21 May 2019

ஒற்றை விரிச்சிறகு,,,,,

ஆர்,எஸ்,பி பங்களாதாண்டிப் சென்று கொண்டிருக்கையில்தான் போன் வருகி றது,

பங்களாவிற்கு இப்பொழுதான் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பாகத்தான் பெயி ண்ட் அடித்திருக்க வேண்டும் போலும்/ பளிச்சென்றிருந்தது,சுவருக்கு அடித் திருந்த பெயிட்ண்டுக்கு த் தகுந்தாற்போல் கொடுத்திருந்த பார்டர் நன்றாக இருந்தது பார்ப்பதற்கு.

இது போலாய் அவசரம் காட்டி செல்கிற தருணங்களில் வருவது கொஞ்சம் எரிச்சலூட்டி விடுகிறதுதான்,

அது மட்டுமில்லை,போனின் ரிங்கடோன் வேறு ,சமீப காலங்களாய் எரிச்ச லாயும்,தலை வலியாயும் இருந்ததால் சினிமாப்பாடல்களிலிருந்து இசையை எடுத்து ரிங்க்டோனாய் வைத்துக் கொள்வது என்கிற நடை முறையை கை விட்டான்,

பதினெட்டாயிரத்து ஐந்நூறு ரூபாய்க்கு வாங்கிய போனில் சப்தமாய் ரிங் டோன் வைக்கக் கூட இந்த சமூக வெளியில் அனுமதியில்லையா.,,?

கடைகளில்விலைஅதிகம் என சின்ன மகள்தான்ஆன்லைனில்ஆர்டர் பண்ணி வாங்கிக் கொடுத்தாள், ஒரு செல்போனை இவ்வளவு விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டுமா என அதை வாங்கிய நாளிலிருந்து இரண்டு நாட்களாய் தூங்கவில்லை.சாப்பாடு கூடசரியாய் இறங்கவில்லை,

”அப்பறம் ஏன் வாங்கச்சொன்னீங்க,,,,?, சொல்லி ஆர்டர் போட்டு எல்லாம் வந்ததுக்கப்பறம் மூஞ்சத்தூக்கி வச்சிக்கிட்டு இருந்தா எப்பிடி சொல்லுங்க,,,,, ஒங்க மன வருத்தத்துக்கு தாந்தான் காரணமுன்னு நெனைச்சிக்கிட்டு சின்ன மக ஒரு பக்கம் போயி ஒக்காந்துருக்கா மொகத்தத் திருப்பிக் கிட்டு,,,, மொத ல்ல அவளப்போயி சமாதானப்படுத்துங்க,நல்ல அப்பா,நல்ல புள்ள,வாங்கக் கூடாததவாங்க வேண்டியது,அப்புறம் யோசிச்சிக்கிட்டு அண்ணாந்து பாத்துக் கிட்டுஒக்காந்துருந்தாப்புலசரியாப்போச்சா,,,’எனஇன்னும்இன்னுமாய்கொஞ்சம் கூடுதலாயும் குறைச்சலாயும் பேசிய மனைவியின் சொல் கேட்டு மகாலை அழைத்து அருகில் வைத்துக்கொண்டு”வெடித்துச் சிரிக்கிற மலர் எப்பொ ழுதும் வாடி நிற்கக்கூடாது,மலர்ந்து சிரிக்க மட்டுமே வேண்டும். அதுதான் பூக்களின்இலக்கணம்,அதுதவிர்த்து,,,,,வேண்டாம்கண்ணே,இப்படிமுகம்வாடிப் போய் இருப்பதுஉனக்கும் அழகல்ல,பூக்களுக்கும் அழகல்ல,ஒரு வகையில் பார்க்கும் பொழுது பூவும் நீயும் ஒன்றுதானே,,,? ஒன்றுதானே என்கிற சொல் சுழற்சியை கையில் எடுத்தவனாய் அவளை கூப்பிட்டு மடியில் அமர வைத்து”நீங்கவாழ்றதுரூபாய்களின்காலம்,நாங்க வாழ்ந்தது அணாப் பைசாக்க ளோட காலம், ஒரு பைசாவுலயும் ,ரெண்டு பைசாவுலயும்,அஞ்சி பைசா விலும்,பத்து பைசா விலுமா ஒட்டிக் கிடந்த வேர்வையோட ஈரமும், உழைப் போட அருமையும் எங்கள அந்த பைசாக்கள கண்ணுல ஒத்திக்கச் சொல் லும்.அள்ளி அணைச்சி பத்திரம் கொள்ளச்செய்யும்,நாளைக்கி மறு நாளைக்கி அது வேணுமுங்குற ஜாக்கிரதையைஎங்ககிட்ட வளத்துச்சி,நாங்களும் பத்திர மா கண்ணுக் கண்ணா, பொண்ணுக்குப் பொண்ணா பாதுகாத்து வந்தோம்.

“ஆனா ரூபாய் அப்பிடி பாதுக்காக்கப்படுறதா எனக்குத் தெரியல.அந்த ரூபா யோட அருமை அதசெலவழிக்கிறவங்களுக்குத் தெரியல,பிறந்த நாள் கொண் டாட்டமுன்னு கூசாமப்போயி ரெண்டாயிரத்து ஐந்நூறுரூபாய்க்கு கேக் வாங்கிக் கிட்டு வந்து அதுல ஆயிரம் ரூபா இல்லைன்னா ஆயிரத்து ஐநூறு ரூபாய்க்கு மட்டும்தான் கேக் சாப்புடுறாங்க, மிச்சக் கேக்கு மூஞ்சியில தடவ வும், குப்பையில போடவும்தான் ஆகுது. அந்த கொண்டாட்ட மனோ நிலை பொத்தி வச்சி பாதுகாக்கப்படுது,வளத்து விடப்படுது, ஏண்ணா ஒரு பொறந்த நாளன்னைக்கி கேக்கு மட்டுமில்ல,பரிசுப்பொருளு ட்ரெஸ் ,இத்தியாதி இத்தி யாதின்னு எவ்வளவு விக்கிதுன்னு நெனைக்கிறீங்க,,,/ அப்பிடி யெல்லாம் எங்க காலம் இப்பிடி காண்பிக்கல,ஏன்னா அன்னைக்கி பிறந்த நாள் கொண்டா டுறதுஎல்லாம் தெரியாது,அப்பிடியே தெரிஞ்சிருந்தாலும் மத்த நாள் போல அதையும் ஒரு நாளாத்தான் எடுத்துக்கிட்டு அவுங்கவுங்க பொழப்பப்பாக்க போயிட்டாங்களே தவிர்த்து இப்பிடியெல்லாம் மெனக் கெட்டு கொண்டாடி கொண்டாட்ட மனோநிலைய நாங்க வளத்துக்கல,,/

தவிர அப்ப அணாப்பைசாக்கள்ல இருந்த வேர்வை வாசனையையும், உழைப் பையும் மதிச்சோம்,மாசம் முச்சூடும் கஞ்சி கஞ்சின்னு கஞ்சிப்பாட்டுக்காக ஓடிக்கிட்டு இருந்தாலு கூட அணாக்கல் மேல அவ்வளவு மரியாதையா இருந்தோம்.,ஆனா இப்ப ரூபாய்கள்ல இருக்குற வேர்வை வாசனையையும் உழைப்பும் நெனைச்சிப்பாக்கவும் மதிக்கவும் ஆள் இல்லை,அதுதான் இந்த நெலமைன்னுநெனைக்கிறேன்,தவிரசின்னவன்,பெரியவன்,அனுபவம்,விடலைத் தனம் எதுவும் கணக்குல எடுத்துக்கபடாததா ஆகிப்போச்சி.

“உழைப்பையும் திறமையையும்,தகுதியையும் பின்னுக்குத்தள்ளி விட்டுட்டு ,நல்லா ஓடிக்கிட்டு இருக்குற ஒருத்தர கீழ தள்ளிவிட்டுட்டு எந்த நேரம் மேல ஏறி ஒக்கறலாமுன்னு நெனைக்கிறான்.

“பரஸ்பரம்இருந்தஈவு,இரக்கம், கருணை,அன்பு பச்சாதாபம்எல்லாமும் கெட்ட வார்த்தையா ஆகிப் போச்சி இப்ப,இதுபோக எத்தனையோ எத்தனை,, அதெல் லாம் ஒண்ணா சேரும் போது அந்த விட்டேத்தித் தனமும் திமிர்த்தனமும் ஒண்ணு சேர இப்பிடியான மதிக்காத தன்மை நெலை பெற்றுப் போகுது,அந்த நெலை பெறலே இங்க சாஸ்வதமாகித்தெரியும் போது ஒரு வித மேனா மினிக்கித்தனம் மேலோங்கி மனசு மரத்துப்போயி இது போல விஷயங்க ளுக்கு ஆடம்பரத்த கைகொள்றத தப்பா நெனைக்கிறதில்ல, ஒரு வேளை நானும் அப்பிடி ஆயிட்டேனோன்னு ஒரு நெனைப்பு எனக்குள்ள வந்தப்பத் தான் இப்பிடீ ஆகிப்போனேன், அதுக்கு ள்ள ஒங்கம்மா ஒன்னைய அழைச்சி பெரிசா சத்தம் போட்டு ஊரக்கூட்டீட்டா வேறொண்ணுமில்லை,என சொன்ன நாளில் கவர் பிரித்து எடுத்த புது போன் இன்னும் அப்படியே இருக் கிறது கடந்த ஆறு மாதங்களாய்.

இவனது சட்டைப்பையில் இருந்து செல் போனை எடுத்து இரு சக்கர வாகன த்தின் பின்னால் அமர்ந்திருந்த மகளிடம் கொடுத்தான்,

ஆர்,எஸ்,பி பங்களாவின் இடது ஓரமாய் இருக்கிற மண் வெளியில்போய்க் கொண்டே,,,/

ரோட்டை விட்டு இப்படியாய் இறங்கிப் போவது கொஞ்சம் ரிலாக்ஸாகவே,,,/

சிவப்புக்கலர்டாப்ஸீம்,கறுப்புக்கலர்பேண்ட்டுமாய்அவளுக்குநன்றாகஇருந்தது. நட்டு வைத்த பூச்செடி ஒன்று வேருடன் கழன்று வந்து வண்டிக்குப் பின்னால் ஆசை கொண்டு அமர்ந்துருப்பது போல/

பூச் செடிகளுக்கு நேரமிருப்பதில்லை,தன்னைத்தானே திரும்பிப்பார்த்துக் கொள் வத ற்கும் கண்ணாடியில் பார்த்து திருப்திப்பட்டுக்கொள்வதற்குமாய்,/ நாம்தான் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது ”நன்றாக வளர்,நன்றாக மலர்,நன்றாக வாசம் வீசி நல்ல நிலையில் இரு” என,,,,,/

இவன் அப்படி ஏதும் சொன்னதாய் ஞாபகம் இல்லை,ஆனாலும் அதனதன் போக்கில் அதது/

காலையில் கொஞ்சம் சீக்கிரமாய் எழுந்து விட்டான்தான்,ஆமாம் ஏழு மணிக் கு எழுவது இப்பொழுது கொஞ்சம் சீக்கிரமாய் எழுவதற்கு சமமாய் ஆகிப் போகிற விஷயமாய்த்தான் தெரிகிறது,

முகம் கழுவி விட்டு டீக் குடிக்க அமர்ந்தலிருந்து நேரமாகி விடும் கொஞ்சம் தாமதித்தாலும்எனஇப்பொழுதுவண்டியில் செல்கிற வரைஅவசர அவரமாய்க் கிளம்பி வந்து கொண்டிருந்தான்,

எப்பொழுதும்வண்டியைஐம்பதுக்கு வேகம் கொண்டு ஓட்டியதில்லை. தேவை தான் எதையும் தீர்மானிக்கிறது போல,கொஞ்சம் மெதுவாகவே போங்கள் எனச்சொன்ன மகளின் பேச்சு காற்றில் கரைந்து போகிறதாய்/

எட்டு இருபது பஸ்ஸைப்பிடித்தால் ஐம்பது நிமிடம்அல்லது ஒரு மணி நேரத்தில் சிவகாசி பஸ்டாண்டிற்கு போய் விடலாம் ,பஸ்டாண்டில் சென்று இறங்கியவுடன் அங்கு ரெடியாக நிற்கிற ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் பேருந்தில் ஏறினால் சரியாய் அரை மணியில் இவன் போய் இறங்க வேண்டிய இடமும் இடம் காத்த அலுவலகமும் வந்து விடும்,அதை விட்டால்கொஞ்சம் சிரமமே,,,,,/

”பஞ்சம் பிழைக்கப்போய் வா” என வேர் விட்ட அலுவலகம் இவனைத்தூக்கி சிவகாசியில் ஊன்றிய முதல் நாளன்று எப்பொழுது பஸ் எனத்தெரியாமல் சிறிது சிரமப்பட்டான்,

மறு நாள் ஐந்து நிமிடம் ஆகிப்போன தாமதம் இந்த பஸ்ஸை அறிமுகம் செய்து வைத்தது,தாமங்களிலும் கொஞ்சம் பலன் இருக்கிறதுதான் போலும் .பளிச்சென துடைத்து வைத்தது போல் இருந்த பஸ்ஸில் ஏறி காலையில் கொஞ்சம் ஆச்சரியப்பட்டுத்தான் போனான்.சிவப்பும் மஞ்சளும் கத்தரிப்பூக்க லருமாய் இலையுடன் சிரித்தப் பூக்கள் அமர்ந்திருந்த பிளாஸ்டிக் பூந்தொட் டிகள் இரண்டுக்கும் மத்தியிலாய் தொந்தி சரிந்து சிரித்த தங்கக்கலரிலான குபேரர் பொம்மையின் முன் சில்வர்க்கலரில் ஊதுவத்தி ஸ்டாண்ட் இருந்தது,அதில் எரிந்து முடிந்து போன ஊதுவத்திக்குச்சியின் அடி நுனிகள் கருகிப்போய்,,,,,/ தூரப்பார்வையில் விழிகள் இரண்டையும் அனுப்பி சாலை யின் நேர்கோடு பிடித்து கண்ணாடி வழியாய் பார்வைபடர்வு கொண்டு வட்டக் கட்டையை இறுக்கப்பற்றி ஓட்டிக் கொண்டிருந்த ஓட்டுனர் நடத்துனரைப் பார்த்து அவ்வபொழுது ஸ்னேகமாய் சிரித்துக் கொண்டார்,

பஸ்ஸின் உள் புறம் முழுவதுமாய் துணி போட்டு போர்த்தியது போல் இடதும் வலதுமாய்வரிசை காட்டி அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த சீட்டுகளின் மேல் உறைகளாக துணி தைத்துப் போட்டிருந்தார்கள்.

பஸ்ஸின் உட்புற மேலடுக்கில் இருபக்கமுமாய் எரிந்த விளக்குகளும் துடை த்து வைத்தது போல பளிச்சென இருந்தது இன்னும் அழகு சேர்ந்தது. கொஞ் சம் கூட்டத்தை சகித்துக்கொண்டால் பஸ் நகரும் ரதமே,

மித வேகமாகவும் இல்லாமல் ,அதிக வேகம் காட்டியும் செல்லாமல் நடு வாந்திர வேகமெடுத்துச் செல்கிற பேருந்து இளையராஜாவை கூடவே கூட்டி வந்தது,

“ஆகா இது ஒன்று போதாதா என்ன எவ்வளவு கூட்டத்திலும் போய் வரலா மே, கூட்டம் என்ன பெரிதாய் கூட்டம்,எல்லோரும் நம் போன்ற மனிதர்கள் தானே, அவர்களும் இவன் போல் ஆன் லைனில் செல் போன் வாங்கியவர் களாயும் ,மகள் அல்லது மகனுடன் இரு சக்கரவாகனத்தில் வந்து இறங்கிய வர்களாயும் இருக்கலாம், ஆனால் யாராய் இருந்தாலும் சிலர் பஸ்ஸிற்குள் ஏறிய மறு கணம் ஸ்நேகம் போர்த்தி விடுகிறார்கள்,போய் இறங்குற நேரத் திற்குள்ளாய் அவர்களுக்குள்ளாய் நெசவு கொண்டு விடுகிற உறவு என்ன வேகத்தில் பூத்து என்ன வேகத்தில் அமரும் என்கிற கணக்கெல்லாம் பொது வானவைகளுக்கு அப்பாற்ப்பட்டது போலும்.இதற்காகவே இந்தக்காலை நேரத் தில் இவ்வளவு அவசரமும் ஐம்பது கிலோ மீட்டர் தாண்டிச்செல்வதும், அவசியமாக இருப்பதில் கொஞ்சம் உடன்பாடே,,,/

ரிங்க்டோனின் சப்தம் அதிகமாக இருக்கிறது என,இவன் தான் புதிதாக ரிங் டோன் செட் பண்ணி வைத்தான்.

அதிக சப்தமில்லை என்றாலும் கூட போன் வந்திருக்கிறதை கவனப்படுத்தி விடுகிறது. மகள் பேசி விட்டு உங்களது நண்பர் என்கிறார்,

“நான் அவருடை மகள்தான் பேசுகிறேன் அப்பா வண்டி ஓட்டிக்கொண் டிருக் கிறார்என்பதைச்சொல்” எனக் கூறி விட்டுவண்டியை ஓட்டுகிறவனாய்,, இவன் வண்டியை நிறுத்திப் பேசினால் தாமமாகிப்போகும் செல்வதற்கு என நினைத்து போனை மகள் பேசி முடித்த பேச்சின் மிச்சத்தை இவன் பஸ்டாப் பில் போய் பேசுகிறான். என்ன செய்ய மனதையும் முழு மனிதனையும் ஆட்டி விக்கிற சக்தியாகவும் தனக்குள்ளாய் வசியம் செய்து வைத்துக் கொண்ட முழு பெட்டியாகவும் எப்பொழுது செல்போன் ஆகிப்போன நாளி லிருந்து காலை விழிக்கிற பொழுதுகளும் இரவு தூங்கச்செல்கிற வேளைக ளும் இப்படித்தான் ஆகிப் போகிறது, என்றாவது அல்லது ஏதாவது நாட்களின் பொழுதான நகர்வுகளில் இது நடப்பதில்லை கொஞ்சம்,இது போக பொது வெளிகள் தோறுமாய் இந்த செயல் ஒரு மேனியாவாய் தொற்றிக் கொண்டு திரிகிறதுதான்,

அன்றைக்கு ஒரு நாள் பஸ்ஸில் போய்க் கொண்டிருக்கும் பொழுது இவனது அருகாமை இருக்கையில் அமர்ந்து வந்து கொண்டிருந்த வயதுப்பையன் ஒரு வன் செல்போனில் பேசிக்கொண்டு வந்தான், அவனது பேச்சைவைத்துயூகிக்க முடிந்தது எளிதாக, உன்னுடன் பேசிப்பேசியே எனக்கு ஜலதோஷம் பிடித்து விட்டது என்றான்,

மாற்றுப்பாலின ஈர்ப்பை காதலென நினைத்துக்கொண்டு பேசிப்பழகி வெட்ட வெளிகளிலும் சமூகத்தின் பொது இடங்களிலுமாய் தறிகெட்டு ஓடவிட்டுக் கொண்டிருக்கிற விடலைகளில் இவனும் ஒருவன் என நினைத்தவனாய் வேறு ஒரு இடம் தேடிப்போய் அமர்ந்து கொள்கிறான்,

செல்போனில் இன்னும் சமைத்துச்சாப்பிடுவது ஒன்று மட்டும்தான்இன்னும் சாத்தியமாகவில்லை.

இன்னும்சிறிது நாட்களில் அதுவும் வந்து விடலாம்.விஞ்ஞான வளர்ச்சி இரு முனையும் கூர் முனை கொண்ட கத்தி போல்தான்,அது காய்கறியும் வெட் டவும் ஆகும். கழுத்தையும் அறுக்கவும் உதவும், இப்பொழுது பலர் கழுத்தை அறுத்துக் கொண்டிருக்கிறது, செல்போன்,,,/

ஒன்றுமில்லை அதிகமாக அவரது பேச்சு/எப்பொழுது வருகிறீர்கள், எப்பொ ழுது சந்திக்கலாம் என்பதே அவரது பேச்சின் மையமாயும் ஆரம்பமாயும் இருக்கிறது,மையம் கொண்ட பேச்சின் ஆரம்பமும் முடிவுமான நெசவை மனம் தாங்கிக் கொண்டு.அவரது பேச்சின் நுனி பிடித்து சிவகாசியில் போய் இறங்கிய பொழுதின் நகர்வில் டீ சாப்புட்டுட்டுப்போகலாம் என்பதே அவரது பேச்சி ன் சுழியிடலாய் இருந்தது.

வீடு தவிர்த்து இது போலான பொது இடங்களில் அல்லது பொது வெளிகளில் பார்த்துக்கொள்கிறபோது இது போலாய் கேட்டுக் கொள்வதும் கேட்ட வார்த் தை வலுவாமல் வாங்கிக்கொடுத்தலும் பரஸ்பரம் ஏற்பட்டதுதானே,,,?

சிறு வயதுக்காரராய் இருந்தார்,இவனது மகனின் வயதை விட இரண்டு வயது வேண்டுமானால் அதிகமாக இருக்கலாம்.மெலிந்து ஒடுங்கிய தேகம்,குருந்தா டி வைத்திருந்த முகம்,வெளிக்கலரில் கட்டம் போட்ட சட்டையும் அடர்க் கலரில் அப்பாவியாய் ஒரு பேண்ட்டும் போட்டிருந்தார்,

அவர்அணிந்திருந்தசட்டைக்குபேண்ட் மேட்சா,பேண்ட்டுக்கு சட்டை மேட்சா,,, ,?  என்கிற விவாதமெல்லாம் இல்லாமல் என்கிற கருத்து வேறுபாடெல்லாம் தாண்டி நன்றாக இருந்தது,

அவரது கலருக்கும் அவரது உயரத்திற்கும் அவரதுஅவர் அணிந்திருந்த பேண்ட் சர்ட் நன்றாக இருந்தது,

“இல்ல சார் இப்பத்தான் பஸ்ஸீல இருந்து யெறங்குன ஒடனே டீக்குடிச்சி ட்டு வந்தேன், டீக்குடிக்கிறதுக்காக மெனக்கெடுறவிங்க நாங்க, குடிச்ச டீ நல்லா இருந்துச்சின்னு சேர்ந்தாப்புல ரெண்டு டீ குடிச்சிட்டு வந்தேன்.

நான் போயி டீக்கேட்ட நேரம் டீ மாஸ்டர் சாப்புடப்போயிட்டாரு,அவரு வர்ற துக்காக காத்திருந்து பாத்துட்டு சரி கெளம்பலாமுன்னு கெளம்பப்போற நேரமாப் பாத்து மாஸ்டர் வந்துட்டாரு.டிபன் சாப்புட்டு முடிச்சிட்டு,/

“என்னத்த சார்,கடைச்சாப்பாடு,வீட்டுல ஒரு கை தண்ணிச்சோத்த சாப்புட்ட ருசியும்,திருப்தியும்ஐநூறு குடுத்து கடையில சாப்புட்டாலும்கெடைக்கப் போற தில்ல, எனச்சொன்ன மாஸ்டர் போட்டுக் கொடுத்த டீ சாப்பிட நன்றாக இருந்தது,

”நல்லாயிருக்கு மாஸ்டர் என அவரிடம் சொல்லலாம் என ஆசைதான், ஆனா லும் சொல்லி விடவில்லை நேராக, மனதுக்குள்ளேயே பாராட்டிக் கொண்ட வனாய் டீயைக் குடித்து விட்டு நேர் கோடிழுத்தது போலாய் அலுவலக த்திற் குள் வருகிறான்.

நீண்டு விரிந்திருந்தது அலுவலகம்,ஒரு அலுவலகத்தி ற்கு தேவையான அத்தனையையும் அதனதன் இடத்திலேயே வைத்துக் கட்டியிருந்தார்கள்,

தரை பதிக்கப்பட்டிருந்த டைல்ஸ் பார்ப்பதற்கு அழகாய் இருந்தது. அளவெ டுத்துவைக்கப்பட்டது போல் அதனதன் இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த சேர் டேபிள்கள்,மற்றும் கணிணிகள்,எழுது பொருட்கள்,பேப்பர் பேனா மேஜை கூடவே இவர்களுமாய் இருந்த நேரம் வேண்டாம் என்று சொன்ன போதும் வந்து விட்ட டீயைக்குடித்து விட்டு கூட்டை விட்டுக் கிளம்புகிற பறவையாய் சிறகு விரிக்கிறான்,,/

19 May 2019

ஒற்றை,,,,,,

காய்கறிக்கடைச்சிட்டையில் கத்திரிக்காய்இருந்தது,
வெண்டைக்காய் இருந்தது,முருங்கைக்காய் இருந்தது,
பின் சுரை,புடலை,அவரை,பீட்ரூட்,முட்டைக் கோஸ்,தக்காளி,,,,என கருவேப்பிலை கொத்துமல்லியுடன் கைகோர்த்துச் சேர்ந்து கொள்கிறது,
தேங்காய் இல்லாமல் போனால் காய்கறி வாங்கிய வழக்கில் வராது என அதில் இரண்டையும் சேர்த்து விலை எழுதியிருந்த சிட்டையில்
வீட்டில் எல்லோருக்கும் பிடித்த முக்கிய காய்கறியின் விலை இல்லாமல் போனது,


                                             
                                                          ******************

இறங்கியவர்கள் பத்து பேருக்கும் குறையாதவர்களாய் இருந்தார்கள்,
ஏறியவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதற்கு சற்றேறக் குறையாமல்,,,,/
ஒவ்வொரு ஊரிலுமாய் பேருந்து நின்ற போது இறங்கி ஏறியவர்களின் எண்ணிக்கை சம நிலை கொண்டே வந்து கொண்டிருக்க பேருந்தின் உள்ளே இருந்தவர்கள் கொஞ்சம் விழி பிதுங்கித்தான் போகிறார்கள்.
விழிபிதுங்கியவர்கள் சுமந்து அன்றாடம் பேருந்துடைத்து எல்லா ஊர்களிலுமாய்,,,,/

                                                      *******************

இஷ்டத்துக்கு முடி வெட்டு விடுகிறார்,
தொழிலில் சிறிதும் கவனம் ஏதுமின்றி,,,,,
என இடைவிடாமல் குறையும் குற்றமுமாய்
வாசித்தவன் சலூனில் சேரில் அமர்ந்தவுடன்
தன்னிஷ்டத்திற்கு செல்போனில் பேசவும்,
அரிக்கிற இடங்களில் சொரியவும்
தெரிந்தவர் வந்தால் பேசிக்கொண்டும்
இவை ஒன்றுமில்லையெனில் தூங்கியும் போய் விடுகிறார்,


                                    *************************

அட,,,,, மழை பெய்கிறது,
பஞ்சம் பிழைக்கப்போன கதையாக
வேர் விட்ட அலுவலகத்திலிருந்து பணிநிமித்தமாய்
வேறோர் ஊரின் கிளை அலுவலகத்திற்கு
சென்றிருந்த மாலை வேளையாய்
பெரும் குரலெடுத்துப்பெய்கிறது மழை,
சாலை நனைகிறது,மண் நனைகிறது,
மனிதர்கள் நனைகிறார்கள்,கூடவே சாலையும்,
சாலையில் வாகனங்களும்,பேருந்துகளும்,
இரு சக்கர, வாகனங்களும் விரைந்து கொண்டிருந்தன.
மண்ணை நனைத்து பெருக்கெடுத்து ஓடிய நீர்
சாக்கடை நீரின் வாசனையை இலவசமாய் தந்து விட்டும்,
தூரத்தில் ஓடிய கால்வாய் தண்ணீரை காட்சிப்படுத்திவிட்டும்,,/
இரு சக்கரவாகனர்கள் சாலையின் ஓரம் நிழல் தேடி ஒதுங்கினார்கள்,
பேருந்தும் ஆட்டோக்களும் தன்னை முழுக்க மூடி முக்காடிட்டுக்கொண்டு போனது,
சாலையோர கட்டிடங்களில் நின்றவர்கள் செல்போனில் படம் பிடித்துக்கொண்டிந்தார்கள் மழையை/
வாசலில் நின்று வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த என்னை
மின்னல் ஒலிகண்ணைக்குத்திவிடக்கூடும்,
இடி சப்தம் காதை பழுதாக்கி விட வாய்ப்புண்டு,
அடிக்கிற சாரல் பேண்ட் சட்டையை நனைத்து விடும்,
ஆகவே வந்து விடுங்கள் உள்ளே என கைபிடித்து இழுக்காத குறையாய் ஒலித்த குரலை சற்றே ஓரம் கட்டி வைத்து விட்டவனாய்
இப்படியான மழையைப்பார்த்து வருடங்கள் ஒன்றுக்கு மேல் உருண்டோடி விட்டது.ஆகவே என்னைக்கொஞ்சம் விடுங்கள்,,,,
என பெய்து கொண்டிருந்த மழையைப்பார்க்கிறேன்.
மிதமாகவும் இல்லாமல் வெகு கனம் கொண்டும் அல்லாமல்
இரண்டுக்கும் இடையிலான கைகோர்ப்பிலும் ,நெசவிலுமாய்
வானத்திற்கும் பூமிக்குமாய் நட்டு வைத்த வெள்ளிக்கம்பிகளைப்போல் பெய்து கொண்டிருந்த மழையிடம் பேச எனக்கு இதற்கு மேல் என்ன இருக்கிறது,

மழை பார்ப்பதும் ,மழை ரசிப்பதும்,மழை கேட்பதும்
மிகவும் புண்ணியமாகியும் ,புனிதப்பட்டுமாய் போய் விடுகிறது/
இரு கைகளையும் நீட்டி வரவேற்றவனாய் மழையினூடே இறங்கி நடக்கிறேன்/
உடல் நனைத்த மழை என்னை குளிர்வித்து மனம் நனைத்துச்சென்றதாய்,,,/


                                                 **********************

எந்தநேரமும் பரபரப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கிற
சாலையின் இடது ஓரமாய் நான்கு பேர் நின்றிருந்தார்கள்.
நின்றிருத்தலும் நிலைபெறுதலும் விவாதித்தலும் பேசுதலும்,,,,
இடது ஓரத்திற்குத்தான் பொருந்தும் போலும்.
பூத்து நின்ற மலர்ச் செடியாக காட்சிப்பட்ட
இருசக்கரவாகனத்தின் மீது சாய்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்த
யுவதியின் பேச்சும்,அவளைச்சுற்றி நின்ற இளைஞர்களின் ஊடாடலும் வேறென்னவாய் இருந்து விட முடியும்,,,,?
தங்களின் கல்லூரி,படிப்பு,ஆசிரியர்கள், வேலை வாய்ப்பு
அடுத்த நிலை என்ன என்பது தவிர்த்து,,,,?
சமயத்தில் அது காதலான பேச்சாகக்கூட இருந்து விட்டிருக்கலாம்.
அதுவும் வாழ்க்கையின்ஒரு அங்கம்தானே,,,,?
என யோசித்துக்கொண்டிருந்த கணத்தில்
அவளின் ஒற்றை ஜடையில் இருந்து விழுந்த ரோஜாப்பூவை கையிலெடுத்துக் கொடுக்கிறான் நால்வரில் ஒருவன்.
உடுத்துதலிலும் ,ஒப்பனை மீறா உறுத்தாத அழகிலும் அவர்கள் பேசி விட்டுக்கலைந்த வேளை வேகம் கொண்டு வந்த இரு சக்கர வாகனம் ஒன்று சாலையின் குறுக்காக ஓடிய நாய் மீது மோதி விட சரிந்து விழுந்த வாகனத்
திலிருந்து பை திறந்து விழுந்த டிபன் பாக்ஸ்
சிந்திய சாப்பாட்டையும் கீழே விழுந்தவரையுமாய் அடையாளம் காட்டுகிறது,
தரை சிந்திய சாப்பாட்டை விட்டு விட்டு மீதி சாப்பாட்டுடன் கீழே விழுந்தவரையும் கைபிடித்துத்தூக்கி விட்ட நால்வருமாய் மிகை மீறா உறவுடனும் அன்பும்,நட்பும் தோழமையுமாய் கடந்து செல்கிறார்கள் சாலையை,,,,/

                                      *****************************


சிவப்பும் மஞ்சளும் வெள்ளையும் மற்றும்
இளம் கத்தரிப்பூ நிறமுமாய் வெடித்துச் சிரித்திருந்த
பூக்கள் இலைகளுடன் தன் இருப்புகாட்டி இரண்டு தொட்டிகளில் பூத்தமர்ந்திருக்க அவற்றின் இடையில் தொந்தி சரிந்து வாய் கொள்ளாமல் சிரித்த தங்க நிற குபேரர் பொம்மையின் முன் வெள்ளிக் கலரில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த
ஊதி வத்தி ஸ்டாண்டில் எரிந்து முடித்த ஊதுவத்தியின் மிச்சங்களாய்,,,/
பளிச்சென துடைக்கப்பட்ட கண்ணாடியை உற்றுப் பார்த்தவாறும்
சாலையின் நகர்வில் முழுக் கவனம் கொண்டுமாய் வட்டக்கட்டயை இறுகப்பற்றி வழியின் திசையில் சாரதி அடையாளம் பூண்ட ஓட்டுனர்,
தன் பணி தனக்குறியதுதான் என மட்டுமே நினைத்தவராய் பயனச்சீட்டுகளைக் கிழித்துக் கொடுத்தவாறே பேருந்திற்குள்ளாய்
முழு வேகம் காட்டி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிற நடத்துனர்,,,/
மலர்ந்திருத்தலும்,குபேரத்தனங்களும்,வாசனை நிறை கொண்டுமாய் ஓடிக்கொண்டிருந்த பேருந்தில் நிலை பெருதல் அக்கணத்தில் பெரும்
பேரு பெற்றதாயும்,இசை நனைவுகொண்டுமாய்,,,,/


                                       *******************************

கையில் கொஞ்சம் காசும் மனதில் கொஞ்சம் இடமும் இருந்தால்
ஏதாவது வாங்கிச்செல்லலாம் வீட்டிற்கு எனத்தோணிப் போகிறதுதான்,
மேம்பாலத்தின் அருகில் இறங்கி முக்கு ரோடு நோக்கி நடக்கையில் முகத்தில் மோதிய காற்றுபேருந்துப் பயணம் முழுவதுமாய் தூங்கி வந்த தூக்கக்கலக்கதை விரட்டுகிறது சடுதியாய்,,,,/
விலகிப்போன தூக்கத்தின் கைபிடித்து நடக்கையில் லேசாகத் தூறிய சாறல் மழை கொஞ்சமாய் கறுத்துத்திரண்டிருந்த மேகங்கள்,பார்த்துப்பேசிய ஒன்றிரண்டு நண்பர்கள் மற்றும் தோழர்கள் எனவுமாய் ஆனவர்கள் தோணிய எண்ணத்தை இன்னும் கனியச் செய்கிறவர்களாய் ஆகித்தெரிகிறார்கள்,
இந்த வேலையில் இந்த மனோ நிலையில் வீட்டிற்கு ஏதேனுமாய் வாங்கிச்செல்வது தவிர்த்து வேறு பேறு என்ன வேண்டியிருக்கிறது,,,,?


                                               **************************

வீட்டின் நடுவாய் வைத்து குழந்தைக்கு சோறு ஊட்டிக்கொண்டிருந்தேன்.
ஊட்டிய சாதத்தில் கொஞ்சம் தரை பட்டு சிந்தி விடுகிறது.
சிந்திய பருக்கையை எடுத்து எனக்கு ஊட்டுகிறாள் குழந்தை,
அந்தக்கணத்தில் அவள் எனக்கு அம்மாவாகிப் போகிறாள், நான் அவளது மகனாகிப்போகிறேன்,
நான் அவளிடம் கேட்கிறேன் இறைஞ்சி/
எனக்கு கொஞ்சமாய் சோறு ஊட்டு தாயே,
என்னை ஆசையாய் ஏதாவது சொல்லி அழை தாயே,
அருகில் அழைத்து உச்சி மோந்து முத்தம் கொடு தாயே,
கோபம் கொண்டு கொஞ்சம் திட்டு தாயே,
முடிந்தால் கொஞ்சம் கனம் கொண்டு அடித்து கூட விடு தாயே,
காய்ப்புக்காய்த்த உனது பழுத்தகரங்களால்
என்னை இழுத்து அணைத்துகொள் தாயே,,,,,
ஆனால் இது ஏதுமற்று வெறுமையாய் மட்டும் என்னை திரிய விடாதே,,,
என மடியில் இருந்து இறங்கி ஓடிக்கொண்டிருந்த
குழந்தையை நோக்கி மனமெடுத்து தேம்புகிறேன்,,,/

                                           **************************

சமயத்தில் அப்படித்தான் ஆகிப்போகிறது.
உடுத்தியிருக்கிற நேர்த்தியிலும் ,
நெற்றிக் கிட்டிருக்கிற வாகிலும்,
தலை வாரிப்பின்னியிருந்த அழகிலும்,
ஒற்றைக் கொன்ற மலராய் தலைக்கு
பூச்சூடியிருந்த மலர்விலுமாய்
அவளைப் பார்க்கிற பொழுது எனக்கே எனக்கும்
கொஞ்சம் வெட்கம் வந்து விடுகிறதுதான்.
எட்டப்போய் பத்தடி தூரத்தில் நின்று கொண்டு
அவள் அழகை கண் கொட்டாமல் ரசிக்கலாம் எனவும் படுகிறது,
யாருமற்ற அத்துவானம் காத்த வெளியில் இருவர் மட்டுமே
தனித்துக்கதை பேசி மகிழலாம் போலவுமாய் இருக்கிறது.
இனி ஒரு முறை பிராயம் பூண்டு ஊரெல்லாம்
சுற்றித் திரியலாம் போலவும் தெரிகிறது.
மோகத்தையும்,ஆசையையும் அறுபதிற்கும், முப்பதிற்குமாய்
அடகு வைத்து விடாத கணவன் மனைவிகளுக்கு வாய்ப்பது போல் இவனுக்கும் அவளுக்குமாய் இந்த ஐம்பது தாண்டிய வயதிலும்
இது போலாய் வாய்க்கப் பெற்றிருக்கிறதுதான்.
வாய்க்கப் பெற்றவைகள் யாவும் வரமே எனக் கொள்வோம்/

11 May 2019

கொடி படர் வேளைகளில்,,,,,

வீட்டில் எடுத்த தாகத்திற்கு பேருந்து நிறுத்ததில் வந்துதான் தண்ணீர் குடிப்ப தாய் ஆகிப் போகிறது.

தண்ணீர் குடிப்பதற்குள் பேருந்து வந்து விட்டால்,,?

இந்த யோசனை கடந்த வாரத்தின் கடைசி நாளன்று வரவில்லை.

நல்ல வெயில் அடித்தகாலைநேரம்,காலை எட்டரை மணிப்பொழுதிற்கெல் லாம் வெயில் இப்படி சுள்ளிட்டால் மாலை கவிழ்வதற்குள் அதன் உக்கிரம் தொடுகிற எல்லை,,,,?யே யப்பா கொஞ்சம் பயமாகத்தான் இருக்கிறது,

இப்பவே இரவு தூங்க முடியவில்லை,படுத்தி எடுக்கிறது.வேர்க்கிற உடலி லிருந்து வழிகிற நீர் வரிக்கோடுகள் படுத்திருக்கிற பாய்க்கும் முதுகிற்கும் இடையில் பிசுபிசுப்புக்காட்டும் ஒரு அடுக்காய் பிடிவாதம் காட்டி ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது,

இரவு தூக்கம் வரவில்லை,என்னதான் மின்விசிறி சுற்றினாலும் கூட சிறிது நேரத்தில் கட்டிடம் அடுப்புக்குள் இருப்பது போல் ஆகித்தெரிகிறது,

கட்டிடத்தின் வெக்கை படுத்துக்கொண்டிருக்கிறவர்களை எழுந்து அமரச்செ ய்து விடுகிறது தூங்க விடாமல்.

உட்கார்ந்து கொண்டும்,அரை குறையாய் படுத்தும் தூங்கிக்கொள்கிற தூக்கம் காலையில்சீக்கிரம் விழிக்கச்செய்து விடுகிறது. சமயத்தில் அதிகாலை மூணு மணிக்கெல்லாம் கூட/,,,,,என தினமும் அனுபவிக்கிற நிலையை நினைத்துக் கொண்டுதான் பஸ்ஸேறப் போகிறான்.

காலைநேர அவசரம்.பரபரப்பு இன்னும் இன்னுமான எக்ஸட்ரா,எக்ஸட்ராக்க ளை உடையணிவது போலவே அணிந்து கொண்டு பேருந்து நிறுத்தத்தில் போய் நின்றபோது இந்த யோசனை வரவில்லை,

தண்ணீர் தாகம் நாக்கை வரட்டியது,”சோறுதான் சாப்புடல கொஞ்சம் தண்ணியாவது குடிச்சிட்டுப் போங்க,”என்ற மனைவியின்பேச்சை ”பஸ்ஸீக்கு நேரமாச்சி” என்கிற ஒற்றைச் சொல் மூலம் தட்டிவிட்டிவிட்டு அவசரம் காட்டி வந்திருந்தான்,

காலை நேரத்தில்சாப்பிட்டு மாதங்கள் பலவாகிவிட்டது,

இன்னதென்கிற காரணங்களெல்லாம் இல்லை பெரிதாக,ஒன்று வேலை நாட்களில் சாப்பிட நேரமிருப்பதில்லை, லீவு நாட்களில் என்றால் தாமதமாக எழுந்திருப்பதால் ஒரு டீ வடையோடு நிறுத்திக்கொள்வான்,மீறி சாப்பிட்டால் மதியம்சாப்பிடமுடிவதில்லை,மனைவியின்பேச்சைக்கேட்டுவீட்டில்தண்ணீராவதுகுடித்துக்கொண்டு வந்திருக்கலாம்,மண்பானைத் தண்ணீர் கொஞ்சம் ஜில்லென இருக்கும், தொண்டைக்கு இதமாகவும் இருந்திருக்கும், தாகமும் கொஞ்சம் மட்டுப்பட்டி ருக்கும்.

வரட்டிய தண்ணீர் தாகம் பஸ்வந்து விடுமே என்கிற எண்ணத்தை கீழே தட்டி விட்டு விடுகிறது,

கல்யாண மண்டப பஸ்டாப்,அடுத்ததாய் பஞ்சாயத்து யூனியன் ஆபீஸ் பஸ்டாப், அதற்கடுத்ததாய் இவன் நிற்கிற பஸ்டாப்,,,,,, எனகடந்து வருகிற வேளைக்குள்ளாய் வருகிற பஸ் இதுதான் என்பதை உறுதி செய்து கொள்ள பஸ்டாப்பில் நின்றவாறே பார்வையை நீட்டுவான்,

நீள் கொண்ட பார்வை விழி கழண்டு தரை படர்ந்து பாவிப் பரவியும் வெள் ளைக் கலரில் பூக்கள் விரித்து சுகந்தம் வீசும் பஸ்தான் வருகிறது என்பதை உறுதி செய்து கொண்டு திரும்பவுமாய் இவனில் ஓடோடி வந்து இவன் தோள் படர்ந்து ஒட்டிக்கொண்டு காதுக்கு வலிக்காமல் தகவல் சொல்லி விட்டுச் செல்லும்,

தகவல் சொன்ன இரண்டு அல்லது மூன்று நிமிடங்களில் வந்து விடுகிற பஸ்ஸில் இவன் ஏறிச்செல்வதுதான் அன்றாடங்களில் வாடிக்கை.

ஆனால் அன்று அப்படி நடக்கவில்லை, விழிகழண்டு ஓட பார்வையை இவன் அனுப்பவும் இல்லை,அது போய் எட்டிப் பார்த்து விட்டு வந்து இவனிடம் தூது சொல்லவும் இல்லை,அதற்கு நேரமும் இல்லை,

மாறாக வீட்டிலிருந்து வந்து நின்றதுமாய் எடுத்த நா வரட்சி பஸ் வந்து விடுமே என்கிறதை நினைக்க விடாமல் பையிலிருந்து தண்ணீர் பாட்டிலை எடுக்க வைத்து விடுகிறது.

பாட்டிலை திறந்து வாயில் தண்ணீரை குடிக்கப்போகிற நேரமாய் பஸ் வந்து விடுகிறது இவன் நிற்கிற இடத்திற்கு நேராய்,,,/

பதட்டத்தில் பாட்டிலில் இருந்த தண்ணீர் மொத்தமாக வாயில் விழுந்து விட விழுந்த தண்ணீர் இவனது முகம் முழுவதுமாய் பரவிப்பாவி மூக்கில் ஏறி புறையேறிவிடுகிறது,

ஏறிய புறை தொண்டையை அடைத்தும் மாறி மாறி வந்த இருமலும் செருமலும் கண்ணில் நீரை வரவழைக்க லேசாக முட்டிய மூச்சு கொஞ்சமா ய் திக்கு முக்காட வைத்து தரையில் அமரச்செய்து விடுகிறது.

இவன் பஸ்ஸில் ஏறாததை உறுதி செய்து கொண்டு பஸ்ஸை கிளப்ப விசில் ஊதிய கண்டக்டர் மறு விசில் கொடுத்து பஸ்ஸை நிறுத்தி விட்டு இறங்கி ஓடி வந்து நெஞ்சை நீவி விட்டு விட்டு கொஞ்சம் தண்ணீர் கொடுத்து குடிக்கச் செய்து தன் தோள்சாய்த்தணைத்து கூட்டிக்கொண்டு போய் பஸ்ஸி ல் ஏற்றினார்,

ஏன் சார் இவ்வளவு அவசரப்பட்டு தண்ணி குடிக்காட்டி என்ன,,,?பஸ்ஸீல ஏறீட்டு குடிக்க வேண்டியதுதான,,?என்றவரை ஏறிட்டவன் செருமலும் இருமலும் குறைந்து கண்களில் கட்டிய நீர் நின்ற போது தனக்காய் எழுந்து இடம் கொடுத்தவருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு அவரை அவ்விடத்தில் அமரச் செய்து விட்டு பின் புறபடிக்கட்டின் ஓரம் நின்று காற்று வாங்கியவனாய் சொல்கிறான்.

“எங்கண்ணே ஒங்க பஸ்ஸில நின்னுக்கிட்டு போயி ஊரு சேருறதே பெரும் பாடா இருக்கு,இதுல எங்கிட்டு பஸ்ஸுக்குள்ள வந்து தண்ணி குடிக்க,,,,,,,? நான் கூட மொதல்ல அப்பிடித்தான் நினைச்சேன்,பஸ்ஸீல ஏறுனதுக்கப்புறம் தண்ணி குடிச்சிக்கலாமுன்னு,ஆனா இந்த நெனைப்பு எனக்கு வந்தப்ப பஸ்ஸீ வந்துக்கிட்டு இருந்தத கவனிக்க விட்டிட்டேன்.அதுக்குள்ள நீங்க வரவும் எனக்கு பதட்டமாகிப்போச்சி/அதுக்கப்புறம்நடந்ததெல்லாம்நீங்கபாத்ததுதான,,,?

“உள்ள படிக்குமே பெரிய மனசுதான் ஒங்களுக்கு,பஸ்டயம்,பிக்கப்பு படிக் காசு,,,ன்னு பாக்காம எனக்காக யெறங்கி வந்து வேலை செஞ்சீங்களே, அது பெரிய விஷயமில்லையா,,,,

“நீங்க அந்த நேரத்துக்கு ஓடி வரலைன்னாக்கூட அங்க ஏன்னு கேக்க ஆளு இல்லைண்ணே,,,,,சுத்தி அத்தனி பேரு பொழங்கிகிட்டு இருக்குற அவ்வளவு பிஸியான ஏரியாவுல,,,,,அதான் அதச்செய்யவும் ஒரு மனசு வேண்டியதிரு க்கு, அது ஒங்க கிட்ட இருக்கு,,,,”என இவன் சொன்னதும் கண்டக்டர் கொஞ் சமாய் வெக்கப்பட்டுக் கொண்டார்,

”இருக்கட்டும் சார்,இன்னைக்கி ஒங்களுக்கு நான் செஞ்சா நாளைக்கி எனக்கு யாராவது மொகம் தெரியாத ஆளு ஒதவுவாங்க,ஏன்னா நாங்க பாக்குற மோட்டார் தொழில் அப்பிடி, விதி வசத்துக்கு வாக்கப்பட்ட வாழ்க்கை எனச் சொல்லி விட்டு சப்தமாகச் சிரித்தார்,கூடவே பஸ்ஸினுள் ஒலித்த இளைய ராஜா அவர்களின் பாடல்களும்,,.,,,,,/

ஒர்க் ஷாப்பின் முன்னால் இருந்த வெளியில் வேப்பமரத்தடியில் நின்றிருந் தான்,பரந்து விரிந்த மரத்தின் கிளைகளும் இலைகளும் பூக்களும் காய்களும் அவ்விடத்தை பூக்கச்செய்வதாய் காட்சி கொண்டிருந்தது,

“இந்த வேப்ப மரம் எப்படி இந்த இடத்தில் முளை கொண்டிருக்கும்,யார் வந்து நட்டிருப்பார்கள் இதை.இங்கு காணப்படுகிற நூற்றுக்கு எண்பது வேப்ப மரங் கள் யாரும் நடப்படாமல் தானாய் சுயம் கொண்டு வளர்ந்தவைதானே,,? அந்த எண்பதையும் முளைக்கச்செய்ய விதைகளை நட்டு வைத்த கை யாருட யதாய் இருக்கும்,அந்த விதையை கொண்டு வந்தது யாருடைய வேலையாக இருக்கும்,அது எப்படி இவ்விடம் கண்டு வந்து விழுந்து துளிர் கொண்டு செடியாகி மரமாகி விருட்சம் கொண்டு நிற்கிறதே,,,இந்த மாயம் நிகழ்ந்த கனமும் இதை நிகழ்த்தியது யாராக இருக்கும் எனவும் சொல்ல முடியுமா இப்பொழுது,,,,,?”எனக்கேட்கஆளில்லாமல்தயங்கிநின்றபோது இவனை மனம் படாமல் உரசிச்சென்ற ஒரு அசரீரி ஒன்று சொல்லிவிட்டுச் செல்கிறது,

”கேட்கஆளில்லாமல் வெற்று வெளியில் சுற்றித்திரிந்த கேள்விகளை தானாய் முன் வந்து கேட்க நினைக்கிற தங்களுக்கு காற்றின் திசையிலும் அதை எதிர்த் துமாய்வாழ்க்கை நடத்திக்கொண்டிருந்த பறவைகள் தங்களது எச்சத்தின் மூலம்போட்டவிதைகளின்மூலமாய் முளைத்த மரமன்றி வேறெதாய் இருக்க முடியும் இவைகளெல்லாம் எனச் சொல்லி விட்டுச் சென்ற அசரீரியின் பேச்சு கேட்டு வியந்தவனாய் உறைகொள்கிறான்,

சின்ன மகள்தான் கொண்டு வந்து விட்டாள். கைவசம் இருக்கிற இரு சக்கர வாகனத்தில்,

நட்டுவைத்த பூச்செடி ஒன்று இரண்டு கிலோ மீட்டர்கள் நகன்று வந்தது போல,,,/

எப்பொழுதும் அவள் ஓட்டி வர இவன் பின்னமர்ந்து வருவான்,

இன்று இவன்தான் ஓட்டி வந்தான் எதுக்கு ”ஏங்கிட்ட குடுக்க மாட்டேங்கிறீங்க வண்டிய” என்றவளை ஏறிட்டவன் ,அதுக்கில்லப்பா,இந்த மாதிரி வேளைகள் ல நான் வண்டி ஓட்டுனாத்தான் உண்டு,வேற எப்ப ஓட்டப்போறேன், தவிர வர வர நீ வண்டிய வேகமா ஓட்டுற ,நேத்திக்கி மொதநாளு கொஞ்சம் சுதாரிக் காட்டி எதுத்தாப்புல வந்த லாரி மேல இடிச்சிருக்கும், இல்லை ஒதுங்கி கீழ விழுந்துருப்பம்,கேட்டா ரோட்டுல போற வர்றவுங்க ஒதுங்கிப் போக மாட்டே ங்குறாங்கன்ற,,,,அவுங்க அப்பிடிப்போறாங்கங்குறதுக்காக நாமளும் அப்பிடி வந்தா எப்பிடி,,,? என்கிற பேச்சின் நகர்வினூடே பேருந்து நிறுத்தத்தில் கொ ண்டு வந்து விட்டு விட்டுப் போனாள்,

வண்டியையும் மாற்ற வேண்டும்,கொஞ்சம் வசதியாய் ஸ்கூட்டி அல்லது பெரிய வண்டி வாங்கிக் கொள் ளலாம் என்கிற நினைப்பு தலை தூக்குறது அவ்வப்போது,,,/

இத்துப்போன சைக்கிள் என்றாலும் கூட அதை சரி செய்து,சரி செய்து சக்கட் டான்,சக்கட்டான் என ஓட்டித் திரிந்த நேரங்கள் போய் இப்பொழுது நினைத்த நேரத்தில் புது இரு சக்கர வாகனம் வாங்கி விட முடிகிறது,

அது போக இரு சக்கர வாகனம் வாங்கினால் தேவலாம் என்கிற நினைப்பு மனதில்குடிகொண்டமறுநிமிடம்வீட்டுவாசலில்ஷோரூம்காரர்கள்வண்டியைக்
கொண்டு வந்து நிறுத்தி விட்டு போய் விடுகிறார்கள்,

ஒரு பொருள் வாங்குவதை அவ்வளவு இலகு பண்ணி விட்டும் தவணை முறையில் தந்து விட்டுமாய் போய் விடுகிறார்கள்.

பின் என்ன சிரமம் இருக்கப்போகிறது, வாங்கிப் போடலாம்தான்,,,,என்கிற நினைப்பிற்கு தகுந்தாற்ப்போல் வண்டியில் பழுது ஏற்படுகிற நேரங்களிலெல் லாம் வண்டியை மாற்றி விடுவது உசிதம் என நினைக்கிறான்.அதையே வீடும் முன் மொழிகிறது.குறிப்பாக சின்னவள் பேருந்து நிறுத்தம் வரை வருகிற நாட்களிலெல்லாம் இவனில் அந்த நம்பிக்கை நாற்றை நட்டு விடு கிறாள்.

கல்லூரியின் இளங்கலை இறுதி ஆண்டு படிக்கிறாள்.அடுத்த ஆண்டு என்ன செய்வது படிப்பை முடித்து விட்டு ஏதேனுமாய் வேலைக்குச்செல்வதா, இல் லை மேற்படிப்பை தொடர்வதா என மனதில் மையமிட்ட புள்ளியைச் சுற்றி கோலமிடுவதா,இல்லை அதையே புள்ளியாக்கி விடுவதா என்கிற சின்னதான முடிவில்லா ஒரு விசாரணை வளையத்திற்குள்ளாய் இருந்தாலும் கூட எதற்கும் இருக்கட்டுமே என இரண்டு மூன்று கல்லூரிகளில் அப்ளிகேஷன் வாங்கலாம் என திட்டம் தீட்டி வைத்திருக்கிறாள்,,

தீட்டிய திட்டத்தின் கூர் முனை எவ்வளவு தூரத்திற்கு ஆழபாயும் என்பதை இனி வருகிற நாட்களே முடிவு செய்யும் ,கொஞ்சம் மாடர்னாக இருக்க வேண்டும் என்கிற ஆசையை மனம் தேக்கி வைத்திருப்பவள்.

அது அவள் மட்டும் வைத்து அடை காத்துக்கொண்டிருக்கிற ஆசையா என்ன, அவள் வயது பிள்ளைகளில் பாதிக்கும் மேலானோர் இப்படித்தானே இருக்கி றார்கள்,

தவிர இப்பொழுது பிள்ளைகளை வீடுகள் வளர்ப்பதில்லையே, வெளிச் சூழல் தானே வளர்க்கிறது,அதன் படி அவளும் ஆசை கொள்கிறாள் அதில் என்ன ஆச்சரியம் இருந்து விட முடியும் பெரிதாய்,,,/

வீடும் உறவும் உணவு கொள்ளவும்,உடை தரவும்,தங்குவதற்குமான இடம் தரவுமாய்இருக்கிறது,பெற்றோர்களும் சகோதர சகோதரிகளும் அதன் உறுத்து மிகு காவலர்கள் போல் ஆகிப்போகிறார்கள்.

சிம்பிளாகத்தான்உடைஅணிந்திருந்தாள்.சாம்பல்க்கலர்பேண்ட்டில்முழங்காலு க்குக் கீழ்கறுப்புக் கலரில் வெள்ளைக்கோடுகள் போடப்பட்டி பார்க்க கொஞ்சம் அழகாகஇருந்தது,

அதற்குமேட்சானகலரில்வெளிர்க் கலரில்அணிந்திருந்த பனியனும் கண்ணை உறுத்தாமல்/

இவனதுபிராயத்தில்பெண்பிள்ளைகளை”பார்த்திருக்கப்பருத்துப்போனா” எனச் சொல்வார்கள்,இப்பொழுது அப்படி இல்லை போலிருக்கிறது. அல்லது இருக் கிறதா என இவன் கவனிக்கத்தவறிப் போனானா எனத் தெரியவில்லை,

அன்றாடம்பிள்ளைகளின் வளர்ச்சியை பார்த்துக்கொண்டுதான் இருக்க வேண் டியதிருக்கிறது, இவனது மகளைப்பார்த்து இவனுக்கே கொஞ்சம் ஆச்சரியம் கலந்த வெக்கமாகிப்போகிறது,

இது போலான தருணங்களில் மகளைஅருகில் அழைத்து உச்சி மோந்து முத்தம்கொடுப்ப்பான்,”என்னப்பா,,,,என்னப்பாஏன் இப்பிடி தளுதளுத்துப் போறீ ங்க,,,” என அவளும் மனம் கட்டிய நினைவை முகம் காட்டியவளாயும் குட்டி போட்ட பூனையாயும் இவனை சுற்றிச் சுற்றி வருவாள்.

எல்லாம் சிறிது நேரம்தான் ,அப்புறம் அதெல்லாம் கலைந்து போகும்,இவன் மனைவி அருகில் வருகிற போது,,,”என்ன புள்ளை வளத்து வச்சிருக்கீங்க,அவ வாட்டுக்கு பேண்ட் சர்ட்டுன்னு போட்டுக்கிட்டு திரியிறா,நீங்களும் ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டேங்கிறீங்க,,,,ஏன் சாதாரணமா சுடிதார் போட்டுக்கிட்டா ஆகா தா,இப்பிடித்தான்போட்டுக்கிட்டுப்போகணுமா,”என்கிறபொழுதுகளில்இவனது பதில் என்னவாக இருக்கும் என்கிறீர்கள்,,,,

நீங்கள் நினைப்பது போல்தான்சொல்கிறான். ”விடும்மா,இப்ப என்ன அவ கிழிச்சிப் போட்டுக்கிட்டா திரியிறா இப்ப உள்ள காலத்துக்கும் இப்ப இருக்குற உடை நாகரீகத்துக்கும் ஏத்த மாதிரி அவ போட்டுக்குறா,நம்ம புள்ள மட்டுமா போடுது,ஊரே போடும் போதுஅவ மட்டும் தனிச்சி நின்னா எப்பிடி,தவுர இது இந்தக்காலத்துப்புள்ளைகளுக்கு சௌரியமா இருக்குது, ஒங்க காலங்கள்ல இது போல இல்ல,நீங்க போடல, அப்பிடிப்பாத்தா அப்பயே வடக்கத்திப்பக்க மெல்லாம் பைஜாமாதான போட்டாங்க,,,,,அவுங்களுக்கு அது வழக்கமா இருந்துருக்கு,சௌரியமாவும் இருந்துருக்கு ,போட்டுக்கிட்டு இருந்துக்காங்க, இப்பக்காலத்துல அங்க இன்னும் கொஞ்சம் மாறிருக்கலாம்,அது போல இங்க இந்த உடைக,,,,/பாக்குறதுக்கும் போட்டுக்கிறதும், நல்லா இருக்குதானே,அத விட்டுட்டு ஏன் தப்புதப்பா யோசிக்கிற,இருக்குதுதா தப்புத்தப்பா அங்கொன் னும் இங்கொன்னுமா,,,,,அதுக்காகமொத்ததுக்கும்அப்பிடிகறுப்புக்கண்ணாடி போட்டுக்கிட்டு பாத்தது போல பாத்தா எப்பிடி,,,என்கிற சொல்கட்டுடன் முடித்த போது இவனை ஏறிட்ட மனைவி காலையில் வைத்தனுப்பிய தண்ணீர் பாட்டிலிருந்து தண்ணீர் எடுத்துக் குடிக்கிறான் பேருந்து நிறுத்ததில்/

7 May 2019

மனம் பூத்த அஞ்சலி,,,,,

நேற்று இரவே தெரிந்து போகிறது விஷயம்,வெப்பம்பூத்த வெளிகளில் இரவெ ன்ன பகலென்ன என பிடிவாதம் காட்டி தன் நிலையிலிருந்து சற்றும் பிறழா மலும் பின் வாங்காமலும் தன்னை தக்க வைத்துக்கொண்டிருந்ததாய்/

வெயில்வெயில்வெயில்,,,,,வெப்பம்,வெப்பம்,வெப்பம்,,,,,,தாங்கிக்கொள்ளமுடிய வில் லை,மடக்கிக் கட்டப்பட்ட கட்டிடங்களுக்குள்ளாய் அமர்ந்திருப்பதும் வேலை செய்வதும் கொடுமையுடன் முடிச்சுப்போட்டு வைத்தது போல் இருக் கிறது,

அலுவலகத்தில் சேர் டேபிள்,பேன் எதைத்தொட்டாலும் சுடுகிறது,தண்ணீர் இருக்கிற மினரல் வாட்டர் கேன் கூட சுடுகிறது.

மண்பானை கொஞ்சம் பரவாயில்லை,இருக்கிற சூழல்தானே மனிதனை தீர்மானிக்கிறது.

தகித்துக்கிடக்கிற வெப்பம் போலவே அலுவலகத்திற்கு வந்து செல்கிற மனி தர்களும் உள்ளுக்குள் வேலை செய்கிறவர்களுமாய் காணக் கிடைக்கிறார்கள் தான். 

நாளெல்லாம் வெயிலைக்குடித்தகட்டிடங்கள் பொழுது ஆக,ஆக தன் ஆசை தீர மட்டிலுமாய் வெப்பத்தை இறக்கி வைக்கிறது கட்டிடத்தின் உள் இருக்கிற மனிதர்கள் மீது,,/

அவர்களும் என்னதான் செய்வார்கள்,பாவம்,இன்னும் ஒரு மாதத்திற்கு இப் படித்தான் இருக்கும் என்கிறார் நண்பர் ஒருவர்,

”ஆமாம்,அக்னிநட்சத்திரம்ஆரம்பிச்சிருச்சி,இன்னைக்கிலருந்துபதினாலுநாளு கணக்குப்பண்ணிக்க,முன்னேழு,பின்னேழு,,,இதுல முன்னேழு கூட கொஞ் சம் தாங்கிறலாம்,ஆனா பின்னேழு இதவிட கொஞ்சம் உக்கிரம் காட்டி இருக் கும், அந்த உக்கிரத்தோட தன் வேலைய முடிச்சோம்,வந்த வழி போனோ முன்னு வைகாசி பதினஞ்சி தேதிக்கு மேல காத்துக்கு வழி விட்டு வெலகிப் போயிருச்சின்னா ஒண்ணும் தெரியாது,ஆனா பின்னேழுக்கப் புறமும் நீடிச் சிச்சின்னு வையி,திண்டாட்டம்தான் நம்ம பாடு தெரிஞ்சிக்க என்பார் சிரித்துக் கொண்டே,,/

எப்பிடி ஒன்னால எதுக்கெடுத்தாலும் சிரிக்க முடியுது,எனக்கேட்டதும் முன்பு ஒருநாள் ஒரு மழை நாளன்று அதிகாலை டீக்கடையில் பார்த்தவர் ஞாபகத் திற்கு வருகிறார்,

அவர் ஒரு பேச்சு பேசுவதற்கு முன் பத்து தடவையாவது சிரித்து விடுவார், வாங்கிய டீ கிளாஸ் கையில் இருக்க தொடர்கிற அல்லது ஆரம்பிக்கிற அவ ரது பேச்சு அவரையும் அவரை சுற்றி உள்ளவர்களையும் கலகலப்பாக்கி விடும்.

மூச்சுக்கு முன்னூறு தடவை சிரிக்கக்குடுத்து வச்சிருக்க ஒன்னேட மனசு ரொம்ப அபூர்வமப்பா அது லேசுக்குள்ள யாருக்கும் வாய்க்காது,,,என கடைக்கு வருகிற பெரியவர் யாராவது சொல்லும் போதுதான் அவரது சிரிப்பின் அருமை சுற்றி நிற்கிற எல்லோருக்கும் பிடிபடுவதாக/

சாமி டீகடைக்கு நேர் எதிராகத்தான் இறங்கினான்,அங்குதான் பஸ் நிற்கிறது இப்பொழுதெல்லாம்,பஸ்டாப் எனப்பார்த்தால் இன்னும் சிறிது தூரம் போய் தவிட்டுக்கடைக்கு எதிர்த்தாற்போலத்தான் நிற்க வேண்டும்.ஆனால் அங்கு நிற்பது கொஞ்சம் இடைஞ்சலுக்கு உள்ளானதாகவே/

சாலையின் இரண்டு ஓரத்திலும் எதிரும் புதிருமாக காவல் துறையினர் நிறுத் தி வைத்திருந்த இரும்பு டைவர்ட்டர்களை தாண்டி வந்து நிறுத்தும் போது சாலை கொஞ்சம் இடஞ்சலாகவும் அந்த இடம் பஸ்கள் நிறுத்தத்தோது இல் லாமலுமாய் தெரிகிறது.

சென்ற வாரம் மாலை நேரமாய் பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கிய வயதான மூதா ட்டி ஒருவரை பின்னால் வந்த இரு சக்கர வாகன ஓட்டி லேசாய் இடித்துத் தள்ளி விட்டு விட கீழே விழுந்த மூதாட்டி சிறிது நேரத்தில் மூச்சுப்பேச்சு இல்லாமல் ஆகிப்போனார்,எவ்வளவுதான் தண்ணீர் தெளித்து எழுப்பப் பார்த் தும் முடிய வில்லை,உடனே பக்கத்திலிருந்தமருத்துவமனைக்கு தூக்கிக் கொண்டு போன தும் கண் விழித்திருக்கிறார் டாக்டரின் வைத்தியத்தால், மூதாட்டியின் உடன் வந்தவர் பிழித்தது மறு பிழைப்பு என்றவாறு சென்று கொண்டிருந்தார் மூதாட் டியைக்கூட்டிக்கொண்டுஅன்றிலிருந்து பஸ்ஸை அங்கு நிறுத்துவதில்லை. அதனால் இங்கேயே இறங்கிவிடப்படுகிறார்கள் இந்த நிறுத்தத்தின் பயணிகள்.

அப்பொழுதுதான் வந்திருந்தான் வீட்டிற்குள்ளாய்,,,

அமானுஷ்ய அமைதி கொண்டதாகவெல்லாம் இல்லை இப்பொழுது வீடுகள், அது நல்லதும் இல்லை,

கைகால் முளைத்து புஷ்பித்த இளம் பூக்களாய் காட்சிப் படுகிற பிள்ளைகள் இருக்கிற வீடுகள் ஏன் அமானுஷயம் காக்க வேண்டும்,,?

”பூத்துக் கெடக்குற பூச்செடிக தன் இஷ்டத்துக்கு தன்னைபோல நகர்ந்து திரிய ட்டுமேப்பா, எதுக்குப் போட்டுக்கிட்டு அதப்போயி,யெடைஞ்சல் பண்ணிக்கி ட்டு, பாவமில்லையா அது,,?”என்கிற பேச்சு ஊடுபாவாய் நடமாடித்திரிகிற நாட்களில் மையம் கொண்ட புயலாய் இருப்பு கொண்ட வீடாய் வீடு துள்ளல் கட்டிக் கொள்ளும்,

கொஞ்சம் தாட் பூட்,தக்கா புக்காவெனவே இருக்கட்டுமே இப்பொழுது என்ன கெட்டுவிடப்போகிறது,

விகசித்து சிரிக்கிற பிள்ளைகளை சிரிக்க விடாமலும்,மனம் நொந்து அழுகிற பிள்ளைகளை அழ விடாமலும்,ரத்தமும் சதையும் உயிரும் உடலுமாய் காட்சி கொண்டிருக்கிற பிள்ளைகளை ஓடி ஆடி விளையாடவிடாமலுமாய் இறுக்கிப் பூட்டி வைத்திருக்கிற வீடுகளையும் இன்னபிறவைகளையுமாய் வெறுக்கிற கணத்தில் வீடுகள் ஏன் அமானுஷ்யம் கொள்ள வேண்டும் என்கிற கேள்வி எழுவது எல்லோருக்குள்ளும் இயல்பானதாகவே,,/

சின்னவள் நன்றாகச்சிரிப்பாள் வாய் கொள்ளாமலும் மனம் கொள்ளாமலும் வெகு முக்கியமாய் கையில் செல்போன் இல்லாமலுமாய்,,,,/

பெரியவள் அ[ப்படியில்லை ,கையில் செல்போன் இருந்தால்தான் அவளுக்கு எல்லாம் ஓடும்,ஏழு கடல் ஏழு மலை தாண்டி இருக்கிர குகையின் கூண்டில் இருக்கிற கிளியின் உடலுக்குள் உயிர் இருப்பது போல் இன்று பலருக்கும் செல்போனுக்குள் உலகமும் உயிரும் இருக்கிறது எனலாம்,

அவசியத்திற்கு பயன் படுத்தியது போய் அதை பயன் படுத்துவதையே அவசி யமாக்கிக்கொண்டு விட்டார்கள் என்ற நண்பனை ஏறிட்டுப்பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை,

அவன் வேறு யாரை விடவும் செல்போனை அதிகமாக பயன் படுத்துவான், ஆனால் அவசியத்திற்கே,அது தாண்டி கோடி கொடுத்தாலும் ம்ஹூம்,,,,/

”ராத்திரி எட்டுமணிக்கு மேலஆகிப்போறஅளவுக்கா வேலை இருக்கப்போகுது ஆபீஸுல,”,,,,,?என்கிற கேள்வியை மனம் தேக்கி உள் வைத்திருந்த மனைவி ”ஏழு மணிக்கு கெளம்பீருப்பீங்க,ஒரு மணி பிரயாணதூரம்கடந்து எட்டு மணிக்கு பஸ்டாப்புல யெறங்கி இப்ப வீடு வந்திருக்குறீங்க,,,,

என்ன இவ்வளவு தாமதம் ஆகிறுச்சின்னு அழுத்திக்கேட்டா இனிமே அப்படித் தான்,தாமதங்களும் தவிர்க்க இயலாதவைகளும் சர்வசாதானமாகிப் போகும் அலுவலக வாழ்க்கையிலைன்னு சொல்லுவீங்க,,,” என்றவாறே வீட்டின் உள் நுழைந்தவனிடம் ”தாருங்கள் பையை,,” என இடது தோள் தாங்கியிருந்த பையை மெல்லமாய் வாங்கிக்கொண்டு உள் நுழைகிறாள்,

நைந்து வெளுத்துக்காணப்படுகிற பையை தூரபோட்டுவிட்டு வேறொரு பை வாங்க வேண்டும்,

உறவினர் ஒருவர் அவரது வீட்டு விஷேசத்தின் போது வந்திருந்த அனைவரு க்கும் கொடுக்க பை ஒன்று அடித்து வைத்திருப்பதாய்ச்சொன்னார்,

நேரம் வாய்க்கும் போது கொண்டு வந்து தந்து விடுகிறேன் கண்டிப்பாக, என் று சொன்னவர் நேரத்தை ஒரு மாதத்திற்கும் மேலாய் வாய்க்கச் செய்கிறார்,

சரி வாய்க்கப்பண்ணுவதை வாய்க்கப் பண்ணட்டும். தரும் போது வந்து தரட் டும், என மனம் ஊன்றியிருந்த எண்ணத்தை மறந்து போனான் இவனும்.

வீட்டினுள் போனவளை பின் தொடர்கிறான் இவனும்/

எப்பொழுதும் அப்படித்தானே இருந்திருக்கிறது, முன் செல்பவர்களாயும் ,வழி நடத்துபவர்களாயும் தலைமை ஏற்று குடும்பம் கொண்டவர்களாயும் அவர்கள் தானேஇருந்திருக்கிறார்கள்,பின்ஏன்இடையில்வந்த மாற்றமாயும் ,கலைத்துப் போட்ட மணல் வீடாயும் ஆகிப்போனது அப்படியான ஏற்பாடு என்பது புரிய வில்லை.

அவ இருந்த வரைக்கும் வீடு வீடா இருந்ததுப்பா,அவ இல்லையின்னு ஆனது க்கப்புறம் ஒண்ணும்மில்லாம தூந்து போச்சுப்பா வீடு எனச்சொல்பவர்களை இன்றுவரை பார்த்து வந்துக்கிறான்,

இடது தோளில் மாட்டியிருந்த பையை கழட்டிக்கொடுத்த போது அவள் கேட் டாள்,ஏன் எப்பப்பாத்தாலும் யெடது பக்கமாவே பையைத்தொங்கப்போட்டுக் கிட்டு திரியிறீங்க,கொஞ்சம் மாத்தி வலது தோள்ல போட்டாத்தான் என்ன,,, என்கிற அவளின் கேள்விக்கு,,,,,,?

அது ஏன் எனத்தெரியவில்லை,எப்பொழுதும் அல்லது பெரும்பாலான பொழு துகளில் தாங்குகிற சக்தியும் சகித்துப்போகிற மனதுமாய் இடதாகவே இருந்து விடுகிறது,

குடிக்க தண்ணீர் கொடுத்தவளின் அன்பினூடே”பிள்ளைகளின் இரவுப் படிப்பும் வீட்டுப்பாடமும் முடிந்து போனதா,,,? இரவு சாப்பாட்டிற்கு என்ன ரெடி யாகிக் கொண்டிருக்கிறது,கடையில் மாவு வாங்கி தோசை வார்த்துக் கொடுக்கப் போ கிறாயா இல்லை வழக்கம் போல் சாப்பாடுதான் வைக்கப்போகிறாயா,,,” எனக் கேட்டு விட்டு கழுவிய முகத்தையும் கை காலையும் துடைத்து விட்டு கொஞ் சம் தேநீர் கொடேன் ,”உடல்கொண்ட அலுப்பும் மனம் தாங்கிய கிலேச ங்க ளும் ஒன்றாய் தீர்ந்து போகிற அளவிற்காய்,,,/”எனக்கேட்ட சமயத்தில் இடுப் பில் கை வைத்து முறைத்த மூத்த மகள் .”இப்பிடியே அம்மாவை நைஸ் பண்ணிப்பேசியே காரியம் சாதிச்சிருங்க, அதான் இந்நேரம் பஸ்ஸ விட்டு யெறங்குன ஒடனே ஒரு டீ சாப்புட்டுருப்பீங்களே,அப்புறம் என்ன,,, அதுக்கு ள்ள,,?,

“இதுக்கும் இதுக்கும் எவ்வளவு தூரம் இருக்கும்,டீக்கடையில இருந்து வீட்டு க்கு வர்றதுக்கு ஒங்களுக்கு கால் மணி நேரம் இல்லை பத்து நிமிஷம் ஆயிருக்கும்,அதுக்குள்ள ஒரு டீயா,அம்மா நீ டீப்போட்டுத்தராதம்மா அப்பா வுக்கு,,” என்கிற மகளை ஏறுடுகிறான்,

”நேற்றுதான்,,,”அங்கா,அங்கா”,,,எனமழலை மொழி பேசி தோளில் படர்ந்திருந் தவள் போல் இருந்தவள் இன்று என் உயரம் மீறி நிற்கிறாள்.என்கிற எண்ணம் மனம் தேங்கி நிற்க மகளின் அக்கறைப்பேச்சை மனம்ஏந்தி செவியுற ஏற்றா லும்,,,,

,”அடக்கிறுக்கி டீக்காகவா அவரு இவ்வளவு நேரம் தவமா தவமிருக்குறாரு ன்னு நெனைச்சிக்கிற,நான் குடுக்குற டீயோட ஒவ்வொரு மடக்கையும் நாக்கோடசுவையறும்புகள்ல படர விட்டுட்டு குடிக்கிற போது என்னைய அண் ணாந்து பாத்து ”நலந்தானன்னு” ஓரக்கண்ணால நாதஸ்வரம் வாசிக்கிற அவ ரோட அன்புகாகவும்,பிரியத்துக்காவும்,வாஞ்சைக்காவும் ஒரு டீ என்ன எத்த னை டீ வேணுமுன்னாலும் தரலாம்,,,”எனச்சொன்ன அவளிடம்செம்பு நிறை ந்த தண்ணீரை வாங்கிக்குடித்து விட்டு டீக்காக காத்திருந்த நேரத்தில்தான் சட்டைப் பையிலிருந்த செல்போனை எடுத்து வாட்ஸப் மேஸேஜைப் பார்க் கிறேன்,

கொஞ்சம் அதிர்ச்சியும் வாழ்வின் நிஜம் கொண்ட உறைவும்/

கொஞ்சம் மனம் நெருக்கம் காட்டியும் தோழமை பூத்த உறவிற்கு சொந்தக் காரருமாய் என்னில் உறைகொண்ட தோழர் அவர்களின் தாயார் இறந்து போ னார் தன் தள்ளாத வயதில் என்கிற செய்தி சொல் தாங்கிய எழுத்தாய் செல் போன் திரையில் காட்சிப்படுகிறது,

தோழர்என்னில் எப்பொழுது உறை கொண்டார்,அவருடனான பழக்கம் எப்பொ ழுதிலிருந்து துளிர்விட்டு கிளைபரப்பி நின்றது என்பதெல்லாம் நினைவில் இல்லை இப்பொழுது,

ஆனால் இவனை பார்க்கிற நேரங்களில் அவரும் அவரைப் பார்க்கிற பொழுது களில் நானுமாய் மரியாதை கலந்த வணக்கங்களையும் சிற்சில சொல் பரிமா ற்றங்களையும் மட்டும் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அந்த பரிமாற்றங்களிலும்,வணக்கங்களிலுமாய் துளிர்த்தும், படர்ந்தும் நின்ற தோழமைதான் எப்பொழுதும் இவர்களுள் மிகை மீறா மரியாதையுடனுமாய் இது நாள் வரை நெசவிட்டுக்கொண்டிருக்கிறது,

மேற்கொண்டநெசவைமனம் தாங்கி பார்த்துக்கொண்டிருந்த வாட்ஸப் செய்தி யை திரும்பவும் ஒரு முறையாய் விழி விரித்துப்பார்த்த பொழுது இறந்தது இன்று,தகனம் நாளை காலை என சொல்லிச் செல்கிறது.

சரி காலையில் போய் கொள்ளலாம் என நினைத்து இரவு உணவை முடித்து விட்டு படுக்கப்போகும் முன் எதற்கும் கேட்டு விடலாம் மாரிக்கனி அவர்க ளிடம் என நினைத்தவனாய் அவரிடம் கேட்ட பொழுது அவரும் இவன் மனம் கொண்ட நினைவை முன் மொழிகிறார்,

இவர்களின் முன்னத்தி ஏறுக்குத்தெரியாதா இவர்களின் எண்ணங்கள், மனம் கொண்டதையும் ,செயல் ஆக்கியதையும் எண்ணமாய் எழுத்தாய் சொல்லாய் சமைக்கிறபொழுதுஇவர்களின் உற்ற நண்பராய் ,தோழராய், வழிகாட்டியாய், ஒரு தத்துவவாதியாய்,,இன்னும் இன்னுமாய் மனம் தேக்கிய அக்கறை கொண்டவராய் நிறைந்து போனவற்றை கனிந்து பகிர்பவராய் காட்சி கொண் ட அவர் சொல்வது மனதிற்கு கொஞ்சம் இசைவானதாகவே.,,,/

அவர் சொன்னபடியும் இவன் சுழியிட்ட முடிவின் படியுமாய் மறு நாள் காலை தோழர் அவர்களின் தாயாருக்கு அஞ்சலி செலுத்த சென்ற நேரம் அங்குக் காணக் கிடைத்தவர்களாய் முகமறிந்த தோழர்களும் முகமறியா நட்புகளும் இன்னும் இன்னுமானவர்களுமாய் தெரிந்தார்கள்,

இதில் முதன்மைப்பட்டவர்களாய் இருந்ததோழர்கள் தவிர்த்து இன்னும் சில பேர்களை இது போலான தருணங்களில்தான் சந்திக்கவும் பேசிக் கொள்ள வும், அவர்களுடன் அளாவளாவிக்கொள்ளவுமாய் முடிகிறது என்கிற எண் ணம் சுமந்து கொண்டு போயிருந்த மாலையை தோழரின் தாயாருக்கு போட் டு விட்டும் ,தொட்டுக்கும்பிட்டு விட்டுமாய் அவரது வீட்டு வாசலைக் கடந்து வெளிவந்த நேரம் இயல்பாய் ஒரு கேள்வி ஓடோடி வந்து ஒட்டிக் கொள்கி றது மனதில்,,/

வருடமெல்லாம்தான் குடிகொண்ட இயக்கிற்காய் இயங்கிய தோழரது தாயா ரின் இறுதி நிகழ்விற்கு அஞ்சலி செலுத்த வந்திருந்தவர்களை அங்கு அழை த்து வந்தது அவர் சார்ந்திருந்த அமைப்பன்றி வேறெதாக இருக்கமுடியும்,,,?

1 May 2019

பஸ் டிக்கெட்டு,,,,

பெரும் அதிர்வு கொண்டு ஓடிய பேருந்துகள் வேகமெடுத்துக்கடக்கிற இடம் கிராமங்களாயும்நகரங்களின்ஊடுபாவுமாய்நெவிட்டுகாணக்கிடைக்கிறதாய்,,,/

நெய்த நெசவுகளின் திரடுகள் ஊடுபாவாய் நெசவிட்டவரையும் பாகு முக்கிய வரையும் பின் கடை விரிப்பவரையும் படமிட்டுக்காட்டுவதாய்,,,/

அதையும் மீறி ஒன்றாய் இரண்டாய் பிரிந்து தொங்கிய நூல்கள் நெசவின் அடையாளம் சொல்லித்தெரிந்ததே அன்றி வேறொன்றாய் காணப்படவில் லை.

இவன் சென்று கொண்டிருந்த பேருந்து நகரமாயும் இல்லாத கிராமமாயும் இல்லாத பை பாஸ் சாலையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

அள்ளித்தெளித்த சின்னச்சிறு பூக்களின் பேரரு நறுமணமாயும்,காற்றில் கல ந்து வீசுகிற பேருந்தினுள் இருக்கிற தூசியின் வாசமாயும் இருக்கிறது.

குனிந்து காலடியிலும் பஸ்ஸினுள்ளாயும் பார்வையை படர விட்டபோது விழி கழண்டு உருண்டோடிய பார்வை பேருந்தின் உள்வெளி முழுவதுமாய் பயணித்துவிட்டு ஆமாம் பேருந்தினுள் கொஞ்சம் தூசியும் மண்ணும் கலந்து இருக்கிறதுதான்,அதன் வாடையே இது என இறுதிப்பட்டியலிட்டு சொல்லி விட்டுச் சென்றது,

”பொது இடம் அப்படித்தான் இருக்கும்,அதிகாலைநாலைரை மணிக்குபேருந்து ஓட ஆரம்பித்ததிலிருந்து ஏறி இறங்குற பயணிகளின் எண்ணிக்கை, அவர்க ளின் வருகை,அவர்களது சுகம் மற்றும் துக்கம்,அவர்கள் சுமந்த எண்ணங் கள்,உடன் வருகிற அவர்களின் பிள்ளைகள் மற்றும் அவர்கள் உடன் கொண்டு வருகிற கைப்பொருட்கள் எல்லாம் எல்லாம்,,,,,எத்தனை எத்தனை,,,,,,?இத்த னையுடன் சேர்ந்து அவர்கள் அணிந்து வருகிற செருப்பில் கொஞ்சம் தூசியும் மண்ணும் ஒட்டிக்கொண்டு வந்தால்தான் என்ன குறைந்து போகிறது இப்போ து,,?அதையும் மீறி அவர்கள் அவர்கள் கொடுக்கிற காசுக்கு கொஞ்சம் மண் ணை தானமாய் தந்துவிட்டுப்போனால்தான் என்ன,மண் நம் எல்லோருக்கும் பிடித்த விஷயம்தானே,,,?ஒன்றைப்போட்டால் பத்தாக முளைகொண்டு பலன் காண்பிக்கிற மண் நம் உடலோடும் மனதோடும் ஒட்டி உறவாடிக் கொண்டி ருக்க இங்கு மட்டுமாய் செப்பில் ஒட்டிக்கொண்டு வருகிற கொஞ்சோண்டு மண் நமக்கு அசூயை காட்டினால் எப்படி சொல்லுங்கள் என்பான் நண்பன், அது அப்படித்தான் என்ன செய்ய,,,?”அதது அதது செய்ய வேண்டிய வேலை களை செஞ்சிக்கிட்டுதான் இருக்கும், துர் நாற்றம் வீச வேண்டியது வீசித்தான் தீரும்,மணக்கவேண்டியது மணக்கத்தான் செய்யும்,மழையிலும் வெயிலிலும் காயவேண்டியதுகாயத்தான் செய்யும்,காற்றில் அடிச்சிகிட்டுப் போறது போகத் தான் போகும்.

“அது போல இன்னும் இன்னுமாய் நெறஞ்சி இருக்குற எல்லாமும் நம்மோட வாழ்க்கையில் ஒன்னாக்கலந்தது வந்ததுதானே,அதுக்காக கலந்துக்கிட்டு ஐக்கியமாகி இருக்கட்டும் தன் இஷ்டத்திற்கு எல்லாமும்ன்னு விட்டுறவும் முடியாது, கொஞ்சம் கட்டுக்குள்ளாவும் வச்சிருக்கணும்.

வீசுற காத்தோட அதிகத்தையும்,பெய்யிற மழையோட மிகையையும், சுள் ளிடுகிற வெயிலின் மென் அனலையும் இன்னும் இன்னுமானதையும் அப்ப டியே விட்டுறாம பிடிச்சி இழுத்து கொஞ்சமாவாவது கட்டுக்குள்ள வச்சிருக் கோம் தானே,,,,?அது போலத்தான் இதையும் கொஞ்சம் பிடிச்சிழுத்து கட்டுக் குள்ள வைச்சிருக்கலாமுன்னு தோணுது” என்பான் நண்பன் கூடவே,,,/

குனிந்தவாறு இருந்த இவன் மேலெழுந்து பார்த்த பொழுது பேருந்தின் முன் வாசலிலிருந்து பறந்துவந்த தூசி ஒன்று இவனது காலடி தொட்டு அங்கேயே சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறதாய் காற்றில்,

அடித்த காற்று தூசியை மட்டுமில்லை,இவனது முகத்திலும் மோதி கொஞ்சம் கொஞ்சம் நெளிய வைக்கிறதாய்/

முன்பெல்லாம் ஜன்னலோர சீட் கிடைத்தால் விரும்பி அமர்வான். இப்பொ ழுதெல்லாம் கொஞ்சம் யோசனையாக இருக்கிறது.கொஞ்ச பயமாகவும் கூட,,,/

வலது பக்கம் முகப்பக்கவாத நோய் வந்ததிலிருந்து வலது காதில் காற்றுப் பட்டாலோ,சில்லென தண்ணீர் அடித்தாலோகொஞ்சம் குளிராகவும் முகம் ஒவ்வாமைக்குள்ளாவும் ஆகிப்போறது, அதனால்தான் இப்பொழுது ஜன்ன லோர சீட்டில் அமர்வதற்கு கொஞ்சம் யோசனையாக இருக்கிறது, அப்படியே அமர வேண்டிவந்தாலும் இடதுபக்க காது ஜன்னலோரக் காற்றில் படுமாறு அமர்ந்து கொள்வான்.

இப்பொழுது பஸ்ஸின் பின் புறத்தில் கடைசி சீட்டுக்கு இரண்டு சீட்டுக்கு முன்னாய் அமர்ந்திருந்தான், அதிலும் இடது காதை ஜன்னல் கம்பிக்கு காட்டியவாறு/

எங்கிருந்து வந்தது அந்த சப்தம் எனத்தெரியவில்லை,பேருந்துஅதிர்வெடுத்து செல்லச்செல்ல சப்தத்தின் அளவு கூடிக்கொண்டே தெரிந்தது.

இவன் பிடித்துக்கொண்டு வந்த கம்பிக்கு இரண்டு தள்ளி நின்ற கம்பியிலிரு ந்து தான் அந்த சப்தம் வந்தது.

கிரீச்,கிரீச்,கிரீச்,கிரீச்,,,என்கிற சப்தம் விடாமல் காதைக் குத்திய போது பேருந்தினுள்ளாய் இருக்கிற கம்பி மட்டுமாய் அப்படியில்லை,மாறாக எல்லா மும் அப்படித்தான் என்று சொல்லத்தோனியது.

மழை பெயதால் ஒழுகியது,வெயிலடித்தால் உள்ளே வெளிச்சம் எட்டிப்பார்க் கிறது,காற்றடித்தால் தூசு வந்து விழுகிறது.

ஒரு மழை நாளின் போது மதுரைக்குப்பக்கத்தில் இருக்கிற ஊருக்குப்போய் வந்து கொண்டிருந்த பொழுது பஸ்ஸில் டிரைவர் சீட்டுக்கு மேலே குடை கட்டியிருந்தார்கள்,

குடையிலிருந்துவழிந்தமழைத்தண்ணீர்அவரது வலது மற்றும் இடது கையை நனைத்தவாறிருந்தது,

வழிந்த நீரை துடைத்து விட்டுக்கொண்டே அவரும் பேருந்தை ஓட்டுக் கொ ண்டு வந்தார்,

இதுக்கு நம்ம பக்கம் ஓடுற பஸ்ஸீக தேவலை போலருக்கே என்கிற நினை ப்பை சுமந்து அன்று ஊர் வந்தான்.

”சின்னப்புள்ளை அவ ,அவளுக்கு என்னதெரியும் நல்லது கெட்டது,,” என்ற பேச்சின் போது ”நல்லது கெட்டது தெரியாதுன்னு மட்டும் சொல்லாத மாமா, எல்லாம் தெரிஞ்சிருக்கிற அவளை ஒண்ணும் தெரியாதுன்னு நம்ப வைக்கி றது அவளோட மூஞ்சிதான் மாமா அவளோட மூஞ்சிதான்”,

”அவளுக்கா ஒண்ணும் தெரியாதுன்னு சொல்ற,அவ இருக்குற இருப்புக்கும் திங்கிற தீனிக்கும்,,,,,,,,,,,ஹீங் கொடுமை,,,,

”நம்மளப்போல ஆட்கள்தான் இன்னும் ஈவு யெறக்கம், பாவம் புண்ணியமுன் னு நெனைச்சிக்கிட்டு திரியிறோம்,

அவளப்போலபுள்ளைகளுக்கு அப்பிடின்னா அது என்னன்னு கூடத் தெரியாது, இன்னும்சொல்லப்போனா அது ஒரு அனாவசியச்சொமைன்னு நெனைக்கிறா ங்க.நெருங்கிப்போயிக்கேட்டா அதெல்லாம் ஒருகெட்ட வார்த்தைங்க சார்ங்கு றாங்க,,,,,,

”சரி வளர்ப்பு அப்பிடி,,,அவ என்ன செய்வா பாவம்,,,,என்றவனைப்பார்த்து அதெ ல்லாம் வளப்பு அப்பிடின்னு சொல்லாதீங்க,இதுக்கு மேலா துப்புக்கெட்ட பழக் கம் இருக்குற வீடுகள்ல வளந்த புள்ளைங்கெல்லாம் நல்லா இருக்குறத நம்ம கண் கொண்டு பாக்குறமா இல்லையா,,,,?என இவனது இருக்கைக்கு பின் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த இருவர் பேசிக் கொண்டு வந்தது இவனது காதைக் குத்தி மனம் நுழைந்ததாய் /

அவர்களது பேச்சிலிருந்த இலை மறைவு காய் மறைவு எல்லாம் தாண்டி காட்சிவிரித்தசொற்கட்டு நடப்பின் யாதர்த்தம் ஒன்றை பிம்பமாய் வைத்து விட்டுப் போகிறது,

போகட்டும் அதற்காக இப்படியா என்ற வினாவை மனதில் நிறுத்திய மறுக ணம்,”ஏய் மாமாஅவ வேற யாருமில்லை,ஒரு வகையில எனக்கு சொந்தம் தான்,,, நாங்களும் சொந்தமுங்குற உரிமையில எவ்வளவோ சொல்லிப் பாத் தோம் கேக்குற மாதிரி இல்ல,கழுத பட்டுத்திருந்தட்டுமுன்னு விட்டுட்டம்.

”இப்பயே இப்பிடி இருந்தையின்னா ஊருக்குள்ள திரியிற சல்லிக சீரழிச்சிப் போடுவாங்கம்மான்னு எவ்வளவோ சொன்னம்,ஒன்னையும் காதுல போட்டுக் குற மாதிரி தெரியல,அவன் புருசங்காரன் என்னடான்னா எனக்கென்னான்னு தொடைச்சிப்போட்ட மாதிரி அலையிறான்,

”நெருங்கிப்போயிகேட்டா இப்பிடிக்கழுதைகளகட்டிவச்சாலும்கயிற அத்துக் கிட்டு போயிருமப்பாங்குறான்,

சரிதான் ரெண்டு புள்ளைகளாகிப்போச்சி ,இனி என்னத்தபோட்டுக்கிட்டு அவ கிட்ட மல்லுக்கு நின்னுக்கிட்டு,பாக்க வேண்டியதுதான், ரொம்பத்துள்ளுனான் னா,நீஓங்வழியப்பாத்துக்கிட்டுப்போ,நான்ஏங் வழியப்பாத்துக்கிட்டுப் போன்னு போயிற வேண்டியதுதான்,

என்ன புள்ளைங்கதான் பாவம் ,அதுக மொகத்துக்காகத்தான் மருகி மருகி நிக்க வேண்டியதிருக்கு,இல்லைன்னா எப்பவோ நான் அவள விட்டுட்டு தூரப் போயிருப்பேன்றவங்கிட்ட என்ன பேச முடியும்,

ஒரு வகையில் பாக்கும் போது அவனும் பாவமாத்தான் தெரியிறான்,

”அவன் சொன்னது போல இந்த மாதிரி ஆள்க கட்டி வச்சாலும் அத்துக்கிட்டுப் போயிரும் மாமா” எனப் பேசியவன் அவனது காதில் ஏதோ சொல்லி விட்டு சிரித்தான் சப்தமாக/

கண்டக்டர் இருவருக்கும் தெரிந்தவராக இருப்பார் போலிருக்கிறது,

“ஏம்பா ஒங்க ரெண்டு பேருக்கும் வேற வேலை வெட்டி இல்லையாப்பா, அனேகமா வாரத்துல நாலு,இல்லைன்னா அஞ்சி நாளு இந்த டயத்துக்கு பஸ் ஸீல ஏறிறீங்க,பெரும்பாலும் இது போலான பேச்சுக்களத்தாம்பா பேசுறீங்க, ஒங்களுக்கு பேசுறதுக்கு வேற பேச்சே கெடைக்கலையா,நாட்டுல என்னென்ன நடக்குது அதெல்லாம் விட்டுட்டு இப்பிடி வாய்க்கு வெளங்காம பேசிக்கிட்டு திரியிறீங்களேப்பா,,,,,,கொஞ்சம் கூட ஒரு லஜ்ஜை இல்லாம,,,,

”நீங்க சொல்றது உண்மையாக்கூட இருக்கட்டும் அதுக்காக இப்பிடியா தம்பட் டம் அடிச்சிக்கிட்டு திரிவீங்க,வெளங்காத ஆள்களா,,,,,என சபதமிட்டவர் “ஏயப் பா,கொஞ்சம் முன்னபின்ன யோசனை பண்ணி பேசுங்க எதையும் ,நம்மளும் பொம்பளப் புள்ளைக கூட பொறந்துக்கம்.

”அப்பிடியே நீங்க சொல்றது போல இருந்தாலும் கூட ஒரு விஷயம் நடக்கு றதுக்கு சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைன்னு ஒண்ணு இருக்குல்ல,,,,

”ஒங்க வயசு ஆள்க இதெல்லாம் நிதானிச்சி கணக்குல எடுத்துப்பேசுவாங்கன் னு கேள்வி, நீங்க என்னடான்னா,என்னமோ விரிச்சி வித்த கதையா பேசிக் கிட்டுஇருக்குறீங்க”,,,,,,என்ற கண்டக்டர்அடபோப்பா,,,,மொத வேலையா ஒங்க ரெண்டு பேரையும் ஒங்க ஊரு வந்ததும் யெறக்கி விடணும், இல்லைன்னா பஸ்ஸீ நாறிப்போகும் நாறி”எனப்பேசிய கண்டக்டரை அவர்களின் அருகில் இழுத்து அமர வைத்துக்கொண்டார்கள்,

”அடப்போங்கப்பா,போக்கத்த ஆள்களா”என்றவாறு அவர்களை விட்டு எழுந்து போய் கண்டக்டர் இருக்கையில் அமர்ந்தவர் சாலையை பார்த்துக்கொண்டும் அடுத்து வரப்போகிற ஊர் நிறுத்தத்தை எதிர் நோக்கிக்கொண்டுமாய்,,,/

இவன் போய்க்கொண்டிருந்த இடம் மதுரை பைபாஸ் சாலையாக இருந்தது,

நன்றாகஇருந்தால்மொத்தப்பேருந்திலும்இருபது பேருக்கும் குறைவாகத்தான் இருப்பார்கள்,

அவரவர்கள் அவரவது கதை பேசிக்கொண்டும் சாலையை வேடிக்கை பார்த் துக் கொண்டும் பேருந்தினுள்ளே எப்,எம் மில் ஒலித்த பாடல்களை கேட்டுக் கொண்டுமாய் உடல் சுமந்தும் மனம் சுமந்துமாய் பயணித்துக் கொண்டிருந் தார்கள்.

வழக்கமாக செல்கிற வழிதான்,வழக்கமாக பார்க்கிற ஊர்கள்தான்,ஆனால் அன்றாடம் பார்க்கக்கிடைக்கிற மனிதர்களும் அவர்களின் செய்கைகளும் காட் சிகளும் மாறி மாறித்தெரிவதாய்,,,,/

இன்றிலிருந்து மிகச் சரியாக பின்னோக்கினால் இரண்டு மாதங்களுக்கு முன் னால் இரு சக்கரவாகனத்தில் வந்து போய்க்கொண்டிருந்த நேரம்,

அசந்தர்ப்பவிதமாய் இந்த ஊரில் மாறுதல் கிடைத்த நாளன்றிலிருந்து கடந்த இரண்டு மாதங்கள் வரை இரு சக்கரவாகனத்தில்தான் பயணித்துக்கொண்டி ருந்தான்,

இரவு பகல் என எந்த நேரம் என கணக்கில்லை,பிறவிப்பயனே இந்த இரு சக்கரவாகனம்ஓட்டுவதே என முடிவெடுத்தது போல் அதில்தான் போய் வந்து கொண்டிருந்தான்,

இடையிடையில் போலீஸ் தொந்தரவு,லைஸென்ஸ் சிக்கல்,ஹெல்மெட் பிரச்சனை,,,,என இத்தியாதி இத்தியாதிகள் இருந்த போதும் கூட இரு சக்கர வாகனத்தை கைவிடுபவனாக இல்லை,

இதையெல்லாம்கூட தாங்கிக்கொள்ளலாம்போலும், சாலையின் மேடு பள்ள ங்களும்அதனால்எதிர்கொள்கிறசிரமங்களையும்தான்தாங்கிக் கொள்ள முடிய வில்லை.

ஓரளவிற்கு நிதானித்து இரு சக்கரவாகனத்தின் வேகத்தை சற்றே குறைத்து எதிர்ப்படுகிற பள்ளம்,

பள்ளத்தைத்தாண்டி வேகத்தை கூட்டி சிறிது தூரம் போகுமுன் அடுத்த பள்ள ம் வந்துவிடும்.

இப்படியாய் பள்ளத்தை எதிர்நோக்கி மெதுவாயும் பள்ளம் கடந்து வேகமெடுக் கவுமாய் அந்த சாலையில் இரு சக்கர வாகன ஓட்டிகளின் வாழ்க்கை,அதில் இவனும் ஒருவனாய்,,,,/

இடையில் நின்ற ஊரிலிருந்து பஸ் நின்று கிளம்பும் போது ஒரு பாட்டி ஏறினார்கள்,எவ்வளவு நேரம் பஸ்ஸிற்காய் காத்து நின்றார்கள் எனத் தெரிய வில்லை,

பஸ் வந்ததும் இறங்கிய ஆட்களுக்கு வழி விட்டு விட்டு ஏறினாள், இறங்கி யவர்களில் கைக்குழந்தையுடன் இறங்கிக்கொண்டிருந்தப்பெண் ஏறும் முன் ஏறியவர்களை கொஞ்சமாய் கடிந்து கொண்ட அவள் ”ஏன் இவ்வளவு அவச ரம்,அதான்கைக்கொழந்தையோடஒருபொண்ணுவர்றாள்ல,,,அவசரப்படாட்டி என்னவாம்,,,,?என்றாள்,முண்டியடித்துக்கொண்டு ஏறியவர்களைப் பார் த்து/

கைக்குழந்தையுடன்இறங்கியபெண்ணைப்பார்த்து ”என்னம்மா,ஆணா, பொண் ணா”,,, நல்லாயிருக்கணும் என்றபடி பேருந்தினுள் ஏறினாள்,

”பாட்டிநீங்க கவனமா ஏறுங்க மொதல்ல,அப்பறம் பேசலாம் ஊராரோட”, எனச் சொன்ன கண்டக்டரிடம் ”அவ யாருன்னா என்ன தம்பி,இப்போதைக்கு ஏங் பேத்தின்னு நெனைச்சிக்கிருறேன் எனச்சிரித்தவள் கையில் வைத்திருந்த ஆளுயர கம்பை படியின் ஓரமாய் போட்டு விட்டு ஏறினாள்,

முதுகு கூன் போட்டிருந்தது.முகம் முழுக்கவுமாய் சுருக்கம் கண்டிருந்த தோ ல் மடக்குகள் உடல் முழுவதுமாய் ஆகித் தெரிந்ததாய்,,,/

”என்னபாட்டி இந்த வயசுல பஸ் ஏறி செரமப்படாட்டி,பேசாம வீட்ல கெடக்க வேண்டியதுதான,என்ற கண்டகடரின் கேலிப் பேச்சிற்கு ”ஆமா பேசாம எங்கி ட்டு வீட்ல கெடக்க,இந்தா இருக்கு அடுத்தது,பேத்தியா ஊரு,பஸ்ஸிக்குள்ள ஏறுன மாயம் தெரியாது யெறங்குன மாயம் தெரியாது, நீ டிக்கெட்டுக் குடுத்து முடிக்கிறதுக்குள்ள நா யெறங்க வேண்டிய ஊரு வந்துரும்,,,” எனச் சிரித்த படியே ”அப்பிடியே பெரிய ஊருக்கும் டிக்கெட்டு எடுத்துகுடுத்துரு போயிச் சேந்துறேன்,,,”என்றாள் கண்டக்டரிடம்,

பதிலுக்கு கண்டக்டர் அதெங்கிட்டுப்போக,அங்க ஏற்கனவே வரிசையில நிக்கி றாங்கலாமுல்ல, இதுல நீங்க வேற போயி நிக்கணுமுன்னா எப்பிடி,,/பேசாம இருக்குறசோத்தத் தின்னுட்டு இப்பிடியே பஸ்ஸேறி வாங்க,பஸ்ஸேறிப் போ ங்க,நானும்டிரைவர்அண்ணனும் இருக்கோம் எங்கள ஒங்க பேரப்புள்ளைங்க மாதிரி, நெனைச்சிக்கங்க,பத்திரமா ஒங்கள பஸ்ஸீல ஏத்திக்கொண்டு போயி எங்க யெறக்கணுமோ யெறக்கி விட்டுட்டுபோயிக்கிட்டே இருக்கோம், இப்பிடி நாங்கெல்லாம் தொணை நிக்கும் போது பெரிய ஊருக்கு டிக்கெட்டு கேக்காட் டி என்ன,,,,,? என்றவாறு டிக்கெட் கிழித்துக்கொடுத்த கண்டக்டர் மூதாட்டி யிடம் காசு வாங்கவில்லை.

கலர் பஸ்,டவுன் பஸ் இது இரண்டுதான் இவனுக்கு வாய்த்தது,

ஒன்பது மணிக்கு வந்தால் கலர் பஸ்ஸில் ஏறிக்கொள்ளலாம்,

தனியார் பேருந்து,உடல் முழுவதுமாய் பூசிகொண்ட வெள்ளைக்கலரின் மேல ள்ளித்தெளித்த பூக்களாயும் அதன் ஊடாய் தரை துளைத்து முளைத்த வான வில்லாய் கலர் காட்டி அங்கங்கே அள்ளித் தெளிக்கப்பட்ட மலர் கொத்துக்கள் பேருந்தின்முன்னும் பின்னும் பக்கவாட்டிலுமாய் முளைத்துத்தெரிவது போல பேருந்து முழுக்கவுமாய் தன் நிறம் காட்டியும் கலர் காட்டியுமாய்/

காட்டிய கலர்களின் சேர்க்கை கண் சிமிட்டி சிரிக்கிற பூக்கள் போல தூரத்தில் வருகிற போதே பஸ்ஸிற்காய் காத்திருக்கிறவர்களை கைதட்டிக்கூப்பிடுவ தை  போல் இருக்கும்.

கூப்பிட்டகுரலுக்குஓடோடிப்போய் ஏறுகிறவர்கள் ஏறவேண்டுமானால் ஒன்ப து மணிக்கெல்லாம் சரியாக பஸ்டாப்பில் இருக்க வேண்டும்.

கொஞ்சம் ஐந்து அல்லது பத்து நிமிடம் தாமதமாகிப்போனால் அடுத்து டவுன் பஸ்தான்.

இன்று கொஞ்சம் தாமதமாகிப்போனது,அடுத்த பஸ்ஸில்தான் போய்க் கொண் டிருந்தான்,

28 Apr 2019

ஹைஜீனிக்,,,,,


நிழல் கடந்த நிஜமொன்று
அதிகாலை கண் விழிக்கையில் வீட்டின்
தரை பட்டுத்தெரிகிறது,
வாசல் பெருக்கி கோலம் போட்ட
மனைவியின் முகம்
பள பளத்த டைல்ஸ் தரையில்
விளக்கு வெளிச்சம் பட்டு மின்னிடுகிறது,,,/
சிறுது நேரத்தில் 
தரை அழகாகிவிடுகிறது,
வீடு புனிதப்பட்டுக்கொள்கிறது,
போட்ட கோலமும்,தெளித்த தண்ணீரும்,
கூட்டிய வாசலுமாய் விசாலம் கொண்ட இடம்
அன்றிலிருந்து திரும்பவும்
வீடென அழைக்கப்படுகிறது,,,/   


                    *********************


வீடு கூட்டுகையில் தப்பிப்போன போன
ஒற்றை தூசி தட்டையாய்,உருண்டையாய்
பின் ஏதோ ஒரு வடிவம் காட்டி நின்று நிலைத்து
பள பளத்த தரையின் உள் வடிவத்தின் உள்ளாகவும் 

அருகாமை காட்டியுமாய்,,,/

                           ******************

சாலையோரக்கடையில் மூதாட்டியிடம்
பணியாரம் வாங்கிகொண்டு திரும்பும் போது
எதிர்பட்ட நண்பன் சொல்கிறான்,
”இங்கெல்லாம் ஏதும் வாங்காதே,
சுத்தத்திற்கு உத்திரவாதம் கிடையாது,வா என்னுடன்”,,,,என
கூட்டிக்கொண்டு போன கடையில்
வாங்கிய பலகாரத்திற்கு சட்டைப் பையிலிருந்த
பாதி பணம் காவு போய்விடுகிறது,
நாங்கள் வந்ததையும் நண்பன் பேசியதையும்
பலகாரம் வாங்கியதையும் பார்த்தவாறே
கடையின் ஓரமாய் நின்று கையேந்திக்கொண்டிருந்த
பிச்சைக்காரர் கடை முதலாளியின் வசை பேச்சில்
மறுதலிப்புக்குள்ளாகிறார்,
இருக்கிற காசுக்கு தகுந்தாற்போல பணியாரம்
கொடுத்து அனுப்புகிற மூதாட்டி
தான் சுட்ட முதல் பணியாரத்தை
சாலையோர பிச்சைக்காரருக்குப்
படைத்து விட்டுத்தான் வியாபாரத்தை ஆரம்பிக்கிறாள் அன்றாடம்
என்பது ஏனோ அந்நேரம் நினைவிற்கு வந்து போவதாய்,,. /

                            **************************

பெரும் அதிர்வு கொண்ட பேருந்துகள்
வேகமெடுத்துக்கடக்கிற இடம் கிராமங்களாயும்,
நகரங்களாயும் ,அதன் கைபிடித்துச்செல்லும்
புற வழி மற்றும் அகவழிச்சாலைகளாகவும் பூத்துச்சிரிக்கின்றன,
வெடித்துச்சிரித்த பூக்களின் மென் இதழ்களாய்
சாலைகளிலும் கிராமத்து ,நகரத்து வீடுகளினுள்ளுமாய்
குடிகொண்டிருக்கும் மனிதம் அகம்,மற்றும் புறம் கண்டு
தன் நிலையில் பிடிகொண்டு வாழ்வதாயும்,பெரும் அதிர்வெடுத்த பேருந்துகளில் தங்களை உள்ளிருத்திப் பயணிப்பதாயும்,,,/

                                            ***********************
கனவுகளில் நனவுகளும்,
நனவுகளில் கனவுகளுமாய்
பயணிக்கிற வாழ்க்கை
தொட்டுச்செல்கிற தூரங்களின்
விளிம்புகள் நனவோடைகளின் நினைவுக்குறிப்புகளாய்,,,

                             **********************

பேருந்தின் நிறுத்ததில் நின்று கொண்டிருந்த நான்
நேரம் கடந்து, நேரம் கடந்து நிற்கிறேன்,
வர வேண்டிய பேருந்து அரை மணி தாமதம் என்றார்கள்,
ஏதோ பழுதாம்,பழுது சரி செய்யப்பட்டு பேருந்து சாலையில் அம்புக்குறியிடுவதற்கு முன்னாய்
காத்திரமாய் ஒரு தேநீர் அருந்தி விடலாம்
என்கிற நினைப்பில் கடை நோக்கி நகன்ற நேரம்
பேருந்து கடந்து விடுகிறது நிறுத்தத்தைத்தாண்டி,,/
பரவாயில்லை வாருங்கள்,
இது போலான பொழுதுகளில்தான்
நாவின் சுவைறும்புகள் தொட்டு உள்ளின் உள்ளில்
பயணிக்கும் ஒவ்வொரு மிடறு தேநீரையும் சுவைத்தருந்திக்கொண்டே பேசிக்கொண்டிருக்கலாம் சிறிது நேரம் என்றார் கடைக்காரர்,,,/

                                   **********************

அவசரம் காட்டி சென்று கொண்டிருந்த என்னை
ஸ்னேகம் கொண்டும் தோள் தொட்டுமாய்
அழைத்த குரல் தேநீர்க்கடைகாரருடையதாய் இருந்தது,
"பேருந்து விட்டு கீழிறிங்கியதுமாய்
எனது கடை வாசலுக்கு வழியிட்டு விடும் நீங்கள்
இன்று நான் தருகிற ஒரு மிடறு தேநீரைக்கூட அருந்தாமல்
செல்வது வருத்தமளிக்கிறது எனக்கு"
என்றவரின் பேச்சில் வியாபாரம் ,பணம்,,,,
என்கிற சொல் தாண்டி அன்பும் வாஞ்சையும் போர்த்திக் கிடப்பாதாய்,,,/

                                  ***************************


அதிர்வு கொண்ட பேருந்தின் பெரும் பரப்பெங்குமாய் அமர்ந்திருந்த மனிதர்களும் அவர்களின் கைபொருட்களும் கூடவே சுமந்து வந்த பிள்ளைகளும் நெருக்கம் கொண்டு அமர்ந்திருக்க,,,
வேகம் கொண்டு போய்க்கொண்டிருந்த பேருந்தின்
நகர்வின் கூடவே அத்துவான வெளியில் காய்ந்து கொண்டிருந்த வெயிலும் அவர்கள் அனைவருடனும் சேர்ந்து பயணிப்பதாக,,,/

                              ***********************

கடித்துப்போட்ட வெள்ளரிப்பிஞ்சின்
சிறு துண்டொன்று பேருந்தின்
ஜன்னல் விளிம்பில் ஒட்டிக்கிடக்க
ஓரச்சீட்டில் அமர்ந்த சிறுமி
சிறிது நேரம் அதை உற்றுப்பார்த்தவாறிருந்து விட்டு
இன்னமும் ஈரம் காயாமல் இருந்த வெள்ளரித்துண்டை எடுத்து
எறிந்து விட்டும் கைலியிருந்த கர்ச்சிப்பால் தூசியை தட்டிவிட்டும்
ஜன்னலின் விளிம்பில் கையூன்றியவாறு தாயை ஏறிட்ட போது
அவள் சொல்கிறாள்,
வெள்ளரிப்பிஞ்சின் ஈரம் மிகுந்த துண்டு
எப்போதும் சுவையானதும் பின் பசி போக்குவதும் ஆகும்/
ஈரங்களும் ,வாஞ்சைகளும் இல்லையேல்
வாழ்க்கை அர்த்தமற்றுத்தான் தெரிகிறதாய்,,,,/

                                   ******************



                          



            

20 Apr 2019

வழிக்கணக்காய்,,,,


வணக்கம் நண்பரே நலம்தானே,,,,?

நலமே வந்து நலம் விசாரிக்கையில் நலத்திற்கென்ன குறைச்சல் இருந்துவிட முடியும்,,,?என்கிற மழுப்பல் பேச்செல்லாம் வேண்டாம்.நேரடியாய் நலம் என் றால் நலம்,அதுஇல்லையெனில் இல்லை எனச் சொன்னால் போதும், அதுவே மனதிற்கு இதந்தரும் சொல்லாய், செயலாய்,ஆக்கமாய் ஊக்கமாய்,,,,/

அது விடுத்து மனதிற்கு இதந்தரும் பொய் எல்லாம் வேண்டாம்.சரி அது வழ க்கம் கொண்டதுதானே,மிகை மீறா பொய்யும்,மிகை மீறா நடிப்பும் நன்மை யில் முடியும் என்பதுதானே வழக்கமானோர் வாக்கு ,அதனால் சொல்லிக் கொள்வோம், கொஞ்சமாயும் மனம் பாதிக்காத அளவிலுமாய்/

கவிதைக்கு மட்டும்தானா,,,?நம் போன்ற நண்பர்களின் பேச்சிற்கும் அழகு சேர்ப்பது தானே பொய்,,,,/

இன்னும் என்னனென்னமோவாய் சொல்லலாம்.சரி அதிருக்கட்டும்,

சென்ற வாரம் வந்தேன் தங்களின் ஊருக்கு,நிலை கொள்ளாமல் அத்துவான வெளியெங்குமாய்பூத்துக்குலுங்குறமலர்ச்செடிகளைப்போலவும்,அவைகளின் நிரம்பித்தளும்புகிற வாசத்தைப்போலவும் அன்றலர்ந்திருந்த மனதினனாயும் மனம்நிறைத்திருந்தசந்தோஷத்தைஅள்ளிக்கட்டிக்கொண்டு தங்களை நோக்கி பயணிக்கிறவனாயும் அம்புக்குறியிடவனாயும்,,,/

ஒன்பதரை டூ பத்தரை முகூர்த்தம்,தங்களது ஊரில்தான் திருமணம்,

பெண்ணுக்கு சென்னைப்பக்கம் ஊர் என்றார்கள்,மாப்பிள்ளை நம்ம ஊர்க் காற்றை அளவில்லாமல் அள்ளிக் குடித்தவந்தான்,

மலர்ந்திருக்கிற மண்ணில் சேர்ந்தாற்ப் போல் கால்மணி நேரம் நின்றால் நம் பாதத்தின் அடியில் வேர் விட்டுப் போகிற விவசாய பூமி அது,

சொல்லைப்போட்டால் நெல் விளையும் மண்ணாய் மந்திர வித்தை கொண்ட மண் அது,

ஒன்றைப்போட்டால் பத்தாக விளைச்சல் காட்டிய மண்ணை அப்படி ஆக்கி வைத்திருந்தார்கள் அந்த விவசாயிகளும் உழைப்பாளிகளும்/

உழைப்பாளிகளின் உடம்பில் குடிகொண்டிருக்கிற வியர்வைக்கு எப்பொழுது மே வாசம் உண்டு எனச்சொல்வதை நிஜமாக்கினார்கள் அவர்கள்,

நேர் கோடு காட்டியும் வகிடெடுத்துமாய் வழிகிற நீர் வரி வியர்வைக் கோடு களின் கனப்பரிமாணங்கள் அவர்களின் வாழ்வை பிரதிபலித்ததாய்,,,/

விழி கழண்டு ஓடுகிற பார்வை பட்ட இடத்தில் பட்டுத்தெரிகிற மண் நம்மி டம் பேசுகிறது என்றும் அதன் சுவாசம் நம்மில் படர்கிற பொழுதுகள் ஜீவநாதம் மீட்டியும் ,உயிரோட்டமாயும்,,/

அப்படியாய் மனிதர்களையும் மனிதர்கள் விளைவித்த விளை பொருட்களை யும்,அவர்களின் உழைப்பையும் மிகையில்லாமல் நிஜம் காட்டி வளர்த்திருக் கிற மண்ணில் வளந்தவன் அவன்,

அவன் அந்த ஊரில் வளர்ந்தான் எனச்சொல்வதை விட அவனை அந்த ஊர் வளர்த்தது எனச் சொல்லலாம்,

விவசாயம்வளர்ந்தபூமியில்விவசாயத்தை உயிராய் நேசிக்கிறவனாக/ அப்படி யானவன்தான் மாப்பிள்ளையாக,,,,

ஏதோ ஒரு வேளையாய் சென்னைக்குச்சென்றவன் அவனது அக்கா வீட்டில் சிலநாட்கள் தங்க நேரிட்ட போது ஐ.டி கம்பெனியில் பணி புரிந்த அந்த பெண் அறிமுகம் என்றார்கள்,

மெலிந்த தேகம்,சிவந்த நிறம்,நடுவாந்திரமான உயரம் என்றெல்லாம் இருந்த அவளது உடலழகு அவனைக்கவர்ந்ததை விடவும் அவளது படிப்பும் பேச்சும் அவனைக்கவர்ந்தது எனச்சொல்லலாம்,

அப்படியெல்லாம் இல்லை ,எதுவும் கஷ்டமில்லை சார் இங்கு ,கற்றால் எல் லாம்சாத்தியம் என பேச்சின் ஊடாக ஒருநாள் அவனிடம் சொன்னாள் அவள்.

”பார்த்தேன் ,சிரித்தேன்,பேசினேன்,பின் தான் பழகினேன்” என்கிற சொல்லை ருசுப்படுத்தும் விதமாகவும்,மனம் காத்த தனமாயும்தான் அவர்களது நட்பு ஆரம்பித்தது,

ஆரம்பத்தில்அவளைப்பற்றிஏதும்சரியாகத்தெரியாது அக்கா வீட்டின் பக்கத்து வீட்டுப் பெண் அவள் என்பது தவிர்த்து/

தூக்கம் வராத இரவுகளில் வெளி வராண்டாவில் உலாத்துகிற போது அவளது வீட்டில் அந்த நடுராத்திரியிலும் லைட் எரிந்தது,

தயங்கித்தயங்கி ஒரு நல்ல நாளாய் பார்த்து சுபமுகூர்த்த சுப வேளையாய் அல்லாத தினமாய் கேட்டே விடுகிறான் அவளிடம்/

எதற்கு இரவு இவ்வளவு நேரம், விளக்கின் ஒளிர்வு,,,? அதற்கான அவசியம் என்னஇங்கு, கரண்ட் பில் எகிறிப்போகாதா,,,,,?என வரிசை காட்டி அடுக்கிய கேள்விகளுக்கு ”படிக்கிறேன்” என்றாள் பொதுவாக,/

”படிப்பா,இந்தவயதிலா,படித்து முடித்து பரிட்சை எழுதி இண்டர்வியூ பாஸ் பண்ணி ஒரு அரசு வேலையிலுமாய் அமர்ந்து செட்டில் ஏகிவிட்டீர்கள்,பின் என்ன இப்பொழுது போய் படிப்பு,,,,,,,,?எனக்கேள்விக்குறிட்டவனிடம் அவள் சொல்கிறாள்,நீங்கள்சொன்னமுன்னதுவேலை,கம்பெனி,இண்டவிர்யூ,எக்ஸட்ரா, எக்ஸட்ரா,எக்ஸட்ரா,,,/

ஆனால்நான்படிப்பது,வாழ்க்கையின்எதார்த்தம்,வாழ்க்கையின் நிறை குறை எனஇன்னும்இன்னுமாய்நிறைகொண்டவைகளைபடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் யாருமற்ற அத்துவான இரவில்,

இருட்டை அடையாளம் கொண்ட இரவுகள் என்னில் இன்றளவும் வெளிச்சத் தை விதைத்து விட்டுச் செல்கிறது என்றால் அதற்குக்காரணம் நான் படிக்கும் புத்தகங்களே,,,/

நான் படிக்கிற புத்தகளிலெல்லாம் வலராறு, இருக்கிறது.புவியியல் இருக்கி றது, விஞ்ஞானம் இருக்கிறது.அது தாண்டி ஆன்மீகம்,பக்தி சுற்றுலா இயற்கை என எல்லாம் இருக்கிறது,

அதை மீறி இவைகளை கைக்கொண்ட மனிதர்களின் ஈரம் உறைகொண்ட வாழ்க்கை இருக்கிறது, அவர்கள் எல்லாம் புத்தகங்களை படிக்கிற கனம் தோறுமாய் என்னிடம் பேசுகிறார்கள், சிரிக்கிறார்கள், துக்கம்பகிர்கிறார்கிறார் கள், அளாவளாவுகிறார்கள்,வாழ்க்கையின் சுக துக்கங்களைப் பகிர்ந்து கொண் டவாறே இயற்கை வளம்மிக்க காடுகளையும்,அவை அடை காக்கும் விலங் குகளையும்,முகடு வைத்த மலைகளையும்,நீர் நிலைகளையும் சிறு மற்றும் பேரருவிகளையும் கடந்தும் எனக்கு அவைகளை அறிமுகம் செய்வித்துமாய் மகிழ்கின்றன,

அது போலாய் விஷயங்களை உள்ளடக்கிய புத்தகங்களைத்தான் இது நாள் வரை நான் நேரம் காலம் பார்க்காமல் படித்துக்கொண்டு வருகிறேன்,

பொதுவாய் புத்தகங்கள் என்னை புதுப்பிப்பதாய்,,ஆகவே மனம் விரும்பி ஏற்றுச்செய்கிறேன் அப்பணியை,,,/எனச்சொன்னவள் இவன் மனம் பிடித்து நுழைய அவளையே கரம் பற்ற முடிவு செய்த சிறிது நாளிலிருந்து இரு வீட்டாரின் இடையேயான பேச்சிற்கு முளைத்த சிறகு இரு வீட்டாரின் பேச்சு ,பரிமாற்றம்,மற்ற மற்றவைகள்,,,,என முடித்து இப்பொழுது திருமணத் தில் வந்து விடியிட வைக்கிறது,

அவளே மணப்பெண்ணாயும் அறிமுகமாகிறாள்,

திருச்சி டூசென்னை செல்லும் சாலையில் இருந்த மண்டபத்தில்தான் திரும ணம்,

மண்டபம் பெரிதுதான்,ஆனால் பார்க்க லட்சணமாக இல்லை,அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் உருட்டி எறியப்பட்ட பேப்பர்ச்சுருளைப் போல அங்கங்கே கட்டிடங்கள் பிரிந்து பிரிந்து நின்றது மண்டபத்தின் ஏக்கர்க்கணக்கான வளா கம் முழுவதும்,

பொதுவாக கட்டிடங்களை கட்டுவதை விடுத்து பின்னினால் சிறக்கும் என்பார் எனக்குத் தெரிந்த கொத்தனார் ஒருவர்,

அவர் சொல்லை வைத்துப்பார்க்கிற போது இவர்கள் கட்டிடத்தை பின்ன விட் டிருந்தார்கள்.

மனதில் நில்லா அந்த மண்டபத்தின் பெயரை மனம் இறுத்தி நிறுத்தப்பார்த்து முடியாமல் வீட்டை விட்டு கிளம்புகிற நேரமாய் ஓடோடிப்போய் வீடு முழுவ துமாய் தேடி கடைசியில் எனது தோளில் தொங்கிய பையிலிருந்து திருமணப் பத்திரிக்கையை எடுத்து திரும்வும் ஒரு முறை சரிபார்த்துக்கொண்டு அதே தோள்பையினுள் அதை பத்திரப்படுத்திக்கொண்டுமாய் விரைகிறேன், இடம் நோக்கி/

ஆமாம், திருமணத்திற்கு முதல்நாளே போக வாய்ப்பில்லாதவர்களுக்காய் திருமண வீட்டார்கள் பஸ் ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள்,

அதிகாலை ஐந்தரை மணிக்கு பஸ் பாலம் ஸ்டேசன் அருகில் இருந்து கிளம் பும் என எல்லோருக்கும் தகவல் சொல்லியும் ஏற்பாடு செய்தும் ஒருங்கி ணைத்தும் போன் செய்தும் குறுந்தகவல்அனுப்பியும்,வாட்ஸ் அப் செய்துமாய் சொல்லி முடித்த பின்பாய் அவசியம் வருகிறேன் எனச்சொன்னவர்களில் சிலர் வராமலும்,வரமாட்டேன் எனச்சொன்னவர்களில் சிலர் வருகிறேன் அவ சியம் என்பதாயும் சொன்ன சொல்லின் நுனி பிடித்தும் அதை இறுகக் கட்டிக் காத்தும் சொற்கட்டொன்றை உருவாக்கி அதை அவிழ்ந்து விடாமல் இறுக்கப் பிடித்து இரவு முழுவதும் தூங்காமல் விழித்திருந்து அதிகாலை நான்கு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து குளித்து முடிந்து வாசனையாய் பவுடர் செண்ட்டின் துணை கொண்டுகிளம்பலாம்என நினைக்கிற நேரமாய் போன் வருகிறது அதிகாலை நான்கரை மணிக்கு,/

“நான்தங்களுடன்திருமணத்திற்குவருவதற்காய்கிளம்பிக்கொண்டிருக்கிறேன், சற்று தாமதமானாலும் வந்து விடுகிறேன் உறுதியாய்,ஆகவே என்னை எதிர் பார்த்துக் கிளம்பவும்,,,” என வந்து விட்டபோன் பேச்சை மனம் பொத்தி ஏற்ற வனாய் நான்கரையிலிருந்துநகன்று மணி ஐந்தை எட்டித்தொடப் போகிற நேரமாய் கிளம்பி பாலம் ஸ்டேசன் வந்து அடைகிறேன் சீக்கிரமாய்,,/

நான் சென்று நின்ற அந்த வேளை டீக்கடைகள் கூட திறந்திருக்கவில்லை. உடனே நான் ஒரு டீக்குடித்தே ஆகவேண்டும் என நினைத்த வேளை பஸ் டிரைவர் போன் பண்ணியவாறே எனதருகில் கொண்டு வந்து பஸ்சை நிறுத் தினார்,

வந்தவர் சும்மா இல்லாமல் என மனதை பிரதிபலித்தவராய் சார் சற்றுத் தள்ளி ஒரு டீக்கடை திறந்திருக்கிறது,வாருங்கள் சாப்பிடலாம் எனக் கூப்பிட்டுப் போனார்,

குட் காம்பினேஷன் என மனதிற்குள் சொல்லியவனாய் டிரைவருடன் நடக்கி றேன்.

நடக்கிற அடி ஒவ்வொன்றுன்றுக்குமாய்,ஒவ்வொருவருக்காய் போன் பண்ணி அங்கு வரவழைக்க சரியாக ஆறு மணியாகிப் போகிறது.

ஒருவர் இருவரல்ல அறுபது பேர்,

ஆற்றை கூட்டி உள்ளங்கைக்குள் அடைக்கச் சொன்னால்,,,,,,,?கஷ்டம்தான், ஆனாலும் கொஞ்சம் முயன்று அடைத்து விட்டேன் என்கிற நினைப்பில் இரு ந்த வேளை பள்ளத்தை நோக்கி ஓடி வருகிற நீர் போல எல்லோரும் வந்தா ர்கள்,

இதில் மிகப்பெரும் கொடுமை என்னவென்றால் சற்று தாமதமாக வருவேன் எனபோன் பண்ணியவர் வந்ததற்கு பின் தான் சீக்கிரம் வந்து விடுவேன் எனச் சொன்னவர்கள் வந்தார்கள்.

ஒரு வழியாய் ஐந்து ஐந்தரை ஆனது,ஐந்தரை ஆறு ஆனது ,ஆறு ஆறே கால், ஆறே கால் ஆறரையாகி பின் ஏழு மணிக்கு எல்லோரும் ஏறி விட பஸ் ஸைக் கிளப்பினோம்,

இதில் மிகப்பெரும் கொடுமை என்னவென்றால் இவர்களையெல்லாம் ஒன்றி ணைத்துஒரேநூலில்கோர்த்து கொண்டு வழி நடத்திக்கூட்டிச் செல்கிறவனாய் நானாகிப் போனேன்,

அப்படியாய் கூட்டி வருகிற வழியில்தான் தங்களை நினைத்தேன் ,திருச்சி செல்கிறோமே நண்பரை பார்த்து விட்டு வரலாம் என ,

நினைத்தநினைப்புஅப்பிடியேஇருக்கசென்றுஇறங்கியதும்திருமணம்,சாப்பாடு திரும்பவுமாய்கூட்டிவந்தவர்களைஒன்றிணைத்து கிளம்ப என்பதுவே சரியாக இருந்தது, அதனால் வர இயலவில்லை,மன்னிக்கவும் சற்றே,,,,/ என மனதிற் குள்ளாய் ஒரு மடலெழுதி தங்களுக்கு அனுப்பிவைத்து விட்டு முடித்து விட்டு கிளம்புகிறேன் அங்கிருந்து/

தங்களை சந்தித்து தாங்கள் எழுதிய புஸ்தகம் ஒன்றை வாங்கிக்கொண்டும் தங்களிடம் சிறிது பேசி விட்டு வரலாம் என்கிற நினைப்பு பாகு முறுகிப் போன பலகாரமாகிப்போனதில் கொஞ்சம் வருத்தமே எனக்கு.

இருந்தாலும் அந்த வருத்தத்தை முன் நிறுத்தி இப்பொழுதைக்கு தங்களிடம் வருத்தம் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன் நண்பா,,,,/

காலம் மிகச் சிறந்த கணக்கீட்டாளன் என்பார்கள்,

அவன் இடுகிற கணக்குகளில் பிழை ஏதும் நேரிடாமல் இருக்குமானால் நாம் சந்திக்கநேர்கிறநேரம் கண்டிப்பாய்சீக்கிரத்தில்வாய்க்கும்சந்திப்போம் நண்பா,,/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...