Aug 29, 2016

அஞ்சலி,,,



இன்று அதிகாலை சாலை விபத்தில் சங்கை
திருவுடையான் மரணமடைந்தார், இது போலான காலத்தின் அடையாளமானவர்களின் மரணம் மிகவும் கொடுமையானதாகவே,,,/

அவர் பாடிய பாடலே அவருக்கு அஞ்சலியாக,,,/


பாடலைக்கேட்க,,,,,
http://asunam.blogspot.in/2016/03/aathaa-un-sela.html

ஆத்தா உன் சேல -

இசை : ----- பாடல் : ஏகாதசி

குரல்கள் : கரிசல் திருவுடையான்

ஆத்தா உன் சேல - அந்த
ஆகாயத்தப் போல
தொட்டில் கட்டித் தூங்க
தூளி கட்டி ஆட
ஆத்துல மீன் புடிக்க
அப்பனுக்கு தல தொவட்ட
பாத்தாலே சேத்தணைக்கத் தோணும் - நான்
செத்தாலும் என்னப் பொத்த வேணும்
செத்தாலும் என்னப் பொத்த வேணும்

( ஆத்தா உன் சேல...

ஆங்... இடுப்புல கட்டிக்கிட்டு நீச்சல் பழகினதும்
உஞ்சேலதானே வண்ணப் பூஞ்சோலதானே
வெறுந்தர விரிப்புல நான் படுத்துக் கெடந்ததுவும்
உஞ்சேலதானே வண்ணப் பூஞ்சோலதானே
இறக்கென காயும் போது வானவில்லா தெரியும்
இத்துப்போன சேலையில் உன் சோகக்கதை புரியும்
கஞ்சி கொண்டு போகையிலே சும்மாடா இருக்கும் - நீ
சேலகட்டி இறச்ச தண்ணி சக்கரையா இனிக்கும்
சேலகட்டி இறச்ச தண்ணி சக்கரையா இனிக்கும்

( ஆத்தா உன் சேல...

அக்கா கட்டி பழகினதும் ஆடு கட்டி மேச்சதுவும்
உஞ்சேலதானே வண்ணப் பூஞ்சோலதானே
வெக்கையில விசிரியாகும் வெயிலுக்குள்ள குடையாகும்
உஞ்சேலதானே வண்ணப் பூஞ்சோலதானே
பொட்டிக்குள்ள மடிச்சு வெச்சேன் அழகு முத்து மாலை
காயம் பட்ட வெரல்களுக்கு கட்டுப்போடும் சேல
மயிலிறகா உஞ்சேல மனசுக்குள்ள விரியும்
வெளுத்த சேலத்திரி வெளக்குப் போட்டா எரியும்
வெளுத்த சேலத்திரி வெளக்குப் போட்டா எரியும்

( ஆத்தா உன் சேல...

Aug 17, 2016

இச்சி மரம் சொன்ன கதை,,,,,,,,,

சென்ற வருடம்  வெளிவந்துள்ள எனது சிறுகதைத்தொகுப்பு,
தேவைக்கு தொடர்பு கொள்ள வேண்டிய எண்:   94863 21112
விருதுநகரில் பழைய பஸ் நிலையம் அருகிலுள்ள சேது புக் சென்டரில் கிடைக்கிறது.

பூவும் பிஞ்சும் காயுமாய்,,,,,,/

உடல் போர்த்தியிருந்த போர்வையை விலக்கி எழுந்தபோது யாரும் அருகில் இருக்கவில்லை. 
மெல்லிய பூமலர்ந்தது போல் புலரும் அழகான காலை பொழுது. மனைவி எழுந்து தண்ணீர் பிடிக்கப்போயிருப்பாள்.மகன்கள் எழுந்து பள்ளிக்குஆயத்தமாகிக்கொண்டிருக்கக்கூடும்.(இதில்மனைவி தண்ணீர் பிடிக்கப் போயிருப்பாள் என்பது சரி.ஆனால் மகன்கள் இந் நேரம் எழுவது என்பது பிரளயவிஷயம்தான்.)அந்த ஒற்றை பிளாஸ் டிக் குடத்தை தூக்கி இல்லாத இடுப்பில் வைத்து குடம் சரிந்து கொ ண்டு வர,வர அதை தூக்கி வைத்துக்கொண்டு நடந்து வரும் அழகே தனி.காண கண் கோடி வேண்டும்.கோடியில் ஒன்று குறைந்தாலும் காட்சி பழுது பட்டுப்போக வாய்ப்பு உள்ளது.ஆகவே ஜோடிக்கண்க ளையே கோடிக்கண்களாய் பாவித்து பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியது தான்.
அப்பொழுதான் திரும்பி சுவரில் கடிகாரத்தை பார்த்தேன். மணி
எட்டை காட்டியது.ஐந்து வருடங்களாய் அயராமல் ஓடி,ஓடி நேரம் காட்டிய முக்கோண வடிவ நேரம் காட்டி தனது கம்பெனியின் பெய ரையும்,காலத்தையும் சரியாகக்காட்டி சுழன்று தேய்ந்து கொண் டிருந்தது டிக்,,,டிக்,,,டிக்,,,என்கிற இருதய சப்தம் மாதிரி ஓசை எழுப்பிய படியும், தான் தொங்கும் சுவரை தொட்டுதழுவி உரசிய படியும்/ 
வர்ணம்உதிர்ந்துஉருவம் காட்டிய சுவர் புதியதாக வர்ணம்க்கேட்டுக் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தது.எனது பொருளாதாரமும், நேரமும், அலுவ லக லீவும் அமையும் நேரம் பார்த்து வர்ணம் பூசும் வேலையை முடிக்க வேண்டும். 
(இனி அதற்கு கலர் செலக்ட் பண்ணி,பெயிண்டரை கூப்பிட்டு அவர்க ளுடன் மல்லுக்கு நின்று,,,,, அப்பப்பப்பா,,,,,,, அது ஒரு தனி கலைதான் போலும்.) 
வர்ணம் பூசிவிட்டால் அடேயப்பா புது வாசனையும்,தெம்புமாய் வீடு நிமிர்ந்து நிற்கும் இளம் பெண்ணை போல/ 
தோற்றமும்,நிமிர்வும் சரி,மனம் சுண்டி விடுகிற இளம் பெண்ணின் தோற்றம் இங்கே இடிக்கிறதே?,,,,பூவும் ,பொட்டும் மஞ்சள் பூசிய முகத்தில் பவுடரும் சிவப்பழகு கீரீமுமாய் வந்து தழையத் தழைய நிற்கும் போது அவிழ்ந்து விடுகிற மனதை அள்ளி முடிய முடியவி ல்லை, அல்லது அள்ளி முடிய கூடுதலான நேரமும் கால மும் ஆகிப்போகிறது. 
மனைவி இந்நேரம் தண்ணீர் பிடித்து வந்திருப்பாள்.மகன்கள் பள்ளி க்குசென்றிக்கக்கூடும்.நேற்றுஇரவுபடுக்ககொஞ்சம்தாமதமாகிப் போ னது. 
தாமதத்தை உரசிப்பார்த்து நிமிர்கையில் மணி இரவு 1.30. “தெனம் இப்பிடி லேட்டாதூங்குனா எப்பிடி”?தூங்கிப்போன மனைவியின் கனத்த அசரீரி செவிப்பரைகளில் மோத எழுந்து வந்து வம்பாய் தூக்கத்தை அழைத்து கட்டிக்கொண்டு தூங்குபவனாகிப்போகிறேன்.
பின் என்ன,இரவு கண் விழிப்பின் நீட்டிப்பு,காலையில் தாமதத்தில் விடிந்தது.இரவு விழிப்பும்,அதிகாலை தூக்கமும் பழகிப்போன நாட் களின் நகர்வுகளில் இன்றும் ஒன்றாய். 
உதறிய போர்வையின் வர்ணங்கள் அடர் பிரவ்ன் நிறத்திலும்,வெளிர் ப்ரவ்ன் நிறத்திலுமாய்/போர்வையில் ஓடிய கோடுகளும்,கோடுகள் தரித்திருந்தவர்ணங்களும், வண்ணங்கள்எழுப்பித்தெரிந்த துணியும், துணிகளுள் பொதிந்து வரிசைகட்டி நின்ற நூல்களும், அவற்றை நெய்த கரங்களும்,சாயம் முக்கிய மனங்களும்,துணியாய் உருவாக்க உறுதுணை செய்த உள்ளங்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று கைகோர்த்து என் முன் எழுந்து நர்த்தனமாடியதாய்த் தோனியது. 
தஞ்சாவூரில் வேலை பார்த்தபோது அலுவலகத்தின் அருகாமையாக இருந்த கடையில் வாங்கிய போர்வை இது.வாங்கும் பொழுது அன்பின் மனிதர்கள் சக்கரபாணியும்,ரகுவும் என்னுடன் இருந்தார் கள் இடமும்,வலமுமாக/ 
ஊர் தெரியாத ஊரில்,ஆள் பழக்கமற்ற வெளியில் அவர்கள்தான் என் தோளுக்கு ஆதரவு தருகிறவர்களாய்.என்னை தலை துவட்டி,தோள் தட்டிஆறுதல் படுத்தி இருகரம் நீட்டி அணைத்துக்கொள்கிற அன்பின் மனிதர்களாய்,உள்ளங்களாய்/ 
சொன்ன விலையை விட20 ரூபாய் குறைத்துத் தந்தார்கள். அந்த 20துடன் கூடக்கொஞ்சம் சேர்த்து ஒரு புத்தகம் வாங்கிக்கொண்டேன். என்னுள் ஏன் அப்படி ஒரு ஈர்ப்பு எனத்தெரியவில்லை.ஏதாவது நல்ல புத்தகத்தை பார்த்து விட்டால் அதை உடனடியாக வாங்கி விட வேண்டும்,இல்லையெனில் தலை வெடித்துவிடும். 
வாங்கியபோர்வையைவிரிக்கவும்,போர்த்திக்கொள்ளவுமாய்இருந்த நாட்களின் ஊடாக எனக்கு மாறுதலும் கிடைத்து விட்டது. 
“மேய்ச்சா,மாமியாளமேய்ப்பேன்,இல்லைன்னா பரதேசம் போவேன்” என்கிற ரீதியில் “போட்டால் ஏழு மணி தூர பிரயாணத்தில் இருக்கும் ஊர்,இல்லையென்றால் வீட்டு வாசற்படி”என்பது மாதிரி ஆகிப்போன மாறுதல் வந்த நாளன்றின் அடுத்த வார காலைப்பொழுதில்தான் இப்படி எழுந்திருந்தேன். 
பின் இரவு இரண்டு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து குளித்து 3.30 க்கு அரை தூக்கத்துடன் அதிகாலை மதுரையில் இறங்கி தஞ்சாவூர் பஸ் ஏறிய நாட்கள் இன்னும் நினைவிலிருக்கிறது. 
அவை நகர்ந்து,நகர்ந்து இன்று கொஞ்ச நஞ்சமல்ல,ரொம்பவுமே ஹாயாக எழுந்திருக்கிறேன்.ஒரு தோசை 25 ரூபாய் என இரவு டிபன் முடித்து படுத்து விட்டு இரவு முழுவதும் தூக்கம் வராமல் புரண்டு காலையில் அரை தூக்கமும்,விழிப்புமாய் அலுவலகம் செல்கிற அரை மனிதனாயும்,ஊர்,மனைவி, மக்கள் என ஏக்கம் நிறைந்த மனதினனாயும் அலைந்த நாட்களின் மகோன்னதங்களை செதுக்கி வைக்க கல் வெட்டு ஒன்று வேண்டும். அது கிடைக்கும் போது பார்த்துக்கொள்ளலாம் என எழுந்த போது,,,,,,, “தங்களது கோரிக் கைகளை நிறைவேற்றக்கோரி உண்ணவிரதமிருந்த கைத்தறி தொழிலாளர்களின் போராட்டம் வெற்றி” பெற்றதாய் தொலைக் காட்சியில் செய்தி சொன்னார்கள். 
வீட்டின் வெளியே கொண்டை சிலுப்பிய சேவலின் கூவல் கேட்டது. எழுந்து படுக்கையில் நின்ற நான் வலது கையிலிருக்கும் போர்வை யையும்தொலைக்காட்சி செய்தியையும்,சேவலின் கூவலையும் மாறி,மாறி பார்ப்பவனாயும்,கேட்பனாயும்/ 
எழுந்தது தாமதமானாலும் நல்லதொரு செய்தி கேட்டு விட்ட நிம்மதி/ 
மனதுள் ஒரு மலர் பூத்து,மலர்ந்த மெல்லியதானதொரு ஓசை/
அது பூக்கும்,காய்க்கும் பின்பு பலன் தரும்/அப்பொழுதான் திரும்பி சுவரில்கடிகாரத்தைபார்த்தேன்.மணிஎட்டைகாட்டியது.ஐந்துவருடங் களாய் அயராமல் ஓடி,ஓடி நேரம் காட்டிய முக்கோண வடிவ நேரம் காட்டிதனதுகம்பெனியின்பெயரையும்,காலத்தையும்சரியாகக்காட்டி சுழன்று தேய்ந்து கொண்டிருந்தது டிக்,,,டிக்,,,டிக்,,,என்கிற இருதய சப்தம்மாதிரிஓசைஎழுப்பியபடியும், தான் தொங்கும் சுவரை தொட்டு தழுவி உரசிய படியும்/வர்ணம்உதிர்ந்து உருவம் காட்டிய சுவர் புதிய தாக வர்ணம் க்கேட்டுக்கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தது.எனது பொருளா தாரமும்,நேரமும்,அலுவலகலீவும் அமையும் நேரம் பார்த்து வர்ணம் பூசும் வேலையை முடிக்க வேண்டும். 
(இனி அதற்கு கலர் செலக்ட் பண்ணி,பெயிண்டரை கூப்பிட்டு அவர்க ளுடன் மல்லுக்கு நின்று,,,,, அப்பப்பப்பா,,,,,,, அது ஒரு தனி கலைதான் போலும்.) 
வர்ணம் பூசிவிட்டால் அடேயப்பா புது வாசனையும்,தெம்புமாய் வீடு நிமிர்ந்து நிற்கும் இளம் பெண்ணை போல/ 
தோற்றமும்,நிமிர்வும் சரி,மனம் சுண்டி விடுகிற இளம் பெண்ணின் தோற்றம் இங்கே இடிக்கிறதே?,,,,பூவும் ,பொட்டும் மஞ்சள் பூசிய முகத்தில் பவுடரும் சிவப்பழகு கீரீமுமாய் வந்து தழையத் தழைய நிற்கும் போது அவிழ்ந்து விடுகிற மனதை அள்ளி முடிய முடிய வில்லை, அல்லது அள்ளி முடிய கூடுதலான நேரமும் காலமும் ஆகிப்போகிறது. 
மனைவி இந்நேரம் தண்ணீர் பிடித்து வந்திருப்பாள்.மகன்கள் பள்ளி க்குசென்றிக்கக்கூடும்.நேற்றுஇரவுபடுக்ககொஞ்சம்தாமதமாகிப் போ னது. 
தாமதத்தை உரசிப்பார்த்து நிமிர்கையில் மணி இரவு 1.30. “தெனம் இப்பிடி லேட்டாதூங்குனா எப்பிடி”?தூங்கிப்போன மனைவியின் கனத்த அசரீரி செவிப்பரைகளில் மோத எழுந்து வந்து வம்பாய் தூக்கத்தை அழைத்து கட்டிக்கொண்டு தூங்குபவனாகிப்போகிறேன்.
பின் என்ன,இரவு கண் விழிப்பின் நீட்டிப்பு,காலையில் தாமதத்தில் விடிந்தது.இரவு விழிப்பும்,அதிகாலை தூக்கமும் பழகிப்போன நாட்க ளின் நகர்வுகளில் இன்றும் ஒன்றாய். 
உதறிய போர்வையின் வர்ணங்கள் அடர் பிரவ்ன் நிறத்திலும்,வெளிர் ப்ரவ்ன் நிறத்திலுமாய்/போர்வையில் ஓடிய கோடுகளும்,கோடுகள் தரித்திருந்தவர்ணங்களும், வண்ணங்கள்எழுப்பித்தெரிந்த துணியும், துணிகளுள் பொதிந்து வரிசைகட்டி நின்ற நூல்களும், அவற்றை நெய்த கரங்களும்,சாயம் முக்கிய மனங்களும்,துணியாய் உருவாக்க உறுதுணை செய்த உள்ளங்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று கைகோர்த்து என் முன் எழுந்து நர்த்தனமாடியதாய்த் தோனியது. 
தஞ்சாவூரில் வேலை பார்த்தபோது அலுவலகத்தின் அருகாமையாக இருந்த கடையில் வாங்கிய போர்வை இது.வாங்கும் பொழுது அன்பின் மனிதர்கள் சக்கரபாணியும்,ரகுவும் என்னுடன் இருந்தார் கள் இடமும்,வலமுமாக/ 
ஊர் தெரியாத ஊரில்,ஆள் பழக்கமற்ற வெளியில் அவர்கள்தான் என் தோளுக்கு ஆதரவு தருகிறவர்களாய்.என்னை தலை துவட்டி,தோள் தட்டிஆறுதல் படுத்தி இருகரம் நீட்டி அணைத்துக்கொள்கிற அன்பின் மனிதர்களாய்,உள்ளங்களாய்/ 
சொன்ன விலையை விட20 ரூபாய் குறைத்துத் தந்தார்கள். அந்த 20துடன் கூடக்கொஞ்சம் சேர்த்து ஒரு புத்தகம் வாங்கிக் கொண் டேன்.என்னுள் ஏன் அப்படி ஒரு ஈர்ப்பு எனத்தெரியவில்லை.ஏதாவது நல்ல புத்தகத்தை பார்த்து விட்டால் அதை உடனடியாக வாங்கி விட வேண்டும்,இல்லையெனில் தலை வெடித்துவிடும். 
வாங்கியபோர்வையைவிரிக்கவும்,போர்த்திக்கொள்ளவுமாய்இருந்த நாட்களின் ஊடாக எனக்கு மாறுதலும் கிடைத்து விட்டது. 
“மேய்ச்சா,மாமியாளமேய்ப்பேன்,இல்லைன்னா பரதேசம் போவேன்” என்கிற ரீதியில் “போட்டால் ஏழு மணி தூர பிரயாணத்தில் இருக்கும் ஊர்,இல்லையென்றால் வீட்டு வாசற்படி”என்பது மாதிரி ஆகிப்போன மாறுதல் வந்த நாளன்றின் அடுத்த வார காலைப்பொழுதில்தான் இப்படி எழுந்திருந்தேன். 
பின் இரவு இரண்டு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து குளித்து 3.30 க்கு அரை தூக்கத்துடன் அதிகாலை மதுரையில் இறங்கி தஞ்சாவூர் பஸ் ஏறிய நாட்கள் இன்னும் நினைவிலிருக்கிறது. 
அவை நகர்ந்து,நகர்ந்து இன்று கொஞ்ச நஞ்சமல்ல,ரொம்பவுமே ஹாயாக எழுந்திருக்கிறேன்.ஒரு தோசை 25 ரூபாய் என இரவு டிபன் முடித்து படுத்து விட்டு இரவு முழுவதும் தூக்கம் வராமல் புரண்டு காலையில்அரைதூக்கமும்,விழிப்புமாய்அலுவலகம் செல்கிற அரை மனிதனாயும்,ஊர்,மனைவி, மக்கள் என ஏக்கம் நிறைந்த மனதின னாயும் அலைந்த நாட்களின் மகோன்னதங்களை செதுக்கி வைக்க கல் வெட்டு ஒன்று வேண்டும். அது கிடைக்கும் போது பார்த்துக் கொள்ளலாம் என எழுந்த போது,,,,,,, “தங்களது கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றக்கோரி உண்ணவிரதமிருந்த கைத்தறி தொழிலாளர் களின் போராட்டம் வெற்றி” பெற்றதாய் தொலைக்காட்சியில் செய்தி சொன்னார்கள். 
வீட்டின் வெளியே கொண்டை சிலுப்பிய சேவலின் கூவல் கேட்டது. எழுந்து படுக்கையில் நின்ற நான் வலது கையிலிருக்கும் போர்வை யையும் தொலைக்காட்சி செய்தியையும்,சேவலின் கூவலையும் மாறி,மாறி பார்ப்பவனாயும்,கேட்பனாயும்/ 
எழுந்தது தாமதமானாலும் நல்லதொரு செய்தி கேட்டு விட்ட நிம்மதி/ 
மனதுள் ஒரு மலர் பூத்து,மலர்ந்த மெல்லியதானதொரு ஓசை/அது பூக்கும், காய்க்கும் பின்பு பலன் தரும்/

Aug 11, 2016

எட்டுக்கால் பூச்சியும் மிகுந்து போன அலர்ஜியும்,,,,,/

வேறெதையும்விட எட்டுக்கால்ப்பூச்சியைப்பார்க்கிற போது கொஞ்சம் அலர் ஜியாகவும் அருவருப்பாகவுமே,,/

குமிழிட்டபஞ்சுபொதிபோலான அதன் உடலிலிருந்து இரண்டு பக்கமுமாய் முளைத்து நீண்டிருக்கிற கால்கள் பாவ தரையிலோ அல்லது சுவற்றின் மீதோ நிற்கையில் முதலில் அதை அடித்து விடத்தான் தோணுகிறது.

ஏன்அப்படிஎனத்தெரியவில்லை.பாம்புகடிச்சாபத்து நிமிஷம்,நட்டுவாக்காலி கடிச்சாநாலுநிமிஷம் என கட்டவிழ்த்து விடப் பட்டிருக்கிற கதைகளில் எட்டுக் கால்ப்பூச்சியைப்பற்றிய கதையும் அடங்கியதாய் இருந்தது.

”பாம்பு பல்லி பூரான்,தேள்,,,,என்கிற எந்த விஷப் பூச்சியை விடவும் எட்டுக் கால்ப்பூச்சிஆபத்தானது சார்.கடித்தால் உடலெல்லாம் தடிப்புதடிப்பாக வந்து விளார்விளாராகவீங்கி விடும் ஜாக்கிரதை,இனி அந்தப்பூச்சியைப்பார்த்தால் தள்ளி நில்லுங்கள் எட்டடி,அதைப்பற்றி நினைப்பு வந்தால்போய்விடுங்கள் காதாதூரம்”என்பது இவனுக்குத்தெரிந்த ஒருவரின்அகராதி,,/

இன்றுகாலையில்குளிக்கச்செல்லும்முன்பாகபாத்ரூம்கதவைதள்ளிதாளிடப் போகும்போதுதான்கவனித்தான் வலது புறச்சுவரின் மேலாய் எட்டுக் கால்ப் பூச்சி நின்றிருந்ததை/

அந்தக்கதவைசெய்வித்தவன்யாராக இருக்கும் என யோசிக்கையில் சீட்டுப் போட்டுகுலுக்கிப்பார்க்காமல்சட்டென நினைவுக்கு வருவது தச்சுத் தொழில் பார்க்கிற முருகவேல்தான் என்ப்பது சாஸ்வதமே/

முருகவேலை பரம்பரைத்தச்சுத்தொழில் செய்பவர் என யாரும் சொல்லி விட மாட்டார்கள் என்ற போதும் அவர் அதைத்தான் செய்து வந்தார். முரு கானந்ததின் அப்பா விவசாயி,இரண்டே முக்கால் குறுக்கம்நிலம் வைத்துக் கொண்டு சளைக்காமல் பாடுபடுபவர்,மாற்றுப்பயிரைதேடித்தேடிவிதைத்து மகசூல் எடுப்பவர்,

ஒருதடவைவிதைத்ததைமறுதடவைவிதைக்கமாட்டார்.முதலில் மிளகாய்ச் செடி நட்டிருந்தால் இரண்டாம் முறை கம்பு கேப்பை எனப் போடுவார், மூன்றாம் முறை வேறெதாவது,நான்காம் முறை இன்னும் இன்னுமாக என ஏதாவது செய்து திரும்ப ஒரு முறை வலம் வர  இரண்டு அல்லது மூன்று வருடங்கள் ஆக்கிவிடுவார்.அதனால் அவருக்கு போட்ட பயிர் கொஞ்சம் கைகொடுத்தது,

”எது போட்டாலும் அவரு தோட்டத்துல நல்லா வருதுப்பா,நம்ம சேந்தடியா கொஞ்சம் நேரம் நின்னிருந்தம்ன்னா நம்ம காலடியில வேர் விட்டுரும் போல இருக்கு,அப்படி வச்சிருக்காரு தோட்டத்து மண்ண”,,,எனச்சொன்ன அவரது தோட்டத்தில் ஒரு முறை மிளகாய்ச்செடி நட்டிருந்த சமயம், அது விளைந்து பழங்களாய்த்தொங்கியநேரம் மிளகாய்ப்பழம் பெறக்கப் போயிரு க்கிறார்கள் நான்கு பேர். கூலியாட்களோடு சேர்த்து முருகவேலின் அம்மா வும்/

போனநான்கு பேரில் ஒவ்வொருமாய் ஒரு நிறை எனபிடித்துப் போயிருக் கிறார்கள்.ஒவ்வொருவர் முன்புமாய் அந்தப்பக்கம் இருப்பது இந்தப்பக்கம் தெரியாததுபோல்அடர்ந்து வளர்ந்து மிளகாய்ச்செடிகள் நிறைந்து குலுங்கி நிற்கிறது. குனிந்து பழம் பெறக்குகிற பெண்களின் பார்வையில் செடிகள், செடிகளில் காய்த்து நிற்கிற மிளகாய்ப்பழங்கள் அடர்ந்து நிற்கிற இலைகள் இவைகள் தவிர்த்து வேறெதுவும் தெரியாததாகவே இருக்கிறது.

செய்கிறவேலையில்மட்டுமேகவனம்கொண்டமுருகவேலின்அம்மாமிளகாய் ப் பழங்களை பெறக்கிக்கொண்டுமுன்னேறிப் போயிருக்கிறாள்.

வேலையில்இருந்தகவனம்,கைகளின் வேகம்,வேலையில் காட்டிய முனை ப்பு தவிர்த்து வெறெதுவும்அவளது கவனத்தில் படாமல் போக செடிகளின் உள்ளே தனது முன்னால் எட்டிச்சென்று கொண்டிருந்த பாம்பை கவனிக்கா மல் லேசாக மிதித்தும் விட்டாள், மித்தவள் சுதாரித்து காலடியில் நெளு நெளுப்பு கண்டு ”அய்யோ பாதகத்தி,,,,செத்தேன் இன்னைக்கி……..”என பின் நோக்கி ஓடி விட்டாள்.

அவள் வேகமெடுத்து மூச்சு வாங்கி படபடப்புடன் பின் நோக்கி ஓடவும் சினம் கொண்ட பாம்பு சீற்றம் கொண்டு எழுந்து ஆளுயரத்திற்கு நிற்கவும் மிகவும்சரியாகஇருந்திருக்கிறது,முருகவேலின்அம்மா போட்டசப்தம் முருக வேலின்அப்பாவை எட்டித்தொடவும் ஓடிவந்து விட்டார் கையில் கம்புடன்/ மோட்டார் ரூமில் எபொதுமே வைத்திருக்கும் சுட்டமூங்கில் கம்பு உதவியி ருக்கிறது அந்நேரத்திற்கு/தலை தூக்கி நின்ற பாம்பின்கழுத்தில்ஓங்கி ஒரு அடி,கவனம்பிசகாமல்அடித்ததில்அந்தப் பக்கமாய் பக்கத்துத் தோட்டத்தில் போய்விழுந்திருக்கிறது. காற்றின் திசையில் அடியின் வேகம்தாங்கிபறந்து சென்றி விழுந்த பாம்புவிழுந்தவேகத்தில்அரை உயிராகக்கிடந்திருக்கிறது.

பக்கத்துத்தோட்டம்தரிசாய்இருந்ததுசௌகரியமாகப்போய் விட்டது, விழுந்த பாம்பு நெளிந்து நின்றதை அடையாளம் காண தோதாய் இருந்தது.

அந்தஅடையாளமேமுருகவேலின் அப்பாவை சரியான அடையாளம் கண்டு பாம்பை அடிக்க வைத்திருக்கிறது,”ஏண்டி ராஸ்கல் ஏம் பொண்டாட்டியவா கடிக்கவர்ற,நான் கூடஅவள ஒருசுடு சொல் சொன்னதில்ல இதுநாவரைக் கும், நீயி எம்புட்டுக் காணுவ,நீயி வந்து அவளத்தொட வர்றயா கொன்னு புடுவேன் கொன்னு”எனச்சொல்லியவாறேயும் இறைத்த மூச்சைகையில் பிடித்தவாறும் ஓங்கி ஓங்கி பாம்பை அடித்திருக்கிறார்.பாம்பு விரைத்து இறந்து போனது,

அவர் மனைவியின் மேல் கொண்ட நேசத்தையும் பாசத்தையும் அன்பை யும் காதலையும் அவர்களது ஊரே அறியும்.காலம் போன காலத்துல தேவையா அவுங்களுக்கு இதெல்லாம் எனச்சிரித்துப்பேசுபவர்கள் ஒரு முன்கதையைச்சொல்வார்கள் முருகவேலின் அம்மாவைப்பற்றியும், அப்பா வைப் பற்றியுமாய்/

ஒரு வெயில் நாளின் பின் இரவிலாய் பத்து மணிக்கும் மேலாய் குளித்து விட்டு ஈரத்தலையுடன் அமர்ந்திருந்தவளின் கூந்தலை துவட்டித்து விட்டு அள்ளி முடிந்து கொண்டை போட்டு வலை மாட்டிவிட்டு கூந்தல் கருப்பு குங்குமம் சிவப்பு,,,கொண்டவள் முகமோ,,,,என ராகம் இழுத்திருக்கிறார் எல்லோரும் தூங்கிப்போன இரவுதானே யாருக்கும் கேட்காது என்கிற தைரிய த்தில்/ உண்மையில் அந்த அம்மாளுக்கு கூந்தல் வெளுப்பு,அவள் வைக்கும் குங்குமம் லேசாக திருநீறு கலந்து இருக்கும்/

தூங்கிப்போன பிள்ளைகளுக்கு கேட்காத பாட்டு கேட்காத சப்தம் அந்த நேரமாய்வெளியில்நடமாடிக்கொண்டிருந்தபக்கத்து வீட்டுக்காரருக்கு கேட்டு விட்டது,

”கறுப்பாமில்லகறுப்பு,சிவப்பாமில்ல சிவப்பு வாடி வா மாப்புள காலையில ஒன்னைய இழுத்து தெருவுலவிடுறேன்”என உறைத்தசூளின் படி செய்தும் விட்டார்.

பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்குக்கேட்டது ஊருக்கெல்லாம் தெரிந்தது எப்பொழுது எனத் தெரியவில்லை. மறுநாள் விடியலில்/

எல்லோரும்கேலிபண்ணவும் ஏய் போங்கடா,போங்கடா போக்கத்த பையலு களா,ஏங்பொண்டாட்டிக்குநான்தலைவாரிவிடுறதயாருகேக்குறதுஎனச்சொல்லி சிரித்துத்தட்டி விட்ட பேச்சு பின் மாயங்களில் உருவெடுத்துத் திரிந்தது வேறு கதையாய்,,,,,புள்ளைக இல்லாத வீட்ல துள்ளி வெளையாடும்ன்னு கேள்விப்பட்டுருக்கோம்,இதுங்கஎன்னாடான்னா ரெண்டும் புள்ளைங்க இருக் கு ம் போதே துள்ளி வெளை யாடுதுக போலயிருக்கு,,/

இந்த ஐம்பத்தி ரெண்டு வயசுல இப்பிடியெல்லாமா ஒரசிக்கிட்டுத்  திரியச் சொல்லுதுஎனச்சொன்னவர்கள்முன்பு நாங்கஅப்பிடித்தான்எனதைரியமாகச் சொல்லி சொன்ன சொல்படி இன்றைக்கும்மனசுக்குள் இளம் காதலர்களாய் ஒப்பனைபூண்டுதிரிபவர்களாய் காட்சிப்பட்டார்கள் என்பதுவே அவர்களைப் பற்றிய முன் கதைச்சுருக்கமாக ,,,/

அவர்களது பையன் முருகவேல்தான் கதவு செய்தது.

அந்தக் கதவின் மேலாகநின்றிருந்தசுவரில் நின்ற எட்டுக்கால் பூச்சியின்  இருப்பையும் அதன் அசைவற்றிருந்த தன்மையையும் பார்த்தவன் அதன் பார்வை எங்கோ நிலை குத்தி எதையோ குறி வைத்துக்காத்திருக்கிறது போலும் என அவதானிக்கிறான்.

அதன் நிறத்தையும் உடலையும் கால்களையும் மட்டுமே பார்த்த இவன் இது நாள்வரைஅதன் கண்களைப் பார்த்ததில்லை.

அவ்வளவு உயரத்தில் இருக்கிற அதை எப்படி எட்டி கை நீட்டி அடிப்பது,,,?என யோசித்துக்கொண்டிருக்கையில் முதுகு தேய்க்கிற பிரஷ் சோப்புக் கல்லில் இருப்பது தெரிந்தது.எடுத்து அதை தலை கீழாக திருப்பி வைத்துக் கொண்டு எட்டி கை நீட்டி அடிக்க முனைகையில் ஓடி விடுகிறது வலது புறச்சுவரிலிருந்து அதன்பக்க வாட்டுச்சுவருக்கு/அடசண்டாளப்பாவி தப்பிச் சிருச்சா,,,,,என பக்கவாட்டுச் சுவரில் அது படர்ந்திருந்த இடத்தை நோக்கி ஒன்றுஇரண்டுமூன்று என அடிக்கையில் ஒவ்வொரு அடியும் அது இருந்த இடத்தை விட்டு வௌகி வேறு வேறான இடத்தில் விழுந்து நான்காவது அடியாக அதன் மீது விழுந்ததில் சட்டென சுருண்டு விழுந்து விடுகிறது. கீழேவிழுந்ததைபாத்ரூம் குழிக்குள்ளாக தள்ளிவிட்டு விட்டு நிமிர்கையில் லெட்ரின் கதவில் தொங்கிய  பேண்ட்டின் நுனி லேசாக தலை தடவிச் செல்கிறது.

நேற்று மாலைபோட்டிருந்த பேண்ட் அது.சட்டை பேண்ட்டிற்குஅடியிலாய் இருந்தது.நேற்று முடிவெட்டிக்கொள்ளும் போது போட்டிருந்த பேண்ட சட்டை இது.கடைக்காரர் கூடச்சொன்னார்,”வீடு பக்கத்துலதான இருக்கு போய் ட்ரெஸ் மாத்தீட்டு வந்துரலாம்ல”என,/

இவந்தான்”இருக்கட்டுண்ணே,வீட்டுக்குப்போனாடீக்குடிக்கஅப்பிடியேஉக்காந்து எந்திரிக்க, டீவியில ரெண்டு பாட்டக்கேக்கன்னு போயிரும் பொழுது, அப்படியே கொஞ்சம் சோம்பலாவும் ஆயிரும்/

இதுன்னாஇப்பிடியேஒரேதா வேலைய முடிச்சிட்டுப்போனமாதிரிஇருக்கும், இப்பயே முடி ரொம்பக்கூடிப்போன மாதிரி இருக்கு ,சின்னப்புள்ளைங்க பாத்தாஒடம்புக்கு வராதது வந்துரும் போலத்தெரியுது.எனக்கே என்னையப் பாத்தா பயமாத்தெரியுது ஆமாம் என்றான் கடையில் முடிவெட்டிக் கொள் பவரிடம்/

வீட்டில் பிள்ளைகள் சொல்வார்கள்,இப்ப என்ன முடி வளந்துருக்குன்னு போயி வெட்டிக்கப்போறீங்க,பேசாம போயி வேலையப்பாருங்க என்பார்கள், அதிலும் சின்ன மகள் பண்ணும் கேலி இடுப்பைக்கிள்ளி விடும்/

இடுப்பைப்பற்றிப்பேசும்பொழுது இங்கு முத்துக்கிளி அவர்கள் ஜெயச்சந்திர னின் இடுப்பைப்பற்றி கேலி பண்ணி பேசுவதை குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டி யிருக்கிறது,

ஜெயச்சந்திரனை முத்துக்கிளி மாமா என்றுதான் கூப்பிடுவார்,”மாமா ஒங்க இடுப்பு அழகா இருக்கு மாமா ஐ லைக் யுவர் இடுப்பு மாமா” என்பார்,

அப்படியாய்அவர் லைக் பண்ணிய இடுப்பைக்கொண்ட ஜெயச்சந்திரன் ஆடி அசைந்து வருகிற தேர் போல்இருக்கிற வெள்ளை மனதுக்குச் சொந்தக் காரர். நல் உள்ளம் கொண்ட மாமனிதர்,

“ஒங்க வயசுக்கும் ஒங்க உடம்புக்கும் இப்பிடியெல்லாம் பரோஉபகாரியாய் இருக்க ஒரு தனி மனசு வேணும்,,,”என்றால்”எல்லாம் ஆண்டவன் செயல் .நான் என்ன செய்யப்போறேன் இதுல பெரிசா, ஏதோ என்னால முடிஞ்சது” என்பார்.

உடனே முத்துக்கிளி பேச்சின் ஊடாக விழுந்து ”சரி சரி அண்ணன் கூட பேசுனதுபோதும்,ஒடனேஇன்சூரன்ஸ்ஆபீஸ் போயி இடுப்பை இன்சூரன்ஸ் பண்ணிருங்க,டக்குன்னுபோனாத்தா உண்டு,ஆமாம்,போனா வராது பொழுது போனாக் கெடைக்காது இந்தவாய்ப்பு”, ஆமாம்சொல்லிப்புட்டேன் என்பார்,

உடனேஉடன்இருக்கிறசெல்லமுத்துசார்ஏண்டா,டேய்ஏண்டாஅவரப் போயி,,, எனச் சிரிப்பார் கடகடவென,,,,,,/

பொதுவாகவேஅவரின்சிரிப்புஒருகிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கு போய் திரும்பும், இருந்த இடத்திலிருந்தேஇப்படியாய்ஒட்டு மொத்த அலுவலகத்தையே தன் இடுப்பின்இருப்பால் சிரிக்கவைக்கும் ஜெயச்சந்திரனுக்கு முத்துக் கிளியை விட்டால் வேறுஆள்இல்லை,முத்துக் கிளிக்கு ஜெயச்சந்திரனை விட்டால் வேறு ஆள் இல்லை. கேலி பேசுவதற்கு.

அப்படியாய் இடுப்பைக்கிள்ளுகிற பேச்சு எனவருகிற சமயம் இது போலான நிறைந்து கிடக்கிற நினைவுகள் தவிர்க்க முடிவதில்லை.

அதுபோலாய் சின்ன மகள் முடி வெட்டிக்கொள்வது பற்றிப்பேசும் பொழுது சிரிப்பு அள்ளி விடுகிறதுதான் இடுப்பைக் கிள்ளிக் கொண்டே,,/

ஆனாலும்கேட்கமாட்டான்இவன்,பழகிவிட்டதுஇவனுக்கு,,முடியைகுறைத்து வைத்துக்கொண்டே/

என்னத்துக்கு இதுக்கு பேசாம மொட்ட போட்டுட்டு போகலாம்ல,,, எனச் சொல்பவர்களிடம் அழுத்தமாய் சிரித்திருக்கிறான் அவ்வப்பொழுதாக/ முடி வெட்டுபவர் கூடக்கேட்டிருக்கிறார் ”ஏன் சார், இவ்வளவு ஒட்ட வெட்டாட்டி என்னஎன,,அதற்கும் சிரிக்கிற இவன் என்ன இப்ப இதுதான் எனக்கு சௌக ரியமா இருக்கு” என்கிற ஒற்றைச்சொல்லி நகர்ந்து விடுவான்.

சலூன்கடைக்காரர்தான் சொன்னார் ,”முந்தா நாளுதான் சார் ஒரு வீடு முடிச்சோம்எல்பிஎஸ் நகர்ல”,,,,”அது பாருங்க கிட்டத்தட்ட 27 லட்ச ரூபாய் க்குச் சொன்னாங்க, பலபேரு வந்து பாத்துட்டு போயிக்கிட்டு இருந்தாங்க, ஒண்ணும்தெகையிற மாதிரித் தெரியல,எங்க பார்ட்டிக்காரரும் போயி பாத் து ருக்காரு,வீடுபுடிச்சிருக்கு வெலை தான் ரொம்ப இடிச்சிக்கிட்டு நின்னு ருக்கு பாத்துக்கிடுங்க,

”நானுதற்சமயமாஅங்கிட்டு இன்னொருத்தருக்கு வீடு காட்ட போனவன் அவருஅந்தப்பக்கமாபோனத பாத்துட்டு என்ன ஏதுன்னு கேக்குறப்பச் சொன் னாரு,இந்தமாதிரிவிஷயம்ன்னு,,,, நான் கேட்டேன் ஒங்களுக்கு வீடு புடிச்சி ருக்கா ன்னு,ஆமாம்புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னவரு ஆனா அவுக சொல்ற வெலையத் தான் தாங்கிக்கிற முடியலன்னாரு,நான் நேரா வீட்டுகாரர் கிட்டகேட்டப்ப27லட்ச ரூபாய்க்கு ஒத்த ரூபா கொறையாதுன்னாரு, நானும் சரிஇப்பிடியேநீங்களும் 27 லட்சம்ன்னு எத்தன மாசமா வெலை சொல்லிக் கிட்டு இருப்பீங்க, வீடும்இப்ப6மாசமாசும்மா கெடக்கு, 27 லட்ச ரூபாய்க்கு ஆறு மாசத்துக்கு வட்டி போட்டு பாருங்க,ஒரு பைசான்னு வச்சாக்கூட கிட்டத் தட்ட 1.50 லட்சத்துக்கு மேல வருது,இன்னும் இப்பிடியே போட்டு வச்சிருந்தீங்கன்னா வந்து வந்து வீட்டப்பாத்துட்டுப்போறவுங்க கட்டி முடிச்சிஏன்இத்தன மாசமா வெலைப்போகலன்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சிரு வாங்க, பேசாம நான் சொல்ற வெலைக்கு எறங்கி வாங்க இப்ப ஒரு நல்லதொகையாஅட்வானஸ்போட்டுருவோம்,மூணுமாசம் கழிச்சி மொத்தத் தொகையும் குடுத்துருவோம். ஒங்க நெலத்தோட வெலை,கட்டி முடிச்ச செலவு எல்லாம் வச்சிப்பாத்தாக்கூட இப்ப நான் சொல்றது ஒங்களுக்கு நல்ல வெலை அண்ணாச்சி ,அதுக்கு மேல பாத்துக்கிடுங்கன்னு ஏங் போன் நம்பரக் குடுத்துட்டு வந்துட்டேன்,ரெண்டு நா கழிச்சிக்கூப்புட்டாரு,கொஞ்சம் கூட்டிவச்சிமுடின்னாரு,கூட்டுறதுக்கெல்லாம் வழியில்ல அண்ணாச்சின்னு ஒரு நல்ல நாளாப்பாத்து  ரெண்டு லட்சம் ரூபாய அட்வான்ஸா போடுட்டு அவரு சொன்ன படியே ஒரு மூணு மாசம் கழிச்சி பத்திரம் முடிச்சோம்,

“வீடுவாங்குனவுங்களுக்குஒரேசந்தோஷம்,வீட்டவாங்குனவருநல்லெண்ண மில்லுல வேல பாக்குறாரு,அவரு வீட்டம்மா ஈ.பீ ஆபீஸில வேலை பாக்கு றாங்க,,,,ரெண்டு பேருக்கும் வீடு வாங்கிக்குடுத்த வகையில ரொம்ப சந்தோஷம் ஆகிப்போச்சி,வீடு பால் காய்ச்ச்சி குடியேறுற அன்னைக்கி கூப்புட்டுசொளையா இருபத்தஞ்சாயிரம்குடுத்தாங்க,5லட்ச ரூவாக்கொறச்சி பேசிவாங்கிக்குடுத்ததுக்குஇதவச்சிக்கன்னாரு,சந்தோமாப் போச்சி மனசுக்கு,

“இதுதான் சார் நெலைக்கும் எப்பவும், ஒருத்தங்க மனசு குளுந்து குடுக்கு றது வேற,மனசுஎறிஞ்சிகுடுக்குறது வேற, சார்” எனச்சொன்னவரிடம் முடி வெட்டிக் கொண்டு எழுந்திருக்கையில் சொன்னான்   ”எனக்கு தெரிஞ்சவர் ஒருத்தரு போஸ்டாபீஸில வேலை பாக்குறாரு, அவரு வீடு வேணுமின் னு சொன்னாரு வடகைக்கு,நாளைபின்னஅவரப்பாக்கும் போதுஅவருகிட்ட ஒங்க கடை அட்ரஸ் சொல்லிஅனுப்பி விடுறேன், பாத்துக்கிடுங்க,,,,,,” எனச் சொல்லியவாறு கடையை விட்டு வெளியே வருகிறான் இவன்/ 

Aug 4, 2016

பிச்சிபூ,கதம்பம்,சம்பங்கி,,,,

மாலை வாங்கிப்போவது ஒன்று மட்டுமே இறந்தவர்களுக்குச்செய்யும் மரியா தையாக நினைத்து விடவில்லை இவன். 

அப்படியானால் வேறெதுதான் மரியாதை சொல் ஒழுங்காக,இல்லையானால் உருப்படியாய் வீடு போய்ச் சேரமாட்டாய் என்பான் உரிமை எடுத்துப் பேசும் நண்பன் ஒருவன், 

அனாவசியங்களில் மிதக்காமல் யாதார்த்தங்களில் கால் பதித்துத் திரிபவன், அன்றாடங்களில்அவன்சுழற்சிபொறுத்தே வாழ்க்கை சூழல் நகறும் நிலையில் இருப்பவன். மனைவி மக்களைஉள்ளார்த்தமாய் போற்றி மதித்து ஒண்டுக் குடித்தன வாடைகைவீட்டில் வசிப்பவன்.கிடைக்கிற வருமானம் நான்கில் இரண்டுஅல்லதுஒன்றைமிச்சப் படுத்தி வாழ வேண் டும் என்கிற பிடிவாதத் துடன்இன்றுவரைஇருப்பவன். அது படியே முடிந்த வரை செய்தும் காட்டிக் கொண்டிருப்பவன்.

உடன்படித்த அவனிடம் இவனுக்கும் இவனிடம் அவனுக்குமாய் பாசாங்கற்ற கூடுதல் பிரியம் ஒட்டிக்கிடப்பதுண்டு.அவன்தான் சொல்கிறான் இப்படி.

அவனது சொல்லிலும் ஞாயம் இல்லாமல் இல்லை. அதற்காக இவன் அதைச்
சொல்லிவிளக்கி விடவும் தயாராக இல்லை. எனக்கு பிடிக்கவில்லை. அதை தர்க்கரீதியாக உன்னிடம் விளக்கிவிடவும் முடியவில்லை.நீ பேசாமல் இரு இதுகுறித்தெல்லாம் மிகவும் கவலை கொள்ளாமல் என்பான் இது போலான பேச்சுஎழுகிற சமயங்களிலெல்லாம்/ 

அதற்காக அது போலான எண்ணங்களை புறந்தள்ளிவிடவும் முடியவில்லை. மாலை வாங்க கடைகள் தேடி அலைந்த நாட்களில் இவன் கண்டு கொண்டது கோவில்அருகிலும்பஜார்மத்தியிலும்தெப்பக்குளத்தின்அருகிலிருக்கிறகடைக ளையும் சொல்லலாம், அந்தக் கடைக ளையெல்லாம்அறிமுகம் செய்வித் ததும், பழகிவிட்டதும்இவனது நண்பன் தான் எனலாம், ஒன்றிரண்டு நண்பன் என்றால்இவனாகதெரிந்து கொண்டதுஅறிமுகமாகிக் கொண்டதுசிலகடைகள் எனலாம்,

பொதுவாக பூக்கடைகள் எல்லாவற்றிற்குமாய் எல்லாநாட்களிலும் போக வேண்டிய அவசியம்இருக்காது.அப்படிப்போய்என்னவாங்கிவிடப்போகிறான், பூக்களின் வாசனையை நுகரப் போனால்தான்உண்டுஎன்கிறமேல் நவிற்சி மனோநிலை யில் இல்லா விட்டாலும் கூட தேவையைஒட்டிபோகும் பொழுது களில் எல்லா கடைகளிலு மாக ஒவ்வொரு நாளிலும் எனபூக்களை வாங்கிக் கொள்வான்.அந்த வகையில் வஞ்சனை இல்லாமல் எல்லாக் கடைகளும் பழக்கம். 

இதில்பஸ்நிலையத்தின்அருகிலிருக்கிறபூக்கடையையும்வடக்குரதவீதியில் ஜெராக்ஸ்ஆபீஸின்எதிர்த்தாற்போலிருக்கிறபூக்கடையும்குறிப்பிட்டுச்சொல்லாம். ஆனால் அந்த இரண்டு கடைகளிலும்மாலைகள்இருக்கஇவன் பார்த்ததில்லை. 

பின்எதற்காககடமையேகண்எனஅந்தஇரண்டுகடைகளிலும்இரண்டு பெண்கள் அப்பாவியாய்உட்கார்ந்துகொண்டுயாருக்காகபூக்கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் எனத்தெரியவில்லை.ஆள் இல்லாதகடையில்யாருக்காக இப்படி ஓடி ஓடி டீ ஆற்றுகிறீர்கள் எனக்கேட்கத்தோணும் அவர்களைப்பார்க்கிற பொழுதெல்லா ம்/

நாறெடுத்துபூக்களைஇணைத்துஅதைசரமாய்த்தொடுத்துபந்தாய்சுருட்டிவைத்த சிறிதுநேரத்தில்தான்தெரியும்,அவர்கள்கட்டியபூஅவரவர்கள் கடைகளுக்கு இல்லை அவர்கள் கட்டிய பூக்களை வாங்க ஒருவர் சைக்கிளில் வருவார்.

இப்படிகட்டியபூக்களைவாங்கிப்போவதற்கெனசைக்கில் வருகிற நபரை இவன் பூ வாங்கப் போனஒருமழைநாளின்மாலைவேளையாகபார்த்துக் கேட்டான். இந்த இரண்டு கடைகள் மட்டும்இல் லையாம்.மதுரைரோட்டில்இருக்கிற ஒரு கடையிலும்கடையில்லாமல் வீட்டில்வைத்துபூக்கட்டுகிறஇரண்டு வீடுகளிலு மாய்  வாங்கிக்கொண்டு போக வேண்டும்.

ஒருநாளௌக்குஐந்துதடவையாய் வாங்கிக்கொண்டு போகிற பூக்கள் யாவும் பஜாரில்உள்ளபூக்கடைகளுத்தான்போகிறது,மொத்தவியாபாரத்திற்குபூவிற்கிற  கடையில் விலைகொஞ்சம் விலைக்கொஞ்சம் குறைச்சலாக இருந்தாலும் அந்தக்கடையில் போய்எப்பொழுதும் இவன் பூவோ மாலைகளோ வாங்குவ தில்லை.அந்தக்கடைக்காரரின்கனிவில்லாதபேச்சுஇவனுக்குப்பிடிப்பதில்லை.  ஒத்தும் வருவதில்லை.

ஒட்டுமொத்தஊரையேதனக்குள்அடக்கிவைத்திருப்பதுபோலத்தான்உட்கார்ந்திருப்பார். 

பார்ப்பவர்களுக்கெல்லாம்தோணும்இரும்புக்கம்பியைவளைக்காமல்கொள்
ளாமல் நேரடியாக முழுங்கியிருப்பாரோ என/கொடுக்கிறகாசைவெடுக்கெனத் தான் வாங்குவார்.மீதிச் சில்ல றையைத்தூக்கித்தான்போடுவார்.மூஞ்சியில் எறிந்ததைப்போல/இஷ்டமிருந்தா கடையில சரக்குவாங்குஇல்லையின்னா போ, நீயெல்லாம் வந்து சரக்கு வாங்கலைன்னுயாரு அழுதாஇப்ப,,,,,, எனக் கடைக்குவந்திருந்தஒருவயதானபாட்டியிடம்சண்டைபோட்டுக்கொண்டிருந்த ஒருநாளில்தான்தற்செயலாய்கடைக்குச்சென்றிருந்தஇவன்கடைக்காரரின்
வழக்கமான எடுத்தெரிந்தபேச்சைகேட்டுவிட்டுசண்டைபோட்டு விட்டு வந்து விட்டான். 

அப்பொழுதான்அலுவலகம்விட்டுவந்திருந்தஅலுப்பும் மனச் சோர்வும் ஒன்று சேரபிடித்து விட்டான்ஒருபிடி/சண்டைபார்க்க கூடி விட்டகூட்டத்தைப்பார்த்து இவனுக்கே கொஞ்சம் சங்கடமாகிப்போனது ,தவிர இவனை விட வயதான வரிடம் கொஞ்சம் யெசக் கேடாக பேசிவிட்டோமோ என்கிற வருத்துடன் வந்து விட்டான்.

அதற்கப்புறமாய்பூவாங்கப்போக வேண்டுமென்றாலோ அல்லது மாலை வாங்க வேண்டு மென்றாலோநேராகதெப்பக்குளத்தின் அருகிலுள்ள கடையில் தான் வாங்குவான்.

இறந்துபோனதேசியத்தலைவரின் நினைவு நாளன்று அவரது படத்திற்கு போட மாலை வாங்கப்போனநாளன்றின் காலை வேளையாக அட நீங்க வேற சார்,ரோஜாப்பூ மாலையெ ல்லாம் வாங்கணுன்னா 500 ரூவா சார்,பேசாம இத வாங்கீட்டுப்போங்க சார் என 150ரூபாய்க்குவிற்றமாலையை125 ரூபாய்க்குக் கொடுத்தார். 

அன்றிலிருந்துஎப்பொழுது மாலை வாஙக்ப்போவதானாலும் அந்தக்கடைக்குத் தான்இவனதுஇருசக்கரவாகனம்அம்புகுறியிடும்.மலர்ந்தும்மொட்டுக்களுமாய் இருக்கிறமல்லிக்கைப்பூ, பிச்சி,சம்பங்கிரோஜாப்பூக்களைப்போல கடைக் காரரின் மனதுவிரிந்து பட்டதாகவே தெரியும் கடையை விட்டு வரும் பொழுது.

சின்னராசுஅண்ணன் தனது தோட்டத்தில் விளைந்த சம்பங்கிப்பூக்களை அங்கு தான்விலைக்குப்போடுவார்.

போனமுறைமல்லிபோட்டிருந்தார்,விலைஇல்லைஎனஇந்தமுறை சம்பங்கி போட்டிருக்கி றார்.ஊரேவழக்கமானவத்தல்கடலை,,,,என்கிறவழமை மாறாத விவசாயத்தில் இருந்த போதுசின்னராசுஅண்ணன்மட்டும்கோயிலாங் குளம் விவசாயப்பண்னையில் போய் விசாரித்துவிட்டுவந்துமுதல்முதலில் பூப் போட்டார். அப்பொழுதுதான் அந்த ஊர் தோட்டங்காடுகள்பூவாசனையை நுகர் ந்தது எனலாம்.

ஊருக்குள்நுழைந்தகாற்றுகூடபூவாசைனையைசுமந்து கொண்டு நுழைந்தது எனலாம்.அது மட்டுமில்லைஅடுத்தடுத்துஅவர்உழுகிற நிலங்களில் சாய்வாக கோடிழுத்து உழுதார், மூலைக்குமூலைசால்என்கிறகணக்கு. 

நிறையப்பேர்சொன்னார்கள்,’இப்படியெல்லாம் செஞ்சி நெலத்த பாழாக்கப் போறான் பாரு என. ஆனால்இவர்கள்எல்லோர்சொல்லையும்மீறிபூப்போட்ட விதத்தில் கொஞ்சம் முன்னேறி வந்தார்.

ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பாக அவர்பூக்கொண்டுவரும்பொழுது அவருடன் ஊரிலிருந்து அவரது இரு சக்கர வாகனத்தின் பின்னால்அமர்ந்து வந்தான். 

என்னவெனத்தெரியவில்லை.சிறிதுதூரம்போனதும்தலைசுற்றல் வந்து விட்டது, சின்னத் ராசுஅண்ணன்கொஞ்சம்பொறுத்துக்கிட்டுஎன்னய இறுக்கமா புடிச்சிக்கிட்டு உக்காரு,நானும் மெதுவாத்தான்போவேன்.கடையில கொண்டு போயி பூவ தள்ளி விட்டுட்டு ஆஸ்பத்திரிக்குப்போவம்தேவைன்னா எனச் சொன்னபடி டவுனுக்குச்சென்றதும் பூவைப்போட்டுவிட்டு கடையில்சாப்பிட அழைத்துப்போய்விட்டுஅப்புறமாய்டாக்டரிடம்கொண்டுஅழைத்துப் போய் வீட்டில்கொண்டுவந்துவிட்டுப்போனார்.

இவனுக்குக்கூடஒருசின்னஆசைதான் அப்படியே அலுவலகத்திற்கு போய் விடலாம் என. சின்னராசுஅண்ணன்தான்வேண்டாம் என வீட்டில் கொண்டு வந்து விட்டு விட்டுப் போனார் அவரிடம்கையைக்கூப்பி நன்றி சொன்னபோது ஏய் சும்மா இருடா,நன்றியெல்லாம் சொல்லிஎன்னையபெரிய மனுசன் ஆக்கிபூடாதப்பா,நான் ஏதோ நொஞ்சி போயி பொழப்பு நடத்துறேன்என்பார்.

இவனுக்குள்ளாய்எப்பொழுதிலிருந்து வீட்டிற்குபூவாங்கிச் செல்லும் பழக்கம் ஏற்பட்டது எனத்தெரியவில்லை.

பூவாங்கிச் செல்வதுமட்டுமல்ல, கோயிலுக்குச்செல்வது அர்ச்சனைத்தட்டு வாங்குவது,பூ பழங்கள்,ஜோசியரிடம் செல்வது,,,,என இன்னும் இன்னுமான பிறசெயல்கள் இவனிடம்எப்பொழுது முளை விட்டது,அல்லது இவனை அப்
பழக்கம் எப்பொழுது சுழியி ட்டதுஎன்பது சரியாகத்தெரியவில்லை. 

அனேகமாகதிருமணமானதும்என்பதாய்த்தான்நினைக்கிறான்.ஏதோஒருநாளின்அவசரத்தில்அலுவலகம்விட்டுச்செல்லும்போதுவாங்கிப்போனமல்லிகைப் பூ மறுநாளாக ஆபீஸில் சாப்பாடுபாக்ஸைஎடுக்கும் போதுபைக்குள்ளாக இருந்தது.அடசண்டாளப்பாவிகளா, இப்பிடியா செய்யிறது, என மனதுக்குள்
நினைத்தவாறுபெறுக்,பெறுக்,,,,,,,,என முழித்துக்கொண்டு நின்றபொழுது பக்கத் தில்அமர்ந்திருந்தசகஊழியர்மிகவும்சரியாககேட்டேவிட்டார்,என்னவாங்கீட்டுப் போனபூவவீட்லகுடுக்கமறந்துட்டயா,,,,,சரிவுடு ரொம பீல்ப்பண்ணாத எனச் சொன்னவர் சாப்புடப்பாமொதல்லஅப்புறம்பாக்கலாம், நாங்கவாங்காத பூவா,நாங்க படாத வருத்தமா, அப்பிடித்தான்இருக்கும் கொஞ்ச நாளைக்கி அப்புறம்எல்லாம்சரியாகிப்போகும்,ஒண்ணு செய்யிஇன்னைக்கி வேணுமின் னாநீயிவாங்குனபூவகாதுலசுத்தீட்டுப்போ,எனச்சிரித்தார்,அதுதான்இவன்பூவாங்கிக் கொண்டு போனநாட்களின்நினைவாகஇவனுள்ளாய் பதிவாகி இருக் கிறது. 

மேட்டமலையிலிருந்துவேலைமுடிந்துதெப்பக்குளத்தின் வழியாக வந்துவீடு வருவதுதான் இவனதுஅன்றாடமாகஇருந்தது.ஆனால்அப்படி வரும் பொழுது தெப்பக் குளத்தின் அருகிலி ருக்கிறபூக்கடையில் பூ வாங்கிகொள்வான். 

அப்பொழுதெல்லாம் முழுக்கை வெளிர் நிறசட்டை,அடர்க்கலரில் பேண்ட், இதுதான் இவனது உடையின் காம்பினேஸனாக இருக்கும்.அனேக நாட்களில்.

டீசர்ட்போடுகிறநாட்களில்இந்தகண்டிஷனும்கட்டுப்பாடும் இருந்ததில்லை இவனுள்/நினைத்தபேண்ட்நினைத்தடீசர்ட்இதுதான்இவன்உடைஅணியும் காம்பினேஷன்.அனேக நாட்களில் இவனுடன்ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் கறுப்புப்  பேண்ட எல்லாம் காணாமல் போய் விடும்அப்பொழுது/

ஸ்டைல்டைம்டெய்லரிடம்தைத்தது.இவன்பெரும்பாலுமாய்அவரிடம்தான்துணிகள்தைப்பான்,என்னஒருபெரியவம்புஎன்றால்அவரிடம்ஆல்ட்ரேஷன் என போய் நிற்க முடியாது.வாங்க மாட்டார்எனஇல்லை,மூணுகால்என்பார், அது கொஞ்சம் எரிச்சலாகிப் போகும்.மனதளவில் ஏன்தான்இவரிடம்கொண்டு வந்தோமோ என நினைக்க வைத்துவிடுவார்.அவரிடம் தைத்த கோடுபோட்ட முழுக்கை சட்டையைப் பார்த்து சொந்தக்காரர் ஒருவர் எங்கு தைத்த சட்டை இதுநன்றாகஇருக்கிறதேஎன்றார்.

அந்தநன்றாகஇருக்கிறதேவைகாப்பாற்றிவைத்திருந்த டெய்லர் கடையில் இப்பொழுது தைப்பதில்லைஎல்லாம்ரெடிமேட்தான்.

பிள்ளைகளுக்குவாங்குகிற சமயங்களில் அல்லது இவன்தனியாளாகபோகும் போது, நேரம் கிடைக்கையில் எடுத்துக்கொள்வான். 

அவரும் இன்றுவரைநான்கு கடைகள் மாற்றி விட்டார்.கொஞ்ச நாளைக்கு முன்பாகத்தான்அவரைப்பார்த்தான்.உடல்நலமில்லைஎனகடையைஒருமாதமாகமூடிவைத்திருக்கிறேன்என்றார்.ஆள்மிகவும்நலிந்துபோயிருந்தார்.அன்றுரொம்பநேரமாக பேசிக்கொண்டிருந்தவரை அடுத்துமுறைபார்த்தது அவரது கடையில்வைத்துத்தான்.

முதன்முதலாகஇறந்தவர்களுக்கெனமாலைவாங்கிப்போட்டதுஇவனதுஉறவினர் தாத்தப்பனுக்குத்தான்.

முதல்நாள்மாலைஅலுவலகம்செல்லும்போதுபெட்ரோல்பங்க்அருகில்பெட்டிக் கடைவைத்திருக்கிறசரசுமதினிதான்சொன்னாள் விஷயத்தை. நேற்றுக் காலையில்கவர்மெண்ட்ஆஸ்பத்திரிக்குபிரஸருக்காகமாதமாத்திரை வாங்கப் போன தாத்தப்பன் மயங்கி விழுந்த தனால் பெட்டில்சேர்த்திருக் கிறார் கள் என்றாள்.

கேள்விப்பட்டுநாங்களும்போய்பார்த்துவிட்டு வந்தோம். பொண்டாட்டியும்பு ள்ளைகளும் பக்கத்துலநிக்குறாங்க,பாவம்போல, வீட்ல சம்பாத்திய வழி அவருமூலமாமட்டுந்தான்.பெரியமகமில்லுக்குப்போறா,அவசம்பாத்தியத்துல ஒருபைசாக்கூடதொடுறதில்லஇவுங்க, எல்லாம் அவ கல்யாணத்துக்குன்னு சேத்து வைக்கிறாங்க,சின்னவன்படிக்கப் போறான் பத்தாம் வகுப்புக்கு, அவன் பள்ளிக்கூடம்போய்வந்தநாள்தவிர்த்துலீவுநாள்கள்லகொத்தவேலைக்குக்கூடப்போயிட்டுவருவான்.அவ்வளவுகருத்தானபையன்,வேலைக்குத்தான்போறான்னு வச்சிக்கிட்டாலும்கூடபடிப்பையும் விட மாட்டான்.அந்த அக்காவுக்குப் பாவம் யெளப்பு இருக்கு எங்கயும்வேலைக்கின்னு போக முடியாது. இதெல் லாம் படுத்திருக்குற அவரோட பெட்டச் சுத்திவருது.என்ன செய்ய பின்ன,,,,
என்ன  நடந்தாலும் வச்சாலும் வகுத்தவன் எப்பிடிவகுத்து வச்சிருக்கான்னு தெரியலையேஎனசொன்னசரசுமதினி நேரம் வாய்க்கும்போது போயி பாத்துரு என்றாள்.

இவனும்ஆஸ்பத்திரிக்குப்போய்தாத்தப்பனைபார்த்துவிட்டுத்தான்ஆபீஸிற்குப் போனான் ,ஆபீஸிற்குப்போய் பத்துடூ ஐந்தின் இயந்திரத்தனத்தில் மூழ்கிப் போனபின் தாத்தப்பனைப் பற்றியநினைவேமறந்துபோனது.

அன்று இரவு பணிரெண்டு மணி இருக்கும், சரசுமதினியின் வீட்டுக் காரர்தான்
போன் பண்ணினார், சரசுமதினியிடம்பேசிக்கொண்டிருந்த போதுபோன் நம்பர் கொடுத்து விட்டு வந்திருந்தான். கொஞ்சம்பதற்றமாகப் பேசியசரசு மதினியின் வீட்டுக்காரர் தாத்தப்பன் இறந்து போன தைச் சொன்னார்.அவர்இறந்த சேதி கேள்விப்பட்டதும்அதிகாலைஆறுமணிக்கு மனைவி பிள்ளைகளுடன் கிளம்பி விட்டான்.

இறந்து போகக் கூடியவயதா எனச்சொல்ல முடியாவிட்டாலும் கூட இறக்கக் கூடிய வயது அது எனஏற்றுக்கொள்ளலாம்.ஆனாலும்அவர்வாழ்ந்துவளர்ந்த சூழல்,வாழ்வின் வெளிக்குள் தன்னைபதியனிட்டுதக்கவைத்துக்கொள்ளஅவர் செய்த பரமப்பிரயத்தனம் இருக்கிறதே,,,,,, ஏயப்பா,அன்றாடம்கயிற்றின் மேல் நடக்கிற பாடுதான்.கட்டிய கயிறும் கையில் பிடித்திருந்த நீள்குச்சியும் நடந்த கால்களும்மட்டுமேவாய்க்கப்பெற்றிருந்தவாழ்க்கையைகைவசமாக்கித்தந்திருந்தது அவருக்கு.

அப்படியாய்உழைப்பின்கரம்பற்றிகையூன்றிஎழுந்தவருக்குமரியாதைசெலுத்தவாவது சீக்கிரம்போகவேண்டும்.ஆளைப் பொறுத்து வருவதுதானே மரியா தையும் மற்றவைகளுமெ ன்பதுவேசத்தியமாகிப் போன பின் அவரது இறந்த நிகழ்வுக்குப்போவதில்தாமதம்காட்டுவதுஏன் என நினைத்த காலை வேளையி லேயே கிளம்பி விட்டான்.பக்கத்தில் பதினைந்துகிலோ மீட்டரில்தான் ஊர். தகவல் வந்த நேரத்திற்கு அப்படியே கிளம்பி விடலாமாஎன நினைத்தான். மனைவியிடம் விஷயத்தைச்சொன்ன பொழுது பொறிந்து தள்ளி விட்டாள் பொறிந்துஉங்களுக்கென்னகோட்டி,கீட்டிபுடிச்சிருக்காவயசுப்புள்ளயக்கூட்டிக்கிட்டுநடுராத்திரியிலஆள்அரவமத்தயெடத்துலபோகணும்ன்றீங்க,பேசாமக்கெடங்க,கூறுகெட்டத்தனமாபேசிக்கிட்டு,,,என நீளமாகசப்தம் போட்டாள். பொம்பள புள்ளைகளகூட்டிட்டுப்போறமே, கிராமத்துலபாத்ரூம் வசதி மத்த மத்ததுகளுக்குஎன்னபண்ணுவாங்கன்னுயோசிக்கவேணாம்.என்றமனைவியின் பேச்சுகாலைஆறுமணியைஎட்டித்தொடவைத்து விட்டது.

அதுவரைக்கும்இவனுக்குசரிவரதூக்கம்கூடஇல்லை.இறந்தவர்பற்றியநினைவினிலேயே இருந்துவிட்டான்.இவன்உறக்கமில்லாததுகண்டுமனைவியும் எழுந்து  இவனுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

மறுநாள்ஊர்போய்ச்சேர்ந்ததும்இறந்த வீட்டில் பார்க்க நேர்ந்த அண்ணன் மகன் கேட்டகேள்விஎன்னமாலை வாங்கீட்டுவரலையா,,என,,,,,,/

அன்றிலிருந்துஎந்தச் சாவி வீட்டிற்குப்போனாலும் மாலை வாங்காமல் போவ தில்லை. ஆனால்மாலைமட்டுமே இறந்தவர்களுக்குச் செய்யும் மரியாதை யாக இவன் நினைத்து விடவும் இல்லை.

Aug 1, 2016

கதாநாயகன்,,,,,,,

புது படம் அது. நாளைக் காலை ரீலீஸ். தமிழகத்தின் முண்ணனி வரிசையில்
இருக்கிற கதாநாயகன் நடித்த படமது. தியோட்டர் முன்கூடியிருந்தார்கள் ரசிகர்கள்.

நன்றாகயிருந்தால்அவர்கள்அனைவருக்கும் 20பதிலிருந்து 30ற்குள்ளாக இருக் கலாம் வயது.

பரவாயில்லை.எந்த வேற்றுமைகளற்றும் இப்படி ஒன்றாக் கூடி பணிபுரிய வைத்திருக்கிறது இந்த ரசிகர் மன்றம் அவர்களை .

வீட்டில் ஒரு குடம் தண்ணி எடுக்க மறுக்கிறவர்கள் கூட இங்கு வந்து தன் மனதில் வரைந்து ஆதர்ச புருசனாய் ஏற்றுக்கொண்ட தன் கதாநாயகனுக்காய் இப்படிபழியாய்கிடப்பதுஒருவிதத்தில்ஆச்சரியம்ஊட்டினாலும்,இதுமாதிரியானசெயல்பாடுகளில்ஒருவிதத்தில்வேற்றுமைமறந்தஒற்றுமையிலிருக்கிறார்கள்எனசந்தோசப்படாமலிருக்கமுடியவில்லை.

அது அந்த நடிகரின் பால் ஏற்பட்ட ஈர்ப்பு மனோபான்மையா அல்லது இப்படி எதிலாவது ஒன்றில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டு பணிபுரிவதில் இருக்கிற ஆர்வமாதெரியவில்லை.

கூடியிருந்த அனைவருமே ஊதாக்கலர் ஜீன்ஸ்,அதற்கு ஏற்ற கலரில் சட்டை. அல்லது டீசர்ட்,தலை நிறைந்த முடி, ஸ்டைலானபார்வை தங்களைஒழுங்கு படுத்தி கலக்கலாய் காண்பித்துக்கொண்டார்கள்.

அவர்களது பெயருக்கு முன்பாகவோஅல்லது பெயருக்கு பின்பாகவோ கதாநாயகனின் பெயர் ஒட்டி நெசவிடப்பட்டுத் தெரிந்தது.

அதில் அவர்களுக்கிருந்த உலக சந்தோசம் வேறெதிலும் இல்லை எனக்கூட
சொல்வார்கள்கேட்டால்.ஆனால்யாரும்கேட்பதுதான்இல்லை

நீண்டு கருத்த ரோடு.ரோட்டின் இரண்டு புறமும் கட்டியிருந்த பிளாட் பாரத் தின் ஓரம் அமர்ந்திருந்த கட்டிடங்களின் முன்பாக விரிக்கப்பட்டிருந்த பிளக்ஸ் பேனரில் கதாநாயகன் அழகு காட்டிக் கொண்டிருந்தான் பல கோணங்களில்/

பத்துக்குப்பத்து,பத்துக்குபணிரெண்டு,எட்டுக்குஆறு,,,,,,,,,,,,,,என பல்வேரான அளவுகளில் கதாநாயகன் குடிகொண்டிருந்த பேனர்களை நான்கு பக்கமும் மடிக்கப்பட்டிருந்த சட்டங்களில் ஒட்டி அதற்கு கைபிடியாக இரண்டு மூங்கில் களை பிணைத்துத் தைத்து தூக்கி ஊணிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பரபரப்பாகவும்,பேச்சும்,சிரிப்பும்,சிகெரெட் புகையாகவும் கும்பலாய் ஊர்ந்து கொண்டிருந்த ரசிகர்ளிடம் தயக்கமாய் வந்து நின்ற அவர் கேட்கிறார்.

“கூரை வீடு,மழைக்கு ஒழுகுது,இது மாதிரி பழசு,கிழசு ஏதாவது இருந்தா குடுங்க தம்பி,ஒங்க பேரச்சொல்லி கூரை மேல் போட்டுக்கிருவேன்” என்கி றார்.

அவரின் கெஞ்சலான கேட்டல்,ரசிகளின் மௌனப் பார்வை,பரஸ்பரம் இருவரி ன் பார்வை பரிமாற்றம்,,,,என நடந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் நாளைக் காலை பாலாபிஷகம் பண்ண வேண்டும் என நினைத்து தூக்கி ஊனப் போன பேனரை கழற்றி அவரது கையில் கொடுத்து விடுகிறார்கள்.

அவர் எல்லோருக்கும் கும்பிடு போட்டுவிட்டு நகர்கிறார். அவர் செல்வதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த அனைவரிலும் தரையில் படர்ந்திருந்த ஈரம் ஏறி கசிந்ததாய் தெரிந்தது.

Jul 27, 2016

ரிவிண்டிவிண்டா,ரிவிண்டிவிண்டா,,,,,,,,டண்டணக்கா,டண்டணக்கா,,,,

எவ்வளவுநேரமாய்சொக்கிதன்னைஅப்படிப்பார்த்துக்கொண்டிருந்திருக்கிறாள் என்பது தெரியவில்லை.ஆனால் பார்த்துக்கொண்டுதான் இருந்திருக்கிறாள். 

பார்த்த விழி பார்த்தபடியெல்லாம் இல்லாமல் பூத்திருக்கவுமாய் அல்லாமல் பார்த்துக்கொண்டுதான்இருந்திருக்கிறாள்.எவ்வளவு நேரம் என்பதல்ல இங்கு கணக்கு,,,,,பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் என்பதுவே நிஜமாகிப்போகிறதாய்/ 

சிறுவயதில் பார்த்த சொக்கி,அதே மஞ்சள் சிவப்பில் அப்படியேதான் இருக்கி றாள் ,சிவப்புக்கலர் பாவடை,மஞ்சள் கலரில் சட்டை, யார் சொல்லி அவள் அப்படி ஒரு உடை பூண்டாள் என்பதும் யாரும் சொல்லாமல் மனம் பிடித்தக் கலரை இன்று வரை உடல் போர்த்தி தக்க வைத்துக்கொண்டிருக்கிறாளா என்பதும் இன்றுவரை உறுதியாக தெரியாத்தகவலாகத்தான் இருக்கிறது.

சிவப்புக்கலரில் ஏதாவது வேண்டும் எனக்கேட்க பொய்யாய் கழுத்தறுத்து ரத்தம்பெருக்கிக் காட்டிய சிறுமியைப்பற்றிய கவிதை ஞாபகம் வராமல் இருக் காது அவளைப் பார்க்கிற கணங்களிலெல்லாம்/

முதன் முதலாய் சொக்கியைப்பார்த்தது பாட்டி வீட்டு சந்தில்தான் என்பதாய் ஞாபகம்/

ஊரில் தெருச்சாக்கடையில் இருப்ப தைப் போல பாட்டி வீட்டின் பக்கத்துச் சந்தில் நுழைந்து விட்டான் ஒண்ணுக்கிருக்க/நேற்று இரவு வந்ததிலிருந்து பார்க்கிறான் ஒண்ணுக்கிருக்க வசமான இடமில்லை. 

மல்லிஅத்தையுடன்தான்வந்திருந்தான்,நேற்றுமாலை.டவுனுக்கு.பருத்தி மூட் டை கள் ஏற்றிக் கொண்டுபோன வண்டியில் இவனையும் கூட்டிக் கொண்டு வந்தாள்.

டவுனுக்கு வேலையாக வந்தவள் வேலையையெல்லாம் முடித்து விட்டு இவனது வீட்டிற்கு வந்து விட்டாள்.எப்பொழுது டவுனுக்கு வந்தாலும் வீட்டி ற்கு வந்து நான் வந்திருக்கிறேன் டவுனுக்கு எனச்சொல்லி விட்டுத்தான் போ வாள்,

அவளுக்கும் அம்மாவிற்கும்அப்படிஒருஒட்டுதல். ஆமாடி ஒனக்கு ஒன்னொன் னும் சொல்லிக்குடுப்பாங்க ,மெனக்கெட்டு டவுனுக்கு வந்து போற,வீட்டுக்கு வந்து புள்ளைங்கள ஒரு எட்டு எட்டுப்பாத்துட்டுப் போகலாம்ன்னு தோணல ஒனக்கு,,,,என இவனின் அம்மா கனமாக சப்தம் போட்ட அன்றின் மறு நாட்களிலிருந்து டவுனுக்கு வந்தால் வீட்டிற்கு வராமல் போகிற பழக்கம் இல்லை மல்லி அத்தையிடம்.

மல்லி அத்தை வந்தால் வீட்டு ரெண்டு படும்அவ்வளவு கலகலப்பு,அது போல பேச்சில் மட்டும் என இருக்க மாட்டாள் ,வீட்டு வேலைகளிலும் தன் கைக ளையும் உழைப்பையும் கலந்து விடுவாள். இதெல்லாம் அவள் வீட்டிற்கு வந்த ஒன்றுஅல்லது இரண்டுமணி நேரம் தான், ஊருக்குக்கிளம்புகிறேன் எனக் கிளம்பி விடுவாள் தான் வந்த தடத்தைதானே அழித்தவாறும் தனது இறக் கைகளை உள்ளிழித்து மடக்கிக் கொண்டவாறும், பொழப்பு கெடக்கு வீட்டுல எனக் கூறியவாறுமாய்/ 

அவள் எப்பொழுது வீட்டிற்கு வந்தாலும் அவள் காலடி வீட்டில் படும் முன் அவள்கொண்டுவரும்தேன் மிட்டாய் பாக்கெட்டின் மணம் வீடு முழுவதுமாய் பரவி விடும்.இவன் பரவாயில்லை,இந்த முப்பத்தைந்து வயதிலும் இவனது அப்பா மல்லி அத்தை கொண்டு வருகிற தேன் மிட்டாய் பாக்கெட்டை ஒத்தை ஆளாக காலி பண்ணி விட்டு பின் இவனை விட்டு கடையில் போய் ஏதாவது வாங்கி வரசொல்லுவார் மல்லி அத்தைக்கு கொடுத்தனுப்ப/

பெரிய பாசமலர் அண்ணன் தங்கச்சி,இவுக கொண்டு வந்து தேன் மிட்டாய் குடுப்பாங்களாம், பதிலுக்கு அவுங்க சேவு, மிக்சர்ன்னு ஏதாவது வாங்கிக் குடுத்து அனுப்புவாங்களாம்எனவம்பு இழுக்கிற அம்மாவிடம் ”ஏங் மதினி நீங்க எங்க அண்ணனுக்கு அப்பப்ப இனிப்பு கினிபுன்னு ஏதாவது வாங்கிக் குடுத்திருந்தா அவரு நான் கொண்டு வர்றத இப்பிடி ஒத்தை ஆளா தின்னு காலி பண்ண போறாரு” எனச்சொல்லுவாள் மல்லி அத்தை சிரித்தபடி/ 

”ஆமாமா அவருக்கு இப்ப என்ன கொறையாம்,இங்கன என்ன காஞ்சு போயா கெடக்காரு திங்க ஏதும் இல்லாம,அவர போகச்சொல்லுங்க,அவரு யாராவது இனிப்புக்குடுத்தா பின்னாடியே போயிருவாருங்குற அளவுல நிக்குறாரு, அவரப் பத்தி ஏங்கிட்ட பேசுறயாக்கும், இப்ப எனக்கு என்ன பயம் வந்துருச் சின்னா யாராவது இனிப்பகண்ல காமிச்சி கூட்டிட்டிப்போயிட்டா ஏங்கதியும் ஏங்புள்ளைங்க கதியும் என்னாகுங்குற கவலையா இருக்கு,” என்பாள் அம்மா பதிலுக்கு விடாமல்.

”என்ன ஆகும்,நீ பேசாமபுள்ள குட்டிகள கூப்புட்டுக்கிட்டு ஏங் வீட்டுக்கு வந்துற வேண்டியதுதா” என்பாள் மல்லி அத்தையும் சிரிக்காமல்/ 

”ஏய் என்ன ரெண்டு பேரும் ஏங் தலைய உருட்டி வெளையாட ஆரம்பிச் சிட்டீங்கஎன இவனது அப்பா சப்தம் போட்டதும் அய்யாவுக்கு கோபம் வந்துரு ச்சிச்சாக்கும்” என அம்மாவும் மல்லி அத்தையும் கேலி பேசிக்கொண்டே கிளம்பி விடுவார்கள்,மல்லி அத்தையை கொண்டு போய் விட அம்மா போய் விடுவாள்.

அன்றும் அப்படித்தான் மல்லி அத்தை கொண்டு வந்திருந்த தேன் மிட்டாயை தின்று கொண்டே ஊருக்கு வண்டியிலேறி வந்திருந்தான்.

இரவு தூக்கக்கலக்கத்தில்எங்கு ஒன்னுக்கு போனான் என்பது நினைவில்லை சரியாக/இப்பொழுது காலையில் எழுந்தவுடன் ஒன்னுக்கு அவசரம் காட்டியது. பாட்டியிடம் கேட்டபோது கண்மாய்க்கரைக்கு போய் விடு என்றாள். அங்கு போக ஐந்து நிமிடங்களாவது ஆகும் என யோசித்த படி நின்றிருந்த பொழுது தான் பக்கத்து சந்து தெரிந்தது.சரியென சந்தில் நுழையப் போன சமயம் இவனை பார்த்து விட்ட சொக்கி சந்தின் அந்தப் பக்கமாய் தலை குனிந்து கொண்டே ஓடினாள்.

அன்றும் சரி அதற்கு பின்புமாய் இதுபோலாய்ஊருக்கு வருகிற சமயங்களில் பார்த்திருக்கிறான்சொக்கியை/அதுஇப்பொழுதுவரைதொடர்கிறதாய் நினைக் கி றான். இடைப்பட்ட இத்தனை வருடங்களுக்கும் மேலான காலத்தில் சொக்கி யை இவன் பார்த்ததில்லை. பாட்டிஇறந்த நாளன்று வந்தது,அதற்கப்புறமாய் இப்பொழுதுதான்பார்க்கிறான்,படிப்புவேலை, திருமணம் குடும்பம் என இருந்து விட்டான். 

கருப்பசாமி அமர்ந்திருந்த லோகு அத்தையின் திண்ணை டைமன் சைஸில் கட்டம் கட்டி செங்காவி பூசி காட்சிப் பட்டுத்தெரிந்ததாய்/

காவி நிறத்தின் வெளுப்பு ஆங்காங்கே தேய்ந்து போய் காணப்பட்டிருந்தது வட்டமாகவும் சதுரம் காட்டியுமாய்/

கட்டியகட்டங்களுக்குள்ளாக உறைந்து போயிருந்த காவி நிறம் இழுத்துப் போ யிருந்தகோட்டிற்குள்ளாகஉறைந்தும்தேய்ந்தும்,,,/ 

அந்தத்திண்னையைத்தாண்டித்தான் லோகு அத்தையின் கடைக்குள்ளாக போக வேண்டும்.

”ஐயா இஷ்டமிருந்த சரக்கு வாங்கு.இல்லையின்னா போயிக்கிட்டே இரு” என்பதுதான் லோகு அத்தையின் கறார் பேச்சுக்களில் ஒன்றாக இருக்கும், கறார் இருக்க வேண்டியதுதான் அதற்காக கடையேறி வருபவர்களிடம் இவ்வ ளவு பேச்சா என்றால் சும்மா இருங்க நீங்க, இந்தப் பேச்சு கூட பேசலைன்னு வைங்க,அவ்வளவுதான்கொஞ்சநாளையிலநான்தலையிலமுக்காடு போட்டுக் கிட்டு போக வேண்டியதுதான் என்பாள்.

அவளும் கடைக்குவந்து போகிற எல்லோரிடமும் அப்படியெல்லாம் பேசுவ தில்லை.இழுத்தடிக்கிறவெகு சில பேரிடமே. அப்படியாய் நடந்து கொள்வாள். 

“ஏய்நீயும்தான பாக்குற தினம் தோறுமா கடைக்கி வந்து போகையில, அரிசி பருப்புஅரசலவு எல்லாம் வாங்குற தேங்காய்ச் சில்லு மொதக்கொண்டு,,,,, அடுப்புல ஒலையஏத்தீட்டேன்னு வந்து நிக்குறப்ப நாங்களும் இல்லைங்காம குடுக்குறம் ஒங்க வயிறு காஞ்சிறக்கூடாதுங்குறதுக்காக/ நீயும் அதுக்குத் தகுந்தாப்புல நடந்துக்கணும்,அத விட்டுப்புட்டு இழுத்தடிச்சியின்னா நாங்க எங்க போறது,சொல்லு”,,,,?

”நித்தம் கடைக்கி சரக்கு வாங்க டவுனுக்குப்போகும் போகும் போது எதக் கொண்டு போறது, நீயும்தான பாக்குற ரெண்டுநாளைக்கு ஒருதரம் முழு மூட்டைஅரிசிய சைக்கிள்பின்னால வச்சிக்கிட்டு அந்த மனுசன் ஒத்தையில அத்துஅலஞ்சிஅல்லாடிதான்வர்றாருஅது கூடயா பாவமா தெரியல என்னமோ நாங்களும்ஒங்களமாதிரிதான்,நீங்கஅஞ்சி பத்தா கடன்படுறீங்க, நாங்க ஆயிரக் கணக்குல படுறோம்/அவ்வளவுதான் வித்தியாசம்” என்பாள்.

அப்படி சொல்லி கொஞ்சநாள் கழித்து கணக்குப் பணம் வரவில்லை சபதம் போட்டு விடுகிறாள்.

சப்தம் என்றால் கண்முழியாத சப்தம் இல்லை. அவள் பேச்சு பேசப்பட்டவர்க ளிடம் ஏளனமாக பார்க்கப்படும் பொழுதோ இல்லை அவளது பேச்சிலிருந்து நூலெடுத்து நூற்க ஆரம்பிக்கிற அரிச்சை தெரிந்தால் பிடித்து விடுவாள். அப்படியாய் உடும்புப்பிடி பிடித்த கையோடு அப்படியே விட்டு விடுவதும் இல்லை.

சப்தம் போட்ட இரண்டு அல்லது மூன்று நாட்கள் கழித்து அந்தப்பக்கமாக சம்பந்தப்பட்டவர்கள்போகும் பொழுது கூப்பிட்டு சொல்லுவாள், ”என்ன கடைப் பக்கமே ஆள் வரல,என்கிற அவளது பேச்சிற்கு பின்ன நீங்க மூஞ்சில முழிக் காத மாதிரி பேசுங்கீன்னா எப்படி வர,,,?அதான் மனசு சங்கடப்பட்டுட்டு இருந் துட்டேன்” என்பவர்களிடம் ”ஆமா பெரிய அந்த மானிக்க மனசு சங்கடப் பட்டுட்ட,வா இங்கிட்டு சங்கடப்படுற மனசுக்கு பசி தாகம் தெரியுமா,இல்ல வீட்ல புள்ளைங்கதான் பட்னி கெடக்குமா சொல்லு.எப்பயும் போல கடைக்கி வந்து போகவுமா இரு,ஏங் சங்கடம் என்னோட ஏதோ பேசீட்டேன்,மனசுல வச்சிக்காத,வா கடைக்குள்ள” என அழைப்பவளிடம்தயக்கம் காட்டி வருபவ ர்கள் நீங்க சொல்றதும் சரிதாம்மா,நீங்களும் எங்கதா போவீங்க எங்கள மாதிரி வாங்குனவுங்க பத்து பேருக்கிட்ட ரூவா நின்னுக்கிருச்சின்னா என்னதான் செய்வீங்க பாவம்,பின்ன டவுன் கடையில போயி என்னத்த கொ ண்டு போயி குடுப்பீங்க,அந்த மன சங்கடத்துலதான் கடைப்பக்கம்வரல, தப்பா நெனைச்சிக் கிறாதீங்க,நீங்களும்நாங்கவந்துகேக்குறநேரமெல்லாம்இல்லைனுசொல்லாம தர்றீங்க அதுக்குத் தகுந்தாப்புல நாங்களும் நடந்துக்கணும், எங்களால அது முடியல, கூலிஜனங்க நாங்க,சொன்ன சொல்லுக்கு உண்மையா நிக்க முடியல, நினைச்ச நேரம் நெனைச்சிப்போற வேளை நடக்க மாட்டேங்குது, வருசமெல்லாம் நாயா ஒழைச்சாலும் கையில காக்காசுக்கூட மிஞ்ச மாட் டேங்குது என்ன செய்ய சொல்லுங்க ,இல்லாதவுங்க நாங்க பொல்லாதவுங் களா ஆகித்தாம் போறோம்/இத எங்க தலையெழுத்துன்னு சொல்றதா இல்ல, போதாத காலம்ன்னு சொல்றதான்னு தெரியல,,,,,,எங்க வீட்டுக்காரரும் வருச மெல்லாம் ஓடிக்கிட்டுத்தான் திரியிறாரு பாவம்,வேலை வேலைன்னு,,,,உப்பு விக்கப்போனநேரமா மழை பெய்யிது,மாவு விக்கப்போற நேரமா காத்தடிச்சிக் கெடுக்குதுங்குற கதையா ஆகிப்போகுது,ஊர்ல மம்பட்டி பிடிச்சி வேல செஞ் சிட்டுத்திரிஞ்ச ஆளு,வேறபக்கம் போயி வேல செய்யத்திரியல,அதுக்காக காடு கரைகள்ல்ல வேலை வெட்டி இல்லாத நாட்கள்ல கட்டட வேல மில்லு வேலைன்னு போகும் போது ஒடம்பு ஒத்துக்குற மாட்டேங்குது,மீறிப்போகும் போது ஒடம்புக்கு ஏதாவது வந்து படுத்துர்றாரு.போனவாரம் ஏதோ கட்டட வேலைக்குநிமிந்தாளுவேலைக்குன்னுபோறம்ன்னு போயிபெரிய பெரிய கல்லு களத்தூக்கிப்போடும்போதுமயங்கிவிழுந்துட்டாரு.அதுக்கப்பறம் அந்த வேலைக்கும் யாரும் கூப்புடுறதுல்ல.இப்பிடியா கைக்கு வர்ற ஒவ்வொரு வேலையும்தட்டிப்போகும்போதுஅவரும்மனசு ஒடிஞ்சிபோயிர்றாரு, கேரளாப் பக்கம்பதிவாவேலைக்கிப்போயிர்றேன்னுசொல்றாரு,நாந்தான்வேணாம்ன்னு கையிலபுடிச்சி வச்சிக்கிட்டு இருக்கேன்.அங்கிட்டுப்போயி ஒடம்புக்கு ஏதாவது ஒண்ணு வந்துருச்சின்னா கண்ணுக்குத்தெரியாத தேசத்துல என்ன செய்யிறது ஏது செய்யிறது சொல்லுங்க,,அதான் பொழச்சவரைக்கும்போதும்ன்னு இங்க னயே இருந்துட்டம்.நானும் கூட மாட ஏதாவது வேலைக்குப் போயிக்கிர்றேன். ஏதோ ஓடுது பொழப்பு தட்டுத்தடுமாறி ,ரொம்ப தடுமாறுற நேரத்துலதான் இது மாதிரி தொட்டிப்பள்ளம் விழுந்துருது.ஒங்கள மாதிரி ஆட்களோட மொக த்துலமுழிக்கவும் பேசவும் சங்கடமா இருக்கு.அதான் ஒதுங்கிப் போயிட்டேன் ,தப்பா நெனைச்சிக்கிறாதீங்கம்மா,,,,,,”என்கிற அவளது பேச்சுக்கு ”அட வா நீயி வாட்டுக்கு என்னென்னத்தையோபேசிக்கிட்டு,,,,அதான் ஓன் புருசன் ஒரு நல்ல சமையல்கொத்தனாராப்பாத்துவேலைக்குச்சேந்துட்டாருல்ல,பின்ன என்ன இனிம நல்ல நேரம்தான்,ரொம்பத்தான் சங்கடபடாத” எனச்சொல்லிய வா று அவர்களை பக்கத்தில் அழைத்து அரவணைக்கிற பாங்கு லோகுஅத்தையைத் தவிரஅந்தஊரில் வேறு யாருக்கும் வாய்த்ததில்லை எனலாம்.

இது போலான வழக்கங்களும் வழக்கமில்லாத்தனங்களுமானதை காட்சிப் படுத்திக் காட்டுகிறலோகு அத்தையின் கடையைப் பார்க்க நேர்கிற கணங்களி லும் அவளது திண்ணையில்அமர்ந்து எழுந்திருக்கிற பொழுதுகளிலுமாக கடை விரிக்கும் காட்சி மனக் கண் முன்பாக/ 

லோகுஅத்தையின்கடை திண்னை முன்பாகத்தான் மேளம் வாசித்துக் கொண் டிருந்தார்கள். சுருதி சேர்த்த அடி ஒன்று போல ஏற்ற இறக்கமாய்.

லோகு அத்தையின் திண்ணையில் இருந்த டைமன் சைஸ் கட்டம் போல அவர்கள் கட்டம் கட்டி நின்று கொண்டிருந்தார்கள் காட்சி காட்டி/ 

கொட்டுக்காரர்கள் எந்த ஊர் எனத்தெரியவில்லை,ஆனால் நாயணம் உள்ளூர் அழகர்/

ஆல்இண்டியாரேடியோவில் வாசித்தவர் என்று சொல்வார்கள்,நிறைய மெடல் கள் வீட்டில் வைத்திருக்கிறார்.அவரது பிராயத் தில் கொடி கட்டிப் பறந்தவர், இப்பொழுது வயதாகிப்போனது ஆந்து போனார், வெளியூர் வாசிப்புக்கெல்லாம் போவதில்லை.ஆள் துணையில்லாமல் அவரால் தணித்து எங்கும் போக இயலாது என்கிற காரணம் ஒன்று.அது போக பார்வை மட்டுப்பட்டு விட்டது, உடல் தொந்தரவு வேறு.சேர்ந்தாற்ப்போல ஒரு இடத்தில் ஐந்துநிமிடத்திற்கு மேல் நின்று வாசிக்க முடியவில்லை.அடிக்கடி ஒண்ணுக்குப் போகவேண்டிய தொந்தரவு வேறு.இவைகளெல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து கொண்டு அவர் வெளி யூர்களுக்குப் போவதை அனுமதிக்கவில்லை.

வெள்ளை வேஷ்டியும் வெள்ளைச்சட்டையுமாய் நின்றிருந்தார் வாயில் நாயணத்துடன், அவரது வாசிப்பில் மேளமும் மேள வாசிப்பில்அவரது நாயண சபதமும் இணைந்து அந்தஇடத்தைக்கடந்தவர்களை சிறிது நேரம் நின்று போகச் செய்தது அல்லது கொஞ்சம் காலூன்றி நிற்க வைத்தது.

ரிவிண்டிவிண்டா,ரிவிண்டிண்டா,,,,,,டண்டணக்கா,டண்டணக்கா,,,,வும் மறந்தி ருந்திதே பார்க்கும்மர்மம்என்ன,,,,,வின்நாயணச்சப்தமும் கைகோர்த்து நடம் புரிந்த வித்தை இவர்கள் போகும் போது நடந்து கொண்டிருந்தது. 

கடந்து போய் விட்டார்கள் இவனும் இவனது மனைவியுமாய்.

இறந்தவரின் வீடு அடுத்த சந்தில் இருந்தது,இவன் சிறு வயதில் ஒண்ணுக்கு இருக்கப்போன அதே சந்து .இப்பொழுது கொஞ்சம் விரிவடைந்து பரந்து விரிந்து காட்சி தந்தது, அந்த சந்தில் முளைத்துத்தெரிந்த செடிகளும் அழுக்கும் முட்களும் இப்பொழுது அழகு பட்டிருந்த வீடுகளாகவும் அது தாங்கி நின்ற குடும்பங்களாகவும்/

ஒருமாலை வாங்கி வந்திருக்கலாம்.மறந்து போனது.அவசரத்தில்அண்டாவிற் குள்ளாக மட்டும் இல்லை அகல வாய் திறந்திருந்த தொட்டிக்குள்ளாகக்கூட கை போகவில்லை என்பது நினைவு வந்ததாய்,சாவு வீட்டிற்குள்ளாக போய் வந்தார்கள்,இவனும் மனைவியுமாய்,/

பிரீஸர் பாக்ஸில் வைக்கப்பட்டிருந்த அவரது உடலை தொட்டுக் கும்பிட்டு விட்டுமனைவிவீட்டிற்குள்ளேயே அமர்ந்து விட்டாள்.இவன் அங்கிருந்த சொந் தங்களிடம் பேசி விட்டு கழண்டு லோகு அத்தையின் கடை திண்ணையில் அமர்ந்திருந்தபொழுதுதான்சொக்கிதன்னைபார்த்துக்கொண்டிருந்ததெரிந்தது, 

எவ்வளவுநேரமாய்சொக்கிதன்னைஅப்படிப்பார்த்துக்கொண்டிருந்திருக்கிறாள் என்பதுதெரியவில்லை.ஆனால்பார்த்துக் கொண்டுதான் இருந்திருக்கிறாள்.

பார்த்த விழிபார்த்தபடியெல்லாம் இல்லாமல் பூத்திருக்கவுமாய் அல்லாமல் பார்த்துக்கொண்டுதான்இருந்திருக்கிறாள்.எவ்வளவு நேரம் என்பதல்ல இங்கு கணக்கு,,,,,பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் என்பதுவே நிஜமாகிப் போகிறதாய்/

Jul 20, 2016

எதிர்முனை,,,,

இவன் அங்கு போன போது ஒருவரும் காணக்கிடைக்கவில்லை.

தோழர்களை எதிர் நோக்கிப்போயிருந்தான்.தோழர்குமாரும்கண்ணனுமாய் வருகிறேன்எனச்சொல்லியிருந்தார்கள்.அவசரம்ஊன்றியஉலகில்எந்த நேரம் எந்தவேலைமுளைத்தெழுகிறதுஎனச்சொல்லிவிடமுடியவில்லை.

அப்படியாய் முளைத்தெழுந்த வேலையின் முனைபற்றிஎங்காவது சென்றிரு க்கக் கூடும் அல்லதுஏதாவதுபணிநிமித்தமாய்எங்கேனுமாய்சென்று கொண் டிருக்கலாம்.

மணியண்ணன்தான் சொல்வார், நிறைந்திருக்கிற சொந்தங்களில் எந்நேரம் யாருக்கு என்ன வருகிறது எனச்சொல்ல முடியவில்லை.என/ஒன்று உடல் நலமில்லாமல் ஆஸ்பத்திரி மருத்துவம் என இருக்கிறார்கள் அல்லது கல்யா ணம் காச்சி விஷேசவீடுஎன ஆகிப்போகிறது.வருடம் முழுவதுமாய் இதற் கென போய் வர தனி மனமும்,உடலும் கூடவே கொஞ்சம் பணமும் வேண்டி யதிருக்கிறதுண்ணே என/

இவனுக்கானால்கொஞ்சம்ஆச்சரியமாகக்கூடஇருக்கும்.எப்படிமனிதர்இப்படி அலைகிறார்.இந்த அலைச்சல் எப்படி இவருக்கு சாத்தியமாகிறது என/

வாரம் முழுக்கவுமான அலுவலக வேலை,குடும்பம்,நண்பர்கள் தோழர்கள் மற்றும் மற்றுமான அவரது செயல்களையும் வேலைகளையும் ஈடுபாடுக ளையும் தாண்டி இப்படியெல்லாம் அலையவும் போகவும் வரவுமாய் அவரால் முடிந்திருக்கிறதேஎன்கிறஆச்சரியம்இவனில்சுழியிடாமல்இல்லை.மணியண்ணனை நினைக்கிற நாட்களில்/

பெரிதாய் ஒன்றும் நிகழ்ந்து விடப்போவதில்லை,திரித்து கேப்பை நட்டு விட வும்செய்துவிடப்போவதில்லை.மூவரின்சந்திப்பில்/கொஞ்சம்தேநீர்கொஞ்சம் பேச்சு,கொஞ்சமாய் இல்லாமல் ஒரு வடை என கலைந்து விடுவார்கள். அவ்வ ளவே/

பணிமுடிந்து கிளம்பும் போதே முடிவு பண்ணியிருந்தான்.இன்று எப்படியுமாய் இவர்கள் இருவரையும் சந்தித்து விடவேண்டும்.அல்லது சந்தித்தே தீர வேண் டும் என/திங்கள்க்கிழமை அவசரமும் ஆளை அமுக்கிவிடுகிற வேலைப் பளுவுமாய்அன்றும் வழக்கம் போல் முளைத்து விட அலுவலகம் விட்டுக் கிளம்புகையில் கிர்ரிட தலையுடனும் அலுத்துப்போன மனதுடனுமாய் வருகிறான். ஆனால் இவன்இருசக்கரவாகனத்தில் கடந்து வந்த எட்டுக் கிலோ மீட்டர் தூரமும் பூச்செரிந்த தோழர்களின் நினைவே மனதை ஆக்ரமித்து அள்ளி மூடியிருந்ததாய்/அதை அவிழ்க்கமனமில்லாமல் செரிந்துகிடந்த பூக்க ளின் மேலே வண்டியை ஓட்டியவனாய் வந்து கொண்டிருந்தான்.

இப்படியாய்சாலைமுழுக்கவுமாய்அள்ளித்தெளித்தகலர்ப்பூக்களாய் நிறைந்து கிடந்தால் சாலையில் விரைகிற கனரகமற்றும் மிதரக வாகனங்களுக்கு இடை ஞ்சல் முளைத்து விடாதா என்ன?தவிரவும் பூக்களின் நிறை வாலும் நறுமண த்தாலும்வாகனஓட்டிகளும்வாகனத்தில் பயணப் படுபவர்களுமாய் ஒரு வித சங்கட மனோநிலைக்குஆளாகிவிட மாட்டார்களா, தவிர நிறைந்திருக்கிற மல ர்கள் தடுக்கிவாகனங்கள்சாலையின் இரு ஓரங்களிலுமாய் வறண்டு கிடக்கிற ஓடைகளில் விழுந்து விடாதா என்ன?

இப்படித்தான் ஒரு மழை மிகுந்த கார்காலமொன்றில் வள்ளியூரைக் கடக் கையில் ரோட்டின் இடது புறமாய் இருக்கிற கரிசல் காட்டின் நடுவிலாய் நின்ற வேப்பமரத்தில் வெள்ளை வேஷ்டி சட்டையுடன் ஆணின் பிணம் ஒன்று கயிற்றில் தூக்கிட்டுத் தொங்கியது விரைத்துப்போய்/நேற்று இரவு பெய்த மழையில் ரோட்டின் இருபக்க ஓடைகளிலும் தண்ணீர் கரை மோதி/ வண்டியை ஒரம் கட்டிவிட்டுபோய் பார்த்துவிட்டுவரலாமென்றால் ம்கூம்,, ,,,,,,,முடியாது போலிருக்கிறது.காடெல்லாம் பூத்து நிறைந்திருந்த ஈரம் நிலத் தில் காலை வைத்தால் முழங்காலுக்குக் குறையாமல் இறங்கும் போலிருக் கிறதே/இவனுக்குத் தெரிந்து இரவெல்லாம் மழை பெய்து கொண்டிருந்த பொழுதுஇதுஎப்படிஎனத்தெரியவில்லை.அதுசரிதான்.மனம்வெறுத்தவனுக்கு மழை என்ன இடி என்ன புயல் என்ன?

இறந்து போனவருக்கு திருமண வயதில் ஒரு பெண்ணும்,பத்தாம் வகுப்புப் படிக்கிற மகனும் இருப்பதாய் பேசிக் கொண்டார்கள். விதைத்த விதைப்பு, விளைந்த வி்ளைச்சல்,நம்பியிருந்த கரிசல் பூமி மனதிலிருந்த நம்பிக்கை எல்லாமுமாய் கூட்டுச்சேர்ந்து பொய்த்துப்போய் விட இப்படி அனாதரவாய் தூக்கில் தொங்கியிருக்கிறார் எனபேசிக் கொண்டார்கள்.

அவர் தொங்கிய கயிறு போனவாரம் அவர் விலை பேசி விற்ற ஒரு ஜோடி காளைகளில் ஒன்றின் பிடிகயிறு எனபேசிக் கொண்டார்கள். அவர் ஒன்றும் குடும்பத்தை நிர்க்கதியாய் நடுத்தெருவில் நிற்கவைத்துவிட்டு போய்விட வில்லை.காளை மாடு விற்ற காசு கொஞ்சம் சொந்த வீடு ,ஐந்து குறுக்கம் கரிசல் காட்டையும்,மூன்று குறுக்கம் நன்செய் நிலத்தையும் விட்டுவிட்டுத் தான் சென்றிருக்கிறார்.இவன் போனாலும் குடும்பம் ஒண் ணும் நடுத்தெருவுல நின்னுறாது என்கிற பேச்சுடனும்,பெருமூச்சுடனுமாய் நிகழ்ந்துமறைந்த அவரது மரணம் பற்றியான அவதானிப்புகளுடன் அன்றா டங்களை கடக்கி றார்கள்  அந்த ஊர் மக்கள் என்கிறதாய் பேச்சு இதுவரை/

இவன் தேடிவந்த ஒருவரும் காணக்கிடைக்கவில்லையென்றால் என்ன இப் பொ ழுது கெட்டுப்போனது?அதான் டீக்கடை இருக்கிறதே,ஜேம்ஸ் மணி இருக்கிறாரே.வரிகள்தாங்கிய கண்ணாடிகிளாஸில்தேநீர்அருந்துபவர்களும் ,தேநீர்ப்பட்டரையின்இடது ஓரமாய் மடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த தகரத்தின் அருகேசெய்தித்தாளிட்டுமூடப்பட்டிருந்தவடைத்தட்டிலிருந்து வடைகளை எடுத்துக் கடிப்பவர்களுமாய் போட்டிபோட்டுகாணப்பட்டார்கள்தான். இந்தப் போட்டிஎதற்காக,யாருக்காக, என்பதையெல்லாம் மீறி இந்தப்போட்டி இருந் தால் என்ன இப்பொழுது ,இருந்து விட்டுத்தான் போகட்டுமே?அது ஒரு ஓரமாகவும் தளர்வாகவுமாய் என்கிற உயர் நவிற்சி நினைப்புடன் இருந்த ஜேம்ஸ்மணியின் விழிப்படர்வில் விரிவுபட்ட நேரம் ரோட்டின் இடது ஓரமாய்ரோட்டைஅகலப்படுத்துவதற்காய் பரப்பிப்போடப்பட்டிருந்தஜல்லிக் கற்களின் மீது இருசக்கரவாகனத்தை நிறுத்தியபோது கூப்பிட்ட போனை எடுக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

போனில் அழைத்தது தோழராயும், போனை எடுத்தது இவனாகவும் ஆகிப் போன கணங்களில் இவனைப் பார்த்ததுமாய் தேநீரை ஆற்றி விடுகிறார் ஜேம்ஸ்மணி என்கிற கடையின் உரிமையாளர்.அவருக்கும் எப்பொழுதுமே டீ சர்ட் மட்டுமே பொருத்தமாய் இருந்திருக்கிறது.அவருக்கு/

அது எப்படி அப்படி எனத்தெரியவில்லை.பேரன் பேத்தி எடுத்துவிட்ட இந்த வயதிலும் அணியும் இளம் உடைகளில் எப்படிப்பொருந்திப்போகிறார் என் பது சற்றே வியப்புகலந்த ஆச்சரியமாகவே/ சந்தர்ப்பம் வாய்த்தால் அவரை ஒரு முறை தனியே அழைத்து கேட்டே விடவேண்டும்.உங்களது உறவினர் மட்டும் கறுப்புப்பேண்ட் வெள்ளைச் சட்டையில் கனக்கச்சிதமாய் உருமாறித் தெரிந்த போதும்கூடஅவரதுவயதிலிருந்துஅவர் இம்மியளவு கூட இறங்கித் தெரியாத போது நீங்கள் மட்டும் எப்படி இப்படி என/அதற்கானஅவரதுபதில் அநேகமாய் சிரிப்புடனான”அதெற்கெல்லாம்குடுத்துவச்சிருக்கணும்”என்பதாகத்தான்இருக்கும்.

சென்னை போய் வந்த அவர் மூன்று தினங்களுக்கு முன்பாகத்தான் கடை திறந்ததாய்ச்சொன்னார்கள்.அவரதுமூத்தமகன்சென்னையில்தான்இருந்தான் சிவில் இஞ்ஜினியராக/அவனது இளைய மகனை ஜேம்ஸ் மணிக்கு ரொம்ப வும் பிடிக்கும்.மனதுஅரிப்பெடுக்க ஆரம்பித்து விட்டால் பேரனின் நினைவு தாங்கிய மனது சுமந்து ஜோடிக்கண்களில் கோடிக் கண்களின் ஆவல் தேக்கிக் கிளம்பி விடுவார் மனிவியை உடன் அழைத்துக் கொண்டு/

பின் என்ன.பேரனின் ஆசைஒருபக்கம் இருந்தாலும் பிழைப்பின் அவசியம் உறுத்தமூன்றுநான்குநாட்கள்கழித்துவந்துகடையைத்திறப்பார்.அந்தஉலகத்தி லிருந்து விடுபட்டு ஓடிவந்து/

இப்படி சென்னைக்கும்,இங்குமாய் ஒவ்வொருமுறையுமாய் டிக்கெட் எடுத்துக் கொண்டு போய் வருவதற்குப்பதில் சீசன் டிக்கெட் எடுத்துவிடலாமே பேசாமல் என்பார்கள்நண்பர்களும்தோழர்களுமாய்/அவர்கள்சொன்னஉண்மையைஅவர் உணர்ந்து பகுத்தாயும் முன்பாகவே மற்றொறு தடவை யாய் அவரது மனதில் ஆசை குடிகொண்டு விடும் பேரனைப் பார்க்க/ பின் என்னஜோடிக் கண்களில் கோடிக்கண்களின்ஆவல்,இத்தியாதி,இத்தியாதி,எனப்போய் விடுவார்.

இந்த இடத்தில் இப்படி ஒரு மரத்தின்வளர்ச்சியும்அதன்ஆகுருதியும்,அதன் நிழல் சிந்திய படர்வும் எப்படி சாத்தியம் எனத் தெரியவில்லை.இரு சக்கர வாகனத்தை நிறுத்தும் போதும் போனில் அழைத்த தோழருடன் பேசிக் கொண்டே நிமிரும்போதுமாய்அதன் படர்வும்அகலமும்கண்பட்டுத் தெரிகிற தாய்/

கிட்டத்தட்ட ஐம்பது வருட சரித்திரம் இருக்கும் போலத்தெரிகிறது அந்த மரத்திற்கு/அதன் வயது ஐம்பது வருடத்திற்கு மேலாகத் தான் இருக்குமே தவிர குறையாது என நினைத்தபடியே ஜேம்ஸ் மணி என்கிற கடையின் உரிமையாளர் கொடுத்த டீயை வாங்கிகொண்டபோது டீக்கடை உரிமை யாளர் சொன்னார்.நீங்கள் நினைப்பது சரிதான் சார்.ஆனால் இந்தப் பக்க மாய் நீளச்சாலையில் எங்காவது மரம் பார்த்திருக்கிறீர்களா? அல்லம்பட்டி முக்கு திருப்பத்திலிருந்து இதோ ஊர்ந்து போகிறதே இந்த சாலை அது முட்டித் திரும்புகிற வரை எங்காவது ஏதாவது ஒரு சின்ன மரமாவது தென் படுகிறதா பாருங்கள்.ஒருச்சின்ன கன்று கூட இல்லை.ஆனால் என்கடை யின்முன்பு மட்டுமாய் இவ்வளவு உயர மரம் இருக்கவாய்க்கப் பெற்றிருக்கிற அதிசயம் பார்த்தீர்களா?

ரோட்டை அகலப்படுத் துகிறேன் எனசாலையின்இருபக்கமுமாய் நீளமாய் பள்ளம்தோண்டியள்ளி அதில் நிறைத்துஜல்லிக்கற்கள்போட்டுநிரப்புவதற்கு சற்றே சில நாட்களுக்கு முன்பாய் சாலையின் இருபக்கமுமாய் ஆங்காங் கே இருந்த ஒன்றிரண்டு மரங்களை வெட்டியபோது இங்கிருந்த மரம் தப்பித்தது எங்களது கடுமையான எதிர்ப்பு மற்றும் மரத்தின் மூப்புமிக்க படர்வாலும் மட்டுமே என்கிறார் ஜேம்ஸ் மணி/

இப்பொழுது மட்டும் இல்லை.எப்பொழுதுமே மரங்களைப்பார்க்கிற போது மனம் கொள்கிற களிகொள்ளலுக்கு அளவில்லாமல் போய்விடுகிறதுதான். வள்ளியூர் காட்டில் வேப்பமரத்தில் தொங்கிய மனிதரின் உருவை கண் முன் கொணர்ந்து நினைக்காத வரைக்குமாய் என்கிற நினைவுடன் இருந்த கணங்களில் தான் வருகிறார்கள் தோழர் கண்ணனும்,குமாருமாக/