17 Jun 2018

சாமியானாக்களின் ஒற்றை வரைவு,,,,

சாவு வீட்டைத்தாண்டித்தான் செல்ல வேண்டியிருந்தது.

இப்படியாய் செல்கிற தினங்களின்பொழுதுகளில் இதையெல்லாம்எதிர் பார் த்துச் செல்வதில்லைதான், ஆனாலும் எதிர்பாரமல் நடந்து விடுவதை கை நீட்டி தடுத்து விட முடிவதில்லைதான்.

பொதுவாக இப்படியாய் அவசரமாகச்செல்கிற காலை வேளைகளில் இவன் போன் வந்தால் பேசுவதில்லை,பையிலிருந்து போனை எடுத்துப்பார்த்து வைத்து விடுவான்,

போன வாரம் மருத்துவரம்மா போன் பண்ணியிருந்தார்,எடுத்து பேச முடியாத இக்கட்டான சூழல்,ஆபீஸிற்கு தாமதமாகிப் போன வேளை.

அப்பொழுதுதான் திறந்திருந்த ரயில்வே கேட்டை முட்டிக் கொண்டும் தெரு முழுக்கவுமாய் இவனின் முன்னும் பின்னுமாய் வந்தும் சென்றும் கொண்டி ருந்த இரு சக்கர வாகனங்களும் சைக்கிள்களுமாய்/

சாலைகளில் இன்னமும் ஓடிக் கொண்டிருக்கிற சைக்கிள்களைப்பார்க்கிற போது சந்தோஷப்பட்டுப்போகிறது மனது.

வீட்டில் நான்கு பேர் இருந்தால் நான்கு அல்லது மூன்று இரு சக்கர வாகனம் என்பதுசர்வசாதாரணம்ஆகிப்போன நிலையிலும் அதைவாங்குவது எளிதாகிப் போன பின்னும் விற்கிற பொருளை கண் முன்னே வந்து கவர்ச்சி பண்ணி காட்சிப்படுத்துகிற போதும் அதை வாங்க வைக்க என்னென்னவோ வழிகளில் எளிது பண்ணி காண்பித்துமாய் வாங்கவைத்தும் விற்றும் விடுகிற போது இது போலான ஆடம்பரங்கள் வீடுகளை அடை கொண்டதிலும் ஆக்ரமித்த திலும் ஆச்சரியம் இல்லைதான்.

கணவனுக்கு ஒரு வாகனம் ,மனைவிக்கு ஒன்று ,பிள்ளைகள் பெரிதாகி நின் றால் அவர்களுக்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு என கடலைமிட்டாய் வாங்கிக் கொடுத்ததுபோல்வாங்கிக்கொடுத்துவிடுகிறபோதுசாலைகளில்வழிகொள்ளா இரு சக்கர வாகனங்களின் ஆக்ரமிப்புகள் காணகிடைக்கிறதுதான்.

அதையும் மீறி இப்படியாய் சைக்கிள்களை பார்க்க முடிவது மிகவும் சந்தோஷமாவும் சற்றே ஆறுதலாகவும்/

சென்ற வாரம்தான் பழைய விலையில் இரு சைக்கிள் வாங்கியிருந்தான். சைக்கிள் பார்க்க நன்றாக இருந்தது,லேடீஸ் சைக்கிள். இவன்ஓட்ட முடியாது தான் ,இருந்தாலும் மனைவிக்கு ஆகட்டும் என வாங்கிப் போட்டான்,

இந்த 45 வயது வரை அவள் அது வேண்டும் இது வேண்டும் என ஆசைப் பட்டுபெரிதாக எதுவும் கேட்டதில்லை,சேலை துணிமணியான போதும் சரி தின்பண்டமான போதும் சரி, வாங்கிவந்து கொடுத்தால் ”எதுக்குப்போயி இப்பிடி காச கரியாகுறீங்க,,” என்பாள்.

அவளின் அந்த ”எதுக்குப்போயில்,,,” இருக்கிற ஈரமும் படர்ந்து பாவியிருக்கிற ஒட்டுதலும் இவனை என்னென்னவோ செய்து விடுவதுண்டுதான்.

”என்ன ஏன்,,,,,,,,,”என்றால் பிரியமாகவும் வாஞ்சை சுமந்த கண்களுடனும் அவள் இவனை பார்க்கிற தருணங்கள் மிக முக்கியம் வாய்ந்ததாய்/

“ஏய்சும்மாக்கெட என்றால் தோளில் சாய்ந்து கொண்டு வாங்கிக் கொள்வாள். பார்றா அம்மாவும் அப்பாவும் கொஞ்சுறத என பெரிய மகள் அருகில் வந்து இருவர் தலையையும் கலைத்து விட்டபடி முட்ட வைப்பாள்.

“ஊம் திரும்புது இளமை,,,,,,”என அவளாக வாய்க்குள் சொல்லிக் கொண்டு அவர்கள் அருகில் இருந்து எழுந்து போகும் போது ஆனந்தத்தில் கொஞ்சம் கண்களில் நீர் கோர்த்து விடும் இருவருக்கும்,அது மாதிரியான நேரத்தில் கண்ணில் தூசு விழுந்தது போலான நடிப்பைக்காட்டியவர்களாய் அப் பக்கம் திரும்பி கண்களைத் துடைத்துக்கொள்வார்கள்,

“ஏய் என்ன இது அழுகை வந்தா அழுதுரு நேர்மையா,அது எதுக்கு முதுகத் திருப்பீட்டு கண்ணக் கசக்குற மாதிரி கண்ணத் தொடச்சிக்கிற,,,,”என இவன் சொல்லும் போது நீங்க மட்டும் என்ன அப்பிடித்தான செய்யிறீங்க,,,” என்பாள்,

”இதுல யாருக்கு யாரு குடுத்து வச்சவங்கன்னு தெரியல,என்ன எங்க ரெண்டு பேருக்கும் அப்பா போல மென்மையான மாப்புள அமையணுமுன்னு ஆசைப் படுறோம், கெடைப்பாங்களா,இல்ல சொல்லி வச்சி ஆர்டர்தான் பண்ணுமா ன்னுதெரியல,,,”என்றவாறே எழுந்து போன பெரிய மகள் சின்னவளையும் கூட்டிக்கொண்டு வந்து கிண்டல் செய்வாள்,

”அதெல்லாம் கெடைக்கும்டி, போங்க போயி படுங்க,இப்பயே கல்யாணம் மாப்புளைன்னு,,,”/ என அதட்டி விட்டு அப்படியே இவனது மடியில் படுத்துக் கொள்வாள்.

புதைத்துக்கொண்டமுகத்திலிருந்து வழிகிற கண்ணீர் இவனது மடியை நனை த்து விடுகிற சமயங்களில் “ஏய் கிறுக்கி என்ன இது ஏன் போட்டுக்கிட்டு,,, இப்ப என்னநடந்துருச்சின்னு இப்பிடி கண்ணீர் விட்டுக்கிட்டு இருக்க,,,,,” என்றால் ”இதைவிட என்ன நடக்கணுமின்னு சொல்றீங்க,என்னைய நாலு அடி அடிச்சிருந்தாக்கூட அழுதிருப்பேனா என்னன்னு தெரியல,இது நானா அழுகை லைங்க தானா வருது,ஏன்னு தெரியல,இப்பயெல்லாம் இது மாதிரி சின்னச் சின்ன சந்தோஷ பொழுதுகள்ல கூட படக்குன்னு கண்ணீரு வந்துருதுற்றத தவிர்க்கவோ தடுக்கவோ முடியல,நல்ல வேளை இது வரைக்கும் புள்ளைங்க முன்னாடிகண்ணீர் சிந்துனதில்ல,ஒங்க முன்னாடிதான் இப்பிடி ஆகிப் போ குது. அதுவும் நல்லதுதான்னு தோணுது,ஒங்களுக்கும் அப்பிடித்தான்னு சொல்லுறீங்க, சரி இதுவும் ஒரு குடுப்பினைதான்னு எடுத்துக்கிருவம்,,,” எனக் கூறி பேச்சை முடித்து விடுவாள்,

பொசுக்கென போய்விடும் இவனுக்கானால், இன்னும் சிறிது நேரம் பேசியிரு ந்தால் இன்னும் சிறிது செண்டிமெண்ட் நீண்டிருந்தால் இன்னும் சிறிது நேரம்ஆனந்தம்காட்டியகண்ணீர்த்துளிகள்மடியைநனைத்திருந்தால் இன்னும் சிறிதுநேரம்சந்தோஷம் கொண்டிருக்கலாம்,,” எனநினைத்துக்கொண்டிருக்கிற நேரங்களில் அவள் சாப்பாட்டுத் தட்டுடன் வந்து இவன் அருகில் அமர்ந்து விடுவாள்.

அக்கணத்தில் பூத்து வெடிக்கிற ஒற்றை மலரின் மலர்வும் எங்கோ கேட்கிற தூரத்துப்பறவையின் கானமும் மனம் பிடித்த இசையும் இவன் மனதை ஆக்ரமித்து நனைத்து விடுவதாய் ஆகிப்போகும்.

இது போல் அடுத்த ஜென்மம் ஒன்று இருக்குமானால் இவளே மனைவியாக கிடைக்கவேண்டும் என அவளிடம் சொல்லும் போது சொல்வாள்,அது எதுக்கு அப்பிடி,நீங்க வேணா பொண்ணா பொறங்க,நான் வேணா ஆணா பொறக் குறேன் ,நீங்க எனக்கு பொண்டாட்டியாவும் நான் ஒங்களுக்கு புருஷனாவும் இருந்துட்டுப்போறேன் என்பாள்,

அவள் சொல்லில் நீண்டு கிடக்கிற நிஜமற்ற சொல்லிருவாக்கத்தை அவள் கண்முண் கீழே எடுத்துப் போட்டவனாய் சாப்பிடுவான். அவள் முகத்தை பார்த்தவாறே,,,/

அவளும் இவன் எதிரில் உட்கார்ந்து கொண்டு சாப்பிடுவாள் வெட்கத்தை சுமந்த படி,,,/

ஒற்றைக்கொன்றையில் பூத்து விடுகிற சிற்று மலராய் மணம் வீசி அழகு காட்டும் வாய்ப்பும் மடியில் முகம் புதைத்து பரஸ்பரம் கண்ணீர் சிந்துகிற பாக்கியமும்கிடைக்கப்பெறுகிற வரம் வேண்டும் வாழ்க்கை முழுக்கவுமாய் என்பதே அவர்களது சாப்பாட்டு நேரத்து வேண்டுதலாய் இருக்கிறது,

வந்தபோனுக்காக இரு சக்கர வாகனத்தை ஓரம் கட்டிய போதுதான் அருகில் வந்த சைக்கிள்க்காரர் இவன் மீது தவறாக இடித்து விடுகிறார்,

இடித்தவர் மீது தப்பு இல்லை,இவன்மீதுதான் தவறு என ஒத்துக்கொள்கிறது மனம்,

இருந்தாலும் இடித்த வேகத்தில் கொஞ்சமாய் தடுமாறி கீழே விழப்போவது போல் தள்ளமாடியவரை கை கொடுத்து தூக்கி விடுகிறான்,

போனை எடுத்துப் பேசும்போதுதான் அது டாக்டரம்மாவிடமிருந்து வந்தது தெரிகிறது,

அவரிடமிருந்து போன் வந்தால் எடுத்து விட வேண்டும்,இல்லையென்றால் அவ்வளவுதான்,என்ன இது போன் வந்தா எடுக்க மாட்டீங்களா என்பதில் ஆரம்பித்து பிடித்து விடுவார்கள் ஒரு பிடி.

பிடிக்கிற பிடியின் இறுக்கம் சமயத்தில் உடும்புப்பிடியாய்க்கூட மாறி உடல் மனம் என வருத்தம் கொள்ள செய்து விடுவதுண்டு,

அது தவிர்க்கவே பெரும்பாலான நேரங்களில் பெரும்பாலான் இடங்களில் பெரும்பாலுமாய் எடுத்து பேசிவிடுவான் உடனடியாக/

அது அல்லாத நேரங்களில் அவர்கள் ஏன் நான் பண்ணிய போனை எடுக்க வில்லை என கோபம் கலந்த கண்ணீரில் வந்து முடிப்பார்கள்.

”இல்லம்மா வேலையின் முக்கியத்துவமும் கிடைக்கப்பெற்ற நேரமும் உங்ககிட்ட பேச என்னை அனுமதிக்கல”என்று சொன்னால் கூட கேட்க மாட் டார்கள்.

அடபோடா இந்த வெட்டிச்சமாதானம்,நொண்டிச்சாக்கெல்லாம் சொல்லாத என் பார்.

இல்லம்மா அது வந்து என சங்கடப்பட்டால் நான் ஒனக்கு சொந்தமா பந்தமா ஒட்டா ஒறவா எதுவும் கெடையாது,பின்ன எதுக்கு நீ வரப்போற ,நான் ஏதோ வீதியில கெடக்குறவதான என கழிவிறக்கம் ஏற்பட அவள் பேசுகிற பேச்சு உண்மையிலுமே இவனை சங்கடப்படுத்திவிடுவதுண்டுதான்,

அவர்களது சொல்லில் பொதிந்திருக்கிற உண்மையை இவன் உணர்கிறானோ இல்லையோ அவர்களது தெருவிற்கு அடுத்ததெருவிலிருக்கிற மூத்த மகன் உணர்வான் என்கிற நம்பிக்கை இவனுக்கு எப்பொழுதும் உண்டு,

இவன் அவனைப்பார்த்து பேசுகிற போதும் சரி சந்தித்து சிரிக்கிற போதும் சரி மற்ற மற்ற நேரங்களில் மனம் விட்டு உரையாடும் போதும் சரி,அவன் இவனது சொல்லை ஏற்று ஆமோதித்தும் அம்மாவை விட்டுக்கொடுக்கா மலும் பேசுகிற ஒட்டுதல் இருக்கும்,

பிறகு என்ன என்றால்,,,”அது வேற ஒண்ணும் பெரிசா எனக்கும் அவுங்களுக் கும் இல்லை,என்னோட கல்யாணத்த அவுங்களால ஏத்துக்குறமுடியல, அந்தப் பொண்ண தொலைச்சி தலை முழுகீட்டு வா,ஒன்னைய ஏத்துக்கிறே ங்குறா ங்க,இவுங்கசொல்லுக்கு கட்டுப்படாம ஏங் விருப்பப்படி லவ் மேரேஜ் பண்ணிக் கிட்டதால நீ எனக்கு வேணாம்ன்றாங்க, வேணாம்ன்னா நான் வேணுமாம். எனக்குவாக்கப்பட்ட ஏங் பொண்டாட்டி மட்டும்வேணாங்குறா ங்க, நான் ஒனக்கு கோர்ட்மூலமாவிடுதலை வாங்கித்தர்றேன்,அவள அத்துக் கிட்டுவா, ஒன்னைய ஏத்துக்கிறேங்குறாங்க,இல்ல நீ இந்த வாசப்படிய மிதிக்க வேணாமுன்னு சொல்றாங்க,அவுங்க சொல்ற படி எப்பிடி செய்ய முடியும், என்னைய நம்பி நானே கதின்னு அவுங்க வீட்ட எதுத்துக்கிட்டு வந்தவள நான் எப்பிடி,,,,,,,?அவ என்ன உயிரற்ற பொருளா ,நெனைச்ச ஒடனே தூக்கி எறியிறதுக்கு,,,? ஆயிரம் இருந்தாலும் ரத்தமும் சதையும் உணர்வும் இருக்குற மனுசி இல்லையா அவ,அவளப்போயி ,,,,,/

“இன்னமும் இவுங்க அந்தக்காலத்துலயே இருந்தா எப்பிடி,,,,?கொஞ்சம் காலத் துக்கு தக்கன யெறங்கி வரணும் என்பது டாக்டரம்மா மகனின் வாதமாய் இருக்கிறது,

சரிப்பா அதுக்காக அவுங்க செய்யிறது சரின்னு நான் சொல்ல வரல,நீ செய்யி றது தப்புன்னும் சொல்ல வரல,அதுக்காக பெத்ததாயி கண்ணு முன்னால ஒத்தையில கெடக்கும் போது ஏங் நீயி இவ்வளவு பிடிவாதம் புடிக்கிறைன்னு தான் தெரியல என்றால்,,,மொதல்ல அவுங்கள ஏங் பொண்டாடிய மனசார ஏத்த்க்கிற சொல்லுங்க ,நான் அந்த வீட்டுள்ள காலடி எடுத்து வைக்கிறேன் என சொல்கிற மகனின் பேச்சை ஒரு சிறு பரிசீலனைக்காக ஏற்றுக்கொள்ள மறுக் கிற அப்பிடியெல்லாம் அந்த தொரை ஒண்ணும் பெரிய மனுசுப்பண்ணி வர வேணாம்.நீ எதுக்கு எனக்காக ஏத்துக்கிட்டு இப்ப அவன் கிட்ட போயி பேசுற, இப்பப் பாரு,ஓங் மூஞ்சிலதான கரியப் பூசி அனுப்பீருக்கான்,

“நீயும் என்ன செய்வ பாவம்.ஏங் மேல ஏற்பட்ட பரிதாபத்தால போயி பேசிரு க்குற,

”ஒனக்கும் குடும்பம் புள்ளகுட்டிகன்னு இருக்குறாங்கப்பா,நீயும் கூட அடிக்கடி எனக்காக வர வேணாம்,என்னைய நான் பாத்துக்கிடுறேன் என டாக்டரம்மா சொல்கிற வேளைகளில் அப்பிடியெல்லாம் இல்லம்மா,ஒங்கள நான் வேற யாரோ மூணாவது ஆளா நெனைக்கலமா,இப்பக்கூட ஏங் வீட்டம்மாதான் ஞாபகப்படுத்துனா,போற வழியில அந்தம்மாவபோயி ஒரு எட்டுப் பாத்துக் கிட்டு வந்துருங்கன்னு,இல்லைன்னா எனக்கு சத்தியமா ஞாபகம் வந்துருக் காது, எனச் சொல்லும் போது கண் கலங்கிப்போகிற டாக்டரம்மா காய்ச்சல் என்றால் கால்பால் தலைவலி என்றால் சாரிடன் என்கிற பேச்சை தன்னக த்தே அடை கொண்டு வைத்திருந்ததால் அவள் டாக்டரம்மா என அறியப் பட்டவர் ஓங் பொண்டாட்டி புள்ளைங்கள இந்த ஞாயித்துக்கெழம லீவுல கூட்டுக் கிட்டு வா,அன்னைக்கி மதியம் கறி எடுத்து ஏங் கையால சமைச்சிப் போடுறேன்.ஓங் பிரண்டோட அம்மாங்குற ஒரே காரணத்துக்காக நீ எனக்கு இவ்வளவு செய்யும் போது நான் ஓங் பொண்டாட்டி புள்ளைங்களுக்கு சமைச்சிப்போடக் கூடாதா,,,?என்பார்.

அந்நேரம் பிறக்கிற வலியும் இன்மையும் புதிது புதிதான அர்த்தங்களை கற்றுத் தந்து விட்டுப் போவதாக,,,/

அன்று இவனுக்கும் இவனது மனைவி மக்களுக்கும் சமைத்துப் போட்ட டாக் டரம்மா அதற்கு பின்னான நாட்களில் டவுனுக்கு மகள் வீட்டுக்கு போய் விட்டார்/

சைக்கிளில் இடித்தவர் மன்னிப்பு கேட்டு விட்டு வந்த வழியில் தொடர்கிற வாய்/

ரயில்வே கேட்டை தாண்டி கேட்டின் வடைக்கடை சந்தைக்கடக்க நினைக்கிற வேலையில்தான் சந்தின் முக்கில் சாவு வீடு கண்ணில் படுகிறது.

நேர்த்தியாக இழுத்துக்கட்டப்பட்டிருக்கிற சாமியானா பந்தல்,அதன் கீழ் போடப் பட்டிருக்கிற பிளாஸ்டிக் சேரில் அங்குமிங்குமாய் அமர்ந்தும் அமரா ம லுமாய் கூடியிருந்த மனிதர்கள்,வழக்கம் போல் ஒதுங்கிப்போய் ரகசியம் பேசு கிறவர்கள்,அங்குமிங்குமாய் ஏதோ ஒரு வேலையாய் ஓடிக் கொண்டிருப்ப வர் கள். ஒன்று போல் அமுக்கி வாசிக்கப் பட்டுக்கொண்டிருந்த பறை ஓசை,,,, எல்லாம் ஒரு சாவு வீட்டிற்கான முன்னறிவிப்பை தந்து கொண்டிருந்தது.

முக்கில் திரும்பியவன் இரு சக்கர வாகனத்தை நிதானித்து நிறுத்தி திரும்பிப் பார்க்கிறான் சாவு வீட்டை,அங்கு தூரமாய் நின்றிருந்தது டாக்டரம்மாவின் மகன் போல தெரிந்தான்.

16 Jun 2018

தொட்டுத்தொடர்ந்து,,,,,,,


ஓடி விளையாடிய தரையின் வெளிகள் புல்பூத்தும் அது கட்டிடம் விளைந்துமாய்,,,/
                           *********
விளைந்து நிற்கிற கட்டிடங்களின் வீர்யங்கள் விளை நிலங்களில் காயடித்து காட்சிப்படுகிறதாய்,,,/
                         *********
காட்சிப்படுகிற காயப்பட்டவைகள் விளை நிலங்களை தின்று பெருத்தவையாகவே,,,/
                  *********
தின்று பெருத்தவைகள் நின்று காட்சிப்படுகிற காட்சி புதுப்புது வர்ணம் காட்டிச்சிரிப்பதாய்,,,,/
                  ********
வர்ணம் காட்டிச்சிரிக்கிற காட்சிகளின் உறைவு நிரப்பப்பட்ட பக்கங்கள் யாவுமாய்,,,/


                           *********
யாவுமாகி நின்ற பக்கங்களின் உறைவு காணக்கிடைக்கிற காட்சி கொண்டதாய்,,,/  
                            ********
காணக்கிடைக்கிற காட்சிகளின் கனம் மனம் சுமந்ததாயும் அது அல்லாததாயும்,,,/
                     *******
அல்லாததாயும் உள்ளாதாயுமாய் உறைகொண்ட காட்சிகளின் உயிர்ப்பு தொட்டுத் தொடர்கிறதாகவே,,,/
                     *********
தொட்டுத்தொடர்கிற பந்தங்களை சுற்றங்களை நட்புகளை மற்றும் தோழமைகளை விட்டுச்செல்லா மனம் ,,/
                              ****************
விட்டுச்சென்றால்தான் என்ன, பட்டுச்சென்றால்தான் என்ன என கேட்கிற நட்பும் தோழமையும் நம்மை சுற்றிய கொடியாகவும் மனமிறங்கிய வேராயும்,,,
                 ********
வேர்களின் பலம் தெரியா விழுதுகளும் விழுதுகளின் பலமறியா வேர்களும் மண்ணையும் மரத்தையும் அடை கொண்ட கவசம் கொண்டு,,,/
                  **********
கவசம் பூண்டவைகளின் உள்ளும் புறமும் அறியத்தரப்பட்டிருக்கிற வெளிகள் பட்டு படர்ந்து காட்சி கொண்டதாய்,,,/
                    **********

காட்சி கொண்டவைகளின் படர்வு உள்ளம் பூரித்தும் அது அற்றுமாய்,,,,/

                       ********
பூரித்த உள்ளங்களின் களிகொண்டாட்டம் உன்னிலும் என்னிலும் நம்மிலுமாய்,,,/
                       ********
களி கொண்டாட்டம் கொண்ட உள்ளங்கள் உடல் பற்றியும் உயிர் பற்றியுமான யோசனையில்,,,,,,/
                    *********
யோசனையின் கொண்டாட்டங்கள் எழுதிச்சென்ற பக்கங்களில் திருத்த நேர்ந்து போகிற பிழை,,,,/
                 *********
பிழைகளாகிப்போனால்தான் என்ன ,,?  எழுதிக்கொடுத்துவிட்டுச் சென்று விடுகிற வாய்ப்பு திருத்தி கொடுத்து விட்டுப்போகிறததுதான்,,,,/
          ********
எழுதுவதும் திருத்துவதுமாய் சென்றடைகிற வாழக்கை வலியதின் பாதையிலும் எளியதின் பாதையிலு மாய்,,,,
                               ********
வலியதிலும் எளியதிலுமாய் மாறி மாறி பயணிக்கிற வாழ்க்கை தன் வலிவு காட்டி காட்சிப்படுவதாய்,,,/
                *********
காட்சிப்படுகிற வலிவின் அழுத்தங்கள் உறை கொள்கிற பொழுதுகள் தன்னிலை காட்டிச்செல்வதாகவே,,,/
                    *********
தன்னிலை காட்டிச்செல்கிற பொழுதுகளின் நகர்வுகள் ஊனிச்செல்கிறவைகள்அழுத்தம்காட்டியே,,,/



11 Jun 2018

மென்துளைக்காற்றாய்,,,,/


காலையில் எழுந்ததும் சமையல் அறை முகத்தில் முழிப்பதுதான் இவனது வழக்கமாய் இருக்கிறது இன்றுவரை,

எழுகிறதுதான் எழுகிறான் ,கொஞ்சம் சீக்கிரமாக எழக்கூடாதா,,,,,? மனைவி யும் சொல்லிப்பார்த்து விட்டாள் ,காலை யில கொஞ்சம் சீக்கிரமா எந்திருக்கக் கூடாதா என,,,/

அவனுக்கு எழக் கூடாது என பெரிய அளவிலான ஆசையெல்லாம் இல்லை, முடியவில்லைஎன்பதேநிஜமாகியும்மிகப்பெரியசங்கடமாகவும் ஆகிப்போகிறது.

”எனக்கு மட்டும் என்ன சீக்கிரம் எந்திரிக்கக்கூடாதுன்னு ஆசையா என்ன, இல்ல எதுனா வேண்டுதலா,,,,?வராத தூக்கத்த எப்பிடி கயிறு கட்டி இழுத்துக் கிட்டா வரச் சொல்ற,,,? என்ன காரணமோ தெரியல ,இல்ல என்ன மாயமுன் னும் தெரியல,இமைகள சேத்து வச்சி கட்டுனாக்கூட வர மறுக்குற தூக்கத்த எங்கிட்டுப்போயி கொண்டு வரச்சொல்ற,,,சொல்லு,,?”

”அது அப்பிடித்தான்னு ஆகிபோச்சி, எனக்குத் தெரிஞ்சி ரெண்டு இல்ல மூணு வருஷம் இருக்கும்,ராத்திரி சீக்கிரம் தூங்கி, காலையில சீக்கிரம் எந்திரிச்சி,

”வட்டமா இருக்குற சுவர்க்கடிகாரம் தனக்குள்ள மூடிஅடை காத்து வச்சிருக் குற சின்ன முள்ளும் பெரிய முள்ளும் அது கூட அலுப்பு காட்டாம கை கோர்த்து ஓடிக்கிட்டு இருக்குற விநாடி முள்ளும் ஒண்ணா சேந்து அம்புக் குறியிட்டு காண்பிக்கிற நேரங்கள் ராத்திரி கொஞ்சம் தாமதமாத்தான் ஆகித் தெரியுது எனக்கு,

“நானும் என்னதான் செய்யட்டும் சொல்லு,படுக்கையில படுத்துக்கிட்டு இமைகள இழுத்து இழுத்து மூடுனாக்கூட தூக்கம் கண்ணுக்கு கிட்டத்துல வந்து கூட எட்டிப்பாக்க மறுக்குது ,என்ன செய்யலாம்,வராதத வம்பா வர வழைக்கலாமுன்னு பாத்தா அது வர முடியாதுன்னு பூச்சிக் காட்டுது. பூச்சிக் காட்டுறது மட்டுமில்லாம எங்கெங்கயோ கூட்டிக்கிட்டு போய் வருது, கூட்டுக் கிட்டு போயிவர்றது என்னெத்தையோ கூடச்சேத்துக்கொண்டாந்து மனசுக் குள்ளஉக்கார வச்சிட்டுப்போயிருது.உக்காந்தத எந்திரிச்சி போக வைக்கி றதுக்குமுன்னாடி போதும் போதுமுன்னு ஆகிப்போகுது,

“ஒண்ணுஅப்பிடி ஒக்காந்த எண்ணங்களுக்கு அடி பணிஞ்சி போக வேண்டி இருக்குது ,இல்லைன்னா அதக்கூட்டிக்கிட்டு சங்கடம் காட்டி அலைய வேண் டியிருக்கு,இத விட்டாஅந்த நேரத்துல இருக்குற வழி ஒண்ணு டீ வி பாக் குறது இல்லைன்னா புத்தகம் படிக்கிறதுதான்,

“இதுல டீ வி பாக்குறதுன்னா வீட்ல தூங்கிப்போன எல்லாருக்கும் சங்கடமா இருக்கும்அவுங்க தூக்கத்துலயிருந்து முழிச்சி யெசகு பிசகா ஏதாவது சாபம் விடுறதுக்கு ,பேசாம புத்தகம் படிக்கிறது பெட்டர்ன்னு புத்தகம் படிக்க ஆரம்பி ச்சிருவேன்,

“அது என்ன புஸ்தகம்ன்னு இல்லை,குமுதம் ஆனந்த விகடன் இல்லைன்னா ஏதாவது மனம் பிடிச்சவங்களோட சிறுகதை தொகுப்பு நாவல்ன்னு எதையா வது கையில் பிடிச்சிக்கிட்டு பாயில சாய்ஞ்சிருவேன்” என்பான் மனைவியி டம்/

தூரத்து ஸ்னேகிதத்தில் கைகோர்க்கிற மித்ரா அக்காகூட கேட்பாள்,”என்ன தம்பி இன்னும் பாயிலையா படுத்துத்தூங்குறீங்க,ஆச்சிரியமா இருக்குப்பாஏங் பேத்திக்கு நாலு வயசுதான் ஆகுது,அவ படுத்துற பாடு அடேயப்பா,படுத்தா பெட்லதான் படுப்பேன் இல்லைன்னா ஓங் தோள்மேலயே படுத்துக்கிறேன்னு வம்பு பண்ணுவா,அவளுக்காக வீட்ல கெடந்த கட்டில்ல ஒரு பெட்ட வாங்கிப் போட்டேன்,அதுகளுக்கு இப்பயே அப்பிடி ஒரு சௌகரியம் கேக்குது பாத்துக்க” என்பாள்.

அது மட்டுமல்லாது உடன் இணைப்பாக கொஞ்சம் கொசுறுகளை சேர்த்து நூல் கோர்த்து விடுவாள்,அவளுக்கு நூல் கோர்ப்பதில் எப்பொழுது கொஞ்சம் அலாதி பிரியம் உண்டுதான்,என்ன கோர்க்கும் நூல் அறுந்து போகாமலும் பசையிட்டு பூசப்படமாலும் மாஞ்சா வகைகளை ஒட்ட வைத்துக்கொண்டு காட்சிப்படுத்தாமலுமாய் இருக்கிறவரை பாதிப்பு யாருக்கும் இல்லை என்கிற அளவில் இவனும் ”சரி சரி என போய் வர்றேன் அக்கா” என வந்து விடு வான்,

மித்ரா அக்காவிற்கு பக்கத்துத்தெரு பூச்சையன் அண்ணன் மீது ஒரு கண், அவன் மீது இருக்கிற ஆசையை தன் தங்கையிடம் சொல்லி வெளிப்படுத்து வாள், இல்லையானால் இருக்கிறதே இருக்கு சினிமாப்பாடல்கள்,பழைய சாவித்திரி ஜெமினிகணேசன் நடித்திருக்கும் காதல் பாடல்களுக்கு இவளுக் காகவே கண்ணதாசன் உயிர் கொடுத்திருப்பதாய் நம்பினாள், நம்புவ தோடு மட்டுமில் லாமல் அவ்வப்பொழுதுகளில் வெளிப்படுத்தவும் தவறுவதில்லை.,

அது மட்டுமில்லை வேறு யார் எழுதிய பாடல்களுக்கும் சரி பி.பி சீனிவா சனும் சுசிலா அம்மாவும் தங்கள் குரலால் உருக்கி ஊற்றியிருப்பது தனக்கா கவே என முழுதாக நம்பினாள்,

அப்படி நம்பவில்லையானாலும் கூட பைத்தியம் பிடித்து விடும் போலிருக் கிறது மித்ரா அக்காவிற்கு.அக்கா என்னக்கா பழைய காதல் நினைவா,,,,, என்றால் இல்லாப்பா என்பாள்,

போக டேய் விடுறா ஒரு அக்காகிட்டபோயி இதெல்லாமா கேக்குறது மடப் பையலே என்பாள்.

”ஆமாமாம் நானா கேக்காட்டியும் கூட நீயா வந்து சொல்லத்தான போற கொஞ்ச நேரத்துல” என்னும் போது சிரிப்பாள் கொஞ்சமாய் வெட்கப்பட்டு.

”அடப்போடாஒனக்கென்னதெரியும்,அவரும் நானும்பெரியஅளவுல ஒண்ணுக் கொண்ணு பேசிக்கிட்டது கூட கெடையாது,எதுத்தெத்தாப்புல பாத்து சிரிச்சிக் கிட்டது கூட கெடையாது,இப்ப இருக்குறது போல அப்பயெல்லாம் வண்டி செல்போனு மத்த ஈ மெயிலு இண்டர்நெட்டுன்னு கெடையாது தம்பி, ஒருத் தருக் கொருத்தரு பாத்துக்குறதுக்குள்ள பாதி உசுர் போயி உசுரு வரும்,

”ஒருத்தரு பார்வைக்காக ஒருத்தரும் ஒருத்தர் பேச்சுக்காக ஒன்னொருத்தரும் நாள்கணக்காக்கூடகாத்துக்கிட்டுஇருப்போம்,ஒருகண்பார்வைக்காகஏங்கிட்டுக் கெடந்த காலங்களெல்லாம் உண்டு,

“அப்பிடியாப்பட்டவர கடைசியா நான் பாத்ததது ஒரு ஹோட்டல்ல வச்சி, என்ன நல்லாயிருக்கீங்களான்னு கேக்க வந்த அவர கேக்க விடாம அவரு போட்டுருக்குற சர்வர் ட்ரெஸ் தடுக்குது, அந்த வார்த்தைய வாங்கி நெஞ்சுக் குள்ள வச்சிக்கிறணுமின்னு நான் தவியா தவிக்கிறேன்,முடியல,

அந்த நேரத்துல,நானு அம்மா ரெண்டு பேரு மட்டும் போருக்கிறோம் கடைக் கி, அப்பயெல்லாம் கடையில போயி சாப்புடுறதுங்குறது பெரிய விஷயம், பஜாருக்கு போயிட்டு வந்த அம்மாவும் நானும் அப்பிடியே கடைக்குள்ள நொ ழைஞ்சிட்டம்,இத்தனைக்கும்பசி கூட பெரிய அளவுல இல்லை,கொஞ்ச நேரம் நடந்தா வீட்டுக்குவந்துடலாம்,அப்பிடி இருந்தும் கூட அன்னைக்கி அம்மா கடைக்கி கூட்டிக்கிட்டுப் போனது எனக்கு மிகப்பெரிய ஆச்சரியமா போச்சி, என்னடா இதுன்னு,,/

”கேட்டாலும் கூட்டிக்கிட்டு போக மாட்டா, இன்னைக்கி என்னஇப்பிடி ரொம்ப கரிசனை காட்டுறான்னுபெரியசங்கடமாப்போச்சி எனக்கு, கேட்டதுக்கு சொ ல்றா இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல வேற வீட்டுக்குப் போகப் போற,”அங்கன இதெல்லாம் வாய்க்குமோ வாய்க்காதோ தெரியல அதுனால இங்க இருக்கும் போதே இதெல்லாம் சாப்புட்டுக்கோன்னாங்க,சரின்னு நானும் மறுப்புச் சொல் லாம சாப்புட்டேன் அன்னைக்கி.ஒரு தோசையும் ரெண்டு இட்லியும் சாப்புட் டதா நெனைப்பு,அதுக்கு போட்ட பில்லே அத்துக்கிட்டு போயிருச்சி/

அவுங்க போட்ட பில்லு தொகைக்குவீட்டுல இருக்குறமொத்தப் பேரும் சமை ச்சி சாப்புட்றலாம்போலிருந்தது.

”ஹோட்டலுக்குள்ள நொழஞ்சதும் கையக் கழுவீட்டு வந்துடேபிள்ள ஒக்காந் தோம் நானும் அம்மாவும்.அவருதான் நாங்க ஒக்காந்துருக்குற டேபிளுக்கு பரிமாறவந்தாரு,என்ன வேணுமின்னு தலைய கவுந்துக்கிட்டே கேட்டவரு ஏங் குரலை கேட்டதும் அப்பிடியே வேர்த்து விறுவிறுத்துப் போனாரு. அடுத் து அவருக்கு பேச்சும் ஓடல, என்ன செய்யிறதுன்னும் தெரியல ,அப்பிடியே கொஞ்ச நேரம் ஆணியடிச்சாப்புல நின்னவரு நகண்டு போயி நடை பொணமா த்தான் எங்களுக்கு தேவையானத கொண்டு வந்தாரு,

“கொண்டு வந்தவரு என்ன இப்பிடி பண்ணீட்ட நான் ஒருத்தன் ஒனக்காக இங்க காத்துக்கிட்டு இருக்கும் போது நீயி வேற வீட்டுக்கு வாக்கபட்டுப் போகப் போறயாமில்லன்னு கேட்டு ஒரு கடுதாசிய எழுதிக்குடுத்துட்டு கெளம்பீட் டாரு,வாழையெலையோடவாழையெலையா ஒரு துண்டுயெலையில அவரு எழுதி கொண்டு வந்துருந்த வாழையெல கடுதாசிய அம்மாவுக்குத் தெரியாம பொடவ முந்தானையில முடிஞ்சி வச்சிக்கிட்டு வந்து வீட்ல கொண்டாந்து படிச்சேன், திரும்பத் திரும்பப்படிச்சப்பவும் கூட எனக்கு புரியாததா ஒண்ணு மட்டுமே அதுல இருந்தது,

“வேற வீட்டுக்கு வாக்கப்பட்டு போறேன்னு எழுதீருக்காறே,அதுதான் மனசப் போட்டு வாதிச்சிக்கிட்டே இருந்துச்சி,என்ன செய்ய நானு,நான் குடியிருக்குற வீட்டுக்குள்ள எனக்கே தெரியாம இப்பிடி ஒரு ஏற்பாடு நடக்கும் போது ரொம்ப வேதனையா இருந்துச்சி,என்ன செய்ய பின்னே இப்பப் போல அப்பா அம்மா முன்னாடி போயி நெஞ்ச நிமித்தி பேசிறல்லாம் முடியாது அந்த நேரத்துல, மிஞ்சி மிஞ்சி போனா எங்க சந்தோஷம் அழுகை சொகம் துக்கம் ,,இன்னும் இன்னுமான்னு நாங்க பகிர்ந்துக்கிட்டு நிக்கிற யெடம் அம்மாங்குற உயிர்கிட்ட மட்டும்தான்.

”அப்பஎங்களுக்கான உயர்ந்தபட்சஉரிமை செலுத்துற யெடமா அவுங்க மட்டும் தான் இருந்தாங்க,அப்பாகிட்ட பேசுறதுங்குறது குதிரைக் கொம்பு.மீறி ஏதாவது வாயத்தெறந்தா என்ன பொம்பளப் புள்ளைக்கு இவ்வளவு நாட்டாமையும் பேச்சும்,,,ன்னு சட்டுன்னு மண்டையில வந்து விழும் அடி,விழுகுற அடி மண்டை தாண்டி உள்ளுணர்வு வரை போயி தைக்கும் அதுக்கு சங்கடப்பட்டுக் கிட்டே எதுவும் பேசுறதில்ல,தவுர அப்ப வீடுகள்ல அவ்வளவுதான் எங்களு க்கான உரிமையும் கூட/”

“இந்தா இருக்குற பத்து கிலோ மீட்டர் தூரம் பஸ்ஸுல போயிட்டு வர்றதுக்கு எங்களுக்கு அனுமதி கெடையாது தெரிஞ்சிக்க,

“அப்பத்தான் சைக்கிள கைக்குள்ளயும் பைக்குள்ளயுமா வச்சிட்டு அலைஞ்சது போல அலைஞ்ச அவரு எனக்குள்ள பெரிசு பட்டு தெரிஞ்சாரு, பள்ளிக் கூடத் துக்கு எங்க தெருவழியாத்தான் போவாரு வருவாரு,அவருக்கு அப்ப இருந்த ஒரே கனவு படிப்பு படிப்பு படிப்புதானே தவிர்த்து வேறெதுவும் பெரிசா இருந் ததா தெரியல, ஆனா அப்பிடியாப்பட்டவருக்குள்லயும் என்னைப்பத்துன ஒரு நெனைப்பு மெல்லிசா ஓடிக்கிட்டு இருந்துக்குங்குறது போகப்போக அவரு நடவடிக்கை மூலமா எனக்கு தெரிய வந்துச்சி,

”அப்பப்ப ஒரு பார்வை,ஒரு சிரிப்பு இவ்வளவுதான் அவரு ஏங் மேல ஆசையா இருக்காருங்குறத வெளிக்காண்பிக்கிறசைகையாஅமைஞ்சி போகும். நானும் இத மொதல்ல பெரிசா எடுத்துக்கிறல எனக்குள்ள எந்தவித பாதிப்பும் ஏற் படுத்தல அது, நாள் போகப்போகத்தான் ஆறாத வடுவா ஆகிப் போச்சி அவரோட பார்வையும் அந்த மெலிசான சிரிப்பும்,/

“அது ஏற்படுத்துன பாதிப்புல இருந்து மீள்றதுக்குள்ள நான் முழுசா என்னை யும் அறியாம அவருக்குள்ள விழுந்துட்டேன்,அவரு கிட்ட என்னைய இழுத்து தது எதுன்னு தெரியாட்டிக் கூட பத்துகிலோ மீட்டர் வரைக்கும் கூட சேந் தடியா பஸ்ஸீல பயணம் பண்ணி போயிக்கிட்டு வந்து பழகாதவ அவரு சைக்கிள் ஓட்டுற ஸ்டைல்லயும் உடுத்தியிருக்குற சோக்குலயும் அசந்து போயிட்டேன்னு சொல்லலாம்.

”அவரு பெரிசா படிச்சி பெரிய உத்தியோகத்துக்குப் போயி கைநெறைய சம்பா திச்சி என்னைய ராணி மாதிரி வச்சி காப்பாத்தனும்ன்னு ஆசையெல்லாம் கெடையாது. அம்பது ரூபாய்க்கு ஒரு நூல் பொடவை எடுத்துக் குடுத்தாலும் போதும் அத கட்டிக்கிட்டு காலம் கடத்தீறலாமுன்னு கனவு காண ஆரம்பிச் சிட்டேன்,

“அவருஅந்த நேரத்துலபத்தாப்பு பாஸ் பண்ணி பி யூ சி போறதுக்காக காத்துக் கிட்டு இருந்த நேரம்,அந்த காத்திருப்புக்கு பலன் கெடைக்காம போச்சி,

”அவுங்க வீட்டுல படிச்சது போதும் இனி ஒன்னைய படிக்க வைக்க எங்களுக்கு வசதி போதாதுன்னு அவர வேலைக்கு அனுப்பனும்ன்னு முடிவு பண்ணீ ட்டாங்க, அவருன்னா பீ யூ சி படிக்கப்போறப்ப போட்டுக்குறக்காக ஒரு பெல் பாட்டம் பேண்டும் கழுதக்காலர் வச்ச சட்டையும் தைச்சிட்டாரு, பீ யூ சி படிக்க அப்ளிகேஷன் வாங்கியும் வச்சிட்டாரு,அதக் கொண்டோயி அவுங்க அப்பா
கிட்ட கையெழுத்து வாங்கப்போகும் போதுதான் அவுங்க இந்த முடிவச் சொல் றாங்க,

அவரும் என்னென்னெமோ கெஞ்சிப்பாத்துருக்காரு அவுங்க அப்பா அம்மா கிட்ட,கெஞ்சுனஅவரு முன்னாடி அம்மாவும் அப்பாவும் குடும்ப நெலைமைய தூக்கிப் போட்டு படமாவிரிச்சிக்காமிச்சிருக்காங்க,வேற வழியில்லாம அரை மனசோட சம்மதிச்ச அவரு ஹோட்டலுக்கு வேலைக்கு போறதுக்கு மொத நாளு பீ யூ சி படிக்கிறதுக்காக தச்சி வச்சிருந்த பெல்பாட்டம் பேண்டையும் கழுதக்காலர் சட்டையையும் போட்டுக்கிட்டு எங்க தெருவழியா ஒரு நா பூரா சுத்திக்கிட்டு இருந்தாரு,சைக்கிள்ல /

“அப்பிடியே அதப்போட்டுக்கிட்டுவேலைக்கும் போயிருக்குறாரு.அந்த ஹோ ட்டல் மொத லாளி இப்பிடியெல்லாம் பேண்ட் சட்டை போட்டுக்கிட்டு வேலை க்கு வரக் கூடாது,ஒனக்குன்னு யூனிபார்ம் தருவோம் அத போட்டுகிட்டுதான் வேலை பாக்கணுமுன்னு சொல்லீற அன்னிக்கோட அந்த பேண்ட் சர்ட் போட் டத விட்டவரு அன்னைக்கி நைட்டே வந்து பேண்டையும் சட்டையையும் தீயில போட்டு எரிச்சிட்டாரு,

அன்னைக்கி அந்த தீயில எரிஞ்சது அவரோட பேண்ட சட்டை மட்டுமில்ல, பரஸ்பரம் ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் வச்சிருந்த எங்க ரெண்டு பேரு ஆசையும் கூடத்தான்,

“அதுக்குப்புறமா நான் இப்ப ஒரு பக்கமா ஓங்கிட்ட நின்னு பேசிக்கிட்டு இருக் கேன், அவரு இப்ப எங்க இருக்காருன்னு தெரியல,ஆனா அவரு ஞாபகம் மட்டும்காத்துல கலந்து மெதந்து வர்ற அலையாட்டம் அப்பப்ப வந்து அலைக் கழிக்கிது,அவருக்கும் அப்பிடித்தான் இருக்குமுன்னு நெனைக்கிறேன், இருக்க ட்டும் மிகைப்பட்டுப் போகாத இந்த நெனைப்புக நம்ம குடும்பங்க மத்தியில இருக்கும்ன்னு நெனைக்கிறேன்,எனச்சொல்கிற மித்ரா அக்கா பீ பீ சீனிவா சையும் சுசீலா அம்மாவையும் கூட்டிக்கொண்டு போகிறாள் இவனுடன் பேசி முடித்து விட்டு/

என்ன இப்பிடி எந்திரிச்சதும் சமையல்க்கட்ட சுத்திச்சுத்திவர்றீங்க எனக்கேட்ட மனைவியிடம் விஷயத்தைச்சொன்னதும் இவனை வாஞ்சையுடன் ஏறிட்ட வள் தோளில் சாய்த்து கொண்டு தலை கோதி விட்டு போய் உட்காருங்கள் டீக்கொண்டுவருகிறேன் என்றாள்.