Sep 12, 2016

டிக்கெட் புத்தகம்,,,,


 
வீட்டை விட்டுக்கிளம்பும் போது மணி 10.55 ஆகிப்போகிறது. நேரங்களின் 
கூட்டுதலில் 10,11 என வரிசைப்படுத்தப்பட்டு வருகையில் விநாடி முள்ளுடன் கைகோர்த்துக்கொண்ட சின்ன முள்ளும் பெரிய முள்ளுமாக சேர்ந்து கொண்டு காட்டிய நேரம் அதுவாக இருக்கிறது.

காலைவெயிலின் கிரகணங்கள் கொஞ்சம் இளசையும் தாண்டி தனது உக்கிரத்தை வெளிப்படுத்த ஆரம்பித்திருந்தது.

இரண்டாவது சனிக்கிழமை விடுமுறையின் இருப்பு விழித்தெழுந்து வெளிக் கிளம்பும் நேரத்தை தாமதமாக்கியிருந்தது.எவ்வளவு நேரம் விழித்திருப்பது எவ்வளவு நேரம் தூங்குவது என்கிற கணக்கெல்லாம் இவனை பொறுத்த மட்டிலுமாய் பிணக்கு ஆமணக்கு ஆகியிருந்தது.

இரவு பணிரெண்டு மணிக்கு மேல் தூக்கம் பிடிக்க ஆகிப்போகிற சமயங்களில் சமயாசமயங்களில் தனது மாயக்கரத்தை இரண்டு மூன்று மணிவரை கூட நீட்டித்து இழுத்து விடுவதுண்டு.

அம்மாதிரியான நீட்சிகள் இருக்கிற நாளின் மறு நாளைய பொழுதுகளில் உடலும் மனதுமாய் கொஞ்சமே அல்ல,கூடுதலாகவே ஒத்துழைக்க மறுக்கும்.

வம்பாக பாரத்தை தூக்கிக்கொண்டு அலைகிற பொழுதுகள் ஆகிப்போகும்.அது போல இன்றும் ஆகிப்போகவே கிளம்புவதற்கு இந்தத்தாமதம் என நினைக்கிறான்.

பனியன் போடாத வெற்றுடலில் சட்டை வேர்வை பிசுபிசுப்புபூத்து ஒட்டிக் கொள்கிறது.பனியன் போட்டிருக்கலாம்.லீவு நாள்தானே ஒரு நாளாவது பனியனுக்கு லீவு விடுவோம் என்கிற எண்ணம் தவிர்த்து தினமுமாய் துணி துவைக்கிற மனைவிக்கு கொஞ்சம் ஓய்வு கொடுக்கலாம் என்கிற எண்ணத் திலாவது பனியன் போடுவதை தவிர்த்திருக்கலாம்.நாளெல்லாம் சமையல றையும் துணிதுவைத்தலும் பாத்திரம் கழுவுதலும் மட்டுமே உலகமாகிப் போனவளின் கைகள் கொஞ்சம் பனியன் துவைத்தலிருந்து விடுபடட்டும் என்கிற உயரிய எண்ணமாகக்கூட இருக்கலாம்.வசதி வருகிற போது வாஷிங் மிசின் ஒன்று வாங்கிப்போட வேண்டும்.

இரண்டு மூன்று தடவைகளுக்கு மேல் மிதித்தால்தான் ஸ்டார்ட் ஆகிற இரு சக்கர வாகனத்தைப் பார்க்கையில் இதற்கு பழைய வண்டியே தேவலாம் என்கிற நினைப்பு வருவது தவிர்க்க இயலாததாகிப்போகிறது.

பேசாமல் போகிற விலைக்கு விற்று விட்டு வேறொரு வாகனம் வாங்கி விடலாமா மாற்றாக என்கிற யோசனை வராமல் இல்லை.தெரு முக்கு திரும்புகையில் மினி பஸ் கண்டக்டரின் மனைவி மல்லிகா அக்கா எதிர்பட்டாள்,

”என்னவோ தம்பி போ இப்பிடித்தான் இருக்கு பொழப்பு” என்பதுதான் அவளது பேச்சின் ஆரம்பப்புள்ளியாயும் சலிப்பு முனை கொண்டதாகவும் இருக்கும்.

அப்பிடியெல்லாம் இல்லக்கா,இன்னும் எப்பிடி, எப்பிடியாவோ இருக்கு வாழ்க்கை,,,,,,,,,ரொம்ப சலிச்சிக்கிறாதீங்க என்கிற சொல்லில் லேசில் சமாதானம் ஆக மாட்டாள்,

லேசில் பேசிவிடமாட்டாள் யாருடனும் ,பழகி விட்டால் உயிராக இருப்பாள். இவன் வீடு கட்டி குடி வந்த புதிதில் இவனுடனோ,இவனது மனைவி பிள்ளைகளுடனோ பேசமாட்டாள் பேசாதது மட்டுமல்ல ,ஜாடை பேச ஆரம்பித்திருந்தாள்.ஜாடைகளின் எச்சம் அதிகமாகிப்போன ஒரு நாளில் அலுவலகம் விட்டு வருகிற பொழுதுகாலில் மாட்டியிருந்த செருப்பைக் கழட்டி அவளது வீட்டு வாசலில் எறிந்து விட்டு வந்து விட்டான்.

அன்றிரவே வந்து விட்டாள் வீட்டிற்கு.”என்னப்பா தம்பி ஓங் அக்கா மாதிரி நானு,நானு ரெண்டு பேச்சு பேசக்கூடாதா சொல்லு, என்னைய மாதிரி வீட்டுல இருக்குற பொம்பளைக்கு பேச்சுதான் பக்க தொணையா இருக்கு,என்ன செய்ய சொல்லு,புள்ளைங்க பள்ளிக்கூடம் போயிறாங்க,வீட்டுக்காரரு வேலைக்குப் போயிர்றாரு,ஒத்தையில கெடக்குற நானு வீட்டு வேலை செஞ்ச நேரம் போக இப்பிடி பேச்சக்கட்டிக்கிட்டுதான் அழுக வேண்டியிருக்கு.இதுல பக்கத்துல இருக்குறவள்க கொஞ்சம் ஏத்தி விட்டுற்ராங்க,அதுல கொஞ்சம் வம்பாகிப் போகுது.என்ன செய்ய சொல்லு, பள்ளிக்கூடத்துலயிருந்து புள்ளைங்க வர்ற துக்குள்ள வீட்டுக்காரரு சமயத்துல டூட்டி முடிஞ்சி வந்துருவாரு,

அவரு வீட்டுக்கு வர்றதும் ஒன்னுதான் வராததும் ஒண்ணுதான்,பேசாம அவருபஸ்ஸு செட்டுலேயே படுத்து எந்திரிச்சி வேலைக்கி போயிக்கிறலாம்,

மாசம் பொறந்தா சம்பளத்தக் குடுக்குற தோட சரி,வீட்டுல அரிசி பருப்பு அரசலவு மொத்தக்கொண்டு கரண்டுப்பில்லு புள்ளைகளுக்கு ட்யூசன் பீஸீ அக்கம் பக்கம் எல்லாம் எந்தலையிலதான். இதுல எங்க வீட்டுக்காரருக்கு வாரத்துக்கு ஒருக்க கவிச்சி கண்டிப்பா வேணும்,ஒரு வாரம் சிக்கன்,மறு வாரம் மட்டன்,அதுக்கு மறு வாரம் மீனுன்னு இருக்கணும் அதையும் நாந்தான் போயி வாங்கிட்டு வரணும்,இதுல ஏதாவது ஒரு வாரம் மாத்தி வாங்கிட்டா அவ்வளவுதான் குய்யோ முறையோன்னு ஒரே சத்தக்காடு தான்.ஏங் பொறப்பு வளப்புலயிருந்து ஏன் பொறந்த வீட்டு வரைக்கும் அவரு பேச்சாலேயே ஒரு படம் வரைஞ்சி தீத்துருவாரு.அதுல சமாதானம் ஆகவே எனக்கு ரெண்டு நாளு ஆகிப் போகும்.

இந்த லட்சணத்துல தண்ணி வேற ,ஏதாவது விருந்துக்கும் மருந்துக்கும்ன் னாக் கூட சரிங்கலாம்,ஓயாம அதே சோலியா திரிஞ்சா,ஒடம்பு போறதும் இல்லாம கெட்ட பேரும் வேற,

நாலு பேரப் போல குடிச்சிட்டு ரோட்டு வழியா சத்தமெல்லாம் போட்டுத்திரிய மாட்டாரு,குடிச்சிட்டாருன்னா குனிஞ்ச தல நிமிராம வீட்டுல வந்து கவுந் தடிச்சிப் படுத்துருவாரு மனுசன். இத்தனைக்கும் வெளியில யாருகூடயும் அனாவசிய பேச்சு வம்பு கிம்புன்னு எதுவும் கெடையாது. இது நா வரைக்கும் யாரும் அவர கைநீட்டி குத்தம் சொன்னது கெடையாது,வேலை பாக்குற யெடத்துலயும் சரி,வெளியில பழகுறயெடத்துலயும்சரி,நல்ல பேருதான் வாங்கிருக்காரு,வீட்டுலதான் இப்பிடி வம்பு கட்டிக்கிட்டு அலையிறாரு. அதுனாலதான் நான் இப்பிடி பேச்சக் கட்டிக் கிட்டு அலைய வேண்டியிருக்கு ஆமாம்,அதுல சமயத்துல கொஞ்சம் வம்பு கூடிப்போகுது,அது நானா விரும்பி ஏத்துக்கிர்றதும் இல்ல.அக்கம் பக்கத்துல் வம்பு இழுத்து விட்டுற்ராங்க,என்ன செய்யட்டும் நானு,இப்பிடித்தான் ஒன்னைய மாதிரி ஆள்க மனசு புண்ப்படும்படி ஆயிருது,இத அவர்கிட்ட சொன்னம்ன்னு வையி,என்னைய தான் நாற வசவு வையும்.என்றாள்,அவளது பேச்சு இவனது செயல் தவறோ என எண்ண வைத்து விட்டது.

மல்லிகா அக்கா சொல்வதும் நிஜம்தான்,ஆனால் கொஞ்சம் பொய் கலந்து சொல்லி விட்டாள். வெளியில் ஏதும் வம்பு தும்பு வைத்துக் கொள்ளாத அவர் வேலை செய்கிற இடத்தில் அனைவருடனும் ஒத்து நடந்து கொள்ள மாட்டார்.

அதிலும் அவர் ஓடும் பஸ் ஏறி விட்டாரானால் ட்ரைவருடன் ஓயாத சண்டை தான்,ட்ரைவர் பெரிதாக ஒன்றும் கேட்டு விட மாட்டார்,ஏய்யா,,,,நீயீ வம்பு புடிச்ச ஆளுங்குறது சரி,அதுக்காக பஸ்டாப்பு வந்தாக்கூட விசில் அடிக்க மாட்டயா என்பார்,

அதெல்லாம் அடிப்போம் இல்ல என்பார்,சைசாக,அப்புறம் எதுய்யா ஓங் வேலை என்றால் வருவேன் போவேன் அதத்தவர எதையும் கேக்கக்கூடாது என்பார்.அப்பறம் என்ன ,,,,,,,,,,பஸ்ஸீல கண்டக்டரா வர்ற எறங்கிப்போயிற வேண்டியதுதான பஸ்பயணிகள் சிலபேர் ஒரு நாள் கேட்டபோது நீங்களெ ல்லாம் அதக்கேக்கக்கூடாது,ஒங்களுக்கெல்லாம் அந்த ரைட்ஸ் கெடையாது. எனக் கூறிய ஒரு நாளில் பஸ் பயணிகளுடனும் டிரைவருடனும் சண்டை வந்து விட்டது,

அசரவில்லைஅவரும்,சண்டையானால்சண்டைபாரதப்போருக்கு குறைவில் லாத சண்டை.விஷயம் கேள்விப் பட்டு கடைசிதடவை பஸ் இன்னும் செட்டுக்கு வரவில்லையே எனமுதலாளி பஸ்ஸை தேடி வந்து விட்டார்,

நல்ல வேளை அவர் வந்தது.இல்லையானால் டிரைவர் கண்டக்டர்,ப்ளஸ் பயணிகள் என மோதல் வந்திருக்கும்,டிரைவர் சொன்னால் கூட கேட்டுக் கொள்வார்.ஆனால்கண்டக்டர்,,,,,?,வழக்கமாக ஓடும் ரூட்டுக்குச் சொந் தக்காரர்,

ஆனால் கண்டக்டர் சொன்னால் கேட்டுக்கொள்ள மாட்டார்கள்.அவன் சட்டம் பேசுரவனப்பா,தனக்குன்னாஒண்ணு,அடுத்தவனுக்குன்னாஒன்னுன்னு பேசு வான்,அதுலயும் பஸ்ஸீல போறவுங்க வர்றவுங்களுக்குள்ளயேசண்டஇழுத்து வுட்டுறுவான்,போன வாரம் நம்ம ஏரியாவுல இருந்து ஏறி பஸ்டாண்டுல எறங்குற ரெண்டு கிலோ மீட்டர் தூரத்துக்குள்ள் நம்ம குமரேசனுக்கும், முருகேசனுக்கும் சண்டை இழுத்துவுட்டு பஸ்டாண்டுல கட்டி உருளாத அளவுக்குப்பண்ணீட்டான்,

அதுனாலத்தான் அவுங்க ஓனர் அவர தினம் ஒரு பஸ்ஸின்னு நாலு பஸ்ஸீ லயும்ஒண்ணொண்ணுலஓட வுடுறாரு, இந்த லட்சணத்துல பஸ்ஸீல வர்ற பெட்டிக்கடைக்காரரு ஒருத்தருகிட்ட அப்பப்ப தண்ணி அடிக்க காசு வேற கேட்டு தொந்தரவு பண்ணிக்கிருவாரு,இல்லைன்னா நீயி கொண்டு வர் ற சரக்குகளுக்கு லக்கேஜ் போடுவேன்னு சொல்லி ஒரு வெத்து அரட்டு அரட்டிக் கிறது.என்ன செய்ய மொதலாளி இவருக்காக இல்லைன்னாலும் அவுங்க குடும்பத்துக்காகப்பாக்குறாரு,இல்லைன்னாஇந்தமாதிரிஆளுகளையெல்லாம் தூக்கி எறிய எத்தன நேரம் ஆகுன்றீங்க என்பதுவும் கண்டக்டரைப் பற்றிய பேச்சாக இருந்தது.காற்று வாக்கிலும் நேரிலுமாக வருகிற பேசுகிற பேச்சுக்களையும் அவரது செய்கைகளையும் நேரில் பார்த்த இவன் எப்பொழு தாவது ஒரு நாளில் கண்டக்டரை நேருக்கு நேர் பார்க்க நேர்கிற போது பேசியிருக்கிறான், அவரிடம் அப்படியாய்ப்பேச நேர்ந்த காணங்களில் இவன் மனதில் தோன்றி குடி கொண்ட எண்ணங்கள் தவிர்க்க இயலாமல் போவ தாகவே, நன்றாக படித்து நல்ல வேலையிலும் நல்ல சம்பளத்திலுமாய் இருக்கிற ஆஜானுபாகுவான தோற்றம் கொண்டவன் விருதாவாய் அலைவ தற்கும்,சுமாராகப்படித்து சுமாரான வேலையுடனும் சுமாரான சம்பாத்தியத் துடனுமாய் இருக்கிறவன் நல்லொழுக்கம் கொண்டவனாய் இருப்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறதுதானே,,,,,என்பதுதான் அது.

வேறு ஒருவராய் இருந்தால் அந்தக்கண்டக்டரை வேலையிலிருந்து நீக்கிரு ப்பார்கள்.

ஆனால் அப்படி நீக்கப்படாததற்குக்காரணம் அவரது மச்சினன் இளமுருகுதான் காரணம் என்றார்கள்.அதுதான் உண்மையும் கூட/

வீட்டுக்காராம்மாவின் தம்பி இளமுருகு/அவன்தான் கண்டக்டரின் செயலுக்கு ஊக்கம் கொடுத்தானா அல்லது இளமுருகு இருக்கிற தைரியத்தில் கண்டக்டர் அப்படிச்செய்தாரா என்பது தெரியவில்லை.

இளமுருகு இல்லாவிட்டால் பஸ் ஓனருக்கு கையும் ஓடாது காலும் ஓடாது, அவன்தான் எல்லாம் முதலாளிக்கு.சப்ளை அண்ட் சர்வீஸீலிருந்து பஸ் கம்பெனியின் கணக்கு வழக்கு பார்ப்பது வரை எனலாம்/சுருக்கமாகச் சொன் னால் அவனன்றி ஒரு அணுவும் அசையாது அந்த இடத்தில்/

தினசரிகளில் அவனது வேலையே மினி பஸ் ஓடுகிற ஊர்களுக்குப் போய்ப் பார்ப்பது,பஸ்களின் கணக்கு வழக்கு ட்ரைவர் கண்டக்டர் பிரச்சனை, அவர்க ளதுசம்பளம் போக்குவரத்து போனஸ் ,அட்வான்ஸ் குடும்பப்பிரச்சனை மற்றும் இதர இதரவான எல்லாவற்றிற்குமாய் அவன்தான்,

கண்டக்டர் சம்பந்தமான பிரச்சனை எப்பொழுதும்முதலாளியின் காதுக்கு வரு வதுதான், பிரச்சனை முத்திப்போகும் சமயங்களில் இளமுருகுவைக் கூப்பி ட்டு முதலாளி என்ன எழவுடா இது,,,, நித்தமுமா என்கிற ஒற்றை வரைவை இளமுருகுவின் முன் வைப்பதுடன் சரி/

அவனும் சீரியஸாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு கேட்பான்.இளமுருகுவிடம் பிரச்சனையை சொன்ன ஒரு வாரம் அல்லது நான்கு நாட்களுக்கு பேசாமல் இருப்பார் கண்டக்டர்,அப்புறம் ஆரம்பித்து விடுவார்,அப்புறம் மறுபடியுமாக இளமுருகு,முதலாளி,பேச்சுசமாதானம்இத்தியாதி,இத்தியாதி,,,,,என்கிற ரூபங் களுக்குள்ளாய்  விரியும்/

பார்ப்பார்களெல்லாம் கேட்கத்தவறுவதில்லை. இளமுருகுவிடம், எதுக்குப் போயி அந்த ஆளு கண்டக்டருக்காக இவ்வளவு தவதாயப்படுற,அவரு ஒங்க அக்காபுருசங்குறதுசரிதான்அதுக்காக,இப்பிடியா தொல்லையத்தூக்கி தோள்ல போட்டுக்கிட்டு அலைஞ்ச மாதிரி,

அது ஒனக்கு அக்காதான்னாலும் கூடப்பொறந்த அக்கா இல்லையில்ல,என்ன இருந்தாலும் ஒங்கஅப்பாவோடரெண்டாவதுசம்சாரத்தோட பொண்ணுதான அதுக்காகப்போயி எனச்சொல்லும் சமயங்களில் அப்படியாய் பேசுபவர்களை இளமுருகு ரொம்பவுமாய் பேசவிடுவதில்லை மேற்கொண்டு.

அக்காவிடம்மாறாமல் குடிகொண்டிருக்கும் முக்கிய பாசமே இதற்கு காரணம் எனலாம்.ரெண்டு சம்சாரம் கட்டுனவன் ஒரு வேளை சோத்துக்கு திண்டா டுறான் என்கிற ஊர் சொல்படி இரண்டு தாரங்கள் கட்டிகொண்ட இளமுருகு வின் அப்பா மனைவியின் மயக்கத்தில் இரண்டாவது தாரத்தின் வீட்டிலேயே இருந்து கொண்டு முதல்தாரத்தையும் அவரது குடும்பத்தையும் கவனிக்காமல் விட்டு விட்டார்,

தனி வீட்டில் இருந்த அவர்களது குடும்பம் மிகவும் திண்டாடிய நாட்களில் இரண்டாவது தாரத்தின் பெண்தான் அவர்களை ஓரளவுக்கு கரை சேர்த்தி ருக்கிறாள் அப்பாவிடம் சொல்லியும் அவருக்குத் தெரியாமலும்/அந்த பாசமே இப்பொழுது வரை இழுத்து வந்திருக்கிறது அவர்களிருவரையும் ஒரே நூழி லையில்/

முத்தலாம்பட்டி வழியாகத்தான் சென்றான்,மெயின் ரோடு வழியாக சென்றி ருக்கலாம்தான்,ஆனால் இவ்வழியாகப்போவது சிறிது நாட்களாய் இவனுக்கு வாய்த்துப்போன பழக்கமாய் இருந்தது.

ரயில்வே லைன் கடந்து பாலம் தாண்டி மெயின் பஜார் போய் காய்கறிகளும் வெங்காயமும் வாங்கி வரவேண்டும்.

நேற்று அலுவலகம் விட்டு வரும்போதே வாங்கி வந்திருக்கலாம்தான்.போன் பண்ணினாள்மனைவி,சரி என பதில் சொல்லிவிட்டு அப்போதைக்கு போனை வைத்து விட்டு பிறகுதான் யோசித்தான்,கையில் பை இல்லை என/

சரிபரவாயில்லைநாளைவாங்கிக்கொள்ளலாம் என வந்தது இப்போதைக்கு தவறு எனத்தெரிகிறது,காய்கறி மட்டும் என்றால் பரவாயில்லை, வெங்கா யமும் சேர்த்து வாங்க வேண்டும்,இவனைப்பொறுத்த அளவில் வெங்காயம் வாங்குற நாளில் காய்கறி வாங்குவதில்லை,காய்கறி வாங்கிற நாளில் வெங்காயம் வாங்குவதில்லை என்கிற ஆழமான பாலிசி வைத்திருப்பவன்.

பாலிசிக்குக் காரணம்,இரண்டு கடைகளும் பக்கத்துப்பக்கத்தில் இருப்பதுதான். காய்கறிக்கடைக்காரர் இவனுக்குபழக்கம் ஆவதற்கு முன்பாகவே வெங்காயக் கடைக்காரின் பழக்கம் இவனில் வேர்விட்டிருந்தது எனலாம்.

அதிருக்கலாம் ஆறு ஏழு வருடங்களுக்கு முன்பாக.ஆனால் இப்பொழுது கடை வேறு ஒருவருக்கு கைமாறியிருந்தது.கை மாறியிருந்த சிறிது நாட்களில் அவரது கடைக்குப்  பக்கத்தில் சும்மா இருந்த கடையில் புதியதாய் ஒருவர் கடை போட்டிருந்தார்.அவரது கடையில் காய்கறி மட்டும் இல்லாமல் வெங்கா யமும் தேங்காயும் இருந்தது.காய்கறிகடைக்காரருக்கு மிகப்பெரிய வருத்தம் என்னவென்றால் வேறெங்கும் போகாமல் நம்மிடம் மட்டுமே காய்கறி வாங்கு கிறவர் வெங்காயமும் தேங்காயும் சேர்த்து வாங்க மாட்டேன்கிறாரே என்பது தான் அது.

இவனிடம் ஒரு சில தடவை கேட்டும் உள்ளார்,ஏன் சார் இங்கயே எல்லாம் கிடைக்கும் போது,,,,,,,,என ஆரம்பித்த அவர் பேச்சை முடிக்கும் முன்பாகவே அதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராதுண்ணே இப்ப ஒரு பேச்சுக்குக் கூட வச்சிக்கிரு வோம்  வெங்காயக்கடைக்காரர் அவர் கடையில காய்கறி யேவாரம் ஆரம்பிச் சாக் கூட ஒங்ககிட்டத்தான் காய்கறி வாங்குவேனே தவிர்த்து அவரு நீங்க கேட்ட மாதிரியே கேட்டாக்கூட அங்க போயி காய்கறி வாங்கீற மாட்டேன் என்றான்,

பழக்கத்த திடீர்ன்னு மாத்துனா மரவேறு அந்து போற மாதிரி,அப்படி மரவேறு அந்து போக எனக்குச்சம்மதமில்ல.இப்ப என்ன ஒங்க கிட்ட ரெண்டு,அவர் கிட்ட ரெண்டுன்னு வாங்கீட்டுப்போறேன் என காய்கறிகளையும் வெங்காயத் தையும் வாங்கிக்கொண்டு வருகிறான்/

தெரு முக்கு திரும்பும் போது பார்த்தான்,மல்லிகா அக்காவீட்டின் முன் புள்ளிகளில்சிரித்தகோலம் பெரிதாக /கோலத்தின்அருகில்மல்லிகா அக்காவும் அவரது வீட்டுக்காரரும் இருந்தார்,

Aug 31, 2016

சும்மா,,,,



மழை பிடித்துக்கொள்கிறது நாங்கள் போன நேரமாய்,

வீடு கடந்து வாசல்மிதித்து இரு சக்கர வாகனம் ஏறி பயணிக்கையில் மழை வருவதற்கான எந்த அறிகுறியும் முன்னறிவிப்பும் இல்லைதான்.

முன்னறிவிப்பு இல்லாத விஷயம் நடக்கக்கூடாதா என்ன வாழ்க்கையில்,அது எப்படி அப்படி நடக்கலாம் என யாருக்கும் எந்த வித விளக்கமும் கேட்டு எந்தக்கடிதமும் கொடுத்து விட முடியாது,இந்த வேளையில்/

கே.எஸ் ஏ மில்லுக்கு அருகில் போகையில் தூறலாக பெய்து கொண்டிருந்த மழை கொஞ்சமாய் வலுத்தது,ஆகா இப்படிப்பெய்கிறதே எப்படிப் போவது என பின்னால் அமர்ந்திருந்த மனைவியிடம் கேட்டபொழுது கிளம்பும்பொழுதே இக்கன்னா வைத்துவிட்டுக்கிளம்பினால் இப்படித்தான் ஆகும்,நல்ல மனசு வேணும் எதற்கும் என்றாள்,மனசு இருக்கட்டும் ஒரு பக்கம்,முதலில் மழைக்கு எங்காவது ஒதுங்க இடம் கிடைக்க வேண்டும். அதைப்பார்ப்போம் என்றான் இவன்,

பெய்த மழை வீட்டிலிருந்து கிளம்பிமுத்தாலம்பட்டி கடந்து மில்லுக்கு வரும் முன் பெய்து பெய்திருந்தால் திரும்பியாவது வீட்டிற்குப்போயிருந்திருக்கலாம் அல்லது முத்தாலம்ப ட்டியில் ஏதாவது ஒரு வீட்டு வாசலில் நின்றிருந்தி ருக்கலாம்.ஆனால் அப்படிச்செய்ய அனுமதித்திருக்கவில்லை மழை.

பெய்த கோடுகோடாய் வானத்திலிலிருந்து நெசவிட்டிருந்த வெள்ளிக் கம்பி களைப் போல் இறங்கிய மழையின் கனம் கொஞ்ச கொஞ்சமாய் கூடி விட்டதுதான்,என் செய்ய பஜாருக்குப்பொவதற்குள்ளாய் நனைந்து போவோம் முழுவதுமாக என நினைத்தவர்களாயும் பேசியவர்களாயும் வீடு திரும்பி விட்டார்கள் இவனும் மனைவியுமாக,ஜில்லிட்ட ஈரத்தையும் குளிர்ச்சியையும் உடல் நனைத்த ஈரத்தையும் உள் வாங்கியவர்களாய்,,,,,/

Aug 29, 2016

அஞ்சலி,,,



இன்று அதிகாலை சாலை விபத்தில் சங்கை
திருவுடையான் மரணமடைந்தார், இது போலான காலத்தின் அடையாளமானவர்களின் மரணம் மிகவும் கொடுமையானதாகவே,,,/

அவர் பாடிய பாடலே அவருக்கு அஞ்சலியாக,,,/


பாடலைக்கேட்க,,,,,
http://asunam.blogspot.in/2016/03/aathaa-un-sela.html

ஆத்தா உன் சேல -

இசை : ----- பாடல் : ஏகாதசி

குரல்கள் : கரிசல் திருவுடையான்

ஆத்தா உன் சேல - அந்த
ஆகாயத்தப் போல
தொட்டில் கட்டித் தூங்க
தூளி கட்டி ஆட
ஆத்துல மீன் புடிக்க
அப்பனுக்கு தல தொவட்ட
பாத்தாலே சேத்தணைக்கத் தோணும் - நான்
செத்தாலும் என்னப் பொத்த வேணும்
செத்தாலும் என்னப் பொத்த வேணும்

( ஆத்தா உன் சேல...

ஆங்... இடுப்புல கட்டிக்கிட்டு நீச்சல் பழகினதும்
உஞ்சேலதானே வண்ணப் பூஞ்சோலதானே
வெறுந்தர விரிப்புல நான் படுத்துக் கெடந்ததுவும்
உஞ்சேலதானே வண்ணப் பூஞ்சோலதானே
இறக்கென காயும் போது வானவில்லா தெரியும்
இத்துப்போன சேலையில் உன் சோகக்கதை புரியும்
கஞ்சி கொண்டு போகையிலே சும்மாடா இருக்கும் - நீ
சேலகட்டி இறச்ச தண்ணி சக்கரையா இனிக்கும்
சேலகட்டி இறச்ச தண்ணி சக்கரையா இனிக்கும்

( ஆத்தா உன் சேல...

அக்கா கட்டி பழகினதும் ஆடு கட்டி மேச்சதுவும்
உஞ்சேலதானே வண்ணப் பூஞ்சோலதானே
வெக்கையில விசிரியாகும் வெயிலுக்குள்ள குடையாகும்
உஞ்சேலதானே வண்ணப் பூஞ்சோலதானே
பொட்டிக்குள்ள மடிச்சு வெச்சேன் அழகு முத்து மாலை
காயம் பட்ட வெரல்களுக்கு கட்டுப்போடும் சேல
மயிலிறகா உஞ்சேல மனசுக்குள்ள விரியும்
வெளுத்த சேலத்திரி வெளக்குப் போட்டா எரியும்
வெளுத்த சேலத்திரி வெளக்குப் போட்டா எரியும்

( ஆத்தா உன் சேல...

Aug 17, 2016

இச்சி மரம் சொன்ன கதை,,,,,,,,,

சென்ற வருடம்  வெளிவந்துள்ள எனது சிறுகதைத்தொகுப்பு,
தேவைக்கு தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய எண்:   94863 21112
விருதுநகரில் பழைய பஸ் நிலையம் அருகிலுள்ள சேது புக் சென்டரில் கிடைக்கிறது.

பூவும் பிஞ்சும் காயுமாய்,,,,,,/

உடல் போர்த்தியிருந்த போர்வையை விலக்கி எழுந்தபோது யாரும் அருகில் இருக்கவில்லை. 
மெல்லிய பூமலர்ந்தது போல் புலரும் அழகான காலை பொழுது. மனைவி எழுந்து தண்ணீர் பிடிக்கப்போயிருப்பாள்.மகன்கள் எழுந்து பள்ளிக்குஆயத்தமாகிக்கொண்டிருக்கக்கூடும்.(இதில்மனைவி தண்ணீர் பிடிக்கப் போயிருப்பாள் என்பது சரி.ஆனால் மகன்கள் இந் நேரம் எழுவது என்பது பிரளயவிஷயம்தான்.)அந்த ஒற்றை பிளாஸ் டிக் குடத்தை தூக்கி இல்லாத இடுப்பில் வைத்து குடம் சரிந்து கொ ண்டு வர,வர அதை தூக்கி வைத்துக்கொண்டு நடந்து வரும் அழகே தனி.காண கண் கோடி வேண்டும்.கோடியில் ஒன்று குறைந்தாலும் காட்சி பழுது பட்டுப்போக வாய்ப்பு உள்ளது.ஆகவே ஜோடிக்கண்க ளையே கோடிக்கண்களாய் பாவித்து பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியது தான்.
அப்பொழுதான் திரும்பி சுவரில் கடிகாரத்தை பார்த்தேன். மணி
எட்டை காட்டியது.ஐந்து வருடங்களாய் அயராமல் ஓடி,ஓடி நேரம் காட்டிய முக்கோண வடிவ நேரம் காட்டி தனது கம்பெனியின் பெய ரையும்,காலத்தையும் சரியாகக்காட்டி சுழன்று தேய்ந்து கொண் டிருந்தது டிக்,,,டிக்,,,டிக்,,,என்கிற இருதய சப்தம் மாதிரி ஓசை எழுப்பிய படியும், தான் தொங்கும் சுவரை தொட்டுதழுவி உரசிய படியும்/ 
வர்ணம்உதிர்ந்துஉருவம் காட்டிய சுவர் புதியதாக வர்ணம்க்கேட்டுக் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தது.எனது பொருளாதாரமும், நேரமும், அலுவ லக லீவும் அமையும் நேரம் பார்த்து வர்ணம் பூசும் வேலையை முடிக்க வேண்டும். 
(இனி அதற்கு கலர் செலக்ட் பண்ணி,பெயிண்டரை கூப்பிட்டு அவர்க ளுடன் மல்லுக்கு நின்று,,,,, அப்பப்பப்பா,,,,,,, அது ஒரு தனி கலைதான் போலும்.) 
வர்ணம் பூசிவிட்டால் அடேயப்பா புது வாசனையும்,தெம்புமாய் வீடு நிமிர்ந்து நிற்கும் இளம் பெண்ணை போல/ 
தோற்றமும்,நிமிர்வும் சரி,மனம் சுண்டி விடுகிற இளம் பெண்ணின் தோற்றம் இங்கே இடிக்கிறதே?,,,,பூவும் ,பொட்டும் மஞ்சள் பூசிய முகத்தில் பவுடரும் சிவப்பழகு கீரீமுமாய் வந்து தழையத் தழைய நிற்கும் போது அவிழ்ந்து விடுகிற மனதை அள்ளி முடிய முடியவி ல்லை, அல்லது அள்ளி முடிய கூடுதலான நேரமும் கால மும் ஆகிப்போகிறது. 
மனைவி இந்நேரம் தண்ணீர் பிடித்து வந்திருப்பாள்.மகன்கள் பள்ளி க்குசென்றிக்கக்கூடும்.நேற்றுஇரவுபடுக்ககொஞ்சம்தாமதமாகிப் போ னது. 
தாமதத்தை உரசிப்பார்த்து நிமிர்கையில் மணி இரவு 1.30. “தெனம் இப்பிடி லேட்டாதூங்குனா எப்பிடி”?தூங்கிப்போன மனைவியின் கனத்த அசரீரி செவிப்பரைகளில் மோத எழுந்து வந்து வம்பாய் தூக்கத்தை அழைத்து கட்டிக்கொண்டு தூங்குபவனாகிப்போகிறேன்.
பின் என்ன,இரவு கண் விழிப்பின் நீட்டிப்பு,காலையில் தாமதத்தில் விடிந்தது.இரவு விழிப்பும்,அதிகாலை தூக்கமும் பழகிப்போன நாட் களின் நகர்வுகளில் இன்றும் ஒன்றாய். 
உதறிய போர்வையின் வர்ணங்கள் அடர் பிரவ்ன் நிறத்திலும்,வெளிர் ப்ரவ்ன் நிறத்திலுமாய்/போர்வையில் ஓடிய கோடுகளும்,கோடுகள் தரித்திருந்தவர்ணங்களும், வண்ணங்கள்எழுப்பித்தெரிந்த துணியும், துணிகளுள் பொதிந்து வரிசைகட்டி நின்ற நூல்களும், அவற்றை நெய்த கரங்களும்,சாயம் முக்கிய மனங்களும்,துணியாய் உருவாக்க உறுதுணை செய்த உள்ளங்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று கைகோர்த்து என் முன் எழுந்து நர்த்தனமாடியதாய்த் தோனியது. 
தஞ்சாவூரில் வேலை பார்த்தபோது அலுவலகத்தின் அருகாமையாக இருந்த கடையில் வாங்கிய போர்வை இது.வாங்கும் பொழுது அன்பின் மனிதர்கள் சக்கரபாணியும்,ரகுவும் என்னுடன் இருந்தார் கள் இடமும்,வலமுமாக/ 
ஊர் தெரியாத ஊரில்,ஆள் பழக்கமற்ற வெளியில் அவர்கள்தான் என் தோளுக்கு ஆதரவு தருகிறவர்களாய்.என்னை தலை துவட்டி,தோள் தட்டிஆறுதல் படுத்தி இருகரம் நீட்டி அணைத்துக்கொள்கிற அன்பின் மனிதர்களாய்,உள்ளங்களாய்/ 
சொன்ன விலையை விட20 ரூபாய் குறைத்துத் தந்தார்கள். அந்த 20துடன் கூடக்கொஞ்சம் சேர்த்து ஒரு புத்தகம் வாங்கிக்கொண்டேன். என்னுள் ஏன் அப்படி ஒரு ஈர்ப்பு எனத்தெரியவில்லை.ஏதாவது நல்ல புத்தகத்தை பார்த்து விட்டால் அதை உடனடியாக வாங்கி விட வேண்டும்,இல்லையெனில் தலை வெடித்துவிடும். 
வாங்கியபோர்வையைவிரிக்கவும்,போர்த்திக்கொள்ளவுமாய்இருந்த நாட்களின் ஊடாக எனக்கு மாறுதலும் கிடைத்து விட்டது. 
“மேய்ச்சா,மாமியாளமேய்ப்பேன்,இல்லைன்னா பரதேசம் போவேன்” என்கிற ரீதியில் “போட்டால் ஏழு மணி தூர பிரயாணத்தில் இருக்கும் ஊர்,இல்லையென்றால் வீட்டு வாசற்படி”என்பது மாதிரி ஆகிப்போன மாறுதல் வந்த நாளன்றின் அடுத்த வார காலைப்பொழுதில்தான் இப்படி எழுந்திருந்தேன். 
பின் இரவு இரண்டு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து குளித்து 3.30 க்கு அரை தூக்கத்துடன் அதிகாலை மதுரையில் இறங்கி தஞ்சாவூர் பஸ் ஏறிய நாட்கள் இன்னும் நினைவிலிருக்கிறது. 
அவை நகர்ந்து,நகர்ந்து இன்று கொஞ்ச நஞ்சமல்ல,ரொம்பவுமே ஹாயாக எழுந்திருக்கிறேன்.ஒரு தோசை 25 ரூபாய் என இரவு டிபன் முடித்து படுத்து விட்டு இரவு முழுவதும் தூக்கம் வராமல் புரண்டு காலையில் அரை தூக்கமும்,விழிப்புமாய் அலுவலகம் செல்கிற அரை மனிதனாயும்,ஊர்,மனைவி, மக்கள் என ஏக்கம் நிறைந்த மனதினனாயும் அலைந்த நாட்களின் மகோன்னதங்களை செதுக்கி வைக்க கல் வெட்டு ஒன்று வேண்டும். அது கிடைக்கும் போது பார்த்துக்கொள்ளலாம் என எழுந்த போது,,,,,,, “தங்களது கோரிக் கைகளை நிறைவேற்றக்கோரி உண்ணவிரதமிருந்த கைத்தறி தொழிலாளர்களின் போராட்டம் வெற்றி” பெற்றதாய் தொலைக் காட்சியில் செய்தி சொன்னார்கள். 
வீட்டின் வெளியே கொண்டை சிலுப்பிய சேவலின் கூவல் கேட்டது. எழுந்து படுக்கையில் நின்ற நான் வலது கையிலிருக்கும் போர்வை யையும்தொலைக்காட்சி செய்தியையும்,சேவலின் கூவலையும் மாறி,மாறி பார்ப்பவனாயும்,கேட்பனாயும்/ 
எழுந்தது தாமதமானாலும் நல்லதொரு செய்தி கேட்டு விட்ட நிம்மதி/ 
மனதுள் ஒரு மலர் பூத்து,மலர்ந்த மெல்லியதானதொரு ஓசை/
அது பூக்கும்,காய்க்கும் பின்பு பலன் தரும்/அப்பொழுதான் திரும்பி சுவரில்கடிகாரத்தைபார்த்தேன்.மணிஎட்டைகாட்டியது.ஐந்துவருடங் களாய் அயராமல் ஓடி,ஓடி நேரம் காட்டிய முக்கோண வடிவ நேரம் காட்டிதனதுகம்பெனியின்பெயரையும்,காலத்தையும்சரியாகக்காட்டி சுழன்று தேய்ந்து கொண்டிருந்தது டிக்,,,டிக்,,,டிக்,,,என்கிற இருதய சப்தம்மாதிரிஓசைஎழுப்பியபடியும், தான் தொங்கும் சுவரை தொட்டு தழுவி உரசிய படியும்/வர்ணம்உதிர்ந்து உருவம் காட்டிய சுவர் புதிய தாக வர்ணம் க்கேட்டுக்கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தது.எனது பொருளா தாரமும்,நேரமும்,அலுவலகலீவும் அமையும் நேரம் பார்த்து வர்ணம் பூசும் வேலையை முடிக்க வேண்டும். 
(இனி அதற்கு கலர் செலக்ட் பண்ணி,பெயிண்டரை கூப்பிட்டு அவர்க ளுடன் மல்லுக்கு நின்று,,,,, அப்பப்பப்பா,,,,,,, அது ஒரு தனி கலைதான் போலும்.) 
வர்ணம் பூசிவிட்டால் அடேயப்பா புது வாசனையும்,தெம்புமாய் வீடு நிமிர்ந்து நிற்கும் இளம் பெண்ணை போல/ 
தோற்றமும்,நிமிர்வும் சரி,மனம் சுண்டி விடுகிற இளம் பெண்ணின் தோற்றம் இங்கே இடிக்கிறதே?,,,,பூவும் ,பொட்டும் மஞ்சள் பூசிய முகத்தில் பவுடரும் சிவப்பழகு கீரீமுமாய் வந்து தழையத் தழைய நிற்கும் போது அவிழ்ந்து விடுகிற மனதை அள்ளி முடிய முடிய வில்லை, அல்லது அள்ளி முடிய கூடுதலான நேரமும் காலமும் ஆகிப்போகிறது. 
மனைவி இந்நேரம் தண்ணீர் பிடித்து வந்திருப்பாள்.மகன்கள் பள்ளி க்குசென்றிக்கக்கூடும்.நேற்றுஇரவுபடுக்ககொஞ்சம்தாமதமாகிப் போ னது. 
தாமதத்தை உரசிப்பார்த்து நிமிர்கையில் மணி இரவு 1.30. “தெனம் இப்பிடி லேட்டாதூங்குனா எப்பிடி”?தூங்கிப்போன மனைவியின் கனத்த அசரீரி செவிப்பரைகளில் மோத எழுந்து வந்து வம்பாய் தூக்கத்தை அழைத்து கட்டிக்கொண்டு தூங்குபவனாகிப்போகிறேன்.
பின் என்ன,இரவு கண் விழிப்பின் நீட்டிப்பு,காலையில் தாமதத்தில் விடிந்தது.இரவு விழிப்பும்,அதிகாலை தூக்கமும் பழகிப்போன நாட்க ளின் நகர்வுகளில் இன்றும் ஒன்றாய். 
உதறிய போர்வையின் வர்ணங்கள் அடர் பிரவ்ன் நிறத்திலும்,வெளிர் ப்ரவ்ன் நிறத்திலுமாய்/போர்வையில் ஓடிய கோடுகளும்,கோடுகள் தரித்திருந்தவர்ணங்களும், வண்ணங்கள்எழுப்பித்தெரிந்த துணியும், துணிகளுள் பொதிந்து வரிசைகட்டி நின்ற நூல்களும், அவற்றை நெய்த கரங்களும்,சாயம் முக்கிய மனங்களும்,துணியாய் உருவாக்க உறுதுணை செய்த உள்ளங்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று கைகோர்த்து என் முன் எழுந்து நர்த்தனமாடியதாய்த் தோனியது. 
தஞ்சாவூரில் வேலை பார்த்தபோது அலுவலகத்தின் அருகாமையாக இருந்த கடையில் வாங்கிய போர்வை இது.வாங்கும் பொழுது அன்பின் மனிதர்கள் சக்கரபாணியும்,ரகுவும் என்னுடன் இருந்தார் கள் இடமும்,வலமுமாக/ 
ஊர் தெரியாத ஊரில்,ஆள் பழக்கமற்ற வெளியில் அவர்கள்தான் என் தோளுக்கு ஆதரவு தருகிறவர்களாய்.என்னை தலை துவட்டி,தோள் தட்டிஆறுதல் படுத்தி இருகரம் நீட்டி அணைத்துக்கொள்கிற அன்பின் மனிதர்களாய்,உள்ளங்களாய்/ 
சொன்ன விலையை விட20 ரூபாய் குறைத்துத் தந்தார்கள். அந்த 20துடன் கூடக்கொஞ்சம் சேர்த்து ஒரு புத்தகம் வாங்கிக் கொண் டேன்.என்னுள் ஏன் அப்படி ஒரு ஈர்ப்பு எனத்தெரியவில்லை.ஏதாவது நல்ல புத்தகத்தை பார்த்து விட்டால் அதை உடனடியாக வாங்கி விட வேண்டும்,இல்லையெனில் தலை வெடித்துவிடும். 
வாங்கியபோர்வையைவிரிக்கவும்,போர்த்திக்கொள்ளவுமாய்இருந்த நாட்களின் ஊடாக எனக்கு மாறுதலும் கிடைத்து விட்டது. 
“மேய்ச்சா,மாமியாளமேய்ப்பேன்,இல்லைன்னா பரதேசம் போவேன்” என்கிற ரீதியில் “போட்டால் ஏழு மணி தூர பிரயாணத்தில் இருக்கும் ஊர்,இல்லையென்றால் வீட்டு வாசற்படி”என்பது மாதிரி ஆகிப்போன மாறுதல் வந்த நாளன்றின் அடுத்த வார காலைப்பொழுதில்தான் இப்படி எழுந்திருந்தேன். 
பின் இரவு இரண்டு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து குளித்து 3.30 க்கு அரை தூக்கத்துடன் அதிகாலை மதுரையில் இறங்கி தஞ்சாவூர் பஸ் ஏறிய நாட்கள் இன்னும் நினைவிலிருக்கிறது. 
அவை நகர்ந்து,நகர்ந்து இன்று கொஞ்ச நஞ்சமல்ல,ரொம்பவுமே ஹாயாக எழுந்திருக்கிறேன்.ஒரு தோசை 25 ரூபாய் என இரவு டிபன் முடித்து படுத்து விட்டு இரவு முழுவதும் தூக்கம் வராமல் புரண்டு காலையில்அரைதூக்கமும்,விழிப்புமாய்அலுவலகம் செல்கிற அரை மனிதனாயும்,ஊர்,மனைவி, மக்கள் என ஏக்கம் நிறைந்த மனதின னாயும் அலைந்த நாட்களின் மகோன்னதங்களை செதுக்கி வைக்க கல் வெட்டு ஒன்று வேண்டும். அது கிடைக்கும் போது பார்த்துக் கொள்ளலாம் என எழுந்த போது,,,,,,, “தங்களது கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றக்கோரி உண்ணவிரதமிருந்த கைத்தறி தொழிலாளர் களின் போராட்டம் வெற்றி” பெற்றதாய் தொலைக்காட்சியில் செய்தி சொன்னார்கள். 
வீட்டின் வெளியே கொண்டை சிலுப்பிய சேவலின் கூவல் கேட்டது. எழுந்து படுக்கையில் நின்ற நான் வலது கையிலிருக்கும் போர்வை யையும் தொலைக்காட்சி செய்தியையும்,சேவலின் கூவலையும் மாறி,மாறி பார்ப்பவனாயும்,கேட்பனாயும்/ 
எழுந்தது தாமதமானாலும் நல்லதொரு செய்தி கேட்டு விட்ட நிம்மதி/ 
மனதுள் ஒரு மலர் பூத்து,மலர்ந்த மெல்லியதானதொரு ஓசை/அது பூக்கும், காய்க்கும் பின்பு பலன் தரும்/

Aug 11, 2016

எட்டுக்கால் பூச்சியும் மிகுந்து போன அலர்ஜியும்,,,,,/

வேறெதையும்விட எட்டுக்கால்ப்பூச்சியைப்பார்க்கிற போது கொஞ்சம் அலர் ஜியாகவும் அருவருப்பாகவுமே,,/

குமிழிட்டபஞ்சுபொதிபோலான அதன் உடலிலிருந்து இரண்டு பக்கமுமாய் முளைத்து நீண்டிருக்கிற கால்கள் பாவ தரையிலோ அல்லது சுவற்றின் மீதோ நிற்கையில் முதலில் அதை அடித்து விடத்தான் தோணுகிறது.

ஏன்அப்படிஎனத்தெரியவில்லை.பாம்புகடிச்சாபத்து நிமிஷம்,நட்டுவாக்காலி கடிச்சாநாலுநிமிஷம் என கட்டவிழ்த்து விடப் பட்டிருக்கிற கதைகளில் எட்டுக் கால்ப்பூச்சியைப்பற்றிய கதையும் அடங்கியதாய் இருந்தது.

”பாம்பு பல்லி பூரான்,தேள்,,,,என்கிற எந்த விஷப் பூச்சியை விடவும் எட்டுக் கால்ப்பூச்சிஆபத்தானது சார்.கடித்தால் உடலெல்லாம் தடிப்புதடிப்பாக வந்து விளார்விளாராகவீங்கி விடும் ஜாக்கிரதை,இனி அந்தப்பூச்சியைப்பார்த்தால் தள்ளி நில்லுங்கள் எட்டடி,அதைப்பற்றி நினைப்பு வந்தால்போய்விடுங்கள் காதாதூரம்”என்பது இவனுக்குத்தெரிந்த ஒருவரின்அகராதி,,/

இன்றுகாலையில்குளிக்கச்செல்லும்முன்பாகபாத்ரூம்கதவைதள்ளிதாளிடப் போகும்போதுதான்கவனித்தான் வலது புறச்சுவரின் மேலாய் எட்டுக் கால்ப் பூச்சி நின்றிருந்ததை/

அந்தக்கதவைசெய்வித்தவன்யாராக இருக்கும் என யோசிக்கையில் சீட்டுப் போட்டுகுலுக்கிப்பார்க்காமல்சட்டென நினைவுக்கு வருவது தச்சுத் தொழில் பார்க்கிற முருகவேல்தான் என்ப்பது சாஸ்வதமே/

முருகவேலை பரம்பரைத்தச்சுத்தொழில் செய்பவர் என யாரும் சொல்லி விட மாட்டார்கள் என்ற போதும் அவர் அதைத்தான் செய்து வந்தார். முரு கானந்ததின் அப்பா விவசாயி,இரண்டே முக்கால் குறுக்கம்நிலம் வைத்துக் கொண்டு சளைக்காமல் பாடுபடுபவர்,மாற்றுப்பயிரைதேடித்தேடிவிதைத்து மகசூல் எடுப்பவர்,

ஒருதடவைவிதைத்ததைமறுதடவைவிதைக்கமாட்டார்.முதலில் மிளகாய்ச் செடி நட்டிருந்தால் இரண்டாம் முறை கம்பு கேப்பை எனப் போடுவார், மூன்றாம் முறை வேறெதாவது,நான்காம் முறை இன்னும் இன்னுமாக என ஏதாவது செய்து திரும்ப ஒரு முறை வலம் வர  இரண்டு அல்லது மூன்று வருடங்கள் ஆக்கிவிடுவார்.அதனால் அவருக்கு போட்ட பயிர் கொஞ்சம் கைகொடுத்தது,

”எது போட்டாலும் அவரு தோட்டத்துல நல்லா வருதுப்பா,நம்ம சேந்தடியா கொஞ்சம் நேரம் நின்னிருந்தம்ன்னா நம்ம காலடியில வேர் விட்டுரும் போல இருக்கு,அப்படி வச்சிருக்காரு தோட்டத்து மண்ண”,,,எனச்சொன்ன அவரது தோட்டத்தில் ஒரு முறை மிளகாய்ச்செடி நட்டிருந்த சமயம், அது விளைந்து பழங்களாய்த்தொங்கியநேரம் மிளகாய்ப்பழம் பெறக்கப் போயிரு க்கிறார்கள் நான்கு பேர். கூலியாட்களோடு சேர்த்து முருகவேலின் அம்மா வும்/

போனநான்கு பேரில் ஒவ்வொருமாய் ஒரு நிறை எனபிடித்துப் போயிருக் கிறார்கள்.ஒவ்வொருவர் முன்புமாய் அந்தப்பக்கம் இருப்பது இந்தப்பக்கம் தெரியாததுபோல்அடர்ந்து வளர்ந்து மிளகாய்ச்செடிகள் நிறைந்து குலுங்கி நிற்கிறது. குனிந்து பழம் பெறக்குகிற பெண்களின் பார்வையில் செடிகள், செடிகளில் காய்த்து நிற்கிற மிளகாய்ப்பழங்கள் அடர்ந்து நிற்கிற இலைகள் இவைகள் தவிர்த்து வேறெதுவும் தெரியாததாகவே இருக்கிறது.

செய்கிறவேலையில்மட்டுமேகவனம்கொண்டமுருகவேலின்அம்மாமிளகாய் ப் பழங்களை பெறக்கிக்கொண்டுமுன்னேறிப் போயிருக்கிறாள்.

வேலையில்இருந்தகவனம்,கைகளின் வேகம்,வேலையில் காட்டிய முனை ப்பு தவிர்த்து வெறெதுவும்அவளது கவனத்தில் படாமல் போக செடிகளின் உள்ளே தனது முன்னால் எட்டிச்சென்று கொண்டிருந்த பாம்பை கவனிக்கா மல் லேசாக மிதித்தும் விட்டாள், மித்தவள் சுதாரித்து காலடியில் நெளு நெளுப்பு கண்டு ”அய்யோ பாதகத்தி,,,,செத்தேன் இன்னைக்கி……..”என பின் நோக்கி ஓடி விட்டாள்.

அவள் வேகமெடுத்து மூச்சு வாங்கி படபடப்புடன் பின் நோக்கி ஓடவும் சினம் கொண்ட பாம்பு சீற்றம் கொண்டு எழுந்து ஆளுயரத்திற்கு நிற்கவும் மிகவும்சரியாகஇருந்திருக்கிறது,முருகவேலின்அம்மா போட்டசப்தம் முருக வேலின்அப்பாவை எட்டித்தொடவும் ஓடிவந்து விட்டார் கையில் கம்புடன்/ மோட்டார் ரூமில் எபொதுமே வைத்திருக்கும் சுட்டமூங்கில் கம்பு உதவியி ருக்கிறது அந்நேரத்திற்கு/தலை தூக்கி நின்ற பாம்பின்கழுத்தில்ஓங்கி ஒரு அடி,கவனம்பிசகாமல்அடித்ததில்அந்தப் பக்கமாய் பக்கத்துத் தோட்டத்தில் போய்விழுந்திருக்கிறது. காற்றின் திசையில் அடியின் வேகம்தாங்கிபறந்து சென்றி விழுந்த பாம்புவிழுந்தவேகத்தில்அரை உயிராகக்கிடந்திருக்கிறது.

பக்கத்துத்தோட்டம்தரிசாய்இருந்ததுசௌகரியமாகப்போய் விட்டது, விழுந்த பாம்பு நெளிந்து நின்றதை அடையாளம் காண தோதாய் இருந்தது.

அந்தஅடையாளமேமுருகவேலின் அப்பாவை சரியான அடையாளம் கண்டு பாம்பை அடிக்க வைத்திருக்கிறது,”ஏண்டி ராஸ்கல் ஏம் பொண்டாட்டியவா கடிக்கவர்ற,நான் கூடஅவள ஒருசுடு சொல் சொன்னதில்ல இதுநாவரைக் கும், நீயி எம்புட்டுக் காணுவ,நீயி வந்து அவளத்தொட வர்றயா கொன்னு புடுவேன் கொன்னு”எனச்சொல்லியவாறேயும் இறைத்த மூச்சைகையில் பிடித்தவாறும் ஓங்கி ஓங்கி பாம்பை அடித்திருக்கிறார்.பாம்பு விரைத்து இறந்து போனது,

அவர் மனைவியின் மேல் கொண்ட நேசத்தையும் பாசத்தையும் அன்பை யும் காதலையும் அவர்களது ஊரே அறியும்.காலம் போன காலத்துல தேவையா அவுங்களுக்கு இதெல்லாம் எனச்சிரித்துப்பேசுபவர்கள் ஒரு முன்கதையைச்சொல்வார்கள் முருகவேலின் அம்மாவைப்பற்றியும், அப்பா வைப் பற்றியுமாய்/

ஒரு வெயில் நாளின் பின் இரவிலாய் பத்து மணிக்கும் மேலாய் குளித்து விட்டு ஈரத்தலையுடன் அமர்ந்திருந்தவளின் கூந்தலை துவட்டித்து விட்டு அள்ளி முடிந்து கொண்டை போட்டு வலை மாட்டிவிட்டு கூந்தல் கருப்பு குங்குமம் சிவப்பு,,,கொண்டவள் முகமோ,,,,என ராகம் இழுத்திருக்கிறார் எல்லோரும் தூங்கிப்போன இரவுதானே யாருக்கும் கேட்காது என்கிற தைரிய த்தில்/ உண்மையில் அந்த அம்மாளுக்கு கூந்தல் வெளுப்பு,அவள் வைக்கும் குங்குமம் லேசாக திருநீறு கலந்து இருக்கும்/

தூங்கிப்போன பிள்ளைகளுக்கு கேட்காத பாட்டு கேட்காத சப்தம் அந்த நேரமாய்வெளியில்நடமாடிக்கொண்டிருந்தபக்கத்து வீட்டுக்காரருக்கு கேட்டு விட்டது,

”கறுப்பாமில்லகறுப்பு,சிவப்பாமில்ல சிவப்பு வாடி வா மாப்புள காலையில ஒன்னைய இழுத்து தெருவுலவிடுறேன்”என உறைத்தசூளின் படி செய்தும் விட்டார்.

பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்குக்கேட்டது ஊருக்கெல்லாம் தெரிந்தது எப்பொழுது எனத் தெரியவில்லை. மறுநாள் விடியலில்/

எல்லோரும்கேலிபண்ணவும் ஏய் போங்கடா,போங்கடா போக்கத்த பையலு களா,ஏங்பொண்டாட்டிக்குநான்தலைவாரிவிடுறதயாருகேக்குறதுஎனச்சொல்லி சிரித்துத்தட்டி விட்ட பேச்சு பின் மாயங்களில் உருவெடுத்துத் திரிந்தது வேறு கதையாய்,,,,,புள்ளைக இல்லாத வீட்ல துள்ளி வெளையாடும்ன்னு கேள்விப்பட்டுருக்கோம்,இதுங்கஎன்னாடான்னா ரெண்டும் புள்ளைங்க இருக் கு ம் போதே துள்ளி வெளை யாடுதுக போலயிருக்கு,,/

இந்த ஐம்பத்தி ரெண்டு வயசுல இப்பிடியெல்லாமா ஒரசிக்கிட்டுத்  திரியச் சொல்லுதுஎனச்சொன்னவர்கள்முன்பு நாங்கஅப்பிடித்தான்எனதைரியமாகச் சொல்லி சொன்ன சொல்படி இன்றைக்கும்மனசுக்குள் இளம் காதலர்களாய் ஒப்பனைபூண்டுதிரிபவர்களாய் காட்சிப்பட்டார்கள் என்பதுவே அவர்களைப் பற்றிய முன் கதைச்சுருக்கமாக ,,,/

அவர்களது பையன் முருகவேல்தான் கதவு செய்தது.

அந்தக் கதவின் மேலாகநின்றிருந்தசுவரில் நின்ற எட்டுக்கால் பூச்சியின்  இருப்பையும் அதன் அசைவற்றிருந்த தன்மையையும் பார்த்தவன் அதன் பார்வை எங்கோ நிலை குத்தி எதையோ குறி வைத்துக்காத்திருக்கிறது போலும் என அவதானிக்கிறான்.

அதன் நிறத்தையும் உடலையும் கால்களையும் மட்டுமே பார்த்த இவன் இது நாள்வரைஅதன் கண்களைப் பார்த்ததில்லை.

அவ்வளவு உயரத்தில் இருக்கிற அதை எப்படி எட்டி கை நீட்டி அடிப்பது,,,?என யோசித்துக்கொண்டிருக்கையில் முதுகு தேய்க்கிற பிரஷ் சோப்புக் கல்லில் இருப்பது தெரிந்தது.எடுத்து அதை தலை கீழாக திருப்பி வைத்துக் கொண்டு எட்டி கை நீட்டி அடிக்க முனைகையில் ஓடி விடுகிறது வலது புறச்சுவரிலிருந்து அதன்பக்க வாட்டுச்சுவருக்கு/அடசண்டாளப்பாவி தப்பிச் சிருச்சா,,,,,என பக்கவாட்டுச் சுவரில் அது படர்ந்திருந்த இடத்தை நோக்கி ஒன்றுஇரண்டுமூன்று என அடிக்கையில் ஒவ்வொரு அடியும் அது இருந்த இடத்தை விட்டு வௌகி வேறு வேறான இடத்தில் விழுந்து நான்காவது அடியாக அதன் மீது விழுந்ததில் சட்டென சுருண்டு விழுந்து விடுகிறது. கீழேவிழுந்ததைபாத்ரூம் குழிக்குள்ளாக தள்ளிவிட்டு விட்டு நிமிர்கையில் லெட்ரின் கதவில் தொங்கிய  பேண்ட்டின் நுனி லேசாக தலை தடவிச் செல்கிறது.

நேற்று மாலைபோட்டிருந்த பேண்ட் அது.சட்டை பேண்ட்டிற்குஅடியிலாய் இருந்தது.நேற்று முடிவெட்டிக்கொள்ளும் போது போட்டிருந்த பேண்ட சட்டை இது.கடைக்காரர் கூடச்சொன்னார்,”வீடு பக்கத்துலதான இருக்கு போய் ட்ரெஸ் மாத்தீட்டு வந்துரலாம்ல”என,/

இவந்தான்”இருக்கட்டுண்ணே,வீட்டுக்குப்போனாடீக்குடிக்கஅப்பிடியேஉக்காந்து எந்திரிக்க, டீவியில ரெண்டு பாட்டக்கேக்கன்னு போயிரும் பொழுது, அப்படியே கொஞ்சம் சோம்பலாவும் ஆயிரும்/

இதுன்னாஇப்பிடியேஒரேதா வேலைய முடிச்சிட்டுப்போனமாதிரிஇருக்கும், இப்பயே முடி ரொம்பக்கூடிப்போன மாதிரி இருக்கு ,சின்னப்புள்ளைங்க பாத்தாஒடம்புக்கு வராதது வந்துரும் போலத்தெரியுது.எனக்கே என்னையப் பாத்தா பயமாத்தெரியுது ஆமாம் என்றான் கடையில் முடிவெட்டிக் கொள் பவரிடம்/

வீட்டில் பிள்ளைகள் சொல்வார்கள்,இப்ப என்ன முடி வளந்துருக்குன்னு போயி வெட்டிக்கப்போறீங்க,பேசாம போயி வேலையப்பாருங்க என்பார்கள், அதிலும் சின்ன மகள் பண்ணும் கேலி இடுப்பைக்கிள்ளி விடும்/

இடுப்பைப்பற்றிப்பேசும்பொழுது இங்கு முத்துக்கிளி அவர்கள் ஜெயச்சந்திர னின் இடுப்பைப்பற்றி கேலி பண்ணி பேசுவதை குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டி யிருக்கிறது,

ஜெயச்சந்திரனை முத்துக்கிளி மாமா என்றுதான் கூப்பிடுவார்,”மாமா ஒங்க இடுப்பு அழகா இருக்கு மாமா ஐ லைக் யுவர் இடுப்பு மாமா” என்பார்,

அப்படியாய்அவர் லைக் பண்ணிய இடுப்பைக்கொண்ட ஜெயச்சந்திரன் ஆடி அசைந்து வருகிற தேர் போல்இருக்கிற வெள்ளை மனதுக்குச் சொந்தக் காரர். நல் உள்ளம் கொண்ட மாமனிதர்,

“ஒங்க வயசுக்கும் ஒங்க உடம்புக்கும் இப்பிடியெல்லாம் பரோஉபகாரியாய் இருக்க ஒரு தனி மனசு வேணும்,,,”என்றால்”எல்லாம் ஆண்டவன் செயல் .நான் என்ன செய்யப்போறேன் இதுல பெரிசா, ஏதோ என்னால முடிஞ்சது” என்பார்.

உடனே முத்துக்கிளி பேச்சின் ஊடாக விழுந்து ”சரி சரி அண்ணன் கூட பேசுனதுபோதும்,ஒடனேஇன்சூரன்ஸ்ஆபீஸ் போயி இடுப்பை இன்சூரன்ஸ் பண்ணிருங்க,டக்குன்னுபோனாத்தா உண்டு,ஆமாம்,போனா வராது பொழுது போனாக் கெடைக்காது இந்தவாய்ப்பு”, ஆமாம்சொல்லிப்புட்டேன் என்பார்,

உடனேஉடன்இருக்கிறசெல்லமுத்துசார்ஏண்டா,டேய்ஏண்டாஅவரப் போயி,,, எனச் சிரிப்பார் கடகடவென,,,,,,/

பொதுவாகவேஅவரின்சிரிப்புஒருகிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கு போய் திரும்பும், இருந்த இடத்திலிருந்தேஇப்படியாய்ஒட்டு மொத்த அலுவலகத்தையே தன் இடுப்பின்இருப்பால் சிரிக்கவைக்கும் ஜெயச்சந்திரனுக்கு முத்துக் கிளியை விட்டால் வேறுஆள்இல்லை,முத்துக் கிளிக்கு ஜெயச்சந்திரனை விட்டால் வேறு ஆள் இல்லை. கேலி பேசுவதற்கு.

அப்படியாய் இடுப்பைக்கிள்ளுகிற பேச்சு எனவருகிற சமயம் இது போலான நிறைந்து கிடக்கிற நினைவுகள் தவிர்க்க முடிவதில்லை.

அதுபோலாய் சின்ன மகள் முடி வெட்டிக்கொள்வது பற்றிப்பேசும் பொழுது சிரிப்பு அள்ளி விடுகிறதுதான் இடுப்பைக் கிள்ளிக் கொண்டே,,/

ஆனாலும்கேட்கமாட்டான்இவன்,பழகிவிட்டதுஇவனுக்கு,,முடியைகுறைத்து வைத்துக்கொண்டே/

என்னத்துக்கு இதுக்கு பேசாம மொட்ட போட்டுட்டு போகலாம்ல,,, எனச் சொல்பவர்களிடம் அழுத்தமாய் சிரித்திருக்கிறான் அவ்வப்பொழுதாக/ முடி வெட்டுபவர் கூடக்கேட்டிருக்கிறார் ”ஏன் சார், இவ்வளவு ஒட்ட வெட்டாட்டி என்னஎன,,அதற்கும் சிரிக்கிற இவன் என்ன இப்ப இதுதான் எனக்கு சௌக ரியமா இருக்கு” என்கிற ஒற்றைச்சொல்லி நகர்ந்து விடுவான்.

சலூன்கடைக்காரர்தான் சொன்னார் ,”முந்தா நாளுதான் சார் ஒரு வீடு முடிச்சோம்எல்பிஎஸ் நகர்ல”,,,,”அது பாருங்க கிட்டத்தட்ட 27 லட்ச ரூபாய் க்குச் சொன்னாங்க, பலபேரு வந்து பாத்துட்டு போயிக்கிட்டு இருந்தாங்க, ஒண்ணும்தெகையிற மாதிரித் தெரியல,எங்க பார்ட்டிக்காரரும் போயி பாத் து ருக்காரு,வீடுபுடிச்சிருக்கு வெலை தான் ரொம்ப இடிச்சிக்கிட்டு நின்னு ருக்கு பாத்துக்கிடுங்க,

”நானுதற்சமயமாஅங்கிட்டு இன்னொருத்தருக்கு வீடு காட்ட போனவன் அவருஅந்தப்பக்கமாபோனத பாத்துட்டு என்ன ஏதுன்னு கேக்குறப்பச் சொன் னாரு,இந்தமாதிரிவிஷயம்ன்னு,,,, நான் கேட்டேன் ஒங்களுக்கு வீடு புடிச்சி ருக்கா ன்னு,ஆமாம்புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னவரு ஆனா அவுக சொல்ற வெலையத் தான் தாங்கிக்கிற முடியலன்னாரு,நான் நேரா வீட்டுகாரர் கிட்டகேட்டப்ப27லட்ச ரூபாய்க்கு ஒத்த ரூபா கொறையாதுன்னாரு, நானும் சரிஇப்பிடியேநீங்களும் 27 லட்சம்ன்னு எத்தன மாசமா வெலை சொல்லிக் கிட்டு இருப்பீங்க, வீடும்இப்ப6மாசமாசும்மா கெடக்கு, 27 லட்ச ரூபாய்க்கு ஆறு மாசத்துக்கு வட்டி போட்டு பாருங்க,ஒரு பைசான்னு வச்சாக்கூட கிட்டத் தட்ட 1.50 லட்சத்துக்கு மேல வருது,இன்னும் இப்பிடியே போட்டு வச்சிருந்தீங்கன்னா வந்து வந்து வீட்டப்பாத்துட்டுப்போறவுங்க கட்டி முடிச்சிஏன்இத்தன மாசமா வெலைப்போகலன்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சிரு வாங்க, பேசாம நான் சொல்ற வெலைக்கு எறங்கி வாங்க இப்ப ஒரு நல்லதொகையாஅட்வானஸ்போட்டுருவோம்,மூணுமாசம் கழிச்சி மொத்தத் தொகையும் குடுத்துருவோம். ஒங்க நெலத்தோட வெலை,கட்டி முடிச்ச செலவு எல்லாம் வச்சிப்பாத்தாக்கூட இப்ப நான் சொல்றது ஒங்களுக்கு நல்ல வெலை அண்ணாச்சி ,அதுக்கு மேல பாத்துக்கிடுங்கன்னு ஏங் போன் நம்பரக் குடுத்துட்டு வந்துட்டேன்,ரெண்டு நா கழிச்சிக்கூப்புட்டாரு,கொஞ்சம் கூட்டிவச்சிமுடின்னாரு,கூட்டுறதுக்கெல்லாம் வழியில்ல அண்ணாச்சின்னு ஒரு நல்ல நாளாப்பாத்து  ரெண்டு லட்சம் ரூபாய அட்வான்ஸா போடுட்டு அவரு சொன்ன படியே ஒரு மூணு மாசம் கழிச்சி பத்திரம் முடிச்சோம்,

“வீடுவாங்குனவுங்களுக்குஒரேசந்தோஷம்,வீட்டவாங்குனவருநல்லெண்ண மில்லுல வேல பாக்குறாரு,அவரு வீட்டம்மா ஈ.பீ ஆபீஸில வேலை பாக்கு றாங்க,,,,ரெண்டு பேருக்கும் வீடு வாங்கிக்குடுத்த வகையில ரொம்ப சந்தோஷம் ஆகிப்போச்சி,வீடு பால் காய்ச்ச்சி குடியேறுற அன்னைக்கி கூப்புட்டுசொளையா இருபத்தஞ்சாயிரம்குடுத்தாங்க,5லட்ச ரூவாக்கொறச்சி பேசிவாங்கிக்குடுத்ததுக்குஇதவச்சிக்கன்னாரு,சந்தோமாப் போச்சி மனசுக்கு,

“இதுதான் சார் நெலைக்கும் எப்பவும், ஒருத்தங்க மனசு குளுந்து குடுக்கு றது வேற,மனசுஎறிஞ்சிகுடுக்குறது வேற, சார்” எனச்சொன்னவரிடம் முடி வெட்டிக் கொண்டு எழுந்திருக்கையில் சொன்னான்   ”எனக்கு தெரிஞ்சவர் ஒருத்தரு போஸ்டாபீஸில வேலை பாக்குறாரு, அவரு வீடு வேணுமின் னு சொன்னாரு வடகைக்கு,நாளைபின்னஅவரப்பாக்கும் போதுஅவருகிட்ட ஒங்க கடை அட்ரஸ் சொல்லிஅனுப்பி விடுறேன், பாத்துக்கிடுங்க,,,,,,” எனச் சொல்லியவாறு கடையை விட்டு வெளியே வருகிறான் இவன்/ 

Aug 4, 2016

பிச்சிபூ,கதம்பம்,சம்பங்கி,,,,

மாலை வாங்கிப்போவது ஒன்று மட்டுமே இறந்தவர்களுக்குச்செய்யும் மரியா தையாக நினைத்து விடவில்லை இவன். 

அப்படியானால் வேறெதுதான் மரியாதை சொல் ஒழுங்காக,இல்லையானால் உருப்படியாய் வீடு போய்ச் சேரமாட்டாய் என்பான் உரிமை எடுத்துப் பேசும் நண்பன் ஒருவன், 

அனாவசியங்களில் மிதக்காமல் யாதார்த்தங்களில் கால் பதித்துத் திரிபவன், அன்றாடங்களில்அவன்சுழற்சிபொறுத்தே வாழ்க்கை சூழல் நகறும் நிலையில் இருப்பவன். மனைவி மக்களைஉள்ளார்த்தமாய் போற்றி மதித்து ஒண்டுக் குடித்தன வாடைகைவீட்டில் வசிப்பவன்.கிடைக்கிற வருமானம் நான்கில் இரண்டுஅல்லதுஒன்றைமிச்சப் படுத்தி வாழ வேண் டும் என்கிற பிடிவாதத் துடன்இன்றுவரைஇருப்பவன். அது படியே முடிந்த வரை செய்தும் காட்டிக் கொண்டிருப்பவன்.

உடன்படித்த அவனிடம் இவனுக்கும் இவனிடம் அவனுக்குமாய் பாசாங்கற்ற கூடுதல் பிரியம் ஒட்டிக்கிடப்பதுண்டு.அவன்தான் சொல்கிறான் இப்படி.

அவனது சொல்லிலும் ஞாயம் இல்லாமல் இல்லை. அதற்காக இவன் அதைச்
சொல்லிவிளக்கி விடவும் தயாராக இல்லை. எனக்கு பிடிக்கவில்லை. அதை தர்க்கரீதியாக உன்னிடம் விளக்கிவிடவும் முடியவில்லை.நீ பேசாமல் இரு இதுகுறித்தெல்லாம் மிகவும் கவலை கொள்ளாமல் என்பான் இது போலான பேச்சுஎழுகிற சமயங்களிலெல்லாம்/ 

அதற்காக அது போலான எண்ணங்களை புறந்தள்ளிவிடவும் முடியவில்லை. மாலை வாங்க கடைகள் தேடி அலைந்த நாட்களில் இவன் கண்டு கொண்டது கோவில்அருகிலும்பஜார்மத்தியிலும்தெப்பக்குளத்தின்அருகிலிருக்கிறகடைக ளையும் சொல்லலாம், அந்தக் கடைக ளையெல்லாம்அறிமுகம் செய்வித் ததும், பழகிவிட்டதும்இவனது நண்பன் தான் எனலாம், ஒன்றிரண்டு நண்பன் என்றால்இவனாகதெரிந்து கொண்டதுஅறிமுகமாகிக் கொண்டதுசிலகடைகள் எனலாம்,

பொதுவாக பூக்கடைகள் எல்லாவற்றிற்குமாய் எல்லாநாட்களிலும் போக வேண்டிய அவசியம்இருக்காது.அப்படிப்போய்என்னவாங்கிவிடப்போகிறான், பூக்களின் வாசனையை நுகரப் போனால்தான்உண்டுஎன்கிறமேல் நவிற்சி மனோநிலை யில் இல்லா விட்டாலும் கூட தேவையைஒட்டிபோகும் பொழுது களில் எல்லா கடைகளிலு மாக ஒவ்வொரு நாளிலும் எனபூக்களை வாங்கிக் கொள்வான்.அந்த வகையில் வஞ்சனை இல்லாமல் எல்லாக் கடைகளும் பழக்கம். 

இதில்பஸ்நிலையத்தின்அருகிலிருக்கிறபூக்கடையையும்வடக்குரதவீதியில் ஜெராக்ஸ்ஆபீஸின்எதிர்த்தாற்போலிருக்கிறபூக்கடையும்குறிப்பிட்டுச்சொல்லாம். ஆனால் அந்த இரண்டு கடைகளிலும்மாலைகள்இருக்கஇவன் பார்த்ததில்லை. 

பின்எதற்காககடமையேகண்எனஅந்தஇரண்டுகடைகளிலும்இரண்டு பெண்கள் அப்பாவியாய்உட்கார்ந்துகொண்டுயாருக்காகபூக்கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் எனத்தெரியவில்லை.ஆள் இல்லாதகடையில்யாருக்காக இப்படி ஓடி ஓடி டீ ஆற்றுகிறீர்கள் எனக்கேட்கத்தோணும் அவர்களைப்பார்க்கிற பொழுதெல்லா ம்/

நாறெடுத்துபூக்களைஇணைத்துஅதைசரமாய்த்தொடுத்துபந்தாய்சுருட்டிவைத்த சிறிதுநேரத்தில்தான்தெரியும்,அவர்கள்கட்டியபூஅவரவர்கள் கடைகளுக்கு இல்லை அவர்கள் கட்டிய பூக்களை வாங்க ஒருவர் சைக்கிளில் வருவார்.

இப்படிகட்டியபூக்களைவாங்கிப்போவதற்கெனசைக்கில் வருகிற நபரை இவன் பூ வாங்கப் போனஒருமழைநாளின்மாலைவேளையாகபார்த்துக் கேட்டான். இந்த இரண்டு கடைகள் மட்டும்இல் லையாம்.மதுரைரோட்டில்இருக்கிற ஒரு கடையிலும்கடையில்லாமல் வீட்டில்வைத்துபூக்கட்டுகிறஇரண்டு வீடுகளிலு மாய்  வாங்கிக்கொண்டு போக வேண்டும்.

ஒருநாளௌக்குஐந்துதடவையாய் வாங்கிக்கொண்டு போகிற பூக்கள் யாவும் பஜாரில்உள்ளபூக்கடைகளுத்தான்போகிறது,மொத்தவியாபாரத்திற்குபூவிற்கிற  கடையில் விலைகொஞ்சம் விலைக்கொஞ்சம் குறைச்சலாக இருந்தாலும் அந்தக்கடையில் போய்எப்பொழுதும் இவன் பூவோ மாலைகளோ வாங்குவ தில்லை.அந்தக்கடைக்காரரின்கனிவில்லாதபேச்சுஇவனுக்குப்பிடிப்பதில்லை.  ஒத்தும் வருவதில்லை.

ஒட்டுமொத்தஊரையேதனக்குள்அடக்கிவைத்திருப்பதுபோலத்தான்உட்கார்ந்திருப்பார். 

பார்ப்பவர்களுக்கெல்லாம்தோணும்இரும்புக்கம்பியைவளைக்காமல்கொள்
ளாமல் நேரடியாக முழுங்கியிருப்பாரோ என/கொடுக்கிறகாசைவெடுக்கெனத் தான் வாங்குவார்.மீதிச் சில்ல றையைத்தூக்கித்தான்போடுவார்.மூஞ்சியில் எறிந்ததைப்போல/இஷ்டமிருந்தா கடையில சரக்குவாங்குஇல்லையின்னா போ, நீயெல்லாம் வந்து சரக்கு வாங்கலைன்னுயாரு அழுதாஇப்ப,,,,,, எனக் கடைக்குவந்திருந்தஒருவயதானபாட்டியிடம்சண்டைபோட்டுக்கொண்டிருந்த ஒருநாளில்தான்தற்செயலாய்கடைக்குச்சென்றிருந்தஇவன்கடைக்காரரின்
வழக்கமான எடுத்தெரிந்தபேச்சைகேட்டுவிட்டுசண்டைபோட்டு விட்டு வந்து விட்டான். 

அப்பொழுதான்அலுவலகம்விட்டுவந்திருந்தஅலுப்பும் மனச் சோர்வும் ஒன்று சேரபிடித்து விட்டான்ஒருபிடி/சண்டைபார்க்க கூடி விட்டகூட்டத்தைப்பார்த்து இவனுக்கே கொஞ்சம் சங்கடமாகிப்போனது ,தவிர இவனை விட வயதான வரிடம் கொஞ்சம் யெசக் கேடாக பேசிவிட்டோமோ என்கிற வருத்துடன் வந்து விட்டான்.

அதற்கப்புறமாய்பூவாங்கப்போக வேண்டுமென்றாலோ அல்லது மாலை வாங்க வேண்டு மென்றாலோநேராகதெப்பக்குளத்தின் அருகிலுள்ள கடையில் தான் வாங்குவான்.

இறந்துபோனதேசியத்தலைவரின் நினைவு நாளன்று அவரது படத்திற்கு போட மாலை வாங்கப்போனநாளன்றின் காலை வேளையாக அட நீங்க வேற சார்,ரோஜாப்பூ மாலையெ ல்லாம் வாங்கணுன்னா 500 ரூவா சார்,பேசாம இத வாங்கீட்டுப்போங்க சார் என 150ரூபாய்க்குவிற்றமாலையை125 ரூபாய்க்குக் கொடுத்தார். 

அன்றிலிருந்துஎப்பொழுது மாலை வாஙக்ப்போவதானாலும் அந்தக்கடைக்குத் தான்இவனதுஇருசக்கரவாகனம்அம்புகுறியிடும்.மலர்ந்தும்மொட்டுக்களுமாய் இருக்கிறமல்லிக்கைப்பூ, பிச்சி,சம்பங்கிரோஜாப்பூக்களைப்போல கடைக் காரரின் மனதுவிரிந்து பட்டதாகவே தெரியும் கடையை விட்டு வரும் பொழுது.

சின்னராசுஅண்ணன் தனது தோட்டத்தில் விளைந்த சம்பங்கிப்பூக்களை அங்கு தான்விலைக்குப்போடுவார்.

போனமுறைமல்லிபோட்டிருந்தார்,விலைஇல்லைஎனஇந்தமுறை சம்பங்கி போட்டிருக்கி றார்.ஊரேவழக்கமானவத்தல்கடலை,,,,என்கிறவழமை மாறாத விவசாயத்தில் இருந்த போதுசின்னராசுஅண்ணன்மட்டும்கோயிலாங் குளம் விவசாயப்பண்னையில் போய் விசாரித்துவிட்டுவந்துமுதல்முதலில் பூப் போட்டார். அப்பொழுதுதான் அந்த ஊர் தோட்டங்காடுகள்பூவாசனையை நுகர் ந்தது எனலாம்.

ஊருக்குள்நுழைந்தகாற்றுகூடபூவாசைனையைசுமந்து கொண்டு நுழைந்தது எனலாம்.அது மட்டுமில்லைஅடுத்தடுத்துஅவர்உழுகிற நிலங்களில் சாய்வாக கோடிழுத்து உழுதார், மூலைக்குமூலைசால்என்கிறகணக்கு. 

நிறையப்பேர்சொன்னார்கள்,’இப்படியெல்லாம் செஞ்சி நெலத்த பாழாக்கப் போறான் பாரு என. ஆனால்இவர்கள்எல்லோர்சொல்லையும்மீறிபூப்போட்ட விதத்தில் கொஞ்சம் முன்னேறி வந்தார்.

ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பாக அவர்பூக்கொண்டுவரும்பொழுது அவருடன் ஊரிலிருந்து அவரது இரு சக்கர வாகனத்தின் பின்னால்அமர்ந்து வந்தான். 

என்னவெனத்தெரியவில்லை.சிறிதுதூரம்போனதும்தலைசுற்றல் வந்து விட்டது, சின்னத் ராசுஅண்ணன்கொஞ்சம்பொறுத்துக்கிட்டுஎன்னய இறுக்கமா புடிச்சிக்கிட்டு உக்காரு,நானும் மெதுவாத்தான்போவேன்.கடையில கொண்டு போயி பூவ தள்ளி விட்டுட்டு ஆஸ்பத்திரிக்குப்போவம்தேவைன்னா எனச் சொன்னபடி டவுனுக்குச்சென்றதும் பூவைப்போட்டுவிட்டு கடையில்சாப்பிட அழைத்துப்போய்விட்டுஅப்புறமாய்டாக்டரிடம்கொண்டுஅழைத்துப் போய் வீட்டில்கொண்டுவந்துவிட்டுப்போனார்.

இவனுக்குக்கூடஒருசின்னஆசைதான் அப்படியே அலுவலகத்திற்கு போய் விடலாம் என. சின்னராசுஅண்ணன்தான்வேண்டாம் என வீட்டில் கொண்டு வந்து விட்டு விட்டுப் போனார் அவரிடம்கையைக்கூப்பி நன்றி சொன்னபோது ஏய் சும்மா இருடா,நன்றியெல்லாம் சொல்லிஎன்னையபெரிய மனுசன் ஆக்கிபூடாதப்பா,நான் ஏதோ நொஞ்சி போயி பொழப்பு நடத்துறேன்என்பார்.

இவனுக்குள்ளாய்எப்பொழுதிலிருந்து வீட்டிற்குபூவாங்கிச் செல்லும் பழக்கம் ஏற்பட்டது எனத்தெரியவில்லை.

பூவாங்கிச் செல்வதுமட்டுமல்ல, கோயிலுக்குச்செல்வது அர்ச்சனைத்தட்டு வாங்குவது,பூ பழங்கள்,ஜோசியரிடம் செல்வது,,,,என இன்னும் இன்னுமான பிறசெயல்கள் இவனிடம்எப்பொழுது முளை விட்டது,அல்லது இவனை அப்
பழக்கம் எப்பொழுது சுழியி ட்டதுஎன்பது சரியாகத்தெரியவில்லை. 

அனேகமாகதிருமணமானதும்என்பதாய்த்தான்நினைக்கிறான்.ஏதோஒருநாளின்அவசரத்தில்அலுவலகம்விட்டுச்செல்லும்போதுவாங்கிப்போனமல்லிகைப் பூ மறுநாளாக ஆபீஸில் சாப்பாடுபாக்ஸைஎடுக்கும் போதுபைக்குள்ளாக இருந்தது.அடசண்டாளப்பாவிகளா, இப்பிடியா செய்யிறது, என மனதுக்குள்
நினைத்தவாறுபெறுக்,பெறுக்,,,,,,,,என முழித்துக்கொண்டு நின்றபொழுது பக்கத் தில்அமர்ந்திருந்தசகஊழியர்மிகவும்சரியாககேட்டேவிட்டார்,என்னவாங்கீட்டுப் போனபூவவீட்லகுடுக்கமறந்துட்டயா,,,,,சரிவுடு ரொம பீல்ப்பண்ணாத எனச் சொன்னவர் சாப்புடப்பாமொதல்லஅப்புறம்பாக்கலாம், நாங்கவாங்காத பூவா,நாங்க படாத வருத்தமா, அப்பிடித்தான்இருக்கும் கொஞ்ச நாளைக்கி அப்புறம்எல்லாம்சரியாகிப்போகும்,ஒண்ணு செய்யிஇன்னைக்கி வேணுமின் னாநீயிவாங்குனபூவகாதுலசுத்தீட்டுப்போ,எனச்சிரித்தார்,அதுதான்இவன்பூவாங்கிக் கொண்டு போனநாட்களின்நினைவாகஇவனுள்ளாய் பதிவாகி இருக் கிறது. 

மேட்டமலையிலிருந்துவேலைமுடிந்துதெப்பக்குளத்தின் வழியாக வந்துவீடு வருவதுதான் இவனதுஅன்றாடமாகஇருந்தது.ஆனால்அப்படி வரும் பொழுது தெப்பக் குளத்தின் அருகிலி ருக்கிறபூக்கடையில் பூ வாங்கிகொள்வான். 

அப்பொழுதெல்லாம் முழுக்கை வெளிர் நிறசட்டை,அடர்க்கலரில் பேண்ட், இதுதான் இவனது உடையின் காம்பினேஸனாக இருக்கும்.அனேக நாட்களில்.

டீசர்ட்போடுகிறநாட்களில்இந்தகண்டிஷனும்கட்டுப்பாடும் இருந்ததில்லை இவனுள்/நினைத்தபேண்ட்நினைத்தடீசர்ட்இதுதான்இவன்உடைஅணியும் காம்பினேஷன்.அனேக நாட்களில் இவனுடன்ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் கறுப்புப்  பேண்ட எல்லாம் காணாமல் போய் விடும்அப்பொழுது/

ஸ்டைல்டைம்டெய்லரிடம்தைத்தது.இவன்பெரும்பாலுமாய்அவரிடம்தான்துணிகள்தைப்பான்,என்னஒருபெரியவம்புஎன்றால்அவரிடம்ஆல்ட்ரேஷன் என போய் நிற்க முடியாது.வாங்க மாட்டார்எனஇல்லை,மூணுகால்என்பார், அது கொஞ்சம் எரிச்சலாகிப் போகும்.மனதளவில் ஏன்தான்இவரிடம்கொண்டு வந்தோமோ என நினைக்க வைத்துவிடுவார்.அவரிடம் தைத்த கோடுபோட்ட முழுக்கை சட்டையைப் பார்த்து சொந்தக்காரர் ஒருவர் எங்கு தைத்த சட்டை இதுநன்றாகஇருக்கிறதேஎன்றார்.

அந்தநன்றாகஇருக்கிறதேவைகாப்பாற்றிவைத்திருந்த டெய்லர் கடையில் இப்பொழுது தைப்பதில்லைஎல்லாம்ரெடிமேட்தான்.

பிள்ளைகளுக்குவாங்குகிற சமயங்களில் அல்லது இவன்தனியாளாகபோகும் போது, நேரம் கிடைக்கையில் எடுத்துக்கொள்வான். 

அவரும் இன்றுவரைநான்கு கடைகள் மாற்றி விட்டார்.கொஞ்ச நாளைக்கு முன்பாகத்தான்அவரைப்பார்த்தான்.உடல்நலமில்லைஎனகடையைஒருமாதமாகமூடிவைத்திருக்கிறேன்என்றார்.ஆள்மிகவும்நலிந்துபோயிருந்தார்.அன்றுரொம்பநேரமாக பேசிக்கொண்டிருந்தவரை அடுத்துமுறைபார்த்தது அவரது கடையில்வைத்துத்தான்.

முதன்முதலாகஇறந்தவர்களுக்கெனமாலைவாங்கிப்போட்டதுஇவனதுஉறவினர் தாத்தப்பனுக்குத்தான்.

முதல்நாள்மாலைஅலுவலகம்செல்லும்போதுபெட்ரோல்பங்க்அருகில்பெட்டிக் கடைவைத்திருக்கிறசரசுமதினிதான்சொன்னாள் விஷயத்தை. நேற்றுக் காலையில்கவர்மெண்ட்ஆஸ்பத்திரிக்குபிரஸருக்காகமாதமாத்திரை வாங்கப் போன தாத்தப்பன் மயங்கி விழுந்த தனால் பெட்டில்சேர்த்திருக் கிறார் கள் என்றாள்.

கேள்விப்பட்டுநாங்களும்போய்பார்த்துவிட்டு வந்தோம். பொண்டாட்டியும்பு ள்ளைகளும் பக்கத்துலநிக்குறாங்க,பாவம்போல, வீட்ல சம்பாத்திய வழி அவருமூலமாமட்டுந்தான்.பெரியமகமில்லுக்குப்போறா,அவசம்பாத்தியத்துல ஒருபைசாக்கூடதொடுறதில்லஇவுங்க, எல்லாம் அவ கல்யாணத்துக்குன்னு சேத்து வைக்கிறாங்க,சின்னவன்படிக்கப் போறான் பத்தாம் வகுப்புக்கு, அவன் பள்ளிக்கூடம்போய்வந்தநாள்தவிர்த்துலீவுநாள்கள்லகொத்தவேலைக்குக்கூடப்போயிட்டுவருவான்.அவ்வளவுகருத்தானபையன்,வேலைக்குத்தான்போறான்னு வச்சிக்கிட்டாலும்கூடபடிப்பையும் விட மாட்டான்.அந்த அக்காவுக்குப் பாவம் யெளப்பு இருக்கு எங்கயும்வேலைக்கின்னு போக முடியாது. இதெல் லாம் படுத்திருக்குற அவரோட பெட்டச் சுத்திவருது.என்ன செய்ய பின்ன,,,,
என்ன  நடந்தாலும் வச்சாலும் வகுத்தவன் எப்பிடிவகுத்து வச்சிருக்கான்னு தெரியலையேஎனசொன்னசரசுமதினி நேரம் வாய்க்கும்போது போயி பாத்துரு என்றாள்.

இவனும்ஆஸ்பத்திரிக்குப்போய்தாத்தப்பனைபார்த்துவிட்டுத்தான்ஆபீஸிற்குப் போனான் ,ஆபீஸிற்குப்போய் பத்துடூ ஐந்தின் இயந்திரத்தனத்தில் மூழ்கிப் போனபின் தாத்தப்பனைப் பற்றியநினைவேமறந்துபோனது.

அன்று இரவு பணிரெண்டு மணி இருக்கும், சரசுமதினியின் வீட்டுக் காரர்தான்
போன் பண்ணினார், சரசுமதினியிடம்பேசிக்கொண்டிருந்த போதுபோன் நம்பர் கொடுத்து விட்டு வந்திருந்தான். கொஞ்சம்பதற்றமாகப் பேசியசரசு மதினியின் வீட்டுக்காரர் தாத்தப்பன் இறந்து போன தைச் சொன்னார்.அவர்இறந்த சேதி கேள்விப்பட்டதும்அதிகாலைஆறுமணிக்கு மனைவி பிள்ளைகளுடன் கிளம்பி விட்டான்.

இறந்து போகக் கூடியவயதா எனச்சொல்ல முடியாவிட்டாலும் கூட இறக்கக் கூடிய வயது அது எனஏற்றுக்கொள்ளலாம்.ஆனாலும்அவர்வாழ்ந்துவளர்ந்த சூழல்,வாழ்வின் வெளிக்குள் தன்னைபதியனிட்டுதக்கவைத்துக்கொள்ளஅவர் செய்த பரமப்பிரயத்தனம் இருக்கிறதே,,,,,, ஏயப்பா,அன்றாடம்கயிற்றின் மேல் நடக்கிற பாடுதான்.கட்டிய கயிறும் கையில் பிடித்திருந்த நீள்குச்சியும் நடந்த கால்களும்மட்டுமேவாய்க்கப்பெற்றிருந்தவாழ்க்கையைகைவசமாக்கித்தந்திருந்தது அவருக்கு.

அப்படியாய்உழைப்பின்கரம்பற்றிகையூன்றிஎழுந்தவருக்குமரியாதைசெலுத்தவாவது சீக்கிரம்போகவேண்டும்.ஆளைப் பொறுத்து வருவதுதானே மரியா தையும் மற்றவைகளுமெ ன்பதுவேசத்தியமாகிப் போன பின் அவரது இறந்த நிகழ்வுக்குப்போவதில்தாமதம்காட்டுவதுஏன் என நினைத்த காலை வேளையி லேயே கிளம்பி விட்டான்.பக்கத்தில் பதினைந்துகிலோ மீட்டரில்தான் ஊர். தகவல் வந்த நேரத்திற்கு அப்படியே கிளம்பி விடலாமாஎன நினைத்தான். மனைவியிடம் விஷயத்தைச்சொன்ன பொழுது பொறிந்து தள்ளி விட்டாள் பொறிந்துஉங்களுக்கென்னகோட்டி,கீட்டிபுடிச்சிருக்காவயசுப்புள்ளயக்கூட்டிக்கிட்டுநடுராத்திரியிலஆள்அரவமத்தயெடத்துலபோகணும்ன்றீங்க,பேசாமக்கெடங்க,கூறுகெட்டத்தனமாபேசிக்கிட்டு,,,என நீளமாகசப்தம் போட்டாள். பொம்பள புள்ளைகளகூட்டிட்டுப்போறமே, கிராமத்துலபாத்ரூம் வசதி மத்த மத்ததுகளுக்குஎன்னபண்ணுவாங்கன்னுயோசிக்கவேணாம்.என்றமனைவியின் பேச்சுகாலைஆறுமணியைஎட்டித்தொடவைத்து விட்டது.

அதுவரைக்கும்இவனுக்குசரிவரதூக்கம்கூடஇல்லை.இறந்தவர்பற்றியநினைவினிலேயே இருந்துவிட்டான்.இவன்உறக்கமில்லாததுகண்டுமனைவியும் எழுந்து  இவனுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

மறுநாள்ஊர்போய்ச்சேர்ந்ததும்இறந்த வீட்டில் பார்க்க நேர்ந்த அண்ணன் மகன் கேட்டகேள்விஎன்னமாலை வாங்கீட்டுவரலையா,,என,,,,,,/

அன்றிலிருந்துஎந்தச் சாவி வீட்டிற்குப்போனாலும் மாலை வாங்காமல் போவ தில்லை. ஆனால்மாலைமட்டுமே இறந்தவர்களுக்குச் செய்யும் மரியாதை யாக இவன் நினைத்து விடவும் இல்லை.

Aug 1, 2016

கதாநாயகன்,,,,,,,

புது படம் அது. நாளைக் காலை ரீலீஸ். தமிழகத்தின் முண்ணனி வரிசையில்
இருக்கிற கதாநாயகன் நடித்த படமது. தியோட்டர் முன்கூடியிருந்தார்கள் ரசிகர்கள்.

நன்றாகயிருந்தால்அவர்கள்அனைவருக்கும் 20பதிலிருந்து 30ற்குள்ளாக இருக் கலாம் வயது.

பரவாயில்லை.எந்த வேற்றுமைகளற்றும் இப்படி ஒன்றாக் கூடி பணிபுரிய வைத்திருக்கிறது இந்த ரசிகர் மன்றம் அவர்களை .

வீட்டில் ஒரு குடம் தண்ணி எடுக்க மறுக்கிறவர்கள் கூட இங்கு வந்து தன் மனதில் வரைந்து ஆதர்ச புருசனாய் ஏற்றுக்கொண்ட தன் கதாநாயகனுக்காய் இப்படிபழியாய்கிடப்பதுஒருவிதத்தில்ஆச்சரியம்ஊட்டினாலும்,இதுமாதிரியானசெயல்பாடுகளில்ஒருவிதத்தில்வேற்றுமைமறந்தஒற்றுமையிலிருக்கிறார்கள்எனசந்தோசப்படாமலிருக்கமுடியவில்லை.

அது அந்த நடிகரின் பால் ஏற்பட்ட ஈர்ப்பு மனோபான்மையா அல்லது இப்படி எதிலாவது ஒன்றில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டு பணிபுரிவதில் இருக்கிற ஆர்வமாதெரியவில்லை.

கூடியிருந்த அனைவருமே ஊதாக்கலர் ஜீன்ஸ்,அதற்கு ஏற்ற கலரில் சட்டை. அல்லது டீசர்ட்,தலை நிறைந்த முடி, ஸ்டைலானபார்வை தங்களைஒழுங்கு படுத்தி கலக்கலாய் காண்பித்துக்கொண்டார்கள்.

அவர்களது பெயருக்கு முன்பாகவோஅல்லது பெயருக்கு பின்பாகவோ கதாநாயகனின் பெயர் ஒட்டி நெசவிடப்பட்டுத் தெரிந்தது.

அதில் அவர்களுக்கிருந்த உலக சந்தோசம் வேறெதிலும் இல்லை எனக்கூட
சொல்வார்கள்கேட்டால்.ஆனால்யாரும்கேட்பதுதான்இல்லை

நீண்டு கருத்த ரோடு.ரோட்டின் இரண்டு புறமும் கட்டியிருந்த பிளாட் பாரத் தின் ஓரம் அமர்ந்திருந்த கட்டிடங்களின் முன்பாக விரிக்கப்பட்டிருந்த பிளக்ஸ் பேனரில் கதாநாயகன் அழகு காட்டிக் கொண்டிருந்தான் பல கோணங்களில்/

பத்துக்குப்பத்து,பத்துக்குபணிரெண்டு,எட்டுக்குஆறு,,,,,,,,,,,,,,என பல்வேரான அளவுகளில் கதாநாயகன் குடிகொண்டிருந்த பேனர்களை நான்கு பக்கமும் மடிக்கப்பட்டிருந்த சட்டங்களில் ஒட்டி அதற்கு கைபிடியாக இரண்டு மூங்கில் களை பிணைத்துத் தைத்து தூக்கி ஊணிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பரபரப்பாகவும்,பேச்சும்,சிரிப்பும்,சிகெரெட் புகையாகவும் கும்பலாய் ஊர்ந்து கொண்டிருந்த ரசிகர்ளிடம் தயக்கமாய் வந்து நின்ற அவர் கேட்கிறார்.

“கூரை வீடு,மழைக்கு ஒழுகுது,இது மாதிரி பழசு,கிழசு ஏதாவது இருந்தா குடுங்க தம்பி,ஒங்க பேரச்சொல்லி கூரை மேல் போட்டுக்கிருவேன்” என்கி றார்.

அவரின் கெஞ்சலான கேட்டல்,ரசிகளின் மௌனப் பார்வை,பரஸ்பரம் இருவரி ன் பார்வை பரிமாற்றம்,,,,என நடந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் நாளைக் காலை பாலாபிஷகம் பண்ண வேண்டும் என நினைத்து தூக்கி ஊனப் போன பேனரை கழற்றி அவரது கையில் கொடுத்து விடுகிறார்கள்.

அவர் எல்லோருக்கும் கும்பிடு போட்டுவிட்டு நகர்கிறார். அவர் செல்வதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த அனைவரிலும் தரையில் படர்ந்திருந்த ஈரம் ஏறி கசிந்ததாய் தெரிந்தது.