Jan 16, 2017

சொவரொட்டி,,,,,,,/

ஆள்க நிக்குறாங்க சீக்கிரம் போயி குட்டிகளப்புடிச்சிட்டு வாங்க, என்கிற பேச் சைஎதிர்கொண்டவனாய்த்தான் கறிக்கடை முன் போய் நிற்கிறான், சொன்னது கடைக்காரர் பாண்டியன்,கேட்டது இவனாய் ஆகிப்போகிறான்,

பாண்டியன் மிகவும் அப்பாவியான தோற்றம் கொண்ட மனிதர்,பழகுவதற்கு இனிமையானவர்,அன்பு காட்டி நிற்கக்கூடியவர்,என்ன பாண்டியண்ணே,எப்படி இருக்கீங்கஎன்றால்நல்லாயிருக்கேன் சார் என தவறாமல் சிரிக்கிறவர், இவன் வேலை பார்க்கிற நிறுவனத்திற்கு வேலையாய் வருகிற போது ஏற்பட்ட பழக்கம்,இப்போது கொஞ்சம் கிளை விட்டு நிற்கிறது.

பொதுவாகவே இவன் பேச்சில் யாரிடமும் ஒட்டிக் கொள்வது போல அல்லது ஒட்ட வைத்துக்கொள்வது போல ஒரு பழக்கம் இருந்தது,அது தானாக கை வரப்பெற்றதா இல்லை பழக்கத்தில் வந்ததா தெரியவில்லை.அது போலவே பாண்டியண்ணனும்,பேச்சின்ஒட்டுதலில்பழக்கத்தின்நெசவில்என்ன பாண்டிய ண்ணே கடை யேவாரமெல்லாம் எப்பிடியிருக்கு என்பது தாண்டி கேட்டதில் லை. அவரும் அது தாண்டி சொன்னதில்லை.நல்லாயிருக்கீங்களா என்பதற்கு அடுத்தபடியானசொல் அம்பு அல்லது அல்லது பேச்சரவணைப்பு என்று சொல் லலாம்.

ஒரு வெயில் நாள் பொழுதின் முன் மதிய நேரமாக அலுவலகத்திற்கு வந்தி ருந்தபாண்டியண்ணனை நீண்ட நேரமாக கவனிக்கவில்லை இவனும்.என்ன வேலையாக வந்தாரோ,எப்பொழுது வந்தாரோ,வந்த வேலையை யாரிடமும் சொன்னாரோ என்னவோ தெரியவில்லை.நல்ல பசி வேளை வேறு,என்ன ஏது என்று கேட்டான்,

சார் ஒரு நகைய திருப்பி அது கூட சேத்து கையில உள்ள பொருளைக் காண்பித்து இதையும் சேத்து வைக்க வந்தேன்,ஒங்களப்பாத்தேன் ஆளக் காங்கல,சரி ஏதாவது வேலையா இருப்பீங்கன்னு நெனைச்சிக்கிட்டேன் என்று சொன்னவர் வழக்கத்துக்கு மாறாக அமைதியாக இருந்தார்,என்ன ஏது என்று கேட்காமலேயே அது ஒண்ணும் இல்ல சார்,என்னதான் பழகுனாலும் வச்சா லும் சொந்தம்ன்னாலும் கூட தனக்குன்னு வரும்போது காலடியில போட்டு மிதிச்சி காலி பண்ற மனநிலை வந்துரும்.போல இருக்கு சார்.

ஒண்ணும் இல்ல சார்,சொந்தக்காரப்பைய ஒருத்தன் பொண்டாட்டி வழியா சொந்தம்,உருப்படியில்லாம திரிஞ்சான்.நல்லா படிச்ச பையந்தான்,+2 முடிச்சி காலேஜ்லகாலடிஎடுத்துஒருவருஷம் ஒழுங்காத்தான் படிச்சான்.மறு வருஷம் சேர்வார் சேர்க்கையில கெட்டு சீரழிஞ்சி தூர்ந்து போனான்.நல்லா நீட்டா திரிஞ்சிக்கிட்டிருந்தவன் நடவடிக்கையில தீடீர்ன்னு ஏற்பட்ட மாறுதலு எங்களுக்கு சந்தேகத்த உண்டு பண்ணீருச்சி,

போட்டுருக்குற சட்டை கசங்காம பாத்துக்கிறவன் பேண்டு கலருக்கு ஏத்தா ப் புல சட்டை போட்டுக்கிறவன் திடீர்ன்னு ஷேவிங்க் பண்ணாம போட்டுருக்குற துணி மணிமேல அக்கறை இல்லாம திரிஞ்சத என்ன ஏதுன்னு போயிப்பாத்து அவதானிக்கிறதுக்குள்ள பையன் ரொம்பவே தூர்ந்து போயிருந்தான் தூர்ந்து/

சரி என்ன செய்யலாம் அடுத்துங்குறதுக்குள்ள பையன் ரொம்ப தூரம் போயிட் டான்,கொஞ்சவயசுவேறயா,காலேஜ்ல,ஒயின்ஷாப்புல,போறவாறயெடத்துல,,,,,,  இவ்வளவு எதுக்கு முடிவெட்டுற கடையில ,கூட சண்டை,ஒரு தடவ இவன் சொல்லாம மீசைய எடுத்துட்டான்னுசொல்லிகடைநடை வாசல்ல இருந்த கண்ணாடிய ஒடைச்சிப் போட்டான்.கடைக்காரரு வந்து ஒரே புகாரு ஒங்க மொகத்துக்குத் தான் பாக்குறேன்,இல்லைன்னா அன்னைக்கே ஆள உண்டு இல்லைன்னு பண்ணீருப்பேன் என்றார்,

என்ன செய்ய பின்ன,,,,,,,,நடந்ததுக்கு மன்னிப்பு கேட்டுட்டு ஒடைஞ்சி போன கண்ணாடிக்குரிய பணத்தக்குடுத்துட்டு ரெண்டு பேருமா போயி அப்பிடியே கடையில சாப்புட்டு வந்தோம்.

இது போலதான் அவன் நஷ்டம் ஏற்படுத்துன யெடத்துலயெல்லாம் போயி பணத்தாலயும் பழக்க வழக்கத்தாலயும் சரிக்கட்டி சொல்லி நெரப்பீட்டு வந்தேன்.

சரி இவன இப்பிடியேவிட்டாலாயக்குப்படாதுன்னு அமுக்கிப்பிடிச்சி ஒக்கார வச்சி யேவாரத்தப்பழகிக்கடா ஏதோகடவுள்புண்ணியத்துல நான் சம்பாரிச்சி வச்சிருக்குற ஆள்க ஒனக்கும் அறிமுகம் ஆயிக்கிருவாங்கடா,நீயும் ஒரு ஆளாயிருவடான்னு சொன்னதுக்கெல்லாம் சரி சரின்னு தலையாட்டிக்கிட்டு திடீர்ன்னு ஒரு நா விடியல்ல வந்து ஓங்கடைக்குப்பக்கத்துலயே யெடம் பாத்து எனக்கு தனியா கடை வச்சிக்குடு நான் யாரு கிட்டயும் கைநீட்டி வேலபாக்கப்பொறந்தவன் கெடையாது,நான் நல்லாயிருக்கணூன்னு நெனைச் சிங்கின்னா எனக்கு இன்னும் ஒரு வாரத்துல கடை வச்சி குடுங்க,,,,,,,,சொல் லீட்டு அப்பிடி யே வாசல்லயே சரிஞ்சி விழுந்துட்டான்.

அந்நேரம் அந்த கருமத்தப் எங்க போயி குடிச்சான்னு தெரியல,வந்திருந்தான் தலை நெறைஞ்ச போதை யோட/

நாங்கல்லாம்இப்பஎன்னகுடியாமயாஇருக்கோம்.ஏதோவிருந்துக்கும் மருந்துக் குன்னா பரவாயில்ல,நெதம் விடிஞ்தெஞ்சிரிச்சி இதே வேலையா திரிஞ்சா எப்பிடி,,,,,,?சொல்லிப்பாத்தோம்கேக்கல,என்னசெய்ய,அவனுக்கு தனியா கடை வச்சிக்குடுப்போம்ன்னு முடிவாகிப்போச்சி,அதுக்குத்தான் இந்தா இந்த நகைய வைக்க வந்துருக்கேன்.

நாங்க நெனைச்சது வேற நடந்தது வேற அவன கொஞ்ச நா கைக்குள்ள வைச்சிக்கிட்டே அவனுக்கும் தொழில்ன்னா என்னான்னுதெரிஞ்ச பொறகு தனியாகடை போட்டு குடுக்கலாம்ன்னு முடிவு பண்ணுனம்.இப்ப அது அப்பிடி யே மாறி தலை கீழா வந்து நிக்குது. அவனுக்குன்னு இப்ப தனியா கடை வச்சி ஒண்ணும்ஆகப்போறதில்ல.அத அவன் ஒழுங்கா நடத்தபோறதுமில்ல, நல்லா தெரியுது,தெரிஞ்சே குழிக்குள குதிச்ச கதையா ஆகிப்போச்சி, என்றார்.

அவரை சாமாதனம் சொல்லி அனுப்பி வைத்து விட்டு சாப்பிடுவதற்குள் பசி ஆறிப்போனது.அல்லது மறந்து போனது. இதுதான் பாண்டியனைப்பற்றிய இவனது எண்ணம் அல்லது இவனில் அவர் உருக்கொண்டிருந்த விதம்.

அவரது கடைக்குப்போகிற போதெல்லாம் அல்லது அவரை பார்க்கிற கண தோறுமாய் இந்நினைவுகள் இவனில்முளைவிடாமல் இல்லை,இவனில் இப்ப டியெல்லாம் உருக்கொண்டிருந்த பாண்டியண்ணனிடம் இவன்எப்படி உருக் கொண்டிருக்கிறான் என அவரிடம் கேட்டால்தான் தெரியும்.
அதிகாலை நான்கு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து கடைக்கு வரவேண்டும் என நினைத்திருந்தான்.முடியவில்லை,

தீபாவளியன்று நான்குமணிக்கெல்லாம் கறி எடுக்கப்போயிருந்தான்,இவன் வீட்டிலிருந்து கிளம்பி கறிக்கடைக்கு செல்கிற வரை பகல் போலத்தான் இருந்தது.

தெருவிலிருக்கிற டீக்கடைகள் நைட் டிபன் சென்டர் எல்லாமும் திறந்திருந் தது.அது மட்டும் இல்லை.ஒன்றிரண்டு பலசரக்குக்கடைகள் கூட திறந்திரு ந்தது,

அப்படித்திறந்திருந்த எல்லாக்கடைகளின் முன்பும் அதை ஒட்டியும் கம்புகள் ஊணி ட்யூப் லைட்கள் எரிந்தது.அப்படி எரிந்த ட்யூப் லைட்டுக்களில் சுற்றிப் பறந்த கொசுக்களும் ஈக்களும் கறிக்கடை முன்பாய் பறந்து கொண்டிருந்தன.

அதைக்கடந்து போய்க்கொண்டிருந்த பொழுது டீக்கடையில் நின்று கொண்டி ருந்த நண்பர் ஒருவர் நேத்து நைட்டு 9.30 மணிக்கெல்லாம் கறி எடுத்தாச்சி, கோழிதான் எடுத்தேன்,வீட்டிக்காரிக்கு கோழிக்கறிவைக்கிறதுன்னா கொஞ்சம் நல்லா வரும்.ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் இங்க கறி போட ஆரம்பிச்சிட்டாங்க ,சரி எடுத்து வச்சிருவம் காலகாலத்துல, காலையில வெள்ளன எந்திரிக்க முடியுமா என்னன்னு தெரியல,அதான்நேத்தேஎடுத்து வச்சிட்டேன்,அந்நேரமே வாய் நிக்க மாட்டாம கொஞ்சம் கொழம்பு வச்சி தோசைக்கு தொட்டுக்கிட்டு சாப்புட்டாச்சி,அதான் இன்னைக்கி காணுமோ காணாதோன்னு ஒரு அரைக் கிலோ எடுத்துட்டுப்போவன்னு வந்தேன்.

பெரியமகன்வர்ரேன்னுசொல்லீருக்கான்,தஞ்சாவூர்லபேங்குலவேலைபாக்குறான். பஸ்டாண்டுல வந்து யெறங்குன ஒடனே போன் பண்றேன்னு சொல்லீரு க்கான்,அதான் ரெடியா வந்து நிக்குறேன்.இந்தா டீ சாப்புட்டு வரணும் நீங்க வாங்குற கடையிலதான் நானும் வாங்குவேன்.இந்தா கால் மணி இல்ல அரை மணிநேரத்துலபண்ணீருவான்.கடையில போயி கறிக்குச்சொல்லீட்டு அவனப் போயி கூட்டீட்டு வரணும் என சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினார்.அவர் சென்ற பிறகு அவர் பேசி விட்டுச்சென்ற பேச்சின் நூற்பு இவனை ஆட்க் கொண்ட தாக,,/

பையன் தஞ்சாவூர்ல வேலை பாக்குறான்.வாரத்துக்கு ஒரு தடவை இல்ல ரெண்டு வாரத்துக்கு ஒருதடவை வருவான்.அவன் குடும்பம் இங்க இருக்கு ,எங்க தெருவுக்கு அடுத்ததெருவுலதான் இருக்கு.ரெண்டு பசங்க இருக்காங்க, பெரியவன் எட்டாவது படிக்கிறான்,சின்னவன் நாலாவது படிக்கிறான்.மகன் தஞ்சாவூர்லயிருந்துராத்திரி பதினோரு மணிக்கு வருவான். மறுநாஞாயித்துக் கெழம நடு ராத்திரி ரெண்டு ரெண்டரை மணிக்கு வீட்ட விட்டு கெளம்பீருவா ன்.

குடும்பத்த கூட்டிக்கொண்டு போய் அங்க வச்சிக்கடான்னு சொன்னாலும் மாட்டேங்குறான்,இன்னும் கொஞ்ச நாளையில ட்ரான்ஸ்பர் ஆகி வந்துருவே ன்னு சொல்றான்.சரின்னு விட்டாச்சு,அதுக்கு மேல பெரிசா நானும் ஒன்னும் சொல்றதில்ல.என்றவர் ஏங் பையனும் கறிக்கடை பாண்டி சொந்தக்காரரும் ஒண்ணா[ப்படிச்சவுங்கதான்.இவன்இப்பிடிபோயிட்டான்,அவன்அப்பிடிஆகிட்டான், சரிஅவனவன் நேரக்கூறுன்னு போக வேண்டியதுதான்,எனச்சொன்ன அவர் ஏங் மகன் ஊருக்கு வர்ற போதெல்லாம் பாண்டி சொந்தக்காரன் கையில தான் கறி வாங்குறான் என்றார்.

நேற்றுஇரவு தூங்குவதற்கு 12.30 ஒருமணிஆகிப்போனது,பின்மூன்று மணிக்கு வந்து விட்ட விழிப்பை தள்ளிப்போட்டு விட்டு தன்னையறியாமல் தூங்கும் போது மணி எத்தனை இருக்கும் எனத் தெரியவில்லை. அசந்து விட்டான், எழுந்திருக்கும்போதுமணிஆறுஆகியிருந்தது, இந்நேரம்போனால் கடையில் கூட்டம் எப்படி இருக்கும் எனத் தெரியவில்லை.

மனைவிகூடச்சொன்னாள்.நீங்கதான நாலு மணிக்கெல்லாம்எந்திரிச்சி கடைக் குப் போற ஆளா என,,,,,,,,/

சரி போகலாம் என்ன இப்பொழுது அதற்கு என்ன கொஞ்சம் அசந்து விட் டேன்,சரிவிடுஎன்றவாறு முகத்தை கழுவி விட்டு வந்து சட்டையை போட்டுக் கொண்டு கிளம்பினான்,

வீட்டில் சற்றே மங்கலாக எரிந்து கொண்டிருந்த ட்யூப் லைட்,திறந்திருந்த ஜன்னல் வழியே வந்த தெரு விளக்கு வெளிச்சம் வீட்டிற்குள் பாரபட்சமில் லாமல் பறந்து திரிந்த கொசுக்கள் காறி படம் போட்டு சுவரில் சிரித்துக் கொ ண்டிருந்ததினசரிகாலண்டர்,அமைதியாய்ப்இருந்தகிச்சன்,பெட்ரூமில்தூங்கிக் கொண்டிருந்த இரண்டாவது மகள்.ஷோக்கேஸ் அருகில் வைக்கப் பட்டிருந்த ஊதுவத்திஸ்டாண்ட்டீவி கொடியில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த துணிகள்,,,,,, என எல்லாவற்றையும் பார்த்தவனாய் கிளம்புகிறான்,

என்ன என்னமோ இப்பத்தான் வீட்டை புதுசா பாக்குற மாதிரி பாக்குறீங்க, என்றவாறு காசை கொடுத்தனுப்பிய மனைவியின் அருகாமை என்கிற கூட்டி சைவில் கிளம்புகிறான்.

இவன்எதிர்பார்த்துப்போனஅளவிற்கெல்லாம்கூட்டம் இல்லை கடையில், இவன் நினைத்திருந்தான் எப்படியும் தீபாவளி அன்று இருந்ததைப்போல இருக்கும் என,,/

தீபாவளிக்கு முதல் நாள் இரவே மெயின் ரோட்டில் நெடுக ட்யூப் லைட் கட்டி கடையைதிறந்து விட்டிருந்தார்கள்,முதல் நாள் இரவு பத்து பதினோரு மணிக் கெல்லாம் ஆடு உரிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

இவன் பாண்டியனை இரண்டு நாட்களுக்கு பஜாரில் வைத்துப்பார்த்த பொழுது சொல்லி வைத்திருந்தான்.நாளைக்கு கறிஎடுக்க வருவேன் கொஞ்சம் பார்த்துப் போட்டு விடுங்கள் என,,,/

கறிக்கடைக்காரர்தெளிவாகசொல்லிவிட்டார்,அண்ணேவாங்கண்ணேநாளைக்கு நீங்க வர்ற நேரம் என்ன இருக்கோ அதுதான் ,நாளைக்கு திருநா கூட்டமா இருக்கும் கடையில ,நாங்க எத ஞாபகம் வச்சிட்டு யாருக்குன்னு போடுறது சொல்லுங்க,இப்ப நீங்க சொன்னது பூரா அப்பிடியே மறந்து போகும்,நாளைக்கு வாங்க நீங்க என்ன முடியுமோ ,முடிஞ்ச அளவுக்கு நல்லதா போட்டுத் தர்றோம் என்றார்.

அவரதுபேச்சைக்கேட்டுக்கொள்ளலாம்.நம்பிஏற்றுக்கொள்ளலாம்,ஆனால்,,,,,,,,,,,,,,

இதற்கு ஆத்தமாட்டாமல்தான் பேசாமல் கோழிக்கறி எடுத்து விட்டுவிட்டுப் போய் விடுகிறார்கள்.

அங்கும் கூட்டமான கூட்டம் இல்லை.

இவன் வீட்டிலிருந்து வருகிற வழி தோறும் கிட்டத்தட்ட பத்துக்கடைகள் வரை முளைத்திருந்தது.அங்கெல்லாம் கறி எப்படிஇருக்கும் எனத்தெரியவில்லை.

ஆனால் அங்கெல்லாம் வாங்காமல் எப்பொழுதும் வாடிக்கையாய் வாங்குற கடையில் போய் நின்றான்,கூட்டம் அவ்வளவாக இல்லாத போதும் கூட ஒரு மணி நேரம் வரை காத்து நிற்க வேண்டியிருந்தது. 

இந்த ஒரு மணி நேர இடைவெளியில் டீ சாப்பிட்டுவிட்டு வந்து விடலாம். எனத் திரும்பிப்பார்த்த பொழுது தூரங்களில்தான் கடை தெரிந்தது.

சரி வேண்டாம் இப்போதைக்கு வேண்டாம் டீ,கறி எடுத்துகொண்டு போய் சாப்பிட்டுக்கொள்ளலாம் என்கிற முடிவில் கடைவிட்டு நகராமல் நிற்கிறான்.

அப்பொழுதான் வயதான அம்மா ஒருவர் கால் கிலோ கறி வேண்டி நின்று கொண்டிருந்தார்,கடைக்காரர் சப்தம் போட்டுக்கொண்டிருந்தார்,இந்தக் கூட்ட த்துல வந்து கால்கிலோ கறி வேணும்ண்ணா எங்க போக சொல்லுங்க, ஒரு கிலோரெண்டுகிலோகேக்குறவுங்களுக்கேபோட்டுக்குடுக்க முடியல. இதுல,,,,,,

நேற்றைக்கு முன் தினம் பொங்கலுக்கு சாமான் வாங்க பஜார் சென்றிருந்த பொழுதுஇவனதுநண்பர்கனகராஜனைப் பார்த்தான்,காய்கறியெல்லாம் வாங்கி விட்டான்,மிச்ச சாமான்கள் வாங்க வேண்டும்,பை காணவில்லை, இன்னும் கண்ணுப்பூழைச்செடி,பனங்கெழங்கு மற்றமற்றதெல்லாம் வாங்க வேண்டும், அதற்காக பை ஒன்று வாங்க வேண்டும் இப்போதைக்கு என்கிற முடிவுடன் பஜாரில் சென்று வாங்கிய காய்கறியை வைத்து விட்டு பை விற்கிற கடை யை நோக்கி சென்று கொண்டிருக்கும் போதுதான் நண்பர் கனகராஜன் எதிர்ப் பட் டார், 

பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்,சிறிதுநேரம்,பொங்கல்,அதற்காகவாங்கியசாமான்கள் அதன் விலை வளர்ந்து நிற்கிற பிள்ளைகளின் படிப்பு,,,,இத்தியாதி இத்தியாதி எனப்பேசிக்கொண்டிருக்கையில்தான்மிகவும் குறை பட்டுக்கொண்டார் நண்பர் கனகராஜன்,

மொதப்பையனுக்குகல்யாணம்முடிஞ்சாச்சி,இன்னும்ஒரு பையன் இருக்கான், அவனுக்கு இன்னும் ஒரு வேலை அமையல, அமைஞ் சிருச்சின்னா அவனுக் கொரு கல்யாணத்தப் பண்ணி வச்சிட்டு நிம்மதியா ரிட் டையர் ஆயிறலாம். என்றவனிடம் இவன் சொன்னான்,விடுங்க ராஜீ, நீங்களாவாது ஒரு பையனு க்கு கல்யாணத்த முடிச்சிட்டீங்க,பேரன்பேத்தி எடுத்துட்டீங்க,,,, என்னையச் சொல்லுங்கஇனிமேதான்இங்கஎல்லாம்,,,,,,கிட்டத்தட்டஒங்க வயசுதான் எனக் கும்,,,,, என்கிற பேச்சினூடாக சரி பொங்கலுக்கு கறி எங்க சொல்லீருக்குறீங்க ,நான் என்னோட சொந்த கிராமத்துலயே சொல்லீட்டேன் என்றார், 

இவன்நான்உள்ளூரில்தான்சொல்லியிருக்கிறேன்,வேறெங்கும்போய்எடுக்கும் முடிவு இல்லை இப்போதைக்கு என்றான்,சரிதான் அந்த முடிவு என்றவனாய் கிளம்பிவந்துவிட்டான்,பஜாரிலிருந்தும் கனகராஜனின் பேச்சிடை கட்டுமான த்திலிருந்தும்/

கனராஜன் கிளம்பிப்போகும் ப,மாஞ்சாது பார்த்தான் அவரை,அவர் சரக்கு வாங்கிய பையிலிருந்து நீட்டிக்கொண்டிருந்த கண்ணுப் பூழைச்செடிகளின் காய்ந்த பூக்களும்,மஞ்சள் கிழங்குச்செடியின் இலையும் மஞ்சள் கிழங்கும் கண் சிமிட்டி சிரித்தன,

அது ஏனோ இப்பொழுது ஞாபகம் வர வாங்கிய கறிக்கு ரூபாயை கொடுத்து விட்டுக் கிளம்புகிறான்.

Jan 15, 2017

பழுப்புக்கலர்த்தாளு,,,,,/


பழுப்பு நிறம் காட்டி பரவிக்கிடக்கிற பேப்பர் ரேஷன் கடை பில்லாக இருக்கு மோ,,தெரியவில்லை சரியாக/

இங்கிருந்து பார்ப்பதிலும்,தோளில் தொங்குகிற கைப்பையின் கனத்திலுமாய் அதை அருகில் போய் பார்த்துவிடத்தோணவும் இல்லை,

தவிர நேரம் கூடி அலுவலகம் போய் சேர தாமதமாகிப்போகும் என்கிற நினை ப்பில்அருகில் போய் பார்க்கவும் தோணவில்லை.இப்போதைக்கு இரு சக்கர வாகனத்தை எடுத்துக்கொண்டு அலுவலகம் சென்றால் போதுமானது என்கிற எண்ணத்தில் விரைய வேண்டியவனாயும் இல்லை கொஞ்சம் தாமதமானால் கூட தண்டிக்கப்படலாம் என்கிற உயரிய எண்ணத்திலுமாய் கிளம்பிப் போகி றான்.

இதுதவிர அரிசி தவிர்த்து சர்க்கரை ஒரு கிலோ ரூபாய்,,,,துவரம் பருப்பு ஒருகிலோ ரூபாய்,,,,,,,கோதுமை ஒரு கிலோ ரூபாய்,,,,,, என நேற்றைக்கு முன் தினமே இவனது செல் போனுக்கு செய்தி வந்து விட்டிருந்தது,

முதல் முதலாக இது போலான செய்தி வந்த பொழுது சற்றே குழப்பமாய்த் தான் இருந்தது,எப்பொழுதும் வராத செய்தி இப்பொழுது புதிதாக வரக்காரணம் என்ன என ஆராய்ந்த பொழுது மனைவி சொன்னாள். போன வாரம்ரேஷன் கடைக்குச்சென்றிருந்த பொழுது செல்போன்நம்பர் கேட்டார்கள், உங்களது எண்ணைக்கொடுத்திருக்கிறேன் எனச்சொன்னது ஞாபகம் வருகிறது, இப்பொ ழுது,,,/

ஞாபக மறதி ஒரு தேசிய வியாதி என்பது எவ்வளவு உண்மையோ அவ்வ ளவு உணமை சில ஞாபகங்களை அடை கொண்டு வைத்திருப்பதும் என்றாள் இவன் மனைவி.

வாஸ்தவம்தான் என்கிற நினைவாக்கத்துடன் ரேஷன் கடையிலிருந்து  வந்தி ருந்த செல் செய்தியை மனைவியிடம் காட்டிக்கேட்ட பொழுது சொன்னாள். ஆமாம் வாங்கினேன்தான்இன்று மதியம் 12 மணிக்கு மேல் போய் இவை யெல்லாவ ற்றையும் எனச்சொன்ன மனைவியை ஏறிட்ட போது மணி பணிரெண்டு தாண்டி நான் சென்ற பொழுது நல்ல வெயில்,நம் வீட்டில் இருந்து கிளம்பிரேஷன் கடை போய் சேருகிறது வரை இடையில் வெயிலுக்கு ஒதுங்கி நிற்க ஒரு மரமோ , வேறு ஏதாவது கட்டிட நிழலோ இல்லை. அதற் காக குடை பிடித்துச்செல்கிற பழக்கமும் இது நாள் வரை எனக்கு இல்லை.ஒட்டு மொத்த மாய் தெருவே வேறொரு அடையாளத்தில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிற போது நான் மட்டும் குடைபிடித்துக்கொண்டு செல்வது வேறொரு அனர்த்த நிலைக்கு அல்லது சொல்லுக்கு இட்டுச்சென்று விடக்கூடும்.தவிர என்னாலும் தனித் தொரு அடையாளம் சுமந்து கொண்டு சென்று கொண்டிருக்க முடியாது. என்றாள்.

தெருமுக்கைதாண்டியவுடன்வருகிற மெயின் ரோட்டில் ஆரம்பிக்கிற காய்கறி கடையிலிருந்து அந்த தெரு முடிவு வரைக்குமாய் நெடுக இருக்கிற கடைக ளுக்கு ஊடாக முளைத்துக்கிடக்கிற வீடுகளில் ஒன்று கூட தெரிந்த வீடு இல்லை,இல்லை என்றால் ஆத்திர அவசரத்திற்கு ஒதுங்கிக்கொள்ளலாம்.

காய்கறி கடை தாண்டி கொஞ்ச தூரம் சென்றவுடன் வந்து விடுகிற சைக்கிள் கடை,சேவுக்கடை அதைத்தாண்டிய டீக்கடை,மினி ரைஸ் மில் இட்லிக்கடை, அதன் பக்கத்திலேயே இருக்கிற பிராய்லர் கோழிக்கறிக்கடை அது தாண்டி ஹோட்டல்சைக்கிள்கடை,,,,எனநிறைந்துமுளைத்துக்கிடக்கிறவை தெருவின் இடது பக்கம் என்றால் தெருவின் வலது பக்கம் அதற்கு சற்றும் குறைவி ல்லாமல் தெருவின் நட்டுவைக்கப்பட்டிருந்தன கடைகள் பல பெயர்களில் பல ரூபம் காட்டி/

இவையெல்லாம் தாண்டிகாட்சிப்படுகிற கடைகளைவிழிப்படலங்களிலிருந்து அகற்றி விட்டுப் பார்த்தால் தென் படுகிற தெருக்கள் இரண்டு பக்கமு மாய் சேர்ந்து பத்தாவது இருக்கலாம்,

நீளச்செல்கிற சாலையின் ஒவ்வொரு முனையிலிருந்தும் சுழியிட்டு ஆரம்பிக் கிற ஒவ்வொரு தெருவும் பதினைந்து அல்லது இருபது குடும்பங்களை காத்து வைத்திருந்தன.

அதில்மூன்றாவது தெருவில்தான் கார்மேகம் இருந்தார்.அவர் இறந்து போனார் இரண்டுமாதங்களுக்குமுன்பாக,பாவம் உடல் நலமில்லாத மனிதன், வயதாகிப் போனது,என்னதான் செய்வார் பாவம், மில்லில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த காலங்களில்இங்கிருந்து மல்லாங்கிணறு வரை சைக்கிளில் சென்று வருவார். இது போக வீட்டின் தேவைகளுக்கு பஜார்,காய்கறி மார்க் கெட்,,,, இன்னும் இன்னுமான வேறேதுமான வேலைகளுக்குச்செல்ல வேண்டு மானாலும் கூட சைக்கிள்தான்.இத்தனைக்கும் வீட்டில் இருசக்கரவாகனம் ஒன்று இருக்கிறது. அதை ஆடிக்கொரு தடவை அமாவாசைக்கொரு தடவை ஓட்டினால் பெரிய விஷயம்.அப்படியெல்லாம் இருந்தவர் கடைசியில் நடக்கக்கூட வெகு சிரமப்பட்டவராய்/

கார்மேகம் உட்பட அனைத்துக்குடும்பங்களும் காய்கறி மளிகை வாங்குற கடையாக பெரியண்ணன் கடையும் இன்னும் இருக்கிற நான்கைந்து கடைக ளுமாக இருந்தது.

நிழலுக்காக நின்றால் பெரியண்ணன் கடை வாசலில் நிற்கலாம்.

சும்மா எப்படி ஒரு கடையின் முன்னால் போய்,,,,,,,,,ஒருதடவை பார்ப்பார்கள், இரண்டு தடவை பார்ப்பார்கள்,மூன்றாவது தடவை எதற்கு அனாவசியம் காட்டி உங்களது பிரசன்னம் இங்கே,,,,,,தேவை ஏதேனும் இருந்தால் மட்டும் வாருங்கள்,அல்லது வேண்டாம் உங்களது வருகை என தயவு தாட்சயணமி ன்றி சொல்லிவிடக்கூடும்.ஆகவே சும்மா போய் நலம் விசாரிக்கிற சொல் தாங்கி நிற்பதும் வலியச் சிரித்து பல் வரிசை காட்டுவதும் கூடாது. போனால் வாங்க வேண்டும் ஏதேனுமாய் என்கிற நோக்கில் ஓரிரு நாட்கள் போய் நின்றிருக்கிறேன் ,கடலை மிட்டாயிலிருந்து அரிசி பருப்பு வரைக்கும் விற்கிற கடையில் வேறெதாவது ஒன்றை வாங்கி விடவேண்டும் என்கிற கட்டாயம் அழுத்த,,,/

வாங்கிய பொருளை வீடு கொண்டு போய் சேர்ப்பதற்குள்ளாய் ஏற்பட்டு விடுகிற மனக்கஷ்டம் கொஞ்சம் அதிகமாகித்தான் காணப்பட்டு விடுகிறது சமயத்தில்/

பின்என்ன வாங்கிய பொருளையே திரும்பத்திரும்ப வாங்க நேர்வதில் இருக் கிற நெருக்கடி அல்லது அவசியம் என்கிற உந்துதலில் வாங்கிச் செல்கிற சாமான்களை கீழே போட வேண்டியுள்ளதுதான் சமயத்தில் என்கிற சின்ன சமாதானத்தைதவிர்த்துவேறொன்றுமில்லைபெரியதாக.,,,/என்கிற சொல்லாக் கத்தை மனம் தாங்கி கடை முன்னே போய் நிற்கிற போது கடைக்காரரின் மனைவி சொன்னதாய் சொன்னாள் இவன் மனைவி/

”எதுக்குக்கா இப்பிடி,,,,,,,,,வெயிலுக்கு ஒதுங்கி கடைக்கு முன்னாடி நிக்குறது ன்னாசும்மா நின்னுட்டுப் போங்க,வந்துநிக்கிறதுக்காக வாங்குன பொருளை யே திருமபத்திரும்ப வாங்கனும்ன்னு கட்டாயம் காட்டாதீங்க,,,,,,,,என்று சொன் ன அவள்,,,,,மேலும் சொன்னாளாம் ,ஒரு நாளைக்கு இப்பிடி எத்தனையோ பேரு அடிக்கிற வெயிலுக்கு ஆத்த மாட்டாம வந்து நின்னுட்டுப் போவாங்க,

கடைக்கு முன்னாடி நாங்க யெறக்கியிருக்குறது சின்ன தாழ்வாரந்தான்,ஆனா அது இப்ப சத்துக்கு மேல தாக்குப்புடிச்சி இந்த தெருவுக்கே ஒரு நெழல் கூடாரம் மாதிரி ஆகிப்போச்சி/இதுல என்ன ஒரு வம்புன்னாஒங்கள மாதிரி சில பேரு வந்து கடை முன்னால நிக்குற போது கடைய நம்பிபோட்டுட்டு போயி அடுப்படியில, இல்ல வீட்டுக்குள்ள இருக்குற கைவேலை ஏதாவது முடிச்சிட்டு வந்துரலாம்.ஒங்களப்போல ஆட்க நிக்காம வேற ஆகாதது போகாதது ரெண்டு நின்னுச்சுகன்னா கடைய நம்பி போட்டுட்டுப்போக முடி யாது என்றாளாம்.

மேலும் எப்பொழுதாவது ஒருமுறை இவன் அந்தக்கடைப்பக்கமாய் போகிற போதோ அல்லது தேவையாய் கடையில் போய் நிற்கிற போதோ அவள்தான் பேச்சின் துவக்ககன்னியை அவிழ்த்து விடுவாள்.

என்ன சார் இது இப்பிடிப்பண்றாங்க,நீங்களே சொல்லுங்க சார்,புள்ள படிப்புக் காகபேங்குல லோன் போட்டுருந்தோம் சார் ஒரு ஆறு மாசத்துக்கு முன்னாடி, அவுங்களும் அந்த ரிக்காடக்கொண்டா,இந்த ரிக்காடக்கொண்டான்னு வாங்கி வாங்கி வச்சிட்டு அது மேலதான் நடவடிக்கை எடுக்குறோம்,கொஞ்சம் பொறு ங்க,நாங்களே ஒங்களுக்கு லெட்டர் போட்டு வரவழைச்சிருவோம்ன்னு சொன் னாங்க/

போற போதெல்லாம் அப்பிடிச்சொல்லி காலம் கடத்தீட்டு இருந்த மேனேஜர் கிட்டமுடிவா ஒண்ணு சொல்லுங்க,உண்டு இல்லைன்னு அப்டீன்னு நெருக்கி போயி கேட்டுக்கிட்டு இருந்த நாட்கள்ல அவரும் ட்ரான்ஸ்பர் ஆகிபோயிட் டாரு,,, /

புதுசா வந்த மேனேஜர்கிட்ட போயி கேட்டப்ப கொஞ்சம் பொறுங்க இப்பத் தான் வந்துருக்குறேன் நானு,இன்னும் ஒங்க பேப்பர்கள பாக்கல எல்லாம் பாத்து முடிச்சிட்டுக்கூப்புடுறேன்னு சொல்லீட்டு பொண்ணுபடிப்பு, எங்க படிக்கிறா,,,, எத்தனாவது வருஷம்ன்னு எல்லாம் கேட்டு வச்சிட்டு இருந்த நேரத துல கரெக்டா ஒரு ரெண்டு வாரம் கழிச்சி ஐந்நூறு ஆயிரம் ரூபா நோட்டு செல்லாதுங்குற பணப்பிரச்சன வந்துருச்சி.இப்பவரைக்கும் அத நோக்கியும் அதைகையெலெடுத்துக்கிட்டு ஓடவுமே நேரம் சரியாகிப் போகுது.

அதுலயும் நாங்க நடத்துற யேவாரத்துல கடன் குடுக்காம குடுத்த கடன கொஞ்சம் மொகம் சுண்டி வசூல் பண்ணாம ஆகாது.கேக்குற மனசுக்கும் குடுக் குற கொணத்துக்கும் தெரியுமா பணப்பத்தாக்கொற,குடுக்கத்தான் வேண்டியி ருக்கு வாங்கத்தான் வேண்டியிருக்கு,,/ இதான் சாக்குன்னு எல்லாமே வருது, எல்லாமே போகுது,நாங்க வேணாமுன்னு சொல்ல முடியல.கொண்டான்னு ஏத்துக்கிறவும் முடியல,வேணாம்ன்னு சொன்னா குடுத்த கடன அப்பிடியே மறந்துற வேண்டியதுதான்,கொண்டான்னு ஏத்துக்கிட்டா இந்தா இன்னாரு கடையில எல்லாத்தையும் வாங்கிறான்பாருன்னு பேரு ஆகிப்போகும்.இரு தலைக்கொள்ளி எறும்பு போல ஆகிப்போச்சி எங்க நெலம,ஒரு பக்கம் ஒங்களப்போலசரக்கு வாங்கவர்றவுங்க கிட்டபணம் வாங்க,ஒருபக்கம் அதைக் கொண்டோயி பேங்குல கட்ட அங்கயிருந்து பத்தாக்கொறையா பணம் எடுத் துட்டு வர 1500 ரூபாய்,ரெண்டாயிரம் ரூபாய்,நாலாயிரம் ரூபான்னு ஒரு நாளைக்கு எடுத்துக்கிட்டு வந்து இந்தக்கடைக்கு என்னன்னு சரக்கு வாங்கிப் போட்டு எப்பிடி யேவாரம் பண்றது சொல்லுங்க,,,,,,,

பஜார்ல வழக்கமா எங்களுக்கு சர்க்குக்குடுக்குற மொத்தக்கடைக்காரரு எல்லாரும்வந்து இப்பிடி கடன் சொல்லிக்கிட்டு நின்னீங்கின்னா நான் கடைய இழுத்து மூடீட்டு போக வேண்டியதுதான்னாராம்.என்றாள்.

ஒரலுக்கு ஒருபக்கம் இடி மத்தளத்துக்கு ரெண்டு பக்கமும்ங்குறது மாதிரி நாங்க ஒங்கள மாதிரி யேவாரம் வாங்க வர்றவுங்கள சமாளிக்கிறதா,இல்ல மொத்தமாசரக்கு வாங்குற யெடத்த சமாளிக்குறதாங்குற சங்கடமும் எப்பிடி குடும்பத்த நடத்துறதுங்குற மன பேதலிப்பும் கூடிப்போச்சி,

இதுல புள்ளைய காலேஜ்ல படிக்க வைச்ச படிப்புக்கு ஏறீட்டுப்போற செலவு ன்னு சமாளிக்க முடியாத நெலமையையும் சங்கடத்தையும் பேங்க் மேனேஜர் கிட்ட சொல்லி கொஞ்சம் கூடுதலா பணம் எடுக்க அனுமதிங்க,எங்க பணத்த தான கேக்குறோம்,கடன் கேட்டப்ப அந்தா இந்தான்னு சொல்லி அது இல்லை ன்னே ஆகிப் போச்சி.அது மறந்தும் கூட போச்சி எங்களுக்கு/இந்த நெலைமை யில எங்களுக்கும் எங்களப்போல போல பேங்குக்கு வர்ற வாடிக்கையாளர் களுக்கும் கூடுதலா கொஞ்சம் பணம் எடுக்க ஒதவுனீங்கன்னா ஒங்களுக்கு புண்ணியமாப் போகும்ன்னு கேட்டப்ப அவரு சொன்ன பதில் பேச்சு எங்க நெஞ்ச தைக்க வந்துட்டோம் பேசாம,,,/

“ஐயா நானும் நீங்க பொறந்த மண்ணுல பொறந்தஆளுதாங்கய்யா நானும்/ நான் என்ன வானத்துல இருந்தா குதிச்சி வந்துட்டேன், ஒங்களுக்கு இருக்குற சொகம் துக்கம் இன்னும் இன்னுமான நெறைஞ்சி இருக்குற எல்லா விஷய மும் எனக்கும் இருக்குதுங்கய்யா,,,,,,என்ன நான் பேங்குக்கு உள்ள இருக்கேன், நீங்க பேங்குக்கு வெளியில இருக்கீங்க,,,,அவ்வளவுதான் வித்தியாசம்.”

நாங்க இதெல்லாம் மனசு விரும்பி செய்யல,எங்க நெலம அப்பிடிம்மா,,,,,,, சமயத்துல நாக்கப்புடுங்கீட்டு செத்துறலாம் போல தோணுது,ஆனா என்ன செய்ய,மானமுள்ளவனாவும்,மத்திய தர வர்க்கமாவும் ஆகிப்போனோம் என்ன செய்யச்சொல்லுங்க,,,,,,,என்றார்.

அவர்சொன்னது எவ்வளவு தூரம்உண்மைன்னு எங்களப்போல யேபாரத்துல காசப்போட்டு காச எடுக்குற ஆள்களுத்தான் தெரியும்

எங்ககடையில்கிட்டத்தட்டசின்னதும்பெரியதுமானஐம்பதுஅறுபது குடும்பங்க சரக்குவாங்குறங்க,இதுலரொக்கம்குடுத்துவாங்குறவுங்கரொம்பகம்மி,பத்துக்கு எட்டுப்பேரு,இல்லையின்னா ஆறு பேரு கடன் சொல்லி வாங்குறவுங்கதான், அவுங்க அப்பிடி ஒண்ணும் எங்க கிட்ட வேணுமின்னு கடன் சொல்லித்தான் வாங்கணுன்னு கட்டாயத்துல வர்றவுங்க கெடையாது,வேறவழியெல்லாமத் தான்எங்ககிட்டவர்றாங்க,,நாங்களும்என்னஇப்பிடிவர்றாங்களேன்னுவிட்டுறவும் முடியாது,ஆள் அம்பு சேனைங்குற மாதிரி ஆள்களுக்குத்தகுந்தாப்பல கடன் குடுப்போம்.அதுவும் வசூலாயிரும்,சமயத்துல கொஞ்சம் சண்டித்தனம் பண்ணி ஒதைச்சிக்கிட்டு நிக்கும்.

இப்பிடித்தான்ஒருகுடும்பம் பாவம் இல்லாத கும்பம்தான் அன்றாடக்கூலிக் காரங்க, புருசனும் பொண்டாட்டியுமா வெளியேறி அன்றாடம் வேலைக்குப் போனாதான் அவுங்க வீட்டு அடுப்பு எரியும்,அப்பிடியாப்பட்ட குடும்பம்தான் ஒரு ஐஞ்சு வருஷமா தொடர்ந்து குடுக்கல் வாங்கல்ல இருந்தாங்க,திடீர்ன்னு ஒரு நா ராவோட ராவா வீட்ட காலிபண்ணீட்டுப்போயிட்டாங்க,அந்த நேரம் நாங்களும் ஊர்ல இல்ல,எங்க அம்மா ஊர்ல பொங்கல்ன்னு போயிட்டோம் ஒரு ரெண்டு நாளைக்கு,வந்து பாத்தப்ப கடைக்கு வந்தவுங்க சொன்னாங்க இந்த மாதிரின்னு/அவுங்க சொன்ன மறு நா வீடு மாறிப்போனவரும் வந்துட் டாரு புள்ள குட்டிகளோட/ ஒங்க கடன அடைக்காம நான் எங்கயும் போயிற மாட்டேன்னுபுள்ளைங்கமேல சத்தியம் பண்ணி சொல்லீட்டு கொஞ்சம் ரூபாய குடுத்துட்டுப் போனாரு,,,,

அவுங்க ஒண்ணும் வேண்டி விரும்பியெல்லாம் அப்பிடிச் செய்யல, வேற வழியில்லாமத்தான் ,பாவம்,அவுங்க குடியிருக்குற வீட்டு ஓனர் வீட்ட இடிச்சி வேலை பாக்கப்போறேன்னு சொல்லீட்டாராம்.அதே வாடகைக்கு இங்க வேற வீடு பாத்துக்கிருக்காங்க அமையல,அவரு வேலை செய்யிற இஞ்சினியரோட கொடோன்லயே ஒரு ஓரமா சின்னதா ஒரு ஆஸ்பெட்டாஸ் செட்டு போட்டு தங்கிக்கிட்டாங்களாம்,அதுக்கும் மாச வாடகை உண்டாம்,என்ன கொஞ்சம் கொறவா வாங்கிக்கிருவாராம் இஞ்ஜினியரும் இவருகிட்ட வாங்கி அத இவரு பேர்ல பேங்குல ஒரு கணக்கு ஆரம்பிச்சி போட்டு வச்சிருக்குறதா சொல் றாரு,

இப்பிடி இருக்குற ஆட்கள நம்பியும் ஒங்களப்போல மாச சம்பளக்காரங்க, கைக்காசுக்காரங்க,இருந்தும்கொஞ்சம்கசறிக்குடுக்குறவுங்க,கொஞ்சம் மொகத்த சுண்டி காசக்கேட்ட ஒடனே கையில இல்லாட்டிக்கூட யார் கிட்டயா வது வாங்கீட்டு வந்து குடுக்குறவுங்க,,,,,,,,,இப்பிடிபலபேருகள நம்பித்தான் கடையும் ஓடுது,என்ன செய்யச்சொல்லுங்க,,,,/

நாங்களும் இவுங்களப்போல உள்ள ஆட்கள நம்பித்தான் கடையையும் ஓட்ட வேண்டியிருக்கு,ஒரேயடியா முறிச்சிறவும் முடியாது,ஒரேயடியா கையவும் மனசையும் தாராளமா வீசிறவும் முடியாது.

இதுல இந்த மாதிரி இக்கட்டு வேற,நெனைச்ச அளவு பேங்குல கெடக்குற பணத்த எடுத்துட்டு வந்து சரக்குகள வாங்கிப்போட்டு கடைய நெரப்பவும் முடியல,எங்ககிட்டசரக்கு வாங்க வர்ரவுங்களும் தாராளமா கை கூசாம குடுக் கவும் முடியல,அவுங்களும் தாராளமா சரக்குக வாங்கி ரொம்ப நாளாச்சு,,/

கேட்டா ஒங்களப்போலத்தான நாங்களும்,எங்களுக்கும் ஒரு நாளைக்கு,ஒரு வாரத்துக்கு இவ்வளவுதான்னுதான கெடைக்குது பேங்குலன்றாங்க/

பேங்குல கணக்கு இல்லாத கூலிக்காரங்களுக்கு அட்டை போட்டுக் குடுத்துற் ராங்க,இல்லஅட்டையெல்லாம்போடாதீங்க செஞ்ச வேலைக்கு காசக் குடுங்க ன்னு கேட்டா அப்ப அடுத்த வாரத்துலயிருந்து வேலைக்கு வராதீங் கன்னு சொல்லீருறாங்களாம் பட்டுன்னு,,,/பாவம் அவுங்களும்தான் என்ன பண்ணு வாங்க,இங்க இல்லாட்டி வேறயெடத்துல வேலையின்னு போனாலும் அங்க யும் பணத்தப்பொறுத்த அளவுக்கு அதுதான் நெலமைன்னு சொல்றாங்க,,,/ என்னதான் செய்ய பின்ன மனச மூடிக்கிட்டு விதிய நொந்துக்கிட்டு வேலை பாக்குறாங்க அத்தனை பேரும்/

இவுங்களப்போல உள்ளவுங்க செய்யிற வியாரபாரம் இப்போ பாதியா கொறை ஞ்சிபோச்சி,ஒங்களமாதிரிமாச சம்பளகாரவுங்களும் எண்ணி எண்ணித் தான் சிக்கனமா செலவழிக்கிறாங்க,பத்து ரூவா வர வேண்டிய யெடத்துல நாலு அல்லது ஆறு ரூவாதான் கடைக்கு வேயார வருமானமா வருது,

இந்தநெலையில ஏங் மாமனாரு படுத்த படுக்கையா கெடக்காரு,மூத்த பொண் ணோட காலேஜ் படிப்பு போட்ட லோன் வராம அப்பிடியே நகர்ந்து போயிக்கி ட்டு இருக்கு.சின்னப்பொண்ணு ஆளாகி ஒருவருசம் பக்கத்துல ஆகப்போகுது, இன்னும் எதுவும் விசேசம் வைக்கலையான்னு சொந்ததுல புடுங்கா ப்புடுங்கி தண்ணி குடிக்கிறாங்க,,,,,,,என்ன செய்யன்னு தெரியல,முழி பிதுங்கி நிக்கி றோம்,

படுக்கையிலகெடக்குறமாமனாருக்குவைத்தியம்பாக்குறதா,இல்லபுள்ளைங்க படிப்பப் பாக்குறதா,இல்ல சின்னவளுக்கு விசேசம் வக்கிறதப்பத்தி யோசிக் கிறதா, தெரியல,,,,,,

ஏதோஒங்களப்போல கடைக்கு வர்ற ஆள்ககிட்டத்தான் இது போலபேசிக்கிற முடியுது என்றாள்,

தரை பாவிக்கிடந்த பழுப்புக்கலர் பேப்பர் ரேஷன் கடை பில்லாக இல்லை. அங்கே சர்க்கு வாங்கியவரின் வாழ்கையாக இருந்தது/

Jan 13, 2017

திருநா வாழ்த்து,,,,,,,/



அனைவருக்கும் மனங்கனிந்த பொங்கல் திருநாள் நல் வாழ்த்துக்கள்,,,,/

Jan 10, 2017

காற்றின் தூற்றலிலே,,,,,,/

தட்டவில்லைதான் கதவை,உதறினேன்தான் துண்டை,

ஆரஞ்சுக்கலரில் வேறெதுவும் கலக்காமல் உருக்கி ஊற்றியது போல் நூல்க ளின்கூட்டுறவிலும்நெசவின் கைகோர்ப்பிலுமாய் பட்டுப் படர்ந்திருந்த டர்க்கி டவலாய் அது.எத்தனைதான் அதை டர்க்கிட்டவல் என்கிற பெயரில் பல பேர் விளித்த போதும் இவனைப்பொறுத்த அளவில் அதன் பெயர் தேங்காய்ப்பூ டவல்தான்.

மிகவும் நெருக்கமாயும் அல்லாமல் மிகவும் இடைவெளி விட்டும் அல்லாமல் சொல்லி வைத்துச் செய்தது போல் துண்டின் மீது பூத்திருந்த பூக்கள் ஒன்றின் மீது ஒன்று இடிக்காமலும் ஒன்றை முந்தி ஒன்று பூத்துப்படராமலும் அழகு காட்டிச்சிரிக்கிறது.

அதில் ஒரு பூவை கிள்ளினாலோ அல்லது அதை மென்மை காட்டி தீண்டித் திருகி முத்தமிட முற்பட்டாலோ அது நாணிக் கொண்டது கண்டுஇன்னொன்று சற்றே கோபித்துக்கொண்டதுண்டு.என்னது எனக்கில்லையா இந்த முத்தமும் கிள்ளலும் என்பது போலாய்,,/

இப்படியான நாணலும் கிள்ளலும் முத்தமும் முகம் திருப்பிக்கொள்ளலுமான பூக்களை உள்ளடக்கிய துண்டை எம் ஆர் எம் கடையில்தான் வாங்கினான். பெரிய கடை வீதியில் இருக்கிற சந்தில் யாருக்கும் தெரியாமல் ரகசியம் காத்து வைத்திருந்தது போல்வைத்திருந்தார்கள்கடையை,

கடையில் அப்படி ஒன்றும் மிகவும் நவீன ரக துணிகளோ அல்லது ரெடிமே டோ இல்லை.அல்லது 1000 இரண்டாயிரம் ரூபாய் போட்டு எடுத்து பின் இரண்டே மாதங்களில் சரியில்லை இது.அல்லது காணவில்லை இதன் அளவு என தூக்கி எரிவது போலான துணிகள் கொண்டதாயும் இல்லை.

சேலைகள் ஜாக்கெட் பிட் பேண்ட் பிட் சட்டைத் துணிகள் வேஷ்டி லுங்கி போர்வை ஜமுக்காளம் தலையணை என எல்லாம் வைத்திருந்த கடையில் சேலைகளே நிறைந்து தெரிந்தன.

விசாரித்ததில் சேலைகளே இங்கு அதிகமாய் விற்கும் என்றார் கடைக்காரர், வாடிக்கையாளர் அல்லது கடைக்கு வருகிறவர்களுக்கு சேலைகளை எடுத்து பிரித்துக்காண்பிக்கிறபோதுஏற்படுகிற மன நிறைவும் சந்தோஷமும் வேறெ ந்த துணிகளை காண்பிக்கும் போதும் இருந்ததில்லை என்பார் கடைக் காரர்.

”எத்தனை ஆண்பிள்ளைகள் வந்தாலும் அவர்களுக்காய் துணி எடுத்துக் காண் பித்தாலும் அல்லது அவர்கள் நமக்கு நமக்கு நெருக்கமானவர்களின் பிள்ளைக ளாகவோ இல்லை நம் வீட்டு பிள்ளைகளாகவோ இருந்த போதும் கூட பெண் பிள்ளைகள் இருப்பது போல இருக்காது சார்,

““அவர்களது சாப்பாடு உடை கவனிப்பு பழக்கம் படிப்பு இத்தியாதி இத்தியாதி என எல்லாம் அவதானிக்கிற போது அவர்கள் நாளை வளர்ந்து ஓரிடத்திற்குப் போய் வேலை சம்பாத்தியம் திருமணம் குடும்பம் என எதிர் கொள்கிற பிரச்ச னையில் அக்கறை என்பது ஈஸியாக பட்டுத்தெரிந்து விடுகிறதுதான்.

அகத்தின்அழகு முகத்தில் என்கிற சொல்பதத்தின்உதவிதேவையில்லாமல்,,,/ சுட்டெடுக்கிற ஒவ்வொரு தோசையையும் அவித்தெடுக்கிற ஒவ்வொரு இட்லியையும்அவள்ஹாட்பாக்ஸிலோ அல்லது வேறெதாவது ஒரு தட்டிலோ வைக்கும் போது அதற்கு முதல் நாள் அரிசிமாவும் உளுந்த மாவும் கிரைண்டரில் போட்டு அரைத்தெடுக்கிற பதமும் அக்கறையும் அவளது கண் முன்னே தெரிகிறதாய்,,,/

அரை படுகிற மாவில் சிக்குண்டு சுழல்கிற அரிசியையும் பருப்பையும் மாறி மாறி பதம் பார்த்துக் கொண்டே கையிலிருந்த மொபல் போனிலும் இண்டர் நெட்டிலும் வாட்ஸ் அப்பிலும் இன்னபிற விஷயங்களிலுமாக போய் தன்னை ஐக்கியப் படுத்திக் கொள்கிறாள்தான்.அறிவை அகண்டமாக்கிக்கொண்டும் பார்வையைவிசாலப்படுத்தியும்கொள்கிறாள்தான்.

அப்படியாய் விசாலப்படுகிற தருணங்களை உள் வாங்கியும் வீட்டு வேலை களில் தன் கைகளையும் மனதையும் கலந்து விட்டு விட்டு ஒன்றை செய்து முடித்து விட்ட திருப்தியுடன் கடைக்கு வருகிற பெண்பிள்ளைகளும் பெண்க ளும் நாங்கள் எடுத்துப்போடுகிற சேலைகளை பிரித்துப்பார்த்து அதன் மீது கைகளும் மனமும் படரப்பார்க்கிற போது எங்களுக்கு கொஞ்சம் பெருமையா கவும் கொஞ்சம் நிமிர்வாகவும் ஆகிப்போகிறதுதான்.

அந்த சேலைகள் காற்றில் பறந்து பார்க்கிறவர்களை அள்ளி எடுத்துக்கொண்டு போய்அத்துவானமாய்பறந்துதெரிகிறவான்வெளியில்வெளிஉலகின் சுகந்தத் தையும் எடுத்து உடுத்தப்போகிற புடவையின் விரிந்து படர்கிற மேன்மையை யும் சொல்லிச்செல்லும் பூக்கள் பூத்திருந்த சேலைகளும் ,அது அல்லாது டிசைன் காட்டிச்சிரிக்கிற சேலைகளும் அடர்ந்த சோலைக்குள்ளாய் துள்ளிப் பறந்து கண் சிமிட்டுகிற பட்டாம் பூச்சிகளின் பறத்தலையும் துள்ளலையும் காட்டி விட்டு வருகிறது என்ற கடைக்காரர் எடுத்துக்காட்டிய துண்டுகள்தான் அதுவாக இருந்தது.

துண்டு பண்டலை எடுத்துப்பிரித்துக்காட்டிய போது அதில் பத்துத் துண்டுகள் இருந்தது, பத்தில் பிடித்தது ஆரஞ்சுக்கலர் துண்டும் ஊதாக்கலர் துண்டுமா கவே பட்டுத் தெரிந்தது.

இப்படியெல்லாம் சந்தோஷப்பட்டும் உள உவகையுடன் சேலைகளையும் துண்டுகளையும் எடுத்துக் காட்டிய கடைக்காரரின் மனைவி மூன்று மாதங்க ளுக்கு முன்னால் இறந்து விட்டதாகச்சொன்னார்.

அதற்கு பின்பான நாள் ஒன்றில் கடைக்குப்போயிருந்த போதும் எப்பொழுதும் போல சாதாரணமாக பேசிக்கொண்டிருந்த போதும் அவர் எப்பொழுதும் போல கிளீன் ஷேவில் காணப்பட்டார்.

ரோமக்கட்டை தட்ட விடாத கிளீன் ஷேவிங் பண்ணிய முகம்.பார்க்கிற நேரங்களிலும் பார்க்கிற போதெல்லாமும் முகத்திற்கு நேராக கம்பீரமாக பேசுகிற தனம்.சரி என்றால் சரி தவறு என்றால் தவறு.அதை தாண்டியோ அதற்கு மேலாகவோ வேறெந்த சொல்லும் இல்லை என்பது போல அவரது பேச்சு இருக்கும்.அது போலான சொல்லை ஒட்டியே அவரது செயலும்/

ஆனால்துண்டு வாங்க சென்றிருந்த அன்று அந்த கம்பீரமும் அந்த சொல்லும் செயலும் பளிச்சென்ற ஷேவிங்கும் கண்ணை உறுத்தாத உடைகளும் காணா மல் போயிருந்தது அவரை விட்டு/

கடை இருக்கிற ஒடுக்கமான சந்திற்குள் வண்டியை சத்தமில்லாமலும் சடுதி யில்லாமலும் போய் கடையின் அருகில் இரு சக்கர வாகனத்தை நிறுத்தி விட்டு கடைக்குள் வேகமாகத்தான் நுழைவான்.

கடையில்நுழைகிறபோதேஎல்லோருக்கும்வணக்கம்சொல்லிவிட்டு வேகமாய்த் தான் நுழைவான். கடைக்குள் நுழைகிற போதே கடையில் வேலை பார்க்கிற பெண் உட்பட கடையில் இருக்கிற எல்லோருமாய் நன்றாக இருக்கீறீர்களா எனக்கேட்டுக் கொண்டுதான் நுழைவான்.

இது போலான இவனது பதிவான கேள்விகளும் மனம் பூத்திருந்த சிரிப்பும் அவர்களுக்கு வழக்கமும் ஏற்பும் உடையதாகவும் அதற்கு அவர்கள் சொல்கிற பதிலும்சிரிப்பும்இவனுக்குபழகிப்போனதாகவேஇருந்திருக்கிறது எப்பொழுதும்.

அன்றும் போனான் அப்படித்தான் கடைக்குள் .இருந்தார்கள் எல்லோரும் வழக் கம் போலவே/

ஆனால்கடையின் வழக்கமும் நடைமுறையும் எப்பொழுதும் போல் இல்லை. சற்றே எதிர் மறை பட்டுக் காணப்படுகிறது,

கடைக்குள் நுழைகிற போது மெலிதாக மூக்கைத்துளைக்கிற ஊது பத்தி வாசனை,கடை ஓனரின் செல் போனில் ஒலிக்கிற மெலிதான மெலடி,,,,,,,. எதுவுமே ஒழைக்கப்படாமல்இருக்கிற ஒழுங்கு என கடையையும் அந்த இடத் தையும்காட்டுகிற வரிசைக்கிரமம். சற்றே மிஸ்ஸாகிப் போன எழுத்துப்பிழை போலானதாய் த்தெரிந்தது.

ஏன் இந்த எழுத்துப்பிழை நிலையும் கடையின் அனர்த்தப்பட்ட நிலையும் எனத்தெரியவில்லை.அப்படியே போய் விடலாமா திரும்பி என்பது சரியாக இருக்காது அந்த நேரத்திற்கு.

வந்த இடத்தில் வந்த வேலையையும் வந்த நோக்கத்தையும் விட்டு விட்டு திரும்பிப்போவது நன்றாக இருக்காது அவ்வளவாய் என்கிற உயரிய நோக்கில் அவரிடம் சென்ற போதுதான் அவர் சொல்கிறார்.மனைவி இறந்து போன அதிரடியான விஷயத்தை/

“வீட்டம்மாவின்ஊர்சேலம்சார்.பெண்பிள்ளைகள்இரண்டுபேரும் வாழ்க்கைப் பட்டு பெங்களூரிலும் சென்னையிலுமாக இருக்கிறார்கள் சார்.அவர்கள் இருவரும் அவர்களது குடும்பம் பிள்ளைகள் அவர்களதுஅன்றாடப்பாடு என இருக்கிறார்கள்.நாங்கள் இங்கு தனியாக இருந்தோம்.

அம்மா அப்பா அடுத்த தெருவில்தான் இருக்கிறார்கள்.அவர்களும் ஓய்ந்த நேரத்தில் வந்து கடையைப் பார்த்துக் கொள்வார்கள்.

அந்த நேரத்தில் எனக் கென பிரத்யோகம் காட்டி இருக்கிற வேலைகளை செய்து முடித்துக் கொள்வேன்.நான் சின்னதான வேலை ஒன்று செய்கிறேன். குளிர் பானம் ஒன்றிற்கு ஏஜெண்டாக இருக்கிறேன்.டீலர் இன்னொருவர்.அந்த வேலை ஒரு நாளில் பாதியை தன் வசப்படுத்திக்கொள்ளும்.மீதி நேரம் கடை வீடு,குடும்பம் பிள்ளைகளை பார்க்க லீவு போட்டு விட்டு பெங்களூர் சென்னை போக அங்கிருந்து வர என ஓடிக்கொண்டிருந்த ஓட்டத்தில் சட்டென ஏதோ ஒரு தடை கல்லை போட்டது போல ஆகிப்போனது எனது மனைவியின் மறைவு.

நன்றாக இருந்து திடீரென இறந்து விட்டாள் எனச்சொல்லிவிட முடியவில் லை.அவளுக்கு கேன்சரின் அறிகுறி என்பது இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பே உறுதியாகிவிட்டது.அதில் உடல் ரீதியாகவே சோம்பல் பூசித்தான்க் காணப் பட்டாள்.உடலில் ஏற்பட்டு விட்ட தீராத்தொந்தரவு,சுணக்கம் அடிக்கடி ஏற்பட்டு விடுகிற உடல் தளர்வு எல்லாவற்றின் கூட்டிசைவும் ஒன்று சேர்ந்து முடக்கி விட்டது அவளை.ஆனாலும் மனோரீதியாக தைரியமாக இருந்தாள் அவள். முடங்கிவிடவில்லை வீட்டிற்குள்/ நடமாடினாள்.பஜாருக்கு,கடை கண்ணிக்கு, கோயில் குளம் என போய்க்கொண்டுதான் இருந்தாள்.கடைசி நேரத்தில்தான் அவளை வைத்துப்பார்க்க முடியவில்லை.பெங்களூரில் இருக்கிற மகள் வீட்டில் கொண்டு போய் விட்டு விட்டு வந்து விட்டேன்.,

“சும்மா சொல்லக் கூடாது மகளையும்,அவளும் நன்றாகத்தான் பார்த்துக் கொ ண்டாள்.இந்தக் காலத்தில் பெற்றவர்களை அப்படி வைத்துப்பார்க்கும் பிள்ளை கள் அபூர்வம்/

நான் தான் இங்கும் அங்குமாய் சண்டிங் அடித்துக்கொண்டு இருந்தேன்.கடை எனது ஏஜென்ஸி வியாபாரம்.எனது அம்மா,அப்பா என இங்கும் மனைவி பிள்ளைகள் என பெங்களூருக்குமாய் அலைந்து கொண்டிருந்தேன்.கேன்சர் வந்து விட்டால் உறுதிதான் சாவு என்கிற நிலையில் இருந்த போதும் கூட அவளைஅப்படிவைத்துப்பார்த்துக் கொண்டோம்.எந்த விதத்திலாவது ஏதாவது ஒரு மாயம் ஏற்பட்டு பிழைத்து விட மாட்டாளா அவள் என்கிற பேராசை எங்கள் எல்லோருக்குமாய் இருந்தது,

இதில் எனது தந்தைக்கு அவள் மீது எப்பொழுதும் மிகை பாசமும்,மிகை அன்பும் எப்பொழுதுமே உண்டு.அதை அவளிடம்நேரடியாககாட்டிக்கொள்ளா விட்டாலும்கூட என்னிடம் சொல்லுவார்,

“அவ நம்ம வீட்டு மருமக மட்டும் இல்லடா எனக்கு மக” என்பார்.அவள் மகள் வீட்டில் படுக்கையில் கிடந்த போது எவ்வளவு வற்புறுத்தியும் கூட பார்க்க போக மறுத்து விட்டார்.”இந்த நெலமையில அவள பாக்குற சக்தி எனக்கு இல்லடா”, எனச்சொல்லியவராய்,,/

பெங்களூரில் இறந்து போன அவளை சேலத்தில் வைத்துதான் தகனம் செய் தோம்.அவளது ஆசையும் அதுவாகத்தான் இருந்தது.

நேரம் கிடைக்கிற போதெல்லாம் என்னைக்கூப்பிட்டு எல்லோரும் தூங்கிப் போன இரவில் சொல்வாள்.அப்படி சொல்லிய சொல்லின் பலனாய்த் தான் அவளை அவளது அம்மா ஊரில் வைத்தே தகனம் செய்தோம்.

அவளைசிதையில் வைத்து எரித்த அன்று என்னில் பாதி உயிர் போய் விட்ட பீலிங் இருந்தது எனச்சொல்லியவாறே அவர் கொடுத்த துண்டை வீட்டில் பாத்ரூமில்துவைத்து ஈரம் போக பிழிந்து விட்டு உதறிய போதுதான் மனைவி கேட்டாள் என்ன கதவைத் தட்டுனீங்களா என,,,,/

Jan 7, 2017

ஒடிஞ்ச பக்கம்,,,,,,


இன்னுமாஇருக்கு என்பதுதான் அவரது பேச்சின் துவக்கப்புள்ளியாக இருந்தது இதற்கு என்ன பதில்சொல்ல,,,?ஆமாம் என்றால் அந்த சொல் ஆச்சரியகுறி தாங்கியதாக ஆகிப் போகும்.இல்லை என்றால் சொன்ன சொல்லின் கனம் தாங்காமல் சொல்லில் தொக்கி நிற்கிற ஆச்சரியக்குறி கீழே தவறி விழுந்து விடக்கூடும்.ஆகவே இரண்டிற்கும் பொதுவாக சிரித்து வைத்தான் கொஞ்சம்/

சிரிப்பதென்றால்நன்றாகவருகிறதுகொஞ்சம்காலமாக/ஆனால்ஒப்பனைக்குச் சிரிப்பதுதான்கொஞ்சம்சங்கடமாக இருக்கிறது.அந்த சங்கடத்தை உணர்ந்தான் இங்கு.

பச்சைக்கலர்,நீலக்கலர்,மஞ்சள்கலர்,,,,என்கிற அடர்த்தியான வண்ணங்கள் எப்போதுமே ஆகாது போலும் அவருக்கு./அல்லது அதற்குள்ளாக அடைபட மறுப்பவராக தெரிகிறார்,

வெளிர்நிறக்கலர்சட்டையும்,ஏதாவது அடர் நிறத்தில் பேண்ட்டும்தான் அவரது ட்ரெஸ் கோடாகஇருக்கிறது, (ஆடை நாகரீகமாக/) இவனுக்குத்தெரிந்து அவர் அப்படித்தான்பட்டுத்தெரிகிறார்.அதை அவரிடம் கேட்காமல் அவரை ஏறிட்டுப் பார்க்கிற பொழுது காதர் பாயின்ஞாபகம் வரும், மூட்டிக்கட்டப்பட்ட வெள்ளை வேஷ்டி,ஏதாவது ஒரு பூ டிசைன் போட்ட வெளிர் கலரில் சட்டை, இதுதான் அவரது ட்ரெஸ் கோட்,பெரும்பாலுமாக,,,, /

அதைஅவரிடம்கேட்டால்போதும் மாமா இது நமக்கு என்பார், இதைப் போடுற துக்கே நமக்கு கடைசிவரைவாய்க்கிறதேபெரிய விஷயம் மாமா என்பார், மேலும் சொல்வார், மாமா காலம் ஓடுற ஓட்டத்துல என்னவோ மாடல், என்னன்னவோ ரகம் என்னவோ டிசைன்னு நெறைய வந்துருச்சி மாமா, இருந்தாலும் நமக்கு இதுதான் புடிக்குதுமாமா என்பார்,

தூக்கிக்கட்டிய வேஷ்டியின் முழு உரு அவரது பருத்த வயிறு முட்டியும் கீழே கணுக்கால் வரை தூக்கிக்கொண்டும் நிற்கும்.அதற்கு மேலாய் அவர் போட்டிருக்கிற சட்டை கொஞ்சம் லேசாய் உடல் தெரியும் படியாயும் சட்டையில் பூத்திருக்கிற பூக்களின் வாசனையில் அவர் தன் வசமிழந்து திரிபவாராகவும் தெரிவார்.

கேட்டால்மாமாரெண்டு வருசத்துக்கு கொறையாம ஒழைக்குது மாமா,இந்த சட்டைத் துணி, வேஷ்டி ஆறு மாசத்துக்கு தான், ஏன்னா நம்ம ஒடம்பு சைஸ் அப்படி என்பார். எதுவுமே போதும் நெனைச்சா போதும் மாமா,போதான்னு நெனைச்சா போதாதுதான் மாமா என்பார் இது போலாய் பேசுகிற போதெல் லாம்,,,/

அதையேதான் இவரும் சொன்னது போல இருந்தது.அதெல்லாம் ஒரு காலம் சார்,உத்தியோகத்துலஇருக்குறபோதுபேண்ட்டுக்குமேட்சாசட்டை, சட்டைக்கு மேட்சாபேண்ட்டு,ரெடிமேட்,துணிஎடுத்துதைச்சது,குப்புக்கலருஸ்டைலு,கூலிங் கிளாஸீ,பவர் லெஸ் ஒயிட்கிளாஸ்ன்னு திரிஞ்சேன் சார்,

கேரளா கோயம்புத்தூர் சென்னையின்னு ட்ரான்ஸ்பர்போட்ட பக்கமெல்லாம் நெலையில்லாம சுத்துனேன் சார்.குடும்பத்த வுட்டு தனியா தங்குற சங்கடம் ஒருபக்கம் இருந்தாலும் கூட அதெல்லாம் ஒரு பாக்கியம்ன்னுதான் நெனைக் கணும்.ஏதோகவர்மெண்டுவேலையிலஇருக்கபோயி,,இல்லையின்னா நமக்கு எந்தக் காலத்துல அந்தப்பக்கமெல்லாம் போயி வர்ற பாக்கியம் கெடைக்க, சொல்லுங்க,என்பார்,

மேலும் நானும் ஒங்களமாதிரிதான் சார். கோயம்புத்தூர்ல வேலை பாக்குற போதுவாரம்ஊருக்குவர்றப்பஇந்தமாதிரிசாப்பாட்டுபையி ஒன்னு வச்சிருப் பேன்,அதுல அங்க கெடைக்கிறசாமான்கள்அள்ளித்திணிச்சிக்கிட்டு வருவேன். அதுல யும்காணாதப்பஏதாவது ஒருபைவாங்கிஅதுலயும்வாங்கீட்டு வருவேன் என்பார்.

இவனுக்கானால்அவரதுகடையில் போய் போகிற வேலையை முடித்துக் கொண்டு வருகிற அளவு தான் நேரம் இருக்கும். அல்லதுஅதை கேட்டுவிட்டு கிளம்பிப்போனால்போதும்என்பதாகவேஇருக்கும். அதையும் மீறி அவர் பேசு கிற பேச்சின் ஆரம்பத்தை கேட்டு விட்டு பேச்சினூடாக அவர் விடும் இடை வெளியில் சரி வருகிறேன் என கிளம்பி வந்துவிடுகிறான்.

இவன்செல்கிறநேரங்கள் பெரும்பாலும் மாலை வேளையாகத்தான் இருக்கும். இவனைப் பார்த்ததும் கடைக்காரர் கேட்டு விடுவார்.என்ன சார் மணி ஆறுக்கு மேல ஆச்சா என,,,/

நாள் முழுவதுமாய்வேலைபார்த்து உடலில் அப்பியிருக்கிற அலுப்பு,உடல் சோர்வு, மற்றும் மனச்சோர்வு,,,,ஆகியவற்றுடன் பசியும் சேர்ந்து கொள்ளும். அது பசியா அல்லது அசிடிட்டியா,,,,,,என்பது பற்றிய குழப்பம் இவனில் எப்பொ ழுதும் உண்டு.

முன்பெல்லாம் அல்சரால் வயிறு வலி பசி ஏப்பம் மற்றும் மற்றுமான உபாதை தவிர்த்து பெரியதாக உடல் ஒன்றும் செய்யாது.இப்பொழுது அப்படி யாய் வருகிற சமயத்தில் கைகால் நடுக்க மெடுத்து விடுகிறது.லேசான தலை சுற்றல் வேறு,,,,,

இதுஎதற்குநல்லதற்காகெட்டதற்கா,,,என்கிறவிடைதெரியாமல் கேள்வியுடன் பலநாட்கள்வீட்டிற்குசென்றிருக்கிறான்.வீட்டில்என்னவிடையா காத்திருக்குற து. மனைவி மக்கள் காத்திருப்பார்கள்.

இதில் மனைவியை விட பிள்ளைகளை ஒரு படி மேலே சொல்லலாம். யப்பா இந்த வேதனைஅனுபவிக்கிறீங்க,அப்புறம்ஏன் டீ டீன்னு ஓயாம,,,,/

இந்தா காலையிலஇருந்து சாயங்காலம் வரைக்கும் ஆபீஸ் போய் திரும்புற சாயங்காலத்துக்குள்ளஎப்பிடியும்பத்து டீய எட்டுத்தொடுற அளவுக்கு டீக் குடிச்சிருப்பீங்க,இன்னும் வீட்ல டீப்போட்டு தருவாங்க அம்மா,அதுவும் வேற சேர்த்தி,லீவு நாள்ன்னா டீக்குன்னு ஒரு தனி அட்டெண்டென்ஸே போடணும் ஒங்களுக்கு. என்பார்கள் பிள்ளைகள்.இவனும் சிரித்துகொண்டே நகன்று விடு வான்.அந்தநிகழ்வு இவனை சற்றே சங்கடப்படுத்தி விடுகிறதுண்டு சமயத்தில்/ ஆனாலும்சிறிது நாட்களில்,,,,,,,அதே நிலைதான் அது போலவே ,பிள்ளைகள் சொல்லும் படி ஆகிப்போகும்,

அதனால் பெரும்பாலுமாக மாலை வேளைகளில் அதிக நேரம் எங்கும் நின்று எதையும் வாங்கி யாரோடும் பேசும் பழக்கத்தை தவிர்த்துக்கொள்வான்.இவன் போனஅன்றுமாலையும் அப்படித்தான் ஆகிப் போனது.மழை பெய்தது லேசாக, ஏதோ சொல்வார்களே,காக்காய்க்கும், நரிக்கும் கல்யாணமென்று. நடக்கிற கல்யாணத்தில் ஏதேனும் பிரச்சனையா,,,? என்ன பின் ஏன் மழை விட்டு விட்டுப் பெய்கிறது,,,,?

தூறலுடன் லேசான காற்றும் கைகோர்த்துக்கொண்டு அடிக்கிறது.கொஞ்ச நஞ்சமாய் பெய்கிற மழையை காற்று அடித்துக்கொண்டு போய் விடும் போலி ருக்கிறதே,,/முதலில் லேசாக கால்களை நனைத்த மழை பின் உடல் நனைத்து சில்லிட வைக்கிறது. அங்குமிங்குமாய் ஓடி பின் ஒதுங்கிய மனிதர்கள் கடைக்கு எதிர் புறமிருக்கிற தெப்பக்குளத்தின் தெற்கு ஓர கொட்ட கையில் ஒதுங்கி நின்றார்கள். மெதுவாகவும்,வேகமாகவும் ஓடிய மனிதர்கள்குடை பிடித்தும் அது இல்லாமலும் போனவர்கள் நடையில் வேகம் காட்டினார்கள் ,வேகம் எடுத்த இரு சக்கர வாகனங்கள் எங்காவது ஒதுங்க இடம் கிடைக்காதா என பார்வையுடனேயே விரைந்தன.

தெப்பக்குளத்தின் ஓரமாக நின்ற வேப்ப மரம் காற்றுக்கு சில்லிட்டு தலை யாட்டியது ஈரமாக/

மரத்தின்அடர்ந்தகிளைகளில்ஒன்றில்தன்னைஅடைகாத்துக்கொண்டு கிளைக் கொன்றாய் நின்ற காக்கைகள் இரண்டு உடலில் நீர் பட இறக்கை உதறி சில்லிக்கொண்டன.காற்றுடன்கலந்துதூசிபோலவிசிறியடித்தகாற்றில் சாலை யில் நீர்பட்டுப்பறந்தது.சாலையின் இருபுறமுமாய் இருக்கிற கடைக ளின் முன்னிருந்த தார்ப்பாயை இறக்கி விட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

சாலையில் ஓடிக்கொண்டிருந்த நாய் ஒன்று வாலை மடக்கி ஈரத்துடன் ஒதுங்க இடம் தேடிக்கொண்டிருந்தது.தெப்பக்குள வாசலின் அருகிலிருந்த குழாயடியில் போய் ஒதுங்கிக்கொண்டது.குழாயடியில் போடப்பட்டிருந்த செட் அதற்கு கொஞ்சம் இடமளித்து இதம் தந்தது.

கடைக்காரர் ஏன் சார் நனையுறீங்க,கடைக்குள்ள வாங்க என்றார்.காலில் போட்டிருந்த செருப்புடன் கடைக்குள் நுழைவது அவ்வளவு உசிதம் இல்லை.

செருப்பை கழட்டிவிட்டு கடைக்குள் நுழைகிறான்,கடையின் உள் ஓரம் போக தயக்கம் காட்டியவனாய் வாசலோரமாகவே நின்று கொள்கிறான்.கடைக்காரர் எவ்வளவு வற்புறுத்திக்கூப்பிட்டும் கடைக்குள் போக மறுக்கிறவனாய்,,/

கடையின் நடை, கடைக்குள் இருக்கிற வாழை இலைக்கட்டுகள்,தேங்காய்கள், வெங்காயக் கூடை எல்லாவற்றையும் தாண்டி கடையின் ஓரத்திலிருக்கிற மேல்ப் புற பரணில் தீபாவளிக்கு விற்றது போக மிச்சமிருக்கிற வெடிகள் ரகவாரியாக பிரித்து அடுக்கப்பட்டிருந்தன.அதில் ஒரு பக்கம் ராக்கெட்டுகளும் இன்னொரு பக்கம் வெடிகளும்,கிப்ட் பாக்ஸ்களுமாக இருந்தன,பெயரை கிப்ட் பாக்ஸ் என வைத்து விட்டு அதற்கு காசு வாங்குகிறார்கள் என மேலோங்கி நிற்கிற வருத்தம் தவிர்த்து வேறொன்றும் இருப்பதில்லை, வெடி வாங்குகிற சமயங்களில்/

இரண்டொரு தடவை இங்கு வெடி வாங்கியிருக்கிறான்,வீட்டில் பிள்ளைகள் கூட சலித்துக்கொள்வதுண்டு,ஏன் இதை வாங்குகிறீர்கள் என/

இதில் ஒன்றுகூட வெடிக்கிற ரகம் இல்லை,எல்லாம் மத்தாப்பு புஸ்வாணம் ரகமாய் இருக்கிறது.பொட்டு வெடி வெடிக்க நாங்கள் என்ன சின்னப் பிள்ளை களா என்ன என பொய்க்கோபம் காண்பித்து கேலி செய்வார்கள்.அவர்களுக்கு தேவையெல்லாம் சர வெடி சார்ந்த ரகங்கள் தௌஸன் வாலா, பைவ் தௌ ஸன் வாலா டென் தௌஸன் வாலா என நிற்கிறார்கள்.

அவர்களைப்பொறுத்த அளவில் டமார் டமார் என சப்தம் எழுப்புகிற ஒன்று தான் வெடி ரகங்களை சேர்ந்தது என நினைக்கிறார்கள்.அதனால்தான் இத்த னை படோடோபங்களும் இத்தனை செலவுகளுமாய் ஆகிப்போகிறது. ஏகத் துக்குவிரவிக்கிடக்கிறமனோ நிலையும்,எதிர்பார்ப்புகளும் சேர்ந்து இப்படியாய் ஆகிப்போகிறது.இவனுக்கும் அப்படியெல்லாம் வாங்கலாம் என ஆசைதான் .ஆனால் பட்ஜெட் அனுமதிப்பதில்லை. தவிர காசை கரியாக்குவது இவனைப் பொறுத்தஅளவில்பிடிக்காதவிஷயமாகஆகிப்போகிறதுதான்.ஆகவேகட்டாயம் உயர் ரக வெடிகள் என வாங்குவதை விட்டு விட்டு பாக்ஸ் வாங்கி வந்து விடுகிறான்.பிள்ளைகள் வைதாலும் பரவாயில்லை என்கிற நினைப்பில்/

பார்த்திருந்த பார்வையை வெடி பார்சல்கள் மீதிருந்து எடுத்து கடைக்குள்ளாய் பரவவிட்டபோதுதான் தெரிந்தது.அது வெங்காயம் மட்டும் விற்கிற கடையாய் இல்லை.வாழை இலைக்கட்டுகள், தேங்காய்கள்,நார்ப்பெட்டி, விளக்குமாறு,,,, என கலந்து கட்டி விற்கிற கடையாய் இருந்தது.

பெரும்பாலும்ஞாயிறுகளின்காலைஇந்தப்பக்கம் வந்தால் கண்டிப்பாக வாழை இலை வாங்கிக்கொள்வான்.இவன் போய் கேட்பதே நாலு பேர் சாப்பிட என்று தான் கேட்பான்.வீட்டில் வந்து பிரித்துப்பார்த்தால் இலைகள் கொஞ்சம் கூடுதலாகத்தான் இருக்கும்.ஆனால் இவன் உரியதற்கு மட்டுமே காசு கொடு த்திருப்பான்.அந்தஉரியது உயர்ந்தது போல் ஆக்கப்பட்டு இவனுக்கு பெருமைப் பட்டுத்தெரியஅடுத்தடுத்தநாட்களிலும்அது போல்வாங்கப்பழகிக் கொண்டான். கடைக்காரரும் சிரித்துக்கொள்வார்.அந்த சிரிப்பும் பெருமிதமும் மிகுந்து தெரிந்த நாட்களில் பழகிய கடைக்கு இன்று மாலை போயிருந்த போதுதான் இன்னுமா இருக்கு என்கிற கேள்வியே அவரது பேச்சின் துவக்கப்புள்ளியாய் இருந்தது.

மழை ஓய்ந்திருந்தது.சிறு தூறலாய் ஆரம்பித்து பெரு மழையாய் நின்று பெய்து ஓய்ந்திருந்த மழை கால்களில் ஆரம்பித்து பேண்ட சட்டையை நனைத்திருந்ததாய்/

ஒட்டியிருந்த ஈரம் உடலை நடுக்கியது.ரோட்டின் ஓரங்களில் பள்ளமாய் பார்த்து ஓடிய நீர் கடைகளின் தாழ்வாரங்களிலிருந்து சொட்டிக்கொண்டிருந்த நீரை வா வா என்றது.குழாயடியில் ஓரமாக ஒதுங்கிய நாய் மழை நின்று போனதைஅறிந்து ஓடியது.பாத சாரிகளும் இருசக்கர வாகனர்களும் எவ்வளவு சீக்கிரமாய் அப்படி முளைத்திருந்தார்கள் எனத்தெரியவில்லை.

ரோட்டை அடைத்த கூட்டமாய் நக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.இதைப் பார்த்த வாறே கடைக்காரரிடம் நன்றி சொல்லிவிட்டு நகர முற்படும் போதுதான் இவனுக்கு எதிர்தாற் போல் கடை வாசலில் நின்ற வயதான பாட்டி ஐயா ஒரு கிலோ சின்ன வெங்காயம் வேணும்யா,,,பேத்தி ஊர்லயிருந்து வந்திருக்கா,,, நாளைக்கு ஞாயித்துக்கெழம இல்லையா,,,,தாயில்லா புள்ள அதுக்கு நாக்குக்கு ருசியா ஏதாவது செஞ்சி குடுப்போம்ன்னுதான் வந்தேன். வந்த யெடத்துல மழை பேஞ்சிருச்சி.பெய்ஞ்ச மழைக்கு ஒரு கடையில ஒதுங்கி நின்னுட்டு மழை நின்னதும் வெளியே வந்தேன்,நான் ஒதுங்கி நின்ன கடை முன்னாடி ஒரே சகதி.கடைய விட்டு வெளியே வந்து சகதியில படாம கால் வச்சவ அப்பிடியே வழுக்கி விழுந்துட்டேன் மட்ட மல்லாக்க,,,/

சேலையெல்லாம்ஒரேசகதியாப்போச்சி/நல்லவேளையாஇங்க தண்ணிக் கொ ழாய் இருந்துச்சி.அதுல கொஞ்சம் ஒடம்பையும் சேலையையும் கழுவீட்டு வந்தேன்.விழுந்தெந்திச்சதுலயும் ,சகதியக்கழுவுனதுலயும் கையில வச்சிரு ந்த காச எங்கிட்டோ விட்டுட்டேன்.

கடை தெரிஞ்ச கடைதான்னாலும் கடன் சொல்லி வாங்க மனசில்லாம மருகி மருகி வாரேன் எனச்சொன்னவளை ஏறிட்டவனாய் வெங்காயம் வாங்கி அவளது கையில் கொடுத்தனுப்புகிறான்.

அவள்போகும்போதுமறக்காமல்சொல்லிவிட்டுச்சொல்லிவிட்டுச்செல்கிறாள்.  தம்பி அடுத்து ஒங்களப்பாக்கும் போது காசக்குத்துர்றேன் என,,,,,/

மழை ஓய்ந்து வானம் வெறித்திருந்தது.

Jan 3, 2017

பேப்பர் மடக்கு,,,,,,,,

மடக்கப்பட்டிருந்த காகித்ததின் நீள அகலம் எவ்வளவு எனத்தெரியவில்லை. அதன்மடக்குகள்எத்தனைஇருக்கும் என பிரித்துப்பார்க்கவும் தோணவில்லை,

என்ன பேப்பர் இது ,எப்படி இங்குவந்தது.அதை ஏன் அங்கு கொண்டு போய் வைத்ர்திருக்கிறார்கள் ,வைத்தது யார் தெரிய வேண்டும் முதலில்,அதை மடக்கி ஏன் வைக்க வேண்டும்,மடக்கலின் மத்தியம் வைத்த பேப்பர் ஏதோ டிசைன் கொண்டு உருவாகப்பட்டது போல் இருந்தது,

இது போலான வேலைகளை சின்னவள்தான் செய்வாள்,எதோ ஒரிகாமி என்கிறார்கள்,பேப்பரிலேயே செய்யும் பொம்மையை அப்படிச்சொல்கிறார்கள்.

மேலும் மேலை நாடுகளில் அது ஒரு கலையாகவே அளார்ந்து வருகிறது எனச்சொன்னார்நண்பர்ஒருவர்,இவனும்அவ்வப்பொழுதுநீயூஸ்பேப்பர் பார்க்கை யிலும் பார்த்திருக்கிறான்,

பேப்பரில்கலைஞாயிறு அல்லது ஓவியம் சம்பந்தமான பகுதியில் இவன் கண் டதுண்டு,

அந்நேரம் அது போலாய் செய்து பார்க்க ஆசைப்பட்டு மனம் துடித்ததுண்டு. அது அந்நேரமே அவ்வளவுதான்,விட்டு விட்டு மற்ற வேலைகளைப் பார்க்கப் போய் விடுவான்.

அலுவலகம்வீடு,பிரச்சனை,இத்தியாதி,இத்தியாதிஎனமூழ்கிவிடுகிற அன்றாட நகர்வுகளில் மாட்டிக்கொள்கிறவனாய் ஆகிப்போனபின்பு,,,,,நியூஸ் பேப்பர் அதில் பார்த்த,படித்த கட்டுரை ஓரிகாமி,பேப்பரில் கலைவண்ணம் என்கிற இத்தியாதி,இத்தியாதிகளெல்லாம் மறந்து போகும்,

முதலில் யார் வைத்திருப்பார்கள் இந்தப்பேப்பரை எனகேட்டுவிடுவது சாலச் சிறந்ததுஎன்கிற நோக்கில் மனைவியிடம் கேட்கிறான்,மூத்த மகனிடம் கேட்கி றான், இளைய மகளிடம் கேட்கிறான்,அனைவருமே ஒன்று சொன்னது போல் இல்லை என்கிறார்கள்.

அதோடுநிறுத்திக்கொண்டால் பரவாயில்லை,நீங்கள்தான் ஏதாவது பேப்பரைக் கொண்டு வந்து வைக்கிறீர்கள்,அதில் போன் நம்பர் குறித்துக்கொண்டு வருகி றீர்கள்,அல்லது ஏதாவது முகவரியை எழுதி வைத்திருக்கிறீர்கள், இல்லையா னால்ஏதாவதுஅலுவலகக்குறிப்புஎன குறித்து வைத்துக்கொண்டு வருகிறீர்கள், அது என்னமோ ஏதோ அதன் முக்கியத்துவம் என்னவோ என நாங்களும் எடுப்பதில்லை அதை/

அது போலான பேப்பர்கள் சேர்ந்து சேர்ந்து சேர்ந்து,,,,,,ஒரு வழியாய் இப்படி குப்பை போல் ஆகிப்போகிறதுதான் இந்த இடத்தில்,ஆகவே அதை முதலி அப்புறப்படுத்தப்பாருங்கள் என இந்த நேரத்தில் வலுவானதொரு கோரிக்கை வைக்கிறோம் தங்களிடத்தில்.

நீங்கள் மட்டும் யூனியன்,நிர்வாகம்,பேச்சுவார்த்தை என்கிற அடிப்படிடையில் கோரிக்கை கோரிக்கையாய் வைத்து போராடும் போது அப்படி கோரிக்கை வைக்கும் தங்களிடம் நாங்கள் ஒரு கோரிக்கை வைக்கக்கூடாதா,,,,,,?என்கி றதில் ஒன்று சேர்ந்து கொண்ட அனைவருடன் பேச்சுக்கு செவி மடுத்து தூங்கிவிட்டு மறு நாள் ஓட்டத்தில் கலந்த போது எல்லாம் மறந்து போக இப்பொழுது,,,,,,

ஏறிட்டுப்பார்க்கிற அளவு உயரம் கொண்ட ஷெல்பில் மூன்றாவது அடுக்கில் செல் போன் வைக்கிற ஸ்டேண்ட் அருகே இருந்தது,பேப்பர்.

ஸ்டேண்ட் எல்லாம் ஒரே தூசி,முன்பு கீ பேட் போன் புழக்கத்தில் இருந்த காலத்தில்வாங்கியஸ்டேண்ட்,மரமும்இல்லை.பிளாஸ்ட்டிக்கும்இல்லை, இரண் டும்கலந்ததுமாயும்அதுஅல்லாததாயும்இருந்தது,ரெண்டு கெட்டானாய், ஆனால் பார்க்க அழகாவே இருந்தது ,

ரெண்டு கெட்டான்கள் பார்ப்பதற்கும்,உபயோகிப்பதற்கும் அழகற்றுத் தான் இருக்க வேண்டுமா என்ன,,,?

அந்தபோன்கள் உபயோகத்தில் இருந்த போது வாங்கினான்,இரண்டு செல் போன்களுக்கு இரண்டு ஸ்டேண்ட்கள்/

,டச் போன் வந்து விட்ட இப்பொழுது அது வெறும் ஞாபகார்த்தப் பொருளாய் மட்டுமே வீட்டில்/

ஞாபகார்த்தப்பொருள் சரி,அதன்மீது படிந்துள்ள தூசி என அதைப்பார்க்கிற போதெல்லாம் அவன் மனது அவனைக் கேட்டு செல்லாமல் இல்லை.

செல் போன் ஸ்டேண்ட் அருகில் இருக்கிற பேப்பரை எடுத்து பார்க்கவும் இல் லை, அதன் அகல நீளம் எவ்வளவு எனத்தெரியவும் இல்லை.அதில் இருக்கிற மடிப்புகள் உத்தேசமாக எவ்வளவு இருக்கும் என்பதை இவன் ஊகித்துக் கொள்ள கொஞ்சம் நேரம் ஒதுக்குங்கள் என கேட்க வேண்டும்.

மிகச்சரியாக நாற்சதுரம் கொண்ட பேப்பரை அல்லது அது அல்லாமல் ஏதோ முனை செவ்வகமாக,நீளமாக இருக்கிற பேப்பரை கையில் எடுத்துவிட்டால் போதும்,அல்லது கீழே கிடப்பதை பார்த்து விட்டால் போதும், அதை எடுத்து சாதா கப்பலிலிருந்து கத்திக்கப்பல் வரை எல்லாம் செய்த காலமெல்லாம் உண்டு,

அதுவும் பறக்கும் கப்பல் செய்வது என்றால் ரொம்ப இஷ்டம், சாதாகப்பலுக்கு நாற்சதுரமான பேப்பரில் நான்கு மடிப்புகள் போதுமானது,கத்திக்கப்பலும் அப்ப டியே,ஆனால்பறக்கும்கப்பலுக்கென்றால் மடிப்புகளும் முனைகளும் கொஞ்சம் கூடும்.

அதனால் என்ன,கூடிவிட்டால் கூடி விட்டுப்போகிறது, பேப்பரை எடுத்து மடித்து கப்பல் செய்கிற மெனக்கெடல்தானே இங்கு முக்கியம்.இவனுக்குத் தெரிந்த அரசின் உயர் அதிகாரி ஒருவர் இப்படித்தான் கண்ணில் காண விடமாட்டார் பேப்பரை.எடுத்து மடித்து ஏதாவது உருவம் செய்து விடுவார்.

முக்கியமாக அவரிடம் ஏதாவது பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது கூட அப்படித் தான் ஆகிப்போவதை கண்டுவிடுவான் கண்கூடாக,அவரும் அதை மறைத்து வைத்தெல்லாம் செய்ய மாட்டார்.

டக்,டக்,டக்,,,,,,,,,கையும் கண்ணும் மனதும் ஒன்று சேர்ந்து உருவாக்கிய கூட்டுருவாய் மடமடவென செய்த ஏதோ ஒரு உருவம் அவரை திருப்பதியி ஆழ்த்திய திருப்தியோடு இவன் உட்பட எல்லோரும் பேசிக்கொண்டிருக்கீற மேஜை மீது வைப்பார்,

அவர் அது போலாய் உருவம் செய்து வைத்த கணத்தில் மறந்து போகும், பேசுகிற பேசப்போகிற பேசி விட்ட எல்லாமும்,,,/

அது போலான தருணங்களில் அவரை வியந்து பார்ப்பதுண்டுதான் இவன், இவரிடம் குடிகொண்டிருக்கும் குழந்தைத்தனத்தை,,,/

அது போலான குழந்தைத்தனம் கொண்டு யாரேனும் பேப்பரை மடித்து ஏதா வதுஒரு உருவம் செய்ய முயற்சித்திருக்கக்கூடும்,யாராக இருக்கக்கூடும் அது என்கிற நோக்கில் மனம் நிரம்பிய கேள்வியுடன் பேப்பரை கையிலெடுத்து பிரித்துப்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதுதான் அருகில் வந்து சொல்கிறாள் இளைய மகள்.

அப்பா நீங்கதானே முந்தா நேத்து இந்த பேப்பர வச்சி என்னவோ உருவம் செஞ்சிக்கிட்டு இருந்தீங்க,,,,,/

மடக்கப்பட்டிருந்த பேப்பரின் நீள அகலத்தையும் அதன் மடக்குகளையும் பிரித்துப்பார்த்த திருப்தியில் இப்பொழுது இவன்/

Jan 1, 2017

இனிதாட்டும் 2017,,,,,


அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல் வாழ்த்துக்கள்.

இனிதாட்டும் 2017,,,,,,,,/