16 Jul 2019

மைல்க்கல்லிடை மனிதராய்,,,,/

அருளானந்தம்,,,

அருள்,,,

அருளண்ணன்,,,,,,என்கிற உயிர் சுமந்த மூன்று நாமகரணங்களில் எங்கள் எல்லோர் உள் மனதிலுமாய் ஓடோடி வந்து ஒட்டிக்கொண்டது அருளண்ணன் என்கிற பெயரே/.

வெப்பப்பிரதேசத்தின் ஈர மிகு மனிதர்.

அவர் என்னில் உறை கொண்டதும் நெசவிட்டதும் 80 களின் பிற்பகுதியில்/

நான்அப்பொழுதுஎம்.ரெட்டியப்பட்டியில் வேலைபார்த்து கொண்டிருக்கிறேன், வளரிளம் பருவத்து இளைஞனாயும் அரும்பிய மீசையை தக்க வைத்துக் கொள்கிற கவனமிகு பருவத்துடனும்./

மீசை அரும்பிய அளவிற்கு ஆசை அரும்பவில்லை என்பதற்கு காரணம் என்னவெனத் தெரியவில்லை,

அதுவா,மாடு மிதிச்சிருச்சாம்,,,,என்பார்கள் கேலி பேசுபவர்கள்,

இருக்கட்டுமே மிதித்த மாடு இளகிய மனம் கொண்டதாய் இருந்திருந்தால் சேதாரம் ஒன்றும் பெரிய அளவில் இருந்திருக்காதுதானே,,,,?

இப்பொழுது இந்த வார்த்தையை எழுதத்தெரிகிற அளவிற்கு அப்பொழுது பேசும் தைரியமில்லை.(அட இப்பொழுதும் கூட அப்படித்தான் என வைத்துக் கொள்ளுங்களேன்,,,,,)

”அடவிட்றா கைப்புள்ள,,,(அப்பொழுது கைப்பிள்ளை இல்லாவிட்டாலும் கூட,,) மனம் தேற்றிக் கொண்டவனாய் நாட்களை நகர்த்திக்கொண்டும் வேலையில் மனம் ஊன்றிக்கொண்டுமாய்.,,,,/

கடந்தபதினான்காம்தேதி(14.7.2019)ஞாயிற்றுகிழமைஎனதுஅம்மாவின்நினைவு நாள்.

அம்மாவின் நினைவு நாளை நினைக்கும் போது அம்மாவின் பழைய சேலை யை மறக்க முடியவில்லைதான்,

அது பட்டுச்செலியாகட்டும்,நூல் சேலையாகட்டும்,மில் சேலையாகட்டும், அம்மாவின் சேலை என்றால் அதற்கு பெயர் அம்மாவின் சேலை தவிர்த்து வேறொன்றுமாய் இருக்கமுடியாதுதானே,,?

ஆனால் இத்தனையிலும் அம்மா வைத்திருந்த நூல் சேலைதான் எனக்கு மனம் பிடித்ததாய்,,/

பிரிபிரியாய் நூல் கோர்த்தும் ஒரே கலரில் சாயம் முக்கியம் பாவு காய்ச்சி எடுக்கபட்ட நூலில் நெய்த ஆடையாய் இருந்த சேலையை அன்று முழுக்க உடல் போர்த்திக் கொண்டிருந்திருக்கலாம் போலும் எனத்தோன்றியது,

ஆனால் துரதிஷ்டவசமாய் கிடைக்கவில்லை அது,

மனம் நினைத்தது கிடைக்கவில்லையானால் என்ன,கிடைத்ததை வைத்து நினைத்ததை நிறைவேற்றிக்கொள்ள வேண்டியதுதானே என்கிறவனாய் மனம் தேற்றிக்கொள்கிறேன்/

அன்று ராமேஸ்வரம் சென்று எனது தாய்க்கு முதல் திதி செய்ய வேண்டும் என மனம் கீறி முளைவிட்ட ஆசையை தீர்க்க ஆராய்ந்து முடிவெடுத்தோம் எங்களின் கடுமை காட்டும் ஆலோசகர் தலைமையில்/

முடிவெடுத்த நாளிலிருந்து ராமேஸ்வரம் போய் சேரும் நாள் வரை ”புது மண் புது இடம் ,புது மனிதர்கள் புது வாசனை”,,,, அவைகள் சுமந்த புது பழக்க வழக்கங்கள் என்கிற பதட்டம் யாரும் சொல்லாமல் வந்து தொற்றிக் கொள் கிறது லேசாக,,/

அங்கு போய் யாரைப்பார்த்து என்ன செய்து,எங்கு தங்கி எப்படி நினைத்த காரியம் செய்து வரப்போகிறோம் என்கிற மலைப்பு மனம் முழுவதுமாய் மையம் கொண்டிருந்த வேளை,,,/

தவிர்த்து ஊர் மட்டும் புதிதாய் இருக்கப்போவதில்லை.அங்கு செல்கிற தினத் தில்அத்தனை பேரும் தங்குவதற்குநல்லதாய் ஒரு லாட்ஜ் அல்லது காட்டேஜ் வேண்டும்,

அங்கு குறைந்த பட்ச வசதிகளாவது இருக்கிறதா என உறுதி செய்ய வேண் டும்.

அது போக சாப்பாடு ,போக்குவரத்து இதர இதர,,, என யோசிக்கையில் கொஞ் சம் மலைப்பில் விழுத்தெழுகிறது மனம்.

அங்கு மொத்தமாய் தங்குவதற்கு ஒரு வீட்டைகூட வாடகைக்கு எடுக்கலாம். ஒரு நாள் இரண்டு நாட்களுக்கு என அரிச்சலாய் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேனே தவிர்த்து உண்மையில் அப்படி உண்டா இல்லையா என்பது தெரியாது.

அது பற்றி பேச வேண்டும்.அது பற்றி அளாவளாவ வேண்டும்.அது பற்றி விசாரிக்க வேண்டும் கொஞ்சம் விலாவாரியாய்,,,,,என ஒரு மாதத்திற்கு முன்னாய் அந்தப்பேச்சின்முதல் பிரதியில் காலடி எடுத்து வைத்தபோது யாரிடம் கேட்க,,, எப்படி விசாரிக்க,,,,என்ன செய்ய என்கிற எண்ண வடிவுடன் அன்றாடங்களைகடந்து நகன்று கொண்டிருந்த நேரம் மனதில் திடீரென சுழியி ட்டதுபோல் ஞாபகத்தில் துளிக்கிறார் அன்பின் மனிதர் அருளானந்தம் என்கிற அருளண்ணன்.

”ஆகா அருமை வாய்ந்த மனிதரை மனதில் அடை வைத்துக்கொண்டுதானா இவ்வளவுதூரம்மெனக்கெட்டோம்,வெட்கக்கேடு”,,,என தலையில் குட்டிக் கொள்ளாத குறையாய் அவரிடம் தொடர்பு கொண்டபோது ”அட எண்ணன்னே இதுக்குப்போயா இம்புட்டு தூரம் யோசிக்கிற,யாரு யாருக்கோ என்னனெ ன்னெமோ செய்யும் போது ஒனக்கு இது கூட செய்ய மாட்டேனா,,,,,இது ஒருபெரிய விஷயமே இல்ல”,எனவும்”என்னனென்ன வேண்டும், எத்தனை பேர் வருகிறார்கள்,சாப்பாடு எப்படி,?கையுடன் கொண்டு வருகிற ஏற்பாடா இல்லை,கடையிலா,வருகிறவர்களில்முதியவர்,குழந்தைகள் எத்தனை பேர்,,, .உடல் நலமில்லாதவர் யாரேனும் வருகிறார்களா,,?” என இன்னும் இன்னு மாய் விசாரித்தவர் ”ஒன்றுமில்லை,நீங்கள் சொல்வதற்கு தகுந்தாற் போல் ஏற்பாடுகள் செய்து வைக்கத்தான் கேட்டேன், நீங்கள் வருகிற நாள் மணி எல்லாம் சேர்த்துச் சொல்லி விடுங்கள்,,” என்றார்.

”சரி சொல்லிவிடுகிறேன் இரண்டொரு நாட்களில்,,,” எனச்சொல்லி விட்டு பேசிக்கொண்டிருந்த பேச்சை திருகி முடிக்கிறேன் அந்த வெப்பபிரதேச மனித ரிடமிருந்து/

பிரியும் பொழுது 1985 ன் பின் வெயில் காலம்,இப்பொழுது அவரிடம் போனில் தொடர்பு கொண்டு பேசியது 2019 ன் பின் உதிர்க்காலம்,

”ஆமாம் யார் இந்த அருளானந்தம், எப்படி எனக்குப்பழக்கம்,யார் சொல்லி என்னில் குடி புகுந்தார்,,,,,?

அது எண்பத்தைந்தின் பிற்பகுதி,வருடம் முடியப்போகிற நேரம்,அப்பொழுது எம்.ரெட்டியபட்டியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன்,

ஒரு வெயில் நாளின் காலைப்பொழுதாக அலுவலகம் திறந்து பிஸியாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த வேளையாய் ”சார் அப்பாயிண்மெண்ட் ஆர்டர்,,” என அப்பொழுது கிளார்க்காய் இருந்த ராஜா பழனியப்பன் அவர்களிடம் கவரை நீட்டுகிறார்,

அவரும் பிரித்துப்பார்த்து கைநீட்டி கைகுலுக்கியவராய் அவரை அமரச்செய்து விட்டுஅலுவலகத்தின் அனைவருக்குமாய் அவரைஅறிமுகம் செய்விக்கிறார், அதில் மட்டட்டற்ற மகிழ்ச்சி கொண்ட அருளானந்தம் என்கிற அருளண்ணன் தனது பெயர் எழுதப்பட்டிருந்த வருகைப்பதிவேட்டில் ஆனந்தக்கண்ணீருடன் கையெழுத்திட்டுவிட்டுஅன்றிலிருந்து எம்.ரெட்டியபட்டியிலேயே ஒரு மரத்துப்பறவைகளாய்கூடடைந்து தங்கியிருந்த எங்களில் ஒரு புதுப்புறாவாகி ப் போ கிறார்,

நாங்கள் சாப்பிடும் ஹோட்டலிலேயே சாப்புடுகிறார்,நாங்கள் தங்கியிருந்த அறையிலேயே தங்குகிறார்,நாங்கள் பேசுகீற பேச்சில் சிரிப்பில் மகிழ்வில் துக்கத்தில்,,,இன்னும் இன்னுமான எல்லாவற்றிலுமாய் கலந்து கொள்கிறார் அவர்,

அப்படியான கலந்து கொள்ளலும் கலகலப்பும் கைகுலுக்கலுமாய் இருந்த நாள் ஒன்றின் நகர்வில் ”உனக்கு மாறுதல்” என என்னை வேர் விட்ட மண் ணிலிருந்து பிடுங்கி சாத்தூரில் ஊன்றி விடுகிறார்கள்,

அதனால் என்ன அங்கும் மனிதர்களும்,மண்ணும் அவர்கள் சார்ந்த வாழ்வும் தானே,,,,? என்கிற தைரியத்தில் அவரிடமும் உடன் பணி புரிந்த அனைவரிட மும் கை கொடுத்து விட்டுப் பிரிகிறேன்,அவருடன் சிறிதே நாட்களான நட்பையும் தோழமையையும் பிரிந்து,,,,/

நான் சென்ற வேளை நல்ல வேளை என சுப ஓரையில் குறித்திருப்பார்கள் போலும்.

சாத்தூரில்42 பி எல் தெருவைப்பார்க்கிறேன்,அங்கு உறைகொண்டிருந்த தலை வர்கள், தோழர்கள், நண்பர்கள்,,,என இன்னும் இன்னுமானவர்கள் என்னில் ”பாண்டி யன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்கத்தின்” ரத்தமும், சதையும், ஊனும், உயிருமாய் ஆகித் தெரிகிறார்கள்,

அவர்கள் ஊழியர் நலனுக்காய் பாடு பட்டார்கள்,ஊழியர் உரிமை பேசினார்கள், ஊழியர் உரிமை வேண்டி போராடினார்கள், இந்த வங்கியில் பணி புரிபவர்க ளுக்குஇல்லாதிருந்ததைப் பற்றி நிர்வாகத்திடம் எடுத்துரைத்தார்கள்,மறுக்கப் பட்ட சலுகைகள் தங்களது உரிமை என்றார்கள்,

இது உள்ளதுதானே,இது எல்லோருக்கும் பிடிக்கும்தானே,அப்படியாய் மனம் பிடித்துப் போன இடம் உலைக்களமாய் இருக்க,அதில் வார்க்கப்பட்ட ஒருவ னாய் நானும் ஆகித்தெரிகிறேன்,

தலைவர்கள்பி.கிருஷ்ணகுமார்,சோலைமாணிக்கம்,மாதவராஜ்,காமராஜ்என்கிற இன்னும் இன்னுமாய் பெயர் சொல்ல மறந்த பொறுப்பாளர்களின் கடைசி வரிசையில்நானும்கூடவேஅருளானந்தம்என்கிற அருள் அண்ணனும்.

அப்பொழுதெல்லாம் போராட்டம்,போராட்டம் போராட்டம்,,,இதுவே எங்களின் வாழ்வாய் இருந்த நேரம்,

பசித்துக்கிடக்கிற ஒருவனின் எண்ணம் உணவு நோக்கி பாய்வது இயற்கை தானே,,,?

உண்ணா விரதம்,கேட் மீட்டிங்,தர்ணா,ஆர்ப்பாட்டம்,,,வேலை நிறுத்தம்,,,என இன்னும் இன்னுமான பலபோராட்டங்களில்எங்களின்உயிரையும் உணர்வை யும் கலந்து விட்டிருந்த நேரம்.

விடிய விடிய விழித்திருப்போம்,விடிய விடிய பசித்திருப்போம்,விடிய விடிய விவாதித்திருப்போம்.

அப்பொழுதெல்லாம்இப்பொழுதுபோல்செல்போன்வசதிஇல்லை,பஸ் போக்கு வரத்து இவ்வளவு எளிதாய் ஆக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.

ஒருவரை தொடர்பு கொள்வதென்றால் ஒன்று கடிதம் அல்லது தந்தி,இவை இரண்டே வழி,,/

இதையெல்லாம் மீறி தொடர் கன்னியாய் முடியிட்ட மனிதச்சங்கிலி மனம் மூலமாய் அவரை தொடர்பு கொள்கிற சமயங்களில் இதோ வருகிறேன் கிளம்பி என வந்து நிற்பார் சொன்ன நாளின் மறு விடியலில்/

அப்பொழுதெல்லாம் எங்களிடம் பை நிறைய பணம் இருந்ததில்லை,வந்து விட்ட ஊரிலிருந்து திரும்பிச்செல்ல பஸ்ஸிற்கு பணம் இருக்காது,அடுத்த வேளைச் சாப்பாட்டிற்கு என்ன செய்வது என்கிற கேள்வி மனம் முழுக்க தொக்கி நிற்கும்,

இருந்தாலும் இவை எல்லாவற்றையும் சங்கம்(பாண்டியன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்கம்)பார்த்துக்கொள்ளும் என்கிற ஆகப்பெரிய நம்பிக்கை இருந்தது,

அந்த நம்பிகைக்கு சங்கமும் பங்கம் செய்யததில்லை எந்நாளும்/

நான்மட்டுமில்லை,அருள்அண்ணன்மட்டுமில்லைஎங்களைப்போன்றநூற்றுக் கணக்கான ஊழியர்கள்சங்கம் கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடோடி வந்தார்கள்,

என்ன அதில் முதல் வரிசையில் நின்ற பெருமை எனக்கும் அருளண்ணனுக் குமாய் இருந்தது.

வேலை நிறுத்தமா,?தான் வசிக்கும் ராமநாதபுரத்திலிருந்து அதற்கான திட்டமி டலுக்கு சாத்தூருக்கும் விருதுநகருக்கும் வருவார் அருளண்ணன்/

உண்ணாவிரதமா,,,,,?தான் வேலை பார்க்கிற ராமநாதபுரம் ஏரியா கிளைகளி லிருந்து ஊழியர்களை வேன் பிடித்து அழைத்து வருவார் அருளண்ணன், சமயத்தில் தனது கை காசு போட்டும்/

தர்ணாவா,,,?அதே முஸ்தீபுடனும் சற்றும் சளைக்காத வேகத்துடனும் கலந்து கொள்வார்,

ஒண்ணரை மணி நேர வாயிற்கூட்ட ஆர்ப்பாட்டமா,அதற்கும் யோசிக்காமல் தன் செய்நேர்த்தியை செவ்வனே செய்வார்.

இப்படியாய் ரத்தமும் சதையுமான பாண்டியன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்க போராட்டக்களத்தில்தான் எங்களது உறவு வளர்ந்தது,

எம்.ரெட்டியபட்டியில் அவரைவிட்டு பிரிந்ததற்கு அப்புறமாய்சங்கத்தின் நடவ டிக்கைகளில் கூட்டங்களில் ஆர்ப்பாட்டம் மற்றும் தர்ணாக்களில் அவரை நான் பார்க்கிறேன், கை குலுக்குறேன், மனம் கலக்கிறேன்,தோழை பூக்கிறேன், நட்பு கொள்கிறேன்.பேசுகிறேன் சிரிக்கிறேன்,விவாதிக்கிறேன்,ஆக்கப்பூர்வம் கொள்கிறேன்,அவரிடமிருந்து நான் கற்றுக்கொண்டும்,என்னிடமிருந்து அவர் பகிர்ந்து கொண்டுமாய்,,,/

நான் மட்டும்தான் இதைச்செய்தேனா என்றால் இல்லை அவரும் அதையே செய்த மனிதராய் இருந்தார்.

பேசினோம்,விவாதித்தோம்,சங்கம் பற்றி ,சங்கத்தின் செயல் பாடு பற்றி அதன் தலைவர்கள் பற்றி,அதன் உறுப்பினர்கள் பற்றி,அதன் போராட்டம் பற்றி ,அதன் நல் வழி பற்றி, என நேரம் காலமில்லாமல் மணிக்கணக்கு இல்லாமல் குடும்பம் சாப்பாடு தூக்கம் என்கிற காலவரையறைக்குள்ளாய் அடைபட மறுத்து பேசினோம் பேசினோம் பேசி கொண்டே இருந்தோம்.

விவாதித்தோம்,விவாதித்தோம்,விவாதித்துக்கொண்டே இருந்தோம்,

ஆக்கபூர்வமாய்யோசித்தோம்யோசித்தோம்யோசித்துக்கொண்டேஇருந்தோம்,

செயல் பட்டோம் ,செயல் பட்டோம் ,செயல் பட்டுக்கொண்டே இருந்தோம்,

இப்படி பேசவும் விவாதிக்கவும்,யோசிக்கவும்,செயல் படவும் மனம் படர்ந்து தோழமை கொள்ளவுமாய் எங்களுக்குள் அந்த வெளியை ஏற்படுத்திக் கொ டுத்தது பாண்டியன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்கம்தான்,

ஒரு வேளை பாண்டியன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்கம் மட்டும் இல்லாது இருந்திருக்குமானால் நானும் அருள் அண்ணனும் இவ்வளவு நெருக்கம் கொண்டிருப்போமா தெரியவில்லை.

எங்கோ பிறந்து எங்கோ வளர்ந்து எங்கோ படித்து வேறு வேறு ஊர்களில் பணி புரிந்த போதும் கூட தங்களின் சுய விலாசமாய் பாண்டியன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்கத்தை கருதியவர்களுள் அருளண்ணன் வெகு முக்கியமானவ ராகித் தெரிகிறார்,

அப்படியான முக்கிய மனிதர் பாண்டியன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்கம் 42 பி எல் எப் தெரு சாத்தூர் அலுவலகத்தின்மாடிப்படிகளில் ஒன்றாய் கைகோர்த்து இறங்கிய 90 களின் முற்பகுதியிலிருந்து இன்று வரை நினைத்துப்பார்க்கப் படுகிறவராய் இருக்கிறார், பாண்டியன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்கம் நெச விட்டுக் கொடுத்த உறவின் மூலமாய்,,/

அப்படியான இளநெசவின் மூலமாய் நினைத்துப்பார்க்கப்படுகிற மனிதர் நான் சொன்னதும் எனக்காக ராமேஸ்வரம் சென்று காடேஜ் புக் செய்து விட்டு,திதி காரியங்கள் செய்யவரை பேசி விட்டு கோவிலுனுள் தீர்த்தத்திற்கு சொல்லி விட்டு நீ ஒன்றும் கவலைப்படாதே சகோதரா,செல்ல வேண்டிய ஊருக்கு, செல்ல வேண்டிய நாளில்,செல்ல வேண்டிய நேரத்திற்கு சென்று விடு,நான் சொல்லி வைத்த நபர் நீ இறங்கி ராமேஸ்வரம் மண்ணில் கால் வைத்த கணத்திலிருந்துநீதிரும்பிஊர்கிளம்புவதுவரைஉன்நிழலாய்இருந்து உன்னைப் பாதுகாத்து அனுப்பி வைப்பார் கவலை கொள்ளாதே எனச் சொன்னார்,

வெறும் சொல்லில் மட்டும் இல்லாமல் சொன்ன சொல்லை நிஜப்படுத்திக் காண்பித்த அன்பின் மனிதர் ,அருளானந்தம் என்கிற அருளண்ணனையும் என் போன்றவர்களையும் மன நெருக்கம் கொள்ளச்செய்து புடம் போட்டு உறவிட வைத்த ”பாண்டியன் கிராம வங்கி ஊழியர் சங்கம்” என்கிற சொல்லும் நினை வும் இருக்கும் வரை அருளானந்தம் என்கிற அருளண்ணன் நினைத்துப் பார்க் கப் பட்டுக் கொண்டே இருப்பார் என் போன்றோர்களால்/

”அருளண்ணே இன்னும் காலமும் நேரமும் இருக்கு நமக்கு பேசுவோம், சிரிப் போம்,விவாதிப்போம்,அளாவளாவுவோம்,,,,,என்கிறசொல்தவிர்த்துவேறொன் றும் சொல்லத்தோணவில்லை இந்தக்கணத்தில்,,,/

8 Jul 2019

இனிப்புக்கேக்கும் ,பன்னும்,,,,/

”பன்னு சாப்புடுவோமா” என பாண்டியண்ணன் கேட்டபோது ”வேணாம் பன்னு, இந்தா இந்த இனிப்புக்கேக்கு சாப்புடுவோம்,நல்லாயிருக்கும்”,,,,என்றவாறே எடுத்துக்கொடுத்தான் இவன்,

ஒருவாய் சாப்பிட்டு விட்டு ஆச்சரியம் தாங்கிப் பார்த்தவராய் ”உண்மையிலே நல்லாயிருக்குண்ணே,” என்றார்,

“ஆமாம் நீ இந்த மாதிரி திங்கிற அயிட்டமெல்லாம் எது எங்க நல்லாயிருக் குன்னு தேடி அலைய மாட்டயே,ஒனக்கு எப்பிடித்தெரியும் இது நல்லா இருக்குமுன்னு ,அப்ப கடை கடையா ஏறி யெறங்கி இதே வேலையா அலை ஞ்சிருக்குற,,,” என சப்தமாக சிரித்தவரிடம் இல்லை என மறுக்கமுடியவில் லை.

”டீக்குடிக்க மட்டுமல்லவே டீக்கடைகள் மனமாற்றிக்கொள்ளவும்தானே” என்கிற நினைப்புடன் டீக்கடைக்குச்செல்கிற நேரங்களில் வடைக்கு மாற்றாய் ஏதாவது சாப்பிடலாம் என்கிற நினைப்பின் முன் இது போலானவைகள் வரிசை கட்டி நிற்கும்.

அப்படியாய் ஒரு நாளில் சாப்பிட்டதுதான் இப்படி பாண்டியண்ணனுக்கு கேக்கை பரிந்துரை செய்கிற அளவிற்காய் துணிவு காட்டி நிற்கிறது,

பழைய ஜெய்சங்கர் படங்களில் வருவது போல் உடுத்தியிருந்தார்,இவன் பார்த்த அளவிற்கு உடைகளின் அப்டேட்டுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவரி ல்லை என்பது தெரிந்தது,

வெளிர்க்கலரில் அணிந்திருந்த சட்டையும் தொள தொளவென அடர்கலரில் அணிந்திருந்த பேண்ட்டும் பார்க்க அப்படி ஒன்றும்மோசமாகத் தெரியவில் லை,

அதைப்பற்றி அவர் ஒன்றும் கவலை கொண்டவராகவும் தெரியவில்லை. உடையையும், வெளிப் பகட்டையும்வைத்து ஆட்களை எடை போடுகிற உலகில் இவரைப்பார்த்து இப்படித்தான் நினைப்பார்கள் என்கிற எண்ணத்தை தெரிந்தே சுமந்து கொண்டு திரிந்தபவராய் தென்படுகிறார்,

ஆத்தூரிலிருந்து பஸ்ஸில் வந்து இறங்கியவன் முக்கு ரோட்டில் நின்று கொண்டு மூத்த மகளுக்கு போன் செய்கிறான்,

பஸ்ஸிலிருந்துஇறங்கியபின்னும் இளையராஜா அவர்களின் பாடல் இன்னும் காதையும் மனதையும் நிறைத்துக் கொண்டும் அசரீரியாய் ஒலித்துக் கொண் டும்/

பயணங்களின் நிறைவிற்கும்,சுகத்திற்கும் பேருந்துகளில் வசதிகள் மட்டும் போதாது போலும்,இது போலான மனம் நிறைக்கிறவைகள் வேண்டியதுதான் இருக்கிறது,அவ்வப்பொழுதும் நிரந்தரமாயும்./

நிரம்பிப்பூத்த பூக்களை அதன் வாசனை மாறாமல் அள்ளித்தெளித்து போர்த்தி யிருந்த பூக்காடாய் அலங்கரிக்கப்பட்ட தனியார் பஸ்களின் டிரைவர்களும் கணடக்டர்களும்தான் இன்னும் இது போலான பாடல்களை விடாமல் கட்டிக் காத்துக் கொண்டும் பயணிக்கிறவர்களின் மனதுக்கு இதம் சேர்த்துக் கொண் டும்,மா மருந்திட்டுக் கொண்டுமாய்/

மூத்த மகள்தான் சரி,எங்கிருந்தாலும் என்ன வேலை இருந்தாலும் போட்டு விட்டுவந்து விடுவாள்,

கல்லூரிப்பாடம், அதை கரைத்துக்குடிக்க வேண்டும் என்கிற கதையெல்லாம் விடமாட்டாள்,அப்படியே இருந்தாலும் கூட கரைத்துக்குடித்தலை சிறிது ஒத்தி வைத்து விடுவாள் இவனுக்காக/

இளங்கலையின் மூன்றாமாண்டு படிக்கிறாள்,ஒங்களகூப்புட வர்றத விட எனக்கு பெரிசா என்ன வேலை இருந்துறப்போகுத்துப்பா என்பாள்,

கொஞ்சம் தைரியமானவள், தைரியம் என்றால் இவனை விட கொஞ்சம் ஜாஸ்தி எனலாம்.

போன மழை மாதத்தில் அவள் கல்லூரி விட்டு வந்த மாலை வேளையாக வீட்டிற்குள் அமர்ந்து டீக்குடித்துகொண்டு டீ வி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது வீட்டின் வெளியில் ஒரே சப்தமாக கேட்டுக்கொண்டிருந்தது, அதுவும் வீட்டு வாசலுக்கு அண்மையில் கேட்பது போல் இருந்தது,

அம்மாவும்இல்லை,கடைக்குப்போயிருந்தாள்.அப்பாவழக்கம்போலஇரவுதான் வருவார்,

சிறிது நேரம் விட்டுவிடலாம் அப்படியே என்றால் சப்தம் கூடிக்கொண்டே போனது,

அம்மா வருவாள் என இனியும் எதிர்பார்ப்பது தவறுதான்,வாசல் நோக்கிப் போனவள்அங்குநின்றுகொண்டுஅரட்டையடித்துக்கொண்டிருந்தஇளைஞர்கள் நான்கைந்து பேரில் உன்னி உன்னி பேசிக்கொண்டிருந்த ஒருவனின் அருகில் சென்றவள் அவனது கன்னத்தில் அரைந்து விட்டாள்,

“ஏண்டா நாயே நீங்க கெட்ட வார்த்தை பேசி வெளையாட எங்க வீட்டு வாசல்தான் கெடைச்சதா,” என்றவாறே,,,/

”இது என்ன குடும்பம் நடத்துற யெடமுன்னு பாத்தயா,இல்ல டாஸ்மாக் பார்ன்னு நெனைச்சயா ராஸ்கல்”என்றவாறு விரட்டி விட்டிருக்கிறாள் அதற்கு முன் அக்கம் பக்கம் கூடிவிட பையன்களும் அந்த இடத்தை விட்டு நகன்று விட்டனர்.

அதில் ஒருவன் அவளைப்பார்த்து ”நான் ஒன்னைய நேசிக்கிறேன்” எனச் சொல்ல ,”மொதல்ல ஒழுக்கமான பழக்கத்த பழகப்பாரு,அதுக்கப்புறமா நேசம் காதல்ன்னு கதை விட கத்துக்கலாம்,உள்ளதுக்கே வழி இல்லாம நிக்கும் போது,,,,கழுத நெனைச்சிச்சா கந்தலும் கசக்கலுமா,,,,,,” எனச்சொல்லி விட்டு வீட்டிற்குள் வந்தாள்.

இரவு இவன் வந்ததும் இவனிடம் சொன்ன போது வீட்டிற்குள் சொல்லி விட இவன் கொஞ்சம் கொதிப்பாகிப்போனான்,வெட்டுவேன் குத்துவேன் என,,/

”ஆமா வெட்டீட்டாலும்,குத்தீட்டாலும்,,,,,, விடுங்கப்பா,அதான் நான் சமாளிச்சி சத்தம் போட்டு அனுப்பீட்டேன்ல்ல,நீங்க எதுக்கு வெட்டியா பிளட் பிரஷ்ர கூட்டிக்கிட்டு இருக்குறீங்க என்றாள்.

“என்னையப் பாத்த ஒடனே அவனுக்குள்ள ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டிருக்கு,அது எப்ப இருந்து ஏற்பட்டிருக்குன்னு தெரியல,அத காதல்ன்னு தப்பா நெனைச்சிக்கிட்டு அலையுது நாயி,எங்க காலேஜீல படிக்கிற பையந்தான்,எப்பலயிருந்து இது போல நெனைச்சிக்கிட்டு திரியிறானே,எத்தனை பேர்கிட்ட என்னனென்ன சொல்லி வச்சிருக்கானோ,கேட்டவுங்க பாக்குறவுங்க என்னென்ன புரிஞ்சி வச்சிருக்காங்களோ தெரியல, என்றவளை உச்சி மோந்து முத்தமிட்டான்.

வெளிர்கலரில் டாப்ஸ் என்றால் அடர்கலரில் பேண்ட் என அமையுமாறு பார்த்துக்கொள்வாள்,அவள்எடுக்குற சுடிதாரில்./

கூடவேஅதில் பூத்துக் காணப் படுகிற பூக்களின் நெடிஅதிகமாய் மூக்கை நெரு டாதது மாதிரி பார்த்துக் கொள்வாள்,

அவளைப் பொறுத்தவரை அணிந்திருக்கிற உடைகளில் அதிகம் பூக்களை பூக்கச்செய்வதும் அது உதிர்ந்து விழுவதும் கூடாது என நினைப்பவள், அணிந் திருக்கிறஉடை விடுத்து அதது பூக்க வேண்டிய இடங்களில் பூத்தால் கண்டிப் பாக பலன் கிடைக்கும், வாழ்வார்கள் பயிர் செய்து பிழைப்பவர்கள்,அவர் களது பிழைப்பிற்கு அச்சாரம் இடுவதை விடுத்து இங்கு உடல் போர்த்துகிற ஆடைகளில் பயிர் பண்ணிக்கொண்டு திரிந்தால் எப்படி,,,,?இது விடுத்து எம்ப் ராய்டரி ஒர்க் அதிகம் பண்ணியிருந்தாலும் அதுவும் கண்ணை உறுத்துகிறது தான்,இதெல்லாம்இல்லாதது போல் இருப்பதுதான் அவளதுசாய்ஸில் முதல்/.

அவளதுஅம்மாவுடன்சுடிதார்எடுக்கச்சென்றால்அவ்வளவுதான்கடையில் போரே நடந்து விடும்,

”ஏய் கொஞ்சம் பூ கீ ,இல்ல எம்ப்ராய்டரி டிசைன் வச்ச மாதிரி போட்டா நல்ல யிருக்கும் அத விட்டுட்டு மொளுக்குன்னு இலைக உதுந்து போன மரம் மாதிரி மொட்டையாஎடுத்தா”என அவள் அவளது பங்கிற்கு நான்கைந்து மாடலை எடுத்துப் போடச்சொல்லுவாள்,

வேண்டா வெறுப்பாய் எடுத்துப்போடும் கடைக்காரர் சலித்துக் கொள்வார் சலித்து/

”ஏம்மா நம்ம காலங்க,நம்ம எண்ணங்க,நம்ம பிடிப்புக வேற,இப்ப இருக்குற புள்ளைங்க டேஸ்ட் வேற, அவுங்களுக்கு புடிச்சாப்புல அவுங்க எடுத்துக்கிரட் டும் விடுங்க,துளிர்த்து வளந்து நிக்கிறது அவுங்கதான,எதுக்குப்போயி தளுக்கு றப்பவே கிள்ளிவிடுறீங்க”என்பார்.

“அதுக்கில்லண்ணேஅவஇஷ்டத்துக்குவிடுறதும்,புதுஜெனரேஷன்இப்பிடித்தான் யோசிக்கும்ங்குறது எல்லாம் சரிதான் ,அதுக்காக வீட்டுல இருக்குற அம்மா அப்பா கூடவா யோசனை சொல்லக் கூடாது,இல்ல கருத்துச்சொல்லக் கூடா தா,அதுக்குக்கூடவா பெத்தவுங்களுக்கும் கூடப்பொறந்த பொறப்புகளுக்கும் உரிமை இல்லாமப்போச்சி,அந்தளவுக்கா இவுங்கள்லருந்து சிந்தனை மட்டத் துல வெலகி நிக்கிறோம் நாங்க,

”அப்பிடியே இருக்கமுன்னு கூட வச்சிக்கிருவோம்,அதுக்காக நாங்க சொல்றத எதுவுமே கேக்க மாட்டேன்னு பிடிவாதமா நின்னா எப்பிடி,,,?நாங்க இவுங்க அளவுக்கு படிக்கலைதான்,நானும் சரி ஏங் வீட்டுக்காரரும் சரி,இவுங்களவுக்கு நுனி நாக்குல இங்கிலீஷு பேசலதா,இவுங்க அளவுக்கு ஒரு நேரத்துல ரெண் டாயிரத்துக்கு கொறையாம உடுத்தலதான், இவுங்களவுக்கு கைநெறைஞ்ச சம்பாத்தியத்துல நல்லதா ஒரு வீடு,நல்ல வசதியான சாப்பாடுன்னு இல்ல தான்,அதுக்காக நாங்க சொல்றதெல்லாம் தப்பாகிப்போகுமா என்ன,,,?

”நான் இவள மட்டும் வச்சிச்சொல்லல,பொதுவா இவளப்போல இருக்குற இவ கூடப்படிச்சி வேலைக்கிப்போன புள்ளைங்க,அக்கம் பக்கமுன்னு இருக்குற நம்ம பொண்ணு வயசு,பையன் வயசுல இருக்குற புள்ளைங்க எல்லாத் தையும்தான் சொல்லுறேன்,,,”எனும் போது கடைக்காரர் திரும்புவார்,

“ஏம்மா ஒங்க புள்ளைங்கதானே ,அதுங்க ஆசைக்கு இருந்துட்டுப்போகட்டுமே கல்யாணம் வரைக்குமாவது,அதுங்க சொந்தக்கூடு இது,அதுங்க அடையிற மரம் அது,பூவும் பிஞ்சும் காயும் கனியுமா இருக்குறதுல ஊஞ்சல் கட்டி ஆடிக்கிறட்டுமே /

மண் பிளந்து துளிர்த்து வளர்ந்து வேர் விட்ட யெடத்துல குடி கொண் டிருக்கிற அதுங்களுக்கு சிறகு இடிக்காம இருக்குற அளவுக்கு அதுகளா ஏற்படுத்திக்கிர்ற சௌகரியம் உள்ள யெடம் அது.

இங்க இருக்குற வரைக்கும்தான அதுகளுக்கு அதுக கூடுங்குற உணர்வு இருந்துற முடியும்,அதுகளுக்கு அதுக யெடம்ங்குற ஒரு உறுத்தல் இருந்துற முடியும்,இதவிட்டுட்டுப் போயிட்டாங்கன்னா அதுகளுக்கு உருத்து உள்ள யெடம் ஏது சொல்லுங்க என்றார்,

கடைக்காரர் பேசுகிற அந்த நேரம் இவனும் இருந்து விட்டால் போதும் ”நல்லா சொல்லுங்கண்ணே,நல்லா சொல்லுங்க”,,,,என்பான்,உடன் மகளும் சேர்ந்து கொள்வாள் என்பதை சொல்லவா வேண்டும், அப்புறமாய் அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து இவன் மனைவிக்கு எதிராக பிடிக்கும் போர்க்கொடி கொஞ்சம் உயரம் கூடியதாகவே இருக்கும்.

இவளுக்கு பிளைனாக இருக்கிற சுடிதார் ரொம்பவே பிடிக்கும்தான்,அதிலும் இவள் தேர்ந்தெடுக்கிற அடர்க்கலர்,லைட்க்கலர் காம்பினேஷன் நன்றாக இருந்தாலும் கூட அவள் நினைக்கிற விலையிலிருந்து ஒரு நூறு ரூபாய் அதிகமாகபோனாலும் கூட வேண்டாம் என்று விடுவாள்,

“அவ அப்பிடித்தான் சொல்லுவா கடைக்காரரே,நீங்க பேக்ப்பண்ணி குடுங்க ,நான் கொண்டு போயிக்கிர்றேன்”என கடைக்காரரிடம் சுடிதாரை பேக் பண்ணி வாங்கி வந்து விடுவார்,

வீட்டுக்கு வந்ததும் கூட இவன் வாங்கி வந்ததை கையால் கூட தொட்டுப் பார்க்க மாட்டாள் ஒரு நாள் இல்லை,இரண்டு நாட்கள் இல்லை, வாரக்கண க்கில் ஆனாலும் கூட அது அப்படியேதான் இருக்கும்,

அப்பொழுதான் இவன் சமாதானத்தூதுவனாய் மாறி மகளிடம் போவான், ”என்னம்மா அப்பா மேல கோவமா,இருக்க வேண்டியதுதா,அது நல்ல கோபமு ன்னா பிரயோஜனமா இருக்கும்,இல்ல கெட்ட கோபமாவாவது இருக்கணும். அதுவுமில்லாமஇதுவுமில்லாமரெண்டுங்கெட்டானாஇருந்தாஎப்பிடி,கடையில இருக்குறதுலயே அந்தக்கலர் சுடிதார்தா ரொம்பப்புடிச்சிருந்தது ஒனக்கு, நான் வர்றதுக்குமுன்னாடி அதத்தான் தொட்டுத்தொட்டு பாத்துக்கிட்டு இருந்துரு க்க, அத அளவெல்லாம் வச்சி வேற வச்சிப் பாத்துருக்குற, நெஞ்சோட அள்ளி அணைச்சி ஆசையா வச்சிகிட்டு இருந்துருக்க,கொஞ்ச நேரம்,இத்தனையும் செஞ்ச இந்த நேரத்துல கண்டிப்பா அந்த சுடிதார உடுத்திக்கிட்ட மாதிரி கனவு கண்டிருப்ப,“ஊலாலா..” ஓடிருக்கும் மனசுக்குள்ள,ஓங் பிரண்ட்ஸீககிட்ட இந்த சுடிதாரப் பத்தி மானசீகமா பேசீருப்ப,அவுகளெல்லாம் நீயி புது சுடிதாரு போட்டுக்கிட்டு போன அன்னைக்கி கண்டிப்பா ஒரு டிரீட் கேட்டுருப்பாங்க, நீயும் குடுத்துருப்ப, இன்னும் கூட நீ அந்த ட்ரெஸ்ஸ சுத்தி என்னனெமோ நெனைப்பவளத்துக்கிட்டுஇருந்துருக்கலாம்,இத்தனையும்பாத்துட்டும்கேள்விப் பட்டுக்கிட்டுமா இருந்த நான் எதையும் கண்டுக்காம நீயி ஆசைப்பட்டத சுடிதார வாங்காம ஜடம் மாதிரி வந்துருந்தேன்னு வையி, என்னைய மாதிரி கொடுமைக்காரன் யாரும் இருந்துற முடியாது, அதான் எடுத்துட்டு வந்தேன்,

”நூறு ரூபாய் அதிகமா வெலை குடுத்து ஏங் மகளுக்கு ஒரு சுடிதார் எடுத்துத் தர எனக்கு உரிமை இல்லையா சொல்லு” என இவன் சொல்கிற கணங்களில் சிரித்து விடுகிற மகள் நூறு ரூபாய் கூடப்போட்டு எனக்கு சுடிதார் எடுத்துத் தரஎங்கப்பாவுக்குஎவ்வளவு உரிமை இருக்கோ அதே அளவுக்கு அது வேணாம் வெலை அதிகமுன்னு கோவிச்சிக்கிறதுக்கு எனக்கும் உரிமை இருக்கு”,,,,என இவன் தலையைப்பிடித்து அருகே அமர்ந்திருக்கும் மனைவியின் தலை மீது மோத வைத்து விட்டு ஓடி விடுவாள்.

இந்த சுடிதார அம்மாவ போட்டுக்குறச் சொல்லுங்க நல்லாயிருக்கும் என்ற வாறே,/

பன்னு சாப்புடுவோமா என பாண்டியண்ணன் கேட்டபோது வேணாம் பன்னு, இந்தா இந்த இனிப்புக்கேக்கு சாப்புடுவோம், நல்லாயிருக்கும்,,,, என்றவாறே எடுத்துக் கொடுத்தான் இவன்,

4 Jul 2019

கைபிடிச்சுவர்,,,,

பாலம் ஸ்டாப்பில்தான் இறங்கினான்,

இவனது வீட்டிலிருந்து கொஞ்சம் தூரம்,நடந்து போய் விடுகிற தூரம் என்றி ல்லா விட்டாலும் கூட நினைத்தால் போய் விடக்கூடிய தூரம்தான் இரண்டு கிலோமீட்டர்கள் இருக்கும்,

எப்பொழுதும் அந்தப்பாலத்திற்கு சென்று பஸ் ஏற வேண்டிய கட்டாயம் இவனுக்கு ஏற்பட்டதில்லை.

ஏதாவது வெளியூர் செல்கிற வேளைகளில் அல்லது பணி நிமித்தமாய் வெளி யூரின் அலுவலகத்திற்கு செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிற போது மட்டுமேஅந்தப்பாலத்தில் நடந்தும் நின்றும் பயணித்துமாய் போயிருக்கிறான்.

வெளைச்சட்டைகறுப்புக்கலர் பேண்ட் என்கிற மேட்சிங்க் போல ஏதாவது ஒரு லைட்க்கலர் பேண்ட் அடை ஊதா நிறத்தில் சட்டை என்பதே இவனது உடை நாகரீகமாய் இருந்தது சமீப காலங்களாய்,,,/

ஸ்டைல்மாஸ்டர் டெய்லர் தைத்துக்கொடுக்க கறுப்புக்கலரில் டக் வைத்த பேண்ட்டும் ஊதாக்கலரில் பொடியாய் கோடு போட்ட சட்டையும் முழுக்கை யாய் உருவெடுத்து போட்டுக்கொண்டலைய அப்பொழுதெல்லாம் அணிகிற உடை பற்றியும் உடை மீதுமாய் ஒரு மதிப்பும் மரியாதையும் இருந்தது,

இப்பொழுது இருக்கிறதுதானே எனச்சொல்பவர்களுக்காய் ஒரு கேள்வி.சரக்கு முறுக்கா,சரக்கு விற்பவர் முறுக்கா என்கிற கேள்வியே பெரும் ஊருவெடுத்து நிற்கிறது,

மாறி மாறி சிறிது நாட்கள் வேலை நிமித்தமாய் பயணித்த நாட்களில் இது வே அவனது உடை நாகரீகமாயும் ஆகித்தெரிந்தது.

பயணம் போன நாட்களை விட பயணித்துச்சென்ற இடங்களும் அது தந்த மனோ நிலையுமே முக்கியமாய் படுகிறது.

காலையில் இளைய மகள் கொண்டு வந்து இறக்கி விட்டு விட்டுப்போனாள். அவளுக்கு கல்லூரிக்குச்செல்ல தாமதம் ஆனாலும் சரி வந்து விடுவாள். இவனை பஸ்டாப்பில் இறக்கிவிட,,/

இறக்கிவிடும் போதே கேட்பான்,என்னப்பா ஏதும் காசு ஏதும் வேணுமா, காலேசில செலவழிக்க என,

ஆமாப்பா காசு தேவை இருக்கு,அம்மாகிட்ட வாங்கிக்கிருறேன்,அம்மா தரலை யின்னா ஒங்ககிட்ட நீங்க வந்ததுக்கு அப்புறமா வாங்கிக்கிறேன் என்பாள்,

சரி ஏதாவது காலையில சாப்பாட்டுக்கு வடை கிடை வாங்கீட்டுப்போறியா என்றால் அதற்கும் வேண்டாம் எனச்சொல்லி விடுவாள்.

என்றைக்காவதுஒரு நாள் ”ஆமாம் ஆசையா இருக்கு வடை சாப்புடணு முன்னு, ஒங்ககிட்ட ஒங்க பஸ்ஸீக்கு தேவையான காசுக்கு மேல இருந்தா மட்டும் வாங்கிக்குடுங்க” என்பாள்.

ஒவ்வொரு பைசாவாக கணக்குப்பார்த்து வழக்குச்சொல்லி அதுக்கு இது இதுக்கு அது என ஈடு கூட்டி கைக்குள் வைத்திருப்பவள்,

கைகால் முளைத்தபட்டாம் பூச்சி,விரித்த இறகுகளில் ஆயிரம் கனவுகளை யும் ஆசைகளையும் ஒரு சேர அடை காத்து வைத்திருக்கிற உயிர்ச்சிறகு,,,/

அவளிடம் இவன் அதிகமாய் பேசியது கூட இல்லை,அவசியம் எனக்கருதுகிற கணங்கள் தவிர்த்து அனாவசியம் எனக்கருதுகிற நேரங்கள் அர்த்தம் பொதிந் தவை,,,/

எல்லாமே அவளது அம்மாவிடமே பகிர்ந்து கொள்வாள்,வயதிற்கு வந்ததும் பெண்பிள்ளைகள்அம்மாவிடம்தஞ்சம்கொள்வதுதவிர்க்கஇயலாதது போலும்/

பஞ்சாரத்துக்கூடாய் அம்மாக்களும் அவளை பொத்திப்பொத்தி பாதுகாக்கிறா ர்கள்,

இரு சக்கர வாகனம் ஓட்டும் பொழுது அவள்தான் ஓட்டி வருவாள் பெரும் பாலும்.அவளது பத்து பேச்சிற்கு இரண்டு பதில் பேசுவான் இவன்,

”என்னப்பா ஏன் மேல எதுவும் கோபமா,இல்ல எதுவும் ஆத்தாமையா, வீட்டு லயிருந்து கெளம்புனதுலயிருந்து இதுவரைக்கும் ஒரு பேச்சுக்கூட பேசலை யேப்பா” என்பாள்.

”அப்பிடியெல்லாம்இல்லைப்பா,ஏதோ ஒரு யோசனை,அதுல அப்பிடியே ஒறை ஞ்சி ஒக்காந்துட்டேன்,சொல்லுப்பா என்ன பேசணும்”,,,,?என்கிற போது ”நீங்க இவ்வளவு பார்மலா பேசுறதுக்கு பேசாமாயே இருந்துறலாம்,,” என்பாள்.

வேண்டுமென்றெல்லாம்இல்லை.இவனது பழக்கமேஅதுவாகத்தான் உள்ளது, சமீப காலமாய் அது இன்னும் கொஞ்சம் கூடிகொண்டு வருவதாய் ஆகித் தெரிகிறது.

போன மாதத்தின் கடைசி தினத்தன்று இவனும் மனைவியுமாய் கடைவீதி வந்து திரும்பி வரும் போது பஸ்டாண்டில் பஸ்ஸேறியதிலிருந்துவீடு வரை ஒன்றும் பேசிக் கொள்ளவில்லை அருகருகே அமர்ந்திருந்த போதும் கூட/

அதே மினி பஸ்ஸில் இவர்களுடன் பயணித்த இவர்களது ஏரியாக்காரம்மா மறு நாள் கடையில் பார்த்த போது மனைவியிடம் கேட்டிருக்கிறாள்.

”என்னம்மா ஒனக்கும் ஓங் வீட்டுக்காரருக்கும் ஏதும் மனஸ்தாபமா,பஸ்ஸில பக்கத்துல,பகத்துல உக்காந்துகிட்டு வர்றீங்க,மறந்து கூட ஒரு வார்த்தை பேசிக்கிறலையே புருசனும்,பொண்டாட்டியும்,/”

”அப்படியெல்லாம் மனஸ்தாபம் இருந்தா ஏன் அத வெளியில காட்டிக் கிறணும்,ஏன் ஒன்னாச்சேந்து வெளிய வரணும்,ஏன் நம்ம மதிப்ப நம்மளே கொறைச்சிக்கிறணும்,

”ஒலவாயமூடலாம்,ஊர்வாய்மூடமுடியுமாசொல்லு,,,?”என்றவள்”ஒங்களுக்குள்ள என்னன்னு எனக்கு தெரியாது,என்னவா இருந்தாலும் இப்பிடி வெளிப் படையா காம்பிச்சிக்கிறது குடும்பத்துக்குக்கேடு/,புருசன் பொண்டாட்டிக்குள்ள கோபம் தாபம் இருக்க வேண்டியதுதான். அது ஒரு எல்லை தாண்டாம பாத்து க்கங்கஎன்கிற அவளது பேச்சை சுமந்து வந்த இவனது மனைவி இவனிட ம் சொன்ன போது மனதும் வாயும் கொள்ளாமல் சிரித்தான்.

இதை மகளும் அறிவாள்,

அவளுக்கு ஸ்கூட்டி வாங்க வேண்டும் என விருப்பம்.

ஊரெல்லாம்அழகழகான வர்ணங்களில் இரு சக்கர வாகனங்கள் ஓடும் போது அப்பாமட்டும் இப்படி ஒரு பழைய வண்டியை வைத்துக்கொண்டுபரிதாபமாக அலைந்தால்,,,,?

அதைதுடைப்பதுதண்ணீர்ஊற்றி அலசிசுத்தமாகவைத்துக்கொள்வது ம்ஹூம்/

வண்டியை எடுக்க,பின் வண்டியை திருப்பிக்கொண்டு நிறுத்த இதுதான் அவனின் அன்றாடம்,,,/

ஒட்டிய தூசி ஒட்டிக்கொண்டும் அப்பிய மண் அப்பியுமாய் பார்க்க பரிதாப நிலையில் மியூசியத்தில் இருக்கிற பழைய இரும்புப்பொருள் போல் இருக் கும்.

எந்த நேரமும் பழைய வண்டியின் தோற்றம் போலவே இருக்கிற இதை விற்று விட்டு வேறு வாங்கலாம்தானே என்பதும் வர வரசெலவும்அதிகமாகிக் கொண்டே வருகிறது என்பதும் அவளது ஆதங்கம்.

வண்டியும் பழையது,வண்டி ஓட்டுபவரும் பழையவரே என்கிற அடையாளம் கொண்ட தோற்றம் அப்படியே அச்சாகிவிடக்கூடாது,

அறுபது அறுபத்தைந்து வயதுக்காரர் கூட பெரிய வண்டியில் அனாவசியம் காட்டி இறக்கை இல்லாமல் பறக்கிற போது இவன் வயதிற்கு தாராளமாய் ஒரு பெரிய வண்டி வாங்கிப் போடலாம்.

ஆனால் சின்ன மகள் ஒரேயடியாய் வேண்டாம் என்கிறாள்,பெரிய மகளுக்கு இவன் பெரிய வண்டி வாங்க வேண்டும் என்பது ஆசை.

சென்னம்பட்டிக்கார பூ வியாபாரி இந்த அறுபத்தைந்திலும் தெளிவாக வண்டி ஓட்டுகிறார்,

தலையில் ஏறிய தலைப்பாக்கட்டு,வெற்றிலை மென்று கொண்டிருக்கிற வாய் மடித்துக்கட்டியவெள்ளை வேஷ்டி,வெள்ளைச்சட்டை,,,பூண்ட அட்டையாளங் களுடன் தினசரி எங்காவது போய்க்கொண்டுதான் இருப்பார்,

”என்னசெய்யச்சொல்லுறீங்கசார்,தோட்டத்துலகொஞ்சம்பூப்போட்டுருக்குறேன், மல்லிகைப்பூ,என்னையப்போல இன்னும் நாலைஞ்சி பேரு பூப்போட்டிருக்கா ங் க,அவுகங்க எல்லாராலையும் மார்க்கெட்டுக்குப்போயி விற்பனைக்கு பூக்கொண்டுட்டுப் போக முடியாது.அப்பிடிபோக முடியாதவுகஎல்லாம் என்னு ட்டதான் குடுத்து விடுவாங்க,

”அவங்க பூவையெல்லாம் நான் கிலோவுக்கு ஒரு ரூவா வச்சி வாங்கீட்டுப் போயி வித்துட்டு வருவேன் பின்ன கொண்டு போற எனக்கு ஏதாவது வேணு மில்ல,”என்கிறவரை முதியவர் என்கிற அடையாளத்திற்குள் அடைத்து விட முடியவில்லை.

”அப்பிடியானவுங்களெல்லாம் புதுப்புது வண்டியில போகும் போது இவரு வாங்குனா என்ன,,,?” என்பது இளைய மகளின் எண்ணம்.

இதை அவள் இவன் மனைவியிடம் சொன்ன போது”இந்தா பாரு இதெல்லாம் ஓங் பாடு ஒங்க அப்பா பாடு, நா இல்ல யாரு சொன்னாலும் கேக்கமாட்டாரு மனுசன்,

”ஒரு விஷயத்துல ஒரு முடிவுன்னு எடுத்துட்டாருன்னா அவர மாத்துறது கஷ்டம்,இனி ஒங்க காலம், நீங்களாவது நிமுத்தப்பாருங்க,,”என்கிற பேச்சோடு நிறுத்திக் கொள்வாள்,

”ஆமாமா,சொன்னாங்க,சொன்னாங்க,”,,,,என அவளது பேச்சை மறுக்கிற மகள் ”இதெல்லாம்சும்மாவெளிப்பேச்சு,நீங்கசெய்யிறதெல்லாம்எங்களுக்குதெரியா துன்னுநெனைக்கிறீங்களா,,,,,,?நானும்அக்காவும்காலேஜீக்குபோனதுக்கப்புறம் நீங்கரெண்டு பேரும் இந்த சக்கடா வண்டிய எடுத்துக்கிட்டு ஊரு சுத்திக்கிட்டு இருக்குறதா கேள்விப்பட்டேன்,” என்கிற போது சிரிக்கிற இவனைப் பார்த்து ”கேட்டா மோகத்தையும் ஆசையையும் முப்பதுக்கும்,அறுபதுக்கும் தத்துக் குடுத்துறாம வாழ்ந்துக்கிட்டு இருக்கோம்ன்னு,,” ஏதோ கதை சொல்றீங்க, அது என்ன அப்பிடி ஒரு வாழ்க்கை ஒங்களுக்குன்னு வாழ லெவிச்சிருக்குன்னு தெரியல,சரிதான்,,”என அவள் இருவரையும் பார்த்து கண்ணடித்துச் சிரிக்கிற சமயங்களில்,,,,,,

”ஏய் போ அங்கிட்டு கழுத,போயி காலேஜீக்கு கெளம்புற வழியப் பாரு”,என பொய்யாக அடிக்க கை ஓங்குவாள் மனைவி,”நீ என்ன பேசுனாலும் ஒங்கப்பா பேசாமத்தான் நிப்பாரே தவிர்த்து புள்ளை இப்பிடி பேசுதே கண்டிப்பமேன்னு நெனைக்க மாட்டாரு/”

”என்னத்தகண்டிக்க இருக்கட்டும் விடு,சொந்தக்கூட்டுல இருக்குற வரைக்கு மாவது சிறகையும் மனசையும் விரிச்சி சந்தோஷமாஇருக்கட்டும். விடு” என்பான்,

”ஏன்பா அதான் ஸூகூட்டி வேணுமுன்னு மனசுல நெனைச்ச மறுகணம் வீட்ல கொண்டு வந்து நிறுத்த எத்தனையோ ஷோரூம்க ரெடியா இருக்காங்க, தவணைக்கிதானவாங்கப்போறீங்கவாங்கிப்போடுங்களேன், என்னகொறஞ்சிறப் போகுது” என்றாள்,

”இல்லப்பா தவணைக்கி ஸூகூட்டி மட்டுமில்ல,இன்னும் இன்னும் என்னனெ ன்னமோ வாங்கலாம்தான்,

”ஆனா கை விரிச்சி வாழப் பழகீட்டம்ன்னா விரிச்ச கையும்,அனுபவிக்க ஆரம் பிச்சஆடம்பரமும்நிக்காதுப்பா,,,”என்கிறஒற்றைச்சொல்லுக்குள்ளாய் அவளது ஆசையை புதைத்துக்கொள்வாள்,

பெண் பிள்ளைகள் அப்பிடித்தான் போலும், பெரும்பாலுமாய் ஆசைப்பட்டதை நேரத்திற்கும்,இடத்திற்கு தகுந்தாற்போல் மட்டுமே பொருத்திக்கேட்க வேண்டி யதிருக்கிறது.

காலையில் பார்த்த பாலம்,இப்பொழுதான் பார்க்கிறான்,கிட்டதூரத்தை எட்டிப் பார்க்க வைக்கிற ஆச்சரியம்.

அம்மாவும் பெண்ணுமாய் இருப்பார்கள் போலும் ,பாலத்தில் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். மகள் வயதில் இருந்தவள் சிவப்புக்கலர் புடவை அணிந் துகொண்டிருந்தாள்,

பார்க்க பளிச்செனநன்றாக இருந்தது,அவளது நிறத்திற்கும் உயரத்திற்கும் ஏற்றதோற்றம்காட்டியதாய்,அம்மாக்காரிஅடர்க்கலரில் ஒரு புடவை அணிந்தி ருந் தாள்,

கையில் வைத்திருந்த பை நிறைய துணிகள் இருந்திருக்கும் போலும். இழு த்து மூடிய ஜிப்பை மீறி பிதுங்கிக்கொண்டு தெரிந்த துணி ஊதாக்கலரில் இருந்தது,

வெளியூரிலிருந்து திரும்பிக்கொண்டிருப்பார்கள்போலும், முகமெங்குமாய் வீடு திரும்புகிற களைப்பு.

மகள்என்னவோதாயிடம்சொல்ல தாய்என்னவோ மகளிடம் சொல்ல பையை திறந்து பார்த்தவாறே போகிற வழியில் இருக்கிறகடையில் சாப்பிட்டுச் செல் வோம் என்கிறாள் தாய்/

இப்படி வெளியே வருகிற நேரங்களில் சாப்பிட்டால்தான் உண்டு.என்கிற மன சமாதானத்துடன் நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தார்கள்,இருவரும்/

இப்பொழுதுதான் பார்க்க வாய்த்திருக்கிறது, பாலத்தை/இடைப்பட்ட நேரத்தில் இடைப்பட்டதூரத்தில்எத்தனைபேர் பயணித்திருக்கக்கூடும்,என்னவெல்லாம் நடந்திருக்கக் கூடும்,

“இதுநடப்புல இருக்குற விஷயந்தான நண்பா,என்னமோ புதுசா உள்ளது போல இல்ல பேசுற,அது அப்பிடித்தான் பயன்படுத்திக்கிறவங்களுக்கும் பயன் படுறவுங்களுக்கும்யெடையில இருக்குற விஷயம். இதுல நம் சொல்றதுக்கும் சொல்லிஆத்திக்கிறதுக்கும் என்ன இருக்கு ,சரி விடு வா டீ சாப்புடப் போவம்” என அழைத்துக்கொண்டு போவான்,

”அவனுக்கு டீ சாப்பிடும் போது ஏதாவது ஒன்று தின்பதற்கு இருக்க வேண் டும், இல்லையென்றால் கத்தி ஊரைகூட்டி விடுவான்.இல்லையென்றால் கடையை விட்டு காதா தூரம் போய் விடுவான்,

அப்புறமாய் அவனை சமாதானம் பண்ணிக்கூட்டி வர ஒரு தனிபடையை அமைக்க வேண்டி இருக்கும்,

அதிலும் வடை என்றால் அவனது மனதும் நாக்கும் அடகு போய் விடும் சட்டென்று/

இல்லையென்றால்இருக்கிற பிஸ்கட்,முறுக்கு,சேவு பாக்கெட், மிக்சர் பாக் கெட், இப்படி இத்தியாதி இத்தியாதியாய் வேறு வேறு முகம் காட்டி இருக்கிற ஏதாவது ஒன்றை எடுத்துச் சாப்பிடுவான்,

கடைக்காரர் கூட கேட்பார் ”ஏண்ணே இப்பிடி,அதுல ஒண்ணு அதுல ஒண்ணு ன்னு எடுக்குறீங்க,அப்புறம் அதுல கொஞ்சம் அதுல கொஞ்சமுன்னு சாப்புட் டுட்டு ஒண்ணு குப்பையில் போட்டுறீங்க, இல்லைன்னாகூடடீக்குடிக்க வர்ற வுங்களுக்குதர்றீங்க,அவுங்களும்வேண்டாமுன்னுடாங்கன்னாவீணா கீழதான் போகுது நீங்க வாங்குறது,எனக்கு இதுல ஒண்ணும் நஷ்டம் கெடையாது,நீங்க வாங்குற ஒவ்வொரு அயிட்டத்துக்கும் காசுதான,என்ன நீங்க வாங்குற பொருள ஏங் கண்ணு முன்னாடியே சாப்புடாமயே கீழ போடுறீங்ன்னு வருத் தம் தவிர்த்து வேற ஒண்ணுமில்லை பெரிசா, என்பார் கடைக்காரர்,

இந்தக்கடையில்தான் மணியண்ணன் வந்த அன்று டீ சாப்பிட்டான்,

தெரிந்தவர் அண்ணன் மகனது கடை ,டீ நன்றாக இருக்கும்,என டீக்கு சொ ல்லிவிட்டு காத்திருக்கும் போது பன்னுசாப்பிடுவோம், கெடைக்குமா என்றார்

பன்னு சாப்புடுறதுக்கு பதிலு வேற ஏதாவது சாப்புடுவோம் என இவன் தான் இனிப்புக் கேக்கை எடுத்துக் கொடுத்தான்.

நன்றாகஇருக்கிறது எனச் சாப்பிட்டவர் வீட்டுக்கென நான்கு கேக்கை வாங்கிக் கொண்டார்,

கடையின் அருகில் இருந்த மரத்திலிருந்து செம்போத்துப்பறவைகள் இரண்டு பறந்து போய்க் கொண்டிருந்தன தூரத்து வானம் நோக்கி,,,/

22 Jun 2019

திகித்தடங்கி,,,,


குடிக்கிற நீரை காலடியில் கொண்டு போய் வைக்காதீர்கள்,,/

அது பாவம் அல்லது ஆகாது ,அந்த நீரை அள்ளிக்குடிக்கிறவருக்கு அல்லது எடுத்து பருகிறவருக்கு உடல் நலத்தில் ஏதாவது கோளாறு ஏற்பட்டுப் போக லாம்.

பின் மருந்து மாத்திரை,ஆஸ்பத்திரி,,மருத்துவர் மருத்துவம் என அலைந்து திரிய வேண்டி இருக்கும்,

வேண்டாமே இந்த வம்பெல்லாம், இடதும் வலதுமாய் அருகருகே இருக்கிற கால்கள் அதன் பாதத்தில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிற செருப்பு, செருப்பில்விடாப் பிடியாய் ஒட்டி இருக்கிற தூசி என ஏதாவதுஒன்று ஓடோடிப் போய் ஒட்டிக் கொண்டு விடலாம்,

பொதுவாகவே இவனது பழக்கம் அதுவாகத்தான் இருந்தது,வேலை பார்க்கிற இடத்தில் போய் அமர்ந்து விட்டால் எடுக்கிற தாகத்தையும்,வருகிற இயற் கை உபாதையையும் தள்ளிப் போட வேண் டிய கட்டாயம் வந்து விடுகிறது தான்.

இயற்கைஉபாதை சரி,வேறு வழியில்லை தள்ளிப்போட்டுத்தான் ஆகவேண்டி வந்து விடுகிறது,ஆனால் தாகத்திற்கு தண்ணீர்,,,,?

பூமிக்குக்கீழ் நூறிலிருந்து ஐநூறு அடி வரைக்குமாய் போர் போட்டு பூமிக்குள் அடைகொண்ட நீரை உறிஞ்சி தன் கைக்குள் வைத்துக்கொள்வது போல் மண் பானைத் தண்ணீரை பாட்டிலுக்குள்ளாய் அடைத்து பக்கத்தில் வைத்துக் கொ ண்டால்என்ன எனத் தோணிய யோசனை முழு உரு பெற்ற பொழுதுதான் தண்ணீர் பாட்டிலை வேலைபார்க்கிற இடத்தின் அருகில் வைத்துக் கொண் டான்.

பச்சைக்கலரில் டிசைன்வைத்த பாட்டில்,குறுக்கும் நெடுக்குமாய் போடப்பட்ட கோடுகளும்,அதன் உள் வெளி வடிவ தோற்றங்களும் விளிம்புகளின் முனை சுமந்த கலரின் அடர்த்தியும் பார்க்க அழகாய் இருந்ததுதான்,

கையின் பிடிக்குள்ளாய் உள் அடங்கிப்போகிற சின்னகுழந்தையாயும்,அதன் பஞ்சுப்பொதி மேனி போலவும் பாட்டிலைப்பிடித்து தண்ணீர் குடிக்கிற போது அடங்காத தாகம் கூட அடங்கிப்போவதாய் ஒரு கற்பனை.

நேற்றைய முன் தினம் காலை பஸ் விட்டு இறங்கி வரும்பொழுது ரோட் டோரக் கடையில் பார்த்த பூரி வட்ட சைஸில் அழகு காட்டி வீற்றிருக்க அது மலர்ந்து சிரித்த ஆழகான பெண்ணின் முகமாய்த்தெரிந்தது,

அலுவலகத்தி வந்து சொன்ன போது தலையில்,தலையில் அடித்துக்கொண்டு சிரித்தார் உடன் வேலை பார்ப்பவர்,,,/

பார்க்க அழகாய் இருக்கிற பலவிஷயங்கள் தண்ணீர் பாட்டிலுக்குள்ளுமாய் குடி கொண்டிருக்கிறதுதான்,

சின்னப்பொருள் செய்து விற்ற போதும் அதில் ஒரு உள் அழகைப் பொதித்து வைத்து விற்பது இப்போதெல்லாம் சர்வசாதாரணமாகிப்போகிறது, அது நன்றா கவும் இருக்கிறது கூட/

கவனக் குறைவாய் கால்பட்டு சிந்தி விடலாம் தண்ணீர்,அல்லது தண்ணீரில் தூசி பட்டு விடலாம், இல்லை கைதவறி தண்ணீரை எடுக்கும் போது கைதவறி பாட்டில் கீழே விழுந்து விடலாம்.இத்தனை இடைஞ்சல் இருந்தாலும் வேறு எங்கு கொண்டு போய் வைக்க?

இடதுபக்கமாய் இருக்கிற கொசூண்டு வெற்றிடம், வலது பக்கம் கேஷ் கவுண் டரின் டிராயர்,ட்ராயர் நிறைந்து ஐநூறும், இரண்டாயிரமும்,நூறும் இருநூறும், ஐம்பதும்,இருபதும், பத்துமாய் நோட்டுக்கள் அடுக்கபட்ட இடத்தில் தண்ணீரை வைப்பது உசிதமல்ல,/

”ட்ராயரைத்திறந்தால் காட்சிப் படுகிற ரூபாய் நோட்டுக்கள் உங்களைப் பொறு த்த அளவில் வெறும் பேப்பரே, அதை மதிப்பற்ற ஒரு விஷயம் என்றும்அதன் மீது மையல் கொண்டு மனம் பறிகொடுத்து விடாமல் இருங்கள் என்றுமாய் போதித்த 42 பி எல் எப் தெரு இவனில் மையம் கொண்ட 85 லிருந்து இவன் புடம் போடப்பட்டதாய் அறிகிறான்,

துருத்தி வழி வெளி வருகிற காற்று நெருப்பாய் பட்டறையில் தகிப்பது போல தகித்தடங்கிய நிமிடங்களும் நொடிகளுமாய் இவனில் நிறைய நிறையவே அந்த நாட்களில். பொதுவாக ஒரு சங்கம் ஒருவரை உறுப்பினராய் வைத்துக் கொள்ளும்,ஆனால் தன் உறுப்பினரை முழுத் தகுதியினனாக்கிய மந்திரத்தை செய்தது இவன் சார்ந்திருந்த தொழிற்சங்கம்,,,/

இலக்கியம் பேசியவர்களுடன் எழுதியவர்களுடன் உறவிட்டது,

ஆழ்ந்த சமூகப் பார்வை கொண்டவர்களுடன் தன்னை முடிச்சிட்டுக் கொண் டது,

மாற்று துறைகளில் பணிபுரிகிற தொழிற்சங்கத்தினருடன் தன்னை நெசவிட் டும், நேசமிட்டும் கொண்டது,

விளிம்புநிலையில்பணிசெய்து வாழ்கிறநிப்புத்தொழிலாளர்களிலிருந்து நகரச் சுத்தித் தொழிலாளர்கள் வரை அவர்கள் தோள் மீது கை போட்டு ஆதுரம் காட்டியது,

கிராமத்திலிருந்து முதல் பஸ்ஸில் விடிந்தும் விடியாததுமாய் வந்திறங்கி எங்களை எழுப்புகிற எழுத்தாளர் மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி அவர்கள், எப்பொழுதும் எட்ட நின்று கைகட்டிவாறே பார்த்துப்பழகிய எழுத்தாளர் தனுஷ்கோடி ராமசாமி சார் அவர்கள்,”என்னப்பா எப்பிடியிருக்குற” எனக் கேட்ட வாறே மாடிப்படியேறி சங்க அலுவலகம் வருகிற எங்களின் அன்பு ஆசான் எஸ்,ஏ,பெருமாள்அவர்கள்,மற்றும் மற்றுமாய் நிப்புக்கம்பெனி தொழி லாளர்கள், நகரச் சுத்தித்தொழிலாளர்கள்,இன்றைய தலைவர்களாய் இருக்கிற அன்றைய மாணவர்கள் எல்லோருமாய் வந்து உறை கொள்கிற இடமாயும் கருத்துப் பரிமாறிக் கொள்கிற களமாயும் பயிற்சி எடுத்துகொள்கிற பட்டறை யாயும் ஆகித்தெரிந்த ”42,பி எல் எப் தெரு” வின் உயிர் சாட்சியாய் இருந்த ”பாண்டியன் கிராம வங்கிஊழியர்சங்கம்”இவன் போன்ற சாமான்ய உறுப்பி னர்களுக்கு அடையாளப் படுத்திய சங்கத்தின் தலைவர்கள் திரு,பாரதி கிருஷ்ணகுமார்,தோழர் சோலைமாணிக்கம் அண்ணா,தோழர் மாதவராஜ், தோழர் காமராஜ் ,சங்கரலிங்கம் அண்ணா ,,,,இவர்களின் ஊடு பாவாயும் இவர்களும் நெசவிட்டுமாய் அந்தக்கட்டிடத்தை அடைகாத்துக்கொண்டிருந்த எனதருமைத் தோழன் வரதராஜப்பெருமாள்,,,,,என இன்னும் இன்னுமாய் சொல்ல விட்டு போன தலைவர்கள் தோழர்கள் நண்பர்கள் என எல்லோ ருமாய் அன்று சொல்லிக்கொடுத்த விஷயங்களே இன்று வங்கிப் பணியின் விளிம்புகளை தொட்டுச்சென்று ஆழ நேசிக்கச்செய்கிறது,

பரஸ்பரம் அன்பு செய்தல், அடுத்தவருக்காய் இரங்குதல்,ஈகை ,நேசம் இவை யெல்லாம்கிட்டத்தட்ட கெட்ட வார்த்தை என்கிறாகிவிட்ட நிலையில் குடிக் கிற நீரை காலடியில் கொண்டு போய் வைக்காதீர்கள் என்கிற அசரீரீ தூரத் திலிருந்து கேட்க தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்துதள்ளி வைப்பவனாகிப் போகி றான்.

பொதுவாகவேதண்ணீரைதள்ளித்தானேவைத்திருக்கிறோம்,கூடவே தண்ணீர் பற்றிய எண்ணத்தையும்,அவதானிப்பையும்,,,/

13 Jun 2019

கூடடைவு,,,,,

உட்கார சீட் கிடைத்து விடுகிறது.ரோஸ் கலர் வைத்த சீட், ஒன்றன் பின் ஒன்றாய் வரிசை காட்டி அடுக்கப்பட்டிருந்த சீட்டுகள் வலதும் இடதுமாய் மனிதர்களை அடைக்கலம் கொடுத்து உட்காரவைத்திருந்தது,

கொஞ்சம் நிம்மதியாயும்,சந்தோஷமாயும் இருந்தது,கூடவே ஓடோடி வந்து ஒட்டிக்கொண்ட ஆசுவாசமும்/

சந்தோஷமும், ஆசுவாசமும்,நிம்மதியும் லேசில் கிடைப்பதில்லை,ஆகவே கிடைக்கிற பொழுது கைப்பற்றிக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.ஆசுவாசத்தையும் நிம்மதியையும் சேர்த்துக்கொண்டால் கூடுதல்.

கூடுதலாய் கொஞ்சம் சோறு,கூடுதலாய் கொஞ்சம் கூட்டு,கூடுதலாய் கொஞ் சம் மட்டன் இல்லையென்றால் சிக்கன் என கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சேர்த்துக் கொண்டு சுவை ஏற்றிக்கொள்வது போல்,,./

ஏன்இப்பிடி கறி கறின்னு உயிர விடுறீங்க,அதான் போனவாரந்தான எடுத்துச் சாப்ட்டீங்க,அதுகுள்ள என்ன நாக்கு அரிப்பெடுக்குதாக்கும்,,,?என்கிற மனைவி யின் கேள்விக்கு சாப்புடுறது வாயி,அத ருசி பாக்குறது நாக்குன்னு வச்சாலும் அத வேணுமின்னு கேக்குறது மனசுதான,,,,இல்லையா,,?என்பான்,

வீட்டிலிருந்து கிளம்பும் போது கேட்க விட்டுப்போன இளையராஜாவின் பாட லின் மீதி இங்கு தொடர்வதாய் தெரிகிறது,

செல்போனில் பாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்,எஸ்,பி பாலசுப்பிரமணியம் அவர்க ளும் ஜானகி அம்மாவும்,அடுத்தடுத்ததாய் வந்த சித்ரா அவர்களும் ஜென்ஸி யும் மனோவுமாய் இன்னும் இன்னுமான பாடகர்களும் இளையராஜாவின் இசைக்கு பாடல் கோர்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்,

டீக்கடைகள் இரண்டு இருக்கின்றன,இவன் பஸ்ஸிற்காய் காத்து நிற்கிற அதே வரிசையில் ஒன்றும் ,எதிர் சாரியில் காட்சிப்பட்ட கடை ஒன்றுமாய்/

எதிர்சாரியில் காட்சிப்பட்ட கடையில் டீ எப்பொழுதும் நன்றாக இருக்கும்.

ஒரு குடிக்கான்,ஒரு கடிக்கான்,,,,,என டீயுடன் சேர்த்து வடை சாப்பிடுவது இவனுக்கு வழக்கமாகிப்போனது,

முன்பெல்லாம் கொட்டிக்கொடுத்தாலும் கூட வடை சாப்பிட மாட்டான் டீக் கடையில்/இப்பொழுது என்னவோ அப்படி ஒரு ஆசை,

வயது ஏறா ஏற இப்படியான ஆசைகள் மனம் சூழ்ந்து கொள்ளும் போலும்.

அந்த எதிர் சாரிக்கடையில் டீயா, வடையா எது இவனை ஈர்த்தது என் தெரியவில்லை.ஆனால் எதையும் விட்டு விட்டுச்சாப்பிட்டதில்லை இது நள் வரையில்/

கடை வாடகை ,கரண்ட் பில்,வேலையாள் சம்பளம்,,,இது போக டீத்தூள், சீனி, வண்டித் தண்ணி வடைக்கு என இன்னும் இன்னுமாய் ஆகிப்போகிற செலவி ற்குள் கடை தள்ளாடுகிற பொழுது அதை தூக்கி நிறுத்துவது இவனைப்போல் டீ சாப்பிடுபவர்களின் எண்ணிக்கைதானே,,?

வியாபாரத்தைதீர்மானிப்பதுஇவர்கள்போலானவர்களின்எண்ணிக்கைஎன்றால் எண்ணிக்கையில் கூடி குறைந்து வருகிறவர்களுக்கு ருசி கூட்டி டீ தருவதும், வடை காட்டுவதும் கடைக்காரர்களின் பொறுப்பாகிப் போகிறதுதான்,

ஆனால் பஸ்ஸிற்கு காத்து நிற்கிற வரிசையில் இருக்கிற கடையில் டீ கொஞ்சம் சுமார்தான்,ஆனால் வடை எதிர்சாரி கடையை விட நன்றாக இருக் கும்,

”நம்ம தம்பிதான், நாந்தான் கடை வச்சிக்குடுத்தேன்,ஆளாகுறவரைக்கும் நம்மகாலச்சுத்திக்கிட்டுத்திரிஞ்சான்,இப்பஆளாயிட்டான்,நாளைக்கிஅவனுக்கு ஒரு குடும்பம் ,புள்ளை குட்டின்னு ஆகிப்போச்சுன்னு வையிங்க, இந்தக் கடை யில வேலை செய்யிற வருமானம் மட்டும் எப்பிடி பத்துமுன்னு கேக்குறேன், அதுனாலத்தான் அவனுக்குன்னு ஒரு கடைய வச்சிக்குடுத்தேன்,”

”இங்க நம்ம கடைக்கி வந்து போறவரு ஒருத்தருகிட்ட சொல்லி வச்சிருந்தே ன், இன்னும் சொல்லப்போனா அவருதான் இது போலான ஐடியாவக் குடுத் தவரு,

”எண்ணாண்ணேபையன் வளந்து பருவத்துல நிக்கிறான்,அவனுக்கு நாளைக்கி ஒரு நல்லது கெட்டது பண்ணிப்பாக்கணும்,இப்பயே வாழ்க்கையில செட்டில் ஆனாத்தான சரியாயிருக்கும் ,அவனுக்குக்கென்ன வயசு கொறஞ்சிக்கிட்டா போகுது,”ன்னு/

”அவரு சொல்றதும் சரியாத்தான் இருந்துச்சி,”,,/

அவனுக்குன்னு இப்பவே ஒரு வாய்க்காலு வெட்டி விட்டிவிட்டாத்தான அதுல தண்ணிபாய்ச்சி அவன் நெலம் நோக்கி கொண்டு பயிர் செஞ்சி பலனெடுக்கிற அக்கறையும் முயற்சியும் வரும் அவன்கிட்ட,,,/

”இல்லைன்னா அரிசி வெளையிற யெடம் அரிசிக்கடைன்னு சின்னப்புள்ளை ங்க புரிஞ்சிக்கிர்ற கதையாகிப் போகும்,

”இன்னும்சொல்லப்போனால்வளந்த பிள்ளைகளே அப்படித்தான் இருக்குதுக,. அவுங்க வீட்டில உள்ள பொருள் எங்கிருந்து வருதுங்குறது இன்னும் அவுங் களுக்குப் புரியாததுபோல்இவனும் வாழ்க்கை அருமை புரியாமல் கரட்டுச் செடியா வளர்ந்து போவான்” எனச் சொல்பவர்,,,,,,,,

அப்படியெல்லாம் வளர்ந்து விடாமல் தடுக்கும் யோசனையில் இருந்த ஒரு மழை நாளில் ”நல்லது பண்ணனுமில்ல”,என சொல்லியவரே காலிக்கடை இருக்கிற இடத்தை காண்பித்து இந்தக்கடையை பையனுக்குக் கேட்கலாம் என்கிற ஆலோசனையையும் சொன்னார்,

காலியாக இருந்த கடைதான் ,கடையுடன் சேர்ந்து வாடகை இடத்திற்கும், டீக் கடையுடன் ஹோட்டலும் நடத்தலாம் என்கிற ஐடியாவில் அந்தகாம்பள்க்ஸ் கடையைப்பிடித்துப்போட்டிருக்கிறார்கள்,

ஊரெல்லாம்காம்ளெக்ஸாய்இருந்தால் யார்தான் வாடகைக்குவருவது, என்ன கடைதான்வைப்பதுஎனத்தெரியாமலேயே,,,,,,,காம்ளக்ஸ்கள்சிலபூட்டியிருந்த நேரத்தில் இப்படியாய் இருந்த கிடைத்த வாய்ப்பு,,,/

கிடைத்த வாய்ப்பு கடையாய் உருவெடுத்து நிற்கும் போது டீ வடை,இட்லி தோசை மொச்சை ,,என அவர்கள் சக்திக்கு கட்டி இழுத்தார்கள்,

அன்று ஆரம்பித்து இன்றுவரை வேர் ஊன்றி நிற்கிற அந்தக்கடையில் டீயு டன் சேர்த்துஇளையராஜாவின் பாடல்களும் இலவசமாய் ,அது இவன் போலா னவருக்கு கொஞ்சம் உயிரோட்டமாயும்,ஈரம் காத்துமாய்,,,/

பாடல்களைக்கேட்பதற்காய் அங்கு போன அநேக நாட்கள் இவனுக்கு நேர்ந்த து இதுதான்.

மெல்ல சொல்லி இறங்குகிற டீயின் ஒவ்வொரு மிடறும் லயம் கலந்த இசை யை மனமெங்குமாய் விரவ விட்டும் டீக்குடிக்க வருகிறவர்களை மெல்லத் தாலாட்டியவாறாய்,,,,,,,/

நல்லதொரு காதல் பாடல்,வீட்டு டீ வியின் ஏதோ ஒரு சேனலில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்ததை கையில் சொடக்கிட்டவாறே கேட்டுக்கொண்டு பிரிய மன மில்லாமல் வந்திருந்தான் பஸ்ஸேற/ வீட்டில் கேட்க விட்டுப்போன மீதிப் பாதி இங்கு தொடர்வது கொஞ்சம் சந்தோஷமாயும் கொஞ்சம் கண்களில் நீர் கட்டிக் காண்பிப்பதுமாயும் இருந்தது,

டவுன்பஸ்களில்எப்,எம் ரேடியோ ஒலித்த காலங்களில் ஒருபஸ்ஸில் இறங் கும் போது கேட்ட பாடலின் பின் பகுதியை இன்னொரு பஸ்ஸில் கேட்கிற பாக்கியம் கிடைத்தது.

அது ஒரு பொற்காலம்,அதன் இனிமையும்,பேறும் வேறு,வேறு,,,,,/

தூரத்து கிராமம் ஒன்றில் பணி புரிந்த தினங்களில் என்றாவது ஒரு நாள் அந்த தனியார் பஸ்ஸில் பயணிக்கிற பாக்கியம் கிடைத்து விடுவதுண்டு.

வீட்டிலிருந்து எட்டு மணிக்கு கிளம்பி வந்து எட்டே கால் மணிக்கு அந்த பஸ்ஸை எட்டிப்பிடிக்கிற சிரமம் தவிர்த்து வேறொன்றும் இருந்ததில்லை, பெரிதாய்,,/

பயணிகள்அமர்ந்திருக்கிற இருக்கைகள் முழுவதுமாய் போர்த்தபட்டுக் காணப் பட்டிருந்தகலர் துணிகள்,வண்ண வண்ணமாய்கலர்க் காட்டி பஸ்ஸில் உட்புற டாப்பில் எரிந்து வரிசை காட்டி ஓடிக்கொண்டிந்த கலர் பல்புகள் டிரைவருக்கு சிவப்பும் மஞ்சளும் ஊதாவுமாய் நட்டு வைக்கப்பட்டிருந்த பிளாஸ்டிக் பூக்கள் தொட்டியில் சிரித்தன. பூ ஜாடிக்கு முன் பக்கம் தொந்தி சரிந்து சிரித்த குபேரர் பொம்மையும் அதன் அருகில் ஊதுவத்தி ஸ்டாண்டும் இருந்தது. கூடவே இளையராஜா அவர்களின் பாடல்களும்/

அந்த பஸ்ஸில் ஏறினால் சிவகாசியில் போய் கனெக்ட்டிங் ,பஸ் மாறுவதற்கு சரியாக நிற்கும்,

அந்த பஸ்ஸை தவற விட்டு விட்டால் கொஞ்சம் சிரமமே,,,/

பெரும்பாலுமாய் அந்தபஸ்ஸை தவறவிட மாட்டான்.

அன்று கிடைத்தது அந்த பாக்கியம்,டிக்கெட் எடுத்ததும்தான் கேட்கிறான் பேரு ந்தினுள்ளாய் ஒலித்துக்கொண்டிருந்த பாடல்களை,

ஆகா,மனதின்அருகில்வந்துஇனிமயாய் ஒலித்துப்போகிற பாடல்கள், இன்னும் சிறிது நேரம் அதை அசை போட்டுக்கொண்டும் கொஞ்சம் பிடித்து வைத்துக் கொண்டுமாய் மகிழ்ந்து இருக்கலாம்.சூப்பர்,சூப்பர்,,,,/

மனதின்எண்ணங்களுக்கு வண்ணம் சேர்கிற பாடல்களாயும் வண்ணம் சேர்த்த எண்ணங்களை தொட்டில் கட்டி தாலாட்டி அருகில் வைத்துக் கொள்ளலாம், இறங்க வேண்டிய ஊரை விட்டு அடுத்த ஊருக்கு டிக்கெட் எடுத்து விட்டான்,

இன்னும் கொஞ்சம் பாடல்களை கேட்கலாம்,காதுக்கும் மனதிற்கும் இதமாக இருக்கும்,

கண்டக்டர்தான் கேட்டார்.”என்ன சார்,இறங்க வேண்டிய ஊரை விட்டுட்டு வேற ஊருக்கு டிக்கெட் எடுக்குறீங்களே” என/

இவன் காரணம் சொன்னபோது அதிராமல் சிரித்தார்,

”அப்பிடிப்பாத்தா நாங்களெல்லாம் ரொம்ப ரொம்ப குடுத்து வச்ச ஆளுகளாவு ள்ள ஆகிப்போவம்” என்றார்,

இரண்டு சட்டை,ஒருபேண்ட் ,பனியன் ஜட்டி கர்சிப், அழுக்கில் கிடந்தது,இன்று துவைத்தால்தான்,இல்லையென்றால்அழுக்கின் கணக்கு கூடிப்போய் விடுகிற ஆபத்து இருந்தது /

கண் முன்னால் படம் காட்டிக்கொண்டிருக்கிற ஆபத்தை அடைகாத்துக் கொ ண்டு’நாளைதுவைக்கலாம்,நாளை துவைக்கலாம்..,’எனவிட்டுவிட்டால் மனது இன்னும் கொஞ்சம் கரடு தட்டிப்போய் செய்கிற வேலையில் மெத்தனம் ஏறி வேலை செய்கிறவனின் கையைக் கட்டிப் போட்டு விடும்.

வீட்டின் மூலையில் கட்டப்பட்டிருக்கிற நைலான் கொடி,ரூமிற்குள் இருந்த அழுக்குக்கூடை,,,,, என ஒவ்வொன்றிலும் அழுக்கின் அடையாளம் கொண்டு அடை கொண்டு விடுகிற துணிகள் கட்டப்பட்டிருக்கிற கைகளின் மிகுதிகளில் காட்சி கொண்டலைகிறதாய் ஆகிப்போகும்/

ஒருபேண்டை இரண்டு தினங்களுக்கு போட்டுக்கொள்ளலாம்,சட்டையை ஒரு நாளைக்கு மேல் போட முடிவதில்லை,, வெயில் வேர்வை கசகசப்பு,வாடை அடித்து விடுகிறது,

இவைகளைத்தான் துவைக்க வேண்டி இருந்தது,முதல் நாள் மித மிஞ்சிய உடல் சோம்பல் காரணமாகவோ அல்லது அழுப்புக்காரணமாகவோ துவைக் காமல் விட்டதால் கூடச்சேர்ந்து போன ஒரு சர்ட் தவிர்த்து வேறொன்றுமில் லை,

இரண்டு நாட்களுக்கான இரண்டு சட்டை ,ஒரு பேண்ட்,அந்த இரண்டு நாட்க ளின்கர்சீப்,ஜட்டி,பனியன்,,,எல்லாம் பேண்ட் சர்ட்டுடன் சேர்ந்து கொள்ள கொஞ்சம் கூடிப்போனதாய் காட்சிப்பட்ட துணிகளை துவைக்க நேரமாகிப் போகிறது கொஞ்சம்,

ஆஸ்க்கலர்பேண்டும்ஊதாக்கலரும்,ரோஸ்க்கலருமானசட்டைகள் இரண்டும் காலையில் பார்க்க நன்றாகத்தான் இருக்கிறது,

லைட்க்கலரில் ஒரு பேண்ட்,எப்பொழுதும் இவனது உடனேயே இருக்கும், பழையதுகிழிபடுவதற்குஒருமாதம்அல்லது இரண்டுமாதங்களுக்கு முன்னாய் துணி எடுத்து வைத்துக் கொள்வான்,

சில வேளைகளில் எடுத்த பேண்ட்டை உடனே தைத்துக் கொள்வான், ஆனால் அதற்கான துணி எடுப்பதற்குள்ளாய் பரமப்பிரயத்தனம் கொள்ளவேண்டியதிரு க்கிறது.

பொதுவாக மேட்டித்துணிகளின் மீது இவனுக்கு ஒரு அலாதிப்பிரியம் இருந்த துண்டு,

ஆனால் இப்பொழுதெல்லாம் எங்கு தேடியும் கிடைப்பதில்லை,கடைகளில் அதிகம் காணமுடிவதில்லை,கேட்டால் வருவதில்லை என்கிறார்கள்,

கடை,கடையாக ஏறி இறங்கி பத்துக்கடைகளில் ஏதாவது ஒன்று அல்லது இர ண்டில் கிடைக்கும் இவன் தேடிப்போன துணி,

உடனே யோசிக்காமல் எடுத்து வந்து விடுவான்,

அது ஏனோ தெரியவில்லை,மேட்டித்துணியால் தைத்தப்பேண்ட் அணிவதில் இருப்பதே தனி சுகம்தான்,,,/

மற்றப்பேண்ட்களைஅணிந்தது போல் சாக்கைச் சுற்றியது போல் இருக்காது,

காற்றாய் லேசாக இருக்கும்,எவ்வளவு வெயில் அடித்தாலும் வேர்க்காது, ஃப்ரியாக இருக்கும்.

பேண்ட் அணிய ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து இவனிடம் எப்பொழுதும் ஒரு மேட்டித் துணியால் தைத்த பேண்ட் இருந்ததுண்டு,

இன்று அந்த பேண்ட் ஆஸ்கலரில் துவைப்பிற்கு உள்ளாகிப் போனது.

காலையில் எழுந்திருக்கும் போதே கொஞ்சம் தாமதமாகத்தான் எழுந்திருந் தான்,உள்ளபடிக்கும் ஆறு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து விட்டான்,

மிகுதியாகிப்போனஉடல்வலியா இல்லை சலிப்புத்தட்டிப்போன மன நிலையா தெரியவில்லை,

எழுந்ததும் திரும்பப்படுத்து விட்டான்,சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்து விட்டு மனைவி டீ கொண்டு வருவதற்குள்ளாய் தூங்கிப்போனான்,

திரும்பவும் ஏழு மணிக்கு எழுந்தவன் மனைவி கொண்டு வந்து கொடுத்த டீயைக் குடித்து விட்டு அப்படியே சமைந்தவனாய் அமர்ந்து விட்டான்.

என்னவெனத் தெரியவில்லை.அப்படியான ஒரு நிலை அல்லது மனது வாய்த் துப்போகிறது சமயாசமயங்களில்/

அது காலை அல்லது மாலை இல்லை இரவு எந்த நேரம் என கணக்கில்லை, அலுவலக நேரத்தில் வராது ,வரவும் இவன் அனுமதித்ததில்லை.

மீறி வந்துவிட்டால் இவன் கதை கந்தல் என தெரியும்,அதனால் அலுவலகத் திற்குள்அலுவலனாய் மட்டுமே இருந்து விட்டு வெளிவந்தவுடன்தான் இது போலானவைகளைஅனுமதிக்கவும்,மனம்நுழையவுமாய் ஏற்றுக் கொள்வான்.

மர சோபாவின் மேல் சாய்ந்து அமர்ந்தவன் மணியைப்பார்க்கிற பொழுது அது இவனைப்பார்த்துஎந்தரகசியமும் வைக்காமல்எட்டாகப்போகிறதை சொல்லிச் செல்கிறது சப்தமாய்/

இப்பொழுது எழுந்துதுணிகளைத் துவைத்து விட்டு பாத்ரூம் போய் விட்டு பல் விளக்கிக் குளித்தால்தான் ஒன்பது மணி பஸ்ஸைப் பிடிக்க முடியும் என்கிற நினைப்பில் இருந்தவன் அவசர மனோ நிலை காட்டி துணிகளைத்துவைத்து விட்டு குளித்துமுடித்து விட்டு வேர்க்க விறுவிறுக்க பஸ் ஸ்டாப்பிற்கு வந்த போது பஸ்வரவும் இவன் ஏறி அமரவும் சரியாக இருந்தது.

வேர்த்த உடலில் விரவியிருந்த வியர்வை முத்துக்கள், மெது காட்டி வந்த மூச்சு, வேகம் காட்டி வந்த பரபரப்பு, அவசரம்,நினைத்ததை எட்டிப்பிடித்து விடமுடியுமா என்கிற எண்ணம் வந்த களைப்பிற்கும் அவசரப் பட்டு வந்த மனோ நிலையின் பரபரப்பிற்கும் கண்டக்டர் சிரித்த சிரிப்பு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது.

8 Jun 2019

அழுத்தங்களில்,,,,,




விடுமுறை தினம்தான்,இன்று.ஆனாலும் வேலை சரியாகத்தான் இருக்கிறது. அப்படியே  வேலை என பெரிதாய் ஒன்றும் இல்லை என்றாலும் கூட இருப்ப தாய் சொல்லிக் கொண்டு பொய் பரபரப்பு காட்டி டீ,வி நீயூஸ் காபி டீ டிபன் சாப்பாடு தூக்கம் பின் பொழுதின் ஓட்டம் என சரியாகத்தான் ஆகிப்போகிறது.

அதிகாலை எழலாம் என நினைப்பதெல்லாம் சரிதான் ,எழுந்திருப்பதும் கூட சரிதான்,ஆனால்அதெல்லாம் நடைமுறைக்கு ஒத்து வரவில்லை என்பதுவும் முடியவில்லை என்பதுவும் சோகத்திலும் படு சோகமாய் /

”கத்தி போயி வாலு வந்தது டும் டும் டும்”,,,கதையாய் ஆகிப் போனது,

அதற்காக சோகம் கப்பிய முகத்துடன் அலைவதென்பது முடியாத அல்லது இயலாத காரியம் இவனைபொறுத்த மட்டில்/

”எப்படி முடியும்,இல்லை எப்படி முடியும் எனக்கேட்கிறேன், ஒருவரைப் பார்த் ததும் அல்லது அவருடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது பளிச்சென சிரித்து விடுவது அல்லது அவருடனான பேச்சில் மனங்கலந்து விடுவது இவனுக்கு கைவந்து விடுகிற போது எப்படி சோகமாய் இருப்பது தெரியவில்லை,அல்லது காட்டிக்கொள்வது என்பதும் தெரியவில்லை.என்பான்ம் நண்பன்/

அதுஇவனுக்கு சுட்டுப்போட்டாலும் வராது கூட/ இது நாள்வரை வந்ததில்லை, இனிமேல் எப்படி என்பதும் தெரியவில்லை.

வம்பாக பிடித்திழுத்து வந்து ஒட்ட வைக்க முடியாத சில பழக்கங்களில் இதுவும் ஒன்றாகிப் போகிப் போனது  போலும்.சரி விட்டு விடலாம்.

ரொம்பவும் பேச வேண்டாம், போரடித்து விடக்கூடும்,பின் படிக்க மாட்டார்கள், அடிக்க வந்து விடுவார்கள்.கல்லெடுத்து/

பின் கல்லைக்கண்ட இடங்களிலெல்லாம் ஒழிந்து திரிய வேண்டி இருக்கும், கல்லைக்கண்டால்இவன்தெரியமாட்டான்,இவனைக்கண்டால்கல்தெரியாது. என்கிற நிலை உருவாகிப்போய் விடக்கூடும்.

சீக்கிரம் எழலாம் என்கிற எண்ணத்தை கைவிட்டு விட்டு அப்படியே தூங்கிப் போனான்,

அரை குறையான தூக்கம்தான்,முழிப்பு பாதி தூக்கம் பாதி கலந்து செய்த கல வையாய்,,/

பக்கத்தில் மலர்ந்து கிடந்த போர்வையை அள்ளிப்போர்த்த மனமில்லை, உட லெல்லாம் பட்டு மென் பூக்கள் விரித்திருக்க பூவாயும் மலர் பூத்த வனமாயும் காட்சி தந்து பக்கத்தில் விரிந்து கிடந்த போர்வையை அள்ளிப்போர்த்த மனமின்றி அப்படியே விட்டு விட்டு கைகளால் உடலைபோர்த்திக்கொண்டு தூங்குகிறான்,

போர்த்திய கைகளின் விரிசல்களும்,விரவல்களுமாய் ஒன்று சேர்ந்து உடலை இடைவெளியேதுமின்றி போர்த்தி மென் காத்திரத்துடன் தூங்கச்செய்வதாய்,,,/

தூங்கிப்போனஇவன்சிறிதுநேரஇடைவெளியில் கண்டகனாவின்சொல் விரிவு கனாக்கண்ட கதைதான்.

கனாக்கள் ஆழ்நிலை தூக்கத்தின் போதுதான் வருகிறது என்பது இவனைப் பொறுத்த அளவில் மிகவும் பொய்யாய் பழங்கதையாய் ஆகிவிட்ட ஒன்றாய்த் தான் ஆகித்தெரிகிறது,,,/

பஸ்ஸில் வருகிற போது அசந்து தூங்கிப்போகிற கால் மணி நேர பிரயாண இடைவெளியில் ஏதாவது ஒரு கனா வந்து போய் விடுகிறது பட்டென்று.

என்னடா இது,இந்த பஸ்ஸீற்கும்,டிரைவர் கண்டக்டருக்கும் வந்த சோதனை யா எனச்சொல்லிச்சிரித்தார் கண்டக்டர்,டிரைவர் அதற்கு மேல் தலையில் தலையில் அடித்துக்கொண்டார் இவன் கனவு கண்டதை சொன்ன போது,,,/

”பேசாம பஸ்ஸீக்குமுன்னாடி கனவுலகசொர்க்கமுன்னுஎழுதிப்போட்டுரலாம் சார்” என்றார்,

டிக்கெட்டு எடுத்துட்டு போயிச்சேர வேண்டிய யெடத்துல போயி பத்தரமா யெறங்காம சீட்டுல ஒக்காந்த மானிக்கி கனவு கண்டுக்கிட்டா திரியிறீங்க, கனவு, என்றார் பக்கத்து இருக்கைக்காரர்,

அவர் எப்பொழுதும் இவனை மதிப்புடன் பார்ப்பவர்,பழகுபவர்,,,,

இவனுக்குக்கூட தோணுவதுண்டு,ஏன் அப்படியெல்லாம் இருக்க வேண்டும், அதற்கு அந்த மதிப்பு இல்லை மரியாதை,,,,,?

எப்பொழுதும் போல் என்ன என்றால் என்ன,வணக்கம் என்றால் வணக்கம், வாங்க என்றால் வாங்க,,,,அவ்வளவுதானே,,,,,இதில்என்ன மதிப்பு பெரிதாய் என்கிறஇவனது மனதின் பேச்சைஉணர்ந்தவராகவோஎன்னவோ இல்லை சார் ஒருவரது நடத்தையைவைத்துத்தானே அவர் மீது மரியாதை செலுத்துவதா வேணாமா என்பது முடிவு செய்யப்பட வேண்டும்,அது விடுத்து சும்மா போகிற வருகிற எல்லோர் மீதுமா செலுத்தி விட முடியும்,இன்னும் சில பேர் அவர்கள் மீது இருக்கிற பயத்தை மரியாதை என தப்பாக முடிவு செய்து வைத்திருக் கிறார்கள்.

அப்படியெல்லாம் இருப்பதை விடுத்து இப்படியாய் உருக்கொண்டு தென்படுகி ற உங்களைப் போலானவர்களைப் பார்க்கிற போது வருகிற ஒன்றை எப்படி தவிர்க்கமுடியும்,,,?சொல்லுங்கள் உங்களைத் தவிர்த்து இந்த பஸ்ஸில் வரு கிற உங்களைப்போல இன்னும் இரண்டு மூன்று பேர் இந்த மரியாதைக் கணக்கிற்குள் அடங்குவார்கள்.

அந்த வரிசையில் உறைகொண்டுள்ள உங்களை உங்கள் சம்மதமில்லாமல் இப்படிமரியாதையாய்பார்ப்பதுதவறென்றால்அந்தத்தவறைதிரும்பத்திரும்பச் செய்யநான் ரெடியாய் இருக்கிறேன் என்றார்.

முதல் நாள் இரவு கொஞ்சம் தூக்கத்தை தள்ளிப்போட்டு விட்டு ஏதாவது சினிமாப்பார்க்கலாம் என நினைத்தவனுக்கு இரண்டுநாட்களுக்கு முன்னாய்ப் பார்த்த சினிமாதான் ஞாபகத்திற்கு வந்தது.,

புதுப்படம்தான்,சென்ற வருடம் வெளிவந்த தமிழ் படம்.எத்தனை தடவை அந்தப்படத்தைப்பார்த்தான் என்பது நினைவில் இல்லை.இனி எத்தனைமுறை பார்ப்பான் என்பதும் தெரியவில்லை,

கட்டம் போட்ட கைலியை கட்டிக்கொண்டு வெற்றுடம்புடன் மேல் தோளில் துண்டை போட்டுக்கொண்டு தாவாங்கட்டைக்கு இடது கையை முட்டுக் கொ டுத்து ஆவவென திறந்த வாய் மூடாமல் சினிமாப் பார்ப்பதும் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது,

மனம் பிடித்த சினிமாவும்,மனம் பிடித்த பாடல்களும் மனம் பிடித்த புத்தகங் களும் எத்தனை முறை பார்த்தாலும் கேட்டாலும் படித்தாலும் அலுத்துப் போ வதில்லைதான்.

அதெல்லாம் அழுக்காதுங்குறது வாஸ்தவம்தான்,அதுக்காக இப்பிடி ராத்திரி யெல்லாம் முழிச்சிக்கிட்டு  உக்காந்துக்கிட்டு அப்புறம் ஒடம்பு வலிக்குது கை வலிக்குது கால் வலிக்குதுன்னு சொல்லிக்கிட்டு திரிஞ்சா எப்பிடி,,?என்பாள் இனிமை சொல் காக்கிற மனைவி,

சத்தம் போட்டுப்பார்த்து அழுத்துப்போகிற அவள் சமயா சமயங்களில் இவனு டன் அமர்ந்து படம் பார்க்க ஆரம்பித்து விடுவாள்,

அவளுக்கும்நல்லசினிமாவையும் ,பாடல்கலையும்,புத்தகங்களையும் படிக்கப் பிடிக்கும்தான்,ஆனால் இவன் போல் வெளியில் சொல்லிக் கொண்டு திரிவதி ல்லை,

வீட்டு வேலைகள் ஒழிந்த நேரம் போக அதையெல்லாம் செய்வாள்.

அவளுக்கும் அது மிகவும்  மனம் பிடித்த வேளை,,,/

அப்படியெல்லாம் நன்றாக இருந்த பொழுதும் கூடஇரண்டு நாட்களாய் படுத்தி எடுக்கிற உடல் தொந்தரவிலிருந்து தப்பிக்கலாம் என நினைத்து தூங்கி விட்டான்,தூங்கினால்கொஞ்சம்சரியாகிப்போய்விடும் உடல்வலிஎன நினைத் தவனாய்,,,,/

அது என்னவெனத் தெரியவில்லை.எடுக்கிற உடல் வலிக்கு தூக்கமும் ஓய் வும் அரு மருந்துதான் போலும்,

அதிசயம்,நேற்று இரவுதான் கொஞ்சம்சீக்கிரத்தில் படுத்திருக்கிறான்,அதுவும் இடையில் கண் முழிக்காமல்/

அதுவே கொஞ்சம் ரிலாக்ஸாக இருந்தது,இந்த ரிலாக்ஸ் ஒன்றே போதும் போலும் இப்போதைக்கு.”பார்வை ஒன்றே போதும்” என்கிற அளவிற்காய்,,/

பொதுவாக ரிலாக்ஸ்கள் புத்துணர்ச்சி தருகிற டானிக்காயும்,சர்வரோக நிவா ரணியாயும் அமைந்து போகிறது,

நிவாரணிகளையும் ,டானிக்களையும்,,,,விடுத்து வேறு மாதிரியாய் இதற்கென மருந்து மாத்திரை மருத்துவம் எனபோகும் பொழுது வம்பாகியும் வீண் செல வாகியும் போகிறதுதான்,

எதற்கது அனாவசியமாய் என்பதாயும் அது தேவையில்லாது எனவுமாய் முடி வெடுத்து ரிலாக்ஸ் காட்டி விடுவது அவ்வப்பொழுதான இவனது வழக்கங்க ளில் ஒன்றாய் அமைந்து போனது,

ஆனால்அந்த வழக்கம் சமீபங்களில்அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது.

மன அழுத்தம் என்பது சமீப காலங்களாய் அதிகரித்துப்போவதும்,அதற்கான ஆலோசனை மையங்களும் ,மருத்துவம் பார்பவர்களும் அதிகரித்து விட்ட நிலையில்“எனக்கெல்லாம் மன அழுத்தம்ன்னுவந்தா பேசாம டீ வி பாப்பேன், இல்லைன்னா படுத்து தூங்கீருவேன் என்றாள் போனவாரம் டீ வி நிகழ்ச்சி யில் பேசிய பெண்.

பொதுவாகவே அப்படித்தானே இருந்திருக்க வேண்டும் ,அதுதானே சாத்தியம், மன அழுத்தம் என்பது திடீரென கை கால் முளைத்து ரத்தமும் சதை கொண்டு எழுந்து வந்து விடுகிற உருவல்லவே.

இவ்வளவு விஞ்ஞான வசதி இல்லாத அந்தக் காலங்களில் கன்சல்டேட்டிங்க் மற்றும் கவுன்சிலிங்க் சென்டர்கள் அற்ற நிலையில் என்ன செய்திருப்பார்கள் நம் முன்னோர்கள்,,,?மன அழுத்தம் மற்றும் இதர விஷயங்களுக்கு,,,,?

செய்தார்கள்,உடலும்மனமும் அழுத்துப்போக வேலைசெய்தார்கள்,பிறருடன் பேசினார்கள், உறவாடினார்கள், மனம் கலந்தார்கள்,அதில் ஈரமான பகிர்வு இருந்தது,நட்பு இருந்தது ,அன்பும் தோழமையும் கொஞ்சம் அருகில் வந்து கை கோர்த்து உறவாடிச்சென்றது,

இன்னும்இன்னுமான இத்தியாதி இத்தியாதிகளாய் இவைகளெல்லாம் இருந்த போதுஅவர்களுக்கு மன அழுத்தம் போக்கிக் கொள்ள மையம் ஏதும் தேவைப் பட்டிருக்கவில்லை,

காலையில்எழுந்துடீக்குடித்துமுடிக்கஒன்பதுமணிக்குஅருகில்ஆகிப் போனது.

சின்னதையும் பெரியதையுமாய் கூட்டிக்கொண்டு விநாடி முள்ளுடன் கை கோர்த்து இத்துணூண்டு வட்டத்திற்குள்ளாய் சுற்றி காலத்தின் அளவை பிசகாமல் சொல்லிச்சென்று கொண்டிருக்கிற கடிகாரத்தை கண்கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்து விட்டு எழுந்து குளிக்கச் செல்கிறான்,

இரண்டு நாட்களாய் துவைக்காமல் விட்டுப்போன துணிகள் சேர்ந்து போய் இருந்தது, கொடியிலும், ஹேங்கரிலுமாய் தொங்கிக்கொண்டு,,/

குளிக்கும் முன்னாய் துணிகளை துவைத்து விட்டு கையோடு குளித்து விட்டு வெளியே வருகிறான்,

லீவு தினம் ,எங்காவது போகலாம் வெளியில் என்கிற நினைப்பு எந்தளவிற்கு கை கூடி வரும் எனத்தெரியவில்லை,

கூடி வரா பல நினைப்புகளில் இதுவும் ஒன்று போலும்,அது சமீப காலங்க ளாய் அதிகமாகிக்கொண்டே வருகிறது,

வழக்கமாய் லீவு தினம் என்றால் காய்காறி வாங்கக்கிளம்பி விடுவான், இன்றும் அப்படித்தான் கிளம்பி விட்டான்,

காய் கறிவாங்கிக்கொண்டு ஏதேனும் வேலைகள் இருந்தால் செய்து முடித்து வரலாம் என,,,

பிற வேலைகள் என பெரிதாய் ஒன்றுமில்லை,சேர்ந்து சென்றிருந்த மனைவி யுடன் வீடு திரும்பி வந்தது தவிர்த்து,,,/

3 Jun 2019

மிடறுகளின் அடர்வுகள்,,,,,,

பண்ட் ஆபீஸிற்கு முந்தைய டீக்கடையில்தான் வழக்கமாக டீக்குடிப்பான், ருசியான இருக்கிறது,

குடிக்கிற ஒவ்வொரு மிடறுக்குள்ளுமாய் ரகசியமாய் சுவையை ஒளித்து வைத்திருந்தார்கள்.

அதுவும் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது,வெளிப்படையாய் இதுதான் இதன் ருசி என அறியக்காண்பிக்காமல் இப்படியாய் சாப்பிடும் பொழுது தெரிவதும், தெரிய வைப்பதும் நன்றாக இருக்கிறதுதான்,

பார்த்ததும் படோடோபமாக இருப்பது பொய்த்துப்போவதும்,அமைதியாக இருப் பது ஜெயித்து விடுவதும் ருசி விஷயத்தில் மெய்யாகிப்போகிறதுதான்.

கொடுத்த சுவையின் தித்திப்பும் அடர்த்தியும் கண்ணாடிக்கிளாஸில் இருந்த கொஞ்சமேயான திரவத்தை நிறைந்து இருப்பதாய் காண்பித்தது,

நாவின் சுவைறும்புகள் தொட்டு உள்ளின் உள்ளாய் பயணிக்கும் பொழுது ஏற்படுகிற சுகமே தனிதான், எழுதி வைத்து விடலாம் மனதை/

பெரிதாயும் அழகு காட்டியும் சுத்தமாகவும் இருந்த கடையில் எல்லாம் வை த்திருந்தார்கள் அரிசி பருப்பு,பலசரக்கு தவிர்த்து /

வலது கையில் வைத்துக் கொண்டிருந்த டீ டம்பளருடன் இடது கையால் கழுத்தைவளைத்துப்பிடித்து”டீரொம்பநல்லாயிருக்கு”,,,,,,,,,,,எனஒரு அழுத்தம் கொடுத்துச்சொல்லும் போது “ஊம் இருக்கும் இருக்கும், டீக்குடுக்குற எனக்குத் தெரியாதா நான் குடுக்குற டீ எப்பிடி இருக்குமுன்னு,இப்ப டீ நல்லா இருக் குன்னு சொல்லவா வந்தீங்க”,,,,,,என இழுத்துப்பேசியபேச்சின்ஊடாய் ஜன்னல் வழியாக வந்த காற்று முகத்தில் மோதி குளிர்வூட்டியது.

வெயில் காலத்தைய குளிர்,அக்னி நட்சத்திரம் முடிந்த இரண்டாம் நாள் அதிகாலையாய் அனுபவிக்கக்கொடுத்து வைத்திருக்கிற குளிர்.

மேனியெல்லாம் வெக்கையும் வேர்வையும் போர்த்தி தன் அடர்வு காட்டி பிடிவாதம் கொண்டு கடந்த இரண்டு மாதங்களுக்கும் மேலாய் கோடையை பூமியில் இறக்கி வைத்துவிட்டு போயிருக்கிற நாட்களின் நகர்வுகளையும், அதன் இறுக்கத்தையுமாய் இந்த குளிர் சிலிசிலுப்பு கொஞ்சம் இதம் காட்டி யது,

குளிர்வை ஏற்றுக் கொண்ட மனமும் உடலும் ஜன்னலின் வழி வெளி சென்று படர்ந்தோடி அத்து வானங்களில் மிதந்து திரிவதாய்,.

காலை நேர இளம் குளிர்வும்,குளிர்வின் மிதத்தலும் கிழக்கின் மேகம் பிளந்த இளஞ்சூரியனின் எட்டிப்பார்த்தலும் கலவை கொண்ட மனதிற்கு இதம் காட்டி யதாய்/

மேலிருந்தது வந்து இறங்கிய கிரணங்கள் பூமியில் பட்டு விரிந்து போர்வை போர்த்திக்காணப்பட்டதாய்,,/

மிதத்தலிலும் மிதத்தலின் சுகந்தத்திலுமாய் சென்று கொண்டிருந்த போது வெகு அருகாமை காட்டி இவனருகாய் பறந்து போய்க்கொண்டிருந்த பறவை களில் சில இவன் தோள் உரசிச் சென்றும் ,இவன் காதருகே வந்து கொஞ்சு மொழி பேசிச் சென்றுமாய்/

தனது ஜோடியிடம் பேசமறந்த அல்லது பேச விட்டுப்போன மிச்சத்தை யாரிட மாவது சொல்லித்தீர்க்க வேண்டும் என்கிற கட்டாய நிலையில் இவனிடம் சொல்லிச்சென்றிருக்குமோ என்னமோ தெரியவில்லை.

சொல்லிச் சென்றதை அள்ளி அணைத்து அருகில் வைத்து நெஞ்சம் நிறைத்து தாலாட்டி மஞ்சம் காட்டி சீராட்டி வைக்க ஆசை கொள்வதற்குள்ளாய் எட்டப்பரந்து போய்த்தான் விடுகிறது,

அடை கொண்ட நெஞ்சங்களில் முளை கொண்டு விடுகிற ஆசைகளை யார் அறிய யார் யாருக்குக் கொடுப்பது எனத் தெரியாமல் அல்லாடுகிற ரகமாய் ஆக்கி வைத்து விட்டு போனதாய் பறவைகள்/

அது மட்டுமா,எட்டிப்பிடித்தால் கை கொள்ளாமல் இருக்கும் அவைகளை அள்ளிப்பிடிக்க ஆசை கொள்கிற நேரமாய் வேகம் காட்டியும் கண்ணடித்து மாய் பறந்து விடுகிறது.

தூரத்து பால்க்காரரின் சைக்கிள் மணி சப்தம் சங்கீதமாய் கேட்கிறது,கால் முளைத்து வந்தசங்கீதம் இவன் காதருகில் வந்து கொஞ்சம் செல்லமாய் ரீங் காரமிட்டு காலையின் மென்மை அர்த்தமாக்கியும் அடர்த்தி எற்படுத்தியுமாய்,

புத்தம்புதுகாலை,,,,,,,,,லல்லல்ல,லாலா,தன்னன்னன்னனானே,,,,,,,,முளைத்திரு
ந்த இறக்கையை கழட்டி வைக்க மனமில்லாமல் கடக்கிறான் அவ்விடத்தை/

அடுக்கி வைக்கப்படிருந்ததபேலாக்களும் ஆர்மோனியமும்,கிடாரும்,வயலி னும் வீணையும்,ட்ரம்ஸீம் இன்ன பிற இசைக்கருவிகளுமாய் இவனை அவ்விடம் விட்டு கடக்க விடாமல் மனம் பிடித்து இழுப்பதாய்,

முன் வேகம் கொண்ட ஒற்றை பெண் முன்னாய் வந்து மீட்டட்டுமா வீணை யை எனக் கேட்டதாய் அறிகிறான்,

வேண்டாம் தேவதையே,வேண்டாம்,அப்படியே இருக்கட்டும்,பொதி கொண்ட சிலவைகள் மீட்டப்படாமலும் அவைகளை மீட்ட ஆளில்லாமலுமாய் இருப் பது ஒரு விதத்தில் சுகமும் கனம் கொண்ட எதிர்பார்ப்புமே,,,.

அவைகலை உடனே மீட்டி எடுத்து பொய்த்துப்போகச்செய்வதில் எனக்கு விருப்பமில்லை என சொல்கிறான்,

அருகிலிருக்கிற வீதிகளிலும் அருகிலுமாய் அளவாய் அள்ளித் தெளித்த வாசல் தண்ணீர் வானத்திலிருந்து தூவானம் போட்டதாய் தெரிகிறது,

போட்ட தூவானம் சில்லிட்டுப்போக தெளித்த நீரை உள் வாங்கிய பூமிக்கும் அள்ளித் தெளித்த கைகளுக்குமாய் இருந்த மென்னுறவு நெசவு கொண்டு படர்ந்து காணப்பட்டதாயும் மென்மை காட்டிச் செறிந்த பூக்கள் பிரி கொண்டு மொத்தமாய் ஒரே நேரத்தில் பொழிந்து மழையாய் தூவியதாய் தெரிந்தது,

வரைந்து வைத்த ஓவியங்கள்தான் வீடுகளின் வாசல் முன்பு நட்டு வைத்த கோலமாய் மழைதூறலுக்கு ஊடாய் தெரிகிறது.

எந்தக்கற்றலுமின்றி இவ்வளவு அழகாய் கோலம் போட அவர்களால்தான் முடியும் போலும்.

வீதிகளின் இருபக்கமுமாய் ஊன்றி வைத்திருந்த வீடுகள் அல்லாத வெற்றிட த்தில் முளைத்து அடை கொண்டிருந்த முள் மரங்கள் தன்னை காத்திரம் காட்டி அடையாளப்படுத்திக்கொண்டிருந்தன.

மண்ணில் முளைவிட்டிருந்த மரங்கள் இரண்டை தன் பலம் காட்டி மிதித்துப் போட்டு விட்டும் முறித்து எறிந்து விட்டுமாய் முளை கொண்டிருந்தமுள் மரங்கள் தன் பலம் காட்டி ஆழத்தின் ஆழம் வரை வேர் இறக்கிச்செல்வதாய் காணக்கிடைக்கிறதுதான்,

ஊர்தலின் முடிவில் வந்து விட்ட நீர் நிலையில் குதித்த போது நீரின் உள் உறிஞ்சல் இவனை உள்ளின் உள்ளாய் ஆட்க்கொண்டு கைபிடித்து இழுத்துக் கொண்டு போய்நீந்திக் கொண்டிருந்த மீன்களையும் ஆக்டோபஸையும் இன்ன மும் பிற நீர் வாழ் உயிரியையுமாய் காண்பித்து கூட்டிகொண்டு வருவதாய்,

ஆழம் கொண்டவைகள் யாவும் எனக்கே சொந்தம் என மன நிமிர்வு காட்டி நீந்தித்திரிந்தவைகள் யாவும் இவனைச்சுற்றிக்கொண்டு குசலம் விசாரித்ததா யும் ஆழ் மனங்களில் நங்கூர மிட்டதாயும்,/

சுற்றி வந்தவைகளில் சேட்டை கொண்டது இருக்கும்தானே கண்டிப்பாக.

கொஞ்சம் கடித்தால் சரி,போனால் போகிறது எனலாம்,ஆனால் இடை விடா மல் கடித்துக்கொண்டே இருந்த இரண்டு கடித்தலில் கொஞ்சம் கிசும்பும் காட் டியது,

அடப்போய் விடு தூரமாய் என் அதனிடம் ,அங்கெல்லாம் கடித்து வைத்தா யானால் எங்கு போவது நான் பின்னே,,,என்கிற கேள்வியுடனும் இரைஞ்லுட னுமாய்,,,,/

ஆபத்தற்றவைதான் போலும் மீன்களும் ஆக்டோபஸீம் என நினைத்துக் கொ ண்டிருந்த நேரத்தில் வேகம் காட்டி வந்த ஆக்டோபஸ் ஒன்று இவனை சுற்றி வளைத்துக்கொள்ளஅதிலிந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டவன் தண்ணீரின் மேல் நோக்கி மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டு நீந்தி வருகிறவனா கிறான்,

தம் கட்டிய மூச்சின் விடுவிப்பு சமயலறையில் வந்து மையம் கொள்ள என்ன தண்ணி,மீனு,ஆக்டோபஸா,,,அடமுட்டாமனுசாஇதெல்லாம்எனக்கும்தோணாம இல்லை.இல்லைன்னா இப்படியா கற்பனைபண்ணா எனக்கும் ஆசை இல்லாம இல்ல,ஆனா அப்பிடியே கற்பனை லோகத்துலயே திரிஞ்சிற முடி யாது இல்லையா,யதார்த்தத்துக்கு வந்து தரையில கால் ஊனி நிக்கணுமில்ல, அதுனாலத்தான் அங்கெல்லாம் போறதில்ல.போனாலும் பெரிசா ஒண்ணும் மனம் மாற்றம் வந்துறப்போறதில்ல,ஆனா சமையல் கட்டே கதின்னு கெடக் குற எங்களுக்கு அது மாதிரி போகக்கெடைச்சா நல்லது தான்,என்றாள்.

”குடுத்த டீயக்குடிச்சமா, காலி டம்பளர வச்சிட்டு வேலயப் பாத்தமான்னு இல்லாம,இப்பிடிசமையல் கட்டுல வந்துராவடிபண்ணிக்கிட்டுஇருந்தா எப்பிடி காலங் காத்தாலஅஞ்சி மணிக்கு,,,,? என்கிற பேச்சிற்குஅவள் கன்னம் பற்றிக் கடிக்கிறான்,

சேலை நன்றாக இருந்தது,எப்பொழுதும் அவள் விரும்பிக்கட்டுகிற காட்டன் புடவை.

சின்னதும் பெரியதுமான பூக்களில் இரண்டு இவனைக் கண்டதும் நாணம் கொண்டு புடவையிலிந்துகொஞ்சம் விலகி உதிர்ந்து தரை தொடுகிறதாய்,,,,/

தொட்ட பூக்களிலிருந்து கழண்ட இதழ்கள் அவ்விடத்தில் அடை கொண்டு நிற்பதாய்,,,,/

உதிர்ந்த வேகத்தில் தரை சேதம் ஆகிப்போய் விடக்கூடாது என்பதற்காய் திரும்பவுமாய் எடுத்து புடவையில் ஒட்ட வைத்துவிடுகிறான்.இதழ்களை,,,/.

இதழ் உதிர்ந்த பூக்கள் மலர்ந்து புடவையை அழகுபடுத்திக்காட்டியதாயும் அதன் இடத்தில் போய் ஒட்டிகொண்டதாயும்/

அப்பொழுதுதான்குளித்துவந்திருந்தாள்,அளவோடுபூசியிருந்தமஞ்சள்அவளது அழகிற்கு மேலும் அழகு சேர்த்ததாய்,,/

ஏய் மஞ்சக் கெழங்கு என காதைப்பிடித்துத் திருகியவனை ”சும்மா இருங்க, அந்தமானிக்கி, இப்பத்தான் மீசைஅரும்பி ஆசையக் கொண்டாந்து கண்ணு முன்னால படம் காட்டி நிக்கிதோ,,,,”என இடது பக்க முகத்தில் குத்திய போது லேசாய் வலித்தது.

”கன்னத்துக்கு கன்னம் எப்பிடி,நீங்க கடி நான் குத்து….” என கண்ணடிக்கிறாள்,

சிமிட்டிய கண்ணின் பார்வை சுருள் கொண்டு படர்ந்து பாவி தன் இருப்பு கா ட்டி இவனை வந்தடைந்த போது கைதாங்கியிருந்த டீடம்ளரை கீழே வைத் து விட்டு இரு கைகளாலும் அவளை இறுக அள்ளி கட்டிக் கொள்கிறான்,

”என்னவாம் ஐயாவுக்கு,,,? ”ஹோட்டல்ல இன்றைய ஸ்பெஷல் ரவா தோசை ன்னு”எழுதிப்போட்டுருக்குறது மாதிரி வீட்டுல இன்றைய ஸ்பெஷல் இதுவா,,,” என திரும்பவுமாய் அவள் கண்ணடித்த போது அப்படியே அவளது கைகளில் சரிந்து சாய்ந்து விடுகிறான்,

சாய்ந்தவனை தூக்கி நிறுத்தி வைத்து டீ டம்ளரை எடுத்து கையில் கொடு க்கும்பொழுது பெரியவள் வந்து விடுகிறாள்தூக்கத்திலிருந்து விழித்தவளாய்,/

எப்பொழுதும் கொஞ்சம்தாமதமாகத்தான் எழுந்திருப்பாள்,

அவளது கல்லூரிப்பாடங்களை முடித்து விட்டு படுக்கைக்குச்செல்லும் போது தினமும் இரவு பணிரெண்டு அல்லது ஒரு மணியாகிப் போகும்.

இதனால் காலையில் தாமதமாக அவள் எழுவது அன்றாடங்களில் வாடிக்கை தான்,

ஆனால் இன்றைக்கு இந்த அஞ்ரை மணிப் பொழுதிற்கு எழுந்து வந்தவள் சொல்ல வந்ததை விட்டு விட்டு “என்ன இது இளமை உஞ்சலாடுதாக்கும் அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும்.வீட்டுல நான் ஒருத்தி இங்க வெளைஞ்சி நிக்கி றேங்குறத மறந்துறாதீங்க,ரெண்டு பேரும் வெளியில சீரியஸா இருக்குறது போலகாண்பிச்சிக்கிட்டுநாங்களெல்லாம்தூங்கிப்போனஇப்படியானவேளையாப் பாத்து கொஞ்சிக்கிட்டுத் திரியிறீங்களாக்கும் என்கிறசிரிப்பின் ஊடே ”ஏய் போடி அங்கிட்டு ஏன் புருசன நான்கட்டிக்கிறேன், அதுல ஒனக்கு எங்கிட்டு இருந்து வருது பொறாமை,வந்தமா தண்ணியக் குடிச்சிட்டுப் போயி தூங்குன மான்னு இல்லாமா என்ன வெட்டிப்பேச்சு” என பொய்யாய் கை ஓங்கும் போது மகளும் பொய் பயம் காட்டி படுக்கைக்குப் போய் விடுவாள்.

ஒரு மழை நாளின் மாலைப் பொழுதில் அலுவலகம் விட்டு வருகிற பொழுது கொஞ்சம் சோர்வாய் இருக் கிறதென டீ சாப்பிட நினைத்தான்,

வைரம் கடையில் எப்பொழுதும் டீகுடிப்பது வழக்கம்,வர வர அங்கு கூட்டம் அதிகமாகித் தெரிகிறது, நிற்பதானால் கூட ஒரு சாய்த்துத்தான் நிற்க வேண்டி யதிருக்கிறது,

அப்படி நின்று கொண்டு டீயை வாங்குவதற்கு ஒரு தனி சாமர்த்தியம் வேண் டியதிருக்கிறது

டீயை வாங்கி வைத்துக்கொண்டு நிம்மதியாக குடிக்கக்கூட முடிவதில்லை,

இது போலான கடைகளில் கொஞ்சம் ஆசுவாசம் காட்டியும் நிம்ம தியாயும், அமர்ந்து குடிக்கவுமாய் முடிகிறது என நினைத்த நாளிலிருந்து இந்த டீக்கடை யில்தான் பெரும்பாலுமாய்,,,,/

இவன் டீக்குடிக்கச்செல்கிற தினங்கெளில்லாம் பெரும்பாலுமாய் அவனைப் பார்த்திருக்கிறான்,

பத்திற்கும் மிகாத வயது,கொஞ்சம் அழுக்குப்படர்ந்த உடல்,வாரப்படாத தலை முடி,,,என்கிற மிகை படா அடையாளத்துடன் காணப்படுகிற அவன் நடுக்குற கைகளுடன்வடையைபிய்த்துச்சாப்பிட்டுக்கொண்டும்,டீயைஉறிஞ்சிகுடித்துக் கொண்டுமாய்,,,,/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...