Feb 23, 2017

பசும்புகை,,,,,/

நான்முனியசாமி,நான் ஒரு தனியார் துறை அலுவலகத்தில் பணி புரிகிறேன். நான் பணிபுரிகிற அலுவலகத்தின் கிளைகள் நமது மாவட்டத்திலேயே பத்திற்க்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் இருக்கின்றன.வளர்ந்து பூத்து காய்த்த மரம் தனது கிளைகளை அளவாக விரித்திருப்பது போல/

இதில் பூவுக்கு ஒரு மணம்,காய்க்கு ஒரு மணம்,இலைக்கு ஒரு மணம் இவை தாங்கி விரிந்திருக்கிற கிளைகளுக்கு ஒரு மணம்,

மணத்தில் இவைகளே இத்தனை காண்பிக்கிற பொழுது இவைகளை தன்ன கத்தேஅடைகொண்டிருக்கிறவேருக்கு தனி மணமும் கெட்டிசமும் இருக்கும் தானே,,,,?இருக்கிறது,

இருந்தது,கிழக்குமேற்கு,,,,,,,,,என்கிறதொடர்ச்சியான தன் திசையில் பிடிவாதம் காட்டி எத்திசையானாலும் காலூன்றி நின்று விட்ட மரம் துளிர்த்து வளர்ந்து கிளைபரப்பி பூக்களையும் பிஞ்சுகளையும் காய்களையும் கனிகளையு மாய் தந்து பலனாகி நிற்பது போல காட்சி தந்து நிற்கிற உயிர் நிறுவனங்களுள் ஒன்றாய் எமது நிறுவனம் என்றால் மிகையில்லை.

என்ன இல்லை என்கிறீர்கள் எமது நிறுவனத்தில்,,,,,,?பொது மக்களுக்கான சேமிப்பு குறைந்த வட்டியில் வழங்கப்படுகிற கடன்,வைப்பு நிதி பெட்டக வசதி,,,,,என எக்ஸட்ரா எக்ஸட்ராவாய் எல்லாம் சுமந்து தன் நலம் பாராது பொதுமக்களுக்காய் உழைத்துக் கொண்டிருக்கிற நிறுவனம் என்னையும் ஊழியனாய் தக்க வைத்துக் கொண்டுமாதச்சம்பளம் வழங்கிக்கொண்டிருக் கிறது.

அந்தச்சம்பளத்திலிருந்துதான் தங்களது ஆயுள் காப்பீட்டுநிறுவனத்தில் பாலிசி எடுத்துஅதைசேமிப்பாகமாதச்சம்பளத்தின்மூலம்பிடிதரம்செய்யவைத்திருந்தேன்.

ஒரு பாலிசி அல்ல,இரண்டு பாலிசி அல்ல மொத்தம் ஆறு பாலிசிகள் எடுத்தி ருக்கிறேன்.அதில் நான்கின் பத்திரத்தை அடகு வைத்து தங்களது நிறுவனத் தில் கடனும் வாங்கியிருக்கிறேன்.

அரண்மனைக்கு ஆயிரம் பாடு என்பது போல மாதச்சம்பளம் வாங்குகிற மத்திய தர வர்க்கத்தினருக்கு இருக்கிற செலவுகளும்,போக்குவரத்துகளும் சொல்லி மாளுவதில்லை எளிதில்/அந்த மாளாததின் ஒரு பகுதியாய் ஏறி விட்ட தேவைக்கான செலவை சமாளிக்க தங்களது நிறுவனம்தான் அந்நேரம் மானம் காத்து கை கொடுத்ததாக/

கொடுத்த கையின் ஈரமும் ,அதன் வடுவும் காய்ந்து போனாலும் அதன் நினைவுகள் மட்டும் இன்றும் அப்படியே மனம் நிரம்பிப்போய் இருப்பதாக/

இன்னும் இன்னுமாய் அப்படியே இருக்கிற துளிர்விட்ட நினைவுகளின் கை பிடித்துகொண்டிருந்தவேளையில்தான்தங்களதுநிறுவனத்திலிருந்துஒற்றைக் குரல் தாங்கிய ஒரு போன்.

“சார் காப்பீட்டு நிறுவன மேலாளர் பேசுகிறேன்,தங்களது பாலிசி ஒன்று முடிந்து விட்டது.முடிந்து விட்ட பாலிசியின் பணத்தை தங்களுக்கு அனுப்ப வேண்டி தங்களது வங்கிக்கணக்கு மற்றும் இதர விபரங்கள் உடனடியாகத் தேவை எடுத்து அனுப்பவும்” எனக்கூறி போனை வைத்து விடுகிறீர்கள்.நானும் ”சரி சார்,மேற் கூறிய விபரங்களை கூறியமைக்கு நன்றி இதோ உடனே அனுப்பிவிடுகிறேன் சார்,”,,,,எனகூறிவனாய் முடித்துக் கொள்கிறேன் பேச்சை/

நன்றல்ல நன்றன்று,நன்றானவைகள் நன்றாகவே என்கிற கூற்று நன்றித் தனத்துடன்,,/

நீங்கள் முடிந்ததாய் சொல்லிய பாலிசியை முதன் முதலாக எடுத்த போது நான் கமுதியில் வேலை பார்த்தேன்.

கண் முழியாத கோழிக்குஞ்சாய் அப்பொழுது எங்கள் நிறுவனத்தின் அந்த ஊர்க்கிளையில்போய் பணிக்குச்சேர்கிறேன்.

பணிக்கு சேர்கிற அன்று வேஷ்டிதான் கட்டிக் கொண்டு சென்றேன். ஏனென் றால் எனக்கு பேண்ட் போடத்தெரியாது.அது நாள்வரை எனக்கு பேண்ட் சொந் தமாகி இருக்கவில்லை.

“கண்ணைதிற என்று சொன்னால் வாயைதிறக்கிற”,,,,, அளவிற்கேயான விபரம் தெரிந்த ஒரு கிராமத்து அப்பாவி விவசாயக்கூலியான எனக்கு அது நாள் வரை சொந்தமாகியிருந்ததது இடுப்புப்பட்டியில் அழுக்கேறிப்போன இரண்டு சிவப்புடவுசரும், ஒரு காக்கிக்கலர் டவுசரும் இரண்டுநூல்துண்டுகள் மட்டுமே/ சட்டை என உருப்படியாய் எதுவும் கிடையாது.

இப்படியானநாளில்தான்பணிக்குச்செல்லஅழைப்பு வருகிறதுதபாலில்/ வந்தது தபாலா அல்லது எனது சகோதரி எனக்களித்த உயர் ரக பணிப் பிச்சையா என்பது இந்தக்கணம் வரையிலுமாய் புடிபடாத புதிராக,,,/

வந்து விட்டது தபால்,பணி இந்த ஊரில்,இன்ன நேரம், இன்ன தேதியில் அங்கிருக்க வேண்டும் நீ,,..,,, என பணி உத்தரவு சுமந்து வந்த கடிதத்திற்கு பணிவுகாட்டி செல்ல வேண்டும் இரண்டு நாட்கள் கழித்து என்கிற நிலை வருகிற போது நாளெல்லாம் தன் மென்னி நோக குடும்ப பாரத்தை தன் தலை மீதிருந்து இறக்கி வைக்காமல் சுமந்த எனது தாய் எனக்கு எடுத்துத் தந்த இரண்டு ஜோடி வேஷ்டி சட்டைகளில் ஒற்றை ஜோடியை எடுத்து என் மேனி போர்த்திச் செல்கிறேன்.

அப்பொழுதெல்லாம் தழையத்தழைய வேஷ்டி கட்டியோ முழுக்கை அரைக் கை அல்லது டீசர்ட் இன்னும் இத்தியாதி இத்தி யாதியானரகங்களில் சட்டை போடுகிற பழக்கமற்றவனாய் நானும் ஆகித் தெரிகிறேன்.

இப்பொழுது போல தலைகீழாக பேண்ட சட்டைகளை அணிந்து கொள்கிற பழக்கம் கொண்டவனாக அப்பொழுது இல்லை,

ஏ வி பீ ஸ்டோர் ஸிலும் திருப்பதி ரெடிமேட்ஸிலுமாய் மாறி மாறி எடுத்த ஆடைகள் என்னை அலங்கரிக்கவும் என் உடல் போர்த்திக்கொள்ளவுமாய் உதவுகின்றன.

அப்படி இன்று உதவுகின்ற ஆடைகள் போல் அன்று என்னிடம் இல்லை.அது போல் கேட்டறிந்தவனாயும் இல்லை.

அப்படியான அப்பிராணியாய் ஒரு வேஷ்டி சட்டையுடன் போய் இறங்கிய என்னை அந்நிறுவனம் எப்படி பணிக்கு இழுத்துக் கொண்டதோ அது போல அந் நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்த எம்மார்பி சார்,அழகர் சார்,,,,,,,உட்பட ஆறு பேர் தங்கியிருந்த அறையும் என்னை தக்கவைத்துக் கொள்ளவும் தங்க வைத்துக் கொள்ளவுமாய் செய்கிறது.

வேலை வேலை வேலை,,,,,,என்கிற சுழற்சி முடிவுற்று சாப்பாடு தங்கல் என வருகிற சமயங்களில் நாங்கள் தங்கியிருக்கிற ரூம்தான் என்னை அடை கொண்டு காத்து நின்றது.

அது போலாய் காத்தலின் ரகசியங்களை தன்னுள்ளே அடைகாத்து வைத்துக் கொண்டும்,என்மேல்பிரியம் கொண்ட அண்ணன் எம்மார்பிஎன்னும் அட்சரத் தின் அருகில் ஒட்டிக்கொண்டுமாய் இருந்த நாட்களில் எனக்கு அறிமுகமான நண்பராய் இன்சூரன்ஸ் ஏஜெண்ட் ராஜேந்திரன் இருக்கிறார்.(பொதுவாகவே ராஜேந்திரன் என்கிற பெயருக்கும் இது போலான பணிகளுக்கும் ஏதேனுமாய் ஒற்றுமை உண்டுதான் போலும்.இன்சூரன்ஸ் ராஜேந்திரன்,பால்பண்ணை ராஜேந்திரன்,பீடிக்கடை ராஜேந்திரன்,நியூஸ் பேப்பர் போடுகிற ராஜேந்திரன்,,,, ,,,,,,என ராஜேந்திரன்களை சுமந்த பொழுதுகளின் நகர்வது,,)

அவர்தான் சொல்கிறார் ,ஒரு சிக்கனமான திட்டத்தின் முன் வரைவை என் முன்பாக வைத்தும்படம்வரைந்துமாய்,,/அதற்குஉடன்எம்மார்ப்பிஅண்ணனை சேர்த்துக் கொண்டுமாய்/

‘நீங்கள் வாங்குகிற தினசரி ஊதியத்திற்கு ஏற்றார்போல் ஒரு இன்ஸூரன்ஸ் பாலிசி ஒன்று எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்,மாதாமாதம் வெறும் இருபத்தைந்து ரூபாய் கட்டினால் போதும்,நீங்கள் மாதக் கடைசியில் சம்பளமாய் வாங்கப் போகிற மொத்தத்தொகையில் நீங்கள் கட்டப்போகிற இருபத்து ஐந்து ரூபாய் என்பது சிறிய அளவே,கடலில் கரைத்த அளவுகூட அல்ல,ஒருசிறு டபராவில் கிள்ளிப்போட்ட பெருங்காயத்தின் அளவே/ கட்டுங்கள், பிரயோஜனப்படும் பின்னாளில்,,,,,,,” என அவர் அன்று சொல்லிகையெழுத்திட்டுக் கொடுத்த அந்த பாலிசிதான் இப்போதைக்கு முடிவடைவதாய் பட்டுத் தெரிகிறது.

அப்படி கையெழுத்து வாங்கிய அவர் என்னிடம் கேட்டு வாங்கிய விபரங்கள் தவிர்த்து ரிக்காடாய் வேண்டும் சில விஷயங்கள் என கேட்டு அது அந்நேரம் கைவசம் இல்லாமல் போக அவரே எனது சொந்த ஊரையும் அதன் உள் விலாசத்தையும் கேட்டுத்தெரிந்து கொண்டு எனது கிராமத்திற்கே போய் வாங்கி வந்துவிட்டார்.

அப்படியாய் அவர் போய் வாங்கி வந்த தினத்திலிருந்து மூன்று தினங்கள் வரை வாய் ஓயாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தார்,”ஊரின் வயல் வெளிகளையும் அதன் மீதாய் நிரம்பி பாவித்தெரிந்த பச்சைபசேல் காட்டிய நெற்பயிரையும், அதை ஒட்டித்தெரிந்த பெரிய பரப்பளவிலான கண்மாயையும் இது நாள்வரை சினிமாவில்தான் பார்த்திருக்கிறேன்,இப்பொழுது நேரில் பார்த்த வியப்பு விலகாமல் இன்னும் இருக்கிறேன்” என பேசிக்கொண்டே இருந்தார் வாய் ஓயாமலும் தண்ணீர் குடிக்காமலும்/

அப்படியாய் அவர் அன்று படம் வரைந்து விளக்கிக்கூறி வாங்கிய பாலிசிதான் இன்று முடிவடைந்ததாக தாங்கள் கூறியதன் மூலமாய் அறிகிறேன்.

அதுமட்டுமல்ல,அந்த அறிதலுக்கு நன்றிக்கடன்பட்டவனாயும் ஆகிக்கொண்டு முனிசாமி ஆகிய நான் தாங்கள் கேட்ட விபரங்களை தங்களது நிறுவனத்திற் கு அனுப்புகிறேன்,



நன்றி வணக்கம்,

                                                                     இப்படிக்கு என்றென்றும் அன்பு மறவாத,,,,,,,,,,

                                                                     முனியசாமி ,எஸ்

Feb 22, 2017

வேக்காடு,,,,,/



நான்கே நான்கு இட்லிகள்.
குவித்து வைத்தால் கெட்டியாகித்தெரியும்,
விரித்து வைத்தால்
கையகலமாய் மலர்ந்து சிரிக்கிற
பூப்போலத்தெரியும்.
அதுவே ஒன்றன் மீது ஒன்றாய் வைத்தால்
அடுக்கு குலையாத மல்லிகைப் போலிருக்கும்,
இதற்காகத்தானே இட்லியை
மல்லிகைப்பூவிற்கு ஒப்பிட்டார்கள்…?
நல்ல உவமானம் போலவே தெரிகிறது,
உண்மை பட்டுத்தெரிந்த உவமானம் .
இட்லி என்கிற ஒற்றைச்சொல் தாங்கிய
ஒன்றின் மீது இவ்வளவு பார்வை களை
செலுத்தினால் தாங்குமா இட்லி
அல்லது அதை கொண்டு வந்து
வைத்தவர்கள்தான்தாங்குவார்களா….
இது போலானநளினப் பார்வைகளை,,,,?
தெரியத்தான் இல்லை சரியாக,,,,/
பூத்துக்கிடக்கிற வெண்பஞ்சு மேகங்களில்
ஒன்றிரண்டு யாருக்கும் தெரியாமல்
ரகசியமாக தரை இறங்கி வந்து
வேகவேகமாய் இத்தட்டில் அமர்ந்து கொண்டதோ,,,?
இதில் யாருக்கு முதலில் பாராட்டைதெரிவிப்பது
இட்லியை இதுபோல சுட்டெடுத்த கைக்கா,
இல்லை இட்லியை தட்டில் கொண்டு வந்து வைத்த கைக்கா
தெரியவில்லை சரியாக,,,/
சரி இரண்டும் வேண்டாம்,
வந்தோம் உட்கார்ந்தோம் சாப்பிட்டோம் என
நினைத்துக்கொண்டு போக வேண்டியதுதானே பேசாமல்,,,
என நினைத்தவனாய்  கடை விட்டு வருகிறான்
சாப்பிட்ட இட்லிக்கு காசைக்கொடுத்துவிட்டு,,/.

Feb 21, 2017

வெளிச்சக்கோடு,,,,,

 
இடுப்பும், தலையும் அவளது. குடங்கள் யாரது எனத் தெரியவில்லை.தண்ணீரு டன்தலையில்ஒன்றும், இடுப்பில்ஒன்றுமாய் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு அவள் எட்டெடுத்துவைக்கிறஒவ்வொருஅடிக்குமாய்குடத்திலிருந்துஅலம்பி,அலம்பி சிதறித்தெரிக்கிற தண்ணீர் துளிகள் மென்மழை தூரல்போல் அவள் மீதும் அவளது புடவை மீதுமாக பட்டுத்தெரித்துதரைதொடுகிறது. 

தரை தொட்ட தண்ணீரை உள்வாங்கி உறிஞ்சிக் கொண்ட மண்ணுக்கு எவ்வ ளவு தாகம் என தெரியவில்லை, பார்த்தகனத்தில்தண்ணீராய் இருந்தது மண் குடிக்க உள் போனது எப்படி என எண்ணத் தோணுகிற வாஸ்தவத்தைசற்றே தள்ளிவைத்துவிட்டுபார்த்தால்வழிந்ததண்ணீரில்பட்டுமின்னியவெயில்ஏதோ  சொல்லிப்போவதாகவும்,அழகு காட்டி நிற்பதாகவும்தெரிகிறது. 

முனிசிபல்தண்ணீர் வருகிற தினங்களில் அவளுக்கு பிரச்சனையில்லை.

அது அல்லாத நாட்களில் குடங்களை தூக்கிக்கொண்டு ஒவ்வொரு இடமாக அலையவேண்டியிருக்கும்.

சுப்புலட்சுமியக்கா வீட்டுக்கு சரசக்கா வீட்டுக்கு,மல்லிகா டீச்சர்வீட்டுக்கு,
போலீஸ்க்காரர்வீட்டுக்கு,நடராஜன்சார் வீட்டுக்கு,சுந்தர்ராஜ் சார் வீட்டுக்கு, தங்கம் மேடம் வீட்டுக்கு,,,,,,என அவள் அன்றாடம் தூக்கி சுமக்கிற தண்ணீரின் வரிகள் அவளது உடலில்வழித்து கோடு வரைகிற நேரம் அவளது எண்ணம் வேறொன்றாய் இருக்கிறது.

லாட்ஜ் அய்யாகிட்ட கேட்டு பத்துக்கொடம், ரயில்வே கேட்டுக்கிட்ட இருக்குற ஆஸ்பத்திரியில சொல்லி பத்து கொடம்,அப்புறம் வாட்டர் டேங்குல போன ஒரு பத்து கொடம்,மத்தாயு பங்களாவுல பத்து கொடம்,,,,,,,,,,,என அன்றாடம் அவள் நாற்பது குடங்கள் வரை தண்ணீர் சுமக்கிறாள். அனைவரது வீட்டுக்கு மாக சேர்த்து.

குடத்துக்கு இவ்வளவு என பேச்சு, அல்லது கணக்கு.பிளாஸ்டிக் குடம்தான். அதுஇருக்கும்முப்பதுகுடங்களுக்கும் மேலாக/

வீட்டுக்காரர்கள் கொடுக்கிற காசில்தான் இவள் தண்ணீருக்கும் காசு கொடுத்து விட்டு தனக்கும் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

தண்ணீர் பிடிக்கிற சில இடங்களில் கரிசனப்பட்டு காசு வாங்க மாட்டார்கள் சமயத்தில்/

இதைவீட்டுக்கார்கள்கேள்விப்பட்டோமோப்பம்பிடித்தோவிட்டால் போதும்,
மறுநாள்அவள்குற்றவாளிக்கூண்டில்நிறுத்தப்பட்டுவிசாரிக்கப்படுவாள்
"அதான்ஓசியாதண்ணிகுடுத்தாங்களாம்லஅந்தயெடத்டுலஅப்புறம் என்னடி
எங்ககிட்டகாசுவேண்டிக்கெடக்குகொடத்துக்குஇவ்வளவுன்னு" எனவாய்க்கு
வந்த படி பேசுவார்கள்.

“இதுகஇப்பிடித்தான்க்காஎவ்வளவுசெஞ்சாலும்நன்றிவிசுவாசம் இருக்காது.
இதுலசெலவுக்கில்ல,வீட்லகஷ்டம் உதவி செய்யிங்கண்ணு பொலம்பல் வேற,

“இவ மினுக்கிக்கிட்டு,மினிக்கிக்கிட்டு அந்த லாட்ஜ்ப் பக்கம் போகும் போதே தெரியும்க்கா.இந்தமாதிரிஏதாவதுஏடாகூடமாசெய்வான்னு.இப்பஅது சரியாப் போச்சு எனவரம்பு மீறிய வார்த்தைகளும், செல்லரித்து புழுப்பூத்துப்போன சொற்களுமாய் வந்து காதில் நாராசமாய் துளைக்கிற வேளைகளில்மனம் பொறுக்கமாட்டாமல்சம்பந்தப்பட்டவர்களுடன்சண்டைபோட்டிருக்கிறாள்.

சண்டைபோட்டமறுநாளிலிருந்துதண்ணீர்குடங்கள்அவர்களது வீட்டுக்கு
சுமக்க வேண்டிய வேலையிருக்காது அவர்களது வீட்டிலிருந்து வருகிற காசு
நின்று விடும் என்கிற போதும் கூட/

பின்னே எவ்வளவுதான் பொறுப்பது இவர்களது பேச்சை,அவள் முன்பே சொல்லியிருக்கிறாள் மிகவும் நாகரீகமாகவும்,நாசுக்காகவும்.

“அம்மா நான் ஒங்க வீடுகளெல்யெல்லாம் தண்ணியெடுத்து வைக்கிறது சரிதாம்மா,ஒங்கக்கிட்ட கைநீட்டி அதுக்காக காசு வாங்குறேங்குறதும் நிஜம் தாம்மா,அதுக்காகஎன்னையஏளனமா பேசிப்புடாதிங்கம்மா,மனசு தாங்கா தும் மாஎனக்கு.தாயில்லாமவளந்தபுள்ளநானு.எனக்குகூடப்பொறந்தவுன்னுஅக்கா, தங்கச்சிங்க யாரும் கெடையாது.இந்த வீடுகள்ல ஏன் அம்மா வயசுல இருக்கு றவுங்களும்,ஏங்கூடப் பொறந்த பொறப்புகளா நான் நெனைக்கிறவுங்களும் இருக்காங்க,பாத்து கொஞ்சம்சூதானமாபேசிங்கன்னால்லேநான் புரிஞ்க்கிரு வே ம்மா”என/

ஆனால்அதையும்மீறிஇப்படிபேச்சுகள்சாக்கடையாய்வந்துவழிந்தோடுகிறநேரங் களில்வேறுவழிதெரியாமல்சிலிர்த்தெழுந்துவிடுகிறாள்.

அந்தமாதிரிசமயங்களில் காம்பவுண்டே வந்து அவளை சமாதானம் பண்ணும், பாதி முறைப்புடன்,மீதி முனைப்புடனுமாய்/

அவளுக்குத்தான்தெரியும்இந்தவீடுகளுக்கெல்லாம்தண்ணீர்பிடித்துகொண்டு வந்து சேர்ப்பதற்கு அவள் படுகிற பாடு.

எத்தனைபேச்சு,எத்தனைஏளனம்,எத்தனை இழிவு உடம்பை கிழித்து ஊடுரு வுகிற எத்தனை பார்வைகள்,,,,,,,,,என இன்னும் இன்னுமான அத்தனையையும் மீறி அவள்அங்கு நிலை கொண்டு பார்க்கிற வேலைஅவ்வளவு சுலபமானதாய்  அவளுக்கு இருந்ததில்லை.

ராமசாமிரோட்டின்முக்கிலிருக்கிறடீக்கடையிலிருந்துராதாகிருஷ்ணன்காம்ப வுண்டில்இருக்கிறவரிசைவீடுகள்வரைஅவள்தான் குத்தகை.

டீக்கடைகளுக்குதண்ணீர் சுமப்பதில் ஒரு சின்ன சௌகரியம்.ஓசியில் வடை வாங்கிக்கொள்ளலாம்,வீட்டில்பிள்ளைகளுக்குஆகிக்கொள்ளும்.

சாப்பாட்டுக்கும்ஆகிப்போகும்.ஓசியாககிடைக்கும்டீயில்சமயத்தில் பசியாறிக் கொள்ளலாம். 

காலையில்இரண்டுகுடங்கள்.தேவையேற்படுகிறநேரங்களில்தேவைப்படுகிற வீடுகளுக்குமாலை நேரங்களிலும் அவள் தண்ணீர் கொண்டு வந்து தருகிறாள்.

மெலிந்து,சிவந்த மேனியில்வலுக்கட்டாயமாக வீற்றிருக்கும் அந்தக் குடங்க ளை தினசரி காலையிலும்,மாலையிலுமாக அவள் சுமந்தாளா அல்லது குடங் கள் அவளைசுமந்ததா என தெரியாத அளவிற்குஇருந்த அவளது வாழ்வில் இடுப்பும் தலையும் அவளது.

ஆனால்அவள்சுமக்கிற குடங்கள் யாருடையது எனத்தெரியவில்லை/

Feb 17, 2017

சிதறல்களாய்,,,,,,





தெருவிற்குள் செல்லும் போது மழை/
கட்டிடத்திற்கு நீர் ஊற்றிக்கொண்டிருக்கும்
பணியாள்/
          ##############
கால் முளைத்த பூக்கள் இரண்டு
நடை பயின்று செல்கின்றன,
அட தெருவோரம் சென்ற  நாய்க்குட்டிகள்
இரண்டு கருப்பொன்றும் வெள்ளையொன்றுமாய்,,,/
          ###############
தெருமுனையில் வாய் திறந்து கிடக்கிறது பள்ளம்.
வீடு ஊன்ற தோண்டப்பட்ட அஸ்திவாரக்குழி/
          ###############
வழியெங்கிலும் கைபற்றி வந்த நாணம்,
படர்ந்து பரந்திருந்த மேகக்கூட்டம் பின் தொடர்வதாய்,,,,/
          ################
உடற்பயிற்சி ஆரம்பமாகிவிட்டது
தெருவில் இருக்கும் வேகத்தடையில் ஏறி இறக்குறது
இரு சக்கரவாகனம்/
          #################
பூவுக்குள் பூகம்பம்,
கீரைக்காரப்பாட்டி சண்டையிலிறங்கி விட்டாள் 
குடித்துவிட்டு வந்து தெருவில் சப்தமிடுபவனுடன்/
              ###############
பச்சாதாபப்பார்வையுடன்  அவர்/
விற்காமல் தேங்கிக்கிடக்கிற காய்கறிகள் கடையினுள்ளே,,,,/
              #################
முடங்கிப்போனது பிழைப்பு
விற்காத வியாபாரம்/
               ##############
   
  
         

Feb 13, 2017

14 லுகளில்......

கடைக்காரருடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதுதான் தெரிகிறது,

இது ஒன்றும் புதிதில்லை,விலை ஏறிப்போவதும் இறங்கித்தெரிவதும் சகஜம் தானே,,,, இதில் ஆச்சரியம் கொள்ள என்ன இருக்கிறது என பேச்சை தொடர்ந் தவாறாய் வாங்கிய காய்கறிகளை விட பையின் கனம் கூடுதல் பட்டுத் தெரிந்ததாய்/

தக்காளி ஒருகிலோ,உருளைக்கிழங்கு அரைக்கிலோ,மொச்சைக்காயும் ,பச் சைப் பட்டாணியும் அரை அரைக்கிலோ,என வாங்கி முடித்த பின்னாய் ஞாபகம் வர எப்பொழுதும் வாங்கும் புடலங்காயும்,சுரைக்காயும் ஞாபகத் திற்கு பார்த்துக்கொள்ளலாம் நாளை என விட்டு விட்டவனாய் வாங்கியவை களுக்கு பணம் கொடுத்துவிட்டு திரும்பிய போது கவனிக்கிறேன்,

கடையில் வயர் கூடையுன் காய் கறி வாங்கிக்கொண்டு நின்ற பெண்ணை,, என்னுள் உரை கொண்டிருந்த எங்கோ பார்த்த அவளை ஞாபக அலைகளில் திரும்பத்திரும்பவுமாய் கொண்டு வர முயற்சி செய்து பார்த்த போது அட, நம்ம,,,,,,,,

நரை கூடி மூப்பு எய்தி இருந்த அவளை ஏற்றிட்டவனாய் சிறிது நேரம் பார்த்துவிட்டு கண்களில் நீர் தழும்ப வந்து விடுகிறேன்,

என்றோ எப்போழுதோ என் மனதில் குடி கொண்டு என் மனம் வியாபித்த காதலியின் நினைவுடன்,,,,,,/

தினங்களை விடுத்து காதலைக்கொண்டாடுவோம்/

Feb 12, 2017

பகிரப்படாதவையாய்,,,,,

          
எல்லாவற்றையும் எல்லோரிடமும்
எப்பொழுதுமாய் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைதான்.
ஆனால் பிடித்திழுக்கிற துரதிஷ்டமும்
 தகுதியும் தராதரமும் தலைமையுமான
 உயர் மாண்புகள்
பகிர்தலை துரத்தி தள்ளிப்போகச்செய்து விடுகிறதுதான்.
இப்படியாய் பகிரப்படாதவைகளாய்

 ஏகபட்டது காற்றின் கனம் தாங்கி 
அதில் கலந்து ரூபமற்று அரூபமாய் 
காட்சியளித்தவாறாய் என் காதல் உட்பட,,,,/
                           ############
                               காதல்,,,,

அவளிடம் பகிர்ந்து கொள்ளாமால்
வேறு யாரிடம் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும் நான்,,?
என்னிடம் பகிர்ந்து கொள்ளாமல்
வேறு யாரிடம் போய் பகிர்ந்து கொள்வாள் அவள்,,,?
குடும்பவிஷயங்களையும் அது தாங்கிய முதிர் காதலையும்,,,,./

                                      ##############
                                         குடும்பம்,,,,,,

அரிசி பருப்பு அரசலவு,குடும்பம் பட்ஜெட் பிள்ளைகள்,படிப்பு வேலை வாய்ப்பு ,திருமணம்,
இது தாண்டி காதல் என்ன வேண்டியதிருக்கு என்பவர்களின் கேள்விக்கு அது தாங்கித்தானே இதுநாள்வரை நகர்ந்திருக்கிறது குடும்பம் என்போமாக,,,,/

                                      ###############
                           கலந்தலைந்த காதல்,,,,

எல்லாம் தெரிந்திருந்த எனக்கு காதலிக்கத்தெரிந்திருக்கவில்லை
அந்த இளம் பிராயத்தில்/
அதனாலென்ன பரவாயில்லை நண்பர்கள் மற்றும் தெரிந்தவர்களிடம் கேட்டுத்தெரிந்து கோள்ளலாம் என்றால் அவர்களும் அது விஷயத்தில் பெரிய பூஜியமே என படம் வரைந்து காட்டினார்கள்,
உறவினர் சிலரும் அதையே முன் மொழிய வெறுத்துப்போன நான் அந்தப்பெண்ணிடம் கேட்டு விட அவளும் அதையே சொல்கிறாள்.
அது நாள் வரை காற்றில் கலந்தலைந்த காதல்
முழு உருப்பெற்று அங்கு நங்கூரமிட்டதாக காட்சிப்படுகிறது அன்றிலிருந்து,,,/

Feb 11, 2017

அரிசி வெளியிடை,,,,,,,

சமையலறையில் போய் அமர்ந்து கொண்டு அதெல்லாம் செய்யாவிட்டால் என்ன,,,?

அரிசி பருப்பு எண்ணெய்இன்னும் இன்னுமாய் இதரவான தண்ணீர்க் குடங்கள் கேஸ் ஸ்டவ் காய்கறிகள் சமையல் பாத்திரஙக்ளெல்லாம் குடி கொண்டுள்ள அங்கு போய் அமர்ந்து இதைச்செய்யாவிட்டால் என்ன,,,?என்கிற கேள்வி இவன் முன்பாக வந்து நின்ற போது சமையலறையைப்பற்றி எழுதும் போது அங்கு போகாமல் வேறெங்கு போக,,,/சொல்லுங்கள் என்கிறான் மனதினுள் ளாக,/

அரிசி மூட்டை வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்திற்கு அருகாக அமர்ந்து கொண்டு தான் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறான்.

லைட் போட்டுக்கொள்ளவில்லை,பகல்தானே இருக்கிற வெளிச்சம் போதும் தானே எனநினைத்து காற்றாடியை மட்டுமாய் சுழலவிட்டுக்கொண்டு அமர்ந்து விட்டான்,

இப்பொழுது தோணுகிறது, எழுதுவதற்குகொஞ்சம்வெளிச்சம் போதவில்லை என/போதவில்லைஎன்பதை விட வெளிச்சம் இருந்தால் தேவலாம் போல தோணியது.

பல நேரங்களில் பல விஷயங்களில் இருந்தால் போதும் என நினைப்பது தவிர்க்க இயலாமல் போவதே,/

எழுந்திருந்து லைட்டைப்போடப்போகும் போதும் லைட்டைபோட்டுவிட்டு அம ரும் போதும் பக்கத்தில் இருக்கிற அரிசி மூட்டை தன்னை இடிக்காமல் ஜாக் கிரதை காட்டி அமர வேண்டும் எனத் தோணுகிறது.பார்த்து பார்த்துப்பார்த்து என்கிற சொல்லை மனம் தாங்கி அருகாமை காட்டி அமர்ந்து விட்ட போதி லும் கூட அமரப்போகிற சற்று நிமிட இடைவெளிக்கு முன்னாக அரிசி மூடை வைத்திருந்த மேஜைக்கு அருகாய் அதன் இடை வெளியில் சுவரை ஒட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த வயர் கூடை இடைவெளி விடாமல் இடித்தாய்ப் பட்டது,

இடைவெளிவிடாமல்இடித்துரைப்பதுஎன்பது இதுதானோ,,,,?

இப்பொழுதுபரவாயில்லை,சொன்னவுடன் அல்லது அதற்கு மறு நாளில் அரிசி வந்து விடுகிறது,

முன்பெல்லாம்மொத்தமாகஒருமூடைதூக்கிவிடுவான்,இப்பொழுது அப்படியில் லை,போதும் ஐம்பது கிலோ மூடை ,மொத்தமாக தூக்குவதில் இருக்கிற சிரமம்என்னவென்றால் மூடையில் பாதி காலியானவுடன் அரிசி புழுப் பூத்துப் போகிறது.என மனைவி சொன்னதிலிருந்து ஐம்பது கிலோ மூடைதான்,

அரிசி தீரப்போவதற்கு இரண்டு அல்லது ஒரு நாளைக்கு முன்பாகச்சொல்லி விட்டால் போதும்.உடனே கொண்டு வந்து விடுவார்,அதற்கு சௌகரியமாகத் தான் அவரது செல்போன் எண்ணை பதிந்து வைத்திருந்தான்.

அண்ணே,,,,,,,,,என ஆரம்பித்தால் போதும்,இதோ கொண்டு போய் போட்டு விடுகிறேன் அரிசியை என்பார் மனிதர்,அவர் சொன்னது போலவே இவன் வீடு போய் சேர்வதற்கு முன்பாகவே அரிசி போய் சேர்ந்திருக்கும்,

இவனுக்குக் கூட அதில் கொஞ்சம் சங்கடம் இருந்ததுண்டு,கடன் சொல்லி வாங்குகிற கடையில் போய் அவர்களையே கொண்டு வந்து வீட்டில் போய் போட்டு விடுங்கள் எனச்சொல்வதுதான்,அது/

இவன் கூட அரிசி வேண்டும் எனச்சொன்ன கையோடு நானே வந்து தூக்கிக் கொள்கிறேனே எனச்சொல்வான் பலதடவையில்.,வேண்டாம்ன்னே,நானே போய்போட்டு விடுகிறேன்என்பார் கடைக்காரர்.

அவரது சொல் போலவே செயலும் இருக்கும்.இது போலான ஏற்பாட்டில்தான் இடைநிலையில் கொஞ்சம் உழப்பல் வந்து சேர்ந்து போனது.எப்பொழுதும் போல் இவன் அரிசிக்கான தவணைப்பணத்தை கொண்டு போய் கொடுக்கப் போகும் பொழுது கடைக்காரர் இருந்த இடத்தில் வேறேருவர் இருந்தார்,அவர் இவனைகொஞ்சம் விநோதமாகவே பார்த்தார்,மொத்தமாக வாங்கிய அரிசிக்கு மாதத் தவணைப்பணம்கொடுக்கவந்திருக்கிறேன் என்றபோது/

இவனுக்கானால்கொஞ்சமாகக்கூட அல்ல,சற்று மிகை தர்ம சங்கடமாகிப் போ னது.அவரது பார்வையே எல்லாம் சொல்லிச்சென்றது,இவனை அம்மணமாக நிற்க வைத்து வரி வரியாக எழுத்துக்கூட்டி படிப்பது போல் இருந்தது.

“அடசண்டாளப்பாவிகளா,இப்பிடியாஒருவனைப்பார்ப்பது.அவனுக்கும் மானம் ரோஷம் சூடு சொரணை இருக்கும் என்கிற சொற்பதம் கூட தெரியாமல் என நினைத்துக் கொண்டான்,

நினைத்த நினைப்பு ஒருபக்கமாய் இருந்தாலும் கூட பணத்தை அவரிடம்தான் கொடுத்து விட்டு வந்தான்,

பணத்தைகொடுத்தவிட்டஇரண்டு நாள்கழித்து அரிசிக்கடைக் காரரைப் பார்த்த போது நடந்தவற்றை சொன்னான்,

”அட விடுங்கண்ணே அது ஏங் சொந்தக்கதை சோகக்கதை,அதப்போயி இப்ப பேசிக்கிட்டு, அவரு ஏங் சொந்தக்காரருதான்,நா ஏங் சௌகரியத்துக்கு வெளிய போகவர்றநேரத்துலகடையப்பாத்துக்குற நம்பிக்கையா ஒரு ஆள் வேண்டி யதா இருந்துச்சி,சரின்னு கொண்டு வந்து ஒக்காரவச்சேன்,அது பாத்தா இப்பிடி ஆகிப் போச்சி, ஒங்களோட சேத்து பதினைச்சாவது ஆளு இந்த ரெண்டு நாள்ல வந்துசொல்லீட்டாங்க,எனக்கும்கொஞ்சம்சங்கடமாத்தான் இருக்கு,

ஒரு வேகத்துல போயி இப்பிடியே அவர நாலுவஞ்சி வெளியதள்ளீரலாம்ன்னு நெனைப்புதான்.அப்புறமும் மனசு கேக்கமாட்டாமத்தான் இழுத்து இழுத்து வச்சிக்கிட்டுஇருக்கவேண்டியதுஇருக்கு.அவருக்காகஇல்லாட்டிக்கூட அவரோட பொண்ணுக்காக பாக்க வேண்டி இருக்கு.,

”அவமுன்னாடி இந்தக் கடையில வேலை பாத்தா,அவ இருக்கும் போது நான் இந்தக்கடையோட மொதலாளி கெடையாது,அவதான் மொதலாளி/ கடைக்கி வர்ற ஒரு ஜனத்தக்கூட வெளிய விட மாட்டா,சின்னப்புள்ளதான்னா கூட அவள அந்தகடைக்கே பெரிய மனுசி தோற்றத்தோடகாட்சிதந்தா,,,,நான் வாட்டுக்குஅவளநம்பி கடையபோட்டுட்டுப் போயிருவேன்,அவதான் கடைக்கி வர்ற அரிசி லோட யெறக்கி வைக்கிறதுல இருந்து,லோடு மேனுக்கு சம்பளம் குடுத்து கடைக்கி அரிசி கேட்டு வர்ற ஆள்க,,அதுல கடன் ரொக்கம்ன்னு,,,, வந்து நிக்கிறவுங்கன்னு இன்னும் இன்னுமா நெறையபேசிசமாளிச்சி கடைக்கு ள்ளயும்,கடைக்கி வெளியேயும் இருக் குற பிரச்சனைகள சமாளிச்சி யேவாரத் தையும் பாத்துக்குடுத்து கடைக்கு வர்ற ஒரு ஆளக்கூட வெளிய விடாம கட்டிக் காத்து வச்சி நான் கடை போயி சேர்றவரைக்குமா காத்துக் கொண்டு வந்தா கடைய,,,,

“வேலையாளுக்குவேலையாளா,மொதலாளிக்குமொதலாளியா,யோசனை
சொல்றதுக்குயோசனையாளா எல்லாத்துக்குமா தோதா இருந்தா, அவ இருந்த நேரத்துலயேவாரமும்நல்லாஇருந்துச்சி,கடைக்குவர்றவுங்களுக்கும்கொறவில் ல,யாரையும் மனசு நோக பேச மாட்டா,எடுத்தெரிஞ்சி ஒரு சுடுசொல்லும் சொல்லீற மாட்டா,என்னகோவம்வந்தாலும்யெசக்கேடாஏதும்பேசீற மாட்டா,,,, இதெல்லாம் எனக்கு தோதா இருந்துச்சி, இப்ப அது தலை கீழா மாறீப்போச்சி,

”எப்ப அந்தப்பொண்ணு கல்யாணம் ஆகிப்போச்சோ அப்பயிலயிருந்து எனக்கு ஆரம்பிச்சிச்சி தலை வலி, அந்தப்பொண்ணு ஒண்ணும் அப்பிடி பிரமாதமா வெளியஎங்கயும்கல்யாணம்முடிச்சுப்போயிறல,இந்தாபத்துக்கிலோ மீட்டருக் குள்ளஇருக்குறஊருக்குள்ளதான்வாக்கப்பட்டுப்போயிருக்கு/வாம்மா, சம்பளம் வேணுண்ணா கொஞ்சம் கூட போட்டுத்தர்றேன்,ஓங் புருசனக்கூட ஒருஅரிசி மில்லுலசேத்துவிடுறேன்,அவனும்நித்தம்அன்றாடம்கூலிக்குப்போயிக் கிட்டு இருக்குறான்னுதான சொன்னன்னு கூப்புட்டுப்பாத்தேன்,அவ ரொம்ப சங்கடப் பட்டுக் கிட்டே சிரிச்சிக்கிட்டு சொன்ன சொல்லு வாஸ்தவமாத்தான் தெரியுது யதார்த்ததுல பாக்கையில,,,/

“சார் கல்யாணம் ஆகுறவரைக்கும்தான் சார் நாங்க எங்க வசம், அப்பறமெல் லாம் ஒரு டம்ளர் தண்ணி குடிக்குறதுக்குக்கூட அவுங்க கைய எதிர்பாத்துத் தான்நிக்கவேண்டியிருக்கு,அதுமட்டுமில்லாம அவுங்க ஆசா பாசம் என்னவோ அதுதான் எங்க ஆசா பாசாமா ஆக்கிக்கிற வேண்டியதிருக்கு சார்” ன்னா”,,,, கடைக்கி வந்த ஒரு நாள்ல,,,/

சரிண்ணு எனக்கும் நம்பிக்கையா ஒரு ஆள் வேணும் கடைக்கின்னப்ப அவதான் கையக் காட்டுனா, அவுங்கஅப்பன,இப்ப அவரு என்னடான்னா கடை யேவாரத்தகெடுத்துருவாரு போலயிருக்கு. கடைக்கி வர்ற ஆள்ககிட்ட பூராம் ஏதாவது ஏடா கூடமா பேசி அனுப்பி வச்சிருறாரு.சமயத்துல சண்ட கூட போட்டுர்றாரு,வருசக்கணக்குல கடைக்கி வந்து போறவுங்களக்கூட பாக்காம பேசி சண்ட போட்டு சட்டய பிடிக்காத கொறையா அனுப்பி வச்சிர்றாரு,அட இது கூட பரவாயில்ல,எங்க கடை இருக்குற வரிசையில ஒரு அரிசிக்கடை இருக்கு, அந்தக்கடைஓனருஎனக்கு நல்ல பழக்கம்,ஏங்கூட ஒண்ணா படிச்ச வன், வாடா,போடான்னுதான் பேச்சிக்கிருவோம்,அவன் வீட்டு விசேச த்துல நானும் ஏங் வீட்டு விசேசத்துல அவனுமா கைகோர்த்து நிப்போம்/ அப்பிடியாப் பட்டவன்ட்ட போயி இவரு நான் எங்க கடைக்கி வர்ற ஆள்களப் பூராம் கடையில அரிசி இல்லைன்னு ஒங்க கடைக்கி திருப்பி விட்டுர்றேன். நீங்க அதுக்கு எனக்கு ஏதாவது கமிஷன் குடுங்கன்னு கேட்டுருக் காரு,,,,,/ அவன் அவரு சொன்னத கேட்ட நிமிஷத்துல காறி துப்பாதகொறையா அவர திட்டி அனுப்பிச்சிருக்கான்,

“ஏங்கிட்ட கூட அவன் இதச்சொல்லல,கடைக்கி வந்த ஒருத்தர்தான் இப்பிடி இப்பிடி சங்கதின்னாரு, எனக்குன்னா சரியான கோவம்,ஏங் கடையில இருக் குறவரு மேல வந்த கோவத்த விட ஏங்பிரண்டு அரிசிக்கடைக்காரன் மேல தான் ரொம்பக்கோவம், நேராப்போயி என்னன்னு கேட்டப்ப நீ வருத்தப் படுவயின்னுதான் சொல்லலன்னு சொன்னான்,

“அதுமட்டுமில்ல,ஏங் கடை யேவாரம் எனக்கு போதும், அதுக்கே எனக்கு சமயத்துல போதும் போதும்ன்னு ஆகிப்போகுது.இதுல ஓங் யேவாரம் எனக்கு வேணாம்ப்பா,,,,,,,,,ஒருத்தன் வயித்துல அடிச்சி வர்ற காசு நெலைக்காது ஆமா பாத்துக்கன்னான்,,,,,,,,,,அந்த ஆமாம் பாத்துக்கன்ற வார்த்தையை சொமந்துக் கிட்டுபோயிஅவருகிட்ட கேட்டப்ப “மிங்கா மிங்கான்னாரு,,,,,/

சரின்னு இத்தன நாளு வேலை ஏங்கிட்ட இருந்ததுக்கு இந்தான்னு ஒரு தொகையக்குடுத்து அனுப்பி வச்ச ரெண்டொரு நாள்ல அவரு மகன் வந்து நின்னாப்பல,,,, அவன் வந்து நிக்கிறான்,ஆளப்பாத்தா கிங்காங்கு மாதிரி கும் முன்னு ஆறடி ஒச்சரத்துல வந்து நெஞ்சத்தூக்கீட்டு இருக்காப்ல,,,, என்னாடா இதுன்னு எனக்கே ஒரு மாதிரி ஆகிப்போச்சி,,,,,என்ன தம்பின்னு கேட்டது தான் தாமதம்,பொலபொலன்னு அழுதுட்டான்,எனக்கே ஏண்டா கேட்டம்ன்னு கொஞ்சம் சங்கடமாக்கூட ஆகிப்போச்சி,,/,

சரின்னு கடைக்குள்ள கூப்புட்டு வச்சி பேசுனா அப்பா செஞ்ச தப்புக்கு நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்குறேன் , அப்பா செஞ்ச தப்புக்கு நான் என்ன பரிகாரம் செய்யணுன்னு சொல்லுங்க,செஞ்சிதர்றேன்னு சொன்னான் அழுதுக்கிட்டே,,,/ எனக்குன்னா ஒரே சந்தேகமாகிப் போச்சி ,சரி நீ போ வீட்டுக்கு நான் வர்றேன் ஒங்கப்பாவைப்பாக்க,வந்துபேசீட்டுசொல்றேன்னதுக்கு,வேணாம்நீங்க வீட்டுக் கெல்லாம் வர வேணாம்,அங்க எங்கப்பா தண்ணியடிச்சிட்டு உருண்டுக்கிட்டு திரியிறாரு,நீங்க வந்து அசிங்கப்பட்டுகிற வேணாம்ன்னு சொன்னான்.

சரிப்பா நாளைக்கி இல்லைன்னாரெண்டு நாளு கழிச்சி வா,சொல்றேன்னு சொல்லிஅனுப்புனேன்,மறு நாளு காலையில போயி கடை தெறக்க போறேன், வந்து நிக்கிறான் பாத்துக்கங்க,என்ன செய்ய எனக்குன்னா ஒரே தர்ம சங்கட மா போச்சி, சாப்ட் யான்னுகேட்டப்பஇல்லைன்னான், கையிலகாசக் குடுத்து மொதவேலையாபோயிசாப்புட்டுவர்றப்பஒரு டீ வாங்கீட்டு வான்னு சொல்லி அனுப்பீட்டுவிசாரிச்சப்ப அந்தப்பொண்ணு கல்யாணம் ஆகிப் போனதுல இருந்து வீடும் சரியில்லாம போச்சின்னாங்க,அப்பத்தான் புரிஞ்சிச்சி,அவ கடைய மட்டும் இல்லை வீட்டையும் பாத்துக்கிட்டு வந்துருக்கான்னு,,,,அத யோசிச்சி முடிக்கிறதுக்குள்ள வந்துட்டான் சாப்புடப்போனவன்,

“வந்தவன ஒக்கார வச்சி எல்லாம் பேசுனேன், கடை,யேவாரம்,கடைக்கு வர்ற மனுச மக்க,அக்கம் பக்கத்து கடைக்காரங்க,அவங்களோட பழக்க வழக்கம் ன்னு எல்லாம் சொல்லீட்டு கடையில ஒக்கார வச்சிட்டு ஒரு ரெண்டு வாரம் எங்கயும் போகாம அவனோட கூடயே இருந்தேன்,அந்த ரெண்டு வாரத்துலயே புடிபட்டுப்போச்சி,,,,அவன் அவுங்க அக்காவை விட அப்பாவை விட ரெண்டு படி மேல வந்து நின்னான்ங்குறது,

”யேவாரம் மனுசங்களோட பழக்க வழக்கம் எல்லாத்துலயும் மேல வந்து நின்னான்,எனக்குன்னா ஒரே ஆச்சரியம், அடடா ஒரே வீட்டுக்குள்ள இப்பிடி
யான்னு,,,,,,,

சந்தர்ப்பந்தான்ஒருமனுசனஉருவாக்கும்ங்குறதுஉண்மைதான்னுஆகிப்போச்சி,,,,சரின்னு அவனுக்குன்னு ஒரு வண்டி வாங்கிக்குடுத்து யேவாரத்த அவன லைனுக்கு போகச்சொல்லவரச்சொல்லன்னு பழக்கினேன்,நல்லா வந்தான், நல்லா இருக் கான். இன்னும் நல்லாவும் வருவான்னும் தோணுது/

வரட்டும் வாழ்த்துவோம் எனச்சொல்லியவனாய் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறான் சமையலறையில் அமர்ந்து கொண்டு/