ஆமாம்புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னவரு ஆனா அவுக சொல்ற வெலையத் தான் தாங்கிக்கிற முடியலன்னாரு,நான் நேரா வீட்டுகாரர் கிட்டகேட்டப்ப27லட்ச ரூபாய்க்கு ஒத்த ரூபா கொறையாதுன்னாரு, நானும் சரிஇப்பிடியேநீங்களும் 27 லட்சம்ன்னு எத்தன மாசமா வெலை சொல்லிக் கிட்டு இருப்பீங்க, வீடும்இப்ப6மாசமாசும்மா கெடக்கு, 27 லட்ச ரூபாய்க்கு ஆறுமாசத்துக்குவட்டிபோட்டு பாருங்க,ஒரு பைசான்னு வச்சாக்கூட கிட்டத் தட்ட 1.50 லட்சத்துக்கு மேல வருது,இன்னும் இப்பிடியே போட்டு வச்சி ரு ந்தீங்கன்னா வந்து வந்து வீட்டப்பாத்துட்டுப்போறவுங்க கட்டி முடிச்சிஏன் இத்தன மாசமா வெலைப்போகலன்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சிரு வாங்க, பேசாமநான்சொல்ற வெலைக்கு எறங்கி வாங்கஇப்ப ஒரு நல்லதொகையா அட்வானஸ்போட்டுருவோம்,மூணுமாசம் கழிச்சி மொத்தத் தொகையும் குடுத்துருவோம்.ஒங்கநெலத்தோட வெலை,கட்டி முடிச்ச செலவு எல்லாம் வச்சிப்பாத்தாக்கூட இப்ப நான் சொல்றது ஒங்களுக்கு நல்ல வெலை அண்ணாச்சி,அதுக்கு மேல பாத்துக்கிடுங்கன்னு ஏங் போன் நம்பரக் குடுத்து ட்டு வந்துட்டேன்,ரெண்டு நா கழிச்சிக்கூப்புட்டாரு,கொஞ்சம் கூட்டிவச்சி முடின்னாரு,கூட்டுறதுக்கெல்லாம் வழியில்ல அண்ணாச்சின்னு ஒரு நல்ல நாளாப்பாத்து  ரெண்டு லட்சம் ரூபாய அட்வான்ஸா போடுட்டு அவரு சொன்ன படியே ஒரு மூணு மாசம் கழிச்சி பத்திரம் முடிச்சோம்,

“வீடுவாங்குனவுங்களுக்குஒரேசந்தோஷம்,வீட்டவாங்குனவருநல்லெண்ண மில்லுல வேல பாக்குறாரு,அவரு வீட்டம்மா ஈ.பீ ஆபீஸில வேலை பாக்கு றாங்க,,,,ரெண்டு பேருக்கும் வீடு வாங்கிக்குடுத்த வகையில ரொம்ப சந்தோஷம் ஆகிப்போச்சி,வீடு பால் காய்ச்ச்சி குடியேறுற அன்னைக்கி கூப்புட்டுசொளையா இருபத்தஞ்சாயிரம்குடுத்தாங்க,5லட்ச ரூவாக்கொறச்சி பேசிவாங்கிக்குடுத்ததுக்குஇதவச்சிக்கன்னாரு,சந்தோமாப் போச்சி மனசுக்கு,

“இதுதான் சார் நெலைக்கும் எப்பவும், ஒருத்தங்க மனசு குளுந்து குடுக்கு றது வேற,மனசுஎறிஞ்சிகுடுக்குறது வேற, சார்” எனச்சொன்னவரிடம் முடி வெட்டிக் கொண்டு எழுந்திருக்கையில் சொன்னான்   ”எனக்கு தெரிஞ்சவர் ஒருத்தரு போஸ்டாபீஸில வேலை பாக்குறாரு, அவரு வீடு வேணுமின் னு சொன்னாரு வடகைக்கு,நாளைபின்னஅவரப்பாக்கும் போதுஅவருகிட்ட ஒங்க கடை அட்ரஸ் சொல்லிஅனுப்பி விடுறேன், பாத்துக்கிடுங்க,,,,,,” எனச் சொல்லியவாறு கடையை விட்டு வெளியே வருகிறான் இவன்/ 

22 Oct 2018

சாரல் பூத்த மனது,,,

மூன்று திசைகளிலுமாய் முகம் காட்டி அமர்ந்திருந்த நெல்லிக்காய்கள் கொஞ் சம் முகம் வாடியும் பழுப்பு வர்ணம் கலந்தும்/

”எதுக்கு இப்ப இத்தனை நெல்லிக்காய்களப் போட்டு வாங்கி வச்சிருக்க,பேசாம தேவைக்கு மட்டும் எதுவும் வாங்குன்னு சொன்ன கேக்குறீயா,இப்பப்பாரு வேஸ்டாக்கெடக்குதில்ல, இது இனி திங்குறதுக்கு ஆகாது,தூக்கி குப்பையில போட வேண்டியதுதான், என்றான் மனைவியை நோக்கி வார்த்தையையும் பார்வையையும் நிறுத்தாமல்/

ஊதாக்கலரில் காட்டன் சேலை கட்டியிருந்தாள்,ஏன் இப்பிடி வயசான பெரிய வுங்க மாதிரி காட்டன் சேலைகளகட்டிக்கிட்டு,நல்லதா டிசைன் சேலைகள வாங்கி கட்ட வேண்டியதுதான,என இளைய மகன்சொல்லும் போது இவனை கை காட்டி விடுவாள் மனைவி,

”ஒங்கப்பாதாண்டாஇதுஒனக்குநல்லாயிருக்குன்னுவாங்கிக்குடுத்துஎன்னைய கட்டி பழக வச்சிட்டாரு ,இப்ப அதுல இருந்து மீள முடியல, ஆனாலும் இதுவும் நல்லாத்தான் இருக்கு,என்னையச்சொல்லுற நானும் ஒரு அம்மாவ பஜார்ல பாப்பேன்,நான் பாக்கும் போதெல்லாம் அவுங்க அம்பர் சேலையத் தான் கட்டியிருப்பாங்க,அததவிர்த்து வேற ஒரு பொடவை கட்டி நான் பாத்த தில்ல அவுங்கள,ஒரு நா காய் கறி வாங்கீட்டு இருக்கும் போது தற்செயலா திரும்பிப்பாத்தா அந்தம்மா ஏங் பக்கத்துல நின்னு காயி வாங்கீட்டு இருந்தா ங்க,அப்பத்தான் கேட்டேன்,வீட்ல இது போல அம்பர் சேலையா பதினைஞ்சி சேலை வச்சிருக்காங்களாம்,வேலைக்குப்போறாங்களாம்,அதுனால தினசரி ஒண்ணுன்னு கட்டிக்க ரெண்டு வாரத்துக்கு தாங்குறது போல வச்சிருக்கேன் னாங்க,யெஞ்சுன ஒரு பொடவைய இது போல வெளியில பஜாருக்கு மார்க் கெட்டுக்கு வரும் போது கட்டிக்கிருவாங்களாம்,சொன்னாங்க,

மனம் விரும்பி கட்டிக்கொண்ட காதல் மனைவி,அன்பும் பிரியமும் மனம் கொண்ட காதலும் கைகோர்த்து உருக்கொண்ட வேளைகளில் உள்ளும் புறமு மாய் கசிந்து ஓடி அன்பு காட்டிய விழிகள் நான்கும் விழிகழண்டோடி தரை தொட்டு படர்ந்து பாவி என்னை அவளிடமும் அவளை என்னிடமுமாய் புடம் போட்டுக்காட்டி மனம் பாவ வைத்த நாட்களில் சூழ்க்கொண்ட எங்கள் காதல் மண்டபம் பார்த்து மாலை மாற்றி ஊர் அடைக்க சாப்பாடு போட்டு மாங்கல் யம்தந்துனானே என என் சித்தப்பா மாலை தாலி எடுத்துக்கொடுக்க நடந்த கல்யா ணத்தில் அடை கொண்ட மனைவி நீ என இவன் அவளிடம் சொல் கிற நிமிடங்களில் இன்னும் கண்களில் காதல் தெரிய காத்திருக்கிற மனைவி.

அவளுக்குபுடவை வாங்க வேண்டும் இன்றாவது என்கிற எண்ணம் சுமந்து வேகமாக வந்து கொண்டிருந்தான் ஒரு மழை நாளின் மாலையில் வேளை யாய்.

அலுவலக வேலையும் அது தந்து விடுகிற அலுப்பையும் மீறி இனிமையான நினைவுகளும் நினைவுகள் முடியிடுகிற மனிதர்களின் நினைவுகளும் மனம் காத்திருந்த வேலையில் பிடிவாதம் காட்டி காலூன்றிய தூறல் கொஞ்சம் வழுத்து பெரு மழையாய் உருவெடுக்கிறது,

உருவெடுத்தலின் கை பிடித்துக்கொண்டே வந்து விடுகிறான் ஐந்து கிலோ மீட்டர் தூரம் கடந்து/

இப்படித்தெரிந்திருந்தால்வண்டியை எடுக்கும் போதேகல்லிடைக்குறிச்சியில் எடுக்காமல் விட்டுருக்கலாம்,

அங்கே இருக்கிற தெரிந்த சைக்கிள் கடை ஒன்றில் காலையில் அலுவலகம் செல்லும் போது வண்டியை நிறுத்திவிட்டுச்செல்வான்.மாலையில் வரும் போது எடுத்துக்கொண்டு வந்து விடுவான்,

முகம் தெரியாத இடங்களில் இப்படி ஒரு கடையை பழக்கம் கொண்டு அவர் களின் மனதில் வாஞ்சையுடன் கரம் போர்த்தி நம்பிக்கைக்கு ஆளாகி அங்கு வண்டியை நிறுத்துகிற அளவிற்கான பழக்கத்தை அன்பின் மனிதர் முத்துக் குமார் அண்ணந்தான் அம்பு குறியிட்டு ஆரம்பித்து வைத்தார்.

”எண்ணன்னே என்றால்”,,,தன்னிடம் இருக்கும் அன்பு பாசம் பிரியம் இன்னும் இன்னுமான இத்தியாதி இத்தியாதிகளை கழட்டி நம்மிடம் ஒட்ட வைத்து விடுகிற விசால உள்ளம்,

”பாத்ததும்மொகம்சொல்லீருமுண்ணே,இன்னாருஇப்பின்னு,அத வச்சி முடிவு பண்ணுறதுதா,அவுங்க வயசுக்கும்அனுபவத்துக்கும் எத்தனை பேரபாத்துருக்க மாட்டாங்க,,கடைக்காரரும் அதவச்சித்தான் ஒங்கள அங்க வண்டி நிப்பாட்ட அனுமதிச்சிருக்காரு,,,,”என்பார்,

”நான் சொல்ற சொல்லெல்லாம் பின்னாடிதான்,,,” என்பார்,

பட்டுப்படர்கிற விசாலங்களில் தட்டித்தெரிகின்ற அனைத்தையும் கொஞ்சம் வஞ்சைனையின்றி பகிர்ந்து கொள்கிற அன்பின் உள்ளம் நீடூடி வாழ்க/

சென்ற வாரத்தின் போதான ஒரு விடுமுறை நாளில் இவனும் மனைவியுமா ய் புடவை எடுக்கப்போகலாம் என முடிவு கட்டி வைத்திருந்தார்கள்.

எங்கு போகலாம் ,எவ்வளவு விலைக்குள் வாங்கலாம் எனவெல்லாம் பேசி முடிவெடுத்து வைத்திருந்தார்கள்,’கோ ஆப் டெக்ஸில் இதுவரை சேலைகள் எடுத்ததில்லை,

காட்டன் சேலைகள்தான்,கைத்தறிதான் நன்றாக இருக்கும் என மனைவி சொல்லியிருந்தான்,இவனும் பஜார் செல்லும் போது பார்த்திருக்கிறான். கடை க்கு வெளியில் தொங்குகிற புடவைகளை /

அதில் தெரிகிற கோடுகளும் கட்டங்களும் டிசைன்களும் இவனை வெகுவாக கவர்ந்ததுண்டு,

கட்டங்களிலும் கோடுகளிலும் டிசைன்களிலுமாய் அடைபட்டுத்தெரிகிற வாழ் க்கை/

பஜார் போய் பலசரக்கு வாங்கிக்கொண்டு அப்படியே புடவைக் கடைக்குப் போகலாம் எனத்தான் பேசி வைத்துக்கொண்டு கிளம்பினார்கள் இருவரும்,

இவர்கள் போன நேரம் பலசரக்கு வாங்கிவிட்டு புடவைக்கடைக்குப் போயிருந் திருந்தால் சரியாய் இருந்திருக்கும்,

ஆனால் செல்கிற வழியில் கொஞ்சம் பேச்சும் கவனமும் திசை மாற நேரே காப்பி ஷாப்பிற்கு போய் விட்டார்கள்.

அங்கே எங்களது கடை சிறப்பு என வாழைப்பூ வடை,மற்றும் எதோ பெயர் தெரியாத தின்பண்டம் ஒன்றும் இருந்தது,

மனைவி காப்பி மட்டும் போதும் எனச்சொல்லி விட்டாள்.

இவன்தான் வாழைப்பூ வடைகள் இரண்டை சாப்பிட்டு விட்டு காப்பியை குடித்தான்,

காப்பி ஷாப்பை விட்டு நகரும் போதே மழை மேகம் தண்ணீராய் நின்று கொண்டிருந்தது,சிலுசிலுவென லேசான காற்று வேறு,

மழை வந்தாலும் வரலாம் இல்லை,வராமல் போனாலும் போகலாம் என நினைத்தவனாய் வேகம் காட்டி விரைகிறான் பலசரக்குக்கடை நோக்கி,

எவ்வளவு வேகமாய் சென்ற போதும் கூட இவர்களின் வேகத்திற்கு துரத்தி வந்த மழை பலசரக்குக்கடை வாசலில் வைத்து இவர்களை நனைத்து விடுகி றது,

அடம் கொண்ட மழை ஒரு மணி நேரமாய் பெய்து தீர்ப்பேன் என அடம் கொ ண்டு கொட்டியது,

கொட்டிய மழை நின்று போன போது புடவைக்கடைக்குச்செல்லும் பேச்சை ஒத்தி வைத்தார்கள் இருவரும்,

அந்த ஒத்தி வைப்பை இன்று தொடர வேண்டும்,

பெய்த மழை கொஞ்சம் வலிவிழந்துதான் தன்னை பூமியில் ஊன்றி நின்றி ருந்தது,

மனைவியையும் பிள்ளைகளையும் நோக்கிமட்டும்தான் இப்படியாய் பேசவும் பார்வையை அள்ளி வீசவும் முடிகிறது.

அலுவலகத்திலும் வெளியிலும் இன்ன பிற பொது இடங்களிலுமாய் இப்படி யெல்லாம் பேசி விட முடியவில்லை, அல்லது மறந்து போய்க்கூட பார்வை அள்ளி வீசி விட முடியவில்லை.

நேற்றைக்கு முன் தினம் என நினைக்கிறான்,பாய் கடையில் நின்று டீக்குடி த்துக் கொண்டிருந்தான்.வழக்கம் போல் நன்றாக இருந்த டீயின் லயிப்பிலும் நாவின் சுவையறும்புகளை தொட்டு உள்ளிறங்குகிற ஒவ்வொரு மிடரிலும் இருக்குற சுவையை ரசித்து குடித்துக் கொண்டிருக்கையில் இவனைப்போல் டீக்குடித்துக்கொண்டிருந்தஒருவர்டீக்கிளாஸை வாங்கிக்கொண்டு இவன் நின்ற இடத்தைக்கடக்கையில் இவன் மீது லேசாய் உரசி டீயை சிந்தி விட்டார் கொஞ்சம்,

பொதுவாகவே இவன் கடைக்குப் போனால் டீக்கிளாஸை வாங்கிக் கொண்டு ஓரமாக நின்று குடித்துக்கொண்டிருப்பான்,

அந்த ஓரம் இவன் குடிக்கிற டீக்கும் இவனில் மிதந்து பட்டுப்படர்கிற எண்ண ங்களும் சின்னதாய் ஒரு கைகோர்ப்பைஏற்படுத்தி விட்டுச்செல்லும்.

“சரிதான் இன்னைக்கும் ஓரம்தானா, ஏன் அப்பிடி போயி உக்காருறீங்க இல் லை நின்னுக்கிறீங்க,அதுலையும் ஒரு கையில் டீக்கிளாஸ புடிச்சிக்கிட்டு கையக்கட்டிக்கிர்றீங்க,அதுபாக்குறதுக்கு ஒரு அப்பாவியான தோற்றத்த உண்டு பண்ணீருது ஒங்களுக்கு/,

“ஏன் அப்பிடி இருக்கணுமுன்னு கேக்குறேன்,ஒண்ணுக்கும் ஒதவாத விருதாப் பைலுகள நெஞ்சநிமித்திக்கிட்டு வந்து கடன் சொல்லி டீக்குடிச்சிட்டுப் போ றான்,டீ யோட போனா மட்டும் நல்லதாப்பேச்சே கூடவே ரெண்டு வடைக ளை எடுத்துக் கடிச்சிக்கிருவான்,போகும் போது காசுதான தருவம் ,இப்ப என்ன ஊர விட்டு ஓடியா போகப் போறம்,கணக்குல எழுதி வச்சிக்கங்கன்னு” நெஞ்ச நிமித்தி சொல்லீட்டுப் போவான்.

என்ன செய்ய பின்ன சரின்னுதான் போக வேண்டியிருக்கு, நேத்துப்பாருங்க ரொம்பநாளா இப்பிடிச்செய்யிற ஒருத்தன கொஞ்சம் கண்டிசனா பிடிச்சி குடு க்க வேண்டிய பழைய பாக்கிய கேட்டதுக்கு ஏங் குடும்பத்தையே வீதியில இழுத்துப் போட்டு சலம்பீட்டுப் போறான்.

கொஞ்சம்நஞ்சமில்ல,ஆயிரக்கணக்குலசேந்துருச்சி,பாதியாவதுகுடுடான்னு கேட்டதுக்குத்தான் இப்பிடி அசிங்கப்பட்டு நிக்க வேண்டியதா போச்சி, எனக் கும் சரி சட்டைய உரிஞ்சி போட்டுட்டு மல்லுக்கு நின்னுறலாமான்னு தோணி ச்சி, கூட இருந்தவுங்கதான் சரி வேணாம்,தொழில் பண்ணுற யெடம் இது, தொழில்கெட்டுப் போகும்.தவுரஅவனுக்குஇதுதான் ஜோலி, இங்க பண்ணுனது போலஇன்னொருயெடத்துலபோயிபண்ணுவான்,அதுஇல்லைன்னாஇன்னொரு யெடம்,ரெண்டுயெடத்துலபணிஞ்சிபோயிருவாங்க,ரெண்டுயெடத்துல செருப் படிகெடைக்கும்,அவனுக்குஎல்லாம் வாங்கீட்டு உதுத்துட்டு திரிவான், ஒனக்கு அப்பிடியில்ல, முணுக்குங்குறதுக்குள்ள மனசுக்கு போயிரும் பேச்சும் செய் கையும்.தவிரதொழில்பண்ணுறஆளு,நீதான் கொஞ்சம் நாலும் பாத்து சூதானா ம இருக்கணும், சட்டைய கழட்டவும் கட்டிப்பிடிச்சி சண்ட போடவும் ரொம்ப நேரம் ஆயிறாது,அப்புறமா நீ கழட்டுன சட்டையப்போட ரொம்ப நாளு ஆகிப்போகும், அதுக்குள்ள நீ கட்டிக்காத்து வச்சிருக்குற ஒன்னோட பேரும் கடை ஏவாரமும் காத்துல போயிரும்.அப்புறம் விட்டத எட்டிப்பிடிக்க எவ்வள வு பெரிய கயிறு போட்டாலும் முடியாது பாத்துக்கன்னு சிலர் சொன்னதால நானும் விட்டுட்டேன்,கழுத ஆயிரம் ரூபாதான,வந்தா வரவுல வைப்போம் ,போனாயாருக்கோ தர்மம் பண்ணுனதா நெனைச்சிக்கிற வேண்டியது தா,,,எனச்சொன்ன கடைக்காரரை ஏறிட்ட இவன் எனக்கு இப்பிடி இருக்குறது பிடிச்சிருக்கு அதான் நிக்குறேன்,

”,அதுக்காகஇப்பிடியெல்லாம்நின்னுக்கிட்டுகையைக்கட்டிக்கிட் டு டீக்குடிக்கக் கூடாதுன்னு நீங்க சட்டம் போட்டீங்கன்னா அதை மீறுவேன் நானு என கடைக்காரரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த நாட்களோன்றின் நகர்வில் தான் இப்படி யாய் ஆகித்தெரிகிற காட்சியும் பதிவாகிறது,

இவனைக் கடந்தவரிடமிருந்து அலம்பி சிந்திய டீ இவனது சட்டையின் மேல் தெரித்து விட வெள்ளைச்சட்டையில் டீ சிந்திய கரை அழுத்தம் கொண்டு தெரிகிறதாய்,

ஏற்கனவே வீட்டில் கெடைக்குற வசவு போதாதென இது ஒன்றும் சேர்ந்து கொள்கிறதாய்/ நல்லா இருக்கு இன்னும் சின்னப்புள்ளைன்னு நெனைப்பு ஒங்களுக்கு, எப்பப்பாருங்க,சட்டையில டீக்கரையோட வந்தா எப்பிடி,,? இனி மே இந்தப் பக்கத்துல இருக்குற டீக்கடை எதிலயும் ஒங்களுக்கு டீக்குடுக்கக் கூடாதுன்னு ஸ்பெசலா சட்டம் போடச் சொல்லணும்,அப்பத்தான் பேசாம இருப்பீங்க, என்ற மனைவியின் பேச்சு சட்டையில் பட்ட டீத்துளிகளின் கரை கள் ஞாபகபடுத்திச் சென்றதாய்/

டீயை சிந்தியவர் சாரி சொல்லா விட்டால் கூடப்பரவாயில்லை, இவனைப் பார்த்து ஓரமா நிக்கத்தெரியலையா என்றார் சற்றே முறைப்புடன்,/

அந்த முறைப்பும் பேச்சும் இவனை எரிச்சல் படுத்தி விட நெற்றி சுருக் கியவனாய் நின்றவனை பார்த்த டீ மாஸ்டர் வேகமாய் வந்து கூட்டிக் கொ ண்டு போய் விட்டார் ஓரமாக.

ஓரத்திலும் ஓரமாக கூட்டிப்போனவர் இவனைக்கடந்து டீக்கிளாஸ் கொண்டு போனவரிடம் ஏதோ சொல்ல அவர் இவனிடம் வந்து ஸாரி சொன்னார்,

இவன் அதற்கு ”நீங்க டீய சிந்துனது கூட பரவாயில்ல,ஆனா ஒங்க பேச்சும் பார்வையும்தான் என்னைய கொஞ்சம் உசுப்பி விட்டுருச்சி,இனிமே அப்பிடி யெல்லாம் பண்ணாதீங்க,எப்பயுமே தேவையான யெடத்துல பயன் படுத்துறத விட்டுட்டு தேவையில்லாத யெடங்கள்ல நம்ம மொறப்புகளையும் கோபங் களையும் கொட்டிக்கிட்டு திரியிறோம்,,” என்ற இவனை ஏறிட்டவர் தலை குனிந்தவராய் போய் விட்டார்,

அன்றைக்கு பேசியதுதான் அவரிடம் முறைப்பாக,/ அதற்கப் புறமாய் எல்லாம் வீட்டில்தான்,சின்ன மகன்கொஞ்சம் பொறுத்துப் போவான்,மூத்த மகள் உடனு க்குடனாய் பொரிந்து விடுவாள்,

“அப்பா இதெல்லாம் அங்கிட்டு வச்சிக்கங்க, இன்னும் பத்தொன்பதாவது நூற் றாண்டுலயே இருக்காதீங்க, அப்பிடி ஒங்களால கட்டுப்படுத்த முடியலையா கோபத்த,அம்மாகிட்டவச்சிக்கங்கஅத,ஏன்னாநீங்க ரெண்டுபேரும் கண்ணோட கண் நோக்கி இதயம் புகுந்து ஒருத்தருக்கொருத்தர் விரும்பி கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டஆத்மார்த்தமானஜோடிக,அவுங்கவேணுமின்னாஒங்கபேச்சுக்குகட்டுப்பட்டு நிக்கலாம்,ஆனாநாங்கஅப்பிடியெல்லாம் நிக்கணுமின்னுஅவசியம் கெடையா து தெரிஞ்சிக் கங்க என்பாள்.

வாஸ்தவம்தானேஅவள்சொல்வதும்,தொடுக்கிற இடன்க்களை விட்டு மாற்று இடங்களில் விட்டால் அம்புக்கும் எய்பனுக்கும் காலமும் நேரமும் வீண்தா னே,,?

மூன்று திசைகளிலுமாய் முகம் காட்டி அமர்ந்திருந்த நெல்லிக்காய்கள் கொஞ் சம் முகம் வாடியும் பழுப்பு வர்ணம் கலந்தும்/

18 Oct 2018

வெளிச்சம் பட்ட வெளிகளில்,,,,

ஜன்னல் வழியே பார்க்கிறான். கிராதி வைத்த ஜன்னல்,

இப்பொழுதுதான் ஒரு மாதம்முன்பாய் பூசிய வர்ணத்தில்அழகுகாட்டி நின்றது, பிங்க்கலர் அது.

அதற்கு வர்ணம் பூசும் முன் கலர் தேர்ந்தெடுக்க கருத்துக் கணிப்பு மட்டும் தான் நடத்தவில்லை,மற்ற எல்லாம் செய்திருந்தார்கள்,சின்னவள் விடலை வயசு, அது சார்ந்த மனசு, ஏழாவது படிக்கிறாள்.சேர்ந்தாற்போல் நல்லதாய் நாலு செட் ட்ரெஸ் கிடையாது யூனிபார்ம் தவிர்த்து, அதுவும் அளவாகவே/

கேட்டால் அது போதும் என்பாள்.தேவைக்கு அதிகமாக நான் வைத்துக் கொள்கிற துணி வேறு யாருக்காவது உதவுமல்லவா என்பாள்,

சாப்பாடு கூட்டு குழம்பு தண்ணீர் மற்ற மற்ற எல்லாவற்றிலும் அப்படித்தான், தேவைக்கு அதிகமாய் தட்டிலும் இருக்காது ,பக்கத்திலும் வைத்துக்கொள்ள மாட்டாள்.

கேட்டால் தேவைப்பட்டால் கிச்சன் பக்கத்தில்தானே இருக்கிறது,போய் எடுத்துப் போட்டுக்கொள்கிறேன் தேவையானதை.

எல்லாம் கைக்குப்பக்கத்திலேயே இருந்து விட்டால் அல்லது கிடைத்து விட் டால் நம்மிடம் இயகையிலேயே இருக்கிற முயற்சியும் தேடுதலும் இல்லா மல் போய் விடும்.

அப்புறம் தேடுதலற்றதே பழகிப்போய் சூன்யம் பூத்துப் போவோம் என்பாள்.

தேவை என வரும் போது ஒரு தேடுதல் இருக்கும், தேவைகள்தானே எதை யும் தீர்மானிக்கிறது என அப்பா சொல்வது சரிதான் என்பாள்.

எது ஒன்றையும் எதற்கு தேவைக்கு அதிகமாய் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அது ட்ரெஸ் ஆனாலும் சரி,மற்ற எதுவானாலும் சரி என்பாள்.

கொஞ்சமாக வைத்திருந்தாலும் அதை நீட்டாக துவைத்து தேய்த்து புதுசு போ ல் வைத்திருப்பாள்.

அவளுக்கென துணி துவைக்க ஒரு தனி சோப்,அதுவும் அவளது சேமிப்பில் வாங்கி கொள்வாள்,

அவளுக்கென்னசேமிப்பு,,,?,எப்படிஎனத்தானேகேட்கிறீர்கள்,இருக்கிறதே,அம்மா தருகிற பாக்கெட் மணி,தவிர அம்மாவிற்குத்தெரியாமல் அப்பாவும் தந்து விடுகிற அதே பெயரிலான பணம்/

செலவழித்தது போக எல்லாமும் சேமிப்பில் இருக்கும்,அந்த சேமிப்புதான் அவளுடைய அவளுடைய சட்டையில் இருக்கிற பாக்கெட்டை துவைக்கிற சோப்பாக மாறியிருக்கிறது,

கடையில் போய் துணி துவைக்கிற சோப் எனக்கேட்டு வாங்கி வந்து விட மாட்டாள்.

கடைக்காரரிடம் என்ன சோப் இது ,எப்பொழுது வந்தது,தயாரிப்புத்தேதி என்ன, அது முடிவடைகிற தேதி என்ன என தெளிவாய் கேட்பாள்.

கடைக்காரர் நொந்து போவார்,ஆயிரக்கணக்குல போட்டு சரக்கு வாங்குற நாங்களே இவ்வளவெல்லாம் பாக்குறதில்ல,நீயி ஒரு சோப்பு வாங்குறதுக்கு இவ்வளவு படுத்துறயே என்பார் சிரித்துக் கொண்டே/

பரவாயில்லண்ணெ ஒங்க பொண்ணு ஒரு சோப்பு வாங்குறதுக்கு இந்தப்பாடு படுத்துறாளே,அத படுத்தி எடுக்குற விஷயமா பாக்கக்கூடாது,தெளிவுன்னு வேணுமுன்னா எடுத்துக்கிறலாம்.

எனக்கும் ஒரு பொண்ணு இருக்கா சார்,வெந்தத தின்னுட்டு விதி வந்தா சாவோம்ங்குற மாதிரி இருப்பா அவ பாட்டுக்கு என பின்நாளில் அவளது அப்பாவைப் பார்க்கும் போது சொல்லியிருக்கிறார் கடைக்காரர்/

இதுபோக சின்னதாய் அயன் பாக்ஸ் ஒன்று வாங்கி வைத்திருந்தாள், வாங்கிய சோப்பை வைத்துக் கொள்ள அழகு வாய்ந்த சோப்பு டப்பாவை எப்படி வாங்கி னாளோ அதே போல் அயன் பாக்ஸ் வைப்பதெற்கென தனி அட்டைப் பெட்டி ஒன்று வாங்கினாள்,

துவைத்த துணிகளையெல்லாம் மொத்தமாக எடுத்து வைத்துத்தான் தேய்ப் பாள், லூவு நாளின் ஒரு பொழுதில்/

அவள் துணி தேய்க்கிற போது வீட்டில் எந்த சப்தமும் இருக்காது.எப்படி இருக்கும்,விடியற் காலைஐந்துமணிக்கு எந்தச்சப்தம் வந்து வீட்டை நிறைத்து விடும்,,?

டீ வி யில் தனக்கு மட்டுமாய் கேட்கக்கூடிய சப்தத்தில் மெலிதாக பாடல்க ளை பாட விட்டு கேட்டுக் கொண்டே தேய்ப்பாள்.

கேட்கிற பாடல்கள் மனதை நிறைத்தாலும் கை வேலையை கவனிப்பதில் தவறாது.

பளபளவென விடியும் முன்னாய் தேய்த்து முடித்து விட்டு விடிந்த பின்னர் அம்மா தருகிற ஒரு டம்ளர் டீயுடன் வாசல் படியில் போய் நிற்பாள் விளக்கு மாறும் கையுமாய்.

தெளிக்கிற தண்ணீரும்,போடுகிற கோலமும் சுத்தம் செய்த வாசலில் மறு முறை செய்து ஓடோடி வந்து ஒட்டிக் கொள்ளும்/

ஆனால்பெரியவள்அதற்குநேரெதிர்/அம்மாச்செல்லம்,அவளைமிகவும்கஷ்டப் படுத்தாமல் வைத்திருப்பதாய்கெடுத்து வைத்திருந்தாள்,வீட்டு வேலைகள் எதிலும்அவள் கை கலப்பதில்லை,

காலையில் எழுந்திருக்க காலேஜிற்குப் போக மாலையில் வர படிக்கிறேன் பேர் வழி என தனியாய் ரூமிற்குள் போய் அடைந்து கொள்ள இதற்கே அவ ளுக்கு நேரம் சரியாகிப்போவதாய் தோற்றம் காட்டி வீட்டு வேலை மற்றும் வெளி வேலை எதிலும் கலந்து கொள்ளாமலும் கண்டு கொள்ளாமலுமாய் தப்பித்து வந்தாள்.

சின்னவள் அப்பாச்செல்லம், அப்பாவுக்கு இரண்டு பிள்ளைகளுமே செல்லம் தான். பெரியவளிடம் தென்படாததை சின்னவளுக்கு ஊட்டி வளர்த்தார்,

”பெரியவளிடமும்சொல்லிப்பார்த்தார்,கேட்கவில்லை,வீட்டுக்காகஇல்லாட்டிக் கூட ஒனக்காக வேலைகள செய்ய பழகிக்க, பின்னாடி கை ஊனி எந்திரிச்சி நிக்க ஒதவும்.யார் கையையும் எதிர்பாத்து நிக்க வேணாம், பாத்துக்க” ,,,,,,என்கிற பேச்சை தயவு தாட்சணை இல்லாமல் தட்டி விட்டாள் அவளது அம்மா,

”போதும்,போதும் ஏங் புள்ளை வீட்டு வேலைகளப் படிச்சது,அதுக்குத்தான் ஒங்க ரெண்டாவது பொண்ணு இருக்காளே, போதாதா,,,,” என்கிற பேச்சில் அதை மட்டம் தட்டி விடுவாள்.

ஆனால் அந்தப் பேச்சிற்குப் பின்னால் இருந்த உண்மை இதுதான் சின்ன வளை நம்பி முழு வீட்டையும் ஒப்படைத்து விடலாம்,ஆனால் பெரியவளை நம்பி அப்படிச் செய்து விட முடியாது.என்பதுதான் உண்மையிலும் மிகப் பெரிய உண்மை என அக்கம் பக்கத்தில் பேசிக்கொண்டார்கள்.

சின்னவள்தான் சொன்னாள், இந்தக் கலர் அடித்தால் கிராதிக்கு நன்றாக இருக்கும் என ,அதில் பெரியவளுக்கு கோபம், தான் தேர்ந்தெடுத்த கலரை அடிக்கவில்லை என /

நடுவில் பூத்திருந்த பூ ஒன்று விரிந்து திறந்திருந்த இலைகளின் நடுவாய் நின்றிருந்தது.

அது என்ன பூ எனத்தெரியவில்லை ,என்ன இலை என்பதும் புரியவில்லை கிராதி செய்தவரைப்பொறுத்தவரை பூ,இலை என்பதுதான் கணக்கு. எந்தப்பூ எந்த இலை என்பதும் அதை எந்த இடத்தில் எப்படி சாய்த்து எத்தனை டிகிரி கோணம் காட்டி வைக்க வேண்டும் என்பதெல்லாம் அனாவசியம்.

பார்க்கநன்றாயிருந்தது,கம்பியிலே கண்ட கலை வண்ணம், இரும்பை உருக்கி வளைத்து தன் எண்ணத்திற்கு வண்ணம் கொடுத்த கலைஞன்.அவரை காண வேண்டும் கண்டிப்பாக.

வீடு கட்டுகையில் காண்ட்ராக்டர் கொண்டு வந்து வைத்த கிராதி,நல்ல கனம் கொண்டிருந்தது.

அவரைப்போலவே.பறுத்துப் பெருத்திருந்த அவர் எப்பொழுதும் வெள்ளைச் சட் டைதான் போட்டிருப்பார்,

பெரும்பாலும் அவர் அணிவது வெள்ளை வேஷ்டி வெள்ளைச் சட்டைதான் என்றாலும் எப்பொழுதாவது ஒரு நாளன்றின் போது பேண்ட் சட்டையில் வரு வார்,

அப்படி வரும் போது மறக்காமல் தனது லக்கி சர்ட் ஒன்றை அணிந்து வருவார்,

அப்படியானால் லக்கிப்பேண்ட் என ஒன்று இருக்கும்வேண்டும் தானே எனக் கேட்கிற பொழுது ”அப்படியெல்லாம்வைத்துக் கொள்ள விரும்பவில்லை, லக்கியை சட்டையில் தேடியவன் பேண்ட்டில் தேடி எடுத்து வைக்க மறந்து போனேன்,,” என்பார்.

வெளிர் நிறம் காட்டியிருந்த ஊதாக்கலர் ஸ்கூட்டரில் அவர் கனத்த தாங்கி வரும்போது அது வீதி உலா வருகிற தேர் போல இருக்கும்,

அந்தத்தேரில்தான் கிராதியை வைத்துக் கொண்டு வந்தார் கட்டிடம் கட்டிக் கொண்டிருந்த ஒரு நாளில்/

அப்பொழுதெல்லாம் கனம் லேசு பார்க்க நேரமிருந்ததில்லை,கட்டி முடிக்கப் போகிற வீட்டில் எப்பொழுது குடியேறலாம் என்பது தவிர்த்து/

பார்த்துபார்த்து பண்ணிப்பண்ணி ஒவ்வொன்றையும்செதுக்கி செதுக்கி அதற் காய் மெனக்கெட்டு மெனக்கெட்டு செய்கிற மனோ நிலை தன்னைப்போல் வீட்டை கட்டிக் கொடுத்தவருக்கும் இருக்க வேண்டும் என நினைத்தது தப்பாய்ப்போனது,

அவரே சொன்னார் ,ஒரு சொல்லில்,

சார்,நீங்கயெடத்தகுடுத்துருறீங்க,நாங்கஅந்த யெடத்துல வீட்ட ஊனி சாவியக் குடுத்துருறோம்,

இதுல வீடு யெடம் சாவிங்குறது போக நீங்க எங்கள நம்பி வேலைய ஒப்ப டைச்ச அந்த நம்பிக்கை முக்கியம் சார்,அதுக்குதான் இவ்வளவு பாடும்/

நாங்க நல்லா இருக்கமோ இல்லயோ ,சாப்புட்டமோ சாப்புடலையோ, தூங் குனமோ தூங்கலையோ,எங்க குடும்பத்துக்காக நேரம் ஒதுக்கனமோ இல்லை யோங்குற இன்னும் இன்னுமான ஏக்கம் தாங்கிய பல விஷயங்கள மனசுக் குள்ள போட்டு பூட்டி வச்சிக்கிட்டுதான் ஓடிக்கிட்டு இருக்கோம் என்பார்.

இதுல நீங்க சொல்றது போல எப்பிடி சார் சாத்தியம்,நீங்க நிக்கிற மண்ணும் அது மேல ரத்தமும் சதையும் உயிரும் உணர்வும் கொண்டவங்களால கட்டி எழுப்படுற கட்டடமும் உங்களது சார்,நீங்க இருக்கலாம், மெனக்கெடலாம், முழு உணர்வு கொட்டி இங்க இருக்கலாம்,ஆனா நான் அப்பிடி இல்லை, கூலிக்கு மாரடிக்க வந்தவன்,இப்படி வீடு கட்டிகுடுக்குற யெடங்களயெல்லாம் போயி நாங்க உயிரும் உணர்வுமா நின்னமுன்னு வச்சிக்கங்க,எங்களுக்கு மாரடிக்க யாராவது வரவேண்டியதா போயிரும் சார்,அதுனால நாங்க கட்டி எழுப்புற கட்டிடடத்துக்குள்ள போயி கழுத்தநொழச்சிக்கிற மாட்டோம், வெளி யில நின்னுக்கிட்டு எங்களால முடிஞ்ச அளவுக்கு வஞ்சனைஇல்லாமசெஞ்சி தர்றோம் சார்,அதுவே பெரிசு எங்களப்பொறுத்த அளவுக்கு,

இத்தனைக்கு இத்தனை வீடு, இத்தனை ரூமு,வராண்டா,கிச்சன்,பூஜை ரூமு, பெட் ரூமு,,,எதெது எங்கிட்டு, இத்தனைஜன்னலு,இத்தனை செல்பு,இத்தனை கதவு,,,,,அதுலமரம்இத்தனை, இரும்புக்கிராதி இத்தனை,,,இன்னும் எக்ஸட்ரா, எக்ஸ ட்ராவா என்ன வேணும்முன்னு நீங்க எங்ககிட்ட சொல்லியிருக்குறத கணக் குப் போட்டு கட்டுபடுயாகுற ரேட்டுல சொல்லி பேசி முடிச்சி கட்டிக் குடுப் போம், அவ்வளவுதான்,

,,ஒங்களுக்கு இதுதான் வீடு,எங்களுக்கு இது போல பல வீடுக,,,,,, கட்டிக் குடுக்கப்போற யெடத்துல,,,,அந்த யெடங்கள்லயெல்லாம் போயி உருகி உருகி நின்னுக்கிட்டு இருந்தோமுன்னு வையிங்க அவ்வளவுதான் தொலைஞ்சோம் நாங்க”,,,,எனச் சொல்லியவாறே அவர் கட்டிக் கொடுத்த கட்டிடத்தில் ஒட்ட வைக்கப்பட்டு பூத்திருந்த ஜன்னலாய் அது/

பூத்திருந்த பூவை போர்த்தியிருந்த போர்வையை விலக்கிப்பார்த்த போது சிவப்புக்கலரில் தெரிந்தபூ கண் சிமிட்டி சிரித்தது இவனைப்பார்த்து.”என்ன நல் லாயிருக்கேனா பாக்குறதுக்கு” என்றவாறு/

ஒனக்கென்ன இருக்குற யெடத்துல நல்லாத்தான் இருக்க,ஆனா பாக்குற நாங்களும் ரசிக்கிற என்னைப்போலானவுங்களும்தான் கெட்டுப் போயிருறா ங்க மனசக் குடுத்து என்றான் பொதுவாக.

அகன்று விரிந்திருந்த இலைகளுக்கு பச்சையும்,பூவிற்கு சிவப்புமாய் பூசியிரு ந்த வர்ணம் கொஞ்சம் உதிர்வு காட்டி வெளுத்திருந்தது.

வெளுத்து உதிர்ந்திருந்த பெயிண்ட் ஆங்காங்கே திட்டுதிட்டாய் விட்டுத் தெரிய சொறிபிடித்திருந்த இடம்போல் காட்சிப்பட்டது.

திரையை விலக்கி ஜன்னல் வழியாகப்பார்க்கிறான். கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை எல்லாம் தெரிகிறது,அவசர அவசரமாய் ஓடி வந்து சுவர் எழுந்து மறை க்கும் கட்டிடங்களின் பக்கவாட்டிலும் அது சார்ந்தும் அருகிலுமாய் நின்ற மரங்களையும் அதன் அடர்த்தியையும் தாண்டி ஊடுருவிச்செல்லும் பார்வை தூரத்தின் தூரத்திலிருக்கிற காட்சிகளையும் அது தாண்டிய ஒன்றையும் காட்சிப் படுத்திச் செல்வதாக/

இலைகளும் கிளைகளும் காயும் கனிகளுமாய் இருக்கிற மரங்களில் பெரும் பாலும் வேம்பும் புளியமும் காட்சிகொண்டு தெரிவதாகவும் சில இளவயதின் வாசலிலும் சில முதுமை கொண்டுமாய் காட்சிப் படுகிறது,

இளம் பச்சையும் கறும்பச்சையும் வெளிர் மஞ்சள் நிறமுமாய் இருந்த இலைகள் சில மரங்களின் கீழ் உதிர்ந்தும் தரை படர்ந்துமாய் காணப்பட்டது,

உதிர்ந்த இலையில் ஒன்று மரத்தின் மீது கீழே விழாமல் பிடிவாதம் காட்டி மரத்தின் மீதே ஒட்டிக்கொண்டிருந்ததாய்/

ஒட்டிக்கொண்டிருந்த இலையின் மீது அவசரமாய் ஓடிய பல்லி ஒன்று சரசரவென மரத்தின் உச்சிக்கும் கீழேயுமாய் ஓடி ஓடி போக்குக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது,

இலைகள் அடர்ந்த பகுதிக்கு ஓடவும் பின் அங்கிருந்து வெளியே வந்து சற்று நின்றவாறுமாய் இருந்த பல்லி மரத்தின் கீழுக்கும் மேலுக்குமாய் பறந்து பறந்து அமர்ந்த பறவையின் போக்கை அவதானித்துக் கொண்டிருந்ததாய்/

உயிர் காத்துக்கொள்ளும் விடாத முயற்சியில் இருந்த பல்லி உயிரெடுக்க வந்த பறவைக்கு போக்குக்காட்டி அதை களைப்புறச் செய்து அனுப்பி விடுகிற தாய் சிறிது நேரத்தில்/

போன பறவை திரும்பி வந்தாலும் இருந்த பல்லி அங்கேயே அடை கொண் டிருந்தாலும் அதே அவதானிப்பும் அதே பறத்தலும் அதே களைபுறச் செய்த லும் தொடரும்தானே,,?

ஜன்னல்வழியாகப்பார்க்கிறான்.காலை வெயிலின் இளம் கிரணங்கள் இவன் முகம் பட்டு சமையலறையில் வீற்றிந்த ஸ்டவ்வில் வந்து விழுந்து மின் னியது,

ஸ்டவ்வின் மீது வைத்திருந்த குக்கரிலிருந்து கிளம்பிய ஆவியில் ஜன்னல் கம்பிகளின் தடமும் கலந்து பறந்து கொண்டிருந்தது,

காற்றின் திசையில் சொல்லித்திரிந்த ஒளி அலைகள் டீ ஆற்றிக் கொண்டி ருந்த மனைவியின் முகத்தில் பட்ட வெயில் அவளது முகத்தின் வலது பாதி யை விடுத்து இடது பாதியை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியது,

அது ஏன் இடது பக்கத்தில் மட்டும் அவ்வளவு வெளிச்சம் எனத் தெரியவில் லை.

ஒரு வேளை அவளது அன்றாட சமையலறை பாடுகளை இடதுபக்கம்தான் அதிகம் வெளிச்சமிட்டுச் செல்கிறதோ என்னவோ,,,?

அன்றாடங்களில் அவள் சுட்டடுக்கிய தோசையும் ,அவித்தெடுத்த இட்லியும், பொங்கி வடித்த சோறும் இன்னும் இன்னுமாய் அவளை சமையலறைப் பது மையாய் மட்டுமே நிற்க வைத்த இன்ன பிறவைகளுமாய் சூரிய கிரணங் களின் இளம் வெளிச்சத்தில் பட்டுக்கலந்து கொண்டிருந்தாய்/