16 Sep 2019

நீர் கானலில்,,,,

காலை வேளையில் ஒன்பது மணி இவனுக்கு பிடித்த நேரமாக இருக்கிறது,

விழிப் படர்வின் பொழுதுகளும் அதன் சொல்லித் தீரா அவதானிப்புகளும், மாறிப் போகா அதன் தொனிகளும் தீர்மானிக்கப்பட்ட மணியை எடுத்துக் காண்பிப்பதாய் இருந்தது,

கையில் வாட்ச்கட்டி வருடம் ஒன்றுக்கும் மேலாகிப் போகிறது. கட்டகூடாது என்கிற தீர்மானமெல்லாம் இல்லை,

ஒரு நாள் காலை வேலையின் அவசரம்,சாப்பாடு தண்ணி பாட்டில் எல்லாம் எடுத்தவன் வாட்சைக் கட்ட மறந்து போனான்.அந்த மறதியே இப்பொழுது வரை சாஸ்வதம் ஆகிப் போனதாய்,,/

சாமிநாதன்தான்சொன்னான் வாட்ச் கட்டிக்கொண்டிருந்த காலங்களில்,வாட்ச இப்பிடி கையோட மணிகட்டு மேலகட்டாம அடிப்புறமா திருப்பிக் கட்டு, நல்லாயிருக்கும் என,/

“டிங்ட டிங்டாங்க,டிங்ட டிங்டாங்”,,,ராதாவும் ரஜினியும் திரையில் ஆடிக் கொண்டிருக்கிற காட்சிக்கு பின்னே பெண்டுலத்தை ஆட்டிக் கொண்டிருக்கிற கடிகாரம் இசையுடன் ஆடிக்கொண்டிக்கிறதை சொல்லிச்செல்லும் பாட்டு கேட்கவும் பார்க்கவுமாய் இருக்கிற ரம்மியத்தை காட்சிகள் பதிவு செய்வது போல் சாமிநாதனின் பேச்சும் பதிவு செய்து விட்டுப் போகிறது.

அப்பாடலுக்கென்று இவன் மனதில் எப்பொழுதும் தனி இடம் இருந்ததுண்டு.

அது போலவே சாமிநதனுக்கும் அவன் பேச்சிற்கும்,/

“அது பொம்பளைப்புளைங்க இல்ல அப்பிடிக்கட்டும்” என்ற போது ”ஏன் நீ கட்டுனா ஒன்னைய என்ன பொம்பளப்புள்ளைன்னா சொல்லப் போறாங்க, இப்ப இப்பிடியே ஏங் கூட கெளம்பி வா,எத்தன ஆம்பளைங்க இது போல வாட்ச் கட்டீருக்குறாங்கன்னு காட்டுறேன்” என்றவன், ”பொம்பளைப் புள்ளை ங்க கட்டுறாங்கன்னு ஒனக்கு தோணுறத விட நம்ம அப்பிடிக்கட்டுனா நம்மளையும்எங்கபொம்பளப்புள்ளைன்னுசொல்லீருவாங்களோன்னுபயத்துல கட்ட மாட்டேங்குறயா..” என்றான்,,

“கூடுமான வரைக்கும் வாட்ச் செயின கழட்டப் பாரு, அது என்னமோ மாட்டுக்கு கட்டுனது போல அசிங்கமா இருக்கு,அப்புறம் வலது கையில வாட்ச் கட்டாத ,எடது கையில கட்டு” என்றான், அழுத்தி/

அப்பொழுது அவன் அழுத்தியதற்கான காரணம் தெரியவில்லை,ஆனால் இப்பொழுதுதான் தெரிகிறது, உண்மைதான் அவன் சொன்னது என்பது/

அவன் ஒரு இடது சாரி சிந்தனையாளன் என்பது மிக நீண்ட நாள்வரை இவனுக்குத் தெரியாது,ஒரே நிறுவனத்தின் வேறு வேறு கிளைகளில் பணி புரிகிறார்கள் என்பது தவிர்த்து அவர்களுக்குள்ளாக வேறெந்த பழக்கமும் இல்லை.

பரஸ்பரம் பிடிபட்டுப்போன மனது, பிடித்துப் போன பழக்க வழக்கங்கள்,மிகை மீறா நட்பு,தோள் தட்டல்,தோழமை பாராட்டுதல், வியந்தோதல்,,,, என இவர்க ளுக்குள் பிடிபட்டுப்போன ஈர முடிச்சுகள்தான் அவர்கள் இருவரது நட்பையும் இறுக்கி வைத்தது எனலாம்.

“ஏண்டா இவ்வளவு சாப்டா பழகுற, பேசுற,சிரிக்கிற ,வெளையாடுற,என்னைய போல சகமனுசங்க கிட்ட சாதாரணமா பேசுற,,,, இப்பிடி இருக்குற ஒனக்குள்ள ஆழமா ஒரு அரசியல் சிந்தனை இருக்குன்னு ஒரு இம்மி அளவுக்குக் கூட வெளியிலதெரியலையே,பொதுவாஇப்பிடித்தான்இருப்பையா,இல்லைஎன்னிட்ட மட்டும் வெளிக் காமிச்சிக்கிடாம இருந்துக்கிட்டயா,,,,?என இவன் கேட்ட போது ”இது என்னடா பெரிய கூத்தா இருக்கு,நான் இந்த மாதிரி ஒரு ஆளுன்னு கழுத்துல ஒரு போர்டு கட்டி தொங்க போட்டுக்கிட்டு திரியிரதா, ஏங் சிந்தனை எனக்குள்ள,அத ஒன்னையப்போல தானா உணர்ந்து தெரிஞ்சிக் கிறவுங்க கொஞ்சம்/ தெரிஞ்சிக்கிறாதவுங்க கம்மி, அப்பிடி தெரியாதவுங்க நேரா வந்து மோதி மூஞ்சி ஒடைபட்டுப் போயிருக்குறாங்க. அது போல ஒனக்கு ஏற்படல,அந்த வகையில நீ கொஞ்சம் அதிர்ஷ்டசாலி/ ஒனக்குப் பிடிச்சிருந்தாஎன்னையபாலோப்பண்ணுஇல்லைண்ணாவேணாம்விடு”என்பான் சாமிநாதன்,

அவன் சொன்ன அன்றிலிருந்து இன்று வரை அவனை பாலோ செய்பவனாகி றான்,

வார்போட்டகடிகாரம் கட்டிய நாளில் உணர்ந்தான் அதுஇருந்தது என/ நன்றாக வாட்ச்க் கடை பாய்தான் சொன்னார் ,”வேணாம் சார் ஒங்களுக்கு பிரவ்ன் கலர் ஸ்ட்ராப் ஒத்து வராது கறுப்புக்கலர்தான் நல்லாயிருக்கும்” என அவராய் வம்பு பண்ணி கட்டி விட்டார்,

சின்ன வயதில் ஜவ்வு மிட்டாய் விற்றவர் வம்பு பண்ணி கையில் ரோஸ் கலர் மிட்டாயை வாட்சாய் கட்டி விட்டதை பாயிடம் சொன்ன போது கட கடகடவென சிரித்தார்,

அது ஒரு காலம் சார்,இனிம அப்பிடி ஒன்னெல்லாம் தவம் இருந்தாலும் கெடைக்காது, நம்ம அப்பா தாத்தா காலங்கள்ல இருந்ததுல கொஞ்சத்தை யாவது நம்மகிட்ட கடத்திவிட முடிஞ்சது,இப்ப நம்ம சந்ததிகளுக்கு எதைக் கடத்தி விடப் போறோமுன்னு தெரியல,கடத்தி விடுறதுக்கு ஒண்ணும் பாக்கியிருக்காது போலயிருக்கு,எல்லாம் அப்பப்ப என்ன நடப்போ அது படி நடந்துக்குற வேண்டியதுதா ஆயிரும் போலயிருக்கு,அப்பிடி இருக்குறதுதான் அவுங்களுக்கும் சாஸ்வதம் ஆகிப் போகும் போல இருக்கு”. என்றார்,

வாஸ்தவம் உறைத்த அவரது சொல்லில் எஞ்சிக் கழிந்தது எதுவுமாய் இல்லை. அவர் வார் போட்டுக்கொடுத்த கடிகாரத்தை தொட மறந்து போன இந்த ஒரு வருடமாய் மணி பார்ப்பதெல்லாம் செல்போனில்தான், திறந்தால் பேச்சுஅல்லது மணி பார்ப்பது என்கிற உபயோகத்திற்காய் மட்டும் ஆகிப் போனது.

யானையை வளர்த்து பிச்சை எடுக்க விட்டது போல் ஆகிப் போனது. ஒன்பது பத்திலிருந்து ஒன்பதே காலுக்குள்ளாய் பஸ் வரும், அதற்குள்ளாய் போய் விட்டால் கொஞ்சம் பெரக்குப் பார்க்கலாம். கொஞ்சம் வேடிக்கையும்,கூடவே ஒரு ஏதோ ஒரு டீக்கடையிலிருந்து காற்றின் திசையில் கலந்து வருகிற இளையராஜாவின் இசை,

இளைராஜாவின் இசைக்கு செவிசாய்கிற அதே நேரம் கண்ணதாசன் வரிக ளில் அமிழ்ந்து போகாமல் இருக்க முடியவில்லை, விடுமுறை நாளின் ஒரு இளங்காலைப் பொழுதில் வந்து விழிப்பிற்கு தடை போட மனமில்லாமல் டீக் கடையில் போய் நின்ற வேளையில் உள் நுழைந்த கண்ணதாசன் கொஞ்சம் மனம்மிளக்கி விட்டார்தான்,

”வேர் என நீஇருந்தாய் அதில் நான் வீழ்ந்து விடாதிருந்தேன்” என்கிற வரிகள் டீயின்எண்ணிக்கையைஇரண்டாக்கிஉன்கண்ணில்நீர்வழிந்தாலையும்,உன்னை மணந்ததனால் வாழ்க்கை ஒளிமயமாயமானதடி” வரிகளையும் சேர்த்துக் கிளறி அர்த்தப்படுத்தி விடுகிறதாக்குறது,

போன மாதத்தின் ஒரு பகல் பொழுதில் சாப்பிட்டு விட்டு வழக்கமாக அரட்டை யுடன் இருந்த ஒரு மதியப் பொழுதில் மனைவியின்மடியில் தலை வைத்துப் படுத்துக் கொண்டிருந்தவன் சடுயிதில் கண்களில் நீர் வைத்துக் கொள்கிறான்.

என்னவெனத்தெரியவில்லை.இப்பொழுதெல்லாம்அப்படித்தான்ஆகிப்போகிறது. ஏதாவது ஒன்றை பார்த்துவிட்டாலோ அல்லது கேட்டு விட்டாலோ படக்கென கண்ணீர் துளிர்த்து விடுகிறது,

நல்ல பாடல்,நல்ல சினிமா,நல்ல காட்சி,நல்ல படிப்பு என இதில் எதுவும் விதி விலகில்லை என ஆகிப்போனது.

சென்ற வாரத்தின் காலை வேளை,வழக்கமாக செல்கிற பஸ்ஸில் சென்று கொண்டிருந்தான், இளையராஜாவின் இசை பஸ் முழுவதுமாய் /

முதல்வார்த்தையில் ஆரம்பித்த பாடல் முற்றுப்புள்ளி பெறப் போகிற சமய மாய் உயிர் பெற்ற இசை பிரவாகமெடுத்த பொழுதில் கண்களில் நீர் துளிர் த்து விடுகிறதுதான் சட்டென/

பச்சைக்கலரில் சேலை கட்டியிருந்தாள், அதற்கு மேட்சிங்கில் சட்டை,பூ வைத்திருந்தாள்.நெற்றிக்கு இட்டிருந்தாள்,திருமண தினத்தன்று பார்த்ததை விட இப்போதுதான் அழகுபட்டுத் தெரிகிறாள்.

ரசிக்கிற மனதும் நேரமும் இப்போதுதான் வாய்த்திருக்கிறது போலிருக்கிறது.

உண்மைதான்.வருடமெல்லாம் ஓடித்திரிந்த ஓட்டம் ஏதாவது ஒரு புள்ளியில் நிலை கொள்கிற பொழுது ஆசுவாசம் கொண்ட மனது கொஞ்சம் ஓய்வு கொள்ளும் போது இப்படித்தான் ஆகித்தெரிகிறது,

ஏறிப் போன வயதும் வாய்த்துப்போன மனதும் இளகிப்போகிற நேரங்களில் இது போல் ஆகும் போலும்,

பச்சைக்கலர் சேலையும் ஜாக்கெட்டும் நெற்றிக்கு இட்டிருந்த திரு நீரும் குங்குமமும்,தலைக்கு வகிடெடுத்திருந்த இடத்தில் இழுத்திருந்த செந்தூர்க்க மும் கண்களில் நீரை வரவழைக்குமா என்ன,? மாறாக கண்ணதாசன் வரிக ளும் இளகிப்போன மனதும்தான் காரணமாகித் தெரிகிறது,

என்ன ஏன் இப்பிடி திடீர்ன்னு,,?என்னாச்சி,,? இந்நேரம் வரைக்கும் நல்லா ஜாலியா சிரிச்சிப் பேசிக்கிட்டுதானஇருந்தீங்க,வர வர ரொம்ப உணர்ச்சி வசப் படுறீங்க போலயிருக்கு, கண்ணதாசன் வரிகள் எனக்கும் கேட்டுச்சி,என்றவள் எனக்கும்அப்பிடித்தான்இருக்குஎன்ன செய்ய,,? தாங்கிக்கிட்டுத்தான் ஓடுறேன் என்றாள்,

இல்லம்மா முன்ன மாதிரி இல்ல, இப்பயெல்லாம் கொஞ்சம் தளுதளுத்துப் போகுதுமனசு,ஏறிப்போனவயசு,கல்யாணமாகிப்போயிட்டபுள்ளைங்க,நெருங்கி வர்றரிட்டையர் மெண்டு எல்லாம் இப்பிடி யோசிக்க வைக்குது, என்னதான் வெளிய சுத்திக்கிட்டு மனச கல்லாகிட்டு திரிஞ்சாலும் கூட வீட்டுக்குள்ள வந்ததும் வீடு கொஞ்சம் இருக்கத்த கொண்டு வந்துருதுதா,

எத்தனைபாக்குறோம்,எத்தனை கேள்விப்படுறோம்,எத்தனைய படிக்கிறோம்,,, எல்லாத்துல ஏதாவது ஒண்ணு நமக்கும் நடந்து போகாதான்னு நம்புற மனுச மனசுதான,நம்புறது சாஸ்வதாம இல்லை தற்செயலாங்குறது அப்புறமா இருந்தாலும் கூட அந்த நேரத்து நடப்பு நெசந்தானே,,,,?

பித்துப்பிடிச்சமனசுஒரு வயசுக்கு மேல இப்பிடித்தான் யோசிக்குது உச்சாணிக் கொம்புலநின்னுக்கிட்டு.அதுக்குக் காரணம்சூழ்நிலையாகிப்போகுது, அந்த சூழ் நிலை சுய பச்சாதபத்த கொண்டு வரும் போது இப்பிடித்தான் ஆகிப்போகுது,

”பொதுவாஇதெல்லாம் இல்லாட்டிக் கூட பொண்டாட்டி மடியில படுத்துக் கிட்டு இந்த வயசுல அழுகுற கொடுப்பினை எத்தனைபேருக்கு வாய்ச்சிருக்கு, இதுக் காகவேகண்ணதாசன் வரிகள அடிக்கடி கேக்கணும் போல இருக்கும், கேட்டுக் கிட்டு அப்பிடியே எங்கிட்டாவது கைகோர்த்து காலாறா நடந்து திரியணும் போல தோணுது, பறந்து திரியிற பறவைங்க ,நெறஞ்சி தெரியிற மரங்க அதுகளுக்கு ஊடா ஊடாடித் தெரியிற புழுப் பூச்சிங்க, இன்னும் இன்னு மான மத்த மத்த ஜீவ ராசிங்கள விசாரிச்சிக்கிட்டு நாங்களும் இருக்கோம் கண்ணதாசன்வரிகளகேட்டுக்கிட்டுன்னு சொல்லீட்டு வரணுமுன்னு தோனுற மனச கட்டுப்படுத்த முடியலதான்,

இன்னும் சொல்லப்போனா கட்டுப்படுத்த வேணாமுன்னு கூடத் தோணுது, அப்பிடியே அதே மனோ நிலையில சுகிச்சித் திரியலாமுன்னு கனவு காணுது மனசு.அப்பிடியான கனவும் தப்பில்லைன்னு ஆகிப்போக இப்பிடியே இருக்கம்,

”உன்னைக் கரம் பிடித்தேன்,வாழ்க்கை ஒளி மயமானதடி,காலச்சுமைதாங்கி போலே மார்பில் எனை தாங்கி வீழும் கண்ணீர் துடைப்பாய்,அதில் என் விம்மல் தணியுமடி,,,,உன் கண்ணில் நீ வழிந்தால்,,,,,’

போதும் ரொம்ப யெளகிப்போகாதீங்க,நல்லாயில்ல,விடுங்க நமக்கு மட்டுமா இந்த வயசும் யெளகளும்,எல்லாருக்கும்தான,அத ஏன் பெரிசா நெனைச்சி ரொம்ப உணர்ச்சி வசபட்டுக்கிட்டும் தளுதளுத்துக்கிட்டும் இருக்கீங்க,எதுக்கு என்றவளின் குரலை தட்டி விட்டு விட்டவனாய் இல்ல அப்பிடி வர்றத அணை கட்டி தடுக்காம விடுறதுல தப்பில்லையில்ல என்றவனாய் தொடர் கிறான்.

சார் என்ன சார் டீயக் குடிக்காம,,?பாதி கிளாஸோட கையில வச்சிருக்கு றீங்களே,,,,எங்க அப்பிடியே கண்ணதாசன் கூட்டுட்டுக்கிட்டு போறாரா,ஹூம் அறுபது வயச நெருங்குற தம்பதிகளுக்குப்பூரா மனசலவுள இது ஒரு பெரும் பிரச்சனையா இருக்கு சார்,அது ஒண்ணும் பெரிய கொல பாதக குத்தமில்ல, இந்தா நான் இருக்கேன்ல்ல இப்பிடித்தான் அல்லாடிக்கிட்டுத் திரியிறேன், ஆனா எனக்கு கண்ணதாசன் வரிகளும் தெரியாது ,இளையராஜா இசையும் தெரியாது.

ஆனா அது கேட்டு மனசு யெளகிப் போறவுங்களப் பத்தி நல்லாத் தெரியும்.

நானும் யெளகிப்போறவனா இருக்கேன் சமயத்துல,,,,/

12 Sep 2019

தாங்கு கம்பி,,,,,

எதிர் பார்க்கிற நேரத்தில் எதிர்பார்த்த பேருந்து வரவில்லை எனும் போது ஏற்படுகிற ஏமாற்றம் எல்லோரையும் போலவே இவனுள்ளுமாய்./

எல்லோரும் விதை கொண்ட மண்ணில் இவனும் ஒருவனாய்த்தான்.

இருக்கிற நூறில் நீயும் ஒருவன்,

உனக்கடுத்து நூறல்ல,,,,என்பார் ரத்தினம்/

தனக்கென ஒரு பாதை,தான்தான் எல்லாம்,தான் அம்புக்குறியிடுவதுதான் தனக்கான வாழ்க்கை,,/

ஏற்படுகிற ஏமாற்றங்களும் அவமானங்களும் மனதினை இறுக்கியும் செதுக்கி யும் பண்படுத்தும் என்பார்கள்,

வெள்ளைநிறத்தில் பூ வைத்த பேருந்து,என்னபூஎனத்தெரியவில்லை ஆனால் பார்க்கஅழகாகஇருக்கிறது.ஊதாக்கலரில்வரைந்திருந்தார்கள். இதழ்கள் அகல கைகாட்டி விரித்திருக்க நட்டு வைத்த வெள்ளைப் பந்து ஒன்று திசை எங்கும் செல்லும் காற்றின் பக்கங்களில் நடமிட்டுத் தெரிவதாய்/

காற்றின் திசைக்கு தலையாட்டி வேகமெடுத்துச் செல்கிற பேருந்தின் அசை வில் பூக்களின் இதழ்கள் கழண்டு பூமியில் விழுந்து விடுமோ என்கிற அச்சம் பூவையும் ,பஸ்ஸையும் பார்க்கிற நேரம் தோணாமல் இல்லை,

படர் கொடியின் அடர்வுகள் பூத்த மென் மனதில் பூவென்ன அது அற்ற வெற்றுச்செடி என்ன எல்லாம் ஒன்றெனவே ஆகித் தெரிவதாய்/

கொஞ்சம் தைரியம் ஜாஸ்திதான் பூவை வைத்தவருக்கும் பூவின் படம் வரைந்தவருக்குமாய்/

வாடிப்போகா மென் பூ ஒன்று தரை விட்டெழுந்து மெல்ல நடை பயின்று போய் யாரினது எனத் தெரியாமல் யாரோ ஒருவரின் தலையில் அமர்ந்து மென் வாடை வீசிக்கொண்டிருப்பது போல் பயணிகள் பலரை ஏற்றிக்கொண்டு விரைவு காட்டிச்சென்று கொண்டிருக்கிற பேருந்து எப்பொழுதும் போல் இன்றும்போய் விட்டதா என்னவெனத் தெரியவில்லை.

அது செல்ல வேண்டிய நேரத்தை வைத்துப் பார்த்தால் இந்நேரத்திற்குப் போயிருக்க வேண்டும்,

ஆனால் போய்விட்டதே என நினைக்கிற சமயத்தில் வந்து நிற்கும்,கம்பீரம் காட்டி/ என்ன இது என்றால் சிரிப்பார் கண்டக்டர்,

”என்னசெய்ய சார் நாறப்பொழப்பு சார் எங்க பொழப்பு,எங்க வண்டி டயத்துக்கு கால் மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி எடுக்க வேண்டிய பஸ்ஸ எடுக்க மாட் டேங்குறான்,அவன்,ஆள்கஏறுறவரைக்குமா ”டுர் டுர்ன்னு” பஸ்டாண்டு வாசல் வரைக்குமா வண்டிய உருட்டிக்கிட்டே போறான்,அப்புறமா டைம் கீப்பர் வந்து கொஞ்சம் சுண்டி பேசுனதுக்கப்புறம் வண்டிய எடுக்குறான், இதுலயே அஞ்சி நிமிஷத்துக்கு மேலாகிப் போகுது.இந்த அஞ்சி நிமிஷத்துல எங்க வண்டிக்கு வரவேண்டிய பேஷஞ்சர்ஸ் அந்த வண்டியில ஏறிர்றாங்க, எங்களுக்கு வேற வழி இல்ல,அடுத்து பேஷஞ்சர்ஸ் ஏறுற வரைக்கும் காத்தி ருந்துதான் வண்டிய எடுத்துட்டு வர வேண்டியதா இருக்கு.அதுக்குள்ள டைம் கீப்பரோட நச்சு வேற வண்டிய எடு வண்டிய எடுன்னு,,, அவருகும் தாக்காட்டிட்டு பேஷஞ்சர்ஸையும் ஏத்திக்கிட்டு வேற வழியில்லாம அவரோட மல்லு க்கும் நின்னுக்கிட்டு வர வேண்டியதாஇருக்கு,அதுலஆகிப்போற லேட்டுதான்,

”அந்த வண்டிக்கு அஞ்சி நிமிஷம் டைம் குடுத்தயில்ல, லேட்டா எடுக்க, அது போல எங்களுக்கும் குடுண்ணு கேட்டு சத்தம் போட்டுக்கிட்டு இருக்கும் போதேஅஞ்சிநிமிஷத்துக்குமேலாகிப்போகும், அப்பிடியே நாங்களும் வண்டிய எடுத்துக்கிட்டு வந்துருவம்.

”ஏண்ணே இப்பிடிப்பண்ணுறீங்க,அந்தந்த வண்டிகள அந்தந்த டயத்துக்கு எடுக் கச் சொல்லி கண்டிப்பா சொல்ல வேண்டியதுதான,எதுக்குப்போயிட்டு அஞ்சி நிமிஷம் லேட்ப்பண்ணி அனுப்பி,அது லேட்டானதுனால நாங்க லேட்டா எடுத்து எதுக்கு இதெல்லாமுன்னு கேட்டா அவரு சொல்லுவாரு,

“தம்பி நீயி மோட்டாருக்கு இப்ப வந்த ஆளு ,நான் அருப்புக்கோட்டைக்கு ஒண்ணார்ரூவா டிக்கெட்டு கிழிச்ச காலத்துல இருந்தே பஸ்ஸீல ஓடுன ஆளு,

அப்பயெல்லாம் பஸ்டாண்டு சிறிசு,அந்தா அந்த தெக்குப்பக்க முக்குலதான் பஸ்ஸீக நிக்கும், நான் பஸ்ஸீக்கு கீழ நின்னு அருப்போட்ட ஒண்ணார் ரூவா,அருப்போட்டாஒண்ணார்ரூவான்னு சத்தம் போட்டுக்கிட்டே இருப்பேன், பஸ்ஸீ டயம் எடுத்து பஸ்டாண்டு வாசலக்கடக்குற வரைக்கும் சத்தம் போட்டுக்கிட்டே போவேன்,

“பஸ்ஏற முடியாத பெரிசுங்க,சின்னப்புள்ளைங்களயும்,லக்கேஜ் எதுனா வந்துச் சின்னா நாந்தான் ஏத்தி விடுவேன்,நாளெல்லாம் நின்னுக்கிட்டே இருக்கணும் .ஒடம்பெல்லாம் வலிக்கும்,மொதல்ல இடுப்புல ஆரம்பிக்கிற வலி அப்பிடியே மெல்ல மெல்ல பரவி ஒடம்பு பூரா உக்காந்துக்குரும் பாத்துக்க, நேரமாக நேரமாக வலி அப்பிடி கொண்ணு எடுத்துரும் பாத்துக்க அதுக்கு ஆத்த மாட் டாம அப்பிடியே ஒரு டீயக்குடிக்க,ரெண்டு வடைகள சாப்புட்டுக்குறன்னு பொழுது ஓடிக்கிரும் ,இதுக்கு ஆத்தமாட்டமத்தான் பஸ்ஸீல கொஞ்ச நா செக்கரா ஓடுனேன்,இல்ல நீயி டயம் கீப்பராவே இரு நீ செக்கரா வந்ததுக்கப் புறம் பஸ்ஸீல ஏறுற டிக்கெட்டு கொறைஞ்சி போச்சின்னு திரும்பவுமா டயம் கீப்பரா நிக்க வச்சிட்டாங்க,என்ன செய்ய பின்னே,பழைய படியும் சத்தம் போட்டு ஆட்கள ஏத்தி விட லக்கேஜிகள தூக்கி விடண்ணு போயிருக்கு காலம்,

நாங்க இருந்த நேரத்துல இருந்த ஈவுசாவும்,இறக்க குணமும் ஒங்கள மாதிரி பயல்ககிட்ட இல்லடா,பஸ் டாண்டுக்குள்ள நிக்கிற டயம் கீப்பர்ங்க நாங்க என்னதான் நாறப்பேச்சு பேசி சண்டை போட்டுக்கிட்டாலும் ஒருத்தருக்கொரு த்தரு விட்டுக்குடுக்காம இருப்போம்,ஏதாவது பிரச்சனையின்னு வந்தா கடைசி வரைக்கும் நின்னு பாத்துருவம்,

“அப்பிடித்தான்இன்னொருடயம் கீப்பரு, அவரு அவங்க பஸ்ஸ சத்தம் குடுத்து வெளியேத்துற நேரமா ஓட்டமா ஓடி வந்த ஆளு பஸ்ஸ புடிக்க முடியாம விட்டுட்டான்,அவன்ஓடிவாரதுபஸ்டாண்டுமெயின்வாசலுக்குபக்கமா,பஸ்ஸீ பஸ்டாண்டு பொற வாசல கடக்கப்போகுது, காலை யில நேரம் பஸ்டாண்டுக் குள்ள நின்னுக்கிட்டு இருக்குற கூட்டத்த கடந்து அவன் நீந்து வாரதுக்குள்ள பஸ்ஸீ போயிருச்சி,

”ஓடி வந்த வேகத்துல மூச்சு வாங்குனவன் நேரா செக்கருகிட்ட சண்டைக்கிப் போயிட்டான்,நான்வாறதுக்கு முன்னாடிஎப்பிடிவண்டிய எடுக்கலாமுன்னு, ஏற் கனவே வண்டி அஞ்சி நிமிஷம் லேட்டு இதுல ஒவ்வொருத்தரா வரக்காத் திருந்து பஸ்ஸ எடுத்தா எந்நேரம் பஸ்ஸீ போக வேண்டிய யெடத்துக்குப் போறது,

இது போக அடுத்து பின்னாடியே காத்து இருக்குற வண்டி டயம் எடுக்கணுமு ன்னுசொன்னாகேக்கமாட்டேங்குறான்,பேசுனதையேபேசிக்கிட்டு இருக்கானே ஒழிய சத்தம் போடுறத விட மாட்டேங்குறான்,பேசுன யெடம் பஸ்டாண்டு ஆச்சா ஒடனே என்னையப் போல டயம் கீப்பர்க கூடிட்டம்,

“என்ன ஏதுன்னு போற நேரம் சத்தம் போட்டவன் படக்குன்னு டயம் கீப்பரு சட்டையப்புட்டிட்டான்,அவரு வயசான வராச்சா,சட்டயப்புடிச்ச வேகத்துக்கு தள்ளமாடிட்டாரு,ஒடம்பெல்லாம் வேர்த்துருச்சி, கை காலெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சிருச்சி.

“எனக்குன்னா கொஞ்சம் சங்கடமாக்கூடப் போச்சி. எங்கிருந்து வந்தாருன்னு தெரியல ,வேகமா வந்த டிரைவரு ஒருத்தரு,

”சத்தம்போட்டு அவருசட்டயப்புடிச்சவன சத்துன்னு அடிச்சிப்புட்டாரு, ஏண்டா, யாருன்னு நெனைச்ச அவர, அவரு இந்த பஸ்டாண்டுக்கே காவல் தெய்வம் மாதிரிடா, எங்க கூடப்பொறக்காத அண்ணண்டா அவரு,அவரு மேலயா கைய வச்ச,கையதுண்டா எடுத்துருவம்”,,,,,,,,,,”ஒழுக்கமா ஓடிப் போயிரு நாயேன்னு சத்தம் போட்ட ஒடனே அவர விட்டுட்டு டிரைவரப் புடிச்சிக்கிட்டான்.

“நான் யாரு தெரியுமா வைக்குமான்னு அலப்பரைய குடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டான், அவன் ஒரு விருதா போலயிருக்கு,ஒடனே கூட்டாளிகளுக்கு போன் பண்ணி வரச் சொல்லீட்டான்.,வந்தவிங்க நாலைஞ்சி பேரு இருக்கும்.வந்த வேகத்துல டிரைவர் மேல பாய் ஆரம்பிச்சிட்டாங்க,எங்களுக்குன்னா பயம் ஆகிப்போச்சி,

“நாங்க டயம் கீப்பரு நிக்குறது ரெண்டு பேருதான் நிக்கிறம்,அவரு டிரைவரு ஒரு ஆளு .இவிங்க நாலைஞ்சி பேரு,எல்லாம் யெளவட்டப்பயலுக,என செய் யிறதுன்னுநடுக்கமெடுக்கஆரம்பிச்சுருச்சி,பஸ்டாண்டுக்குள்ளஇருக்குறபோலீஸ் வந்து தடுத்துப்பாக்குறாங்க,கேக்க மாட்டேங்குறாங்க,லேடி போலீஸ் பாவம் அவுங்களும் ஒரு லெவலுக்கு மேல ஒண்ணும் செய்ய முடியல, சமாதானம் பண்ணிப்பாத்து அலுத்துப்போயி ஒதுங்கிப் போயிட்டாங்க,

”எங்கயிருந்துதான் வந்தாங்களே அத்தனை டிரைவருங்க, வண்டிய நிறுத்திப் போட்டுட்டு வந்து கூடிட்டாங்க,என்னடா எங்க டயம் கீப்பர் மேலயும் டிரைவர் மேலயும் கைய வச்சிட்டு இங்கயிருந்து போயிருவயாடா நீயின்னு வச்சி மெரட்டி பேசுனதுக்கப்புறமும்,அடிக்கப்போனதுக்கு பின்னாடியுமா ஒன்னைய வச்சிக்கிரேண்டா, பாத்துக்கிறேண்டான்னு போனாங்கெ,

“இதுக்கு முன்னாடி பஸ்டாண்டு அப்பிடி ஒரு ஒற்றுமையப் பாத்தது இல்ல, எல்லாரும் கொஞ்ச நேரம் அப்பிடிடியே ஒறைஞ்சி போயி நின்னுட்டாங்க,இத குறுகுறுன்னு பாத்துக்கிட்டு இருந்த டீகடைக்காரருஅங்க இருக்குற அத்தன பேருக்கும் டீப்போட்டு கொண்டாத்துட் டாரு, ரொம்ப நெகிழ்ந்து போனவரா,/

அண்ணே இதுக்கு முன்னாடி நான் இது போல பாத்ததில்லண்ணே, இத்தனை க்கும் இப்ப கூடியிருக்குற எல்லாரும் ஒண்ணுக்கொண்ணு அவ்வளவு அந்நி யோன்யமா பேசிப்பழகி நானு இது நாள் வரைக்கும் பாத்ததில்ல,நீங்க வாட்டு க்கு வருவீங்க,நீங்க வாட்டுக்கு டீக்குடிப்பீங்க, நீங்க வாட்டுக்கு வண்டிய எடுத்துட்டுக்கெளம்பீருவீங்க,நான் கூட நெனைச்சிக்கிருவேன்,

“என்னடா இவங்க ஒண்ணுக்குள்ள ஒண்ணு கலந்துக்காம இப்பிடி தனித்தனி தீவா இருக்காங்களேன்னு,ஆனா அது தப்புன்னு இன்னைக்கித்தான் தெரிஞ்சி ச்சி,

நீங்களெல்லாம் அதிக அளவு ஒன்னோட ஒன்னு பேசிப்பழகாம இருந்துக் கிட்டாக்கூட ஒங்களுக்குள்ள ஒற்றுமைஇழை ஓடிக்கிட்டே இருந்துருக்குண் ணே,அதுதான் இப்பிடி ஒண்ணா கைகோர்த்து களத்துல யெறக்கி விட்டு ருக்கு,

“மொதல்லடீயச்சாப்புடுங்கண்ணே,ஏங்சப்பளையாஇருக்கட்டும்,அம்மாபோலீஸ் -காரம்மா நீங்களும் வாங்க டீ சாப்புடுங்க,இந்த நிமிஷம் சொல்றேன் சார் நாமல்லாம் ஒரே குடும்பமுன்னு தோணுது இப்ப.,ஒங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லைன்னா என்னைபோல டீக்கடைக்காரங்க எல்லாரையும் ஒங்க கூட சேத்துக்கங்கன்னஒடனேடிரைவர்கண்டக்டரெல்லாம்சிரிக்கஆரம்பிச்சிட்டாங்க,

‘ஏன் சிரிக்கிறீங்கன்னு டீக்கடைக்காரர் கேட்ட ஒடனே நாங்க எப்ப ஒங்கள விட்டு வெலகிப் போனோம்,இப்ப சேக்குறதுக்கு/ஞாபகமிருக்கா ஒங்களுக்கு பஸ்டாண்டுலயெடஞ்சலாஇருக்குண்ணுடீக்கடைகளப்பூராம்எடுக்கச்சொன்ன ப்ப நாங்க டிரைவர் கண்டக்டர்ங்க டயம் கீப்பர் அத்தனை பேரும் ஒங்க கூட சேந்து நின்னு கடைகள எடுக்கக்கூடாது போராடுனமே ஞாபகமிருக்கான்னு சொன்ன டிரைவரை நோக்கி டீக்கடைகாரர் சிரிச்ச சிரிப்பு இன்னைக்கு வரைக்கும் பஸ்டண்டுல நெறைஞ்சி நிக்குது” என்றார், கண்டக்டர்,

எல்லோரிலும் இவனும் ஒருவன்தானே என்பதை எப்போதும் இவன் மறந்து போனதும்இல்லை,ஞாபகப்படுத்திக்கொள்ள விடுபட்டதும்இல்லை.அட போங் கடா டேய்,,, மறக்குறது தப்பு,மறக்காதது நல்லது,,,ராமையா அண்ணந்தான் சொல்வார், இருக்குற அத்தனை பேர்ல நம்மளும் ஒரு ஆளுன்னு நெனைக்க ணும், அத விட்டுட்டுநம்மளத்தாண்டிதான்ஆயிரம் பேருன்னு நெனைச்சமுன் னா சுருங்கிப் போவம்.இல்ல, அடையாள மத்துப்போயிருவம் என்பார்,

எதையும் கொஞ்சம் நுட்பமாக பார்க்கக்கூடியவர்,நுட்பமான தன் பார்வையின் மூலம் பிறரை தெளிய வைக்கக்கூடிய நபர்,ஆனால் தான் பார்க்கிற நுட்பத் தையும் ,அதன் நன்மையையும் சொல்லி புரிய வைக்கக்க தெரியாதவர்.

மூத்தவள்தான் பஸ் நிலையத்தில் கொண்டு வந்து இறக்கி விட்டாள், கே.ஆர் நகர் பஸ்டாப்,

உள்ளபடிக்குச் சொல்லப் போனால் அது பஸ்டாப்பே கிடையாது.பஸ்டாப்பாய் ஆகி விட்டார்கள்,அந்த ஏரியாவாசிகள் எங்கு போய் பஸ்ஸேற வேண்டுமா னால் ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரம் போக வேண்டும்,அதுதவிர்க்கவே அந்த எரியா வாசிகள் தற்காலிகமாய் நின்று பஸ் ஏறிய இடம் இப்பொழுது நிரந்தர பஸ் டாப்பாய் ஆகிப் போனதில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லைதான்,

இறக்கி விட்டு விட்டு போகும் பொழுது மூத்தவளிடம் கேட்கிறான்,ஏதாவது வேணுமா வடை, கிடை வாங்கீட்டுப்போறியா எனக்கேட்க ,இல்லை வேண் டாம், என்கிறாள்.

வழக்கமாய் இவன் குடிக்கிற கடைதான்,பஸ் வர இன்னும் பத்து நிமிடம் இருக்கிறது,

இவனைப்பார்த்ததும்டீக்கடைக்காரர் உதிர்த்த மென் சிரிப்பு அழகாக இருந்தது,

அவரது மூலதனமே சிரிப்புத்தான் போலும்.

பாய்லரிலிருந்து வந்த புகை இடை விடாது பட்டுப்படர்ந்திருந்தது,

எங்கிருந்தோ காற்றின் திசையில் கலந்து வந்த இளையராஜாவின் பாடல் மனதுக்கு இதமளித்ததாய்/

டீக்கடையின் அருகில் நின்ற வேப்ப மரத்திலிருந்து பறந்திறங்கிய பறவைகள் இரண்டு தான் தின்று கொண்டிருந்த வேப்பம்பழத்தின் கொட்டையை துப்பி விட்டு அருகில் வேலிக்க்காத்தான் முள் வெளியிலிருந்து காய்ந்து உதிர்ந்து கிடந்த முள் குச்சியை தூக்கிக்கொண்டு பறந்தது.

வழக்கம் போல சாலை சடுதி காட்டி தன் அடையாளங்களுடன் கனரக மற்றும் மித ரக வாகனங்களையும் மனைதர்களையும் சுமந்து கொண்டு,,/

கையில் வைத்திருந்த டீயைக் குடித்து முடிக்கபோகிற நேரமாய் தூரத்தில் பஸ் வருவது தெரிந்தது.

நேற்று வந்த டைம் கீப்பர் இன்றும் கண்டக்டருடன் வரலாம்/

24 Aug 2019

துளிகளின் இலையாய்,,,,,

டிப்போவுக்கு பால் வாங்கச்செல்கிற தினங்களில் பார்க்கிற மாரியம்மக்கா இவனது சொந்தமோ உடன் பிறந்தவளோ அல்ல,

”என்னடாஎப்பிடியிருக்க,,,?பெரியஆளாஆயிட்டீங்கடாநீங்களெல்லாம்,வீட்டுப் பக்கமோ, டிப்போப் பக்கமோ பாக்க முடியல முன்ன மாதிரி”,என்பாள்,

ஆமாம்அவள் சொல்வதிலும் வாஸ்தம் காத்து இல்லாமல்இல்லை,ஏதோ ஒரு வேலையை முன்னிறுத்தி எங்காவது அலைந்து கொண்டுதான் இருக்கிறான்,

”உக்காரநேரமில்லாத,,,,” சொல் போல் ஆகிப்போனது சிறிது நாட்களாய் இவன் பிழைப்பு/

ஆனால்அதை அவளிடம் சொல்லி விட முடியாது,”கோ,கொல்லே” என சப்தமி டுவாள்,

“ஆமாடா எங்கள வந்து பாக்கணுமுன்னா மட்டும் ஒங்களுக்கு வேலை மொ ளைச்சி வந்துரும்,ஆனா என்.ஜி.ஓ,,,,காலனிப்பக்கம் போகும் போது இருக்குற வேலையும்உதுந்துபோகும்அப்பிடித்தான,,,”எனஇடுப்பில்கைவைத்து முறைக் கும் போது தலை குனிந்து விடுவான்.

அவளிடம் போய் ”ஜன்னலைத் திறந்து விடு,காற்று வரட்டும்,கூடவே காதலும் தான்,,,”என்கிற சொல் எனக்குப்பிடித்திருக்கிறது அதனால்தான் தேடி அலைகி றேன் காதலையும் காதல் கொண்டவளையும்/

மனம் பிடித்தவள் அங்கு இருக்கிறாள்.கல்லூரியில் இளங்கலை பயின்ற போது துளிர்த்த காதல் முதுகலை பயிலும் போது அவள் படிப்பைத்தொடர முடியாமல் கல்லூரியை விட்டு வெளியேறி விட விட்ட காதலை தொட்டுத் தொடர்கிறேன் அவ்வளவுதான்,

அவளது வீட்டில் அவளுக்கு மணம் முடிக்க திட்டமிட்டிருப்பதாய் அறிந்தேன், ஒரு அதிகாலையில்/ ஒரு வேளை அவளது படிப்பை அதற்காகக்கூட நிறுத்தி யிருக்கலாம்,அதனால் ஒன்றுமில்லை இப்பொழுது,

ஆனால் அவளிடம் இன்னும் என் மீது மாறாத அன்பும் வற்றிப்போகாத காத லும் மீதம் இருக்குமானால் அவளை கூட்டி வந்து மணம் முடிக்கலாம் என திட்டம்என்பதை இவளிடம்சொல்லமுடியுமா,சொன்னாலும்ஒத்துக் கொள்ளக் கொள்வாளா,,,,?

”வசந்தத்தின் வாசலில் வாசம் வீசி நிற்கிற புத்தம் புது மலராய் நானும் நீயும் கைகோர்த்து நிற்கிற நாள் நமக்கு வசந்தம் வீசுகிற பொன்னாள்” என கல்லூ ரியில் காதலியிடம் பேசிய ஆசையை மாரியம்மாக்காவிடம் சொல்ல முடியு மா தெரியவில்லை,சொன்னாலும் ஒத்துக்கொள்ள மாட்டாள்,

ஆனால் காதலியை கைபிடிப்பதென முடிவாகிப்போனால் மாரியம்மாக்க போ ன்றவர்களின் துணைதான் தூணாகக்காத்து நிற்கும் எனச்சொல்லலாம்.

இதை தயங்கித்தயங்கி மாரியம்மாக்காவிடம் சொன்ன போது ”அடக் கிறுக்கா, இதச்சொல்லவாஇம்புட்டு யோசிச்சிக்கிட்டு நின்னவன்,ஒரு வகையில பாத்தா நானும் ஓங் மாமாவும் இப்பிடித்தான கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டம்,

”நான் இல்லாட்டி அவரு இல்ல,அவரு இல்லாட்டி நானு இல்லங்குற மாதிரி யெல்லாம் இல்ல,ரெண்டும் வறுமைக்கு வாக்கப்பட்ட குடும்பந்தான்,எனக்கு அவரப்புடிச்சிருந்துச்சி,அவருக்கு என்னையப் புடிச்சிருந்துச்சி,

அதுக்காக ஒங்களப்போல காலேஜு மாதிரி கவிதை கிறுக்கிக்காட்டியெல்லாம் அந்த மனுசன்கிட்ட ஏங் மனசச்சொல்ல,

”அவரா ஏங் நடவடிக்கயைப் பாத்து புரிஞ்சிக்கிட்டாரு,பக்கத்துத் தெருக்காரரு தான், அவுக வேற நாங்க வேற ,

”லோடு மேன் தான்னாலும் மத்தவங்க மாதிரி தண்ணிய கிண்ணியப் போட் டுக்கிட்டுசலம்பிக்கிட்டெல்லாம்இருக்கமாட்டாரு,வேலைக்கிப்போகவீட்டுக்கு வர தானுண்டு தான் வேலையுண்டுன்னு இருப்பாரு.,

”தன்னைச்சேந்த லோடு மேனு யார் வீட்லயாவது கல்யாணம் ,காது குத்து, கோவில் பொங்கல்ன்னா போயி முன்னாடி முன்னாடி நிப்பாரு,அது போல அவுங்க வீட்ல ஏதாவது பிரச்சனை,ஆஸ்பத்திரி ஜோலின்னாலும் மொத ஆளா ஆஜராயிருப்பாரு அங்க,

இவரு அப்பிடிப்போயி நிக்குறதுமழையில நனைஞ்சி நிக்கிற கோழிக்குஞ்சு க்கு தலை தொவட்டி பஞ்சாரத்துல அடச்ச மாதிரி இருக்கும் அவுங்களுக்கு/

”எங்க அப்பாவும் லோடு மேனுதான்,இவரும் அவரும் ஒரே மில்லுலதான் பதிவா வேலை பாத்தாங்க,பொதுவா அங்க வேலை பாத்த பழக்க வழக்கத் துலயோ என்னவோ எங்கப்பா அவர மாப்புள,மாப்புளைன்னுதான் கூப்புட்டுப் பழகீருக்காரு,அவரும் மாமங்குற வார்த்தைக்கு மறு வார்த்தை பேசாமத் தான் பழகீருக்காரு,அதுவே பிற்காலத்துல உண்மையாவும் ஆகிப்போச்சி,

”யேய்,இதுக்குத்தானப்பா,அவன மாப்புள மாப்புளைன்னு கைக்குள்ள போட்டுக் கிட்டுத் திரிஞ்ச,,,”,என உடன் இருப்பவர்கள் சொல்லும் போது கடகடவென சிரித்து விடுவார்,

”ஏம்பா எதுக்கெடுத்தாலும் இப்பிடி சிரிச்சிற்ரயேப்பா,,,எனகேட்கிற சமயங்க ளில் சிரிப்பு ஒரு அரு மருந்தப்பா,அது வர்ற கோவத்தக்கூட முழுங்கீரும், அதான் வலிய சிரிச்சிக்கிறேன் பல சமயங்கள்ல பல விஷயத்துல/

”வாய் விட்டு சிரிச்சா நோய் விட்டுப்போகுதுங்குறாங்க அது யாருக்குப் பொரு ந்துதுதோ இல்லையோ எனக்குப் பொருந்துது.அதான் எதுன்னாலும்அப்பிடியே பதனமா போயிக்கிறது” என்பார்,

”அப்படித்தா அவர் பேச்சும் பழக்கமும் அங்க இருக்கும்,யாரு கிட்டயும் மொற ச்சிக்கிற மாட்டாரு,யாருகிட்டயும் பகமை பாரட்டிக்கிற மாட்டாரு,யாரையும் பகைச்சிக்கிற மாட்டாரு,யாரு கிட்ட பேசுனாலும் பதனமா பேச,பதனமா அணுக,பதனமா நடந்துகுறங்குற பக்குவத்த இன்னைக்கி வரைக்கும் மடியில கட்டி வைச்சி காப்பாதிக்கிட்டு வர்றாரு,

”ஆனா லோடு மேன்களுக்கான பிரச்சனைப்பத்தி அவுங்க யூனியன்ல போயி பேசும்போது தொண்ட நரம்பு பொடைக்கிற மாதிரி டாண்,டாண்ணு பேசுவாரு, அவரளவுக்கு அப்பிடி பேச அங்க யாரும் இல்லைன்னு பெருமையா சொல்ல லாம்.

அவுங்க கூட வேலை பாக்குற ரெண்டு மூணு லோடு மேன்க கூட என்னைய கேலியா பேசுவாங்க,

என்னதலைவரம்மா,நல்லாஇருக்கீங்களான்னு.எனக்குத்தான்கொஞ்சம்சங்கட மா இருக்கும்,அவருகிட்ட சொன்னா விடும்மா கள்ளம் கபடம் இல்லாத வெள் ளைப் பேச்சுமா அது,அத தப்பா எடுத்துகாதன்னுவாரு.,,,,,

”எங்கப்பாவுக்கு சோறு கொண்டுபோகும் போது அவரோட அம்மா வீடு தேடி வந்துஏங்புள்ளைக்கும் சேத்துக்கொண்டுபோயி குடுத்துருன்னுவாங்க, நானும் வாங்கீட்டு வருவேன் சமயத்துல அவுங்களும் கூட வருவாங்க, அப்பிடி கூட வர்றநாட்கள்ல மில்லுக்கு வர்ற வரைக்கும் ஒண்ணும் பேசிக்கிற மாட்டாங்க, நான் கூட நெனைக்கிறதுண்டு,ஒரு வேளை நம்ம மேல ஏதாவது கோபமா இருப்பாங்களோன்னு,ஆனா போகப்போகத்தான் தெரிஞ்சி அவுங்க இயல்பே அப்பிடித்தான்னு,

”நான் அவுங்கள அத்தையின்னுதான் கூப்புட்டேன்,அப்ப அப்பிடிக்கூப்புட்டது பிற்பாடு நெஜமா மாறிப்போச்சி,

”அப்பிடி நெஜமா மாத்த நாங்க பட்டபாடு கொஞ்ச நஞ்சமில்ல,அவரும் வீட்ல சொல்லிப்பாக்குறாரு,நானும் ஏங் வீட்ல சொல்லிப்பாகுறேன்,கேக்குற வழியி ல்ல,ரெண்டு வீடும் தலை கீழா நிக்குது,

”பையனப்பத்தியோ அவன் கொணம் பத்தியோ அவன் சம்பாத்தியம் பத்தியோ கவலை இல்லமா எனக்கு,ஆனா அவுங்க வீட்டாள்கதாம்மா எனக்கு புடிக்கல, அதுக்குத்தான் கொஞ்சம் மலைப்பா இருக்கு என மலைப்பை பெருசா பேசுன அப்பாவும்,அவரு வீட்டாள்களும் நாங்க ரெண்டு பேரும் ரிஜிஸ்டர் ஆபீஸில போயி கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு மாலையும் கழுத்துமா வீட்டுக்கு வந்து நின்னப்ப மனசலவுல கொமைஞ்சி நின்னாகளே தவிர்த்து பெரிசா ஒண்ணும் சொல்லீறல,,,,/

”ஏன்னா எங்க ரெண்டு பேருக்கும் கல்யாணம் பண்ணிகூட்டிக்கிட்டு வந்ததே அவரு யூனியனு தலைவர்ங்கதான்,

”ஏற்கனவே அவங்க வந்து எங்க ரெண்டு பேரு வீட்லயும் பேசிட்டுத்தான் போனாங்க,எங்க கல்யாணத்தப்பத்தி,ஆனாலும் இழுபறியா இருந்ததுனால இப்படியாகிப் போச்சி/

”அன்னையிலஇருந்துஇன்னைக்கிவரைக்கும் எங்களுக்குள்ள பெரிசா சண்டை சத்தமுன்னு வந்ததில்ல,கஞ்சிக்கு இல்லாத பொழுதுகள்ல கூட சந்தோஷ மாத்தான்இருந்துக்கம்,மத்தபடிலேசாஅப்பப்பவர்றஒரசல்கதான்,அதத் தாண்டி பெரிசாஒண்ணுமில்ல,நல்லாத்தான்ஓடிக்கிட்டுஇருக்கு,அவரும்இதுநாவரைக் கும் ஒரு சுடு சொல்லு சொன்னதில்ல என்னைய,அது போலத் தான் புள்ளை ங்க ரெண்டும்,,,/

“அப்பிடியாப்பட்ட என்னையப்பாத்தா ஓங் காதல் கல்யாணத்துக்கு சம்மதிப்பே னா இல்லையான்னு கேக்குற,,,கிறுக்கா”என முற்றுப்புள்ளி வைப்பாள் அந்தப் பேச்சிற்கு/

“இல்லக்காஅப்பிடியெல்லாம் இல்ல,,,,ஒங்க தலைமுறைவேற,எங்க தலை முறை வேற,அதான் ஒரு சின்ன தயக்கம்,

”நேத்துக்கூட காலையில பால் வாங்க வந்துருந்தேன்,வீட்ல அம்மா தயிர் ஊத்தி வைக்க மறந்துட்டாங்க ,கேட்டதுக்கு பாக்கெட்டுப்பாலுதான் இருக்கு ,அதுலதயிருக்கு ஒரை ஊத்தி வச்சா மாவக்கரைச்சிக்குடிச்சமாதிரி இருக்கும், வேணாமுன்னுட்டாங்க,அதான் தயிர் வாங்கீட்டு பாலும் சேத்து வாங்கீட்டுப் போகலாமுன்னு வந்தேன்.

“வந்தஎடத்துல ஒன்னையக்கேட்டப்ப நீ வரலைன்னாரு டிப்போக்கணக்குப் புள்ள,என்னஎதுனாலும்ஒடம்புகிடம்புசரியில்லையோன்னு நெனைச்சிக்கிட்டு இருந்தேன், ,ஒனக்குத்தான் காலையில ஒடம்பு சரியாயிருக்கும்,சாய்ங்காலம் ஒடம்பு சரியில்லாமப்போகுமே,,” என இவன் சொன்ன போது அவள் நொந்து போய் சிரிப்பதாய்ப் பட்டது,

”என்ன செய்யப்ப என்னைக்கு பொண்ணா ஜென்மம் எடுத்தமோ அன்னைக்கே சின்னதுலயிருந்து பெரியது வரைக்குமா எதாவது ஒரு நோய் வந்து இலவச மா ஒக்காந்துக்குருது,

”உக்காந்துக்குறது மட்டுமில்லாம உசுரையும் சேத்துல்ல வாங்குது.அட அது கூடபரவாயில்லைன்னுவிட்டுட்டுப்போயிறலாம்.ஆனாஅன்றாடவேலைகளக் கூட ஒழுங்கா செய்யக்கூட விடாம படுத்தி எடுக்குது பாரு,அதுதான் இப்ப பெரிய ரோதனையா இருக்கு” என்பாள்.சிரித்துக் கொண்டே,,/

”எப்படிக்கா இப்பிடி எதுக்கெடுத்தாலும் சிரிக்கிற என்றால் வருதுடா தானா ,வர்றதைஎன்னஅணைகட்டியா நிறுத்த முடியும்,,,,,?

“என்னையப்பொறுத்தஅளவுக்குஅதஒருபெரியவரப்பிரசாதமாத்தான்நெனைக்
கிறேன், அப்பிடி நெனைக்கிறது மட்டுமில்லாம என்னால முடிஞ்சளவுக்கு கையாண்டுக்கிட்டும்வர்றேன்,தேவையில்லாட்டிக்கூடவம்பாசிரிச்சிக்குருவேன், வம்பா பேசிக்குருவேன், மலர்ந்துக்குருவேன்,

”நான்என்னைக்கி ரொம்ப சிரிச்சிப்பேசுறனோ அன்னைக்கி ஒடம்பு ரொம்ப தொந்தரவு பண்ணுதுன்னு அர்த்தம் .இதெல்லாம் மென்னு தின்னுட்டுத்தான் ஓட வேண்டி இருக்கு,ஓடிக்கிட்டும் இருக்கேன்”,என்பாள்.

”ஓடிக்கிட்டே இருக்குறதெல்லாம் சரிதான்.ஓட்டத்தோட வேகத்துல ஓடுற கால்களையும் கால்களுக்கு சொந்தமானவங்களையும் மறந்துறக்கூடாதுக்கா” என்பான் இவன்.

இருள் அகலாத மூன்றரை மணியின் அதிகாலைப்பொழுதிற்கு திறந்து விடு கிற பால் டிப்போவிற்கும் குருசாமியின் டீக்கடைக்கும் ஏதாவது உறவிழை நூற்பு இருக்குமோ என்னவோ தெரியவில்லை.

டிப்போவில்முடியிடப்பட்டிருக்கும் கயிறுடீக்கடையில் போய் கதவு திறக்கும்,

அதிகாலையின்மூணுஅல்லது இரண்டரை மணி,தூக்கம்இமைகளை அழுந்தப் பிடித்து வைத்துக்கொண்டிருக்கிற நேரம்.

ஊரேகட்டிப்போட்டது போல் தூங்கிக்கொண்டிருக்க பால் டிப்போவின் உரிமை யாளர் பாதை பிளந்து இரு சக்கர வாகனத்தில் வேகம் காட்டி வந்துருப்பார்.

அவரது வீடு டிப்போவிலிருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர்கள் இருக்கும்,

முன்னெல்லாம் சைக்கிள்தான் ,இப்போதுதான் இரு சக்கர வாகனம்/

இரு சக்கர வாகனம் வாங்குற அளவிற்கு வசதி வந்து விட்டது என்றெல்லாம் இல்லை.

இன்னமும் கரை கஞ்சிதான்/

டிப்போவில் வேலை பார்க்கிற நான்குபேருமாய் ஆளுக்குக்கொஞ்சம் பணம் போட்டு அதை முன் பணமாய் கட்டி கணக்குப்பிள்ளைப் பெயரில் நகரின் முண்ணனி ஷோரூமில் அவருக்குப் பிடித்த கலரில் ஸ்கூட்டியை வாங்கிக் கொண்டு வந்து நிறுத்தி விட்டார்கள்.

அவர் பெரிய அளவில் பிகுவெல்லாம் பண்ணிக்கொள்ளவில்லை,

”இப்போ இருக்குற நெலைமையில இது தேவையான்னு தோணிச்சி,இன்னும் கொஞ்சம் நாளு கழிச்சி நானே வாங்கிப்போடலாமுன்னு நெனைச்சேன், அதுக்குள்ள அவசரக்குடுக்கைகளாயிட்டீங்க,பரவாயில்லை இதுலையும் ஒரு நன்மை இருக்கு,நானா வாங்கணுமுன்னு நெனைச்சா ஒரு வேளை வாங் க முடியாமக் கூட போயிருக்கலாம்.

ஆனால் அப்படிச்சொன்னவர் வண்டி வாங்கிகொடுத்த அன்று நேராகபூக்கடை க்குப் போய் மாலை வாங்கி வண்டிக்கு மாட்டிவிட்டு விட்டு முருகன் கோவி லில் போய் தேங்காய் உடைத்து விட்டு வந்தார்,

அவர் மாலை வாங்குவதற்கும் பூ வாங்குவதற்கும் தனியாக கடை ஒன்று கண்டு பிடித்து வைத்திருக்கிறார்,

அங்குதான் போவார் ,அந்தக்கடை பூட்டியிருக்கிற நாளில் அவசியம் கருதி எங்காவது மாலை வேறு கடைகளில் மாலை வாங்க வேண்டுமென்றால் அவரது முகம் ஏழு கோணலாகப் போகும்.

மனம் பிடித்த இடம் ,மனம் பிடித்த மனிதர்கள்,,,ஒரு வளையத்திற்குள்ளாய் அமைந்து விட்டால் நடப்பது எல்லாம் நன்றாக அமையும்தானே,,?

அதுதான் அவரது கணக்கு, அவரு அப்பிடித்தம்பா ”அவரையெல்லாம் நிமித்து றது கஷ்டம் என்பார்கள்” அவரது காது படவே/

பூ வாங்குவதில் மட்டுமல்ல பலசரக்கு காய்கறிகள் கறிக்கடை எல்லா வற்றிலும் அவரது நடைமுறை இப்படித்தான் இருக்கும்,

அங்கும் அவர் குறித்த பேச்சு அப்படித்தான் இருக்கும், அதை கேட்டுக் கொண் டே கேட்காதது போல் இருந்து விடுவார்,மிகவும் குடைச்சலான பேச்சுக்கள் காதில் வந்து மோதுகிற நேரங்களில் பதில் சொல்லுவார்.பன்னி ஒரச வருது ன்னு நாமளும் போயி பதிலுக்கு ஒரசீற முடியாது/ அப்பிடி ஒரசுறதும் புத்தி சாலித்தனம்இல்லை ஒடம்பெல்லாம் சேரும் சகதியுமா அசிங்கமாகி நாறிப் போவோம்.இப்ப ரோட்டுல தண்ணியப்போட்டுக்கிட்டு ஒருத்தன் ”ஆத்தா, அம்மான்னு,,,,” பேசீட்டுப் போறான்னு வையிங்க பதிலுக்கு அவன் பக்கத்துல போயிக்கிட்டு நாமளும் பேசீட்டா திரியிறம்,அது போலத்தான்,போறான் தரா தரம் இல்லாத நாயின்னு விட்டுறணும்” என கடகடவென ஒரே சிரிப்பாய் சிரிப்பார்மூச்சு வாங்காமல். சொல்லி வைத்தது போலவும் அச்சடித்தது போல வுமாய் இருக்கும் அவரது சிரிப்பு பார்ப்பதற்கு சந்தோஷமாய் இருக்கும்,

அவருக்கும் சிரிப்பு ஒரு மகா பிரசாதம்தான் போலிருக்கிறது,

அவரைப்போலஎல்லோருக்கும் இது கைவரப்பெறுமானால் இல்லை வாய்க்கு மானால் நல்லது என நினைக்கத்தோனுகிறதுதான்,

டீக்கடையின் நூழிலை டிப்போவை திறக்கிற போது அவருக்குக்காத்திருக்கிற வேலை போல இவருக்கும் காத்திருக்கும்.

டீக்கடைக்காரர் வாசல் கூட்டி நடை தெளித்து கொண்டிருக்கும் போது அவ் வழியாக திருச்சுழிக்குச் செல்லும்பஸ் மூணே முக்காலுக்கு வந்து நிற்கும்,

அந்த ஏரியா பஸ்டாப்பில் நிற்கிற பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கி ஓடோடி வருகிற கண்டக்டர் இருநூறு பால் வாங்கிக்கொண்டு வந்த வேகத்தில் போய் பஸ் ஸேறி விடுவார்.

டிரைவரும்,கண்டக்டரும் அந்நேரம் டீப்போட்டுக் குடிக்கவே அந்தப்பால்/ பஸ்ஸில் இருக்கிற மின்சார டீக்கொதிகலனில் டீப்போட்டுக்குடித்து விடுவா ர்கள்,

கடையில் குடித்தால் காசும் போவதோடு மட்டுமல்ல,இஞ்சி தட்டிபோட்டுக் குடிப்பது போல் ருசி இருக்காது என்பார் மூன்று பேரும் ஒன்று சொன்னாற் போல./

டிரைவர் ஒருவர்,இரண்டு கண்டக்டர்,கூட்டம் இல்லாத நேரங்களில் ஒன்றும் இல்லை,கூட்டம் இருக்குற நேரங்களில் கண்டக்டர்கள்இரண்டு பேருக்கும் விழி பிதுங்கிப் போகும்.

”தந்தன்னதத்தன்ன,,,,,,தந்தன்னதத்தன்ன,,,,,தன்னானாவுக்கும்,,,,”கண்ணதாசன் வரிகளுக்குமாய் மனம் குழைவாள்,

சமயங்களில் மனமாட்டிக்கொண்டே நின்று விடுவாள் சமைந்து/

”யக்கா,என்னாக்கா,,,”என்கிற குரல் அவள் தோள் தொட்டு உசுப்புகிற போது திடுக்கிட்டு விழிப்பவளாய் ”டேய் என்னடா தம்பி நீ எப்படா வந்த,சத்தமில் லாம பூனைகுட்டி மாதிரி வந்து நிக்கிறியேடா” என்பாள்,

”அட போக்கா நான் வந்து நின்னு அஞ்சி நிமிசத்துக்கு மேலாகுது,இப்ப வந்து கேக்குறயேக்கா” என்பான்,

”இல்ல தம்பி அப்பிடி ஆகிப்போச்சி மனசு,ஆம்பளைக நீங்க போனா போன யெடம் வந்தா வந்த யெடமுன்னு,,,,,டீக்கடைக்குப்போக,உக்காந்து பாட்டுக் கேக்க,நாலு பேரு கூடஅப்பிடியே பேச கதையடிக்கன்னு மனசஆத்திக்கிறீங்க, எங்களச்சொல்லுங்க,இப்பிடி வெளியில வர்ற யெடத்துல யாரு கூடயாவது பேசிக்கிட்டும் பாட்டுக் கேட்டுக்கிட்டும் இருந்தாத்தான் உண்டு,

”அதுலயும் மனசுக்குப்பிடிச்ச பாட்டு கேக்க வாச்சிருச்சின்னா வேற எதுவும் வேணாம் ,சாப்பாடு தண்ணி கூட மறந்துருவேன்.

”ஆமாக்கா நீயா சாப்பாடு தண்ணி மறக்குற ஆளு,அடப்பாவமே,வேற யாரச் சொன்னாலும்நம்பலாம்,ஒன்னையச்சொன்னாநம்பமுடியுமாசொல்லு,அதுவும் அத நீயே சொல்லிக்கிட்டா எப்பிடி,,,?

”எங்க நல்ல அரிசி கெடைக்குது,எந்தக்கடையில பிரஷ்ஷா காய்கறி விக்கி றாங்கன்னு தேடித்தேடி வாங்கீட்டு வந்து சமைக்கிற ஆளு நீயி,நீயி இப்பிடிச் சொன்னியின்னா எப்பிடி நம்புறது,,,?என்பான் பதிலுக்கு இவன்,

”போடா டேய் போடா கிறுக்கா,”நம்பாட்டிப்போ நீயி,,”என சிரித்தவாறே பதில் சொல்லி விட்டு அகன்று விடுவாள் அந்த இடத்தை விட்டு,,,/

அந்தநேரத்தில் டீக்கடையிலிருந்து கசியும் பாடல்களுக்காகவேணும் தினசரி யாய் டிப்போவுக்கு வர வேண்டும் என்பாள்.

இருள் விலகா இளம் காலைப்பொழுதின் அந்நேரத்திற்கு எனது கடை மட்டும் தான் இந்த ஏரியாவாசிகளுக்கு முதல் அறிமுகம் என சொல்லாமல் சொல்லு வார் டீக்கடைக்காரர்/

அவரது கடைக்கு டீக்கடை என பெயர் வைத்ததற்குப்பதில் இசைக்கடை என வைத்திருக்கலாம்.

அவருக்கு இன்னார் பாட்டு ,இவரது இசை,,,என்கிற கணக்கெல்லாம் இல்லை, வஞ்சனையில்லாமல் அனைவரது பாடல்களையும் ஒலிக்கச்செய்வார்,

அனைவரது பாடல்களையும் கேட்பார்,அனைவரது பாடல்களையும் கேட்கச் செய்வார்/

”என்னண்ணே இப்படி,,,” என்றால் இருக்கட்டுமப்பா,எனக்கு ஒன்னைய மாதிரி ரசனை மட்டமெல்லாம் கெடையாது,

அதென்னமோ மேட்டூர் அணை நீர் மட்டம் மாதிரி ரசனை மட்டம்ன்னுக்கு றீங்க,உணர்வு மட்டமுன்னுக்குறீங்க,\எனக்கு அதெல்லாம் தெரியதுப்பா, கேக் குறதுக்கு பாட்டு நல்லாயிருக்கா கேட்டு ரசிக்கிறுவேன் அவ்வளவுதான் எனச் சிரிப்பார், அவரது சிரிப்பே இசை வைத்தது போல் இருக்கும்.

நீலக்கலரில் புடவை,அதற்கேற்ற கலரில் மேட்சிங்க் ஜாக்கெட்,படிய வாரிய தலைமுடி,அதில்கொஞ்சமாய்அன்றலர்ந்து சிரிக்கும் மல்லிகைப்பூ. இதுதான் மாரியம்மாக்காவின்வாடிக்கை,இதில்கொஞ்சம்முன்னும் பின்னுமாய்இருக்க லா மே தவிர்த்து எசகு பிசகு இருக்காது.

டிப்போவுக்கு பால் வாங்கச்செல்கிற தினங்களில் பார்க்கிற மாரியம்மக்கா இவனது சொந்தமோ உடன் பிறந்தவளோ அல்ல,

”கூடப்பொறந்தவளையும்,சொந்த பந்தத்தையும் மட்டும்தான் அக்கா தங்கச் சியா பாவிக்கனுமுன்னா நாட்டுல பாதிப்பேருக்கு மேல அக்கான்னு கூப்புட ஆளு இல்லாம இருப்பாங்கடா” என்பாள்.

12 Aug 2019

விடிவுகளின் சுவடு கொண்டு,,,,

ஞாயிறுகளின் விடியல் சற்று நீட்சி கொண்டு புலர்வதாய்த்தான் படுகிறது,

இல்லையென்றால்நான்கு மணிக்கு எழுந்தவன் திரும்பவுமாய் ஆறு மணிக்கு படுத்துத் தூங்கி விட்டு எட்டு மணிக்கு எழ வேண்டிய நிர்பந்தம் என்னவாய் இருந்து விட முடியும்?

அதிகாலையில் எழுந்து சாலை வழி நடந்து இளஞ்சூரியனை பார்த்து பாத சாரிகளை தரிசித்து,திறந்திருக்கிற டீக்கடைகளின் தரிசனம் பெற்று,,என இன்னும் இன்னுமாய் பார்த்து ரொம்பவும் நாட்களாகிப்போனது,

வேர்க்க விறுவிறுக்க எக்ஸர்ஸைஸ் செய்கிறவர்களும்,சைக்கிளிங்க் போகிற வர்களும், நடைப்பயிற்சி மேற்க்கொள்கிறவர்களும் சாலையை அந்நேரமே விரைவு படுத்தி இயங்க வைத்துக்கொண்டிருக்கிற காட்சியைக்காண கண்கள் இரண்டு போதாது.

மண் விரித்த மென் சாலையில் தன் பாதம் பதித்து நடந்தும் ஓடியும் நாட்கள் ரொம்பவுமாகிப் போனது,

அது ஒரு காலம்,அதிகாலை எழுந்து வீட்டில் முகம் கழுகிறவன் சாலையில் வந்துதான் முகம் துடைப்பான்.

வீட்டிலிருந்து சைக்கிளில் வந்து குருசாமி அண்ணன் கடையில் ஓரம் கட்டிவிட்டு நடையை ஆரம்பிப்பான்,

ஆரம்பிக்கிற நடை ஓட்டமாகி,ஓட்டம் சைக்கிளிங்கில் வந்து முடிந்து திரும்ப வும் டீக்கடையில் உறை கொள்கிற போது மாரியம்மாக்கா எதிர்ப்படுவாள் சமயத்தில்/

”யக்கா,என்னக்கா ,ஜே சி பி மிசின வச்சி இழுத்தாலும் சாமான்யத்துல வீட்ட விட்டு வெளியில வர மாட்ட,இப்ப என்னக்கா திடீர்ன்னு வாக்கிங்ன்னு கெளம்பீட்ட,என்றால் ”டேய் கிறுக்கா அக்காகிட்ட பேசுற மாதிரியா பேசுற கூறுகெட்டவனே இழுத்தேன்,கிழுத்தேன்னு,,அறிவு கெட்டவனே,, என்பவள்,,,

அது ஒண்ணுமில்ல ,டாக்டர்கிட்ட போயிருந்தேன் சொன்னாரு ,பேசாம காலையில எந்திருச்சி ஒரு மணி இல்ல அரை மணி நடங்க,ஒடம்புல இருக் குறபிரச்சனையிலகொஞ்சம்கொறையுமுன்னாரு,அதான்கெளம்பீட்டேன் நடக்க லாமுன்னு,,,,

”நானும் நடை முடிச்சி வர்றேன் ,நீயும் வர்ற இப்பிடி பாத்துக்கிட்டாத்தான் உண்டு போல,சரி வா டீ சாப்புடுவோம்,இனி நா வீட்டுல போயி அடுப்புப்பத்த வச்சி டீப்போட்டு சாப்புடறதுக்குள்ள விடிஞ்சி போகும் ,விடிஞ்சி,

”என்ன போட்டாலும் குருசாமியண்ணன் போடுற டீக்கு ஈடு வராது,வா வந்து உக்காரு பெஞ்சில,இந்த மாதிரி வேளைகள்ல ஒக்காந்து டீக்குடிச்சாத்தான் உண்டு. கொஞ்சம் நேரம் போச்சின்னா கூட்டம் வர ஆரம்பிச்சுரும்,

அதுலையும் பொம்பளைங்க நாங்க எங்க போயி டீக்கடையில் உக்காருறது,,?

இவ்வளவு பெரிய ஏரியாவுல பொம்பளைங்க உக்காந்து சாப்புடன்னு ஒரு டீக்கடை கெடையாது,அவுங்க ஒதுங்கன்னு ஒரு பாத்ரூம் கெடையாது.ஆனா ஆம்பளைங்க நீங்க நெனைச்ச கடையில உக்காந்து டீக்குடிக்கவும்,நெனைச்ச யெடத்துல ஒதுங்கி போய்ட்டு வந்துறவும் முடியுது,என்றவள்,,,

”டீக்கு ஒழுக்கமா காசு குடுத்துரு அக்கான்னு வாய் நெறைய கூப்புட்டா மட்டும் போதுமா”, ”வீட்டுக்குப்போயி இனி ஒங்க மாமாவ கெளப்பி விடணும் ,குட் செட்டு வேளைக்கி,அவருக்குன்னு தனி சாப்பாடு தனி ஏற்பாடுன்னு ஏதாவது செஞ்சி குடுக்கணும்,பாவம் ஒடம்ப படுத்தி ஒழைக்கிற மனுசன், ரத்தத்த வேர்வையா சிந்துறவருக்கு நாம் ஏதாவது செஞ்சி குடுக்கணுமில்ல, அவரு என்னா சாப்பாடுதான கேக்குறாரு அதக்கூட செஞ்சி குடுக்க முடிய லைன்னா நான் என்ன மனுசி” என அடையாளப்படுத்துகிற இவனது மாமா ரயில்வே குட் செட்டில் மூட்டை தூக்கிறார்,

உழைப்பின் தடத்தில் ஊறிப்போன உடலை போர்த்திக்கொள்ள இது நாள் வரை சட்டை கூடபோட்டதில்லை என்கிற குறைந்தபட்ச ஆடம்பரமே அவரது அடையாளமாய் இருந்தது,

ஒட்டிப்போன வயிறு ,வத்திப் போன கன்னம் கலைந்து போயிருக்கிற கேசம் உலர்ந்து போன தேகம் இதுதான் அவர் என ஏரியாவில் பிறந்த குழந்தை கூடச் சொல்லி விடும்/

நானும் அந்த மனுசனத்தேத்த கறியும் புளியுமாத்தான் சமைச்சிப் போட்டுப் பாக்குறேன்,ஒண்ணும் கதையாகிற மாதிரித்தெரியல,

என்னைக்கி மூத்த புள்ளை ஆசைப்பட்டவனுக்கு வாக்கப்பட்டுப்போனாளோ அன்னைக்கிலயிருந்தே ஒடுங்கிப்போனாரு மனுசன்,

ஜாதி அந்தஸ்த்தஸ்தெல்லான் பாக்கல அவரு, போற யெடத்துல புள்ள நல்லா இருந்தா போதுமுன்னு நெனைச்சாரு,அது நடக்கலை,

எப்பிடி நடக்கும்,அந்தப்பையன் வேணாம் அவன் நடத்த கெட்டவன் ,கொணம் கெட்டவன்னுஎத்தனையோசொல்லிப்பாத்தாரு,கேக்கல,நீங்ககட்டிவைக்கிறீங்க ளா, நாங்களா ஓடிப்போயி கல்யாணம் பண்ணிக்கவான்னு தாவாவுல இருந்த ஒரு நாளையில மாலையும் கழுத்துமா வந்து நின்னாங்க,

அன்னைக்கி மனசு ஓடிஞ்சவருதான்,மருந்தக்குடிச்சி உயிர மாச்சிக்கிலாமு ன்னு கூடநெனச்சாரு,என்னைய மனசுல வச்சிக்கிட்டுத்தான் கைவிட்டுட்டா ரு அந்த முடிவ,அன்னைக்கி ராத்திரி அவரு அழுத கண்ணீரு இருக்கே, விட்டி ருந்தா இந்த ஏரியா முழுக்க ஓடி நெறச்சிருக்கும் என்றாள்.

அவரை வேலைக்கு அனுப்பத்தான் அக்கா வேகமாகப்போய்கொண்டிருந்தாள்,

”நான்கு மணிக்கு எழுந்தாய்தானே,பின் ஏன் ஆறு மணிக்காய் தூங்கிப்போக வேண்டும்? பின் ஏன் ஆறில் ஆறபோட்ட உடலை தூக்கிக்கொண்டு எட்டு மணிக்கு எழ வேண்டும்”,,,?இவனுக்குள் குடிகொண்டெழுந்த கேள்விக்கு பதில் இவன் மட்டுமே அறிந்த ரகசியமாய்/

நான்கு மணிக்கு எழ முடியவில்லை,ஓடோடி வந்து ஒட்டிக் கொண்ட தூக்கத் தை புறங்கையால் எட்டுத்தள்ளிவிட்டும் தூரப்போ என கழுத்தைப் பிடித்துத் தள்ளாதகுறையாய் வம்படியாய் விரட்டி விட்டும் முகம் கழுவிக் கொண்டும் வந்து அமர்கிறான்,

பூக்காத பூவை பூக்க வைத்து விடலாம் ,ஆனால் வாசனை கொண்டு வர இயலாது என்பதை பொய்யாக்கி பூக்க வைத்தும் வாசனை கொண்டு வந்து வீடு முழுக்க மணக்க வைக்கிற வேலையை செய்கிறவனுமாய் ஆகிப் போனான் அந்த அதிகாலையில்/

அதிகாலைதூங்கிப்போன சுற்றம்.இலைகளின்அசைவு கூட காற்றின் அனுமதி கேட்டுத்தான் அசைகிறதாய் தெரிகிறது, ஏற்கனவே தயாராக்கி வைத்திருந்த வேலையை மனம் சுமந்து சிரமேற் கொண்டு செய்ய அமர்கி றான். வேலை வேலை வேலை,வேலை செய்கிறவர்களால் சும்மா இருக்க முடியாது என்பார்கள்,

”அழுதுக்கிட்டு இருந்தாலும் உழுதுக்கிட்டு இருப்போம்” என்பது போல எத்தனைதான் அழுத்தம் கொண்டு திரிந்த போதிலும் செய்கிற வேலையை செய்துதானே ஆக வேண்டி இருக்கிறது,”

”உழுகுறவனுக்கு ஓய்வு ஏர்க்காலோரம்” எனச் சொல்வது போல இவனுக்கு ஓய்வு இயங்கிக்கொண்டிருப்பதில்தான்,/ எனச் சொல்லலாம்,

அதிகாலைக்கு சற்று முன்னாகவே விழிப்பு வந்து விடுகிறது,பாத்ரும் போவ தற்காய் எழுந்திருக்க நினைத்தவன் மனமில்லாமல் படுக்கையிலேயே புரண் டு கொண்டிருக்கிறான்,

இது கூட ஒரு வித சுகமாகவே இருக்கிறது, பிரியம் விதைத்தவர்களும் மனம் நிறைந்தவர்களுமாய் வீடு நிறைத்திருக்க பிடித்தம் கொண்ட வாசனை யாயும் மனம் முழுக்க விசிறிப்பரவும் பூக்களின் சுகந்தமாயும் வீடுமனம் நிறைத்தி ருக்க வந்து விட்ட விழிப்பை தூரத்துரத்தி ஓடிப்போய் விட்ட தூக்கத்தை திரும்பவுமாய் அழைத்து வர முடியவில்லைதான்,

ஊடல் கொண்டவள்அது மறந்துமனம்முழுக்கவுமாய் அப்பிக் கிடக்கிற பிரியம் விரிய அருகில் வரும் போது திரும்பவுமாய் தலை எடுக்கிற ஊடல் போல தூக்கம் அருகருகாய் வந்து இமைகளை தொட்டு இள முத்தமிட்டு விட்டும் சிணுங்கல் காட்டிவிட்டுமாய் போய் விடுகிறது,

“அடபோங்கப்பா,,,கைக்குஎட்டியதுவாய்க்கு,,,,,வந்தவிழிப்புஇன்னும் கொஞ்சம் தாமதம்காட்டி வந்திருக்கலாம்,நான்கு மணிக்கு விழிக்கும் முன்பாய் இரண்டு மணிக்கி விழிப்புத்தட்டி விடுகிறது,

படர்ந்து பாவியிருக்கிற கொடி கொண்ட தரையின் நீட்சி சொல்லிக் கேளாத கோடாய் முளைகொண்டு செல்லும் பாதைகள் யாவும் பூப்பும் காய்ப்பும் மொட்டு விடலுமாய் நடந்து கொண்டிருந்த அதிசய நாற்றாங்காலாய் மண் பிளந்து துளிர்த்து வளர்ந்தது இலைகளும் கிளைகளுமாய் விழுதிறக்கி ஆக்ர மித்துக் கொண்டிருக்கிறதாய்,/

இன்னும் ஒரு மணிநேரம்கழித்து விழிப்புவந்திருக்குமானால்நேராய் குருசாமி யண்ணன் கடைக்குக் கூடபோயிருக்கலாம்டீக்குடிக்க/

சென்ற வாரத்தின் ஒரு குளிர் பொ ழுதின் மாலை வேளையாய் அவர் கொடு த்த டீயைகுடித்துக் கொண்டே கேட்ட பொழுது சொன்னார்,

”சார் காலையில மூண்றரை மணிக்கே கடை தெறந்துருவேன், இந்தா இருக்கு இருபது எட்டுல பால் டிப்போ,காலையில மொதப்பாலு நமக்குத்தான் சப்ளை யாகும்,

அதான் ஒங்க சேக்காலி இருக்காரே பால்பண்ணை ஓனரு,அவரு நமக்கு பால் கொண்டுவந்துகுடுத்துட்டு,அதே பால்ல டீரெடியானதும்குடிச்சிட்டு அப்பிடியே டிப்போவுல இருக்குற மத்த எல்லாருக்கும் கொண்டு வரச்சொல்லீட்டுப் போவாரு,

என்னையப்பொருத்தஅளவுக்கு அதுதா மொதபோனி.என்பார்,டீக்கடைக்காரர்.

பால் டிப்போவின் முதலாளி எப்போதிலிருந்து இவனில் முளைவிட்டார், எப்பொழுது தோள் படர்ந்தார் என்பது நினைவில்லை இவனுக்கு.

ஆனால் படர்ந்து விட்ட படரலை இன்றுவரை விடாமல் வசப்படுத்தி வைத் திருக்கிறார், இவனும் அந்த வசபடுத்துதலுக்கு இது நாள்வரை எந்த பங்கமும் வராமல் பார்த்துக் கொள்கிறவனாய் ஆகித் தெரிகிறான்,

இவனை வசமிழக்க வைத்த விட்ட நெருக்கடியான பிரச்சனையின் போது நண்பர்கள்,தோழர்கள் உற்றவர்கள்,,எல்லாம் இருந்தும் அவர் தான் வந்து அருகில் நின்று தோள் தடவி மனம் நீவி விட்டார்,

ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க,நீங்க நெனைக்கிற மாதிரியெல்லாம் ஒண்ணும் ஆகாது,அப்படி எதாவது ஒண்ணுன்னா நாங்க இருக்கோம் என்கிற ஒற்றைச் சொல்லில் நம்பிக்கை ஊட்டிவிட்டுப் போனார்,

அதன் கை பிடித்துதான் பிரச்சனை முடிகிற நாள் வரை நம்பிக்கை காத்தான். ஏற்கனவெ முளைகொண்டிருந்த பிரச்சனை ஊர்த்திருவிழா நாளில் துளிர் கொண்டு திமிர பற்றிக்கொள்கிறது ஊர் ,பற்றிகொண்டது இரண்டு பக்கமுமாய் பிரிந்து தெரிய சாதாரண மனங்களில் கொம்பு முளைக்க ஆரம்பித்திருந்தது.

இதுமுளைக்கிற கொம்பு இல்லையே,ஊனி வைக்கபடுகிற கொம்புதானே எனத் தெரிவதற்கு சிறிது நாட்கள் ஆனது,

அதற்குள்ளாய் ஊர் இரண்டு பட்டுப் போய் ஒன்றாய் இருந்த மனித மனங்கள் யாவும் பிளவு கொண்டு திரிய ஆரம்பித்ததாய்/

ஏற்பட்ட விரிசலை அதிகமாக்கவும்,முளைத்த கொம்பை கூர் தீட்டி விடவுமா ய் காத்திருந்தவர்களின் விஷ நகங்கள் ஊர் முழுவதுமாய் நீண்டிருக்க நீண்டி ருந்த கரத்தின் கொடும் விஷம் மென்னியை எட்டிப்பிடிக்க காத்திருந்த நேரத் தின் செய்தி அறிந்தவராய் அவர்சொன்னஅந்தவார்த்தைஇவனில்இன்று வரை வேர் ஊன்றித்தெரிவதாய்/

நெருக்கடி வேளைகளில்தான் உண்மையான நட்பும்தோழமையும் வெளிப் படும் என்பார்கள்.

அவரிடம்அதைக்காண முடிந்தது, அதை டீக்கடைக்காரர் எப்படியோ கண்டு கொண்டார்,

ஒருவர் அந்த ஏரியாவில் குடி வந்துவிட்டால் அவர் யார் என்ன எந்த ஊர் எந்த ஜாதி என்னென்ன அவரது நடைமுறை என்பது அவர்களுக்கு உள்ளங் கை நெள்ளிக்கனியாய் ஆகிப்போகிற வித்தையாய்/

அந்த அடிப்படையில்தான் டீக்கடைக்குப்போயிருந்த ஒரு நாளில் சொன்னார் ஆளரவமற்ற பொழுதில்.

”சார் இன்னென்ன மாதிரியா மில்ல,டிப்போக்கார மொதலாளி வருத்தப்பட்டுக் கிட்டு இருந்தாரு,அதெல்லாம் ஒண்ணும் ஆகாது கவலப்படாம இருங்க” என்றார்.

காலையில அவரு கொண்டு வந்து குடுத்த மொதப்பாலுக்கு அவர் கிட்ட கடன் சொல்ல முடியாது, கடையில் போனியும் ஆயிருக்காது,வீட்ல இதுக் குன்னு எடுத்து வச்ச காச குடுத்துருவம்,

”சமயத்துல அவரு குடுத்த பாலுக்கான காச முழுசா குடுக்க முடியாமப் போயிரும்.அந்த மாதிரி வேளைகள்ல இருக்குதக்குடுன்னு வாங்கீட்டுப் போயி ருவாரு,சமயத்துலசாய்ங்காலம்வாங்கப்போற பாலுக்கும் சேத்தே காலையில காசுகுடுத்துருவம்,என்ன வாங்காத பாலுக்கு அட்வான்ஸான்னுவாரு, டிப்போ முதலாளி,

”மத்த வேளையின்னா கடன் சொல்லிக்கலாம்,அப்பிடிச் சொல்லித்தான் பால் வாங்குவோம் இங்க இருக்குற கடைகாரங்களெல்லாம், அப்படித்தான் அவுங்க ளும் குடுக்க முடியும்,நாங்களும் வாங்க முடியும் ,எல்லாமே ரொக்கப் பரிவர் த்தனையிலைதா நடக்கணுமுன்னா இங்க எந்த வியாபாரமும் பாத்துக்க முடியாது பாத்துக்கங்க” ,,என்பார்,

”இந்தா பாருங்க ,கடைக்குள்ள ஒரு கனமான நோட்டு கெடக்கு பாருங்க,அது முழுக்க ,கடன் கணக்குதா,அந்த நோட்டுக்குள்ள ஒங்களப் போல ஆள்களும் இருக்காங்க,சில வெளங்காப் பயலுகளும் இருக்காங்க,ஒரு வருஷம் ஆகிக் கூட கையில காசு தராம கணக்குலஓடிக்கிட்டு இருக்குற ஆளெல்லாம் இருக் காங்க,அப்படிப்பட்ட பையலுகளுக்கு குடுக்காம இருக்கலாம்தான்,

ஆனா அது கஷ்டம்/

”ஐய்யோ ஒரு தடவை பாத்தீங்கன்னா காலையில கடை தெறந்த ஒடனே டீக்குடிக்க வந்தவன் எனக்கு டீயும் சிகரெட்டும் குடு,கணக்குல எழுதிக்கங்க ன்னு நிக்கிறான் ஒத்தக்கால்ல,

”அடேய் இப்பத்தான் கடை தெரந்திருக்கேன் ,கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சி வாடா ன்னாலும் கேக்க மாட்டேங்குறான்,

”அப்புறம் என்ன செய்ய சத்தம் போட வேண்டியதாத்தான் போச்சி,”

”சரி சத்தம் போடுறாங்களே ,நம்ம ஒரு வருஷமா காசு குடுக்காம டீ குச்சிட்டு வர்றமேன்னு இல்லாம கல்லெடுத்து அடிக்க ஓடி வர்றான்,

அப்பறம் என்ன செய்ய மல்லுக்கட்ட வேண்டியதாப்போச்சி,பாம்ப அடிக்க கம்பெடுத்துத்தான ஆகணும்,ரெண்டு பேரும்கட்டி உருளுறோம், வெலக்கி விட ஆளு இல்ல அந்நேரத்துல,கேள்விப்பட்ட பால் டிப்போ மொதலாளிதா வந்து சண்டைய வெலக்கி விட்டுட்டு அவன சத்தம் போட்டு அனுப்பி வச்சாரு,

”அதுக்குள்ள அவன் வீட்டுல இருந்து கைப்புள்ளையோட ஓடி வந்த அவன் பொண்டாட்டிக்காரி கையெடுத்துக்கும்புட்டு கண்ணீர் வடிக்கிறா,,?”

”எதுன்னாலும் இந்த பச்சை புள்ள மொகத்துக்காக விட்டுருங்க,போன தடவ மாதிரி போலீஸ் ஸ்டேசனுக்குப்போயி நிக்காதீங்கங்குறா,

”ஏம்மா வேணுமுன்னா அவன் மேல போலீஸ்ஸ்டேசன்ல போயி புகார் குடுத்தேன்?அன்னைக்கி நா அப்பிடி போயிருக்கலைன்னா ஏங் கடைய கொளு த்தீருப்பான் தெரிஞ்சிக்க,கையில பெட்ரோல் பாட்டிலோட வந்து நிக்கிறான், அப்படியாப்பட்டவன என்ன செய்யச்சொல்லுற, கடனுக்கு வாங்கித்தின்னதும் இல்லாமஇப்பிடி வந்து கடையக்கொளுத்துவேன்னு நின்னான்னா தூக்கி வச்சி கொஞ்சவா செய்வாங்க,,,”என அன்று தள்ளி விட்டவனை இன்றும் நோட்டின் பக்கங்கள் சுமந்து கொண்டிருக்கின்றன,

”அவிங்கசார் விருதாவ திரியிறவிங்க,இந்தக் கடையில்லைன்னா வேற கடை அதுவும் இல்லைன்னாவேற கடை ,அதுவும் இல்லைன்னான்னு தாவித்தாவிப் போயிக்கிட்டுஇருக்குறவுங்க, நம்ம அப்பிடியில்ல தொழில் பண்ணுறவுங்க, மொதல் போட்டு நாலு காசு எடுக்குறவுங்க,

அப்பப்ப இப்பிடி ஒண்ணு ரெண்டு வருந்தான்,நாந்தான் தொழில் செய்யிற யெடத்துல வீண் பிரச்சனை வேணாமுன்னு அப்பிடியே விட்டுர்றது என்றார்,

தாமதம் காட்டி எழுந்த இந்த எட்டு மணிப் பொழுதில் அவரது கடைக்குச் சென்று டீ சாப்பிட வேண்டும் போல் இருந்தது.

11 Aug 2019

தூக்க நிமிடங்களின் களவுகள்,,,,,

தூக்கம்வரவில்லை,எவ்வளவுநேரம்தான் சும்மாவே புரண்டு புரண்டு படுத்துக் கொண்டிருப்பது,,,?

”தூக்கம்என்கண்களைதழுவட்டுமே”,,,அனுபவித்துஎழுதியிருக்கிறார்என்பார்கள். சுகமும் தாலாட்டுமான பாடல்/ ,

எழுந்து சிறிது நடக்கலாமா,,,?அடை கொண்ட கூட்டிற்குள்ளாய் எப்படி கை வீசி நடை கொள்வது,,,?கொஞ்சம் எரிச்சலாகவும், ”சை” என்றுமாய் இருந்தது.

என்ன இது சில பேரானால் வீட்டில் எத்தனை பேர் என்ன பேசிக் கொண்டிரு க்கிறபோதும்,சப்தமாக டீ,வி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போதும், எத்தனை களேபர நேரங்களிலும் கூட தேமே என தூங்கிப்போகிறார்கள்,

அப்படி ஒரு மனோ நிலை வாய்க்கப்பெற்றவர்கள் பாக்கியவான்கள்தான்/ ”படுத்த ஒடனே தூங்கிப் போறவரும், சாப்புட்ட சோத்த எந்த இடர் பாடும் இல்லாம செமிச்சிர்றவரும், ரொம்பப்போட்டு மனச ஒலட்டிக்காம, என்ன பிரச்சனையின்னாலும் மனச அலட்டிக்காம இருக்குறவரும் ரொம்பக் குடுத்து வச்சவரு என்பான்.நண்பன்,

இளையராஜாவின் பாடல்கள் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும் அவனுக்கு/

அதற்காக மற்றவர்களின் பாடல்கள் பிடிக்காது என்றில்லை,மற்றவர்களின் பாடல்களை விரும்பிக் கேட்கிறவன் இளையராஜாவின் பாடல்களுக்கு தன் மனதையும் செவியையும் ஒப்புக்கொடுத்திப்பான்,

அவனதுசெல்போனில்இளையராஜாவின்பாடல்களுக்கென தனிஇடம் ஒதுக்கி வைத்திருப்பான்.எங்காவது தனியாகப்போகும் பொழுதோ,இல்லை தனியாக இருக்கும் பொழுதோ,இல்லை மிதமான போதை கொண்டு தூங்கப் போகும் பொழுதோ இளையராஜாதான் துணை இவனுக்கு,

செல்போனில் ஆன் லைனிலும் ஆப்லைனிலுமாய் அவர் வருகிற பாடல்கள் காலை வாக்கிங்கின் போது கைபிடித்துக்கூட்டிப்போகும், ஓய்வு வேளைகளில் இதந்தரும் மனவருடியாய் மாறி இவனை சூழ்ந்து கொள்ளும்,

இன்பத்திலும் துன்பத்திலும்,,,,,,,பாட்டு,பாட்டு பாட்டுதான்,,,,,

அவனது சொந்தக்காரர் இறந்த அன்று துக்கம் சாவு வீட்டிற்கெல்லாம் போய் விட்டு வந்து அன்றைக்கு நாள் முழுக்கவும் செல்பொனில் இளையராஜாவின் பாடல்களை போட்டுக்கேட்டுக்கொண்டிருந்திருக்கிறான்,

வழக்கமாய்இவன் செல்கிற பஸ்ஸில் டிரைவர் இவனைப்பார்த்ததும் இளைய ராஜாவின் பாடல்களுக்கு உயிர் கொடுத்து விடுவார்,

இளையராஜாவின் பாடல்களை இன்னும் உயிர்ப்பாய் வைத்திருப்பவர்கள் தனியார் பஸ்ஸின் டிரைவரும் கண்டக்டரும்தான் போலும்/

”டேய் சாதாரண பாட்டுதான,ஜஸ்ட் லைக் தட்டுன்னு கேட்டுட்டுப்போக வேண்டியதான எதுக்குப்போயி இப்பிடி அலப்பற பண்ணிக்கிட்டி இருக்குற,,?” எனச்சொல்லும் இவனை ஏறிடுபவன்,,,,

”எது ஜஸ்ட் லை தட்டுன்னு சொல்லுற,,?சாப்பாட்ட ஒன்னால ஜஸ்ட் லைக் தட்டா நெனைச்சி சாப்புட முடியுதா சொல்லு, இன்னைக்கி என்ன கொழம்பு ,என்ன கூட்டு,ரசம் இருக்கா,மோரா இருக்கா,தயிரா ஒறைக்கி ஊத்துன மானிக்கி இருக்கா,பொங்கல் செஞ்சி ரொம்ப நாளாச்சி,அடிக்கடி தோசையா ஊத்திக் கொள்ளாத ,இன்னைக்கி கொஞ்சம் உப்புமா கிண்டலாமா,,,,,அது இது ன்னு எத்தனை கேக்குற,எத்தன சொல்லுற,சாப்பாட்டுல உப்பு கொறச்சலா இருக்கு,கொழம்புலகாரம் அதிகமா இருக்கு,சோறு கொஞ்சம் கொழஞ்சமாதிரி இருக்கு,கொஞ்சம் பொகையடிச்சுப் போயிருக்கு போல,,,?ன்னு டீப்போடுறது லயிருந்து சனி ஞாயிருல கறிக்கொழம்பு வைக்கிற வரைக்குமா என்னென்ன கேக்குற,என்னென்ன சொல்லுற,இதெல்லாம் சொல்லாமா கேக்காம எதிர்பாக் காம ஜஸ்ட் லைக் தட்டா ஏன் சாப்பாட்ட சாப்புட்டுக்கிட்டு போக மாட்டேங் குற,,,,,,?கெடைக்கிற சாப்புட வேண்டியதுதான,,,,”என்பான்.

”ஏண்டா சாப்பாடும் பாட்டும் ஒன்னா,,?” என்றால் ”ஒண்ணுமில்லதா,ஆனா வயிற விட மனசு முக்கியமில்லையா” என்பான்,,,,,

அவன் சொல்லில்எப்பொழுதும் ஒரு ஆழ்ந்த உண்மையும் வாழ்நிலை சார்ந்த தத்துவமும்இருக்கும்,ஆழ்ந்துபார்த்தால்கேட்டால்தான்அது தெரியும் ,மேலோ ட்டமாகபார்ப்பவர்களுக்கும்,கேட்பவர்களும்,பழகுபவர்களுக்கும் சாதாரணமா கத் தெரியும்,

இன்னும் சொல்லப்போனால் அவனைப்பார்க்க கோமாளி போலத் தெரியும், அதை அவன் காது படவே சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறான்,

அது சம்பந்தமாய் இவனிடம் வந்து வருத்தம் கொள்கிற நாட்களில் ”விடு அதையெல்லாம்கண்டுக்காத,அப்பிடிபேசுறவுங்கள ஒரு ஆளா நெனைக்காத,”  என்பான் இவன்,,/

”நானும் அப்பிடித்தான் போயிக்கிறது உண்டு,ஆனா அது மீறி நடக்கும் போது கொஞ்சம் சங்கடமா இருக்கும்,”என்பான் நண்பன்/

”அப்படி நெனைக்காத நீயி,ஓங் பேச்சுல,ஓங்செயல்ல,ஓங் நடத்தையில ஒரு ஆழம் இருக்கு,அது ஒரு வித பக்குவம் சார்ந்தது,என்னையப்போல நெருங்கி பழகுனவுங்களுக்குத்தான் அதோட அருமை தெரியும்,ஊரு சொல்லுது ஒலகம் சொல்லுதுன்னு ஓங் வழக்கத்த கைவிட்டுறாத,”,,,என்பான்.இவன்/

”இல்லபிரளயமே நடந்தாலும் அதைகைவிடுற மாதிரியெல்லாம் இல்ல, இருந் தாலும் சொல்லுறேன்” என்றவனை மனம் தட்டிக்கொடுத்து ”வா டீ சாப்பிடப் போவோம்” என்பான் இது போலாய் பேசிக்கொண்டிருக்கும் சமயங் களில்/

இப்படியெல்லாம் பேசுகிறவனை எதிர் கொள்கிற பொழுது ”தூக்கத்தை மடியி ல கட்டி வச்சிக்கிட்டா நான் தூங்க மாட்டேங்கிறேன்,வர மாட்டேங்குது நான் என்ன செய்யட்டும்,வச்சிக்கிட்டா வஞ்சகம் பண்றேன்,படுக்கையில விழுந்தா ஒடம்பு மட்டுந்தான் தூங்குது ,மனசு அப்பிடியேதான் முழிச்சிருக்குது., வயசா சில்ல” என்கிற இவனை இடை மறித்து,,,,என்ன ஒனக்கு வயசு அம்பத்தஞ்சி அம்பத்தேழு இருக்குமா சொல்லு” என்பான்.

”அதுஆயிட்டுப்போகுதுஅம்பத்தாறுஅம்பத்தேழுன்னு,,,,,வயசாகிப்போச்சின்னா அதுல்ல,,,,,,குடும்பம் புள்ளைக,அதுக படிப்பு,வேலை,கல்யாணம், பேரன், பேத்தி ஒடம்புல வர்ற பிரச்சனைக,,,,,,இப்பிடி ஆயிரம் இருக்கு, இதையெல் லாம் மொத் தமா சேத்துக்கட்டுன பேச்சுத்தா வயசான்னேன்னு சொல்லுற சொல்லு, தவிர்த்து வேற எதுக்காகவும் சொல்றதில்ல,இருக்குற கவலை எல்லாம் சேர்ந்துக்கட்டுன கல்லா மனசுக்குள்ள ஒக்காந்துக்கிட்டு அரிச்சிக் கிட்டு இருக்கும் போது தூக்கம் எங்கிட்டு வரும் சொல்லுங்க நண்பா” என்பான்,

அது எல்லாம் இல்லாட்டிக் கூட அப்பிடித்தான் இருக்கு,ஒடம்பு மட்டும் படுக் கையில கெடக்க மனசு எந்திருச்சி எளவட்டமா சுத்திக்கிட்டு வருது.

எழுந்து லைட்டைப்போடுகிறான்,பழகிப்போன வீடுதான்,கால் தடுமாறுகிறது கொஞ்சமாய்,

வழக்கத்திற்கு மாறாய் நான்கைந்து தடவைகள் மினுக்கி விட்டு எறிந்தது ட்யூப் லைட்,,,,,/

பெயிண்ட்அடித்த சுவர் ,கிராதி வைத்த ஜன்னல், புத்தகங்கள் சுமந்த அலமாரி, தேங்காய் எண்ணெயும் முடி சுற்றியிருக்கிற சீப்புமாய் இருந்த கடப்பக்கல் வைத்த செல்ப்,இறுக மூடியிருந்த கதவு என எல்லாம் பளிச்சிட்ட போதும் கூடஉயிரோவியமாய் படுத்தக்கிடந்த மனைவி பிள்ளைகள் கண் நிறைத்தார் கள்,

வேறு ஊருக்கு மாற்றலாகிப்போனதிலிருந்து வீட்டை கவனிக்க முடியவில் லை,

காலையில் எட்டு மணிக்கு வீடு விட்டுக்கிளம்பிப்போனால் இரவு எட்டு மணிக்குத்தான் வர முடிகிறது.,சமயத்தில் ஒன்பது மணியாகிப் போகிறது,

அலுவலகம் அது விட்டால் வீடு,வீடு அது விட்டால் அலுவலகம் என சுற்றி வருகிற வாழ்க்கை,,/

”கை வண்டி இழுத்து தன்னோட பொழப்புக்கு பிள்ளையார் சுழி போட்டவரு தான் ஏங் பக்கத்துத்தெருக்காரரு,அவருக்கு வயசு நல்லா சொல்லணுமுன்னா இப்பயெல்லாம் அறுபதுக்கு மேலதான் சொல்லலாமே தவிர்த்து அதுக்குக் கொறைஞ்சி சொல்லீற முடியாது,மேல்லச் சட்டை போட மாட்டாரு, இறுக்கிக் கட்டுன கைலி மட்டுந்தான்,என்னைக்காவது ஒரு நாள் வெள்ளை வேஷ்டி கட்டுவாரு,இது ரெண்டுல எது கட்டுனாலும் சரி அது கூட கண்டிப்பா ஒரு துண்டு இருக்கும்,

மொரட்டுத்தனமா நெயப்பட்ட தடிமனானதுண்டு, சிவப்புக் கலர்ல கட்டம் போட்ட துண்டு,

”அதுஏன்அப்பிடிஒரு கலர்ல எடுக்குறாங்கன்னுதெரியல,ஒரு வேளை அவுங்க உரிமை பேசுற அவுங்களோட சங்கத்துக் கொடி செவப்பா இருக்குறதுனால யோஎன்னவோதெரியல, அதையேஅவுங்களோடமனம் பிடிச்ச கலரா தேர்தெ டுத் துக்குறாங்க,

ஆனா அந்த சங்கத்துல இருக்குற இன்னும் சில பேரு அப்பிடியெல்லாம் எடுக்குறதில்ல,

சங்கப்பிடிப்புங்குறது மனசுல இருந்தா போதும்,அத துண்டு போட்டும் வேஷ்டு கட்டியும்தான் காண்பிக்கணுமுன்னு அவசியம் இல்ல என்பார்கள்,

அப்பிடி சொல்லுறவுங்க சொல்லும் ஞாயமாத்தான் இருந்துருக்கு.

”அதுக்காக துண்டு போட்டவுங்க ஞாயம் இல்லாதவுங்க இல்ல,அப்பிடிப்போட் டா தேவலைன்னு தோணிருக்கு போட்டுருக்காங்க,அவ்வளவுதான்,,”,

”அதுக்குஅவுங்கதன்னையேஒப்பும்குடுத்துக்குறாங்க,அதுனாலத்தான்பாத்தியி ன்னா மேதினக் கொண்டாட்டத்தப்பயெல்லாம் அவுங்க முழு ஈடுபாட்டோட கலந்துக்கிறாங்க, ஊர்வலம் கூட்டம் கொடி தோரணம், ரேடி யோ செட்டுன்னு அன்னக்கி ஒரு நாளுல அவுங்க கரைஞ்சி நிக்கிறாங்க,

”அவுங்க மட்டும் இல்ல வேற சங்கத்துல இருக்குறவங்களும் அன்னைக்கி ஒரு நாளு அத திருவிழாவா கொண்டாடுறாங்க,

”இன்னும் சில பேருன்னா சங்கத்துல சீட்டுக்கட்டி,பொங்கல் வச்சி பண்டம் பாத்திரம் எடுத்து சேலை துணி மணி வேஷ்டி சட்டைன்னு கலக்கீருவாங்க,”

அப்பிடி இருக்குற பக்கத்துத்தெருக்காரருக்கு இன்னும் ஒழைச்சித்தான் சாப்பு டுறாரு,இப்பயெல்லாம் கைவண்டி கெடையாது,அதுக்குப்பதிலு மூட்டை தூக்கப் போயிறாரு,

அவரு இந்த வயசுலயும் கல்லத் தின்னாக்கூட செமிச்சிறுவாரு போல இருக் கு,என்பான்,

”அவரு மத்தியானம் வீட்டுக்கு சாப்புட வருவாரு,இன்னும் தனியாத்தான் பொங்கி சாப்புட்டுக்கிறாரு,மகன் வீடு பக்கத்துல இருந்தாகூட அங்க போக மாட்டாரு,

”அவுங்களப்போயி எதுக்கு சங்கடப்படுத்திக்கிட்டு,நம்ம கைகாலு நல்லா இருக் குற வரைக்கும் கை ஊனி கர்ணம் பாய சத்து இருக்குற வரைக்கும் நம்மலா ஒழைச்சி சாப்புடணும்,

”அது முடியாதுன்னு போறப்பதா பிறத்தியாரு ஒதவிய நாடனும்,இன்னும் சொல்லப்போனா முடியலைன்னு ஆகிப்போற நேரம் படக்குன்னு சாவு வந்து ரணும்,மகராசிஏன்பொண்டாட்டி சின்னப்புள்ள மாதிரிஎன்னைய பாத்துக் கிட்டா, அவபோனப்பயே நானும் போயி சேந்துருக்கணும்,இப்பஒண்ணும் கொறவில்ல,மகனும்மருமகளும் நல்லாத்தான் பாத்துக்கிறாங்க,இருந்தாலும் அவஇருந்தது போல வருமான்னு சொல்றவரு எந்த கூட்டம் நெறஞ்ச யெடத்துலயும் கூட அவர் வாட்டி கூட அவரு வாட்டி கட்டாந்தரையில துண்ட விரிச்சி படுத்து தூங்கீருவாரு/ அது அவரு மூட்டை தூக்கபோற மில்லா இருந்தப்பயும் சரி, எந்நேரமும் ஆட்கள் நடமாடிக்கிட்டு இருக்குற பஜாரா இருந்த போதும் சரி அப்பிடி ஒரு ஒடம்பும் மனசும் வாய்ச்சிருக்கு அவருக்கு/” என்பான் நண்பன்/

கட்டம்போட்ட லுங்கியும் மயிர் கால்கள் நீண்டிருந்த வெற்று உடலும் தலை தாங்கியிருந்த தலையணையும் தரை மூடி விரித்திருந்த கோரைப் பாயும் கொஞ்சம் சிறிது இடைஞ்சல் காட்டியே படம் விரிக்கிறதாய்,/

விரிவு காட்டிய படத்தில் பட்டுத்தெரிகிற விரிசல்களாய் ஆங்காங்கே இவனது மனப்பதிவும்,,,/

கையையும் காலையும் படர விட்டுப்பார்க்கிறான்,முடிந்த வரை எட்ட நீட்டி கிளைவிரித்து இலைபரப்பி காய்த்தும் பழுத்தும் பூத்தும் பார்க்கிறான்,

மண் கீறி முளைத்த தளிர் ஒன்று துளிர் விட்டு தன் நிலை காட்டி மண் ஊன்றிய நிலை கொண்ட நிமிடங்கள் சாஸ்வதமாகித் தெரிகிறது,

வேர்த்த உடலும் பிசுபிசுத்த மனமும் ஒன்றாய் கலந்து கை கோர்த்த கலவை தூக்கத்தை எட்டி உதைத்தது.எரிச்சலாயும் கோபமாயும் வந்தது. பேன் காற்று அப்படி ஒன்றும் இதந்தருகிற விதமாய் இல்லை,

மல்லாக்கப் படுத்துப் பார்க்கிறான், தூக்கம் வரவில்லை,புரண்டு படுத்துப் பார்க்கிறான்,தூக்கம்வரவில்லை,குறுக்கியகால்களுக்குள்ளாய்கைகளைஅண்டக் கொடுத்துப் படுத்துப் பார்க்கிறான், எழுந்து கொஞ்சம் உட்கார்ந்து பார்க்கிறான் ,அப்பொழுதும் கூட தூக்கம் வரவில்லை.

யோகாசன நிலையில் மல்லாக்கப் படுத்தவாறே மூச்சை ஆழ உள்ளிழுத்து விட்டவனாய்கால்களைசம்மணமிட்டுப் பார்த்தான்,ஹீம்தூக்கம்வரவில்லை, மணி என்ன இருக்கும்,,?சரியாகத் தெரியவில்லை,

எழுந்து போய் பார்க்கலாம் என்றால் மனது வரவில்லை,அப்படியே படுத்து உருண்டு கொண்டே இருந்தான். அதுவும் சுகமாகவே இருந்தது,ஒண்ணுக்கு வருவது போல் இருந்தது.ஆனால் படுக்கையை விட்டு எழுந்திருக்கவில்லை, நோயுற்றவனின் இரவும் வேலையற்றவனின் பகல் பொழுதும் அவ்வளவு சாமான்யமாய் நகர்வதில்லை, என்பார்கள், இவன் நோயுற்றவனும் இல்லை. வேலையற்றவனும் இல்லை.

அன்றாடங்கள் தூக்கமற்றும் தூக்கம் கொண்டுமாய் நகர்கிறதுதான்/

3 Aug 2019

தருணங்களின் வாழ்வித்தலில்,,,

வாழ்வித்த தருணங்கள் வழுக்கியது,அப்படியானால் வழுக்கிய தருணங்கள் வாழ்வித்ததா பார்க்கலாமே சிறிதுதூரம் எழுத்தாற நடந்து சென்று /கொஞ்சம் கண்ணாரவும் மனதாறவும் என சேர்த்தும் கொள்ளலாம்,

அப்பொழுதுதான் பேருந்துலிருந்து இறங்கினான், நகரப்பேருந்து அது. நகரப் பேருந்து சமயத்தில் நகராப்பேருந்தாய் ஆகித்தெரிகிறது, அதற்காய் காத்துக் கிடக்கிற பொழுதுகளிலும், அது வராத நேரங்களிலுமாய் ,/

வருகிற பொழுதுகளில் கட்டி வைத்த கூட்டத்தை மொத்தமாய் பயணிகள் என்கிற கணக்கில் அள்ளி எடுத்து அடைத்துக்கொண்டு வரும்.

சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வானம் அவிழ்ந்து கொள்கிற முன் மழைக்காலம் அது,

அலுவலகம் முடிந்ததும் வேலையின் அலுப்பை உடல் மற்றும் மனம் முழுவ துமாய் அப்பிகொண்டு அரை கிலோ மீட்டர் நடந்து பஸ் நிலையம் சென்றால் அதிசயம் பாருங்கள்,சுற்றி இருக்கிற் இடங்கள் எல்லாம் காய்ந்து போய் கிடக்க பஸ் நிலையத்தினுள் மட்டும் தெப்பக்குளம் போல் தண்ணீர்கட்டிக்கிடக்கிறது,

கட்டிக்கிடக்கிற நீரில் மிதவுண்டவையாய் அங்கிருக்கிற கடைகள் மற்றும் கட்டிடங்கள், கட்டிங்களுக்கு ஒன்றுமாகிவிடப் போவதில்லை, கடைகள்தான் சற்றே சிரமம் தாங்கித்தெரிந்தது,

இவன் வழக்கமாய் டீக்குடிக்கச்செல்கிற கடைக்கு அருகருகிலாய் இருக்கிற சேவுக்கடை பழக்கடை மற்றும் ஜீஸ்க்கடை போலவே பஸ் நிலையத்தினுள் இருந்த கடைகள் அனைத்தும் தண்ணீரில் மிதந்தது.

காற்றின்திசையின் போகும் தண்ணீரில் இழுபட்டுக் கொண்டு செல்லும் சேவுத் தட்டையும்,மிக்சர் தட்டையும் அதன் இழுப்பில் செல்ல அனுமதிக்கா மல் தன் திசை நோக்கி கயிறு கட்டி இழுத்து வைத்திருந்தார்,கடைக்காரர்.

தண்ணீரில் நீச்சலிடித்துக்கொண்டே வந்து சேவு வாங்கிச் செல்கிற வர்களுக்கு தண்ணீரில் மிதக்கிற தராசு கொண்டே நிறுத்துப் போட்டு தண்ணீரில் மிதக்கிற கல்லாவிலேயே காசும் வாங்கிப்போட்டுக் கொண்டார்,

மற்ற எல்லாக்கடைக்காரர்களும் கூட அப்படியே செய்தார்கள்.இதில் பழக் கடைக்காரரிடமிருந்து கழண்டகன்ற பழங்கள் பஸ் நிலையம் முழுவது மாய் மிதந்து மிதந்து கண் சிமிட்டிக் கொண்டிருந்தது,

மிதந்தபழங்கள் யாவும் கடைக்காரரின் சொல்லுக்கும் பார்வைக்கு மாய் முழுக்க முழுக்கக்கட்டுப்பட்டவை போலும்.ஆமாம் அப்படித் தான் தெரிந்தது, பின்னே தன் திசையிலும் தன் இஷ்டத்திற்குமாய் எங்கும் போய் விடாமல் பழக்கடைக்காரரின் கண் முன்னாடியே காட்சிப்பட்டுகொண்டு இருந்ததாய்,

அவரும் கண்ணால் பார்க்கிறார்,கண்ணால் சொல்கிறார், கண்ணால் கூப்பிடுகி றார், கண்ணால் சைகை சைகை செய்கிறார்,கண்ணால் பேசுகிறார்,

அவரது கண் அசைவிற்கும் சைகைக்கும் பேச்சிற் கும் கட்டுப்பட்டது போல் திசைகொன்றாய் மிதக்கிற பழங்கள் அவர் கூப்பிடுகிற திசைக்கு வந்து செல்வதாய் தெரிகிறது.

அவரும் கைக்கு வந்த பழங்களை வலிக்காமல் எடுத்து தராசில் வைத்து கேட்டவருக்கு புன்னைகை மாறாமல் கொடுத்தார்,

நீச்சலில் வந்தவரும் வாங்கிக்கொண்டு வலிக்காமல் போய் விட்டார் ,முங்கு நீச்சல் போட்டுக்கொண்டும், மல்லாக்க நீந்தியவறுமாய்/

பஸ் நிலையம் தண்ணீர் ,மிதந்து நின்ற கடைகள் அதில் மிதந்து தெரிந்த பொருட்கள் நீச்சலத்த மனிதர்கள் மிதவையாய் போய் வந்து கொண்டிருந்த பேருந்துகள்,எல்லாம் ஒரு சேர காட்சிக் கொண்டி ருந்த நேரத்தில் இவனு க்குத்தான் புதிதாய் முளைத்துத் தெரிந்த சிக்கல் ஒன்று தண்ணீர் மேலிடைக் கல்லாய் மிதந்துபட்டுத் தெரிந்ததாய்/

டீக்குடிக்க வேண்டும் இப்பொழுது ,திடீர் திடீர் என சொல்லாமல் கொள் ளாமல் அவிழ்ந்து விடுகிற வானத்திலுருந்து கொட்டுகிற தண்ணீர் மழையாய் காட்டி பொழிந்த பொழுது அலுவலகத்திலி ருந்து பஸ் நிலையம் வருவதற் குள்ளாய் கொஞ்சம் நனைந்து விட்டான்,

லேசாக குளிர்ந்தது.பற்கள் கொஞ்சம் தந்தியடித்தது, வயதாகி விட்டதோ,,,. ஐய்யையோ,,,,,

இளம் சூடாய் ஒரு டீக்குடித்தால் நன்றாக இருக்கும் எனத் தோனியது,ஆனால் நீச்சலடித்துப்போய் டீக்குடிக்கிற அளவெல்லாம் தைரியமில்லை இவனுக்கு, என்ன செய்யலாம் இப்பொழுது.

குளிர் கூடிஉடல் நடுக்கம் அதிகமாகிக்கொண்டேவருகிறது,என செய்யலாம்,? பஸ் வர வேண்டிய நேரம் தாண்டி பத்து நிமிடங்கள் ஆகிப்போனது,

இவனது யோசனையும்,மனப்பிராண்டலும் டீக்கடைக்காரருக்குக் கேட்டு விட்டது போலும்,/

கடைக்காரர் அங்கிருந்தவாறே டீயும் இரண்டு ஒரு வடையையும் சேர்த்து கட்டி நீளமான குச்சி ஒன்றின் முனையில் கட்டி அனுப்பி வைத்தார்,

வடையை சாப்பிட்டு விட்டு டீயைக்குடிக்கப்போகும் போதுதான் கவனிக் கிறான்,

அருகில் கையேந்தி நிற்கிற பிச்சைக்கார சிறுமியை, குடிக்க இருந்த டீயை அப்படியே சிறுமிக்குக் கொடுத்து விட்டு இவன் டீக்கடைக்காரரை நோக்கி சைகை செய்கிறான்,

அவரும் அதே குச்சியில் கொஞ்சமும் நனைந்து விடாமல் டீயை கட்டி அனுப்பி வைக்கிறார்,

கூடவே வந்த வடையை சிறுமிக்குக்கொடுத்து விட்டு இவன் டீசாப்பிட்டுக் கொண்டு நிற்கும் போது தாமதமாய் வந்த பேருந்து மிதவை காட்டி வந்து கொண்டிருந்தது,

பாண்டியன் நகர் பஸ்டாப் அது ,பாண்டியன் நகர் என்றால் கே.கே எஸ்.எஸ். என் நகர், ரோசல் பட்டி பஞ்சாயத்து யூனியன் ஆபீஸ்,மற்றும் பாண்டியன் நகர் பஸ்டாப் என்கிற மூன்று நிறுத்தங்களுமே/

மூன்றுக்கும் பாண்டியன் நகர் ஸ்டாப் என்றுதான் பெயர் அப்படிச் சொல்லித் தான் டிக்கெட்டும் எடுக்கிறார்கள், மூன்று இடங்களுக்கும் டிக்கெட் ஒரே விலைதான்,

மூன்றுக்கும் இடைவெளி தலா அரைக்கிலோ மீட்டர்களாவது இருக்கும். சொல்லி வைத்தது போல,/

இப்படியெல்லாம் அமைவது ரொம்பவும் அபூர்வமே/ தூரங்களில் இடைவெளி சொல்லிச் செல்கிறதாயும் அளவீடுகள் சரி காட்டியுமாய்/

இவன் இறங்க வேண்டிய இடம் மூன்றாவதாய் வந்து நின்ற பாண்டியன் நகர் பஸ்டாப்பில்/

இவன் இறங்கி கால் தரையில் கால் வைத்த நேரம் இவன் எதிரே சவ ஊர்வலம் ஒன்று மெல்ல நகர்ந்து போய்க்கொண்டிருந்தது,

தெரு விளக்குகள் போடப்பட்டிருந்தது,விளக்குகளின்வெளிச்சத்தில்ஆம்புலன் ஸினுள் படுக்க வைத்திருந்தவர் எதோ சொன்னது போல் சாலையையும் சாலையின் மனிதர்களையும் பார்த்து/

வாழ்வித்த தினங்கள் வழுக்கிய தருணத்தை இவனும் கண்ணுற்றவனாய் போய்க் கொண்டிந்தான்,

இவன் சாலை கடந்த நேரம் அரசு மருத்துவ மனையில் அழகான குழந்தை ஒன்று பிறந்திருப்பதாய் எட்டுத்திக்கும் சென்ற செய்தி அசரீரியாய் ஒலித்தது.

31 Jul 2019

கூட்டு மனசு,,,

 
வரிசை காட்டி வீடுகளை அடுக்கி வைத்திருந்த
தெருவின் திருப்பத்தில் நிலை கொண்டிருந்த
கோயிலைக் கடைக்கையில் கேட்கிறேன் மனைவியிடம்,/
வண்டியை நிறுத்தவா,கோயிலுக்குள் செல்கிறாயா என,/
சற்றே மௌனித்தவள் இல்லை சாமியே எனதருகில் இருக்கையில்
எதற்கு அங்கெல்லாம் என்றவள்
இனி என்னுடன் வருவது தவிர்த்து கொஞ்சம் விலகியே நில்லுங்கள்.
வீடு விட்டு வேறெங்கிலுமாய் வரவேண்டும் என்றால்

 நானும் நாலாவது தெரு அக்காவும் வந்து கொள்கிறோம்,
கணவர் இறந்த நாளிலிருந்து எங்கும் வெளியேறாத அவளை 

தோள் தொட்டும் மனம் போர்த்தியும் கோயிலுக்கும்,
இன்னும் பிற இடங்களுக்குமாய் அழைத்து வர ஆசை,
ஆகவே கொஞ்சம விலகியே நில்லுங்கள் ,,,,
என்னை கூட்டி வருவதிலிருந்து/
வலி நிறைந்த வாழ்வின் சுகந்தத்தில்
கண் முழியா கோழிக்குஞ்சுகளாய்

 பிள்ளைகள் இரண்டை வைத்துக்கொண்டு 
 அல்லப்படுபவளை என்னால் இயன்ற அளவிற்காய் 
ஆற்றுப்படுத்த முனைகிறேன்,,,/

                                                  ___________________


தேநீர் குடித்துகொண்டிருக்கிறேன்,பஸ் நிலையத்தின் இடது ஓரம் காட்டி இருந்த டீக்கடையில்/

அந்தக்கடை என்னில் அறிமுகமனதா இல்லை நான் அந்தக்கடைக்கு அறிமுகமானேனா என்பது இன்று வரை தெளிவு பெற தெரியவில்லை.

அந்தக்கடை எனக்கு அறிமுகமானமானதும் அங்கு டீக்குடிக்க நேர்ந்ததும் ஒரு சரித்திர நிகழ்வுக்கு ஒப்பான செயலே,,,,/

பனி போர்த்திய ஒரு வேலை நாளின் காலைப் பொழுது,/

வருகிறேன் பணிக்கு வழக்கம் போலான காலை நேரத்தில்/ அரக்கப்பரக்க எழுந்து அதே அரக்கப் பரக்கத்துக்கு கொஞ்சமும் குறைவில்லாமல் கிளம்பி கொஞ்சம் சடுதி காட்டி பஸ் ஏறினால் ஒன்பது அல்லது அதை ஒட்டிய நேரங் களில் கொண்டு வந்து விடுகிற செயல்களில் நாட்கள் நகன்று கொண்டிருந்த பொழுதுகளில் பூத்த பனி காத்துக்காத்துப்பார்த்து வருகையற்ற பொழுதுகளில் வாடி நிற்பது போல முரட்டுத்தனம் காட்டி போர்த்தியிருந்த போர்வையாய் தன் பிடிவாதம் காட்டி விலகாமல் இருந்த பனி வெயிலை எதிர்பார்த்து ஏமா ந்தும் மெல்லென சுயம் கொண்டுமாய் இருந்தவேளையில் பஸ்ஸேறிய வன் கூட வே கைபிடித்து அழைத்து வருகிறேன் பனியை,,,,/

பஸ் வருகிற வழியெங்குமாய் செய்து வைக்கப் பட்டிருந்த ஊர்களில் ஊனும் உயிரும் ரத்தமும் சதையும் தன்னுள் உள் பொதிந்த மனமுமாய் வாழ்கிற ஜனங்கள் கொண்ட ஊர் எட்டிக்கிற்கும் மேலாய் தாண்டி வர இருபது இடங்க ளுக்கும்மேலாய்நின்று நின்று வரவேண்டியகட்டாயத்தில்இருக்கிற பஸ்ஸில் தூங்கிப்போன அலுப்புடன் வந்து இறங்குகிறேன் ஒரு காலை நாளென்றில்,,,/

பூத்த பூக்கள் மொத்தத்தையும் சுத்தமாய் அள்ளிக் கட்டி பிரியம் கொண்ட மனம் காத்தவர் மேல் மெல்லென எறிந்தால் வலிக்காதுதென்பது பொதுவான சொல்/

அதன் படி யாரோ மனம் கொண்டவர் என்மீது எரிந்த பூக்களின்மென் வாசனை யுடனும்வலிதாங்கியுமாய் பஸ் நிலையம் இறங்கி உடல் போர்த்திய குளிர் தாங்காமல் டீக்கடைகளை தேடிய பொழுது கண்களில் பட்டது அவரது கடையாய் இருக்க முதல் டீயிலேயே அசத்தி விட்டார் மனிதர்,

இப்படியான ஒரு மென் படலத்தின் ஊடேதான் அவரது கடை எனக்கு அறிமுக மாகியது/

ஆனால் அங்கு ஒரு மென் அதிசியம் போல டீக்கடையின் அருகிலேயே ஒரு பழ ஜுஸ் கடையும்,,/

சூடுபறக்கும் வெந்நீர் ஓடையும் ,பெரும் குளிர் பிரவாகமெடுத்த நதியும், அருகருகாய் ஓடினால் எப்படி இருக்கும்,,,?அப்படித்தான் இருந்தது அந்தக் கடைகளை முதன் முதலாய் பார்த்த போது/

அந்தப்பக்கம் டீ,இந்தப்பக்கம் குளிர் பானம், இந்தப் பக்கம் குளிர் பானம், அந்தப் பக்கமாய் டீ,

அந்தப்பக்கம் போகிறவர்கள் இந்தபக்கம் வந்து விடக்கூடாது,இந்தப்பக்கம் வந்தவர்கள் அங்கு போய் விடக்கூடாது,அப்படியே மாறினாலும் கூட பிரச்ச னை ஒன்றுமில்லை பெரிதாக/சம்பந்தபட்ட இரு கடைக்காரர்கள் அவர்களாக வே மடை மாற்றி விடுவார்கள் தங்கள் கடைக்கு வருகிறவர்களை,,,/

அப்படியாய் மடை மாற்றம் பெற்றவர்களில் ஒருவனாய் நானும்/

இப்பொழுது அந்த டீக்கடை வாசலில் நின்றுதான் டீக்குடித்துக் கொண்டிருக்கி றேன்.

என்னுடன்பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள்,அவளென்றால் யாராக இருக்கமுடியும் ?

அவள் பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள்,நான் டீக்குடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்,

நாவின் சுவைறும்புகளில் படர்ந்து உள்ளின் உள்ளாய் இறங்கும் மிடறுகள் ஒவ்வொன்றும் அவளது பேச்சை மனமிருத்தியும் ,தேநீரை உள் வாங்கி பயணிக்கச் செய்கிறதாயுமாய்,,,/

கைக்கு எட்டுகிற தூரத்திலாய் நின்ற பேருந்துகளும் அதனுள்ளாய் பயணிக ளும் பேருந்தின் அருகாமை காட்டிஉறைகொண்டிருந்தஓட்டுனர் நடத்துனர் களும்பஸ் நிலையத்தின் மனிதர்களும்,வியாபாரிகளும் இன்னமும் இன்ன மும் பிறவானவர்களும் நொடிப்பொழுதில் நிகழ்கிற வாழ்வின் நிலைத் தன் மையை சொல்லிச்செல்கிறவர்களாக,,,,,/

தேநீர் குடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் நான்/என்னுடன் பேசிகொண்டிருக்கிறாள் அவள்/

மனம் வியாபித்த பிரவாகமாய் பேசிக் கொண்டிருக்கிறாள் அவள்.தேநீர் குடித் துக் கொண்டிருக்கிறேன் நான்/

சொல்லிச்செல்லும் காற்றின் திசையில் மனம் பிடித்த காதலியின் நிறை பேச்சு மனம் நிறைத்து நிற்கிறதைப்போல நாவின் சுவையறும்புகள் தொட்ட தேநீரின் ருசி மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது./

தேநீர் குடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் நான்.என்னுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கிறா ள் அவள்.

என்னுடன்பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள்அவள்.தேநீர்குடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் நான்,,,,,/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...