Apr 16, 2017

எல்லையின் விளிம்பு தொட்டு,,,,/

தொடர்பறுந்து போகிறது பேச்சு,தானாய் நடக்கவில்லை நடக்கவைத்து விட்டு வந்துவிடுகிறேன் தான் வேறு வழியற்று/

நானும் தோழர் மோகனும் பாண்டியனுமாய்த்தான் நின்றிருந்தோம்.அவரவது இரு சக்கர வானத்தை ஓரம் கட்டி நிறுத்திவிட்டு/

சிவப்புக்கலர் பார்டர் கட்டி சிமிண்ட கலர் ஹாலோ பிளாக்கற்கள் பதிக்கப் பட்டிருந்த சாலை பார்க்க அழகாக இருந்தது,

ஆச்சரியம் சாலையின் இடது ஓரமாய் புங்க மரங்கள் இரண்டும் வேப்பமரம் ஒன்றுமாய் சரியாக வளர்ச்சியற்று நின்று காணப்பட்டதாய்,பழுப்பும் வெளிப்பு மானஇளம்பச்சை தாங்கியதுமானஅதன் இலைகள் பார்க்கஅழகாக இருந்தன.

இரண்டாகநின்ற புங்க மரம் ஒன்றின் நுனியில் தெரிந்த இலை இளம்பட்டை பாரித்து பார்க்க கண்ணுக்கு அழகான இருந்தது.அதன் அருகிலேயே தெரிந்த முதிர்ந்த இலைஒன்று முரட்டுப்பச்சை காட்டி புழுவைத்தும் சூத்தைவிழுந்து போயுமாய்/

கம்ப்யூட்டர் ஜெராக்ஸ் ஆபீஸின் முன்பாகத்தான் இருந்த புங்க மரங்களைப் போல் சற்றுத்தள்ளி இருந்த டீக்கடை முன்பாகவும் சின்னச்சின்ன கன்றுக ளாய் இரண்டு மூன்று புங்கச்செடிகள் வரிசை கட்டி நட்டிருந்தார்கள்.

தண்ணீர் ஊற்றுவதற்கு தோதாக மரக்கன்றை பறிக்கப்பட்டிருந்த குழியுடன்/

இப்பொழுது நிறைய இடங்களில் டீக்கடை முன்பாக இப்படிசின்னத்தாய் புங்க மரங்கள் முளைத்திருப்பதையும் சின்னச்சின்னதாய் மரக்கன்றுகள் நடப்பட் டிருப்பதையும் பார்க்க முடிகிறது,

நீண்டுவிரிந்திருந்த சாலையின் ஓரமாக டீக்கடை முன்பாக நின்றிருந்த வேப்ப மரத்தின் அடியில் வண்டியை நிறுத்தி விட்டு போகும்போது டீக்கடைக் கடைக் காரர் பார்த்து விட்டு ஒரு வணக்கம் சொன்னார்.

அவர் இது போலான தருணங்களில் ஒன்றும் சொல்லிக்கொள்ளவோ பெரி தாக அலட்டிக்கொள்ளவோ மாட்டார்,எப்பொழுதாவது அவரது கடைக்கு டீக் குடிக்கப்போகிற சமயங்களில் கேட்பார், சார் ஏங் கடைக்கு முன்னாடியே வண்டிய நிறுத்தீட்டு இப்பிடி அடுத்தகடைக்குப்போயி டீசாப்புடப்போறீங்களே என்பார்,சிரித்துக்கொண்டே,அவர் சொல்கிற சமயங்களில் அவரிடம் நிரந்தர மாய் இன்னும் ஒட்டிக்கொண்டிருப்பது அந்த சிரிப்பு ஒன்றுதான் என எண்ணி விடத் தோணுகிறது போலவாய் இருக்கும்/

மேலும் அவர் சொல்கிறார்.சார் நீங்க ஒருஆளுதான் சார் இப்பிடி ஏங் கடை முன்னாடி வண்டிய நிறுத்தீட்டு போயி அடுத்த கடையில டீக்குடிச்சிட்டு வர்றீங்க என்பார்.

அதற்கு சங்கடமாய் சிரிக்கிற என்னிடம் ஒங்க பிரண்ட்செல்லாம் அங்க இருக் காங்க அதுனாலத்தான் போறீங்க ,தவுர அங்கயின்னா ஏதாவது டிபன் சாப்புட் டுக்கலாம்/இங்கயின்னா வெறும் வடையும் டீயும்தான,,,,,,,என்பார்,

இல்லை அதுக்காக மட்டும் இல்லை எனச்சொல்லும் இவனிடம் சொல்லுவார் டீக்கடைக்காரர்.சார்நீங்கடீடிபனுக்காக போற ஆளு கெடையாதுன்னு தெரியும், வேற எதுக்காக போறிங்கன்னு பாக்கும் போது பிரண்ட்ஸீகளுக்காக போறிங்கன்னுதெரிஞ்சிச்சி,கேள்வியும் பட்டேன்,பாக்கவும் செஞ்சேன், அதான் சார்அப்பிடித்தான்சார் நானும் சமயத்துல கடையப்பூட்டிப்போட்டுட்டு போயிரு வேன் வாங்கிவச்ச பாலு மிச்சம் இருந்தாக்கூட அப்பிடியே தூக்கி யாருக்கா வது தெரிஞ்ச கடைக்கி குடுத்துட்டு, நான்போன ஒடனே பால்குடுக்கப்போன கடைக்காரர்சிரிச்சுக்கிருவாரு.குடுத்து வச்சஆளப்பா நீயி/நெனைச்சா இப்பிடி பரதேசம் போற மாதிரி கெளம்பீர்றயே, நமக்கெல்லாம் இப்பிடி ஒரு குடுப்பின கெடைக்க மாட்டேங்குதேப்பா என்பார். மேலும் அவரே சொல்வார்,நீயி ஊரு சுத்துற சொகத்துக்காக போற ஆளு இல்லைன்னு தெரியும்.ஓன் நண்பர்களுக் காகப் போற,,,,அப்பிடி ஒரு ஒலகமும் வேணுப்பா சும்மா இப்பிடியே பல்லக் கடிச்சிக்கிட்டே குடும்பம் குட்டின்னு மட்டும் இருந்தா எப்பிடி,,,,நாலுதுக்கும் போகணும் வரணும் என்பார்,

அப்பிடியில்லண்ணேகும்பங்குறதுநான்பொண்டாட்டிபுள்ளகுட்டிகள சார்ந்தும், அவுங்க என்னச்சார்ந்துமா இருக்குற ஒரு ஒறவு,ஆனா நானே ஏங் நண்பர்க ளோ அப்பிடியில்ல,அவங்க ஏங்கிட்டயும்,நான் அவுங்ககிட்டயுமா என்னைய பகிர்ந் துக்கிர்ற உறவு, என்பான்,பொண்டாட்டி புள்ளைகள்கிட்டயும் அதுதான எனக் கேட்ட போது அப்பிடியில்ல அது ,பொண்டாட்டி புள்ளககிட்ட பகிர்ந்து க்கிற பகிர்வுவேற,நண்பர்கள்கிட்ட பகிர்ந்துக்கிர்ற பகிர்வு வேற.எனச்சொல்லி விட்டு பாலைஅந்த டீக்கடைக்காரரிடம் கொடுத்து விட்டு வந்து விடுவார் இந்த டீக் கடைக்காரர்.

அது போன்ற புரிதலே அவரிடம் எப்பொழுதுமாய் உறை கொண்டிருக்க என்னிடமுமாய் அந்த டீக்கடைக்காரர் அர்த்தம் மிகுந்த சொல்லாய் சொல்லிச் சிரிப்பார்.

அவரது கடை முன்வாகனங்களை ஓரம் கட்டி நிறுத்திவிட்டு வருகிறோம்.

வித் கியர் வண்டிகள் இரண்டு,மோகனதும் பாண்டியனதும்/வித் அவுட் கியர் வண்டிகள் வண்டி என்னது.வித் அவுட் கியராகி உருமாறியிருந்த வண்டியை வாங்கிய நாளில் கையிலிருந்தஎழுபது சி சி வண்டியை விற்று விட்டுத்தான் வாங்க வேண்டியிருந்தது,பழைய வாகனத்தை எடுத்த விலை போக புது வாக னத்திற்கான மிச்ச விலையை தவணை முறையாககட்டுவதென தீர்மானித்து ஐந்தாறு பேப்பர்களில் கையெழுத்துப்போட்டு விட்டு வாங்கி வந்த வண்டி/

ஆ ர் சி புத்தகம் ,ரிஜிஸ்ட்ரேஷன்,லைசென்ஸ்,இன்சூரன்ஸ் வண்டிக்குக்கட்ட வேண்டிய மாதாந்திரத்தவணை எல்லாம் தாண்டி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது இந்த நிமி டம் வரை/

வண்டியின் தவணை இன்னும் இருபதாயிரம் ரூபாய் வரைக்குமாய் இருக்கி றது.அதைக்கொடுத்தால் முடித்து விடலாம் ,பெரிதாக வேறொன்றுமில்லை.

ஆனால் கொடுக்க பணம் வேண்டுமே கையில்/அது இல்லாமல்தான் தள்ள மாடுகிறது வண்டி இப்பொழுது/

ஆனால் தவணைமுறையில் வாங்கிய இரு சக்கர வாகனத்தை தள்ளமாடா மல் வாங்கி வந்து ஓரம் கட்டி நிறுத்தி விட்டு நண்பர்களுடன் பேசிக் கொண் டிருந்தான்,

தோழர் மோகன் தான் போன் பண்ணியிருந்தார்.அவர் போன் பண்ணுகையில் மாலை ஐந்து மணியை நெருக்கி இருக்கலாம்.செல்போனை தலை மாட்டில் தான் வைத்திருந்தான். மதியம் சாப்பிடதுமாய் கண் அயர்ச்சி வந்து விட்டது. தூங்கி விட்டான்.சிறிது நேரம்தான்.நன்றாக தூங்கினால் அரைமணிநேரம்கூட தூங்கியிருக்க மாட்டான்.விழிப்பு வந்து விட்டது.ஆழமான நித்திரையில் பத்து நிமிடம் இருந்தால் கூட ஏதாவது ஒரு கனவு வந்து விடுகிறது,

படுத்தவுடன் தூங்கியும் விட்டான்.தூங்கியதுமா இல்லை சிறிது நேரம் கழித் தாவெனத்தெரியவில்லை. வந்து விட்டது கனவு.கனவில் இவன் ஏதோ பஸ் ஸில் பயணித்துக் கொண்டிருப்பது போலவும் பயணித்துக்கொண்டிருந்த பஸ் திடீரென ஒரு கூட்ட அறையாய் மாறி அவரவர் உட்கார்ந்திருந்த இருக்கை யை கையில் எடுத்துக்கொண்டு வந்து அவரவர்கள் எதை வரிசை என நினைக்கிறார்களோ அதன் படி போட்டமர்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்,

அந்த வரிசையில் நான் முன்னால் அமர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.இவன் முன் னால் ஒரு சிறுவயது பெண் கிளாஸ் எடுத்துக்கொண்டிருந்தாள்.நன்றாக இருந் தால் எனது மூத்த மகனின் வயது இருக்கும் அவளுக்கு.

மூத்த மகள் கல்லூரியில் படிக்கிறாள்.முதுகலையில் மூன்றாம் ஆண்டு. உள்ளூர் கல்லூரியில்தான் படிக்கிறாள்.வெளியூரில் இருந்து மாறுதலில் வந்த பொழுது இந்தக்கல்லூரிதான் தட்டுப்பட்டது முதலில்/

வேறு ஒரு கல்லூரி இதுநாள்வரை தட்டுப்பட்டுத் தெரியவில்லை. வீடு பார்த்து உட்கார்வதே பெரும்பாடாய் ஆகிப்போனது, சரி முதலில் கிடைத்த கல்லூரியில் சேர்ந்து விடுவோம்.என நினைத்துச்சேர்த்ததுதான்,இரு பாலர் கல்லூரி அது.கல்லூரியில் சேர்த்த நாளில் கூட கொஞ்சம் தயக்கமாக இருந் தது.ஆனால் நாட்கள் போகப்போக தயக்கம் தீர்ந்து லேசான மனதினன் ஆகிப் போனேன்.அந்தலேசைகைகொடுத்துக்காப்பாற்றியவளாய் இருந்த மகளின் வயதை ஒத்த வயதாய் இருந்த அவள் என்ன படித்திருக்கக் கூடும் என்பது தெரியவில்லை.

ஒரு நிமிஷம் தனது மகள் இப்படி வந்து நின்று பாடம் எடுத்தால் எப்படி இருக்கும் என்கிற யோசனை அந்த நேரத்தில் வராமல் இல்லை.கண் விழித்து பார்த்த போதோ அல்லது கனவு கலைந்த போதோ போன் சபதம் காதை எட்ட எட்டி எடுக்கிறேன்.தோழர் மோகன்தான் பேசினார்.வாங்க அப்பிடியே நேரம் இருந்தால் ஒரு சின்ன சந்திப்பப்போடலாம் என்றார்.சரி போடுவம் என எழுந்தவன் குளித்துவிட்டு கிளம்பும் போது மனைவியும் உடன் வருகிறேன் என்கிறாள்,

வருசப்பொறப்பும்அதுவுமாகோயிலுக்குப்போகணும்.எனச்சொன்னதும்கிளம்பி விடுகிறோம் இரண்டு பேருமாய்/

பாலம் கட்டுகிற வேலை நடந்து கொண்டிருப்பதால் முதலாவது கேட் வழி யாகப் போக முடியாது.ரயில்வே லைன் வழியாகத்தான் சென்றோம்.வேறி வழியில்லை.

அந்தநேரத்தில்இரண்டாவது ரயில்வே கேட் மூடியிருக்கும்.அதைவிட்டால் மேம்பாலம் கருமாதிமடம் முக்கு வழியாகத் தான் செல்ல வேண்டும்.அங்கு போய் சுற்றி பஜார் வழியாகத்தான் வந்து திரும்பவும் வடக்கு நோக்கித்தான் வரவேண்டும் .அதற்கு பேசாமல் வடக்கில் போய் ரயில்வே லைன் வழியாக யாகவே வந்து விடலாம்.

அப்படி வந்தால் முதலில் வருவது ராமர் கோயில் பின் மாரியம்மன் கோயில் முருகன் கோயில் வெயிலு கந்தம்மன் கோயில்,இதற்கெல்லாம் போய் விட்டு சொல்லுகிறேன் போனில்.

அப்படியே வந்து கூட்டிக்கொண்டு போய் விடுங்கள் எனச்சொன்ன மனைவி யை கோவிலில் இறக்கிவிட்டு விட்டு கிளம்புகிறேன் நண்பர்களைப் பார்க்க/

Apr 14, 2017

வாழ்த்து,,,,,,,

         

அனைவருக்கும் இனிய தமிழ்          புத்தாண்டு நல் வாழ்த்துக்கள்

Apr 12, 2017

கீறலோடே,,,,,

கைகீறிய கீரலும் நில்லாது வந்த ரத்தமும்தான் இவனை லேசான மயக்க நிலைக்குகொண்டு சென்றிருக்க வேண்டும்.என நினைக்கிறான்,

வலது கையின் நடுப்பகுதியாக இருந்தது.,அதுதான் எட்டிப் பிடிப்பதற்கு தோ தாக இருந்தது,தரையிலிருந்துகைஎட்டாத உயரமாய் இருந்தது, ஏணி அல்லது ஒரு ஸ்டூல் இருந்தால் கூட போதுமானது,இல்லையேல் இருக்கவே இருக்கி றது பிளாஸ்டிக் நாற்காலி,அதை எடுத்து வந்தால் கூட அதன் மீதேறி கட்டிக் கொண்டிருந்திருக்கலாம்,

இல்லை வேணாம் பிளாஸ்டிக் நாற்காலிக்கும், ஸ்டூலுக்கும் எங்கு போவது, இருப்பதை வைத்து சமாளிப்போம் என கதவின் ஓரமாய் இருந்த சுவரோர மாய் இருந்த திண்டில்ஏறி கட்டிவிடலாம் கையில் இருக்கிறபிளக்ஸ்பேனரை என எண்ணியவனாய் ஏறுகிறான் சுவர் பிடித்து மேலே/

தரையிலிருந்து எட்டடி உயரம் இருக்கலாம்,பக்கவாட்டுத்திண்டிலேறி கட்டி விட்டான் பேனரைக் கட்டிவிட்டு இறங்குகிற போது பிடிமானம் வேண்டி பக்கவாட்டாக இருந்த சுவர்போல் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த தகரத்தைப்பிடித்து விட்டான்.

பிடித்த பிடியை இருகாமல் பிடித்ததில்தகரத்துடன் சேர்த்து கை இழு பட்டுக் கொண்டு வந்து விட்டது.ரத்தம் ரத்தம் ரத்தம் கையில் வந்த ரத்தம் கீழே வடிந்து இவன் நின்றிருந்த இடம் கொஞ்சம் ரத்தக்காவு கொடுத்த இடம் போல் ஆகிப்போனது,

அப்பொழுதான் கவனித்தவர்களாய் உடனிருந்து பேனர் கட்டியவர்களில் ஒருவர் தண்ணீர் கொடுத்தார், ஒருவர் ஓடிப்போய் டீ வாங்கி வந்தார்,ஒருவர் தோளில் சாய்ந்து கொள்ளுங்கள் ஒன்றும் தெரியாது என்றார், இன்னும் ஒருவர்தான் சரியாகச்சொன்னார் மொகத்துல கொஞ்சம் தண்ணிய அடிங்க இன்னும் ரெண்டு நிமிஷத்துல கண்ணக்கட்டீரும், பக்கத்துல ஆஸ்பத்திரி இருக்கான்னு பாருங்க,ரத்தம் நிக்க மாட்டேங்குது,அங்க போயி ஒரு ஊசியப் போட்டுட்டு வந்துட்டம்ன்னா ரத்தம் நின்னுரும்,அப்புறமா டாக்டர் மருத்துவம் பாத்துக்குருவாரு,வாங்க என டாக்டரிடம் கூட்டிக்கொண்டு போ னார்.குடித்த டீயையும் முகத்தில் அடித்த தண்ணீரையும் மீறி ரத்தம் வெளி போனதில் மயக்கம் வந்து விட்டது.

கூட்ட அறையை அலங்கரித்து விட்டு இவனும்மணிகண்டனும் தோழருமாய் அலங்கரித்துவிட்டுஇவனும் மணிகண்டனும் தோழருமாய் கூட்டத்திற்கான அழைப்பு பேனரையும் கூட்ட அறிவிப்பு பேனரையும் கட்டப்போகையில்தான் அவர் வந்திருந்தார்,

அதென்னஆடைஆயத்தம்எனத்தெரியவில்லை.அவர்அணிந்திருக்கிறஆடைகள் எப்பொழுதும் அப்படித்தான் இருத்திருக்க இவன் பார்த்திருக்கிறான். சிவப்புக் கலர் பேண்ட், மஞ்சள் கலர் சட்டையுமாய் வருவார்,அதற்காக சிவப்பும் மஞ்ச ளும் மட்டுமே அவரது நிரந்தரக்கலர் எனச்சொல்லி விட முடியாது.இது போலான கலர்களே அவரது விருப்பத்தேர்வாய் இருந்திருக்கிறது.

அன்றும் அப்படித்தான் வந்திருந்தார்,அப்பொழுதான் வந்து வாசலோரமாக இரு சக்கர வாகனத்தை நிறுத்தியவர் நாங்கள் மூவரு மாய் செய்து கொண்டி ருந்த வேலையில் கையையும் மனதையும் கலக்க விட்டிருந்தார்.அவரது இரு சக்கர வாகனத்தை நிறுத்தி விட்டு,இரு சக்கர வாகனம் நிறுத்த அந்த அங்கு சரியான இடம் இல்லை.பாஜாரின் முடிவு கோ டாய் இருந்த இடம்.

அங்குஇருந்தஹோட்டலின் மாடி அறை மீட்டிங் ஹாலில் தான் ஏற்பாடாகி யிருந்தது கூட்டம்,அப்படி ஒரு அறை அங்கு இருக்கிறது என்பது இவனுக்கு இது நாள்வரை தெரியாது.பெருமாள் சொல்லித்தான் தெரியும்.

கூட்ட ஏற்பாடு இங்கு இந்த நாளில் இடம் பார்க்க வேண்டும் என்கிற கட்டா யம்வருகிற போது இங்கு இடம் இருக்கிறது எனச்சொன்னார்,

ஆயிரம் தடவை அந்தப்பாதை வழியாக போய் வந்திருக்கிறான்.எப்படி கவனி க்கத் தவறினான் எனத் தெரியவில்லை. சரி ஏதோ ஒரு கவனப்பெசகு,

பகலிலேயே பசு மாடு தெரியாத ஆளு என்பார்கள்.இவனை,இவன்தானா போய் அந்த அறையை பார்த்து வைத்திருக்கப்போகிறான்,பெருமாள் தயவில் கூட்ட அறையை பதிவு செய்து விட்டு இன்று நடக்க இருக்கிற கூட்டத்திற் கான ஆயத்தத்தில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது வந்தஅவர் கொண்டு வந்தி ருந்தஇரு சக்கரவாகனமும் அவரைப்போலவே வித்தியாசப்பட்டுத் தெரிந்த தாக/

முன் புறம் ஹேண்டில் பார் பிடிக்கிற இடமும் பின்புறம் ஆள் உட்கார்கிற இடமும் தூக்கிக்கொண்டு தெரிய பள்ளமாக இருந்த இடம்தான் உட்கார்ந்து ஓட்டுகிற சீட் போலத்தெரிகிறது.அதுவும்முழுமைபட்டுத்தெரியாமல்கருப்பாக ஒரு சீட்டை அவரசமாக எடுத்து ஒட வைத்திருந்தது போலிருந்தது. வண்டி யின்விலைஎவ்வளவுஎனக்கேட்டபோதுஒருலட்சத்திற்கும்மேலாய்விலையை ச் சொன்னார்.12500 க்கு வாங்கிய இவனது வண்டியில் இரண்டு பேர் உட்கார் ந்து கொண்டு நூறு கிலோ அரிசி மூடையை வைத்துக்கொண்டு போகலாம்.

அப்படியானால் அது பெரிதா இது பெரிதா என ஒத்துப்பார்க்க நேரமில்லை. வாருங்கள் என வாயகலச்சிரித்து வரவேற்று இவர்கள் மூவரில் ஐக்கியமாக விட்டார்,பரஸ்பரம் ஐக்கியப்பட்டுப்போவதும் பிறரை ஐக்கியப் படுத்துவதும் எதிலும் எப்பொழுதும் நிறைந்திருக்கிற ஒரு நுண்கலை என்பார் பெரியவர்.

அந்தநுண்கலையின்படிஅவரைஇவர்களில் ஐக்கியப்படுத்திக்கொண்டார்களா, எனச்சரியாக தெரியவில்லையாயினும் கூட ஐக்கியப்படு வதும் ஐக்கியப் பட்டுப்போவதும் சமூகத்தின் இடைநிலைச்செயல் பாடு போலிருக்கிறது.

இன்று காலை வீட்டிலிருந்து கிளம்பும் போது அவரது மனைவி சொல்லியி ருக்கிறாள். ,லீவு நாளும் அதுவுமா இப்பிடி மீட்டிங்குன்னு போயிட்டீங்கன்னா நான் ஒத்தையில ஒக்காந்துக்கிட்டு என்ன செய்யட்டும்சொல்லுங்க,,,என்றாள்,

அவள்சொல்வதும் வாஸ்தவமே.வார நாட்களில் இரவும் ஆளுக்கொரு திசை யாய்வேலைக்குச்சென்றுவிட வீட்டில் இருக்கிற இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமையும் அரசு விடுமுறை தினங்களும் சொர்க்க புரியாய் பட்டுத் தெரிகிறது.

நானும்கடந்தஆறுமாசமா சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன் ,எங்கிட்டாவது வெளிய போவம்,எங்கிட்டாவதுவெளிய போவம்ன்னு சொல்லி,அதுக்கு வழியக் காணம் ஏதாவது மீட்டிங்க்,கூட்டம் தோழர்களோட நண்பர்களோட வீட்டு விசேஷம் ன்னு போயிர்றீங்க,கூட மாட ஏதாவதுக்கு ஒத்தாசையா இருந்து ஒதவுனாத் தான எனக்கும் கொஞ்சம் மன ஆறுதலா இருக்கும்,இல்ல வீட்ல கூட இருந்தாவே போதும்,நானும் போன மூணு மாசமா சொல்லிக்கிட்டு இருக் கேன் ,பாய் கடையில் பிரியாணிவாங்கீட்டு வாங்க,வாங்கீட்டு வாங்க ன்னு, சொல்லி அலுத்துப்போயிட்டேன்,நீங்களும் அந்தா இந்தான்றீங்களே தவிர பிரியாணி வாங்கீட்டு வர்ற வழியக் காணம்,

இப்பத்தான் எனக்கு ஆக்ஸிடெண்ட் நடந்து முடிஞ்சிருக்குது, அப்ப பக்கத்துல இருந்தவருதான் நீங்க,இப்பயெல்லாம் பக்கத்துலேயே இருக்குறதே இல்லை ங்குறது கொஞ்சம் மனம் வருத்தமா இருக்கு,என்றாள்,

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டுக் கொண்டே வந்த அவரும் இவனின் கைகிழிக் கப்பட்ட போது ஆஸ்பத்திரிக்குபோன இவனுடன் அவரும் சேர்ந்துவருகிறார்.

Apr 11, 2017

விள்ளலின் நுனிபட்டு,,,,,,,,,

வலது கை கட்டைவிரல் அமுக்கி ஆட்காட்டி விரல் கொண்டு பிய்த்த இட்லி யின் விள்ளலும் தொட்டுக்கொண்ட சட்னியின் காரமும் துணை சேர்ந்து கொண்ட சாம்பாரின் கைகோர்ப்புமாய் விரிந்து கிடந்த வாழை இலையின் இளம் பச்சையின் கைகோர்ப்புடன் பார்ப்பதற்கு ஒரு நவீன ஓவியமாயும் மரபு சார்ந்த ஓவியமாயும் பட்டுத்தெரிகிறது.

ஒன்றுமில்லாமல் இரண்டுமில்லாமல் நான்கே நான்கு இட்லிகள்,உரசினால் காயமேற்பட்டுப்போகுமோ என்கிற பயத்தில் ஒன்றின் மீது ஒன்று உரசாமல் வெண்மையாகவும், மென்மை தாங்கியுமாய்/

நான்கின் வலது ஓரமாய் இருந்த இட்லியின் மீதுமட்டுமாய் தொட்டுப் படர் ந்திருந்த தேங்காய் சட்னியின் அரை வெண்மையும், அதனருகாய் சட்னியை கொஞ்சம் இழுத்துக்கலக்க விட்டிருந்த செந்நிறம் காட்டிய பருப்புச் சாம்பார் வீற்றிருந்த இரு கையலகத்திற்கும் சற்றே கூடுதலாய் இளம் பச்சைகாட்டிய வாழை இலையில் வீற்றிருந்த இட்லியின் விள்ளலை வாயருகே கொண்டு செல்கையில் சாம்பாரில் முழுதாய் முழித்து மிதந்த பருப்பு இங்கே விளைந்த பருப்பல்ல, வெளிநாட்டிலிருந்து தரவிறக்கம் செய்யப்பட்ட பருப்பு என்கிறாள் கடைக்காரி,

பார்க்கக் கொஞ்சம்கலராகத் தெரிந்தாள். அமைதியாய் கொஞ்சம் சாந்தம் தாங்கியமுகம்.பச்சைக்கலரில்வெள்ளைகாட்டிஓடிய கோடுகள் தாங்கியிருந் த நூல்ப் புடவையைக்கட்டியிருந்தாள்.

பொங்கலுக்குஅரசுகொடுத்தஇலவச வேஷ்டி சேலையில் வாங்கியிருப்பாள். அரசின் முத்திரை இன்னும் சேலையின் முந்தியிலிருந்து உதிராமல் இன்னும் அப்படியே இருந்தது.

இரண்டு மூன்று சலவைகள் கண்டிருக்கும் போல இருந்தது சேலை.அதே கலரில்அணிந்திருந்தசட்டையில் வலது கையோரம் நூல் பிரிந்து தொங்கிய து.

தூக்கிச்சொருகியிருந்தசேலையிலிருந்துமீறியாரிடமும்சொல்லாமல் கொள் ளாமல் வெளிப்பட்ட பாவாடையின் அடியோரம் நைந்து கிழிந்து அதன் மஞ்சள் நிறத்தையே பழுப்பாக்கிக் காட்டியது.

அவள் ஒவ்வொரு முறையுமாய் நின்றிருந்த மண்ணெண்ணெய் ஸ்டவ்வின் அருகாய் இருந்து ஒவ்வொருவருக்குமாய் இட்லியும் தோசையும் வடையும் அதற்குத்துணையாய் சட்னியும் சாம்பாருமாய் ஊற்றி வருகிற போது அவளது பழுப்பு நிறமேறிய பாவாடை அடியிலிருந்து தொங்கிய நூல்கள் தரையில் இழுபட்டுக்கொண்டும் கோலம் வரைந்து கொண்டுமாய்/

இழுத்த கோட்டிலும் வரைந்த கோலத்திலுமாயிருந்து கலர்காட்டி ஏதாவது ஒரு அதிசயம் நடந்து விடாதா,,,,,,டப்பாவுகுள்ளிருந்து பூப்பூக்கவும்,புறா பறக்க விடவுமான மேஜிக்கை செய்வது போல,என கண்கொத்திப்பாக காத்திருந்த விழிப்படர்வின் நேரத்தில் கடைக்காரி சொன்ன சொல் அல்ல,அவள் ஊற்றிய சாம்பாரிலிருந்த பச்சை மிளகாய் கடிபட்டதில் வாய்க்குள் பரவிய உறைப்பு நாவின் சுவையறும்புகளுக்கு எட்டிச்சொல்லி விட்டு தண்ணீருக்காய் காத்தி ருக்கிறது.

“இருங்கசார்,மொளகாயகடிச்சிட்டீங்களா,இந்தகொண்டுவர்றேன்சார்,,தண்ணி நீங்க வந்துருக்குற நேரம் டிபன் முடியப்போற நேரத்தநெருங்கி இருக்குது. அதான்இட்லிஎடுத்துவச்சஎனக்கு தண்ணிஎடுத்து வைக்கணும்ன்னு தோணல, தப்பா நெனைச்சிக்கிறாதீங்க,”என்றாள்.

“இல்லம்மா,தப்பா நெனைக்குறதுக்கு இதுல என்ன இருக்குது,இந்த ஊர்ல இருக்குற தண்ணிப் பஞ்சத்துல ஒரு வேளை கடையில் தண்ணி வைக்குற பழக்கமில்லையோன்னுநெனைச்சுக்கிட்டேன்.,

”ரோட்டோரம் இருக்குற சின்னக் கடை நீங்க,நீங்க போயி இப்பிடியெல்லாம் செய்வீங்களான்னும் நெனைப்பு ஒருபக்கம். போன வாரம் ஒரு பெரிய கடை க்குசாப்புடப் போயிருந்தேன். அங்க இங்க சாப்பாட்டுக்கு தண்ணி கிடையாது, விலை குடுத்து தண்ணி பாட்டில் வாங்கிக் கொள்ளவும்ன்னு எழுதிப் போட்டு ருந்தாங்க, எனக்கு அதெல்லாம் பிரச்சனையில்ல, கையில எப்பவுமே ஒரு தண்ணி பாட்டிலு வச்சிருப்பேன்.அதத்தான் குடிக்கிறது,ரெண்டு லிட்டர் கலர் பாட்டில்,அது .கலர குடிச்சி முடிஞ்ச ஒடனே பாட்டில தூக்கி கீழ போட்டுறாம இந்த மாதிரி தண்ணி கொண்டு வர்றதுக்கு பயன்படுத்திக்கிருவேன்.இது போக இன்னும் ரெண்டு மூணு பாட்டிலு வீட்டுல கெடக்குது,மிதமா ஒரு கொதி மட்டும் கொதிக்க வச்ச தண்ணிய பாட்டில்ல ஊத்திக்கிட்டு வருவேன். அது தான் சாய்ங்காலம் வரைக்கும்.எங்க போனாலும் அது ஏங்கூடவே கைக் கொழந்தமாதிரிஏன் தோள்ப்பையிலயே கெடக்கும். சமயத்துல நான் கொண்டு வர்றது மதியம் வரைக்கும் கூட காணாது.அப்புறம் போற வர்ற யெடத்துல கெடைக்குற தண்ணியும் ஆபீசுல இருக்குற மினரல் வாட்டரும்தான்னு ஆகிப் போகும் எனக்கூறியவாறே இலையிலிருந்து கொஞ்சமாய் விலகிப்போய் சாப்பாட்டு மேஜையை எட்டித்தொடப்போன சாம்பாரை அதே ஆள் காட்டி விரலால் இலைக்குள்ளாக தள்ளிவிட்டுவிட்டு அதற்கு இட்லியை அண்டக் கொடுத்துவிட்டு சாப்புடுகிற போது நேற்றைக்கு முன் தினம் மாலையிலாக வாங்கிய தேங்காய் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.

கடந்த ஒரு வாரமாய் மனைவி சொல்லிக்கொண்டுதான் இருந்தாள்.வீட்ல தேங்காயும் வெங்காயமும் காலியாகிப்போச்சி,நானும் ஒரு வாரமா மாடாக் கத்திக்கிட்டு இருக்கேன் என்றாள்.

அப்பிடியா எந்த ஊர்ல மாடு இப்பிடி ஐநூத்திச்சொச்ச ரூபாய்க்கு சேலையக் கட்டிக்கிட்டுநிக்குது.சும்மாரொம்பயும்தான்கோயிச்சிக்கிறாத,என்பான் அவளி டம் நெருங்கி/

சும்மாயிருங்க ஆமாம்,எது சொன்னாலும் பக்கத்துல வந்து நின்னுக்கிட்டு என்னத்தையாவது மாத்திப்பேசி ஆளக்குளுப்பாட்டாதீங்க,என்பாள் மனைவி. ஆமா அப்பிடியே குளிப்பாட்டிட்டாலும்,,,,,அதுக்கெல்லாம் அசருற ஆளா நீயி அடேயப்பா_இவன்.

சரி சரி சும்மா அத இதப்பேசி ஒப்பேத்தாதீங்க,இன்னைக்கி வரும்போது கண்டி ப்பா வெங்காயமும் தேங்காயும் வாங்கிட்டு வரணும் ஆமா எனவாய் கோபம் காட்டுகிறாள்,

”அடப்பாவமேஎதுக்குப்போயிநீயி,அந்தமாதிரி கோவப்படுற மாதிரியெல்லாம் சீரியஸா மொகத்த வச்சிக்கிருற,அதான் ஒனக்கு செட்டா காதுல்ல,ஏங் போயி ட்டு வீணா ட்ரைப்பண்ற, என்பான்.அவளும் பதிலுக்கு சிரித்துக் கொண்டு இப்பிடித்தான் என்னத்தையாவது பேசி சமாதாம் பண்ணாதீங்க என்பாள்,

வெங்காயம்வாங்கச்சொன்னஅன்றும்சும்மாவண்டியிலஅங்கிட்டுப் போனேன் இங்கிட்டுப்போனேன்னு கதை வுடாம வாங்கீட்டு வாங்க, சொன்னத என கையில் வெடுக்கென திணித்த பணமும் பையும் கொண்டு வாங்கியபோது தேங்காய்க் கடைக்காரர் சொன்னார்.

:தேங்காய் வெலை கூடிருச்சி சார்,மழை இல்லாததுனால வெளைச்சல் இல்ல சார்,வெளைச்சல் இல்லாததுனால பதிமூணு ரூபாய்க்கு வித்த காயி இன்னை க்கி இருப்பது ரூபா வரைக்கும் விக்குது சார்,வெங்காயம் கெடைக்கவே இல்ல சார்.பத்து மூடை தூக்குன யெடத்துல இப்ப ரெண்டு இல்லைன்னா மூணு மூடைதூக்குறதுக்கேயோசனையாஇருக்கு,பாத்துக்கங்க,அழுகிப்போறயேவாரம். மூடைக்குள்ளஅப்பிடியே வைக்க முடியாது.தரையில கொட்டி விரிச்சி விட்டா அப்பிடியே காத்து குடிச்சிருது. இதெல்லாம் போக வாங்கீட்டு வந்த சரக்க ரெண்டு கைபாத்துதான் விக்க வேண்டியதிருக்கு.அப்பிடியெல்லாம் வித்து தான் லாபம் பாக்க வேண்டியதிருக்கு பாத்துக்கங்க,எனச்சொன்ன கடைக் காரரிடம் வாங்கிய தேங்காய்/

பத்து வருடங்களுக்கும் மேலாய் அவரிடம்தான் தேங்காய் வாங்குகிறான். பக்கத்திலிருக்கிற காய்கறிக்கடைக்காரருக்கு இதில் ஏக வருத்தம்.இங்கயும் தேங்காய் வெங்காயமெல்லாம் இருக்கு.நீங்க இங்கயே இதெல்லாம் வாங்கிற லாம் என்பார்.

வழக்கமாககடையில்நிற்கிறவர்இருந்தால்அப்பிடியெல்லாம்சொல்லமாட்டார். அவனை மாற்றிவிட பெரியவர் ஒருவர் நிற்பார்.அவர்தான் அப்பிடி யெல்லாம் பேசுவார்.அவரது அந்தப்பேச்சிற்கு பின்பு ஒருநாளாய் கடைக்காரன் வருத்தப் பட்டான்.

அவருக்கு வாடிக்கையாளர்களிடம் நடந்து கொள்கிற முறை வரை தெரியாது மன்னித்துக்கொள்ளுங்கள்.என்றார்.

“ஐய்யய்யோ அப்பிடியெல்லாம் இல்லை, உங்களை மன்னிக்கிற அளவிற்கு நான் பெரிய மனிதனும் இல்லை ,மன்னிப்புக் கேட்கிற அளவிற்கு நீங்கள் தவறேதும் செய்து விடவில்லை.பத்து வருடங்களுக்கும் மேலாக நான் வியா பாரம் வாங்குற கடை அது.திடீரென அவர்களது நம்பிக்கையை சிதைப்பது போல் நடந்து கொள்ளக்கூடாது.அவருக்கு என் மீது இருக்கிற நம்பிக்கையும் நல்லெண்ணமும் பொய்த்துப்போகக்கூடாது என்பதாலேயே அவரை விட்டு இடம்நகர்ந்துவர மறுக்கிறேன்.புரிந்து கொள்ளுங்கள் சரியாக,என்கிற இவனது சொல்லை ஆமோதித்தது ஏற்றுக்கொள்வார் கடைக்காரர்.

அந்த ஆமோதிப்பும் அனுசரனையுமே இது நாள்வரை அங்கு இவனை காய்கறி வாங்க வைத்திருக்கிறது.இனியும் வாங்க வைக்கும்.

மணிகண்டன் போன் பண்ணிய போது மணி ஒன்பது இருக்கலாம்.அந்நேரம் இவன் அல்லம்பட்டி முக்கு ரோட்டை எட்டித்தொட்டிருந்தான்.வருகிற போது வண்டியில்பெட்ரோல்கொஞ்சமாக இருந்தது ஞாபகத்திற்கு வரவில்லை.

நேற்றுகாலையிலேயே அலுவலகம் செல்கையில் ரிசர்வ் விழுந்து விட்டது. விழுந்து விட்ட ரிசர்வை ரிவர்ஸில் எடுத்து மறுபடியும் புல் பண்ணி விட முடியாதுதான்.என்ன செய்ய பின்னே அதற்கு,,,? என்ன செய்வார்கள் பெரிதாக, குறைந்து போன அளவை திரும்பவுமாய் இட்டு நிரப்பி விட வேண்டியது தான்.என நேற்றிலிருந்து நினைத்தவன் நினைத்த நினைவை முடியிட்டு தக்க வைத்துக்கொள்ளாமல் எப்படியோ மறந்து போகிறான். மறந்து போன கணத்தி லிருந்து இப்பொழுது வரை இவனது இருசக்கர வாகனம் ஓடிச்சென்றும் திரும்ப வந்துமாய் நின்றது காதாதூரம் இல்லை என்றாலும் கூட பெட்ரோல் காலியாகிவிடும் தூரமாய் இருந்தது.போதா இது ,மூச்சு வாங்காமல் ஓடிய இரு சக்கர வாகனம் நிற்பதற்கு நின்று விட்டது,

வேகமாய் போய்க்கொண்டிருக்கையில் நின்ற வாகனத்தை ஓரம் கட்டவும் மணி கண்டனிடமிருந்து வந்த போனை எடுக்கவுமாய் சரியாக இருந்தது. அண்ணே நான் வந்துட்டேன்.அரை மணிக்கு முன்னாடியே,நீ வரலையே இன் னும் எனக்கேட்ட அவரிடம் காரணகாரியங்களை விளக்கிவிட்டு நின்ற வண்டி யை தள்ளிக்கொண்டு போய் பெட்ரோல் பங்க் இருக்கிற திசை நோக்கிச் சென்று பெட்ரோல் நிரப்பிவிட்டுச்செல்கிறான்.மணிகண்டன் அழைத்த இடம் நோக்கி.

மிகவும் சிரியதாகவும் அல்லாமல் மிகவும் பெரியதாகவும் அல்லாமல் அந்த கூட்ட அறையில் எப்படியும் நூறு பேர்வரை அமரலாம்.அப்படி அமர்வதற் காய் பிளாஸ்டிக் சேறும் போட்டிருந்தார்கள்.கூட்டம்முடிந்ததும் அங்கேயே உட்கா ர்ந்து சாப்பிட டைனிங்க் டேபிளும் அதே சேர்களும்.

சேரில்உட்கார்ந்துகொண்டுடைனிங்க்டேபிளில்சாப்பிட்டுக்கொள்ளலாம்என்பது ஈஸியான நடை முறை. அது சரி கூட்டம் நடக்கும் போது அமர்ந்து பேச மேடை என யாராவது ஞாபகமாய் கேட்டால் என்ன செய்ய ,அதையும் கட்டி வைத்திருந்தார்கள்.

அந்தமேடையைத்தான் இப்பொழுது அலங்கரிக்க வேண்டும். அதில் கொடிகள் தோரணம் பேனர் என எல்லாம் இருந்தது.அதில் கொடிகள் தோரணம் பேனர் என எல்லாம் கட்டிய பின்பு பிளக்ஸையும் கட்ட வேண்டும்.இவை எல்லா வற்றையும்செய்து முடிக்க எப்படியும் ஒரு மணி நேரமாவது ஆகும். அதற்குத் தான் மணிகண்டன் வரச்சொல்லியிருந்தார் அவ்வளவு அவசரமாகவும் சில வேலைகள் சுமந்துமாய்/

கூடவே தோழரையும் சேர்த்து க் கொண்டார்,தோழர் என்றால் அவரது பெயர், பெயர் இல்லாமல் இல்லை அவருக்கு,ஆனால் நேற்றுப்பிறந்த குழந்தையிலி ருந்து நாளைக்கு தலை போகிறது வரைக்குமாய் இருக்கிற பெரியவர்கள் வரைஅறிந்துவைத்திருந்ததுதோழர்,தோழர்,தோழரே,,அவரது இயற்பெய ரைக் கூப்பிட்டால் கூட திரும்பிப்பார்ப்பாரோ இல்லையோ தோழர் என அழைத் தால் சப்தம் கேட்ட மறு விநாடி தாமதிக்காமல் திரும்பிப்பார்த்து விடுவார்.

அப்படியாய் அடையாளம் கொண்ட அவரும் மணிகண்டனும் இவனுமாய் அந்தஅறையைஅலங்கரித்து விட்டு நிமுருகிற போதுகாலையில் சாப்பிடாம ல் வந்திருந்ததைவெறும் வயிறு ஞாபகப்படுத்தவே மணிகண்டணிடமும் தோழரி டமுமாய் சொல்லி விட்டு சாப்பிட வருகிறான்,

வலது கை கட்டைவிரல் அமுக்கி ஆட்காட்டி விரல் கொண்டு பிய்த்த இட்லி யின் விள்ளலும் தொட்டுக்கொண்ட சட்னியின் காரமும் துணை சேர்ந்து கொண்ட சாம்பாரின் கைகோர்ப்புமாய் விரிந்து கிடந்த வாழை இலையின் இளம் பச்சையின் கைகோர்ப்புடன் பார்ப்பதற்கு ஒரு நவீன ஓவியமாயும் மரபு சார்ந்த ஓவியமாயும் பட்டுத்தெரிகிறது

Apr 5, 2017

விநாடியும்,நிமிடமுமாய்,,,,,,/


பத்திற்கும் பதினொன்றுக்கும் ஊடாக அல்லாடி ஓடிக்கொண்டிருந்தது மணி.

கடந்த நிமிடங்கள் யாவுமாய் விநாடியுடன் கைப்பிடித்து ஒவ்வொரு அடியாய் எட்டெடுத்து கடந்தறிவித்து சென்று கொண்டிருந்ததாய்,,/

பத்து வருடங்களுக்கு முன்பாய் தேனாண்டாள் ஸ்டோர்ஸீற்கு பக்கத்தில் இருக்கிறவாட்ச்கடையில்வாங்கியது.பத்து வருடங்களுக்கு முன்பாகவே பழக்க மாகிவிட்ட தேனாண்டாள் ஸ்டோஸீற்கும் இவனுக்குமான பழக்கம் வேர் விட்டு கிளைத்து விட்டது இன்று வரை.

விட்ட வேரின் பக்கவாட்டுச்சிம்புகள் தரை பரப்பெங்கும் பரவி விரிந்து காணப் படுவதாக/கணக்குவைத்துசரக்குவாங்குவான்.

ஜெனரல்மெர்ச்செண்ட்ஸ்டோர்ஸில்வேறென்னவாங்க,வீட்டிற்குதேவையான சோப்பிலிருந்து மற்றமற்றதான எல்லாம் அங்குதான்.ப்ளாஸ்க் கண்ணாடி ஷேவிங் செட் ப்ளேடு டீ ட்ரே உட்பட இன்னும் இன்னுமாய் நிறைய அங்கு தான் வாங்கினான்.

பெரியவரின் இறப்பிற்கு முன்பாக கோதுமை மாவு ரவை, மைதா உளுந்தம் பருப்பு,நல்லெண்ணெய்,கடலைஎண்ணெய்,சூரியகாந்திஎண்ணெய்,,,,என இதர இதரவாய்எல்லாம்கிடைத்தது.கடலை எண்ணெய்யை அட்டைப் பெட்டி பேக்கி ங்கில்முதன்முதலாக பார்த்ததும் வாங்கியதும் அவரது கடையில்தான், ஏதோ பெயர்தெரியாதகம்பெனியின்தயாரிப்பாய்இருந்தது.புழங்குவதற்கும்நன்றாகத் தான் இருந்தது,

கடைக்கார பெரியவரும் சொன்னார் நல்லா இல்லைண்ணா வச்சிருப்பமா நாங்க,நல்லா இல்லைன்னா முக்கியமா ஒங்களுக்குச்சொல்ல மாட்டேன் இத வாங்கச்சொல்லி எனவும் அது தவிர்த்து அடுத்தடுத்துமாய் நிறையப் பேசிக் கொண்டிருந்த ஒரு நாளின் அகாலத்தில் இறந்து போகிறார்.

இவனுக்குத் தெரியாது அவர் இறந்தது,பின்னர் கடைக்குப் போன ஒரு நாளில் சொன்னார்கள்.அடசண்டாளப்பாவிகளா,இறப்பின்விளிம்பில்நிற்கிற வயது
தான் அவருக்கு என்ற போதும் கூட இப்படி சட்டென இறந்து போயிருக்கக் கூடாது தான்,

மாலைவேளையாக அவர் வழக்கமாக கேட்கிற எப்,எம் ரேடியோவின் பாட்டுச் சப்தம்இனி அந்தக்கடையிலிருந்து வராதுதான், மாலை ஐந்து டூ ஐந்தரையில் அந்தப்பெட்டியிலிருந்து வெளிவருகிற பழைய பாடல்கள் மனம் அள்ளும் ரகங்களாய் இருக்கும்,

அதிலும் பீ,பீ சீனிவாசஸும், சுசீலா அம்மாவும் இணைந்து பாடுகிற பாடல் களில்எம்,எஸ்,விஅவர்களின்ஆன்மாஇருக்கும்.அந்நேரமாகஇவன் கடைக்குப் போனானனென்றால் சரக்கு வாங்குவதை விடுத்து சிறிது நேரம் அப்படியே நின்று விடுவான்.பாடல்களின் தாலாட்டில் லயித்துப்போன மனம் பாடல்கள் நின்ற பின்பாய் வாங்க வேண்டியவைகளைவாங்கி கொண்டு வரும்,

இப்படியெல்லாம் பாட்டுக்கேட்கிற அவர் அவருக்கு இருக்கிற இளைப்பு கூடிப் போன தினங்களில் எப் எம் மை பாட விட மாட்டார்,கடையின் உள்ளாக ஒரு ஓரத்தில் போய் அமர்ந்து கொள்வார்,

பரந்துவிரிந்து சின்னதான ஏரி போல் இருந்த கடையில் அவர் அமர்ந்திருக்கி ற இடம்தெரியாது.கடைக்குள்சரக்குஎடுத்துக்கொடுக்கும்இடத்தில்அவர்இல்லை என்றால்அவருக்குஅன்றுஇளைப்புகொஞ்சம்அதிகமாகஇருக்கிறது,கடைக்குள் எங்காவதுஒருமூலையில்அவர்அமர்ந்திருக்கிறார்,எப்,எம்இன்றுபாடாதுஎன்று அர்த்தம்.

அது அல்லாது சாதாரணமாக இருக்கிற நாட்களில் எப் எம் ரேடியோ பாடவும் அதே ரீங்காரம் தாங்கி அவர் பேசவும் சரியாக இருக்கும்.

இவன் வேலை பார்க்கிற அலுவலகத்திற்காய் சாமான்கள் வாங்க வருகிற போது கடையில் இருக்கிற சரக்குகளைப்பார்த்து இவனுக்குள்ளாய் மெலிதாய் முளைவிட்டஆசையை கண்பார்வையிட்ட கடைக்காரர் ”உங்களது நினைப்பெ ல்லாம் சரிதான்தம்பிநீங்கள் என்னுடைய கடையில் கணக்கு வைத்து சரக்கு வாங்கிக் கொள்ளலாம்,முதல் மாதம் வாங்குகிற பொருள்களுக்கு அதற்கு அடுத்த மாதம் பணம் கொடுத்தால் போதும்”,,,, என்ற சொல்லை இறுகப்பற்றிக் கொண்டவனாயும் நல்லதொரு நம்பிக்கையாளனாவும் இதுநாள்வரை சரக்கு களை வாங்கிக் கொண்டு வருகிறான்,மறைந்து போன அவரின் நினைவு சுமந்து/

இப்பொழுது அவர் நின்ற இடத்தில் அவரது மகன் நிற்கிறார்,அவர் பரவாயில் லை போலிருக்கிறது,குணவளங்களில் அவரது அப்பாவை மிஞ்சி விடுவார் போலிருக்கிறார் இவர்.அவரதுமகனிடம் அவரது அப்பாவின் இறப்பிற்கு வரு த்தம் தெரிவித்து விட்டு கடிகாரம் வேண்டும்இருக்கிறதா,,,,,வீட்டில் இது நாள் வரை சுவர் கடிகாரங்களே இல்லை ,கடிகாரம் அலங்கரிக்காத வெற்றுச் சுவர் வெறுமை தாங்கியும் மூளியாயும் காணப்படுகிற மனக்குறை வீட்டில் உள்ள எல்லோருக்கும் இருக்கிறது.ஆகவே அந்தக் குறையை போக்கி விடலாம் எனவும்கடிகாரம்வாங்கி விடலாம் எனவுமாய் முடிவெடுத்து கடைக்காரரிடம் கேட்டபொழுதுஇல்லை திருப்பதி சார் கடிகாரம் என்றார்.

அவர்பெயர் சொல்லிதான் இது நாள்வரை இவனை அழைத்துள்ளார். அவரது அப்பாவும் அப்படியே அழைப்பார்.

என்னதான் அண்ணன் தம்பி,சார்ன்னு கூப்பிட்டபோதும் கூட பேர் சொல்லிக் கூப்புட்ட மாதிரி இருக்காது.திருப்பதி என்பார்,

இவனதுமுழுப்பெயர்திருப்பதி ராஜன்,என்ன நான் சொல்றது திருப்பதி என்பார், ஒரு நேரம் திருப்பதி,ஒரு நேரம்ராஜன்,என்னதிருப்பதிராஜன்சார், இப்பிடிபேர் முழுசாசொல்லிக்கூப்புடலையேன்னு ஒங்களுக்கு ஏதும் வருத்தம் இருக்கா எனகேட்கும் பொழுது இவன் சொல்வான்

“அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல சார், நீங்கஎன்னைய டேய்ன்னு கூட கூப்பிடு ங்க, பரவாயில்ல அதுனால ஒண்ணும் கொறஞ்சி போயிரப்போறதில்ல இப்ப, என்னசார் நீங்கஎன்னைய எப்பிடிக்கூப்புட்டபோதும் எனக்கான மரியாத ஒங்க மனசுக்குள்ள இருக்கு,அதுபோல ஒங்களுக்கான மரியாத ஏங் மனசுக்குள்ள பொதஞ்சி கெடக்கு,இதுல என்ன சார் பெயரச் சொல்லிக்கூப்புறதுனால மரியா தை கொறஞ்சிறப்போகுது எல்லாத்துக்கும் காரணம் நம்ம மனசுதான் சார். என்பான் இவன் பதிலுக்காய்,சிரிப்பார் அவர்,

பற்கள் எல்லாம் பாதி உதிர்ந்து போயிருக்கும்.இருக்கும் பற்கள் கூட வெற்றி லைக்கறை படிந்து போயிருக்கும்,என்ன ராஜன் செய்யச்சொல்றீங்க,முப்பது வருசத்துக்கும் மேலா இந்தப்பழக்கத்த மடியில கட்டிக்கிட்டு அலையிறேன், விடமுடியலஎனச்சொல்கிறஅவர்சட்டைப்பையில்மூக்குக்கண்ணாடிக்கவரும்,  பால்பாயிண்ட் பேனாவும் எப்பொழுதும் இருக்கும்,

“இங்க் பேனான்னா கசிஞ்சி போகுது,முக்கியமான நேரத்துல கைகுடுக்க மாட் டேங்குது, ஒரு நாள்ன்னா பாருங்க ராஜன்,பேனாவுல இருக் குற மை கசிஞ்சி சட்டை பூரா ஆகிப்போச்சி,அன்னைக்கின்னு ஒரு வேலையா போயிருந்தேன் கவர்மெண்ட்டு ஆபீஸீக்கு.அங்க போன ஒடனே கையெழுத்துக் கூட போட பேனாவ எடுக்கப்பாத்தா அது கசிஞ்சி நிக்குது,

எனக்குன்னாஅவமானம்ஒருபக்கம்,அசிங்கமாவும் ஆகிப்போச்சி,என்ன செய்ய பின்ன பக்கத்துல இருந்த ஒருத்தரு அவரோட பேனாவக்குடுத்து கப்பலேறப் போன ஏங் மானத்த காப்பாத்துனாரு.நல்ல வேளை தப்பிச்சது மானம், கப்ப லும் அந்த யெடத்தவிட்டு நகறாம தரை தட்டி அங்கேயே நின்னு போச்சிங் குற திருப்தி வந்த அன்னைக்கி முடிவு செஞ்சேன் இனிம இந்தப் பையில இங்க்ப் பேனாவவைக்கக்கூடாதுன்னு/அன்னையிலஇருந்து இன்னைக்கி வரைக் கும் பால்பாயிண்ட் பேனாதான் ராஜன் என முடிப்பார்,

அவர் அப்படித்தான் எப்பொழுதும் பேச்சை தொடுத்து ஆரம்பிக்கிற நேரத்தில் திருப்பதி எனக்கூப்பிடுகிற அவர் முடிப்பதற்குள்ளாக ராஜன் திருப்பதி என மாறி மாறி பெயர் சொல்லி பேச்சை தொடர்வார்.

அப்படியான அவரது பேச்சு அவரது வெற்றிலைப்பெட்டியில் வைத்திருக்கிற இளம் வெள்ளை வெற்றிலையைப் போல் இளசாகவும்,நன்றாகவும் இருக்கும். கொஞ்சம் பதம் கலந்தும் இதம் கலந்துமாய்/

இப்படியாய் பேசிக்கொண்டிருந்தஒருநாளில் அவரதுவயதை கேட்டு விட்டான் தப்பான கேள்வியை கேட்டுவிட்டானே என்பவனை பார்ப்பது போலாய் பத்து விநாடிகள் வரை குறுகுறுத்து விட்டும்,சப்தமாக சிரித்துவிட்டும் சொன்னார்.

”திருப்பதி வெளியில சொல்லாதீங்க,இதைபோயி என்றவராய் தனது வயது எழுபத்தி இரண்டு என்றார்,உண்மையா இது என்கிற சந்தேகத்தில் இவன் இருக்கிற போது சொல்லியே விட்டார்,

“திருப்பதி பார்த்தா ஐம்பத்திச்சொச்சம் போலத்தான் தெரிவேன்,ஆனா இதுநாள் வரை இந்த ஒடம்பு எதையே ஒண்ண தாங்கீட்டு ஓடுது அவ்வளவுதான், எனச் சொல்லும் அவர் இதுக்காகவெல்லாம் சிறப்பா நான் ஒண்ணும் பயிற்சியெல் லாம் மேற்கொள்றது இல்ல.ஏதோ ஓடுது வண்டி,,,,”என அந்த நாளில் சொன்ன பேச்சைச்சொல்ல அவரும் இல்லை,சொன்னாலும் கேட்க ஆள் இவனைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை.

திருப்பதிராஜன் என்கிற இவனது பெயரை முழுதாகச்சொல்வது இவனது மனைவி மட்டுமே,மிஸ்டர் திருப்பதி ராஜன்,மிஸ்டர் திருப்பதி ராஜன் என காதருகில் வந்து சொல்லி விட்டுப் போவாள் அதுவும் குளித்து முடித்துவிட்டு ஆபீஸிற்கு கிளம்பப் போகிற வேளையாக/

எப்பொழுது கொஞ்ச வேண்டிய கொஞ்சலை எப்பொழுது வந்து கொஞ்சுகிறாய் என்செல்லமே,ஐம்பதை நெருங்கி பிள்ளைகளுக்கு கல்யாணம் செய்து பேரன் பேத்தி எடுக்கப்போகிற இந்த வயதில் போயா,நரை கூடிப் போன போதும் கூட சேட்டைகளுக்குகுறைவில்லை எனக்கண்ணடிக்கும் போது”சும்மாயிருங்கள் நீங்கள் பேசக்கூடாது அதிகமாய்.திருமணமான புதிதில் நான் வேலை செய்கிற வெளியூருக்குக்கூப்பிட்டுப்போக முடியாது உன்னை என இங்கே உங்களது உறவினர்களிடம் விட்டுவிட்டு எதோ ரீலீஸான புதுசினிமாவைப்பார்ப்பது போல்வாரத்திற்கு ஒரு முறை அல்லது இரண்டு வாரத்திற்கு ஒருமுறை என தவணைமுறையில்ஐந்துவருடங்களாக வந்து பார்த்துச்சென்ற உங்களை இப்பொழுதுதான்முழுமையாக பார்க்கிற பாக்கியமும் பேசுகிற பாக்கியமும் கிடைத்திருக்கிறது,இதில்நரை கூடினால்தான் என்ன ,கிழப்பருவம் எய்தினால் தான் என்ன,,,இளமை பூத்து நிற்கிற மனதை கழட்டி சட்டைப்பையிலோ அல்லது முந்தானையிலோவா முடிந்து வைத்துக்கொள்ளமுடியும்,,,?என் கண வனிடம் பேசுவதற்கும், கொஞ்சு வதற்கும் இப்பொழுதான் நேரம் கிடைத்தி ருக்கிறது.பயன்படுத்திக்க்கொள்கிறேன்.இதில் போய் வயது வரம்பை காரணம் காட்டி திறந்து நிறைந்திருக்கிற மனதுக்கு தாள் போட்டால் என்ன அர்த்தம் சொல்லுங்கள்,,,”எனச்சொல்லிவிட்டு”மிஸ்டர்திருப்பதிராஜன்,மிஸ்டர் திருப்பதி ராஜன்,,”எனசப்தமாகக்கூறி விட்டு ஓடி விடுவாள்.

அவள்தான் சொன்னாள் கடிகாரம் வாங்குற போது என்னையும் கூப்பிடுங்கள் என/

அவளது சொல் ஏற்று கூப்பிட்டுக்கொண்டுபோய்தேனாண்டாள் ஸ்டோர்ஸில் கடிகாரம் இருக்கிறதா எனக்கேட்ட பொழுது இல்லை சார்.நாங்கள் கடிகாரமெ ல்லாம்விற்பதில்லை.முதலில்அதைஎங்களதுகடையில்வாங்கிவைத்துப்பழக்க மில்லை.இரண்டாவதாய்அதை விற்கிறநம்பிக்கையைஜனங்களிடம்இன்னும் நாங்கள் விதைக்கவில்லை.மூன்றாவதாய் அதை எங்களது கடையில் வாங்கி வைத்து பத்திரப்படுத்தவும் பாதுகாக்கவும் இயலாது.என்கிற எண்ணம் என்னு ளாய் ஆழமாய் வேர்விட்டுப்போனது.ஆகவே கடிகாரம் விற்கிற எண்ணத்தை கைவிட்டுவிட்டு தியாகித்து பக்கத்து கடைக்கு விட்டுவிட்டேன்.என்று சொன் னவரின் பேச்சை ஏற்று பக்கத்துக்கடையில் போய் நின்றார்கள். சின்னதாகத் தான்இருந்ததுகடை,கொஞ்சமாகத்தான்வைத்திருந்தார்கடிகாரங்களை.போய்க்  கேட்டதும் பத்து மாடல்களை எடுத்துக்காண்பித்தார் ,

“சார் என்னிடம் இருப்பது இப்போதைக்கு இவ்வளவே,போதும் இவ்வளவு இது, திருப்தி அளிக்கிறது எனக்கு என்றால் பாருங்கள் இல்லை போதாது எனக்கு இன்னும் இன்னுமாய் வேண்டும் மாடல்கள் என்றால் நான் எடுத்துக் கொடுத் ததை பார்த்துக் கொண்டிருங்கள் வந்து விடுகிறேன் இதோ கூப்பிடு தொலை வில்எனது அண்ணன் கடை இருக்கிறது,அது கொஞ்சம் பெரிய இடம் நிறைய வைத்துக் கொள்ளலாம் ஸ்டாக்.ஆதலால் நிறைய இருக்கும் கடிகாரங்கள் எடுத்து வந்து விடுகிறேன் என அவர் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே அவர் எடுத்து வைத்த பெட்டிகளில் ஒன்றின் மீது ஒட்டப்பட்டிருந்த கடிகாரத் தின் படம் இவனை கவரவே எடுத்துப்பார்க்கிறான் அதைப்பிரித்துக்காண்பிக்கச் சொல்லிப்பார்த்ததும் அதன் வடிவம் இவனையும் உடன் வந்த மனைவியை யும் கவர்ந்து விடவே அதையே வாங்கி விடுகிறான்.

மேலே கூம்பிய முக்கோண வடிவத்திலும் அதிலிருந்து கீழ் நோக்கி இருக்கிற அரை வட்ட வடிவத்திற்கும் இதற்குமாய்இடையில் ஒரு கோடு வந்தது போல் தடித்து இறங்கிய ஒற்றை கம்பு போல் இருந்ததைச் சுற்றி வட்டமாக மூன்று கம்பிகள் போல் ஓடிக்காட்டிய பிளாஸ்டிக் வட்டம் இருந்த கடிகாரத்தின் டிசைன் நன்றாக இருந்தது பார்ப்பதற்கு/

நூற்றி ஐம்பது ரூபாய் என்றார்கள். இந்த விலையில் இப்படி ஒரு சுவர் கடிகா ரமா,,,,? ஆச்சரியம்.பொதுவாக சுவர் கடிகாரங்கள் முந்நூறு ரூபாய்க்குக் குறை யாமல் விற்கும் என்றுதான் கேள்விப்பட்டுள்ளான்,ஆனால் இந்தவிலையில் இவ்வளவு விலை மலிவாகவும், இவ்வளவு நல்ல டிசைனிலும் கிடைக்கிறது என்றால் ஆச்சரியமே,,,என்கிற மனோ நிலை தாங்கி வாங்கி வந்த கடிகாரம் அன்றிலிருந்து இன்று வரை பழுதென ஒன்றுமில்லாமல் ஓடிக்கொண்டிருக் கிறதுதான்.

அதிகபட்சமாய் அதற்கென இவன் செய்கிற செலவு இரண்டு அல்லது மூன்று மாதத்திற்கு ஒரு முறை பெண்டார்ச் செல் என்று சொல்லப்படுகிற சின்ன செல் வாங்கிப் போடுவதோடு சரி.

மற்றபடி இன்றுவரை நேரத்தை தவறாமல் அல்லது இவனது வீட்டுக்காரர்கள் முள்ளை நகட்டி வைத்து அஜஸ் பண்ணச்சொல்லி வைப்பது போல் நேரம் காட்டிமுறையாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிற கடிகாரத்தை திரும்பவும் ஒரு முறை யாய்ப்பார்க்கிறான். திரும்பி/

பத்திற்கும் பதினொன்றுக்கும் ஊடாக அல்லாடி ஓடிக்கொண்டிருந்தது மணி.

கடந்த நிமிடங்கள் யாவுமாய் விநாடியுடன் கைப்பிடித்து ஒவ்வொரு அடியாய் எட்டெடுத்து கடந்தறிவித்து சென்று கொண்டிருந்ததாய்,,/

Apr 4, 2017

புரியாமையின் விளிம்பில்,,/


கடை வீதியில் காய்கறி
வாங்கிக்கொண்டிருந்த போது
அரசாங்க அதிகாரி ஒருவர்
 தனது இரு சக்கர வாகனத்தின்
முன் பகுதியில்
 நோ ஆர்கியூமெண்ட், ஒன்லி ஜட்ஜ்மெண்ட்
என எழுதி வைத்திருந்தார்,
 அவர் எதை ஆர்கியூமெண்டாகவும்,
 எதை ஜட்ஜ்மெண்டாகவும்
 அர்த்தப்படுத்திக்கொள்கிறார் எனச்
 சரியாக த் தெரியாத குழப்பத்துடன்
 வாங்கிய காய்கறிக்கு
 காசைக்கொடுத்துவிட்டு வருகிறேன்,/

உருண்ட உலோகம்,,,,



சிலீர் என காதுக்கே கேட்காமல்
மென்மை தாங்கி கீழே விழுந்தோடி
உருண்ட வளையத்தை எடுக்கக்குனிகையில்
அது மேலும் மேலுமாய் உருண்டோடிப்போய்
கதவிடுக்கிலாய் ஓடி ஒளிந்து கொண்டு
போக்கு காட்டி சிரிக்கிறது,
சாதாரண உலோகமான சின்னதான
என்னை பிடிக்க முடியவில்லையா
எட்டி,என்கிறதாய்/
விழுந்த இடம் ஒன்றாயும் 
அடைந்த இடம் வேறொன்றாயும்
இருந்த அதை எடுக்கக்குனிகையில் கேட்கிறேன்
வெள்ளியா நீ என,/
அதற்கு இரு கரங்களையும் கொண்டு
வாய்பொத்தி சிரித்த அது சொல்கிறது
மெலிதாக,கொட்டிக்கிடக்கிற ஆயிரம் மலர்களில்
தரம் பிரித்தும் பெயர் சொல்லியுமாய்
தனியாக எடுத்து விடுகிற ஒற்றைப் பூவைப்போல
என்னை கடையில் வாங்குகிற போது
எவர்சில்வர் வளையம் எனச் சொல்லித்தான்
வாங்கினான் தங்களது இரண்டாவது மகன்,
ஆகவே எனது பெயரை
எவர்சில்வர் என அறுதியிட்டே அழைக்கலாம்
உறுதியாக எனக்கூறிய அதை எடுக்க
கதவிடுக்கில் கை விடுகையில்
அது உள்ளே நுழைய மறுத்து பிடிவாதம் காட்டுகிறது.
சரிதானே,,,,,,,,,,
பின்னே இத்துணூண்டு அளவு இருக்கும்
கதவிடுக்கில் பருத்துத்தடித்திருக்கும்
கை எப்படி நுழைய முடியும்,?
இதில் கை சைஸை கம்மி பண்ணி விடவோ
இல்லை கதவின் இடுக்கை
பெரிதாக்கிவிடவோ முடியாதுதான் என்கிற நினைப்பில்
ஓரமாமக்கிடந்த விளக்குமாரின் குச்சியை
எடுத்து கதவிக்கில் இருக்கும் வளையத்தை எடுக்கிறேன்.

Apr 3, 2017

நீராடி,,,நீராடி,,,,/

வி ஏ ஓ வீட்டுக்கிணற்றில் குளிப்பதுதான் இவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமானதா கவும் இவனது அன்றாடகடமைகளில் ஒன்றாகவும் ஆகிப்போகிறது.

வீட்டிலிருந்து வெற்றுடம்புடனும் தோளில் துண்டுடனுமாய் கிளம்பி வந்து அழகையா கடையில் டீக் குடிக்கிற போதே வயிறு முட்டிக்கொண்டு விடும்.

வீட்டில் ஏற்கனவே இரண்டு டீக்குடித்திருப்பான்,அது கடையில் குடிக்கிற டீயை விட இரண்டு மடங்கு அளவு அதிகம் கொண்டதாய் இருக்கும்.

சப்தம் போடுவாள் மனைவி.ஏன் இப்பிடி பண்றீங்க,எதுவுமே ஒரு அளவுதான, இங்க வீட்ல ரெண்டு டம்பளர் டீயக்குடிச்சிட்டுப்போயி கடையில வேற டீயக் குடிக்கிறீங்களாம்ல,என்கிற அவளது பேச்சிற்கு அப்போதைக்கு ஏதும் பதிலற்று வெறும் வாயை மென்றாலும் கூட அடுப்படிக்கு பக்கத்தில் போய் நின்று கொ ண்டும் அவளின்பின்னால்இருந்து முன்னால் நகர்ந்து போய் அவளது இரண்டு கைகளையும்பிடித்துக்கொண்டு ஒவ்வொரு விரலாக பிடித்து சொடக்கு எடுத்து விடுவான்.

சும்மா ஐஸ் வைக்காதீங்க,என டீத்தூள் இருக்கிற பாட்டிலால் கையில் ஒரு போடுபோடுவாள்.அதில்லாம்மாநீயீ போடுறடீயோடருசிநாக்கோட சுவையறு ம்புகள்ல ஒட்டிக்கிட்டு கெடந்தாலும் கூட அங்கிட்டுபோகும் போது இழுத்து ருது கடை,நான் என்ன செய்யட்டும் சொல்லு,என்பான் அப்பாவியாக/

நாளப் பின்ன கடையில் போயி டீக்குடிக்காதீங்க சொல்லீட்டேன்,_அவள்.

சரி பாப்போம்,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,_இவன்

பாப்போம்என்னபாப்போம்குடிக்கக்கூடதுன்னா குடிக்கக்கூடாதுதான், ஆமாம்_  அவள்,

ஆமாம் இப்ப டீக்குடிக்கக்கூடதுன்னு,நாளைக்கு பசிச்சா ஆத்துரஅவசரத்துக்கு கடையிலசாப்டக்கூடாதுனுவ,,,,அப்பறம்வீட்டுக்குநேரத்துக்குவரணும்ன்னுவ, அப்பறம் விருந்துக்கும் மருந்துக்கும்கூட தண்ணி வெந்நிக் குடிக்கக் கூடாது ன்னுவ,அப்புறம்,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,_இவன்

அய்யோ கருமம், கருமம்,,,,,கருமம் பிடிச்ச மனுசன்,,,,,,,நான் என்ன சொன்னா நீங்க எங்க வந்து நிக்குறீங்க,,,,மொதல்ல கெளம்புங்க,போயிகடையில் போயி இன்னும்ரெண்டுடீயக்கூடசேத்துவச்சிகுடிங்க,,,,எனக்கென்ன என அவள் காண் பிக்கிறபொய்க்கோபத்திற்குசரிசரிரொம்பப்பாடாத,மொதல்லடீயக்குடு,,,இவன்/

ஆமாமாம் ரொம்பப்பாடுறாங்க பாடமாட்டாம,,,,,அவள்.

நீ பாடுற பாட்டுக்கு தலையசைக்கணுன்னு புத்திக்கு எட்டுது,ஆனா ருசி கண்ட நாக்கு கேக்குதா,,,_இவன்

ஆமாமாம் கேக்காது ,கேக்காது,நாக்க இழுத்துப்புடிச்சி ஒரு சூடு போட்டா அப்புறம் ஒழுக்கமா கேக்கும்_அவள்

நீ சொல்றதப்பாத்தா செஞ்சாலும் செய்வ போலயிருக்குல்ல_இவன்

ஆமாமாம் அப்பிடிசெஞ்சாத்தான் நீன்க்களும் ஒழுங்குக்கு வருவீங்க போலயி ருக்கு _அவள்

சரி அதெல்லாம் கெடக்கட்டும் வுடு பக்கத்துல வந்து பத்து வெரலுக்கும் இரு பது சொடக்கு எடுத்து வுட்டுருக்கேன்,ஏதாவது நல்லதா ரெண்டு சொல்லக் கூடாதா,பாட்டாப்பாடுறயே இப்பிடி,,,,,_இவன்

பாட்டும் இல்ல வசனமும் இல்ல,எல்லாம் ஒங்க நல்லத்துக்காக சொல்றது தான்,_அவள்.

நல்லதுசொல்றதெல்லாம்இருக்கட்டும்,மொதல்லதெருவுல யெறங்கிப் போயி பாத்துட்டு வா,அவுங்கவுங்க வீட்ல அவுங்கவுங்க புருசன் மார்க இப்பிடி வெரலப்பிடிச்சு சொடக்கு எடுத்து விட மாட்டாங்கான்னு ஏங்கிப் போயிருக் காங்க எண்ணன்னா ரொம்பத்தான பிகுப் பண்ணிக்கிறயே,,,,?

ஆமாம், பிகுப்பண்ணிக்கிறாங்க,பிகு,,,பெரிசா,இப்ப அய்யாதான் போயி எல்லா வீட்லயும் போயி பாத்துட்டு வந்தீங்களாக்கும்,,,?இல்ல ஒங்ககிட்ட வந்துதான் சொன்னாங்களாக்கும் ,ஏங்கிப் போயிருக்கிற விஷயத்த,,,?பேசாம வேலையப் பாக்குறதில்ல,_அவள்

இதுக்கு மேல நான் என்னத்த கம்முன்னு கெடக்க சொல்லு,நான் டீக்குடிக்கி றதுக்கே இந்தப்பாட்டுப்பாடுற,அவனவன் தண்ணியடிச்சிட்டு ரோட்டுக் காட் டுல உருண்டுக்கிட்டு திரியிறான்,அவன் மாதிரி ஆளுக செய்யிறதெல்லாம் ஒண் ணும்சொல்றதில்ல,என்னையப்போல ஆள்க டீக்குடிக்கிறதுலதாம் வந்து அந்த மானிக்கி வந்து,,,,,,,,_இவன்.

அதுக்குச்சொல்லல இப்ப எதையுமே அளவோட வச்சிருந்தா நல்லதுதானே,,,? இல்லையா,,,,_அவள்.

எனக்குமட்டும்அளவுக்கு மீறி குடிக்கணுன்னு ஆசையா என்ன,முடியல கிட்டத் தட்ட அதுக்கு அடிமையாகிப்போன கதைதா பாத்துக்க வேறென்ன சொல்ல, ஒரு டீயவே என்னால விடமுடியலையே,தண்ணி ஒரு போதை அதை எப்பிடி அவுங்களால,,,,,,,,தெரியல_இவன்.

இப்படியான பேச்சுடன் தான் அவர்களது அன்றாடகாலைவேளைகள் நகரும்.

பெரும்பாலுமே அவனது காலை புலர்வு சீக்கிரமாய் இருக்கும்,சீக்கிரம் என்பது அவனைப்பொறுத்த அளவில் ஏழு மணிதான்.அந்த ஏழு மணியின் எழுதலுக்கு இவனின் மனைவி ஆறு மணியிலிருந்து ஆரம்பித்து விடுவாள்.நேரமாகுது எந்திருங்க சீக்கிரம்,எந்திரிங்க சீக்கிரம் என,,,,,,/

அவளது பேச்சிற்கு ஆத்த மாட்டாமல் என்றாவது ஒரு நாள் படு ரோஷமாய் ஆறு அல்லது ஆறரைக்கு எழுந்தால் உண்டு,இல்லையெனில் அவனது தூக் கம் ஏழு மணிவரையே,,,,,,,,/

அழகையா கடையில் குடிக்கிற டீக்கு எப்பொழுதுமே ஒரு தனி ருசி உண்டு தான். என்ன அழகைய்யா என்னப்பா டீ பால்தான போடுற இல்ல தேன் கல ந்து போடுறயா இந்த தித்திப்பா இருக்குதே என்பான் சமயத்தில்,இவன் போ கிற அவசரமான நேரங்களில் டீக்கடைக்கார அழகையா பிஸியாகவே இருப் பார், என்றாவது அதிக கூட்டமில்லாத ஒரு நாளில் பேசுவான் டீக்கடைக்கார ரிடம், அதுபோலான நேரங்களில் பேசப்படுகிற முக்கியப்பேச்சாய் இது இருக் கும், டீக்கடைக்காரரும் சிரித்துக்கொள்வார் பதிலுக்கு./

ஏதோ நம்மளால முடிஞ்ச அளவுக்கு செய்யிறேன்,நீங்க டீமட்டும்தான சாப் புட்டுப் பாத்துருக்கீங்க,இன்னும் இட்லி,வடையெல்லாம்சாப்புடதில்லையே, சாப்புட்டுப்பாருங்கஅப்பறம் சொல்லுவீங்க, நம்மகடைடீயிலஇருந்து எல்லா மே எப்பிடியிருக்குன்னு,,,,,,என்பார்.

அடநீ வேறப்பா இதுக்கே ஏங் பொண்டாட்டி திட்டுதிட்டுன்னு திட்டுறா அதிக மா டீக்குடிக்கிறீங்கன்னு.இன்னும் இதுல நீ சொன்னதையும் சேத்து வச்சி சாப் புட்டேன்னு வையி,அவ்வளவுதான்,என்னய வீட்டவிட்டு தள்ளி வச்சிருவா பாத்துக்க என்பான்.

இல்ல சார் ஒங்கள தினமும் கடையிலேயே சாப்புடச் சொல்லல, சாப்புட்டுப் பாத்து சொல்லத்தான சொன்னேன்,இதுக்குப் போயி எதுக்கு வீட்டயெல்லாம் இழுக்குறீங்க பாவம்.அவுங்க என்ன கடையில ஒங்க சாப்புட வேணாம்ன்னா சொல்லுறாங்கடீஅதிகமாகுடிக்காதீங்கன்னுதானசொல்லுறாங்க,அது படிதான் கேளுங்களே,தேன் மாதிரி இருக்குங்குறதுக்காக வாங்கி வாங்கி ஊத்திக் கிட்டே இருந்தா என்னத்துக்கு ஆகும் வயிறு, ஆமாம் சொல்லுங்க பாப்போம். என்பார் கடைக்காரர்,

சரிதான் நீ சொல்றதும், எதுவுமே ஒரு அளவுதான,அளவுக்கு மீறுனா,,,,,,ன்னு ஆகிப்போகும் அப்புறம் எனச் சொல்லியவாறே அன்றாடங்களில் குளிக்கப் போவான் வி ஏ ஓ வீட்டுக் கிணற்றிற்கு/