17 Jan 2019

குறிப்பு காட்டிகளின் நகர்வுகள்,,,

 
டாக்டர் சொன்ன படி செய்வதா வேண்டாமா என்பதே மங்களாக்காவின் முன் இருந்தமிகப்பெரிய கேள்வியாய் இருந்தது.

தொங்கி சரிந்து கொண்டிருந்த கேள்வியின் உக்கிர முடிச்சுகளும் முனையும் அவளைச் சுற்றி சுருக்கிட்டு இருக்கியதாய்/

நேற்று முன்தினம்தான் மாலையில் டாக்டரிடம் போயிருந்தாள்,

நல்ல கூட்டம் ,மெலிதாக பெய்து கொண்டிந்த குளிர் ,கொஞ்சம் உக்கிரம் காட் டத் தொடங்கி தன் கால்களை விரித்து ஆழ ஊன ஆரம்பித்ததாய் பட்டது,

எவ்வளவு உக்கிரமான வெயிலையும் தாங்கிக்கொள்கிற அவளால் குளிரை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.

பொதுவாகவே அப்படியே பழக்கப்பட்டுப்போனது உடல்,

”வெப்பபிரதேசஜீவன்கள்தானே நாமெல்லாம்.அப்படி இருக்கும் போது குளிரை ஏற்க உடல் தயங்குவது சரிதானே,,,” என்று சொல்வான் கணவன்,

”அடப்போவேதெரியும்,குளிர்என்ன குளிரு பெரிசா,இங்கயேஇப்பிடி சொன்னா, குளிர் பிரதேசத்துல வாழ்றவுங்க நெலைமைய நெனைச்சிப்பாரு,,” என்பான்,

கூட்டமாய் இருந்தது,இன்னும் டாக்டர் வரவில்லை என்றார்கள்,

ஏதோ ஆபரேஷனுக்காய் போயிருப்பதாயும் வந்து விடுவார் எழு மணிக்குள் ளாய் என்றும் சீட் எழுதிக்கொடுத்த பெண் சொன்னாள்.

நன்றாக இருந்தால் தன் சின்னப்பெண்ணின் வயது இருக்கும்.ஒன்பதாவது படிக்கிறாளாம்,பள்ளி முடிந்து வந்த பிறகு ஒன்பது அல்லது பத்து மணிவரை இங்குதான் இருப்பேன் இந்த வேலையை செய்து கொண்டு என்றாள்.

சம்பளமுன்னுபெரிசாஒண்ணும்இல்லக்கா,எங்கம்மாவுக்குகாசநோயி முத்திப் போயி இருக்கும் போது ஒரு பைசா வாங்காம இவருதான் கொணப்படுத்திக் குடுத்தாரு,அந்த நன்றியிலதாக்கா இன்னைக்கி வரைக்கும் இங்க வந்து வேலை செஞ்சிக்கிட்டு இருக்கேன்,

டாக்டரும்எங்களப்போலஇல்லாதகுடும்பத்தச்சேந்தவருங்குறதுனாலஎன்னை யப் போலானவுங்க கஷ்டம் தெரியுதுக்கா என்றாள்.

பிள்ளைகள் இப்படியான புரிதலோடு வாய்த்து விட்டால்வேறென்னவேண்டும் பெற்றோர்களுக்கு,, என நினைத்த கணங்களில்மங்களாக்காவின் கண்களின் ஓரம் கண்ணீர் துளிர்த்து விடுகிறது.,

வீடுதான் மருத்துவமனையாய் ஆகி உருப்பெற்றிருந்தது.

வீடு நிரம்பிய மனித வாசனையும், இறைந்து கிடக்கிற துணிகளும் குக்கர் விசில்சத்தமும்மிக்ஸி,கிரண்டரின் ஓட்டமும் அரிசி பருப்பு அரசலவும், நிரம்ப நிரம்பவும் பாதி அளவுமாய் இருந்த தண்ணீர் குடங்களும் ரத்தமும் சதையும் உயிரும்உணர்வுமாய்சமையலை கைக்கொண்ட பெண்கள் காட்சிப்பட்ட சமை யலறையும்,கட்டிலையும், பீரோவையும்சுமந்திருந்த பெட்ரூமும், சைக்கிள் மற்றும் இரு சக்கரவாகனங்கள் நின்றிருந்த வராண்டாவும் வெறும் செங்கலும் சிமெண்ட்டும்,மணலாக மட்டுமே காட்சிப்படாமல் இது நாள்வரை வாழ்ந்து வெளியேறிய குடும்பங்களின் அடையாளங்களை அன்பும் பிரியமும் நட்பும் காதலுமாய் உயர் வாஞ்சையுடன் சொல்லிச்சென்றதாய் தோன்றியது.

யார்இருந்தவீடோ எத்தனை வருடங்கள் குடியிருந்தார்களோ, எத்தனை குழந் தைகளோஅவர்களுக்கு,பெற்றகுழந்தைகள் ஓடியாடித்திருந்தார்களா இல்லை டீவியும் இண்டர்நெட்டும் மட்டுமே கதி எனக் கிடந்தார்களாத் தெரியவில் லை.

ஓடியாடிய விளையாட்டும்,அவர்களில் ஊற்றிடுத்து வழிந்த வியர்வையும் அவர்களுக்குள் ஒற்றுமையையும்,உயர் பண்பையும் வளர்த்தது எனலாம்.

வளர்த்து காத்த பண்பு ஒருவர் மீது ஒருவர் தோளுடன்ஒருவரையும், ஒருவர் மனதுடன் இன்னுருவரையும் ஒட்டி உறவிடச் செய்திருந்ததாய்/

உறவிட்டவர்களின் பெருமூச்சையும் கைகோர்ப்பையும் ஒற்றுமையையும் சான்றுபடுத்திக்காட்டிய அந்தக்கட்டிடம் வீட்டிலிருந்து ஆஸ்பத்திரியாய் மாறி பரிணாமம் கொண்டிருந்ததாய்/

வராண்டாவில் தவழ்ந்து கொண்டிருந்த கைக்குழந்தைக்குப்பக்கத்தில் இருந்த இன்னொரு குழந்தை உஸ் சப்தமிடாதீர்கள் எனஉதட்டில் அழுந்தப்பதித்த ஆள்க்காட்டி விரலை எடுக்காமல் எச்சரித்துக் கொண்டிருந்தது,

குழந்தைகளை மிகவும் பிடித்திருக்கிறது மங்களாக்காவிற்கு. அடுத்தத் தெரு வில் இருக்கிற அல்லியக்காவின் பேத்தியைப் பார்க்க ஏதாவது சாக்கு வைத் துக் கொண்டு தினமும் போய் வந்து விடுவாள்,

அந்தப்பக்கமாகத்தான்கடைக்குப்போகவேண்டும்,அந்தோணிசாமியண்ணன்கடையில் தான் வியாபாரம்.


சின்னதான தேங்காய்ச்சில்லிலிருந்து அரிசி பருப்பு வரை அவர் கையால்தான் நிறுவை/

’போனவுடன் கேட்டுவிடுவார் அவர்,என்னக்கா,,, தினத்துக்கும் அரிசி பருப்பு அரசலவு தவிர்த்து எதுவும் வாங்குறதில்லைன்னு முடிவா என்ன,,,?’என/

”அப்பிடியல்லாம் இல்லண்ணே,வாங்கலாம்தான், யானையைக் கூட,ஆனா அத வச்சித்தீனி போட சத்து வேணுமில்ல எனக்கு அது போலதான், அது போலத் தான் கை இருப்புக்குத்தகுந்தாப்புலதான எதுவும்” என்பாள்,மங்க ளா க்கா/

கடைக்காரரும் சிரித்துகொண்டே ”கையிருப்பு என்னாக்கா கை இருப்பு இருந் தா வாங்குங்க,இல்லையா கடனா வாங்கிக்கங்க.இருக்கும் போது குடுங்க,,,, ஒங்கள நம்பி இந்தக் கடையவே தூக்குக்குடுக்கலாமுக்கா,எத்தனை நாளு ,எத்தனி பொழுதானாலும் கடைக்கு எந்தவித சேதமும்,பங்கமும் இல்லாம அப்பிடியே அல்வா மாதிரி திருப்பிக்குடுத்துருவீங்க, அதுஒண்ணு போதாதா ஒங்க மேல வச்சிருக்குற நம்பிக்கைக்கு”என்கிறவர் ”இங்க கடைக்கி வர்ற எல்லாரும் கணக்கு வச்சிருக்காங்க நோட்டு வச்சிருக்காங்கக்கா ஒங்களத் தவிர ,நீங்க மட்டும்தான் கையில் காசு கொண்டு வந்து சரக்கு வாங்குற ஆளா இருக்கீங்க”என்பார்.

அவரின் பேச்சிற்கு சிரித்துக் கொள்கிற மங்களாக்க ”நீங்க சொல்றத ,நானும் வாங்கப் போறேன்,நீங்களும் குடுக்கப் போறீங்க,அதுல ஒண்ணும் மாற்றுக் கருத்து இருந்துற முடியாது பாத்துக்கங்க, ஆனா இது குடுக்குறதும் வாங்கு றதும் நல்லா ஓடிக்கிட்டு இருக்குற வரைக்கும்தான் நான் ஒங்களுக்கு நல்ல புள்ள,இதுல கொஞ்சம் பெசகு ஏற்பட்டுருச்சின்னுவையிங்க,ஏற்பட்ட பெசகு ஞாயமா இருந்தாலும் கூட அது பெரிசாகித்தெரியும்.அப்பிடிக்காட்டுறது ன்னு க்குக் காட்டுறதுக்குன்னு நாலுபேரு நேந்துவிட்டது போல காத்துக்கிட்டு இருப் பாங்க,அவுங்க ஒண்ணுன்னா ஒன்பதுன்னு பேசுறதுக்கு ரெடியா இருக்காங்க, அந்த ரெடி வளந்து ஆளுயறதுக்குப் போயி நம்ம தலை மேலயே ஏறி நம்ம கழுத்த இறுக்க அனுமதிக்கக்கூடாது இல்லையா, நம்ம மதிப்ப நாமளே கெடு த்துக்குறக்குடாது,இருக்குற வரைக்கும் மதிப்பா இருந்துட்டு போயிறணும் ,

கையில இருக்குற போது நீங்க சொல்றது போல அரிசி பருப்பு அரசலவு தவிர்த்து மத்தத வாங்கிக்கிற வேண்டியதுதான்,மத்தநேரம்பேசாம மனச மூடிக்கிட்டுப்போயிறவேண்டியதுதான்,

”போனவாரம் கறிக்கடைக்குப்போயிருந்தேன்,அங்க போயி கறி வாங்கிட்டு இருக்கும் போது கொஞ்சம் ஈரல் சேத்து வாங்கலாமுன்னு ஆசை,ஈரல சேத் துப்போடச்சொல்லீட்டு இருக்கும் போதுதான் கையிலஇருக்குற பணம் போ தாதுன்னு தெரிஞ்சிச்சி/

”கடையில சொல்லீட்டு வீட்டுக்குப் போயி காச எடுத்துட்டு வந்து குடுத்து ட்டுத்தான் கறிய வாங்கீட்டுப் போனேன்.

“கடைக்காரங்க கூட அடுத்து வரும்போது குடுக்கலாமுல்ல,இப்ப என்ன தெரி யாதஆளாநீங்க,குடுக்காமயா போகப்போறீங்கன்னாங்க,

நான் குடுக்காமப்போகப் போறதில்ல,நீங்களும்வாங்காமப்போகப்போறதில்ல, இருந்தாலும் நான் குடுக்க மறந்து போவேன்,அந்த மறதி வேணுமுன்னுக்கே செஞ்ச மாதிரி கொண்டு வந்து விட்டுரும்.அப்புறமா அந்த பேச்சே வளந்து வளந்து பெரிசாகி விருட்சமா நிக்கும், அந்த விருட்சத்தப் புடிச்சித் தொங்கு றதுக்கு நாலு பேரு ரெடியா இருக்காங்க,அவுங்களுக்கு அதே சோலிதான் ,எங்கன வம்புன்னு அலைய வேண்டியது,அலைஞ்சி திரிஞ்சி அலுத்துப்போயி அடுத்தவம்புக்கு தவ்விக் கிட்டு திரிய வேண்டியதுன்னு” இருப்பாங்க, அப்பிடித் திரியிறவுங்க கடைசி வரைக்கும் அப்பிடியேதான் திரியிவாங்க,

அட விடுங்கக்கா தொங்கீட்டுத்திரிஞ்சா திரிஞ்ட்சிப் போறாங்க,

”ஒங்களுக்கு முன்னாடி ஒருத்தரு கறி வாங்கீட்டுப்போனாரே அவருக்கு இன் னைக்கி அவரு கறியோட சேத்து ரெண்டாயிரம் ரூபா பாக்கி இருக்குது,

”அவரு ஏதாவது கூசுறான்னு பாத்தீங்களா,,,?

அப்பப்ப தருவாரு ,ரொம்பவும் சுண்டி கேக்க முடியாது அவருகிட்ட, அப்பிடிக் கேட்டா உள்ளதும் போயிரும், அதுனாலத்தான் அப்பிடியே குடுக்கவும் வாங்க வுமா இருக்கம், என்ன ஒரு சமயம் வரும் ,ஒரு சமயம் வராது.வந்தா வரவு, வராட்டி செலவுன்னு நாங்களும் சகிச்சிக்கிட்டம்.அந்த சகிப்பே நாளடைவுல பழகிப்போச்சி/

“ஆரம்பத்துல கொஞ்சம் சங்கடமா இருந்தாலும் கூட அதுவே பழகிப்போச்சி எங்களுக்கு,என்ன செய்ய எங்க பொழப்பு அலி பொழப்பு,அப்பிடித்தான் இருக்கு முன்னு ஏத்துக்கிட்டு ஓடிக்கிட்டு இருக்கம்/

“நிக்கிற வரைக்கும் ஓட்டம் தடையில்லாம தொடர்ந்தா சரி”ன்னவங்க கிட்ட அன்னைக்கி வாங்கீட்டு வந்த கறியோட அவுங்க சொன்ன சொல்லையும் சேத்து சொமந்துக்கிட்டு வந்தேன்.

“எங்க ஊர்ல இப்பிடித்தான் ஒருத்தரு இருந்தாரு அவருக்கு பேரே பெட்டிசன் பார்ட்டின்னுதான்சொல்லுவாங்க,இந்தவிபரம் தெரியாம அவருகூட எல்லா ரும் சகஜமா பழகீட்டு வந்துருக்காங்க,அப்பறம் நாள் போகப் போகத்தான் தெரி ஞ்சிருக்கு, ஆளு இந்த மாதிரின்னு,அதுக்கப்புறம் அவரு கூட பழக்கம் வச்சி ருக் குற ஆளு கொறஞ்சி போனாங்க,

நெலத்துல உழைப்பையும் மனசுல வெள்ளந்தித்தனத்தையும் வச்சிக்கிட்டு உயிரும் உணர்வுமா பழகுற கிராமத்து ஜனங்ககிட்டப்போயி விஷம் தூவி கலந்தது போல ஆகிப்போச்சி அவரு செயல், அப்பிடியே ஒதுங்கீட்டாங்க அவ ருகிட்டயிருந்து/

அவரு அதுக்குப் பின்னாலா நெஞ்ச நிமித்திக்கிட்டுத்திரிஞ்சாலும் ஒத்தக்கா ட்டு கொரங்குபோல ஆகிப் போனாரு,அவரு வீட்டு நல்லது பொல்லதுக்குக் கூட யாரும் போறதில்ல,அவரையும் மத்தவுங்க வீட்டு நல்லது பொல்லது க்குக் கூப்புடுறதில்ல.

“பின்ன அவுங்கள வச்சே அவரு வேடிக்கை காட்டுனா,ஏதோ அவரப்பொறுத்த அளவு அவரு கெட்டிக்காரருன்னா ஜனங்களப் பொறுத்த அளவுக்கு அவுங்க கெட்டிக்காரங்க இல்லையா,,,?

“கூழோ, கஞ்சியோ,,,இருக்குறத சாப்புட்டுக்கிட்டு,,,அவுங்க பாடு அவுங்கபொழ ப்புன்னு இருக்குறவுங்கள போயிக்கிட்டு குத்திப் பாத்த ஒடனே அவுங்களும் கோபமாயி ஒதுக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க,அவரு செத்ததுக்குக்கூட ஊர் ஜனம் யாரும்போகல,அந்தளவுக்குநம்பிக்கைமோசம்பண்ணீட்டாருன்னுமிதமிஞ்சிய கோபத்துல அப்பிடியே புறக்கணிச்சிட்டாங்க அவர,ரொம்ப நெருங்குன சொந் தக் காரங்கமட்டும்தான் அவரோட பட்டும் படாம தொடர்பு வச்சிருந்தா ங்க,

“பின்ன என்னண்ணே ,நம்ம என்ன பேசுறமுன்னு நம்ம வாயாலேயே தெரிஞ் சிக்கிட்டு நம்மலயே கிறுக்காக்குற நரித்தந்திரம் நாள் பூரா செல்லாதுல்ல, வெளியில நெஞ்ச நிமித்துக்கிட்டு தைரியவான காண்பிச்சிக்கிட்டாலும் கூட ரொம்பஉள்ளுக்குள்ளரொம்பகோழையாஇருந்துதான்செத்துப்போயிருக்காரு/,

”அதுபோல பல ஜென்மங்க இருக்காங்க,அதுக்கெல்லாம் எதுக்கு நம்ம யெடம் குடுக்கணும் சொல்லுங்கண்ணே,

”சொமக்குற சொமைய விட சொமதர்ற சுகங்கள் சமயத்துல மனசு நெறைஞ்சி இருக்கு”என்கிற அவளது பேச்சைக் கேட்ட கடைக்காரர்,

”எக்கா ஒண்ணு கேட்டா தப்பா நெனைக்கக் கூடாது,சேலை துணிமணியெ ல்லாம் எங்க எடுக்குறீங்கக்கா,ஒங்களுக்குன்னு தனியா நெசவு கிசவு ஓட்டுறா ங்களா என்ன ,ஏங் வீட்டுக்காரியும் ஒங்கள பாத்துட்டு பெரு மூச்சு விடாத நாளே இல்லை,,

“இத்தனைக்கும் கொறைஞ்ச விலையிலதான் எடுக்குறதா சொல்றீங்க,ஆனா ஏங் வீட்டுக்காரி பொடவை எடுக்கன்னு போயிட்டா ஐநூறு அறநூறுக்குக் கொ றைஞ்சி எடுக்க மாட்டா,அப்பிடி எடுத்துவந்து உடுத்தீட்டு இருக்குற நாள்ல கூட ஒங்களப்போல யாராவது சாதாரண காட்டன் பொடவைகட்டிக்கிட்டு வரும் போது குமுறிப்போவா குமிறி,,/

“அப்புறமா நீங்க போனப்பெறகு ஏங்கிட்ட வந்து சொல்லுவா,,,,,இது இன்னை க்கி நேத்திக்கில்லை,என்னைக்கி நீங்க ஏங்கடைக்கு சாமான்க வாங்க வந்தீங் களோ அன்னைக்கில இருந்தே இப்படி ஒன்னு ஓடிக்கிட்டு இருக்கு ,படமெ டுத்து நிக்குறது போல,

“இன்னைக்கிஅவளையே கூப்புடுறேன்,நீங்களே பேசி ஒரு முடிவுக்கு கொண்டு வந்துருங்க என்ற கடைக்காரர் மனைவியைக்கூப்பிட்டு மங்களாக்காவிடம் பேசச்சொன்ன போதும் அவர்கள் பேசிமுடித்த போதும் காய்கறி வாங்கிய பையில் ஒரு பிஸ்கெட் பாக்கெட்டை வாங்கி போட்டுக்கொண்டு போனாள் மங்களாக்கா,,/

கையில் காசுஇருக்கிறதோஇல்லையோபிஸ்கட்பாக்கெட்டை மட்டும் அவள் கடன் சொல்லி வாங்கிக் கொள்வாள்.

அது என்ன ஏற்பாடு என கடைக்காரரும் கேட்டதில்லை, மங்களாக்காவும் சொன்னதில்லை.

ஆஸ்பத்திரியில் வாயில் விரல் வைத்து ”ஸ்ஸ்ஸ்”என அழுந்தச்சொல்கிற போஸ்டர் குழந்தையைப் பார்த்ததும் பக்கத்துத் தெருகுழந்தைக்குதான் வாங் கிப்போகிற பிஸ்கெட்பாக்கெட்ஞாபகத்திற்கு வந்தது,

டாக்டர் சொன்ன படிஆபரேஷன்பண்ணிவிடலாம்,நான்கு மாதங்களுக்கு முன் னால் வெளியூர் போயிருந்த போது ஒரு டாக்டரிடம் ஆலோசனையாய் கேட்ட போது சொன்னார்,

“நீங்க குடல் யெறக்கத்த லேசா நெனைச்சிறக் கூடாது, அத நீங்க உடனடியா ஆபரேஷன் பண்ணனும் இல்லைன்னா ஏதாவது விபரீதமா ஆயிரும் என்றார்,

சரி ஆபரேஷன் பண்ணினால் எவ்வளவு செலவாகும் ?எப்பொழுது பண்ணிக் கொள்ளலாம் எனக்கேட்ட போது ”ரொம்பவும் ஒண்ணும் ஆகாதுமா,ஜஸ்ட் இருபத்தஞ்சாயிரம்தான்ஆகும்மா,ஒரு வாரம் ஆஸ்பத்திரியில இருக்க வேண் டியதிருக்கும்.வீட்டுக்குப்போனதுக்கு அப்புறமா கனமான பொருள் ஒண்ணும் தூக்கீறக்கூடாது,முக்கியமாதண்ணிக்கொடம் தூக்கக்கூடாது,மாடிப் படியில ஏறக்கூடாது,வேகமா நடக்கக்கூடாது,சைக்கிள் ஓட்டக்கூடாது”,,,,என நிறைய கண்டிஷன்களைச்சொன்னார்,

சரி என அதை யோசித்தவாறே ஊர் வந்து சேர்ந்த மறுநாள் உள்ளூர் டாக் டரைப் போய் பார்த்தபொழுது டாக்டர் அவர் சொன்னதைத்தான் உறுதிபடுத் தினார்,

ஆனால்செலவுஇருபத்தைந்தாயிரம்ஆகாது.பத்தாயிரத்திலிருந்துபணிரெண்டு வரை ஆகலாம் என்றார்,

கூடுதலாக ”நூறு நாட்களெல்லாம் நீங்கள் ஓய்வு எடுக்க வேண்டாம். ஆபரே ஷன் பண்ணிய சிறிது நாட்கள் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்தால் போதுமா னது, அவ்வளவே” என்றார்,

“அவசரம் எல்லாம் ஒன்றுமில்லை என்ற போதும் கூட அவசியம் பண்ண வேண்டிய ஆபரேஷன்” என்றார்.

டாக்டர் சொன்னதை கேட்ட அன்று ஆஸ்பத்திரியிலேயே சிறிது நேரம் அமர் ந்திருந்துவிட்டு வந்தாள் மங்களாக்கா,,,/

ஆஸ்பத்திரியின்உள்வராண்டாபோஸ்டரில்தவழ்ந்துகொண்டிருந்தகுழந்தையும் ,அதன்அருகில்”ஸ்ஸ்ஸ்”,,,என வாயில் அழுந்த விரல் பதித்து எச்சரித்த குழந் தையையும் ஏறிட்டவளாய் மங்களாக்கா,,,/

15 Jan 2019

மென் குளிர்வு காட்டி,,,,,

குளிக்கும் பொழுது இரவு பண்ரெண்டு மணி இருக்கும்,

சின்னமுள்ளும் பெரிய முள்ளும் அதன் துணையாய் நிற்கிறவிநாடி முள்ளும் ஒன்றன் மீது ஒன்றாய் உரசிக்கொஞ்சி செல்கிற பொழுதில் உதிர்கிற மொட்டு க்களாய்,,,, ஒன்று இரண்டு,,,,,,,என எண் கூட்டி காட்டிச்செல்கிற மணித்துளிகள் ஒன்றின் கொஞ்சலை ஒன்று தொட்டும் சினுங்கியுமாய் காட்டிச்சென்ற நேரம் பணிரெண்டிற்குள்ளாகவே,,/

ஓரொண்ணா ஒன்னு,ஈரொன்னா ரெண்டு,மூனொன்னா மூணு,,,,என வரிசைப் படுத்திச்சொன்ன வாய்ப்பாட்டை அந்த வட்ட வடிவ கடிகாரம் ஞாபகப்படுத் தியது.

பணிரெண்டு மணி என்பது ஒரு நேர உருவாக்கத்திற்காக சொல்லப்படுகிற சொல்தானே தவிர்த்து உண்மை அது இல்லை,

குனிந்த தலை நிமிராமல் டைப் அடித்துக் கொண்டிருந்த போது உருக்கொ ண்ட வார்த்தைகளின் நுனி பிடித்தும் அடிபிடித்துமாய் நிமிர்ந்து பார்த்த நேரம் மணி பதினொன்று ஐம்பது எனச்சொல்லிச்சென்றது கடிகாரம்.

சுவரில் இருந்ததால் அது சுவர் கடிகாரம் சரி,கடிகாரத்தின் பின்னே மறைந் திருந்த பல்லி எட்டித் தொட்டு கடிகாரத்தின் மீது எச்சமிட்டபோதும்,அதன் மீதும் அதன் பின்னுமாய் ஊர்ந்து திரிந்த போதும் பல்லிக்கடிகாரம் எனச் சொல்ல முடியுமா சொல்லுங்கள் என்பான் நண்பன்,

கொஞ்சம் குசும்புக்காரன்,குறுக்காய் கொஞ்சம் கேள்வி கேட்டாலோ இல்லை கிராஸ் பண்ணி விட்டாலோ,சரியான இடங்களில் உண்மையை பேசி விட்டா லோ அவன் குசும்புக்காரன் ,அடங்காதவன் என பெயர் வாய்த்துப் போகிறது.

”அது அதுக்குப்பேரு அது அது அதுவாவே இருக்கணுமுன்னு நீ சொல்ற, ஆனா கொஞ்சம் மாத்திச் சொல்லவும் மாத்தி வைக்கவுமா ஏன் முயற்சி பண்ணிப் பாக்கக் கூடாதுன்னு நான் யோசிக்கிறேன்,முயற்சியும் பண்றேன், சுவர் மேல கடிகாரத்துல பல்லி ஊர்ந்து போன மாதிரி படம் ஒட்டுனப்பக் கூடயும்அது சுவர் கடிகாரம்தான,,,,?இன்னும் சொல்லப்போனா அத மாடர்னா மாத்தி வைக்கவும் அதுக்கான முயற்சியிலயும் எத்தனை பேரு மெனக் கெடு றாங்க தெரியுமா,அந்த மெனக் கெடல்லயும் நேரம் செலவழிப்புலயும் ஒரு அர்த்த மும் அடர்த்தியானபொதிவும் இருக்கத்தான் செய்யுது பாத்துக்க” என்பான் இவன் நண்பனைப்பார்த்துச் சிரித்தவாறே,,,/

பதிலுக்குசிரித்துக்கொள்கிறநண்பனும்”நீசொன்னாஅதுசரியாத்தான்இருக்கும்,  அப்பிடி ஒரு வார்ப்புல இருக்க நீயி,அது ஒன்னையப் பெத்தவங்க ளோட வளப் போ,இல்ல சூழ்நிலைகள் சேர்ந்து வார்த்த வார்ப்போ தெரியல, எது சொன்னா லும் எது கேட்டாலும் அதுக்கு ஒரு பதிலும்,தீர்வும் வச்சிருக்குற நீயி,ஒனக்கு ஒண்ணுதெரியலைன்னாக்கூடயார்கிட்டயாவது கேட்டுச் சொல்லீறுற, யாரா வது புண்படுத்திப்பேசுனாக்கூட,அத நீ அறிஞ்ச போதும் கூட பேசுனவுங்களு க்கு ஒன்னுண்ணா ஒதவுற, ஓடிப்போயி நிக்கவும் செய்யிற,எப்பிடி வந்துச்சி, எப்ப வந்துச்சி இந்த குணம் ஓங்கிட்டையின்னு தெரியலை எனக்கு, இத்தனை க்கும் நானும் ஓங்கூடவேதான் இருக்கேன் என்ன மாயம் செஞ்சி எங்கயிருந்து இது போலகொணத்த வரவழைச்சிக்கிட்டையின்னு தெரியலடா,,” என்பான், நண்பன்,

அதுமட்டுமா நீ படிக்கிற புத்த கம் நீயி பேசுற பேச்சு,ஒனக்கு ஒரு விஷய த்துல இருக்குற நம்பிகை,அது சார்ந்ததீர்க்கமான பார்வை,தெளிவான முடிவு,,, இன்னும் இன்னுமான எல்லாம் ஒன்னைய எங்கயோ கொண்டு போகாட்டிக் கூட நல்லதனமா இருக்க வச்சிருக்கு.

“என்னதான் நீ இந்த நெலைமையில ஒன்னைய இருத்திகிட்டாலும்கூட ரொ ம்ப செரமப்படுற நேரங்கள்லயும், மனசங்கடத்துக்குள்ளாகுற பொழுதுகள்ல யும் கூட அதையெல்லாம் வெளிக்காண்பிச்சிக்கிறாம இவ்வளவு சங்கடங்க ளுக்கு மத்தியிலயும் இருக்க பாத்தியா அது எல்லாருக்கும் லேசுல வாய்க்கா து பாத்துக்க” என்பான் கூடவே/

சின்ன முள் பதினொன்று தாண்டி,பெரிய முள் அதை நோக்கி,விநாடி முள் விடாமல் துரத்தி டிக்கிட்டுச்சென்றதாய் பிடிவாதம் காட்டி/

டைப் அடிப்பதை சற்றே நிறுத்தி வைத்து விட்டு மடி கணியை கொஞ்சமாய் குனிந்து பார்த்து உற்று நோக்கியும் செவியுற்ற போதும் அதன் சிணுங்கல் கொஞ்சலாய் எட்டிக் கேட்டது,

”ஏன் இப்படி பாதியில விட்டுட்டுப்போறீங்க,எத ஒண்ணையும் முழுசா பயன் படுத்தும்போதுதான் அதன் பலன் பளிச்சென்னு வெளிய தெரியுமுன்னு சொல் லுவாங்க,சொல்லாத சொல்லு விலை மதிப்பிழந்தது போலநீங்க டைப் அடிக்க வந்த மேட்டர முழுசா அடிக்காம பாதியிலயே விட்டுட்டுப் போறதுனால பயன்படுத்தப்படாததாயும்,பயன்பாட்டுக்குஉள்ளாகாததாயும் ஆகிப் போறேன். என்பதாய் எட்டிச்சுட்டது அந்தப்பேச்சின் சாராம்சம்/

இருந்தாலும் கடந்து விட்ட நேரத்தையும் இரவு தன் ஜாமத்தை எட்டி விட்ட பொழுதாயும் ஆகிப் போனதையும் கணக்கில் எடுத்துகொண்டு குளிக்கப்போய் விடுகிறான்.

குளிப்பது இவனுக்குப்பிடித்திருந்ததா அல்லது அதை இவன் வழக்கமாக்கிக் கொண்டானா என்பது சரி வர நினைவில்லை,

எந்தக்குளிர்,எந்த வெயில் எந்தக்காற்று என்ற போதிலும் கூட சுடுதண்ணீரோ பச்சைதண்ணீரோ,இல்லைசில்லிட்டகுளிர்நீரோஎதுவானாலும்,காலை,மதியம், ,மாலை, இரவு எந்த நேரமானாலும் கூட குளித்து விடுவான்,

”ஒங்களையெல்லாம்தண்ணியில்லாதயெடத்துக்குமாத்திப்போட்டாங்கன்னாத் தான் தெரியும்” என்பாள் மனைவி.

“அப்பயும் பஸ்ஸிப்புடிச்சி ஊருக்கு வந்து குளிச்சிட்டு திரும்பிப்போவேன்” என்பான் பதிலுக்கு சிரித்துக் கொண்டே,,/

முதலில் காலிலிருந்துதான் ஆரம்பிப்பான்,பின் உடல் ,அடுத்து தலை என ஆரம்பிக்கிற பொழுது தரையில் முழங்காழிட்டு நிமிர்ந்தமர்ந்தும்,அடுத்து சிறிது முன் குனிந்துமாய் சேவிக்கிறது போலாய் குளிப்பான்,

தண்ணீர் நிரம்பிய பக்கெட் முன்புறம்,அதன் ஓரமாய் சோப்பு டப்பா, அதற்குப் பக்கமாய்முதுகுதேய்க்கும் பிரெஸ் என சகிதமாய் எடுத்து வைத்துக் கொண்டு தான் குளிக்க ஆரம்பிப்பான்,

குளிக்கும் முன்பாயும் குளிக்கிற போதும் குளித்து முடிக்கப் போகிற சமயமா யும் முழங்காலிட்டிருந்த நிலையிலேயே கொஞ்சம் முன் குனிந்து நமஸ்கரிப்
-பது போல் தரை தொடுவான்,

மதுரையில் வேலை பார்த்த நாட்களில் ரூமில் தங்கியிருந்த போது கற்றுக் கொண்ட பழக்கம் இது,

உடன் தங்கியிருந்தவர் கௌபீனம் அணிந்து கொண்டுதான் குளிப்பார். லங் கோடு என்று சொன்னால் கோபம் வந்து விடும் அவருக்கு,”நா லங்கோடு என்றால் நீ வெம்போடு,,” என்பார் சிரித்துக்கொண்டே,/

சக மனிதர்கள் மீது அளவில்லாத பாசத்தையும்,மனம் நிறைந்த வாஞ்சை யையும் அள்ள அள்ளக் குறையாத அன்பையும் கொண்டிருந்த அவர் தனியார் பள்ளி ஆசிரியராய் இருந்தார்,

ஊர் தெற்கத்திப்பக்கம் என தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும் அவர் ஒரு காலை வேலையிலான நகர்வில்பள்ளிக்கு கிளம்புவதற்காய் குளித்துக் கொண் டிருந்தார்,

குளிக்கும்போதுஎப்பொழுதுமே கதவை தாளிட்டு குளிக்கும் பழக்கமில்லாத அவர் குளித்துக்கொண்டிருக்கும்போது சோப் தீர்ந்துபோனது என ஜன்னலோ ரம் இருக்கிற சோப்பை எடுத்துத்தரச் சொன்னார்.

இவன் போய் சோப்பை கொடுக்கும் போது அவர் முழங்காலிட்ட நிலையில் முன் குனிந்து தலையை தரையில் தொட விட்டிருந்தார்.

குளித்து விட்டு வந்த அவரிடம் முழங்கால்,தரை தொடல்,,,பற்றி கேட்டபோது ”நம்மால நேரம் ஒதுக்கி ஆசனம் இல்ல, எக்ஸைர்சைஸ் செய்ய முடியாத போது இது போல ஏதாவது சின்னச்சின்னதா செஞ்சிக்கிற வேண்டியதுதா,, அப்பிடி குனிஞ்சி தரை தொடும் போது வயிறு கொஞ்சம் உள்ளிழுக்கும். ஒடம் புக்கும்நல்லது,மனசுக்கும்நல்லது.அதுனாலத்தான்அதசெஞ்சிக்கிறேன்”என்றார்.

அவரைப்பார்த்து அன்று கற்றுக்கொண்டது ,இன்றுவரை விடாமல் துரத்துவ தாய்/

குளிக்கிற மனிதருக்கும்,ஊற்றுகிற தண்ணீருக்கும் உகந்த வேளை அதுவல்ல என்றிருந்தபோதிலும் கூட குளிக்கிற மனிதரையும் ஊற்றுகிற தண்ணீரையும் தவிர்த்து அதை ஏற்றுக்கொள்கிற மனமே முக்கியமாகிப்பட்டதாய்/

“என்ன இது கூத்தா இருக்கு? ஒரு மனுசன் குளிக்கப்போற நேரமா இது? இந்தக்குளிர்ல கையக்கால கழுவீட்டு வந்து படுத்தா போதாதா?,தலை வழியா தண்ணிய விட்டுட்டு அப்பறம் ஒடம்பெல்லாம் கிடுகிடுன்னு ஆடுது, பல்லெல் லாம் தந்தியடிக்கிது, அங்கன குளிருதுஇங்கன குளிருதுன்னு வந்து மனுசியப் போட்டு உயிர எடுக்க வேண்டியது,வயசுக்குத்தக்கன சும்மாவும் இருக்குற தில்ல, இப்பத்தான் எளவட்டம்ன்னு நெனைப்பு,வயசு தலைக்கு மேல கிண் ணாரம் போடுது, ஆளுகளப் பாருங்க,,,,”என செல்லக்கோபம் காட்டி மனைவி இடிக்கும் கொமட்டு இடிக்கு பணிரெண்டு மணிக்கு என்ன ,அதுக்கு மேலுமாய் பதிமூணு என ஒரு நேரம் காட்டினால் கூட குளிக்கலாம்”என அவள் தோளில் சாயும்வேளையில்”சும்மாஇருங்க,அந்தமானிக்க,,,இப்பத்தான் திரும்புதாக்கும் ,நரைபாய்ஞ்சிபோனவயசுலதுள்ளிவெளையாண்டுக்கிட்டுதிரியத்தோணுதோ  ஐயாவுக்கு,”  என தள்ளி விட மனமில்லாமல் தள்ளிவிட்டு விட்டு ”குளிச்சிட்டு வாங்க ,நீங்க வந்ததுக்கு அப்புறம்தான் ஒங்களுக்கு சாப்பாடு எடுத்து வச்சிட்டு நானும் சாப்புடணும்” என்றாள்,

”இன்னும் சாப்புடலாயா” நீ என்றதற்கு இல்ல சாப்புட்டேன் இருந்தாலும் எப்ப யும் நீங்க சாப்புடும் போது ஒரு வாயாவது நீங்க உருட்டிக் குடுக்குற சாப்பா ட்ட சாப்புட்டாத்தான் திருப்தியும் அன்னைக்கி பொழுது பிரயோனப்பட்டும் தெரியும்எனக்கு”எனச்சொன்னஅவளின்முந்தனைபற்றிஇழுத்துமுகம்துடைத்த கணங்களில் உதட்டோரத்தில் சுளித்த மென் சிரிப்பு மெலிதாக வெக்கப்பட வைத்து விடுகிறதாய் இவனை.

அய்யைய்யோ ,அய்யைய்யோ, அய்யைய்யோ,,,,, தப்புப்பண்ணீட்டேனே, தப்பு பண்ணீட்டேனே,,,,இப்பிடிப்பட்டஒருஅழகுதேவதையஇன்னும்கொஞ்சம்நாளு காதலிக்கிறேன்னு இழுத்துக்கிட்டு சுத்திருக்கலாமேன்னுஇப்பத் தோணுது, ஆனா இப்ப இப்படி ஒரு நெனைப்பு வர்றதுக்கும்,பிராயத்துல வர்றதுக்கும் வித்தியாசம் இருக்குதில்லையா என சொன்ன இவனை ஏறிட்டவள் பார்வை யில் ஆயிரம்  அர்த்தப்பூர்வங்கள் பூசி விட்டு மெலிதாய் கண்ணடிக்கிறாள்,

இமைத்துத்திறந்தஅவளதுமெல்லிய இமைகளின் உள்ளின் உள்ளாய் இவனும் பிள்ளைகளுமாய் குடிகொண்டிருந்த காட்சி பஞ்சாரத்துக் கோழிகளாய் காணக் கிடைத்ததுதான்,

முதிர்ந்து பருத்தமரமும்,கிளைபரப்பிஇலைகள்அடர்ந்து பூவும் பிஞ்சும் காயும் கனியுமாய் காட்சி தருகிற இன்மையும் இருமையுமாய் பட்டுத் தெரிகிறது அங்கு,

முகம் துடைத்த முந்தானையை மெலிதாய் அள்ளி இவன் வலது தோள் மீது போட்டுக் கொண்டு ”இப்பிடியே விடிய விடிய நின்னுக்கிட்டு பேசிக்கிட்டே இருக்கலாமா” என்றபோதுவாயிலிருந்து வெளிப்பட்டகாற்று தோள்படர்ந்திரு ந்த புடவையின் முனையை உள்ளிழுத்தும் வெளி விலக்கியுமாய்/

உள்ளிக்கும் போது ஒட்டிய பூ ஒன்று வெளி விடும்போது புடவையிலிருந்து கழண்டு கீழே விழுந்ததாய்/

அதைப்பின் தொடர்ந்து பல பூக்கள்/

விழுந்த பூவிற்கு காயமேதும் ஏற்பட்டுவிடுமோ என்கிற அவசரத்தில் அதை அள்ளி எடுக்க குனிந்த வேளை நல்லதொரு முகூர்த்தம் என எழுதிச்செல்கிற பொழுதுகள் இவனிலும் அவளிலுமாய்/

அள்ளிய பூக்களை ஆறத்தழுவி நெஞ்சோடணைத்து,அணைத்த பூ அத்தனை யையும்  ஒன்று விடாமல்  அவள்  மீது  செரிந்தால்  வீசுகிற  மணம்  எட்டுத் 
திக் குக்கும் காணாது என்கிறார்கள் உண்மையா எனக்கேட்ட நேரம் அவளின் தலையிலிருந்து கால்வரை பூவாபிஷேகம் செய்து விடலாம் போலிருக்கிறது தான்.

குளிப்பதுஇவனுக்குபிடித்திருக்கிறதுதான்,,குளியல் மிகவும் பிடித்த ஒன்றாய்,  பாத்ரூமிற்குள் போன நேரம் பக்கெட்,ஈய டப்பு என இரண் டிலும் நீர் நிறைந்தி ருந்தது,

“என்னஇது ஏன் இப்பிடி,ரெண்டுத்துலயும்,தலையத்தலைய தண்ணியப் புடிச்சி வச்சிருக்க ,அதான் குழாயத் தெறந்தா தண்ணி வரப்போகுது ஏன் இப்பிடி,,,? தொறந்தா அருவியாக்கொட்டுற தண்ணிக் கொழாயிக்குக்கீழ இந்த மாதிரி,,,, என வார்த்தைகளை முடிக்காமல் மெலிய சிரிப்புடன் பாத்ரூமிலி ருந்து எட்டிப் பார்த்த பொழுது ”போங்க, உள்ள போங்க மொதல்ல,கொஞ்சம் கூட ,,,ஒரு இது இல்லாம சீ,”,,,,என்றாள்,

”சீயாவது,,,தோவாவது,”,,என்றவாறு எட்டிபிடித்த கையை உருவிக்கொண்டு ஓடியவளை ”ஏய் ஏய் பாத்து டைல்ஸ் தரை தண்ணி கிண்ணி நின்னுச்சின்னா ஒண்ணும் தெரியாது,பாத்துப்போ” என்றவனை திரும்பி முறைத்தவளாய் ஏன் இந்தப்பாடு படுத்துறீங்க குளிச்சிட்டு வாங்க மொதல்ல,நீங்க இன்னும் குளிச் சிட்டு வந்து சாப்புட்டுட்டு தூங்கும் போது விடிஞ்சி போகும் விடிஞ்சி இன்னை க்கி ராத்திரி சிவ ராத்திரிதான். போங்க,என்றாள்.

“அது என்ன ராத்திரியாவது இருந்துட்டுப்போகட்டும்,வந்து கொஞ்சம் முதுக தேய்ச்சி விடேன்,,,,,என்கிற இவனின் சிணுங்கலுக்கு சும்மா கெடங்க சும்மா குளிச்சிவாங்க சட்டுன்னு ஆம்பள குளிக்கிற யெடத்துல பொம்பளைக்கு என்ன வேலை”,,,என்ற போது இவன் சிரித்த சிரிப்பின் அதிர்வில் அவளும் கலந்து கொள்கிறாள்.

குளிப்பது இவனுக்கு பிடித்தமானதாகவே இரவு மணி பணிரெண்டான போதி லும் கூட,,/

12 Jan 2019

ஊர்தலின் நிமித்தங்கள்,,,,

வேகம் காட்டி ஊர்ந்து வருகிற பாம்பிற்குத் தெரியுமா,பிஸியாய் இயங்குகிற சாலையின் ஊடுபாவாய் நடமிடக்கூடாது என//

வாஸ்தவம்தான் பிஸியானது அந்தச்சாலை என்கிற சொல் சற்றும் மிகை காட்டி நிற்கிற சொல்லோ அல்லது அரிதாரம் பூசிக்கொண்ட ஒப்பனை மாதிரி யோ அல்ல.

மாறாக கனரக மற்றும் இலகு ரக வாகனங்களும் இரு சக்கர வாகனமும் போனால் போகிறது என பாதசாரிகளும் மிதி வண்டிகளும் செல்ல அனுமதி கேட்டுப்பெற்ற சாலை அது,

தலை கிராமம் என்றால் தலையாய கிராமமாய் இல்லாமல் அல்லது தன்னை அப்படியாய் எந்த அடையாளத்திற்குள்ளுமாய் அடைத்துக்கொள்ளாமல் காட் சிப் படுகிற ஒரு இலகு ரக கிராமம் அது,

பெயருக்கும் காட்சிக்கும் இலகுவாய் தென்பட்ட அந்த கிராமத்தில் என்ன இல்லை என்கிறீர்கள் என யாரும் உரக்கக்கேட்டு விட முடியாதபடி எல்லாம் இருந்தது,

அரசுமருத்துவமனை, அரசுநூலகம்,காவல் நிலையம்,சந்தை, மற்றும் மற்று மாய் மூன்று வங்கிகள்,அதன் ஏடிம் மையங்கள்,பரந்து விரிந்த அளவிற்காய் எனச் சொல்லாவிட்டாலும் சற்றே ஒடுக்கமாய் இருந்தாலும் பெயர் காட்டி சொன்ன கடைவீதி, டீக்கடைகள், சிறியதும், சிறியதுமான ஹோட்டல்கள்,(பெரியது அந்த ஊருக்கு அநாவசியம் என்கிற எண்ணத்தில் சிறியதாய் வைத் திருந்திருக்கலாம்.)பலசரக்குக்கடைகள்அதிமுக்கியமாய்மெடிக்கல் ஷாப்புகள் சித்தமருத்தவத்திற்கும் ஆங்கில மருத்துவத்திற்கெனவுமாய் ஊரின் மூலை கொன்றாய் அமர்ந்திருந்த டாக்டர்கள் என இன்னும் இன்னுமாய் இருந்த ஊர் நான் கைந்து ஊர்களுக்குதாய் கிராமம் என்றால் மிகைபட்டுத்தெரியவில்லை தான்.

ஊர் நுழைவு வாயிலில் நெற்றிக்கிட்ட பொட்டாய் பெரிதாய் இருந்த மில் அந்த பக்கத்தின் தொழிலாளர்களை அடை கொண்டிருந்தது.

அது என்ன மில் என இது நாள்வரை இவன் அறிந்திருக்கவில்லை.

நாள் போகப்போகத்தான் அறிந்தான் அது ஒரு தறி மில் என/

மில்லின் முன்புறமாய் குடை விரித்து நின்றிருந்த மரங்கள்,நான்கைந்தும் பூக்கள் வைத்து அழகு காட்டி நின்ற பூ மரங்கள் நான்கும் அந்த மில்லின் முகப்பிற்கு அழகு செய்தது எனலாம்.

அந்த மில்லை கடந்து போகிற தினங்கள் தோறுமாய் இவன் நினைப்பதுண்டு, சமயங்களில் அவசரமில்லாமல் வருகிற மாலை வேலைகளில் இரு சக்கர வாகனத்தை ஓரம் கட்டி விட்டு பூக்களைக்கொஞ்சம் பெறக்கிக்கொண்டு வருவான்,

அப்பொழுதுதான் இவனுக்காய் செறிந்தது போல் உதிர்ந்து கிடக்கிற கொன் றை மரப்பூக்களை அள்ளி எடுத்து உள்ளங்கையில் வைத்து முகர்ந்து பார்க் கையில் கிடைக்கிற ஆனந்தம்,அடேயப்பா இவனுக்காய் அந்தப்பூவினுள்ளாய் அந்த வாசனையையும்,புது மலர்வையும் பொதித்து வைத்திருப்பது போல் தோணும்.

கை நிறைந்து அள்ளிய பூக்களை அப்படியே வைத்துக்கொண்டு ”ஊலாலா,,” பாடிக் கொண்டு மரத்தின் மீது ஏறி அமர்ந்து அங்கே கொஞ்சி விளையாடுகிற பறவைகளுடன் கைகுலுக்கி விட்டு முடிந்தால் ஒரு இரவு பறவையின் கூட்டில் கால் மடக்கி படுத்துகொண்டிருந்து விட்டு எழுந்து வரவேண்டும்,

மனமிருந்தால் வெற்றிலையில் கூட இரண்டு பேர் படுக்கலாம் என்கிற சொல்லுருவாக்கம் இருக்கிற போது பறவையின் கூட்டில் படுத்துறங்க யார் அனுமதி மறுக்கப்போகிறார்கள்.

வேண்டுமானால் அந்த பக்கம் நிலை கொண்டுள்ள அரசு அதிகாரிகளைடம் அப்ரூவல் வேண்டுமானால் வாங்கிக்கொள்ளலாம்,விடுங்கள் என்கிற மனதை சமாதானமிட்டவனாய் பொறுக்கிய பூக்களை மொத்தமாய் அள்ளி எடுத்து பொறுக்கிய பூக்களுக்கும்,உள்ளிடுகிற பைக்கும் நோகாமல் பையின் உள்ளில் இட்டு கொண்டு வரும் நேரமாய் இதென்ன பூவெடுத்துப்போகிறீர்கள் எனக் கேட்பவர்களிடம் சிரிக்காமல் சொல்வதுண்டு,இந்தப்பூக்களுக்குத்தான் எனது வீட்டு பூஜையறையை அலங்கரிக்க அனுமதி கொடுத்திருக்கிறேன்,ஆகவே,,,,, என முடிப்பான்/

நிரவு கொண்ட சொல்லும் மனதிருப்தியும் இருக்கும் அந்த பேச்சில் கறைந்து விடுபவன் மில் பற்றி இது நாள்வரை அறிந்து வைத்திருக்கவில்லை.

அது அனாவசியம் என்கிற நினைப்பு தாண்டி கேட்கலாம் நேரம் வாய்க் கையில் என விட்டு விடுகிறவனாய் ஆகிப் போகிறான்.

வெளியூர் போய் விட்டுத்திரும்பிய ஒரு இரவு நேர கார் பயணத்தின் போது அந்த மில்லுக்கு எதிர்த்தாற்போல் இருக்கிற டீக்கடையில்தான் டீக்குடித்தான்,

இரவென்றால் முழு நீள இரவெல்லாம் இல்லை.மாலை மயங்கி இரவை எட்டித் தொட்டிருந்தது. அல்லது தொடப்போனதாய் காட்டியது.

உண்மையைச்சொல்ல வேண்டுமானால் இவன் காரை அங்கு நிறுத்த வேண் டும் என விரும்பவில்லை,அது இவனது நோக்கமாயும் இருக்கவில்லை.

காரில் இருக்கிற பெட்ரோல் ஊர் போய் சேரும் வரை தாங்காது என்பது இப்பொழுதுதான் ஞாபகத்திற்கு வந்தவனாய் வண்டியை டீக்கடை முன்னாய் நிறுத்தினான்.

டீக்கடைக்காரர்தான் பெட்ரோல் பங்க் இருக்கிற தூரம் ஒரு கிலோ மீட்டருக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் எனவும் டீக்குடித்துக்கொண்டிருங்கள்,இதோ என் கடைப் பையன் போய் வாங்கி வந்து விடுவான்,அவனுக்கு ஒரு அஞ்சோ பத்தோ கைச்செலவுக்குக்கொடுங்கள் மனதிருந்தால்,,,,என்றார்.

மனதிற்கு ஒன்றும் குறைச்சலில்லை என்றவன் பெட்ரோலுக்கான பணத்தை யும்,கடைப்பையனுக்குரிய டிப்சையும் கொடுத்த மறு விநாடி கடைப்பையன் கேனுடன் பறந்து போனான் சைக்கிளில்/

இது வழக்கமா நடக்குறதுதான் சார்,வாரத்துல ரெண்டு இல்ல மூணு நாளு இது போல யாராவது பெட்ரோல் இல்லை,டீசல் போட மறந்துட்டேன்னு ஒங் களப் போல நின்னுருவாங்க,போனவாரமுன்னா வாரம்முழுக்க இப்பிடித்தான் ஆகிப் போச்சி சொல்லி வச்சாப்புல,அதுலயும் சமயத்துல ஒரு நாளைக்கு ரெண்டு மூணுகாருங்கன்னு வரிசை கட்டி நின்னுக்கிரும்,

அந்த மாதிரிநேரத்துல பையன் கூட சேந்து நானும் போயிட்டு வந்துருவேனா, ஆனா அவனுக்குரிய டிப்சை அவனுக்கு குடுத்துருவேன்,

ஒங்களப்போல உள்ளவுங்களுக்கு நீங்க அவனுக்கு குடுக்குற காசு டிப்சு,ஆனா அவனுக்கு அது அவன் குடும்பத்து ஒதவுற அரிசி பருப்பு,

அதுனாலத்தான் நானும் அவன் கொஞ்சம் கூடக்கொறைய காசு வாங்குனாக் கூட கண்டுக்குறதில்ல,,,,என்றார்,டீயைக்கொடுத்துக்கொண்டே/

டீக்கடை முகப்பின் இரவு நேர லைட் வெளிச்சம் கண்ணைக்கொஞ்சம் கூசச் செய்தாலும் அந்த இடத்தில் படர்ந்து பாவித்தெரிந்ததாக.

இந்தப்பக்கம் போகும் போது வீட்டுக்கு அவசியம் வர வேண்டும் எனக் கூறிக் நண்பரின் வீடு பக்கத்தில்தான் இருக்கிறது,

மூணாவது தெருவின் வலது பக்கத்தில் இரண்டாவது வீடு என அடையாளம் பூசிக்காண்பித்திருந்தார் இவனை வீட்டிற்கு அழைத்த அன்று./

அந்தப்பூச்சும் பிடிப்பும் இப்பொழுது அருகாமையுடனும் மனம் தொட்டும் இருந்தாலும் இந்நேரம் போனால் போய் விட்டு அப்பிடியே ஒப்புக்கு திரும் பியது போல் ஆகி விடும்.

போய் சிறிது நேரமாவது அமர்ந்து பேச வேண்டும்,கொஞ்சமாவது அளாவ ளாவி விட்டு வரவேண்டும்.குடும்பம், அவன், சந்தோஷம், பிள்ளைகள்,சம்பாத் தியம்,வேலை என இதர இதரவாய் கேட்டு விட்டு வர வேண்டும் அப்படியெ ல்லாம் கேட்க கொஞ்சம் நிதானமாய் நேரம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

எடுத்துக்கொள்கிற நேரமும் பேசிச்செல்கிற விஷயமும் முக்கியம் இல்லை யா அதனால்தான் கொஞ்சம் நிதானம் காட்டி போய்க்கொள்ளலாம்,வேணாம் இப்போதைக்கு என்கிறவனாய் விட்டு விட்ட பலசமயங்களில் இன்றும் ஒன் றாய் ஆகிப்போனது.

சென்றவுடன் திரும்ப இவன் என்ன போஸ்ட மேனா ,நண்பன் இல்லையா,,,?

ஆனாலும் போகலாம் என்கிற நினைப்பை டீக்கடைக்காரரின் மனம் தொட்ட பேச்சும் உளம் தொட்ட வாஞ்சையும் இவனை அங்கேயே நிலை கொள்ளச் செய்து விடுகிறதாய்,,,/

”சார்இங்க டீக்குடிக்க வர்றவுங்க டீக்குடிக்கிறாங்க,வேணுமின்னா சேத்து வச்சி ஒரு வடையும் சாப்புடுக்கிறாங்க,

“ஆனாஅவுங்க டீ சாப்புடும்போதோ வடை திங்கும் போதோ குடிக்கிற டீயப் பத்தியும்,கடிக்கிறவடையப்பத்தியும்எதுவுமேபேசுறதில்ல,அதுகூட பரவாயில் லைன்னு சொல்லலாம்.

”ஆனா சம்பந்தமில்லாம ஏதாவது ஒன்னப்பத்தி பேசிக்கிட்டு இருப்பாங்க,வீடு ஆபீஸீ, வேலை பாக்குற யெடம்,சம்பாத்தியம், பணமுன்னு ஏதாவது ஒண்ண அசை போட்டுக்கிட்டே இருப்பாங்க,

”இவுங்கஇப்பிடிபேசுறதநான் எதும்கண்டுக்கிறதில்ல.ஏன்னா ஒன்னா ரெண்டா, கடைக்கி வர்றவுங்கள்ல பாதிப்பேருக்கும் மேல அப்பிடிப்பேசும் போது நான் அவுங்ககிட்ட அப்பிடியெல்லாம் பேசக்கூடாதுன்னு சொல்ல முடியுமா சொல் லுங்க,

எனக்கு கூட ஆசைதான்,இப்பிடியெல்லாம் பேசுறத விட்டுட்டு நடப்ப பேசுங் கன்னு சொல்லாமுன்னு,ஆனா அப்பிடியெல்லாம் நான் சொன்னேன்னு வையி ங்க,ஏங் யேவாரம் போயிரும் ,ஏதோ பத்துப்பேருவர்றதாலத்தான் யேவாரத் துல கொஞ்சம் தலை நிமிந்து நிக்கிறேன் .

நான் அத வெறும் யேவாரமுன்னு மட்டும் பாக்குறதில்ல,நான் குடுக்குற டீக்கு வாங்குற பணம் ஏங்க கடையில வேலை பாக்குறாரே இந்தா இவனுக்கு சம்பளமா போகுது, ஏங்கிட்ட இருந்து பல சரக்குக் கடைக்கும் வேற சில யேவாரம் வாங்குறதுக்கும் போகுது.அது தவிர ஏங் குடும்பத்துக்கு செலவழிக் கிறேன்.ஏன் வீட்டு சின்னப்புள்ளைங்க பள்ளிக் கூடத்துக்குப் போகும் போது அங்க வாங்கித்திங்குது என்னையப்போல கடை வச்சிருக்கவுங்ககிட்ட, அந்தக் காசு போகுது,அத வாங்கி கடைக்காரன் புள்ள செலவழிக்கிறான்,அது போலத் தான எல்லாருக்கும் இருக்கும்,

”ஒங்ககிட்டஇருக்குறபணம்ஏங்கிட்டவருது,ஏங்கிட்டசேர்றபணம்பலசரக்குக்கடை க்கும் வேற சிலகடைகளுக்கும் போகுது,அங்க சேர்ற பணம் அவன் கடை சிப்பந்திக்கும் இன்னும் பிறருக்குமா போயிச்சேருது,அது வேறொரு யெடத்து க்கு வேறொரு தேவைக்குப் போகுது,இப்பிடி டீக்கடையிலியிருந்து ஆஸ்பத் திரி வரைக்குமா போற பணம் ஒரு யெடத்துல நிக்காம சுத்திச்சுத்தி பொழக் குத்துல இருக்குற பணம் ஒவ்வொருத்தரு தேவையையும் நிறைவேத்திக் கிட்டும்சுழண்டுக்கிட்டுமா இருக்கும்இல்லையா,அதுபோலதான் நம்ம கடையு முன்னு நெனைச்சிக்கிட்டு யேவாரத்த ஓட்டிக்கிட்டு இருக்கேன்,,,/

”நானும் இருபந்தைஞ்சி வருஷமா இங்க கடை வச்சிருக்கேன், முன்னாடியெ ல்லாம்சாப்பாட்டுக்கடையும் சேத்து வச்சிருந்தேன் ,இங்கன மில்லுக்குள்ள மிஷின் தறி போட்டிருந்தாங்க,தறி நெசவு ஓகோன்னு ஓடுன காலம் அது.

”குடும்பத்துக்கு ஒரு ஆளுன்னு வச்சாக்கூட இந்த சுத்துப்பட்டியில இருக்குற வுங்க எல்லாம் வேலைக்கு வந்து போயிக்கிட்டு இருந்த நேரம் அது,

”இந்தப் பக்கத்துக்கே சோறு போட்ட ஸ்தாபனம் அது.

”மூணு சிப்ட்டும் தறி ஓடும்,எனக்குத்தெரிஞ்சி ஒரு நாக்கூட தறி ஓட்டம் நின்னதா சரித்திரம் இல்ல சார்,

”தறின்னா நெசவோட மட்டுமா போச்சி,அந்நேரம் எங்களப்போல இருக்குற கடைகளுக்கு அவுங்கதான ஆதாரம்,

மூணு சிப்ட்டு,சிப்ட்டுக்கு அம்பது பேருன்னு வச்சிக்கிட்டாக்கூட,நூத்திஅம்பது பேரு,நூத்தி அம்பது பேருல பாதிப்பேரு கடைகளுக்கு வந்து டீ வடை சாப்புட் டாக் கூட ஆளுக்கு பத்து ரூபா ஆகிப்போச்சி,அதுல கொஞ்சம் பேரு காலையி லைக்கும், மதியத்துக்கும்,சாயங்காலத்துக்குன்னு ஏதாவது சாப்புடுவாங்க, அதுல கொஞ்சம் வரும்படி வரும்,இது போக தறிமில்லுக்கு வர்ற லாரிக டிரைவர் கிளீனர்,அவுங்க கூட வந்து போறவுங்க,இன்னும் இன்னுமா லயனு க்குப் போற வர்ற யேவாரிங்க,சமயத்துல வடக்கத்திப்பக்கமெல்லாம் இருந்து யேவாரிங்க வருவாங்க,அவுங்களுக்கெல்லாம் ராத்திரி நேரத்துல சாப்பாடும் டிபனும் குடுத்து பசியாத்துற யெடம் நம்ம கடையாத்தான் ஆகிப்போகும்,

இப்பிடித்தான் ஒரு தடவை கடைக்கி சாப்புட வந்த வடக்கத்தி யேவாரி ஒரு ஆளுகாசக்குடுத்துகடைப்பையனதண்ணிவாங்கீட்டுவரச்சொல்லியிருக்கான், அவன் நல்லபடியா யேவாரிகிட்ட காச திருப்பிக்குடுத்துட்டு இந்த மாதிரி வே லைக்கெல்லாம்எங்கயெடம் குடுக்காதுன்னு சொல்லீட்டு வந்துட்டான், ஒடனே யேவாரி கோவதோட வந்து ஏங்கிட்ட சொன்னான்,

அதுக்கு,போடாடேய்கிறுக்குப்பையலேன்னுமனசுக்குள்ளயேநெனைச்சிக்கிட்டு ,,சொன்னேன். அவனாவது காச திருப்பிக்குடுத்தான்,நானா இருந்திருந்தா மூஞ்சியிலயே திருப்பி எறிஞ்சிருப்பேன்,ஏங் கடைக்கின்னு இருக்குற நல்ல பேரும் நம்பிக்கையும்தான் என்னைய இது நா வரை காப்பாத்திக்கிட்டு இருக் கு, அத இது போல அஞ்சி பத்துக்கு ஆசைப்பட்டு கெடுத்துக்குற விரும்பல, யேவாரி, கோச்சிக்கிறாதீங்கன்னு ராத்திரி டிபன எடுத்து வச்சி சாப்புடுட்டு கடையிலயே படுத்து எந்திச்சிப்போகச்சொன்னேன்,

வேணாமுன்னுட்டு மில்லுக்குள்ள இருக்குற ரெஸ்ட் ரூமுல படுத்து எந்திரிச் சிட்டு காலையில நம்ம கடைக்கி டீக்குடிக்க வந்த ஆளு மொத நாளு ராத்திரி தண்ணிவாங்கீட்டுவரச்சொன்னதுக்காக வருத்தம் தெரிவிச்சிட்டுப் போனாரு/  காலையில நம்ம கடையிலதான் டிபனும் சாப்புட்டாரு.

”இந்த ஏரியாவுல நான் மட்டும் இல்லை,என்னையப்போல நாலைஞ்சி பேரு கடை போட்டுருந்தாங்க,ஆனா பாருங்க,ஏங் கடை கைப்பக்குவம் யாருகிட்ட யும் இல்லைன்னு ஏங்கிட்டதான் வருவாங்க பாதிப்பேருக்கு மேல,வராதவ ங்கள கணக்குல வச்சிப்பாத்தாக்க ஒண்ணு அவுங்க ஆதியிலயிருந்து ஏங் கடைக்கி டீக்குடிக்க வராதவுங்களா இருக்கணும்,இல்லைன்னா ஏங்கிட்ட பாக்கி நெறைய நிக்குதுன்னு போயிருக்குறவங்களா இருக்கணும்.

நானும்அதஒண்ணும் பெரிசா எடுத்துக்கிறதில்ல,நம்மளப்போலத்தான மத்தவு ங்களும், இல்லையா சார்,அதுனால பெரிசா ஒண்ணும் கண்டுக்கிறதில்ல, நம் மள விட்டுப்போனவங்க, நம்ம கிட்டதான் வருவாங்க ஒரு நாளைக்கின்னு ஏங் உள் மனசு சொல்லும்,நானும் அது சொல்ற படி கேட்டுகிட்டு சமாதானம் ஆயிருவேன்,

அப்பிடி நடந்த யேவாராம், அப்பிடி ஓடுன தறி மில்லு.என்னைக்கி தொழில் நசிஞ்சி தறி மில்லு கொடௌனா மாறிச்சிச்சோ அன்னைக்கே இந்த சுத்துப் பட்டிங்க எல்லாம் களை யெழந்து போச்சி/

”நெசவநம்பிஇருந்தவுங்கபொழப்புநடுத்தெருவுக்குவந்தப்பஏங்கடையேவாரமும் அம்போன்னு போச்சி,

”மனசு ஆத்த மாட்டாம டீக்கடைய மட்டும் வச்சிக்கிட்டுபொழப்ப ஓட்டுறேன், சாப்பாடு டிபனெல்லாம் விட்டாச்சி. எனக்கு வேற எந்த வேலையும் தெரி யாது,அப்பிடியே தெரிஞ்சாலும்இத்தன வயசுக்கு மேல போயி என்ன வேலை செய்வேன் நானு சொல்லுங்க, அதான் கடையே கதின்னு கெடக்குறேன்.

”இந்தா பாருங்க கடைக்கிப் பின்னாடி இருக்குற இந்த வெளியிலதான் கொட்ட கை போட்டு சாப்பாட்டுக்கடை வச்சிருந்தேன்,இந்தா இங்கன இருக்கே வெட்ட வெளி இங்கதான் லாரிக வந்து நிக்கும்,

”இப்ப அந்த யெடத்துல கொஞ்சம் கட்டங்க மொளைச்சிருச்சி.எனக்குக்கூட அங்கஒரு யெடம் கெடக்குது.கடை நல்லா ஓடுனகாலங்கள்லதொழிலாளிங்க புண்ணியத்துலவாங்கிப்போட்டநெலம்,இன்னைக்கிஒண்ணுக்குநாலா வெளை யாகி நிக்குது,எனக்குதான் நெலத்த தரிசா போடவும்,விக்கவும் மனசில்லாம ரெண்டுகாய்கறிதக்காளின்னுபோட்டுவச்சிக்கிட்டிருக்கேன்,ஓகோன்னுவெளை யளைன்னாக்கூட ஏதோ வீட்டுப்பாடுக்கு கொஞ்சம்ஆயிக்கிரும், அது மிஞ்சிச் சின்னாஉள்ளூர்கடைகளுக்குபோட்டுக்கிருவேன்.ஆனாஅப்பிடிபோடும்போதெல் லாம் எனக்கு மனசு வாதிக்காம இருக்காது,

“நான் நெலம் வாங்கி காயி வெளைவிக்க காரணமா இருந்த நெசவாளிங்க பொழப்பு தரிசா போச்சேன்னு”

”இந்த தறி மில்லு ஓடிக்கிட்டு இருக்கும் போது எப்பிடி இருந்துச்சி தெரியுமா சார்,இந்த ஏரியாவே சும்மா கலகலன்னு இருக்கும் ,குலுக்கிப் போட்ட சோவி முத்துக கூட்டா கெடக்குறது போல பாக்கவே அவ்வளவு அழகா இருக்கும்.

அப்ப தறி வேலைக்கி வர்ற வயசுப்புள்ளைங்க,,,அடேயப்பா அதுங்க பண்ற அலிச்சாட்டியத்தச்சொல்லணுமுன்னா இன்னைக்கி நாள் போதாது ஆமாம்.

”அவுங்க வேலைக்கி வர்றதும் போறதும் சிரிக்கிறதும், வெளையாடுறதும், வம் பிழுத்துக்கிறதும்,கொஞ்சிப்பேசிக்கிறதுமா,இருக்குறத கல்மிஷமில்லாம பாக்க ஒரு தனி மனசு வேணும் சார்.

”அவுங்கதினசரிஎவ்வளவு சம்பாதிக்கிறாங்ககுறத, ஏங் கடைக்கி எதுத்தாப்புல அந்தா தள்ளி இருக்கு பாருங்க அந்த கடைக்காரரக்கேட்டா தெரிஞ்சி போகும், போட்டுருக்குறபாவாடை தாவணிக்கி ஏத்த மாதிரி மேட்சா வளையல் என்ன,,, ,பொட்டு என்ன,,,லிப்ஸ்டிக் என்ன,,கையில மாட்டீருக்குற ரப்பர் பேண்ட் என்ன,,,,அடேயப்பா ஒரே குதூகலம்தான்,,/

அந்தகவரிங் கடைக்காரருக்கு சாமான் எடுத்துக்குடுக்க ரெண்டு கைபோதாது இது போலான நேரங்கள்ல,,/

”அப்பிடி இருந்த அவுங்க குதூகுலமும் ,அவுங்க வாழக்கையும் நெசவு தொ ழிலு என்னைக்கி படுத்துச்சோ அன்னைக்கே காணாம போயிருச்சி.

”வெளியில சொன்னா வெக்கக்கேடு சார்,எனக்குத்தெரிஞ்சி இங்க தறியில வேலை பாத்த அந்தப்புள்ளைங்கள்ல ரெண்டு மூணு பேரு தறி மூடுனதுக்குப் பின்னாடி சித்தாளு வேலைக்கு போன கொடுமையெல்லாம் நடந்துச்சி,

”பாக்கவே சகிக்காமவும் பாவமாவும் இருக்குற அது போலான நடப்புகள நித்த மும்தான் பாத்துக்கிட்டுஇருக்கேன்,அப்படி பாக்கநேர்றசமயங்கள்ல பார்வைய வேற பக்கம் தெசை திருப்பிக்கிருவேன்.

”ஏன்னா எனக்கு ஒரு பொண்ணு இருந்து அது இந்த நெலைமையில இருந்து ச்சின்னா எப்பிடி தாங்கிக்கிற முடியாதோ அது போலத்தான இதுவும் இல்லை யா,

”ஏங் மகவயசுல இருக்குற இது போலான பொண்ணுங்கள பாக்கும் போது படக்குன்னு கொஞ்சம் கண்ணீர் கூட வந்துருது சார்,

”சரி அது எதுக்கு சார் ஒங்களுக்கு ,பாத்தா பெரிய யெடத்துப்புள்ள போல இருக்குறீங்க,சரி போயிட்டு வாங்க என அனுப்பி வைத்தார்,

ஓடுற வரைக்கும் ஓடட்டும் நிக்காம,என்னைக்கு நிக்கமுன்னு தோணுதோ இல்ல படுக்கணுமுன்னு தோணுதோ அன்னைக்கி படுத்துற வேண்டியதுதான் என்கிற நினைப்பில் காரை எடுத்துக்கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தான்.

வேகம் காட்டி ஊர்ந்து வருகிற பாம்பிற்குத் தெரியுமா,பிஸியாய் இயங்குகிற சாலையின் ஊடுபாவாய் நடமிடக்கூடாது என//

6 Jan 2019

படர் கொடியின் நகர்வு பட்டு,,,,,

வீட்டில் போய் சாப்பிட்டுக்கொள்ளலாம் என்றிருந்த எண்ணம் நேரத்தைக் கூட்டிக் காட்டிக் கொண்டே போகிறதாய், 

நேரமாக நேரமாக விருட்சம் கொண்டு வளர்ந்த பசி வயிற்றினுள் அழுத்தம் கொண்டு தனது கரங்களை அழுத்தமாக ஊன்றி நாலாபக்கமும் விரித்து அட்டெண்சென், ஸ்டேண்டடீஸ், அபெவ்ர்டெர்ன்,,,,,என நினைத்த ரூபத்தில் உருவெடுத்துக் காட்டியது, 

கூட வந்தவன் பட்ட அவசரம் இருக்கிறதே, உலக அவசரமாய் இருக்கிறது. அவன் இவனது மாப்பிள்ளை , 

மாப்பிள்ளை என்றால் அத்தை பையனோ, அக்கா பையனோ இல்லை. வேறு வழிகளில்வந்த சொந்த மாப்பிள்ளையும் இல்லை. சொந்தக்காரனும் இல்லை.
வேற்று ஜாதிகளுக்குள் உறவு முறையை முடியிட்டு பாதுகாத்து வைத்திருக் கும் கிராமங்களில் இவனது ஊரும் ஒன்று, 

புழுதி படர்ந்த கிராமத்தின் செம்மண்ணும்,கரிசல் தரையும் அதன் சாயத்தில் இருந்த தோட்டமும் காடுகளும் வயல்களும் அது தரும் விளைச்சலும் ரத்தத் தை வியர்வையாயும் உழைப்பாயும் மாற்றி காடுகளையும் தோட்டங் களை யும் வயல்களையும் பொன்னாய் விளையச் செய்கிற உழைப்பாளிகளும் அவர் களின் நிழலில் வளர்ந்த ஆடுகளும் மாடுகளுமாய் நின்ற மண்ணில் பாவி படர்ந்திருந்த செடிகளாயும் கொடிகளாயும் பூத்து மலர் ந்திருந்த பூக்களாயும் படர்ந்தோடிய வேர்களாயும் பிணை கொண்டிருந்த மண்ணின் மைந்தர்களாய் இவனும் இவனது மாப்பிளையுமாய் குடி கொண்டி ருந்தார்கள். 

குடி கொள்ளலின் வேர்கள் உரங்கொண்டு முளைத்த நாட்கள் எது என இவனுக்கு சரியாகத் தெரியா விட்டாலும் கூட முளைத்த இடம் எது எனத் தெளிவாக ஞாபகம் இருப்பதாக... 

ஒரு வெயில் நாளின் உக்கிரத்தில் உடல் நலமில்லாமல் போன அம்மாவை டவுன் ஆஸ்பத்திரி கொண்டு போக கைகொடுத்தவன் அவனே,/ 

அன்று தனக்கு காய்ச்சல் இருப்பதாக யாரிடமும் சொல்லவில்லை அம்மா. வழக்கம் போல் மல்லிக்குளத்தார் கடையில் காய்ச்சலுக்கென வாங்கிப் போடும் மாத்திரையையும் கடுன்டீயையும் குடித்து விட்டு படுத்திருக்கிறாள்,
இரண்டு நாட்களாய் இப்படித்தான் இருந்திருக்கிறது. இரண்டு நாட்களும் சாப்பாடு தண்ணி சரியாய் எடுத்துக் கொள்ளாமல் மல்லிக்குளத்தார் கடை மாத்திரை யையும் கடுன்டீயையும் குடித்துவிட்டுப்படுத்திருக்கிறார்கள், 

யாரிடமும் தனக்கு காய்ச்சல் என சொல்லவும் இல்லை, அதோடுதான் மூணா வது வீட்டுக்காரர் தோட்டத்துக்கு களை எடுக்கப் போயிருக்கிறார்கள். நிறை தோட்டமாய் நின்ற மிளகாய்ச் செடியின் ஊடே குறை பட்டுக் காணப்பட்ட பசலைச் செடிகளையும் மற்ற மற்றதான களைகளையும் வெட்டி விட்டு வந்து வீட்டில் இவனுக்கும் தம்பிக்குமாய் சமைத்து சாப்பாடு போட்டு விட்டு படுத்த வளின் காய்ச்சலை மல்லிக் குளத்தார் கடை மாத்திரையும் கடுன்டீயும் ஒன்றும் ஆற்றுப்படுத்தி விடவில்லை. 

நடு ராத்திரியில் வாசல் திண்ணையில் போர்வைக்குள் முகம் போர்த்திப் படுத்திருந்தவனை அம்மாவின் முனகல் சப்தம் எழுப்ப வீட்டின் உள்ளே போய்பார்த்திருக்கிறான், 

உடலெல்லாம் வேர்த்துக்கொட்டி கட்டியிருந்த புடவையின் நுனியும் அணிந்திருந்த ஜாக்கெட்டும் நனைந்து போக உடல் நடுங்கிப் படுத்திருந்தாள்.
எப்பொழுதும் அம்மாவின் அருகிலேயே உறங்கும் தம்பி இன்றைக்கு அத்தை வீட்டில் போய் தூங்கபோய் விட்டான், 

அத்தையின் மகனும் இவனும் ஒரே வகுப்பில் படிப்பதால் வீட்டுப் பாடங்கள் எழுதவும் படிப்பை பகிர்ந்து கொள்ளவும் தோதாய் இருக்கும் என அம்மாதான் அனுப்பி வைத்தாள் அங்கு போய் படிக்க. 

அத்தையின் பையனை இங்கு வந்து படி எனச் சொன்னதற்கு மாட்டேன் என்று விட்டான், ”சரி இப்ப என்ன அதனால அவன் இங்க வராட்டி நீ அங்க போயிரு..." என்ற சொல் உருவான நாளிலிருந்து இன்று வரை அங்குதான் போய் படித்துக் கொண்டிருக்கிறான், 

அதற்கும் காரணம் இல்லாமல் இல்லை. 

”நாலாப்புப் படிக்கிற பயல இன்னும் பச்சப்புள்ளபோல ஓங் மடி மேலயும் தோளுக்குப் பக்கத்திலயும் தூங்க வச்சிக் கிட்டு இருந்தா எப்பிடி.../ அவுத்து விடு கண்ணுக்குட்டிய நாலுபக்கம் போயி வந்து தனியா தூங்கட்டும்” என அக்கம் பக்கத்தார்களும் அம்மா வயது பெண்களும் கேலி பேசிய நாளிலிருந்து தம்பியை அத்தை வீட்டுக்கு போக அம்புக் குறியிட்டாள். 

'நல்ல வேளை இப்பயாவது அனுப்புனயே...' என்ற சிரிப்பொலிக்கு மத்தியில் அவன் அத்தை வீட்டுக்கு போன நாளிலிருந்து இன்று வரை அங்கேயே படித்து விட்டு அங்கேயே படுத்தும் விடுவான், 

அத்தையும் 'இருக்கட்டும் ஏம் புள்ள போல வளரட்டும் என்ன இப்ப' என்பாள். அவளும் தம்பி தனது வீட்டில் சாப்பிடாமல் வருகிற இரவுகளில் சாப்பாடு போட்டு விடுவாள். 

அவள் மகன் மேல் இருக்கிற அக்கறையை விட இவனது தம்பி மீது கொஞ்சம் கூடுதல் பிரியம் இருக்கும் அத்தைக்கு. காரணம் நிறை மாதமாய் இருக்கிற அத்தைக்கு பெண் குழந்தை பிறந்து விட்டால் இவனுக்கு கொடுத்து விடலாம் என்கிற ஆசையே... 

அத்தையையும் சும்மா சொல்லக்கூடாது, தம்பியை மட்டும் வைத்து கவனிக் கும் அத்தை அவ்வப்பொழுதாய் ஓய்ந்த பொழுதுகளில் அம்மாவையும் வந்து பார்த்துக் கொள்வாள். அவளுக்கும் ஆசைதான், அம்மா வீட்டிலிருக்கிற நேரங் களில் வந்து அம்மாவுக்கு ஒத்தாசையாய் இருந்து அம்மாவை கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் என. ஆனால் அவள் பாடு அவளு க்கு, 

இந்த வயதிலும் உழைத்துச் சாப்பிடவும் முடிந்த வரை பிறர் கையை நம்பா மலும் வாழ வேண்டும் என அவள் முடியிட்டு வைத்திருந்த வைராக்கியம் அவளை யார் உதவியும் அற்று தனியாகவே இருக்கச் செய்துவிட்டது, 

இவனும் தம்பியும் சின்னப் பிள்ளைகளாக இருக்கும் போதே பெயர் தெரியாத கொள்ளை நோயில் அப்பா இறந்து போன நாளிலிருந்தே ஏதோ வைராக்கியம் பூண்டவளாயும் பாறை துளைத்து வந்த காட்டுச் செடியாயும் இருந்து விட்டா ள். உறவுகளும் நட்புகளும் தோழமைகளும் அவள் அப்படியே இருக்கட்டும் மனம் பிடித்தது போலவே என விட்டு விட்டார்கள், 

அவ்வப்பொழுதுமாயும் அதிக நேரங்களில் இல்லாமலுமாய் வந்து செல்லும் அத்தைக்கும் இது புடிபட சரி என்கிற அளவில் அம்மாவுக்குப் பிடித்தது போல் நடந்து கொண்டு போய் விடுவாள். 

அம்மாவுக்கு காய்ச்சல் கண்ட அன்று முதலில் ஓடி வந்தவள் அத்தைதான், அத்தைக்குதான் முதலாவதாய் தகவல் சொன்னான், அத்தை வந்தபிறகுதான் அக்கம் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் வந்தார்கள், 

”அப்பொழுதான் அங்கு வந்த மாப்பிள்ளை என்ன இது ஏன் இப்பிடி போட்டு வச்சிருக்கீங்க, மொதல்ல மாதவன் ஆட்டோவ வரச்சொல்லுங்க, டவுன் ஆஸ்பத்திரிக்கி கொண்டு போவோம், என அவனே தனது செல் போனில் போன் பண்ணினான் உள்ளூர் ஆட்டோக்காரரான மாதவனுக்கு/ 

“ஏம்மா சுத்தி இத்தனை பொம்பளைங்க நிக்குறீங்களே, அவுங்களுக்கு பொடவை சட்டைய மாத்திவிட்டு தலைய சீவி விடக்கூடாதா” என அவனே சீப்பை எடுத்து தலை வாரி விட ஆரம்பித்ததும் சுற்றி நின்ற பெண்களில் சிலர் இவனையும் இவனது மாப்பிள்ளையையும் வெளியில் அனுப்பிவிட்டு புடவை மாற்றி தலை சீவி விட்டு ஆட்டோவுக்காக காத்திருந்த வேலையில் உள்ளூர் ஆட்டோ வந்து விட்டிருந்தது, 

அன்று மாப்பிள்ளைதான் அம்மாவை குண்டுக்கட்டாக தூக்கிக்கொண்டு போய் ஆட்டோவில் உட்கார வைத்தான். கூடவே ஆஸ்பத்திரிக்கும் வந்தான். அம்மா வுக்கு உடல் நிலை சரியாகும் வரை மூன்று நாட்களும் ஆஸ்பத்திரிக்கு வந்து வந்து போனான். ஒரு நாள் ராத்திரி ஆஸ்பத்திரியிலேயே தங்கி விட்டான். அம்மாதான் சொல்லியிருக்கிறார்கள் அவனை இவனுடன் துணைக்குத் தங்கும்படி சொல்லி விட்டிருக்கிறாள். 

அம்மாதான் சொன்னாள் அவனைப்பற்றி, ”அவன் நமக்கு சொந்தம் கெடை யாது, அவுங்க அப்பாவும் ஒங்க அப்பாவும் ரொம்ப நல்ல பழக்கமுள்ளவுங்க, ஆதியிலயிருந்தே அவுங்க குடும்பத்துக்கு ஒண்ணுன்னா ஒங்க அப்பா ஓடுவாரு, ஒங்க அப்பா குடும்பத்துக்கு ஒண்ணுன்னா அவரு ஓடி வந்துருக்கா ரு. ஒங்க அப்பா என்னைய கைபுடிச்சதுக்கப்புறமும் தொடர்ந்துருக்கு அவுங்க பழக்கமும் உறவும்/” 

”அவுங்க அப்பான்னா தங்கச்சி தங்கச்சின்னு ஏம் மேல உயிரா இருப்பாரு, அன் னைக்கி அவுங்க அப்பா ஓடி வந்த அதே யெடத்துல இன்னைக்கி மகன் வந்து நிக்கிறான். அன்னைக்கி மொளைச்ச மாமன் மச்சான் உறவு இன்னைக்கி வரை க்கும் தொடர்ந்துக்கிட்டு இருக்கு” என/ 

அன்றைக்கு அம்மாவை கையில் ஏந்தியதற்கு எந்தவித குறை பாடும் இல்லா மல் தன்னை பாசத்தாலும் அரவணைப்பாலும் அன்பாலும் ஏந்தி நிற்கிறான் மாப்பிள்ளை,அவன்தான் அவசரம் காட்டினான். 

“என்னைய்யா மாப்புள இவ்வளவு நேரமா ஒரு மீட்டிங் முடிச்சி வர்றதுக்கு?” என்பவனின் மேல் வைத்திருக்கும் மதிப்புப் போலவே இவன் சார்ந்திருக்கிற இயக்கத்தின் மீதும் பெரும் மதிப்பு வைத்திருப்பவன்,

ஆனால் ”என்ன என்றால் என்ன” என்பதோடு மட்டுமே வைத்துக் கொள்வான்,
கேட்டால் ”மாப்புள இந்தா பாரு நமக்கு இதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது... ஆமா போக ஓம் பழக்க வழக்கம் வேற, ஏம் பழக்கம் வேற, நீயி படிப்பு புத்தகம் கொண்ட கொள்கையின்னு இருக்குறஆளு, நான் அப்பிடியில்லை, இருந்த வரைக்கும் போன வரைக்கும்ன்னு இருக்குற ஆளு, ஒன்னைய ஒருகட்டுக் குள்ள புடிச்சி அடைச்சிறலாம்,இல்ல அது கூட வேணாம் ஒனக்கு நீயே ஒரு கட்டுப்பாட்ட விதிச்சிகிட்டு ஒரு கட்டுக்குள்ள இருக்குற ஆளுதான். நான் அப்பிடியில்ல. நாக்கும் மனசும் ஏதாவது நமநமன்னு இருக்குது வையி, அப்பிடியே கெடக்குறது கெடக்கட்டும்ன்னு போயி தண்ணியடிக்கப் போயிரு வேன். தண்ணி யடிச்சிட்டு அப்பிடியே கால் போன போக்குல சினிமா கினிமா ன்னு போயி ஒக்காந்துட்டு போதை தலைய விட்டு யெறங்கவும் வீட்டுக்குப் போயிருவேன், “நீ அப்பிடியெல்லாம் இல்ல, கையக் காலப்புடிச்சி கட்டி வச்சிக் கிட்டு ஊத்துனாலும் ”வேணாம் இது ஆயினு துப்பீர்ற ஆளு”/ 

”ஒன்னையும் என்னையும் ஒன்னு சேத்து பாக்க முடியுமா சொல்லு மாமன் மச்சான்ங்குறதுக்காக எல்லாம் ஒத்துப்போயிருமுன்னு அர்த்தமா, இங்க பாரு நான் வேணாம் வேணாங்க நீயி வம்படியா கூட்டிக்கிட்டு வந்து இங்க ஒக்கார வச்ச, எனக்கு என்னவோ மனசுல ஏறல, அப்பிடியே நைசா ஒனக்குத் தெரியா ம ஒண்ணுக்கு இருக்கப்போறவன் மாதிரி வெளியில போயிட்டு இப்பத்தான் மீட்டிங் முடியப்போறதுக்கு கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி வந்தேன், 

”அதுக்காக எனக்கு மீட்டிங் புடிக்கல அங்க பேசுற விஷயம் நல்லாயில் லை ன்னு இல்லை, என்னால அங்க பேசுற விஷயங்கள கிரகிச்சிக்கிற முடியல, அங்க ஒக்காந்துருக்குற நேரம் என்னால முழு மனசோட அங்க இருக்க முடியாது. ஒடம்பு மட்டும்தான் அங்க இருக்கும் மனசு பூராம் வேற எங்கயோ இருக்கும். அப்பிடியான நேரங்கள்ல ஒண்ணு ஒன்னையயப்போட்டு பெராண் டுவேன், இல்ல எரிச்சல்ல ஒன்னைய மனசுக்குள்ள கெட்ட வார்த் தைக ளால திட்டுவேன். இதுதான் நடக்கும். அது எதுக்கு ஏம் மாப்புளைய நானே வஞ்சிக் கிட்டுன்னு போயிருவேன் அப்பிடியே/ 

அன்னைக்கி நீயும் நானும் சினிமாவுக்குப் போனம். நல்லாயிருந்துச்சின்ன. நானும் பாதி நேரம் படம் பாத்துக்கிட்டும், பாதி நேரம் ஒன்னையப் பாத்துக்கிட்டுமா இருந்தேன். தெறந்த வாய் மூடாம படம் பாத்துக்கிட்டு இருந்த நீ கொஞ் சநேரம்சிரிக்கிற, கொஞ்ச நேரம் அழுகுற, கொஞ்ச நேரம் சீரியஸ் ஆகுற, கொஞ்ச நேரம் அப்பிடியே ஒரைஞ்சி ஒக்காந்துர்ற, எனக்கு ஒன்னையப்பாத்த கொஞ்ச நேரம் ஒண்ணும் புரியல, ஏன்னா அன்னைக்கித் தான் ஓங்கூட மொத மொதலா படம் பாக்க வந்துருக்கேன்,ஒரு மனுசன் இப்பிடியுமா படம் பாப்பான்னு அன்னைக்கித்தான் யோசிச்சேன், 

“நானெல்லாம் படத்துக்குப்போனா கொஞ்சம் சிரிச்சேன் கொஞ்சம் ரசிச்சே ன்னு எந்திரிச்சி வந்துருவேன், போதும் குடுத்த காசுக்கு நாம படம் பாத்தது ன்னு... ஆனா நீ அப்பிடியான ஆளு இல்லைனு தெரிஞ்சிச்சி, ஓங் தோள் தொட் டும் தோள் ஒரசியுமா பாத்த நானு நீயி அசையாம படம் பாக்குறதப் பாத்துட்டு நாலாபக்கமுமா அலைபாய்ஞ்ச ஏங் மனச இழுத்துக் கூட்டிகிட்டு வந்து இறுக்கக் கட்டி ஒக்காரவச்சேன் ஒரு கூட்டுக்குள்ள/ 

”அப்புறம் என்ன ஒன்னையப் போலவே அழுகவும் சிரிக்கவும் ரசிக்கவும் படத் தோட ஒன்றிப்போகவும் கத்துக்கிட் டேன். அப்பிடி படம் பாக்குறதும் நல்லாத் தான் இருந்துச்சி. எதுக்காக காசு குடுத்து டிக்கெட் எடுத்து படத்துக்கு போனோ மோ, அது பிரயோஜனப்படணுமில்லங்குற கணக்கு அன்னைக்கிதான் எனக்கு பிடிபட்டுச்சி,” 

“அதுபோல ஓங்கூடஎப்பவாவதும் என்னைக்காவதும் வர்ற மீட்டிங்கையும் முழுசா ஒக்காந்து கேக்குற அளவுக்கு வந்துருவேன், அதுக்கு கொஞ்சம் நாளாகும், அந்த நாள் வரைக்கும் இந்த மாப்புள்ளைய இப்பிடியே இருக்க அனுமதிக்கணும் பெரிய மனசுப்பண்ணி” என்றவனை கண்ணீர் வராத குறையாக கட்டியணைத்தவன் ”நான் என்ன மாப்புளை புண்ணியம் பண்ணுனேன்...? ஒன்னையப் போல ஒருத்தன் இந்த ஜென்மத்துல மாப்புளை யா கெடைக்கிறதுக்கு”/ என்றவனை ஏறிட்டவன் கண்களில் ஈரம் சுற்றியது, 

நான் பாக்க இப்பிடியே ஒத்துமையா இருக்குற நீங்க ஏங் கண்ணுக்குப் பின்னா டியும் இப்பிடியே இருக்கணும்ப்பா என்ற இவனின் அம்மா இறந்த பின்னும் அவளதுஆசையை நிறைவேற்றுபவர்களாய் இன்னும் தோள் தொட்டும் மனம் படர்ந்தும்/




(எங்கள் பிளாக்கில் கேட்டு வாங்கிப்போடும் கதைப்பகுதியில் வெளிவந்த எனது கதை,,,,நன்றி எங்கள் பிளாக்கிற்கு/)

30 Dec 2018

நிமிடங்களும் ,மணியும் மற்றும் நொடிகளுமாய்,,,/

மணியைப் பார்க்கிறாள், சரியாகத்தெரியவில்லை,

எப்பொழுதோ வாங்கிய கடிகாரம், ஏதோ நினைத்து வாங்கியது பிடித்துப் போ னது பின்னாளில்/கேட்கநேர்கிறபாடல்களும் இசையும் படிப்பும் பேச்சும் மனம் ஒன்றிப் போவது போல/

ஆடுகிற பெண்டுலமும் சுற்றி வருகிற சின்னதும் பெரியதுமாய் கைகோர்த் திருக்கிற முட்களும் கூடவே சுற்றுகிற விநாடி முள்ளும் ஞாபகத்தின் கண்க ளில்/

அவளது ஞாபகத்தில் பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக இருக்கலாம், முக்கோண சைஸில் மாடனாக இருக்கிறது என கணவர் வாங்கிவந்த கடிகாரம்,

கைக்கும் வாய்க்கும் பற்றாக்குறையாய் இருந்த நாட்களில் வாயைக் கொஞ் சம் கட்டிவைத்து விட்டு முன்னூற்றிச்சொச்சம் ரூபாய்க்கு அருகில் போய் வாங்கி வந்த கடிகாரம்,

வாங்கி வந்த நாளிலிருந்து கொடுத்த விலைக்கு வஞ்சனையில்லாமல் தன் உழைப்பை நிறுவிக்கொண்டிருக்கிறதாய்/

இது நாள் வரை பெரியதாய்ரிப்பேர் என எதுவும் வந்ததில்லை,வழக்கம் போல் பேட்டரி மட்டுமே, கடிகாரத்தின் பெண்டுலம் ஆடும் போது சின்ன வயதில் ஊரில் ”புகழையா” வீட்டில் பார்த்த பெரிய சுவர் கடிகாரம்தான் ஞாபகத்திற்கு வரும்,

ஒடுக்கமான நீள சைஸ் மரப்பெட்டிக்குள் அடைபட்டுக்கிடக்கிற கடிகாரத்தின் டயலும் சின்னதும் பெரியதுமான முட்களும்அதன் கீழே ”டிங் டாங்,டிங் டாங்,,,”என யார் சொல்லவும் தேவையில்லாமல் ,வலதும் இடதுமாய் அழகு காட்டியும்,தன் நேரம் காட்டியுமாய் ஆடிக்கொண்டிருக்கிற பெண்டுலத்தைப் பார்க்கிற பொழுது அதன் நுனிபிடித்து ஆடலாம் போலத் தோணும்,

கொஞ்சம் நேரம் அந்த வீட்டின் வாசலில் நின்று கடிகாரத்தை அண்ணாந்து பார்த்தவளாய்திறந்தவாய்மூடாமல் நின்று கொண்டிருக்கிறசமயமாய் வீட்டுக் காரர் புகழையா வந்துவிடுவார்,

”என்னகண்ணுகளாகடிகாரத்தப்பாத்தீங்களா,சரிபாத்ததுபோதும்,போய்வெளை யாடுங்க, கடிகாரத்த வேடிக்க பாக்குறதுல என்னஇருக்குபெரிசா,,? வெளையா ண்டாலாவது ஒடம்பு வேர்க்கும்,ரத்த ஓட்டம் நல்லாஇருக்கும், ஒடம்பும் மனசும்சுறுசுறுப்பாகும்,செய்யிறவேலை,படிக்கிறபடிப்புஇன்னும்நல்லாயிருக்கும், நல்ல மார்க் எடுக்கலாம், நல்ல பிள்ளை ன்னு பேர் எடுக்கலாமுன்னு ஒரு தன்னம்பிக்கை வரும்,எதையும் சாதிக்கலாம்ன்னு ஒரு முனைப்பு வரும், அதெல்லாம் வரும் போது நீ இப்பய விட இன்னும்நல்லா வருவ, அதுக்கான வழி எதோ அதப்பாக்குற விட்டுப்புட்டு இப்பிடி கெடிகாரத்த தெறந்த வாய் மூடாம பாத்துக்கிட்டிருந்தா என்ன கெடைக்கும் சொல்லுங்க,எனக்கு ஆடு மாடுதா பொழப்பு,பேட்டையில ரெண்டு கெடைக்கும் மேல ஆடுகளும்,அஞ்சி மாடுகளும் நிக்குது,அத விட்டுட்டு நான் கடிகாரத்த பாத்துக்கிட்டு இருந்தே ன்னு வையிங்க ஏங் பொழப்பு அம்பேல்தான்,பாக்குற நேரம் பாத்துட்டு அப்பிடி யேமத்தசோலிகளுக்குதாவிப்போயிறணும்,அதவிட்டுட்டு,,,போங்க, போங்க,,,” என பொதுவாய் சொல்லி விரட்டி விடுகிறஅவரின் வார்த்தைகள் இப்பொழுது ஞாபகம் வருகிறதாய்,/

ஆனால் அவர் போல் சொன்னால் கேட்பதற்கு பிள்ளைகள் ரொம்பவும் குறைச்சலாகி விட்டார்கள்.

இவளதுமகனும்கடைசி வீட்டுக்காரியின் பிள்ளையும் கிரிக்கெட் விளையாடப் போவதுகொஞ்ச ஆறுதலாய் இருக்கிறதுதான்,

தெரு முழுக்கவுமாய் இருக்கும் எட்டு பிள்ளை களில் இரண்டு வீட்டுப் பிள் ளைகள் மட்டும் வெயிலில் விளையாடும் பொழுது தெருவே கொஞ்சம் கேலி யாய்த்தான் பார்க்கும்,

“பேசாம டீ வி,கேம்ஸ்ஸீ கம்ப்யூட்டரு, இண்டர்நெட்டுன்னு,,,,இருக்குற விட்டு ட்டுவெளையாட்டு,வேர்வை,ஒடம்பு,மனசு,ஆரோக்கியமுன்னுபேசிக்கிட்டு,,,,,,  வேலையில்லாம” என்பார்கள்,

ஆனாலும் கேலி பேசியவர்களின் வீட்டுப்பிள்ளைகள் என்றாவது ஒரு நாள் இந்த இரண்டுடன் கை கோர்த்தும் மனம் கோர்த்துமாய்/

லைட்டைப் போடலாம் என எழுந்திரிக்க எத்தனிக்கிற மனதை உடல் சுமை யும் மனச்சுமையும் ஒரு சேர அழுத்தி உட்காரவைத்து விடுகிறது,

எழுந்து கொஞ்சம் தண்ணீர் குடித்து விட்டு பாத்ரூம் போய் வந்தால் தேவ லாம் போல் இருந்தது,

குளிர்காலம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து சரியாக தண்ணீர் குடிப்பதில்லை, தாகமும் எடுப்பதில்லை, தாகம் எடுக்கவில்லையே என தண்ணீர் குடிக்காமல் விட்டு விட்டால் உடல் சூடாகிப் போகிறது,

நேற்று மதியம் ஒரு மணி போல் இருக்கும்,கண்களில் கட்டிய நீர் மாலை ஐந்து ஆறு மணி வரை தண்ணீராய் சுற்றிக்கொண்டே நின்றது, கவனமூன்றி எந்த வேலையையும் செய்ய முடியவில்லை.

“உடல் சூடுதான் ,இளனி குடித்தால் சரியாகிப்போகும் என்ற கணவனை ஆமா நீங்க என்னமோ ரெடியா என்னைய கூட்டிக்கிட்டுப்போற மாதிரிதாம் பேசுவீ ங்க, சும்மானாச்சும் அந்த வேலை ,இந்த வேலை இருக்குன்னு வண்டியத் தூக்கிட்டு அலையிவீங்களே ஒழிய வீட்டுலயே கெடக்காளே ஒருத்தி அவள கடைகண்ணிக்குகூட்டிக்கிட்டுப்போனோம்.ஏதாவதுரெண்டுவாங்கிக்குடுத்தோமுன்னு இல்லை, என்னமோ நாந்தான் இப்ப ஆம்பளமாதிரி எதுக்கெடுத்தாலும் தனியா போகணுமாம், தனியா வரணுமாம்,வீட்டுக்குத் தேவையான ஜாமன் கள வாங்கிக்கிறணுமாம்,என்னமோ சொன்னாப்புல இல்ல இருக்கு,

“என்னதான் வீட்டச்சுத்தி கடைக இருந்தாலும் கூட நாங்க போயி தனியா நின்னு கொஞ் சம் யெளைப்பாறி ஒக்காந்து நாலு பேச்சு பேசிக்கிற அளவுக்கு எங்கயாவது டீக்கடையோ,இல்ல காப்பி பாரோ,இல்ல வேற ஏதாவது இருக்கா சொல் லுங்க, இதுல தணியா போயி எளனி சாப்பிடுன்னா எங்கிட்டுப்போயி சாப்புடுறது,பத்துஆம்பளைங்கநிக்குறயெடத்துலஅப்பிடியெல்லாம்போகணுமுன்னா ஒன்னு கூச்சத்த உதுத்துட்டுப்போகணும்,இல்ல,நான் ஒங்களிலும் தைரியமா னவன்னு காண்பிச்சிக்கிற மனசு வாய்க்கணும்,இது ரெண்டும் எனக்கு இல்லாத போதுநான் எங்கிட்டுப்போயி எளனி சாப்புட, பஜாருக்குப் போறன் னைக்கு தேர் முட்டிக்கிட்ட குடிச்சாத்தான் உண்டு”என சப்தமிடுபவளை கைய மர்த்தி விட்டு அமைதியாய் சிரிப்பான்,நீ சொல்வதெல்லாம் வாஸ்தவம் தான்” என/

லைட்டைப்போட்டவள்மணியைப்பார்க்கிறாள்,மூன்றாகியிருந்தது,சிறிதுநேரம் கடிகாரத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தவள் பாத்ரூம் போய் விட்டு வந்து பாயில் அமர்ந்தாள்.

சிதறிக்கிடந்தது வீடு.அவளைப்பொறுத்த அளவில் வீடு என்பது கணவனும் பிள்ளைகளும்தான்,

கணவனின் அருகிலேயே பிள்ளைகள் இருவரும் படுத்திருந்தார்கள், சின்ன வள் எப்போதும் அவன் அருகில்தான் படுப்பாள்,பெரியவலை தனியாகப்போய் ரூமிற்குள் படுக்கும்படி இவள் சபதமிடுவாள்.

”ஏன்அப்பிடிச்சொல்றபடுத்தாபடுத்துட்டுப்போகட்டும்விடுஎன்பவனைமுறைத்தவளாய் அவஇன்னும்சின்னப்புள்ளைன்னு நெனைப்பாக்கும்” ஒங்களுக்கு” என்பாள்.

திரும்பவுமாய்கடிகாரத்தைப்பார்த்தவள்எரிந்து கொண்டிருந்தலைட்டைக்கூட அணைக்கத் தோணாமல்உட்கார்ந்திருந்தாள்,

வட்ட வடிவத்திற்குள்ளாய் சுற்றிய சின்னதும் பெரியதுமான முட்கள் தன் துணைக்கு விநாடி முள்ளையும் கைகோர்த்துக் கொண்டு சுற்றியது போல் பட்டது.

”முள்சுற்றம்மா முள் சுற்று, நேரம் காட்டலாம் முள் சுற்று,நிமிடம் காட்டலாம் முள் சுற்று, வஞ்சகமில்லாமல் முள் சுற்று ,எல்லோருக்கும் காட்டி முள் சுற்று,,,, என எனவாய் பலவாறாய் பாடிக்கொண்டே சுற்றியதாய் பட்டது அவ ளுக்கு,/

சின்னமுள்ளும் பெரியமுள்ளும் அதன் கூம்பு வடிவிலான முனைகளும் தன் கண்களிலிருந்துசொட்டுகிற நீர் கூம்பு வடிவ முனையில் துளியாய் தொங்கிக் கொண்டிருப்பது போல பட்டது.

ஒற்றைத்துளியில் அர்த்தம் பட்டுப் போகிற கணங்கள்.வாழ்நாள்முழுவதும் தன்னை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறதுதான்.

சம்மனமிட்டு அமர்ந்து கொண்டிருந்தவள் கடிகாரத்தின் முட்கள் தன் கூர் முனைகொண்டுமனம் குத்துவதாய் கற்பனை செய்து கொள்கிறாள்.

இப்பொழுதெல்லாம் தன் மீதே தனக்கு அதிகமாய் கழிவிறக்கம் பிறந்து விடுகிறதுதான். சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாமல் கண்களில் நீர் துளிர்த்து விடுகி றது,இல்லையானால் கண்களில் குளம் போல் நீர்கட்டிவிடுகிறது, வயதாகிப் போனதாலும் உடல்தள்ளாமையினாலும்வந்த பிரச்சனையே ,,/என தனக்குள் ளாய் சொல்லிக் கொண்டாலும் கூட கழிவிரக்கம் ஏற்படுவது கூடிக்கொண்டே போகிறதுதான்,

யாராவது ஒரு விஷயத்தில் ஏதாவது சொல்லி விடும் போதோ இல்லை மென் கருத்தாய் ஏதாவதொன்றை தெரிவித்து விடும் போதோ படக்கென பொங்கி விடுகிறது கண்ணீர்,

“என்னம்மா இது ஏன் இப்பிடி ,ரொம்ப உணர்ச்சி வசப்படுறயாநீ, முன்னயெல் லாம் இப்பிடி இருக்கமாட்டயே இப்ப ஏன் இப்பிடி,,,?என கணவன் தலை கோதுகிற கணத்தில் அவன் அப்படிக்கணத்தில் அவன் மார்பில் சாய்ந்தழுகத் தோன்றியது,அதை உணர்ந்தவகானவோ என்னவோ அவனும் அவளை தலை சாய்த்துக்கொள்ள அனுமதித்தவனாயும் மனம் கோதுகிறவனாயும்/

கடிகாரத்தை அண்ணாந்தவளாய் உட்கார்ந்திருந்தவளின் தலையை கோதிய கை கணவனின் கையாய் இருந்தது.

”என்ன இது ஏன் இப்பிடி அத்துவானமா ஒக்காந்துருக்க” என்றவன் அவள் தலை சாய்த்து முத்தமிட்டுவிட்டு அவளது மடியில் படுத்துக்கொள்கிறான்,

இது போலாய் விழிப்புத்தட்டிவிடும் அத்துவானங்களில் அவள் மடி மீது அவனும்,அவன் மடி மீது அவளுமாய் தலைசாய்த்துக்கொள்வார்கள்/ 


                                                                   பாகம் 2

ஆபரேஷன் பண்ணியதிலிருந்து தான் இப்படி ஆகிறது,அதற்கு முன் இப்படி யெல்லாம் இல்லை,

ராகுலன் டாக்டர்தான்ஆபரேஷுன்பண்ணினார்,ஆபரேஷன் பண்ணச்சொல்லி யோசனை சொன்னவரும் அவர்தான்.

என்ன இது வழக்கமில்லாத வழக்கமாய் இருக்கிறதே,சிசேரியன் பண்ணுவது வரை கேள்விப்பட்டிருக்கிறாள்,ஆனால் ஆபரேஷன் பண்ணி கர்ப்பப்பையை எடுப்பது இது நாள் வரை இவள் அறியாததும் கேள்விப் படாததுமாய் இருக்கி றதுதான், ஒரு வேளை வளர்ந்து வருகிற மருத்துவ விஞ்ஞானத்தை அறியாத வளாக இவள் இருக்கிறாளே என்னவோ,,,?

கர்ப்பப்பையை அகற்றுவது நினைத்துப்பார்த்தாலே கொஞ்சம் சங்கடமாக இருக்கிறது,”இதுல என்ன இருக்குடீ இவளே,ஒனக்கு வேணுமுன்னா இது புதுசா பெரிசா தெரியலாம்,பெரிய பெரிய ஊர்கள்லயெல்லாம் ரொம்ப சர்வ சாதாரணமா தெனத்துக்கும்யாராவது ரெண்டு பேருக்கு கர்ப்பப்பைய எடுக்குற ஆபரேஷன் பண்ணிக்கிட்டுதான் இருக்குறாங்க,ஒனக்கு என்னைக்கி தோது இருக்குமுன்னு சொல்லு, போயி பண்ணிக்கிட்டு வந்துரு., கூடவே வேணு முன்னா நான் வந்து இருக்கேன் ,எனக்கு ஒண்ணும் பெரிய அளவுல வீட்டுல வேலைககெடையாது.புள்ளைங்கரெண்டும்பள்ளிக்கொடம்போனதுக்குஅப்பறம் துணிமணிகள தொவைச்சிட்டு சும்மா டீ வி பாத்துக்கிட்டுதான் இருக்கப் போ றேன்,அந்த நேரம் ஓங் கூட ஆஸ்பத்திரியில வந்து இருந்துட்டுப் போறேன் என்றார்.ஒனக்கும்ஒருஆறுதலா இருக்கும்,எனக்கும்ஒருமனதிருப்தி, தெரிஞ்ச வங்களுக்கு ஒரு உதவி பண்ணுனேன்னு இருக்கும் என்ற அக்கா நீ இவ்வளவு தூரம் யோசிக்கிறதப்பாத்தா இப்பதைக்குள்ள ஆபரேஷன் பண்ணிக்கிற மாதிரி தெரியலடீ,

“போன வாரம் எங்க சொந்ததுல ஒரு அம்மாவுக்கு இப்பிடித்தான் ஆகிப் போ ச்சி,காலையில டாக்டர் கிட்ட ஆலோசனை கேக்கப்போனாங்க ,அன்னைக்கி சாயங்காலமேஆபரேஷன்பண்ணுறக்குபோய்ஆஸ்பத்திரியில சேந்துட்டாங்க, ஒனக்குன்னாபரவாயில்ல,அவுங்களுக்கெல்லாம்ரத்தப்போக்குஅதிகமாவரும், வந்துச்சின்னாநிக்காது,ஒனக்காவதுகொஞ்சம் நின்னு நின்னு வருமுன்னுல்ல சொல்ற,அவுங்களுக்குஅப்பிடிக்கெடையாது,வந்துக்கிட்டேஇருக்குமாம்,அப்பிடியான நாட்கள்ல வீட்டுல ஒரு மூலையில ஒரு சாக்க மடிச்சிப்போட்டு ஒக்கா ந்துருவாங்க,ரெண்டுஉள் பாவடை கட்டீருப்பாங்க,அது நனைஞ்சி சேலை நனைஞ்சி சாக்கு நனைஞ்சி போற அளவுக்கு இருக்கும்,“பாக்குறதுக்கு நமக்கே பயமா இருக்கும்,

“அந்தக்காவப்பாக்கும்போது நானெல்லாம் சாமியக்கும்புட்டுக்கிருவேன், ”சாமி எனக்கெல்லாம் இப்பிடி ஒரு நெலைம வந்துருக்கூடாதுன்னு, அந்த நாட்கள்ல அவுங்களப்பாக்க ரொம்ப பாவமா இருக்குமுக்கா,ஒடம்பெல்லாம் வெளுத்துப் போகும்,கை காலெல்லாம் நடுக்கமெடுக்க ஆரம்பிச்சிடும், சத்து யெழந்து போயி ரொம்ப வீக்கா ஆயிருவாங்க,ஒடம்பெல்லாம் நடுங்கிப் போகும், சமயத் துல அப்பிடியே மயங்கி சரிஞ்சிருவாங்க/

ஏதாவதுசாப்புட்டே ஆகணுமுங்குறதுக்காக வம்படியா சாப்புடுவாங்க, சமைய லறைக்கிப் போயி நான்தான் சாப்பாடு போட்டுக்கொண்டு வருவேன், அவுங்க வீட்டுக்காரரு வேலைக்கிப் போயிருவாரு,புள்ளைங்க ரெண்டும் பள்ளிக் கொட த்துக்கு போயிருங்க,அந்தக்கா கூட சொல்லுவாங்க நீயி எதுக்கு ஓங் வேலை களப் போட்டுட்டு வந்து ஒக்காந்துகிட்டு இருக்க,போயி நீயி ஓங் வீட்ட கவனி, எனக்காக எதுக்கு இங்க வந்து ஒக்காந்துக்கிட்டுன்னுவாங்க,நாந்தான் இருக்கட்டுமுக்கா இத விடஎன்ன வேலை பெரிசா இருந்துறப்போகுது, அப் பிடியே இருந்தாஇருந்துட்டுப்போகுது.அந்தவேலைகள எப்பவேணுமின்னா லும் செஞ்சிக்கலாம்,ஆனா ஒங்களுக்கு இது போலான நாட்கள்லதான ஒதவ முடியும்?நான் ஒண்ணும் ஒங்க ஒடம்புக்கு இப்படி இருக்கு அப்பிடி இருக்கு ன்னு தெருவுக்கு ள்ளயோ இல்ல யெசக்கேடாவோ யாருகிட்டயும் போயி சொல்லீற மாட்டேன், ஏன்னா என்ன பேசுனா என்னவா உருமாறி நிக்கு முன்னு நல்லா தெரியும் எனக்கு/ அதுனால நான் எதுவும் யார்கிட்டயும் ஒங்க ஒடல் நெல பத்தி பேசவோ சொல்லவோ மாட்டேன்க்கான்னு சொன்னாத்தா அவுகங்களுக்கு கொஞ்சம் மனசாறும்,

”அப்பிடியேசொன்னாலும் கூட அந்தக்கா அத பெரிசா எடுத்துக்குற மாட்டாங்க விடு ஊர் ஒலத்துல யாருக்கும் வராத ஒண்ணா எனக்கு வந்துருச்சி, சொல் றவுங்கசொல்லட்டும்,பேசுறவுங்கபேச்சட்டும்இப்பஎன்ன கொறைஞ்சி போச்சி, சொல்லுன்னுசமாளிச்சிக்கிறுவாங்கமனவருத்தத்தவெளியிலகாட்டிக்காம/அந்தக்கா வீட்டுக்காரரு பாவம் கொத்தனாரு வேலைக்கிப் போறாரு,மாசம் பூரா அவுங்களுக்கு வேலை இருக்குமுன்னு சொல்ல முடியாது,கெடச்சன்னைக்கி போயிக்கிற வேண்டியதுதான்,அவரு கொஞ்சம் நல்ல வேலைக்காரருங்குற தாலயும் ஏதாவது சின்னவேலைக்கி கூப்புட்டாக்கூட போயி செஞ்சி குடுக்குற தாலயும் மாசத்துல இருபது நாளைக்கி கொறையாம வேலை கெடைச்சிரும், அதுனால முடிஞ்ச அளவுக்கு லீவு போடாம வேலைக்கிப் போயிக்கிருவாரு, போன மாசம் இப்பிடித்தான் அவரு வேலைக்கிக் கெளம்பிப் போறன்னைக்கி காலையில சமைலறையில வேலை செஞ்சிக்கிட்டிருந்த அந்தக்கா திடீர்ன்னு மயக்கமாகி விழுந்துட்டாங்க,வேலைக்கின்னு கெளம்பி வீட்டு வாசல் வரைக் கும் வந்த அந்த மனுசன் புள்ளைங்க சத்தம் போட்டதக் கேட்டு என்னன்னு ஓடிப்போயி பாத்துருக்காரு,மயங்கி கீழ விழுகும் போது சமையலறை மேடை தலையில அடிச்சி ரத்தம் வந்துக்கிட்டு இருந்துருக்கு, ஒடனே கவர்மெண்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிக்கிட்டு ஓடிருக்காரு,அந்தக்கா நல்ல நெலைமையில இருந்திருந்தா அவுங்கள வண்டியிலயே ஒக்காற வச்சி கூப்புட்டுக்கிட்டு போ யிருப்பாரு,அன்னைக்கி வேற வழியில்லாமஆட்டோவுலதான் கூட்டிக்கிட்டுப் போனாரு,பக்கத்துவீட்டுக்காரப்பையந்தான்ஆட்டோக்கார தம்பி,அது அன்னை க்கி ஆட்டோவுக்கு காசு கூட வேணாமுன்னு சொல்லீருச்சி,

“ஆஸ்பத்திரியில யெறக்கி விட்டுட்டு இவுங்களுக்காக வெயிட் பண்ணிக் கிட்டு நின்னுக்கிட்டு இருந்துருக்கான்,இல்ல நீ போ தம்பி நாங்க வண்டியில வந்து ரோமுன்னுசொல்லீட்டுஅந்தக்காவஆஸ்பத்திரியில ஒக்காறவச்சிட்டு ஆட்டோ வுலயே வீட்டுக்கு வந்து புள்ளைங்கல ஸ்கூலுக்கு அனுப்பீட்டு இவரும் வண்டி எடுத்துக்கிட்டு வந்து அந்தக்காவ கூப்புட்டுக்கிட்டு வீட்டுக்கு வந்தாரு, அப்பிடிஅவுங்க வண்டியில ஜோடியா போறதுல ஒரு சூட்சுமம் இருக்கு, அப்பி டியே வண்டியில போயி ஏதாவது ஒரு கோயிலுக்குள்ளயோ இல்ல கூட்டம் அதிகமில்லாத ஒருஹோட்டலுக்குள்ளயோ போயி அவுங்க வாட்டுக்கு டீயோ காபியோ டிபனோ சொல்லீட்டு ஒக்காந்து மணிக்கணக்குல பேசிக்கிட்டு வருவாங்க,

”சும்மாசொல்லக்கூடாது ரெண்டு பேரும் வண்டியில ஜோடியா போகும் போது பாக்கணும் ,ஊரு கண்ணே பட்டுரும் போலஇருக்கும், அந்தண்ணங்கூட கொஞ் சம்சுமாராதான்இருப்பாங்கபார்வைக்கி,ஆனாஅந்தக்கா அவ்வளவு லட்சணமா இருப்பாங்க பாக்குறதுக்கு, சும்மா சாதாரணமாஒரு பூணம் சேலையத்தான் கட்டிக்கிட்டு வெளியில போவாங்க, பாக்குறதுக்குதொடச்சி வச்ச செல மாதிரி பளிச்சுன்னு இருப்பாங்க, பெரிசா ஒண்ணும் மேக்கப்பு,பவுடர் பூச்சுன்னு இருக் காது, தலைக்கி ஒரு மொழம் பூ கூட வச்சிக்கிற மாட்டாங்க,தலை முடிய அள்ளிச்சீவி பின்னாடி விட்டு முடிய லூசா விட்டு முனியில மட்டும் ஜடை பின்னி போட்டுருப்பாங்க, பாக்க அவ்வளவு அமைப்பா இருக்கும்,ஒல்லியான ஒடம்பு,கொஞ்சம் வளத்தியா இருப்பாங்க,லட்சணமான ஒடம்புவாகு, பாக்கப் பாக்க அவ்வளவு நல்லா இருப்பாங்க,சமயத்துல அவுங்க குடும்பத்தோட எங்கிட்டாவது போயிட்டு தெருவுக்குள்ள நொழையும் போது அப்பிடியே கை யெடுத்துக் கும்புடணும் போல இருக்கும். ஏங் வயசுக்கு இது நாள் வரைக்கும் இப்பிடி ஒரு குடும்பத்தப்பாத்தது இல்ல,எங்கிட்டோ பெரிய யெடத்துல பொற ந்துருக்க வேண்டியவுங்க,தப்பி இங்க வந்து பொறந்துட்டாங்க,

”சமயத்துல எனக்குக் கூட கொஞ்சம் பொறாமையா இருக்கும் அந்த மாதிரி வேளைகள்ல அவுங்கள பாக்கும் போது/

”அத அவுங்க கிட்ட சொன்னமுன்னா அடபோ அங்கிட்டு நீ ஒண்ணு வேலை யில்லாம,அழகுலட்சணமுன்னுட்டு,,,,ஒடம்புபடுத்துறபாட்டுக்கு”,என்னஇருந்து என்னசெய்ய,,,நானெல்லாம் இல்லாதவதான இல்லாதவ என்னைக்கும் பொல் லாதவதானன்னு சொல்லுவாங்க,,,போனமாசம் ஏதோ ஒரு விஷேச நாளு வந்துச்சில்ல,அன்னைக்கி இவுங்க குலதெய்வம் கோயிலுக்குப் போறதுக்காக மொத நாளு புளியோதரை ,தயிர் சாதமுன்னு ரெடி பண்ணிக்கிட்டு இருந்தா ங்க ,பொங்கல் வைக்க எங்க வீட்டுலதான் பொங்கப் பானை வாங்குனங்க, எல்லாம் ரெடி பண்ணி சாமி கும்புட சாமானெல்லாம் வாங்கி வச்சி ஆட்டோ வுக்குக் கூடசொல்லி வச்சி ரெடியாகி காலையில இத்தனைமணிக்கு கெளம் புறதுன்னு பேசி முடிவு பண்ணி ராத்திரிக்கு படுத்துட்டாங்க, காலையில எந்திரிக்கும் போது அந்தக்காவுக்கு எப்பயும் வர்றது போல ரத்தப்போக்கு வந்துருச்சி,அன்னைக்கி மட்டும் அந்தக்கா அழுத அழுகை இருக்கே நம்ம ஏரியா மொத்ததுக்கும் பத்தாது ஆமா,நா போயி சொல்றேன், அந்தக்கா வீட்டுக் காரரு சொல்லிப்பாக்குறாரு அழுகைய நிறுத்த மாட்டேங்குறாங்கு றாங்க அந்தக்கா, இல்ல ஏதோ சாமி குத்தம் இருக்கப்போயிதான் இந்த மாதிரி ஆகிப் போச்சி,நான் இந்த வீட்டு ராசி இல்லாதவ,என்னைய ஊசி போட்டு கொன்னு ருங்க,நான் வாழ லாயக்கில்லதவன்னு என்னென்னமோ பேச ஆரம் பிச்சிட் டாங்க, எனக்குன்னா ரொம்ப தர்ம சங்கடமாப்போச்சி ,அந்தக்காவப் பாக்கு றேன்,அந்தண்ணனப்பாக்குறேன்.மாறிமாறி ரெண்டு பேரையும் பாத்துக் கிட்டே இருக்கும் போது அந்தண்ணே படாருன்னு நீதாம்மா எனக்கு குலசாமி, ஒன் னைய விட எனக்கு யாருன்னு சொல்லுன்னு வீட்டு வாசல்ல வந்து நின்ன ஆட்டோவ அனுப்பிச்சிட்டு புள்ளைங்கள பள்ளிக்கூடத்துக்கு அனுப்பீ ட்டு அந்தக்கா கூடயேவீட்டுள்ளயேஇருந்து அந்தக்க மனசுக்கு ஒத்தடம் குடுத்தாரு மனுசன். எதுக்குமே கலங்காத அந்தண்ணன் அன்னைக்கி ரொம்ப கலங்கிப் போனாரு/

”அதெல்லாம் பாக்கும் போது நீயி எவ்வளவோ பரவாயில்லைன்னு நெனைச் சிக்க,” என்பாள் அந்தக்கா./

ரத்தப்போக்கு அதிகமாய் இருந்த நாட்களில் யார் யாரிடமோ காண்பித்து விட்டு கடையில் ராகுலன் டாக்டரிம் தான் சென்றாள்,

முன்பெல்லாம்பீரியட்டைம்வந்தால் மூன்று நாட்களில் சரியாக நின்றுவிடும், மிஞ்சிப்போனால் மூணரை நாள்,சமயா சமயங்களில் இரண்டரை நாட்களில் நின்றுபோவதும்உண்டு,அது எப்பொழுதாவதுதான். நிரந்தரம் இல்லை,

ஆனால் இப்பொழுது ஒரு வருடமாகவே இப்படித்தான் ,ஒன்று நான்கைந்து நாட்களுக்குப் போகிறது, இல்லையென்றால் மூன்று நாட்களில் நின்று விட்டு அடுத்த பதினைந்து நாட்களிலேயே வந்து விடுகிறது,அதுவும் ரத்தப்போக்கின் அளவும் கொஞ்சம் கூடுதாலாகவே தெரிகிறது,

முதன் முதலாய் இப்படி ஆன போது இவள் பலசரக்கு வாங்கும் கடைக் கார ரின் மனைவியிடம்தான் பகிர்ந்து கொண்டாள்,

அவள்தான்சொன்னாள்,”என்னசெய்யக்கா, இப்படித்தான் இருக்கு, என்னைக்கி பொம்பளையா பொறப்பு எடுத்தமோ அன்னைக்கே இதெல்லாம் தாங்கிக்கிற வேண்டியதுதான், எனக்கும் இப்பிடித்தான் இருந்துச்சி,நானும் படாபட்டுத் தான் போனேன்,என்னசெய்யசொல்லுங்க,சாப்புடாத மாத்திரையி ல்ல, பாக்கா த வைத்தியமில்ல,கடைசியில ஒடம்புபுண்ணானதுதான்மிச்சம், கடைக்கி காய்கறிவாங்கவந்தஒருத்தங்கதான்சொன்னாங்க,இந்தமாதிரிராகுலன்டாக்டர் கிட்டப்போயிப்பாருன்னு.இப்பஅவருபாத்தவைத்தியமும்குடுத்தமாத்திரையும் தான் ரத்தப் போக்க கொஞ்சம்கட்டுக்குள்ளகொண்டு வந்துநிப்பாட்டிருக்கு.

ஆனா அவர்சொல்றாரு, இதுக்கெல்லாம் ஒரே வழி ஆபரேஷன் பண்ணுறது தான், வேறவழியில்லையா கேட்டா இல்லையின்னு சொல்லி அழகா சிரிக் கி றாரு,

“ஆனா நான் இன்னும் ஆபரேஷன் பண்ணிக்கல, கையில காசு இல்ல,கடை வருமானம்,கடைக்கும் குடும்பத்துக்கும் காணாமாப்போகுற அளவுல நிக்கும் போது எங்கிட்டுஆபரேஷன்பண்ணிக்கிறதுசொல்லுங்க, பாத்துக்கலாமுன்னு விட்டாச்சி,

“இப்பதைக்கிமருந்துமாத்திரைன்னுமட்டும்ஓடிக்கிட்டுஇருக்கு,சமயத்துலரத்த
ப்போக்குரொம்பஇருக்குறன்னைக்கிபேசாமாவீட்டுக்குள்ளயேஇருந்துகுருவேன், தானாசரியானப்பெறகுவந்து கடையிலஒக்காந்துருவேன்என அவள் சொன்ன நாளில் டாக்டரிடம் போய் ஆபரேஷன் பண்ண நாள் குறித்து விட்டு வர வேண் டியதுதான் என முடிவெடுக்கிறாள்/

27 Dec 2018

சுழல் நகர்வுகள்,,,,,

தூக்கம்பிடிக்கவில்லைமனோகரிக்கு,புரண்டுபடுக்கிறாள்,மல்லாக்கப் படுத்துப் பார்க்கிறாள்,கால்களுக்குள்கையைவைத்தவாறுஇருக்கிக்கொண்டுபார்க்கிறாள். எது செய்தும் பலனினில்லாமல் போகவே எழுந்து அமர்கிறாள்,

படுத்திருந்த பாயில் நீட்டிக்கொண்டிருந்த சின்னதான கோரைக்குச்சி கால் பாதத்தின் அருகில் குத்தியது., தடவி விட்டவாறே எழப்பார்க்கிறாள், சலனம ற்றஅமைதி, வீடு முழுவதுமாய் போர்வையாய் போர்த்தியிருந்த மென் இருள், மேற்குப் பார்த்த ஜன்னல் வழியே புகை போல் வந்த வெளிச்சம் லேசாய் திறந்திருந்த ஜன்னல் கிராதியையும் ஜன்னலின் விளிம்பையும் நனைத்துக் கொண்டு வீட்டினுள் புக யத்தனித்தோஅனுமதி கேட்டோ நின்றது ஜன்னல் கிராதியிலிந்து உதிர்ந்த பூ ஒன்றுடன்/

இரவு சாப்பிட்ட உணவு நெஞ்சிலேயே நின்றது,பிள்ளைகளும் கணவரும் சாப்பிட்டது போக மிச்சமிருந்த சோறில் எண்ணை ஊற்றிசாப்பிட்டாள், நல்லெ ண்னைஇல்லை,கடலெண்ணெய்தான்ஊற்றிக் கொண்டாள்,தொடு கறி எதுவும் இல்லை,எலி கறும்பியது போல் யாரோ தின்று விட்டு வைத்திருந்த அரை தேங்காய்ச்சில்இருந்தது,காலையில்தான்கடையில்வாங்கியிருந்தாள்,கடைக் காரர்தான் சொன்னார்,”சோத்துக்குத் தொட்டுக்க தேங்காய்ச்சில்லு வாங்குற ஒரே ஆளு நீங்களாத்தான் இருப்பீங்கக்கா, ஏங் வயசுக்கும் அனுபவத்துக்கும் இப்பிடியெல்லாம் பாத்ததும் இல்ல, கேள்விப்பட்டதும் இல்லக்கா”,என்றார் சிரித்துக்கொண்டே/

வீட்டுக்காரர்தான்சாப்பிட்டிருக்க வேண்டும்,

சின்னவயதுபழக்கம்,இப்பொழுதுதீடீரெனபோஎன்றால்எப்படி,,,?பள்ளிக்கூடம் விட்டு வீட்டிற்கு வந்ததும் ஏதாவது தின்ன வேண்டும் போல் இருக்கிறவள் நேரடியாய் சமையலறைக்குள் புகுந்து கொஞ்சம் பொரி கடலை,கொஞ்சமாய் கடிக்கப்பட்ட தேங்காய்ச்சில்,பச்சை மிளகாய் சின்னதுண்டு என வாயில் போட்டுமென்று கொண்டே சிறிது நேரம் வீட்டிற்குள் வலம் வருவாள்,அவளது அம்மா கூட வைவாள்,”கொஞ்சம் உப்பையும் ரெண்டு கறி வேப்பிலையையும் சேத்துப்போட்டையின்னா தாளிச்சா மாதிரி ஆகிப் போகுமில்ல” என்பாள்,

அம்மாவின் பேச்சிற்கு சிரித்துக்கொண்டே ஓடிவிடுவாள்,

அப்பொழுதுசிரித்தசிரிப்புஇப்பொழுதுதன்வசமிருக்கும்அரிசி,பருப்பு,அரசலவில் இருந்து தேங்காய்ச்சில்லை மட்டும் எடுத்துக்கொள்ள வைத்துக்கொண்டிருக் கிறது இத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தும்.

இரவு சாப்பிடும் போதே வீட்டுக்காரர் சொன்னார்,நாங்களெல்லாம் சாப்புட் டோம் இனி நீதான் சாப்புடணும்,கொழம்பு கொஞ்சமாத்தான் இருக்கு,நீ வேணு முன்னா ஊத்திக்க நான் தண்ணி ஊத்தி சாப்புட்டுக்குறேன் என்றார், இல்லை வேணாம் நான் சாப்புடகொஞ்சம் நேரமாகும் ,நீங்க சாப்புட்டு படுங்க என்ற வளின் அருகில் வந்தவர் அவளது முகப்போக்கை கவனித்தவராய் இரு என இருவருக்குமாய் சாப்பாடு போட்டுக்கொண்டு வந்து தட்டுகளை அருகில் வைத்தவர் இருந்த கொழம்ப ஒனக்கு ஊத்திருக்கேன்,நான் தண்ணி ஊத்தி சாப்புட்டுக்கிறேன் என்றவர் அவள் அருகில் அமர்ந்து வெண்மை படர்ந்த முடிகள் கலைந்திருந்த தலையை மென்மையாய் கோதி விட்டவாறு நெற்றி யில் முத்தம்மிட்டார்,

“சும்மா இருங்க ,இத்தன வயசுக்கு மேல போயிக்கிட்டு,புள்ளைங்க முழிச்சிக் கிட்டா மானக்கேடு என்றவள் அவரின் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள்.இப்ப மட்டும் புள்ளைங்க முழிச்சிக்கிறாதாக்கும், கிறுக்கி” என்றவர் ”முழிச்சா முழிச்சிப்பாக்கட்டுமே என்ன இப்ப கொறஞ் சிறப்போகுது விடு” என்றவாறு பிசைந்து வைத்த சோற்றை அவளுக்கு ஊட்டி விட்டார்,அவரது தோளில் சாய்ந்து கொண்டே சாப்பிட்டவள் அவரது தோள் மீது கொஞ்சம் சிந்தினாள், சிந்தாமசாப்புடு என லேசாக அவளது தலையில் தட்டி விட்டு அவரும் சாப்பி ட்டார்.

சாப்பிட்ட இடத்திலேயே தட்டில் கையை கழுவி விட்டு அப்படியே படுத்து விட்டாள்,எழுந்துலைட்டைப்போட்டவள்மணியைப்பார்க்கிறாள்,மணிமூன்று, கணவர் ஆழந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்,பிள்ளைகள் இருவரும் ஆளுக்கு ஒரு மூலை என தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்,கல்லூரியின் இளங்கலையும் முதுகலையுமான இருவரும் படித்து முடித்துத்தூங்க கொஞ்சம் தாமதம் ஆகியிருக்கும், ஆனால் கணவர் தூங்க எப்படியும் ஒரு மணிக்கு மேல் ஆகியி ருக்கும்.பரிட்சைக்குப்படிக்கிற பிள்ளைகள் கூட தோற்றுப் போகும் போல, அவ்வ ளவு படிக்கிறார்,அவ்வளவு பார்க்கிறார், அவ்வளவு கேட்கிறார்,எதற்கு இதெல் லாம் உதவப்போகிறது எனத்தெரியவில்லை,எனச்சொல்லும் போது படிப்பது வீணல்ல என்பார்.

அவர் சொல்வதும் உண்மை தான்,தெள்ளத்தெளிவான சிந்தனையோடும் ,செயலோடும்தான் இதுநாள்வரை இருக்கிறார்,அதற்க்காகவாவது அவரது படிப்பு அவருக்கு கை கொடுக்கட்டும். என்கிற ரீதியில் அவரை இடைஞ்சல் செய்வ தில்லை.

நன்றாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தவர் எழுந்து விட்டார் மனோகரி லைட்டைப் போடவும்/ ”என்ன இந்நேரத்துக்கு என அருகில் வந்தவர் அவளது தலையை வாஞ்சையுடன் வாரிக்கொடுத்தவர் ஒடம்பு இப்ப எப்பிடி இருக்கு அசதியா இருக்குன்னு சொன்னியே சரியாயிருச்சா” என கேட்டார்,

“சரியாகுறது என்ன பெரிசா சரியாகுறது,நீங்க நாலு தடவை இப்பிடி கேட்டீங் கன்னாலேசரியாயிரும்” என்றவாறு கணவரது தோளில் சாய்ந்து கொள்கிறாள் மனோகரி/

”என்ன மதுரைக்காரம்மா நல்லாயிருக்கீங்களா என்கிற சப்தம் கேட்டுத்தான் திரும்பிப் பார்ப்பவளாகிப் போகிறாள் அவள், உள்ளபடிக்கும் அவள் எந்த ஊர் என்பது இவனுக்குத் தெரியாது,பின் எப்படி மதுரைக்காரம்மா என்கிற துணைப் பெயரைஅவள் மீது ஒட்டினான்எப்பொழுது ஒட்டினான் என்பது சரியாக ஞாபக மில்லை.ஊர் மீது வந்த உறவோ இல்லை,இல்லை எதன் மீது ஆன ஞாபகப் பிசகோதெரியவில்லை,ஒருவேளைவயதானதால்வந்தஞாபகதடுமாற்றமாய்க் கூட இருக்கலாம்,

எதானால் என்ன,,? கண் முன் பார்த்து பேசி பழகிய ஒருவரின் ஊர் பற்றிய ஞாகபத்தடுமாற்றம் அவளைப் பற்றி பெரிதாக நினைவின் அடுக்குகளில் பதிந் து வைத்துக்கொள்ளவில்லை என்கிற அர்த்தத்தைதானே விதைக்கிறது” என இவனுக்குள்ளாய் இவனாய் சொல்லிக் கொள்வதுண்டு இது போலான சமயங் களில்/

இவன் வேலை பார்க்கிற அலுவலகத்தில் ஒரு நாள் தற்செயலாய் பார்த்தது தான்,அப்பொழுது இவனின் பேச்சையும் அதிலிருந்த மிதம் மிஞ்சிய வாஞ்சை யையும் கண்ட அவள் எப்பொழுது அலுவலகம் வந்தாலும் அவனைத்தேடித் தான் வருவாள்,

பக்கத்து இருக்கைக்காரர் கூட கேட்பார் கேலியாக ”எண்ணண்ணே எப்ப வந்தா லும் அந்தம்மா ஒங்களத்தேடித்தான்வர்றாங்க,ஏன் எங்களையெல்லாம் பாத் தா அந்தம்மாவுக்கு ஆளாத் தெரியலையாமா என சிரித்துக்கொண்டே சொல் பவர்அந்தம்மாவுக்குமதுரைபோலஇருக்கு,எப்பப்பாத்தாலும்மதுரைமதுரைண்ணேபேசுவாங்க” என பேசிக்கொண்டிருந்த ஒரு நாளில் வந்த அந்தம் மாதான் வந்த வேலையை கொஞ்சம் சீக்கிரம் முடித்துத்தர இயலுமா என்றும், கொஞ்சம் தாமதமானால் பஜார் வரை போய் விட்டு வந்து விடுகிறே ன் எனவுமாய் சொன்ன அவளை “கொஞ்சம் நேரம் ஒக்காருங்க,இதோ சொடக்குப் போடுற நேரத்துலமுடிச்சிக் குடுத்துருறோம்வேலைய”எனச்சொன்னஇவனை ஏறிட்ட பக்கத்து இருக்கைக் காரர் ”என்ன சார் இது அந்தம்மா எப்ப வந்தாலும் கால்ல வெந்நித் தண்ணி ஊத்திகிட்டுதான்வர்றாங்க,நீங்களும்அவுங்கஅவசரத்துக்குஏத்தாப்புலநடந்துக் கிறீங்க,ஏன் சார் அப்பிடி”? என அவரிட்ட கேள்விக்குறியை மனதில் வாங்கிய வர் ”அப்பிடியில்லசார்,நம்ம பாடு என்னன்னு அவுங்களுக்கு தெரியாது,ஆனா அவுங்கதேவைவந்தவேலையசீக்கிரம் முடிச்சிட்டு போகணும்ங்குறது மட்டும் தான்.அத நம்ம முடிஞ்ச அளவுக்கு நிறைவேத்திக் குடுப்பமே  என்ன இப்ப கொறைஞ்சிறப் போகுது,,?” என்ற போது அவர் கடகட வென சிரித்தார்,

அவரது சிரிப்பில் குடிகொண்டிருந்த அர்த்தம் ஆயிரங்களை விதைத்து சென் றதாய்,அப்படித்தான்அவள் மதுரைக்காரம்மா என அறிமுகமாகிறாள் இவனுக் கு.

அன்றிலிருந்து இன்று வரை அவள் மதுரைக்காரம்மா தான் இவனுக்கு, எப்பொழுதாவது பஜார் அல்லது இது போலான பொது வெளிகளில்பார்க்க நேர்கிற போது இப்படித்தான் அழைத்துக் கொள்கிறான்.

பஸ்ஸை விட்டுஇறங்கியதும் நேராய் சந்து கடைக்கு போய் விடுவான் டீக் குடிக்க,

அதென்ன சந்துக்கடை, நல்லாயிருக்கு ஞாயம் கடைக்கின்னு ஒரு பேரு வேணாமா இப்பிடியா சந்து கடை பொந்து கடையின்னு பேரு சொல்லிக்கிட்டு போயி டீக்குடிப்பாங்க என்பார்கள். இவன் வீட்டில் பிள்ளைகளும் மனை வியும்,/

உண்மையில்அந்தக்கடையின்பெயர்ஆனந்தன்டீக்கடை,வைத்திருந்தபிளக்ஸ் போர்டு இத்துப்போய் பெயர் அழிந்து போன பிறகு கடைக்காரர் அதை மாற்றி வைக்க முயற்சிக்கவில்லை,

கேட்டதற்கு ”இருக்கட்டும் பேரு என்ன பேரு பெரிசா வாழுது,அதான் நீங்க ள்லாம் சொல்றீங்கில்ல சந்து கடைன்னு,அது போதாதா,அந்தப்பேரே அடையா ளமாகிப் போச்சி,நெலைச்சும் நின்னுருச்சி,இதுக்கு மேல என்ன வேணும் சொல்லுங்க”,என்பார்,

அவரது கடையில் மெலிதாக ஒலித்துக்கொண்டிருக்கும் சினிமாப் பாடல்களு க்கு அவர் உயிர் கொடுத்து நிறுத்துவார்.

கை தூக்கி உயர்த்தி ஆற்றுகிற டீக்கு உயிர் இருக்குமானால் டபராவிலிருந்து எழுந்து வந்து இவருடன் கலந்து இசையை ரசிக்க ஆரம்பித்து விடும்,

கடையின் உள்ளிருந்து கேட்கிற பாடல்கள் டீக்குடிக்க வருவோர் கவனத்தை முழுமையாய் ஈர்த்து விடுவதுண்டு,சில பேரானால் பாட்டுக்கேட்டுக் கொண் டே இரண்டு டீகூட குடித்து விடுவார்கள்,

”ஏன்பா ஒனக்கென்ன எள வட்டமுன்னு நெனைப்பா, வயசாகிப்போச்சி,இனி என்னவாம் ஆட்டம் பாட்டம், ரசிபுன்னுக்கிட்டு என்கிற வர்களின் கிண்டலுக்கு ஒடம்புக்குத்தான வயசு, மனசுக்கு என்ன அது இன்னும் துள்ளிக்கிட்டுதான் கெடக்குதுன்னு வையிங்களேன்” என்பவர் டீ என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பும் முன் டீக்கிளாஸை முன்னால் நீட்டி விடுவார்,

“எண்ணண்ணேநீங்க,நான் வருவேன்னு எற்கனவேபோட்டுவச்சிருந்தீங்களா”  என்றால்,,,கடகடவென சிரிப்பார்,

”எப்பவும் போலத்தான் போட்டேன்,நீங்கதான் ஏங் வேகத்த வேடிக்கை பாக்குற ஆளாவும் அத சுட்டிக் காட்டி பேசுற ஆளாவும் வேற இருக்கீங்களா,அதான் ஒங்க தலை தெரிஞ்சதும் சட்டுன்னு ஒரு வேகத் தயாரிப்பு” என்பார்.

“ஏன்கிட்ட இருக்குற மிகப்பெரிய சொத்து இதுதான்னு நெனைக்கிறேன், அத முடிஞ்சஅளவு எத்தன வயசு வரைக்கும் வச்சி காப்பாத்த முடியுமோ காப்பா த்திக்கிற வேண்டியதுதா,இப்ப வயசு அம்பத்தி அஞ்சு ஆகுது, இனி என்ன கொஞ்சகாலம்இதே வேகம் இருக்கணுமுன்னு நெனைக்கிறேன்,பாப்போம் எது வரைக்கும் ஓடுதுன்னு/” என்பார் கேலி பேசிக்கொண்டும் டீப்போட்டுக் கொண்டுமாய்/

கூடவே கடையின் உள்ளிலிருந்து ஒலிக்கிற பாடல்களுக்கு தலையசைத் தவாறும் இசையின் லயங்களில் கரைந்தவராயும்/

அப்படியான ஒரு கரைதலுக்கு ஆட்பட்டவராய் அவரும் அந்தகரைதலின் கரைகளில் நின்று கொண்டே நீச்சல் அடிப்பவர்களில் ஒருவனாய் இவனும்,/

இவன் போன்ற இன்னும் பலருமாய் இருக்கும் வரை சந்துக் கடையில் டீயும் பிஸ்கெட்டும் கரை கடந்து ஓடும்,என நினைத்துக் கொண்டிருந்த நாளன்றின் ஒரு மாலை வேளையில் மழை விடாது பெய்து கொண்டிருந்தது,

பூமிக்கும் வானத்திற்கும் நட்டு வைத்தவெள்ளிக்கம்பிகளாய் நெசவிட்டிருந்த மழை தண்ணீர் தன் விருப்பம்கொள்ளுமளவுக்கு பெய்து தீர்த்டு விடலாம் என முடிவு கட்டிக்கொண்டிருந்தது போல் அடர்ந்திருந்த வானம்பிடிவாதம் காட்டி தன் விடாது தன்னை பதிவுசெய்தகொண்டிருந்ததாய்/

சாலையில்விரைந்துகொண்டிருந்த சைக்கிள்க்காரர் சைக்கிளை ஓரம் கட்டி விட்டு டீக்கடையோரம் ஒதுங்கினார்,

இப்பொழுதெல்லாம்சாலைகளில்சைக்கிளைப்பார்ப்பதுஅபூர்வமாகிப்போகிறது, பத்து இரு சக்கர வாகனங்களுக்கு மத்தியில் ஒரு சைக்கிளை பார்ப்பது அபூர்வமாகிப் போகிறது,

போன வாரத்தின் கடைசி நாளில்தான் வீட்டில் நின்ற சைக்கிளை விற்கக் கொடுத்து விட்டு வந்தான்.

இரு சக்கர வாகனம் இருந்ததால் சைக்கிள் மிதிப்பது குறைந்து போனது என இவன்தான் வம்படியாக வாங்கிப் போட்டான்.

ஆனால் நீண்ட நாட்களாகவே வெறும் காட்சிப்பொருளாகவே வீட்டில் நின்றி ருந்தது பொறுக்காமல் விலைக்குப்போட்டு விட்டான்,

”சும்மாவே நின்னா எப்பிடி,,?ஏதாவது ஒரு வேலையின்னா ஆத்திர அவசரத் துக்கு வண்டிய தூக்கீட்டுதான் ஓடுறோம்,இதுல இது வேற எதுக்கு பாரமா” என்றான் சைக்கிளை கடையில் விற்கப்போட்ட நாளன்று,

இப்பொழுது இது போன்று சைக்கிளை பார்க்கிற நாட்களில் சைக்கிள் ஓட்ட வேண்டும் என்கிற ஆசை திரும்பவுமாய் முளை விடுகிறது.

பார்ப்போம்எதுநிலைக்கிறதுஎன ,இரு சக்கரவாகனமா,சைக்கிளாஎன மனதில் நினைத்தவனாய்மழைஓய்ந்தபின்கிளம்பிப்போனான்.டீக்கடைக்காரர்இவனுக்காய் பாடவிட்ட பாடலைக் கேட்டவாறே/

கடையின் முன்னால் இருக்கிற புங்க மரத்திற்கு தண்ணீர் ஊற்றுகிறாரோ இல்லையோ தினமும் இசை ஊற்றி வளர்க்கிறார் போலும்/மரத்தின் வளர்ச்சி யிலேயே தெரிந்தது அது.

”ஐய்யைய்யோ சார், ஒங்களப்பாக்கலையில்ல,நல்லாயிருக்கீங்களா எனக் கேட்டவள், டாக்டர் கிட்ட வந்தோம்.பேத்தியாளுக்கு ஒடம்புக்கு முடியல என அருகில் நின்றிருந்த சிறுமியைக் காட்டினாள்.

அவளை பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த இவனிடம் நாலாப்பு படிக்கிறா, பார்வைக்கு ஒண்ணாப்புபடிக்கிற புள் ளையப் போல இருப்பா,அவுங்க அம்மா அப்பா இங்க கொண்டு வந்து விட்டுட்டாங்க, அவங்க ரெண்டு பேரும் மில்லு வேலைக்குப் போறதால ஏங்கிட்டதான் வளருறா,நானும் ஊட்டிஊட்டிதான் வளக்குறேன்,ஆனாலும் தேறுவேனாங்குறா, அது ஒண்ணுமில்ல மூணாப்பு படிக்கிற வரைக்கும் அவங்க அம்மா அப்பாகிட்டதான் வளந்தா,

அவஅம்மாகாரி என்ன செய்வான்னா வாரத்துக்கு ரெண்டு தடவை மாவரை ச்சிவச்சிட்டுதினம்காலையிலையும் நைட்டும்தோசையா ஊத்திக் குடுத்துருக் கா, மதியம்தான் புள்ளைகளுக்கு ஸ்கூல்ல சோறு போட்டுறாங்கள்ல, அது னால சாப்பாட்டுல அதையே வழமையா கொண்டு வந்துட்டா,

காலையிலயும் இராத்திரிக்கும் தோசை,மதியத்துக்கு ஸ்கூல் சாப்பாடுன்னு ஆகிப்போகுது.

நம்மளப்போலபெரியாளுகளுக்கேஒருதடவைசாப்புட்டதஇன்னொரு மொறை சாப்புட்டா ஒரு மாதிரி இருக்கு.பாவம் சின்னப்புள்ள என்ன செய்வா, இப்பிடித்தான்சாப்புட்டும் சாப்புடாம தேவாங்கு மாதிரி இருக்கா பாத்துக்கங்க, என்றாள்,

பாரிய உடல் மாநிறம்,களைத்து போனமுகம்,அடர் கலரில் அவள் கட்டியிரு ந்த சேலை அவளை ஒட்டிய நிறத்திற்கே/

களைந்துபோனகேசத்தை ஏனோ தானோவெனவாரிமுடிந்திருந்தாள். நெற்றிக் கிட்டிருந்த பொட்டு கொஞ்சம் இடம் பிசகி அமர்ந்திருந்ததாய்/

அவசரமும்பரபரப்புமாய் நின்றிருந்த அவள் வியர் வையை சேலை முந்தா னையால் துடைத்தவாறே பஸ்ஸீக்கு நேரமாச்சி வர்றேன் சார் எனக் கிளம்பு கிறாள். தூரத்தில் பஸ் வெளிச்சமிட்டவாறு வந்து கொண்டிருந்தது,

11 Dec 2018

சிலந்தி வலை தட்டான்கள் (பாகம் 2)

உடன் கைகோர்த்தவாறு இருட்டும் நெருங்கி வந்து கொண்டிருந்தது. இப்பொ ழுதெல்லாம் சீக்கிரம் இருட்டி விடுகிறதுதான்,இரு சக்கரவாகனத்தில் வரும் பொழுது கொஞ்சம் கவனமாகவும் ஜாக்கிரதை காட்டியுமாய் வர வேண்டியி ருக்கிறதுதான்,

நேற்று முன் தினம் மாலையில் கூட இல்லை,காலையில்தான் மதுரம் பட்டி தாண்டி விரைந்து கொண்டிருந்தாள் எட்டு ஐம்பது ஆகிபோனது,

கொஞ்சம் சீக்கிரம் போனால்தான் வரையறுக்கப்பட்ட நேரத்திற்குள் அலுவ லகம் செல்லமுடியும்.கொஞ்சம் தாதமானாலும் கூட சிறிது மனச் சங்க டமும் கூச்சமும் ஏற்பட்டுவிடுகிற காரணத்தினால் தாமதமாகப்போகும் காட்சியை வெட்டி அகற்றி விடுகிறவளாகிப் போகிறாள்.

வெட்டி விடுகிற காட்சிகளின் அகலமும் நீளமும் அழமுமாய் காணப் படுகிற கைகோர்ப்பின்ஊடாய்எத்தனை எத்தனைகளோ நுழைந்து விடுகி றதுதான்,

நுழைந்து விடுகிற அத்தனையும் நல்லதாயிருந்தால் பரவாயில்லை, கெட்ட திலும் கேடு கெட்டதாய் உருவெடுத்து நிற்கிறது, அந்த நிற்றலில் ஊற்றெடு த்து ஓடுகிற பொரணியும்,முடை நாற்றமும்,குற்றம் கண்டு பிடித்தலும் பரஸ் பரம் ஒருவர் மென்னியின் மீது ஒருவர் ஏறி அமர்ந்து உடலும் மனதும் முறி ந்து போகிற அளவிற்கு நடக்கும் பேச்சும் முன்னே சிரித்து விட்டு பின்னால் மென்னியை நெருக்கும் வேலையும் நடந்தேறிப் போகிறது தான்.

எதற்கும் ஒரு நேரம் வேண்டும் என்பாள் இவள் சிரித்துக் கொண்டே, ”எப்பி டிம்மா இப்படி சிரிச்சிக்கிட்டே இருக்கீங்க” எனக்கேட்ட சக ஊழியர் ஒருவரி டம் வருது சார் சிரிக்கிறேன் என்றாள்.

“போக சிரிப்பு ஒரு அருமருந்துன்னு சொல்றாங்க சார்,என்னையக்கேட்டா சிரிப்பு மட்டும் இல்ல சார்,நல்லதான ஒரு சினிமா, நல்லதான ஒரு பாட்டு, நல்லதான ஒரு டீ வி நிகழ்ச்சி,நல்லதான ஒருபுத்தகம்ன்னு நல்லதான ஒரு பேச்சு,நல்லதான ஒரு பழக்கம்,,,,,இதுல எது படிச்சாலும் பாத்தாலும் கேட்டா லும் நல்லதுன்னு நெனைக்கிறேன் சார்.நெனைக்கிறது மட்டும் இல்லை, அப்பிடித்தான் நடந்துகிறவும் செய்யிறேன்,அதான் இப்படி எதுக்கெடுத்தாலும் சிரிக் கிற மனசும் ஒடம்பும் வாய்ச்சிருது,மத்தபடி இது ஒண் ணும் எட்டாத தூரத் துலயிருந்து வம்படியா கயிறுகட்டி இழுத்துட்டு வர்ற விஷயமில்ல,

”மந்திரத்துல மாங்காயும் பழுக்காது, தேங்காயும் வெளையாது,அப்பிடியே பழுத்தாலும் வெளைஞ்சாலும் அது ஒண்ணுக்கும் ஆகாது,

சில பேரு நெனைக்கிறது போலவும் ,நடந்துக்குறது போலவும் வெளிய சிரிப் பாயும் உள்ள வெஷமாயும் இருக்குற ஜந்துக்கள தொடச்சி எறியிற கல்லா நெனைக்கிட்டு,பல்லக்கடிக்காம இருந்தமுன்னுவையிங்க,சிரிப்பு ஈஸியா கை வந்துரும்,,” என்பாள் கூடவே/

என பேசிக்கொண்டிருந்த நாளன்றின் ஒரு நகர்வில் ”என்ன இன்னைக்கி டூ வீலர்ல வரமா பஸ்ஸீல வந்துட்ட எனக்கேட்ட கோபால் சாரிடம் ஆமா சார் தீடீர்ன்னு நல்ல பிள்ளையாயிட்டேன் பஸ்ஸில வந்துட்டேன் என்றாள்,

“அப்பாதான் என்னைய அப்பிடி வளத்துட்டாரு,தைரியமா இரு ,நல்லா படி நல்ல வேளைக்குப்போ, புறச்சூழ் நிலைகள கணக்குல எடுத்துக்கிட்டு அதுக்கு பலியாகம வளருன்னு சொல்லி சொல்லி வளத்தாரு.அப்பிடி வளத்ததுனால யும் புறச்சூழல்க என்னைய ஆளாக்கிவிட்டதுனாலயும் இப்பிடி ஓரளவுக்கு தைரியமா இருக்கேன்.

“இவ்வளவு தூரத்துக்கு வண்டி ஓட்டிக்கிட்டு வரணுமுன்னு ஆசை இல்ல எனக்கு,வேற வழியில்ல காலையில அந்த நேரத்துக்கு பஸ்ஸீ தோது இல்ல. அதுனாலத்தான் வர வேண்டியிருக்கு,அது ஒண்ணும் பெரிய பிரச்ச னையாத் தெரியல,வர்ற வழி நெடுக ஊர்களாத்தான் இருக்கு,அதுல நெறை ஞ்சி நின்னு வாழுற மக்கள்,அது போக வழி நெடுக இருக்குற மரம் செடி கொடி சுத்தம் சொமந்த காத்து அது தடவிக்குடுக்குற புல் வெளிகளும் தோட்டம் காடுகளும் கண் கொள்ளாம இருக்கும் போது அத வேடிக்கை பாத்துக்கிட்டே வந்துரு வேன்,ஆனா என்ன சாய்ங்காலம் போகும் போது கொஞ்சம் இருட்டீருச்சின் னாக்கூட பக்கு பக்குன்னு இருக்கும்,

”முந்தா நாளு இங்கயிருந்து கெளம்பும் போது கொஞ்சம் லேட்டுதான், இருந் தாலும் கெளம்பீட்டேன்,கரெக்டா மருதம்பட்டி தாண்டவும் நல்லா இருட்ட ஆரம்பிச்சிருச்சி,நானும் வண்டியும் மட்டும்தான் ரோட்டுக்குத் தொணையா வும், ரோடும் அதோட வழி காட்டுதலும் மட்டுமே எனக்குத் தொணையாவும் வந்துக்கிட்டு இருந்த நேரம் எனக்குப்பின்னாடி வந்து என்னைய முந்துன வண்டி கொஞ்ச தூரம் போனதும் வேகம் மட்டுப் பட்டுப்போக ஆரம்பிச்சிச்சி, அதே வேகத்துலேயே போன அந்த வண்டிய நான் கொஞ்சம் எட்டுத் தொடவும் இருட்டுல கொஞ்சம் நிதானமாவே போங்கம்மா,இவ்வளவு வேகமா போகா தீங்கன்னு சொன்னவரு எனக்கு சைடுலயே வந்தாரு

“அவருக்கு ஏங் அப்பா வயசு இருக்கும்,எனக்கு அந்த நேரத்துல அவரு எனக் காக ஏங் கூடவே வந்தது கொஞ்சம் ஆறுதலா இருந்துச்சி.

“இன்னும் இப்பிடி யும் ஆள்க இருக்கத்தான் செய்யிறாங்க,அவங்க இனங்க ண்டுக்கிட்டுஅவுங்களோடகரெக்டாகைகோர்த்தமுண்ணாசமூகஉறவுகொஞ்சம் நல்லா இருக்கும்.

இத்தனைக்கும் அவருநான் போற ஊருக்கு யெடப்பட்ட ஊருக்காரரு,ஆனா எனக்காக எங்க ஊரு எல்லை வரைக்கும் வந்து என்னைய விட்டுட்டுப் போ னாரு,அப்பிடியாபட்டஆள்கதான்சார்அந்தநேரத்துக்குகைகொடுத்த தெய்வமா ஆகித்தெரியிறாங்க, இத்தனைக்கும் அவரு கொஞ்சம் நிதானமில்லாமத்தான் தெரிஞ்சாரு,பக்கா கிராமத்துக்காரரான அவருகிட்ட ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குற ஈரம் கூட பல யெடங்கள்ல இல்லை.

பொம்பளை புள்ளைங்க நல்லா உடுத்திக்கிட்டு வந்தா புடிக்க மாட்டேங்குது, கொஞ்சம் கூடுதால மேக்கப்புல வந்துட்டா”என்ன இப்பிடி மினிக்கிட்டு திரியி றான்னு காதுப்படவே பேசுறாங்க, கல்யாணம் ஆகாத புள்ள அப்பிடி வந்துட்டா யார மயக்க இப்பிடி திரியிறான்னுறாங்க, கல்யாணம் ஆன பொண்ணுங்க கொஞ்சம்பளிச்சின்னு வந்தா அதான் ஒண்ணு பெத்தாச்சி ல்ல,இன்னும் என்ன மினுக்கல்ன்னும்சொல்றாங்க,அதுக்காக என்ன சார் மூஞ்சியில கரிய பூசிக் கிட்டா திரிய முடியும் சொல்லுங்க,யார்கிட்டயும் ஃப்ரியா பேசிற முடியாது, சிரிச்சிற முடியாது,பழகீற முடியாது,,,, ஒடனே ஆயிரம் கரம் கொண்ட அபூர்வ சிகா மணிகளா மொழச்சி வந்து பிலி பிலுன்னு பிடிச்சி உலுக்கி எடுத்து சந்தேகக்கணைகள தொடுத்து சிறப்பு பட்டம் குடுத்து வச்சிருவாங்க, தேவைப் படுற நேரத்துல தேவையில்லாம அந்தப்பட்டத்த எடுத்து பறக்க விடுவாங்க, அதுவும் கோரப் பல்லக் காட்டிக் கிட்டு பொரணி பேச்சு,சிண்டு முடியிறதுன்னு விவஸ்தையில்லாம பறந்துக்கிட்டு திரியும். என்ன அந்த பறத்தல கொஞ்சம் கண்டுக்கிறாமஇருக்குறவரைக்கும்நாமதப்பிச்சோம்,பறக்குறதுக்குள்ள போயி சிக்கிட்டோமுன்னு வையிங்க அவ்வளவுதான் அதுக்கு கேள்வி பதில் எழுப்பி யே காலம் போயிரும்”.எனச் சிரித்தஅவளை பார்த்த கோபால்சார் ”நீஎப்பவுமே நல்ல புள்ளைதாம்மா” என்றார்.

சொன்னவரை ஏறிட்டவள் ”நான் இருபத்தி நாலு மணி நேரமும் நல்லவ தான் சார்,சமயத்துல கொஞ்சம் அப்பிடி இப்பிடி இருப்பேன். அவ்வளவு தான் என இவள்சொன்னதை கேட்டுக் கொண்டிருந்த சகப் பணியாளர் ஒருவர்,, ,, அம்மா, நீங்க சொன்னதுல ஒரு சின்ன மாற்றம், சமயத்துலதான் நீங்க நல்லாயிருக் கீங்க,மத்தஎல்லாநேரத்துலயும்நீங்கஅப்பிடிஇப்பிடித்தான்இருக்கீங்க” என்றார்,

அதைக்கேட்டதும் கட கடவென அலுவலகம் அதிர சிரித்த அவளின் சிரிப்பு அடங்க வெகு நேரம் ஆனது.

இது நாள் வரை இது போலான சிரிப்பிற்கும் சிரிப்பை கைகோர்த்து வைத்தி ருக்கிற நடவடிக்கைக்கும் லேசான நட்பிற்குமாய் பழகிப்போன இவள் அந்த நேரம் அவளை அங்கு பார்ப்பாள் என எதிர்பார்த்திருக்கவில்லைதான்.

அப்பொழுதான்பஸ்ஸிலிருந்துஇறங்கிவந்துகொண்டிருந்தாள்,ஊரைப்போர்த்தியிருந்த பனி இவளின் மீதும் படர்ந்து பட்டதாய்,அந்த நேரத்திலேயேபளிச்சிட்ட சாலை விளக்குகள் பரப்பியிருந்த மென் வெளிச்சம் சாலை களின் மீது பட்டுப்படர்ந் திருந்ததாய்.

படர்ந்திருந்தவெளிச்சம் அந்த இடத்தைக்கடந்த ஒவ்வொருவர் மீதுமாய் பரவி அமுங்கியதாய்,/

கூடவே விளக்கு வெளிச்சத்தில் பறந்து திரிந்த கொசுக்களும், தட்டா ன்களும், விட்டில்களும்,,,/

தட்டான்கள் பறக்கிறதே இன்று மழை வருமோ என நினைத்த நேரம் விளக் குக் கம்பத்தின் உச்சியில் எரிந்து கொண்டிருந்தவிளக்கின் அடி ஓரமாய் படர்ந் திருந்த நூலாம் படையில் சிக்கித் துடித்துக் கொண்டிருந்தது ஒரு தட்டான்,

மேலே ஏறி எடுக்கலாம் என்கிற நினைவும் வளர்ந்த குச்சி கொண்டு தட்டி விடலாமோ என நினைத்த எண்ணமும் கை கூடுவது கடினம்தான் போலிரு க்கிறது,கைகூடினாலும் அதை செயல் படுத்துவதுசுத்த பைத்தியக் காரத்தனம் என எண்ணவைத்து விடும்போலிருக்கிறது சூழலை பார்க்கிறபோதுஎன நினை த்த வாறே சென்றுகொண்டிருக்கும் பொழுது எதிர்பட்ட வளின் அருகில் சிறுமி ஒருத்தி நின்று கொண்டிருந்தாள்,

விசாரித்ததில் பேத்தி என்றாள்,அவளுக்கு உடல் நலமில்லை என்றும் டாக்ட ரிடம் காண்பிக்க வந்ததாகவும் சொன்ன அவள் நான் ஒங்கள கவனிக்கலம் மா, நீங்களாத்தான் கூப்புட்டு பேசுறீங்க,ரொம்ப நன்றிம்மா என கை கூப்பிய வாறே பஸ்ஸேறச் சென்றாள்,