19 Sep 2018

பூப்பூத்து,,,,

சரியாக ஐந்து முப்பது மணிக்கு அங்கு போக வேண்டும்,

இப்பொழுது என்ன போயே ஆக வேண்டுமா,போகாவிட்டால்தான் என்ன,,,? என்கிற முன் தர்க்கமும் ”சே” இதற்குப்போகாவிட்டால் எப்படி,,,?என்கிற மனச் சமாதானமும் உடன் விழுந்து எழுகிறது,

மாலையில்தான், காலையில் என்றால் ஒன்று முடியாமல் போய் விடலாம் அல்லது முடியாது என்பதே சாஸாதமாகிப்போகும்,அதற்கு மேலாய் போக வேண்டும் என்றால் கட்டாயத்தின் பேரில் நடக்கிற விஷயமாகிவிடும்.

அழுத்தம்தருகிறவேலைகளைசிரிப்பும்பேச்சுமாய்முடித்துவிட்டு(இல்லையென்றால் நெஞ்சு வெடித்துபோகும் வெடித்து,,,) அலுவலகத்திலிருந்து கிளம்பிய போது மணிஐந்தே காலுக்குள்ளாய் அடங்கியிருந்தாய் சொல்லிச் சென்றது கடிகாரம்,

வட்ட வடிவமாய் சுவர் உரசி தொங்கிய கடிகாரத்தின் வயது என்னவென சரியாகத்தெரியவில்லை,

உத்தேசமாக சொல்ல வேண்டும் என்றால் அதன் வயது இரண்டு மூன்று வருடங்களுக்குள்ளாய் இருக்கும் எனத்தான் கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது,

பொருளுக்கென வயதென தனியாய் இருப்பதாய் இதுவரைக்கும் இவன் அறிந் ததில்லை.வேண்டுமானால்நாமாகநிர்ணயித்துக்கொள்லலாம் அதன் வயதை, பொருளின் தயாரிப்புத்தேதியிலிருந்து அது வாங்கி உபயோக்கிற இன்று வரை வேண்டுமானால் அதன் வயது இன்னது என வைத்துக் கொள்ளலாம்.

பொருளுக்கு ஏது வயது,அதற்கேது முடிவு தேதி.அதுவும் இது போல் ஒரு நல்ல பொருளாயும் மாடனான ஒன்றாகவும் அமைந்து விடுகிற ஒன்றிற்கு ஏது எக்ஸ்பெயரிகள் எனத்தான் கேட்கத் தோணுகிறது,

மனிதர்களைகொண்டாடுகிறோமோஇல்லையோ,அவன்செய்வித்த பொருட்க ளை கொண்டாடுவென்பது பழகிப்போனதும் தொன்று தொட்டு தொடராமல் தீடீரென முளைத்த நாகரீக பழக்கமாகிப் போனது.

ஆயிரத்து ஐநூறு ரூபாய்க்கு கேக் வாங்கி அதில் சுமார் ஐநூறு ரூபாய் பெறுமான கேக்கை சக நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களின் முகங்களில் தேய்த்து விட்டு மீதம் இருக்குற கேக்கில் ஜிகினா பேப்பர்களின் சிதறல்கள் சிதறிக்கிடக்க அதை நுனி விரல் தொடு ஆளுக்கு கொஞ்சம் அறுத்துக் கொடு த்து விட்டு விரல் நுனியில் ஒட்டி இருக்கிற கிரீமையும் கேக்கின் பிசுபிசுப் பையும் துடைத்து விட்டு இது போதும் என மிச்சக்கேக்கை ஓரம் கட்டி வைத்து விட்டு அல்லது குப்பைக் கூடைக்கு அருமாகமையாய் நகர்த்திவிட்டு ஆடம்பர மாய் பிறந்த நாட்கள் கொண்டாடுகிற மனதுகளைத்தாண்டி இன்னமும் நூற்றாண்டு வயது கொண்ட பொருட்களை பத்திரம் காட்டி பாதுகாத்து வைக்கும் மனது இருக்கிறதுதான் இங்கு என்பது ஞாபகம் வருகிறது கடிகாரத் தைப்பார்க்கிற நேரங்களில்/

கடிகாரம் பார்த்து வந்த காதல் என்று சொல்வார்களே அது இதுதானோ,,,?

இல்லை அது வேறு என்கிறான் நண்பன்.

“அதுவந்து மாப்புள அப்பிடியில்லடா கதை,அவன் இருக்கானே அவன் அதான் டயம் பாத்து காதல் பண்ணுறவன்,அவனுக்கு குறிப்பிட்ட நேரம் பாத்துதான் காதல் வருமாம்,காலையில் விடிஞ்சி எந்திரிச்சதும்,பின்ன மதியம் சாப்புடும் போதும்,அதுக்கப்புறமா சாய்ங்காலம் மற்றும் ராத்திரி வேளையிலதான் வெளக்கு வச்சி காதலிப்பானாம்,

காதல் ,காதல் ,காதல் காதல் இல்லையேனும் காதல், காதல், காதல்தான் என்பது அவன் அகராதியில் உண்மைதான் என்ற போதிலும் கூட அதை அழுத்திச் சொல்வதில் வல்லமை பெற்றிருந்தவனாயும் வன்மை கொண்டவ னாயும் ஆகித்தெரிந்தான்.

கேட்டால்சொல்கிறான்,

“காதல்ங்குறது ஆத்மார்த்தமான விஷயம்,ஒரு புனிதம் கொண்டதுதான், ஒருத்தருக்காக ஒருத்தரு அவன்இல்லைன்னா அவ இல்லை, அவ இல்லை ன்னா அவன் இல்லைங்குறளவுக்குப்போயி நிக்குறதுதான், வீட்ட எதுத்து சொ ந்தங்கள பகைச்சிக்கிட்டு,வேற யாரும் வேணாம் கொண்டவன் ஒருவனே போதும்ன்னு சொல்லி அத்துக்கிட்டும் நிக்கிறதுக்கு தயாரா ஒருத்தியும் ,ஒரு வனும் இருக்கும் போது அந்த யெடத்துல காதல் புனிதமாகிப் போகுதுதான், அப்பிடிபுனிதமாகிப்போனகாதல் பல காரணங்களால தோத்துப் போயி நிக்கும் போது நெனைச்சி உருகுனவுங்க ஒருத்தருக்கொருத்தர் கை பிடிக்க முடியாம போயிறப்ப அதையே நெனைச்சி உருகிப் போறதுல்ல வாழ்க்கை, அதையும் தாண்டி கடந்து வரப் பழகிக்கிறணும்தான்,

“நம்ம வாழ் நாள்ல நாம பொறந்ததுலயிருந்து இன்னை வரைக்கும் எத்தனை யோ விஷயங்கள் நல்லதும் கெட்டதுமா நம்மள கடந்து போயிருக்கு, நல்லது நடக்கும் போது சந்தோஷம் களி கொண்டு ஆட்டம் போடுறதும், கெட்டது நடக்கும்போதுஒறைஞ்சி போயி ஒக்காந்துர்றதுமா ஆயிறக்கூடாது . நடக்குற எல்லாத்தையும் ஏத்துக்கிட்டு அதுகள கடந்து வரப் பாக்கணுமே ஒழிய அங்கயே நின்னுரக்கூடாது,“அப்புறம் அதுக்குன்னு சிக்னல் வச்சி ட்ராபிக்க கிளியர் பண்ணுற மாதிரி ஆகிப்போகும் நெலம பாத்துக்கங்க,

நல்லா யோசிச்சிப் பாருங்க,நம்மளப்போல யெளந்தாரிப்பையலுகளுக்கும் பொண்ணுகளுக்கும் மட்டுமா காதல் வந்துருக்கு,நம்ம முன்னோர்களான நம்ம பாட்டன் பூட்டன் காலத்துலயிருந்து ஒருத்தருத்தர் மனசுலயும் காதல் இருந்துக்கிட்டு தான் இருந்துக்கு,அவுங்களுக்கெல்லாம் நெனைச்சி ஆசைப் பட்ட காதல் கை கூடி வந்துருக்க வாய்ப்பில்லஏன்னா அந்த கட்டுப் பெட்டி யான காலத்துல அப்பிடித்தான் ஆகியிருக்க வாய்ப்பிருக்கு, அப்பிடித்தான் இருந்துருக்க முடியும், அதுக்காக அவுங்க அதையே நெனைச்சிக்கிட்டேவா இருந்தாங்க, நல்லது கெட்டது எல்லாத்தையும் தங்கிட்டு அதக்கடந்துதான் வந்தாங்க,அப்பிடி வந்தததுனாலத்தான் நீங்களும் நானும் இப்ப ஒரு உயிரா ஜனிச்சி நிக்கிறோம்,

“அவுங்க நமக்கு இப்பிடி நடந்து போச்சே ஆசைப்பட்டது கெடைக்கலை யேன்னு அப்பிடியே ஒறைஞ்சி நின்னுருந்தாங்கன்னு வையிங்க,இந்த சமூகம் அப்பிடியே அசைவற்றுப் போயில்ல நின்னுருக்கும், இல்லையா,,,? அதுனால தோத்தாலும் காதல் காதல் காதல்தான் மனக்கொண்ட நினைவுகளை அள்ளிச்சொமந்துக்கிட்டு பயணிச்சிக்கிட்டே இருக்கணும்,

காதல் உயிர்வாதைதான் .இல்லைங்கல, அதுக்காக அது போயிருச்சின்னா அந்த யெடத்துலயே சுழியடிச்சாப்புல ஒக்காந்துருந்தா சரிப்பட்டு வராது, அதையும் கடந்து வரப்பழகிக்கிறணும் நாம”ன்னுவான்.

அப்பிடிசொல்லும் போதுதான் அந்த நெனைப்புக வருமாம்,அப்பிடி வர்ற நேரங்கள்ல கடிகாரத்தப் பாப்பானாம், கடிகாரம் கடிகாரம் அவன் நிர்ணயிச்ச நேரங்கள்ல இல்லைன்னு வையேன், காதலிக்க மாட்டானாம்,அந்த பொண் ணு கூட செல் போன்ல கூட பேச மாட்டானாம்,மனசு நெறைஞ்சி இருக்குற காதல்நெனைவுகளைகழட்டிகீழவச்சிருவானாம்,

“அட படுபாவிப்பயலே இப்பிடிப் பண்ணிக்கிட்டு திரியிறயேன்னு அவன் காதலி சொன்னாலும் கூட அவன் நிர்ணயிச்சிருக்குற நேரத்துல அரை மணி தாண்டுனாக்கூட மூச் காட்டப்புடாது,அப்புறமா பேசிக்கிருவோம்.விடு ரொமா ன்ஸ் டயம் ஓவர்”ன்னுருவானாம்,

”அது ஏண்டா அப்பிடியிருக்க பொங்கி பிரவகிக்கிற தண்ணி ஓட்டம் போலத் தானப்பா காதலு அதுக்கு ஏங் போட்டு அணைகட்டுறைன்னு கேட்டா,போடா டேய் போடா,நம்ம என்னதான் காதல் நீரோட்டத்துல கலந்து தெளைச்சி ஓடுனாலும் கூட கறாரா இருக்கணும்டா. மணி பாத்துதான் சாப்புடுறோம், மணி பாத்துதான் தூங்குறோம்,மணி பாத்து தான் ஆபீஸிக்கு போறோம்,மணி பாத்துதான் பள்ளிக்கொடத்துக்கு புள்ளைங்கள அனுப்புறோம் ,இன்னும் என்னென்னமோ மணிபாத்து நடக்கும் போது காதலிக்கிற நான் மட்டும் மணி பாத்து காதலிக்கக்கூடாதா,,” என்ன என பேசுகிற அவனை இடை மறித்து ”அட படுபாவிப் பையலே பொங்கி வர்ற எண்ண அலைகளுக்கு ஏதுடா கடிவா ளம்,அதுக்கு எதுக்குடா கட்டுக்கயிறு,,” என்றால் ”நான் அப்பிடித்தான் எல்லாம் மணி பாத்துதான் நடக்கும்” எங்கிட்ட என்பான்,

”அப்பிடியா பாத்துடா,,” என அர்த்ததோடு பார்த்தால் ஏய் ஒழுக்கமா போயிரு என்பான், என்றான் நண்பன்.கடிகாரம் பார்த்துக்காதலிக்கிறவனைப் பற்றி சொல்லும் போது,/

இதில் ஒரு கொடுமை என்னவென்றால் கடிகாரம் பார்த்து காதலிக்கிறவ னைப் பற்றி சொல்லி விட்டு நண்பன் கைக்கடிகாரம் பார்த்துக்கொண்டான் கிளம்பவேண்டும் சீக்கிரம் எனச் சொல்லியவனாய்/

ஞாபக அடுக்குகளை பொட்டலம் கட்டி தனக்கு அனுப்பி வைத்த கடிகாரத் திற்கு நன்றி சொல்லிவிட்டும் அதனை எறிட்டுப்பார்த்தவனாயும் வருகிறான் அலுவலகம் விட்டு./

கடிகாரமும் அதனுள் குடி கொண்டிருந்த சின்னதும் பெரியதுமான முட்களும் விநாடி முள்ளும் கைகோர்த்துக்கொண்டும் ஒன்றின் மீது ஒன்றான கூட்டி சைவுடனாய் நகர்ந்து மணி சொல்லிக்கொண்டிருப்பதாகப் பட்டது/

ஊதா நிற வர்ணம் காட்டிய சுவரிலிருந்து பூத்தெழுந்து கிளைத்திருந்த மலர் கள் ஒன்றுடன் ஒன்றாய் கைகோர்த்தும் உறவிட்டும் நடனமாடியுமாய் கடிகாரத்தின் மீது படர்ந்து சென்றதாய்/

16 Sep 2018

இளைப்பாறும் ஓட்டங்கள்,,,

”சண்டைக்கு வந்துட்டாரு சார் அவரு”என அவர் சொன்னபோது மணியைப் பார்க்க எத்தனித்து எட்டிப்பார்க்க முடியாமல் இவன் அமர்ந்திருந்த இடத்திலி ந்து இரண்டாவது இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தவரிடம் கேட்கிறான், பணி ரெண்டரை என்கிறார் அவர்.

நல்லாப்பாருங்க ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி கேட்டப்பயும் இதே பணி ரெண்டரையத்தான் சொன்னீங்க,இப்பயும் அதத்தான் சொல்றீங்க,இப்ப வரைக் கும்அதேபணிரெண்டரையிலயேபிடிவாதம்காட்டிநிக்குதா,கடிகாரம்? இல்லை கடிகாரத்துக்குள்ள இருக்குற முள்ளுக பேரீட்சம் பழக்கடைக்கு போயிருச்சா என இவன் சொன்ன போது படக்கென சிரித்து விட்டார் இரண்டாவது இருக் கைக்காரர்/

அடேயப்பா மனதை அள்ளுகிற சிரிப்பு,இன்னும் பால் மணம் மாறாத பைய னாக இருப்பான் போலிருக்கிறது,அல்லது கள்ளம் கபடம் ஏறாத மனதின னாய் இருக்க வேண்டும், பொது வெளியில் இது போலானவர்களைப் பார்ப்பது அரிது, அதுவும் இது போலான ஒரு அலுவலகத்தில்,,,?

ஒன்றை ஒன்பதாகவும் ஒன்பதை ஒன்றாகவும் ஆக்கி குளிர் காய்கிறவர்களு க்கு மத்தியில் இவர் மட்டும் எப்படி,,,?அவனைக் கேட்டால் சிரித்துக் கொண் டே சொல்கிறான்,

“சார் இதுனால எனக்கு ஒண்ணும் நஷ்டமில்லை சார்,என்னைய பாக்குறவுங் களும்பேசுறவுங்களும் என்னைய அம்மாஞ்சி, இளிச்சவாயன், அப்புராணி ன்னு வேணுமுன்னா சொல்லுவாங்க,சொல்லீட்டுத்தான் போகட்டுமே, இப்ப என்ன அதுனாலநான் ஒண்ணும் கெட்டுப் போயிறலையே ,நல்லாத்தான இருக்கேன்” என்பார்,

இன்னும் தெளிவா சொல்லணுமுன்னா என்னைய அப்பிடி பாக்குறவுங்களுக் கும் நினைக்கிறவுங்களுக்கும் தானே நஷ்டமே தவிர்த்து எனக்கு ஒண்ணும் பெரிசா நஷ்டமில்ல” என்பார்,

”என்னயப்பத்தியும் ஏன் வாழ்நிலை பத்தியும் ஏங் அப்பாவித்தனத்தையும் நெனைச்சிக்கிட்டு இருக்குறவுங்க என்னையப்பத்தி நெனைக்கிற நேரத்துல அவங்களப்பத்திநெனைக்கலாம்ல”அதுனாலஒருபிரயோஜனமாவதுஇருக்கும், அத விட்டு என்னையப்போயி நெனைச்சிக்கிட்டு இவனெல்லாம் நம்ம தகுதி க்கு ஒரு ஆளா,இவனப்பத்தி தெரியாதா,வைக்காதா, இவன் பொழச்ச பொழப்பு எப்பிடின்னு தெரியாதாக்கும்,என்ன பெரிய இவனா இவன் அப்பிடின்னு இன்னும் என்னனென்னவோ நெனைச்சிக்கிட்டும் மனசுக்குள்ள யே என்னய ஒரு எதிரியா நெனைச்சி வரைஞ்சிக்கிட்டு சண்டைபோட்டு வீரா வசனம் பேசி கடிச்சி காறித்துப்பி நாறிப்போயி ஒரு முளு நீள சண்டை போடு முடிச்சிட்டு கடைசியில நேர்ல பாக்கும் போது வாங்க சார்ன்னு சொல்லி ஒரு மொழ நீளத்துக்கு சிரிச்சி வழியிற கொடுமையத்தவுர வேறென்ன இருந்துற முடியும் சொல்லுங்க”இது மாதிரியான எண்ணத்த வளத்துக்குறவங்களால…?  என்பவர் மேலும் சொல்வார்,

“ஆனா எனக்கு அந்த வம்பெல்லாம் பெரிசா ஒண்ணும்கெடையாது,நான் அப்புராணி ,இளிச்சவாயன், பொழைக்கத்தெரியாதவங்குற பேரோட நல்லா இருந்துக்கிட்டு இருப்பேன்,ஆனா அவுங்களப் போல மனசு பூரா ஒட்டடை மூடிப் போயி இருக்காம கிளீன் மனசா இருப்பேன், என்னையப்பொருத்த அளவுக்கும் நான் இப்பிடித்தான் இருக்கேன், அவுங்களப் பொறுத்த அளவுக்கு அவுங்க அப்பிடித்தான் இருக்காங்க வாழ்நாள் பூராவும்,,,” எனச்சொல்லும் போது அதே வெள்ளந்தி சிரிப்பும் கள்ளம் கபடமற்ற பழக்கமும் அவரிடம் பளிச்சிடுவது தவிர்க்க இயலாமல்/

மணியைப்பார்க்கிறான்,இவனாகப் பார்க்க வேண்டும் என்றால் சீட்டை விட்டு எழுந்து வந்து பார்க்க வேண்டும்,இவன் அமர்ந்திருந்த இடத்திலுருந்து ஒரு நான்கடி தூரத்தில் எட்டிப்பிடிக்க முடியா உயரம் கொண்ட சுவரில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது கடிகாரம்,

கண்ணைஉறுத்தாத கலரில் சுவருக்கு பூசப்பட்டிருந்த கலர் பார்ப்பதற்கு குளிர் ச்சியாகவும்,அழகாகவும்/

என்னென்னவோ நிறங்களில் பெயிண்ட்கள் வந்து விட்ட பொழுதும் இன்னும் அந்த ஊதாக்கலர் தன் இருப்பு காட்டியும் பொழிவு இழக்காமலுமாய்/

சமீபத்தில்தான் பெயிண்ட் அடித்திருப்பார்கள் போலிருக்கிறது,பூசபட்டிருந்த பெயிண்டின் வாசமும் புதுக்கருக்கும் மங்காமல் தெரிந்தது,

ரூமிற்கு ஒரு கலர்,ஹாலிற்கு ஒரு கலர்,வராண்டாவிற்கு ஒரு கலர் என பிரித்துப்பிரித்தும் இனம் காட்டியுமாய் அடிக்கிற இந்தக்காலத்தில் ஆபீஸ் முழுவதிற்குமாய் ஒரே கலரை அடித்திருந்தது ஆச்சரியமாய் இருந்தது.

ஆனால் பூசியிருந்த கலரை உள் வாங்கியிருந்தது போல் க்சுவரில் தொங்கிய கடிகாரம் பார்ப்பதற்கு அழகாய்த் தெரிந்தது.

எப்பொழுதுவாங்கிய கடிகாரம் எனத் தெரியவில்லை.பார்ப்பதற்கு புதிது போல வும் மாரடனாகவும் தெரிந்தது,

முக்கோண வடிவம் தொங்கிய கடிகாரத்தின் கீழ் ஆடிய பெண்டுலம் அதை ஆமோதித்து தல்லையாட்டியது போல் ஆடிக் கொண்டிருந்தது.

பார்ப்பதற்கு சில பொருட்கள் அப்பிடியாய் இருக்கிற பாக்கிய வாய்க்க பெற்ற தாகிப் போகிறது.அதில் இந்தக் கடிகாரமும் ஒன்று போலும்/

மதியம் மணி ஒன்னறை என்கிற தன் முன்னறிவிப்பை எட்டிச் சொல்லிச் செல்கிறது கடிகாரம் பார்க்கிற கண்களும் நோகாமல் மணி காட்டுகிற கடிகார காரத்திற்கும் வலி தெரியாமல்/

கூடு கட்டி வாழலாம் தப்பில்லை ,ஆனால் குருவிக்கூட்டில் போய் வாழ்வ தென்பது கொஞ்சமல்ல, நிறையவே சிரமமேற்படுத்தி விடும்., அதுபோலவே தான் ஆகிப் போகிறது பலசமயங்களில் பலவிஷயங்கள் என்கிற இவனது நினைவிற்கேற்ப கடிகாரத்தில் மணியும் தலையாட்டிய பெண்டுலமுமாய்/

பசிக்க ஆரம்பித்து விட்டது ,வேகம் கொண்ட பசியின் கரங்கள் வயிற்றின் மூலையெங்கும் பரவி பிராண்ட ஆரம்பித்து விட்டது,

முன்பெல்லாம் இப்படியில்லை,பசி எடுக்க ஆரம்பித்த நேரத்திலிருந்து ஒரு மணி அல்லது இரண்டு மணி நேரம் வரைக்கும் கூட பொறுத்துக்கொள்ள முடியும்,சமயத்தில் சாப்பிடாமல் கூட விட்டுவிடுவான் ,பெரிய அளவிற்காய் சாப்பாட்டின் இழப்பு தெரியாது,வேலையின் வேகத்தில் சாப்பிடவில்லை என்பது கூட பின்னால் போய் விடும்.

காலையில்பெரும்பாலுமாய்சாப்பாட்டைஎதிர்பார்ப்பதில்லை.நேரம்கிடைத்தால் சாப்பிடுவான்,இல்லை யென்றால் அதுவும் கிடையாது.

“ஏங் இப்பிடி சாப்புடாம திரியிறீங்க,என்ன ஒரு பத்து நிமிஷம் ஆகுமா சாப்புடு றதுக்கு,அதுவும் நீங்க சாப்புடுற வேகத்துக்கு அஞ்சு நிமிஷம் கூட ஆகாது, நீங்க கையால சாப்பாட்ட அள்ளுற அளவுக்கும் வாயைத்தெறக்குற அகலத் துக்கும் சாப்புடுற வேகத்துக்கும் நீங்க சாப்புடுற சாப்பாட்டுக்கு அஞ்சி நிமிஷ மே அதிகம்.அவ்வளவு வேகமா எங்க யாரலையும் சாப்புட முடியாது பாத்துக் கங்க,அப்பிடி சாப்புடவும் கூடாதுன்னு நான் நெனைக்கிறேன்”எனச்சொல்வாள் மனைவி,

”வாஸ்தவம்தான் அவள் சொல்வதும். வீட்டில் சாப்பாடு ஏற்பாடு என இருந் தாலும் கூட ஆனந்தி ஹோட்டலில் வைத்திருந்த கணக்கிலும் அந்தக் கடையின் ருசியிலும் பெரும்பாலுமாய் காலை டிபன் ஓடி விடும்,

காலையில் கூட ஆம்ப்லேட் கேட்டு வாங்கிச்சாப்பிடுவான், ஹோட்டலின் உரிமையாளர் கூடச் சொல்வார் சிரித்துக் கொண்டே,”காலை டிபனோட ஆம்ப் ளேட்சாப்புடுறது நீங்க ஒரு ஆளாத்தான்இருப்பீங்க என, இப்பஎன்ன அதுனால எனச்சொல்லிக்கொண்டிருந்த நாட்களிலும் அவர் கேலி பேசிக் கொண்டிருந்த நாட்களிலும் இவனைப்போல இன்னும் இரண்டு ஒருவர் காலை டிபன் நேரத்தில் ஆம்ளேட் பிரியர்களாக இவனுடன் கைகோர்க்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்,

கோர்த்த கையின் பலமும் அசைவும் அசைகளுமாய் சேர்ந்து கொடுத்த சப்தம் அந்தக் கடையை காலை நேர ஆம்ப்ளேட் ஸ்பெசலிஸ்டாக ஆக்கி விட்டிரு ந்தது.சிறிது நாட்களில்/

அப்புறமென்ன உற்சாகம் கொண்ட கடைகாரர். முட்டையில் போடும் ஆம்ப் ளேட்டில் ஏதேதோ வித்தை செய்து காண்பித்தார் செய்த வித்தையின் மகி மை எல்லைகளைத்தாண்டி எட்டிப் பரவ காலை நேர ஆம்லேட் சாப்பிட மட்டுமாய் ஆட்கள் வர ஆரம்பித்தார்கள்,

கடையின் உரிமையாளருக்கு அளவில்லா மகிழ்ச்சியாகிப் போனது,ஒரு நாளில் சாப்பிடப்போன தினத்தன்று சொல்லி மகிழ்ந்து புளகாங்கிதபட்டுப் போனார்.

இதுக்கெல்லாம் துவக்கப்புள்ளி நீங்கதான்னு சொல்லாம்.நீங்க ஆம்ப்ளேட் கேட்டு வாங்கி சாப்புட்ட நேரத்தோட ராசியோ இல்ல, இல்ல ஒங்க கால் இந்தக்கடையில் பட்ட ராசியோ என்னன்னு தெரியல,இன்னைக்கி கடைக்கி பேரேஆம்ப்ளேட்டுக் கடைன்னு ஆகிப் போற அளவுக்கு பேமஸ் ஆகிப் போச்சி, காலையில கஷ்டமர்க வந்து கேக்குற அந்த நேரத்துல எங்களால 
ஆம்ப்ளேட்டு போட்டுக் குடுக்க முடியலைன்னா பாத்துக்கங்களேன்,

காலையில ஆம்ப்ளேட்டுக்குன்னு தனியா ஒரு மாஸ்டரும் மத்த டிபனுக் கெல்லாம் ஒரு மாஸ்டருங்குற மாதிரி ஆகிப் போச்சி என்பார்/

அவ்வளவு தூரத்துக்கு ஹோட்டலில் ஆம்ப்ளேட்டை பேமஸ் செய்தவன் இன்று சொந்த வீட்டில் காலையில் சாப்பிட முடியாமலும் நேரமில்லாம லுமாய் போய்விடுகிறான் அலுவலகத்திற்கு/

அங்கு போனதும் வழக்கம் போல டீ சாப்பிட்டு விட்டு அலுவலக வேலையில் அமர்ந்து விட்ட பின் இரண்டு மணி நேரத்தில் பசி எடுக்க ஆரம்பித்து விடும் ,அப்படியாய் எடுக்கிற பசிக்கு சோளப்பொறியாய் ஏதாவது அப்போதைக்கு போடுவதுண்டு,

ஆனால் எல்லா நாட்களிலும் எல்லா வேளைகளிலும் சோளப்பொறிகள் கிடை த்து விடுவதில்லை,

கிடைக்காத வேளைகளில் வயிறே தன் பசிக்கு இரையாகி விடுவதுண்டு. அப்படியாய் இரையாகி இரையாகித்தான் இன்று அல்சரில் வந்து பிள்ளையார் சுழியிட்டிருக்கிறது,

இட்ட சுழியின் ஆழமும் நீளமும் அகலமும் வயிற்றினுள் சூழ்க்கொண்டிருந்த நாட்களின் நகர்வுகளை தாங்கித்தான் இப்பொழுது பயணப்பட வேண்டியிருக் கிறது,

இவனிடம் சொன்னவரின் அருகில் நின்றவர் அவரது மனைவியாகத்தான் இருக்கவேண்டும்,

இந்த உறவு எனத்தெரியாமல் கேட்டு விட முடியாது,கேட்டு விடவும் கூடாது, போன வாரத்தின் ஒரு நாளில் அப்பாவும் பிள்ளையுமாக வந்திருந்தார்கள் அலுவகலத்திற்கு,

பார்ப்பதற்கு அப்படித்தெரியவில்லை.பெண் பிள்ளை ,அப்பாவை மீறி நிற்கி றாள் வளர்ந்து,பார்த்தால் மகள் போலத் தெரியவில்லை, அப்பாவும் ஓங்கு தாங்காகநிற்காமல்சின்னதாய் பூஞ்சை பட்டுக்காணப்பட்டார். அப்பொழுதான் கல்லூரியின் கடைசி வருடப் படிப்பை முடித்து வெளியில் வந்திருந்தவர் போலவும்/

இதை வைத்து எப்படி நிர்ணயிப்பது அவர்களது உறவை,என நினைத்துக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் அவர்களது உறவை தெரிந்து கொள்ளும் ஆவல் அவனில் மிகவும் அதிகமாகிக்கொண்டே வந்தது.

அதை அறிந்தவராகவோ,அவதானித்தவறாகவோ என்னவோ ”சார் இவ ஏங் பொண்ணு, பிளஸ் டூ படிக்கிறா பதினேழு வயசாகுது,பாக்க ஆளு வயசு கூடுன பொம்பள போல இருப்பா, அவுங்க அம்மா சாயலு அவ,சாயலு மட்டுமில்லாம அவ வளத்தியும் சேந்துக்கிச்சி.அதுனாலத்தான் பாக்குறவுங்க ளுக்கு இப்பிடித் தோணுது,அதுக்குத் தோதா நானும் பாக்க சின்னப்பையன் மாதிரி இருக்கேனா, அது வேற கேக்குறவுங்களுக்கு தோதாப் போச்சி.”

”தோதுப்பட்டா இந்த வருஷம் கல்யாணத்த முடிச்சிறாலம்ன்னு இருக்கேன், ஆனாஅவதான்மாட்டேங்குறா,மாப்பிள்ளை ரெடியா காத்துக்கிட்டு இருக்கான், அவன் எப்ப வேணுமுன்னாலும் சொல்லுங்க,நான் கட்டிக்கிறதுக்கு ரெடியா இருக்கேங்குறான், இந்த வருசம் பதினேழு முடியுது,அடுத்த வருஷம் வரும் போது ரெட்டைப் படை வயசாகித் தெரியும்,ஒத்தைப்படை வயசுலகல்யாணம் முடிச்சா நல்லதுன்னுவாங்க,இன்னும் பத்தம்போது வயசு வரைக்கும் காத்தி ருக்கணும். பையனப்பத்தி ஒண்ணும் பிரச்சனையில்லை,அவன் காத்துக்கிட்டு இருப்பான் ஏங் மகளுக்காக எத்தனை வருஷம் வேணுமின்னாலும்,ஆனா அவன் வீட்டுல அவன் அம்மா கொஞ்சம் அவசரப்புத்திக்காரி,காசுக்கு ஆசைப் பட்டு வேற எங்கிட்டாவது பாய்ஞ்சிருவா,அதுக்குத்தான் யோசிக்க வேண்டிய திருக்கு” என்றார்.

அவரிடம் மன ரீதியாகவும் நேரிடையாகவும் மன்னிப்புக்கேட்டுக்கொண்ட இவன் “நீங்க அப்பா மகன்னு சத்தியமா தெரியாது எனக்கு,பாக்குறதுக்கு அப் பிடி ஒரு தோற்றமும் தரலையா ,அதுனால,,,,, எனத்தயங்கிய போது ”அட விடுங்க சார்,ஒங்களோட சேர்ந்து இது மாதிரி நெனைச்சவுங்க நூறு பேருக்கு மேலயாவது இருக்கும்,இந்த நூறுல நேரா கேட்டவுங்க அம்பது பேராவது இருக்கும்,இதுல ஒருத்தர்ன்னா இது ஒங்க ரெண்டாவது சம்சாரமான்னு கேட்டுட்டாருபஜாருக்குப்போயிருந்தஒருநாளையில,எனக்குன்னாசரிகோவம், ஏங் மக அதுக்கு மேல கொதிச்சிப்போயி நிக்குறா ”தனல்ல பட்ட மெழுகு மாதிரி,”,விட்டாகேட்டவற அடி பிச்சிருவா போல இருந்துச்சி/

கேட்டவருக்கிட்ட அவ மகங்குறதச்சொன்னதும் கால்ல விழுகாத கொறையா மன்னிப்புக்கேட்டுக்கிட்டாரு என்றார்.

அப்படியாய் ஏதும் தவறாக நினைத்துவிடக்கூடாது இவன் முன் நின்று பேசிய வர்கள் இருவரையும் என நினைத்தவன் அவர்களது பேச்சிலிருந்து தெரிந்து கொண்டான் அவர்கள் இருவரும் கணவன் மனைவிதான் என/

சண்டைக்கு வந்துட்டாரு சார் அவரு எனச்சொன்னவர் மனைவியுடன் கைகோர்த்து நின்ற போது சொல்கிறான் இவன்.

எதுக்கு சார் சண்டைக்கு வரப்போறாரு அவரு பாவம்,ரெண்டாவது சண்டை ங்குறது என்ன சார்,திட்டம் போட்டுட்டு வர்றது இல்லையே சார்.திடீர்ன்னு வெடிக்கிற பட்டாசு மாதிரிதான”

“அவரு வீட்ட விட்டு ஆபீஸீக்கு கெளம்பும்போது நீங்க இன்னைக்கி ஆபீஸீ க்கு வருவீங்க ,ஒங்களோட சண்டை போடணுமுன்னு நெனைச்சா வர்றாரு ,இல்ல நீங்க வீட்ட விட்டுக்கெளம்பும் போது அவருகூட இன்னைக்கி சண்ட போடணுமுன்னுநெனைச்சாவர்றீங்களாஇல்லையில்ல,வர்றயெடத்துல நீங்க ரெண்டு பேசுறதுதான்,நாங்க ரெண்டு பேசுறதுதான்,இதெல்லாம் தற்செயலா நடக்குற ஒரு கெட்ட விபத்து.

”இதுக்குபோயி காரணம் காரியமுன்னு ஆராய்ஞ்சிக்கிட்டு இருந்தோம்ன்னா இயல்பா நடக்குற விஷயம் கூட தப்பாகித் தெரியும் சார்,

”விடுங்க இதெல்லாம் ஒரு கெட்ட கனவு போலதான்,இதையே நெனைச்சிக் கிட்டு இருந்தீங்கன்னா தீர்வு கெடையாது, தினமும் போற வர்ற யெடங்கள்ல எத்தனையோ விஷயங்களப் பாக்குறோம்,பேசுறோம்,அதுல ஏற்ற தாழ்வான பேச்சு செய்கைகள்ன்னு எத்தனையோ வருது போகுது, அதையெல்லாம் கணக்குல எடுத்தமுன்னு வையிங்க, விடைகெடைக்காது,அது போலத்தான் இதுவும்,விடுங்க,விட்டுட்டு லேசான மனசாயிருங்க சரியாகிப்போகும் என சொன்னபோது ஏறிட்ட கணவனும் மனைவியும் இவனை இணக்கமாய்ப் பார் த்து விட்டுக் கிளம்பியதும் சாப்பிடக் கிளம்பினான்.

மணக்கிற சமையல் சாதமும் பிரமாத காய்கறிகளும்,,,,” என சொல்ல முடியா விட்டாலும் கூட மனைவி கட்டிக் கொடுத்த விட்ட சாப்பாடு அதற்கும் மேலாய் அன்பும், பிரியமும் கலந்து,,,/

10 Sep 2018

ஒற்றைச்சாளர இருப்பில்,,,


அன்றாடங்களின் நகர்தலில் சிறியதும்பெரியதுமான ஏதாவது ஒரு வேலை நடக்காமல் கூடப் போய் விடலாம். ஆனால்இவன்அந்தக்கடையில் டீசாப்பி டுவது மட்டும் நின்றது இல்லை,

ஆற்றிக்கொடுக்கிற அரைக்கிளாஸ் டீக்கு அடகு போய்விட்ட நாவின் சுவை யறும்புகள் என்ன சொல்லியும் கேட்காமல் அந்தக்கடையில் போய்தான் நிலை கொள்கிறது மனோ ரீதியாகவும் உடல் ரீதியாகவும்/

அதற்கு ஒரு காரணம் இருந்தது,அந்தக்கடை டீ மாஸ்டரின் மென் புன்னை கையும் தன் பரிமாறலும் மனம் நினைத்த நேரத்தில் அரைக்கிளாஸ் டீயை சப்தமில்லாமல் ஆற்றிக்கொண்டுவந்து இவன் முன்னால் நீட்டுவார்,வேறு ஏதாவது யோசனை தாங்கியிருந்த போதும் கூட/

வடை பிஸ்கட் பன் மற்றும் ரொட்டிகள் இருந்த வேளையிலும் இவனுக்கு டீ மட்டுமே போதும் எனச்சொல்லிவிடுவான்,

அன்ராட நகர்தலில் என்றாவது ஒரு நாளில் ஆசையாகவும் எச்சில் ஊறிய நாக்கு நமைச்சல் எடுத்துவிட்டாலும் வலது கையில் உள்ள ஆள்க்காட்டி விரல் மற்றும் கட்டைவிரலை சேர்த்து இடுக்கி போல் வைத்துக் கொண்டு கடைக்காரரின் முன்னால் இருக்கிற வடைத் தட்டிலிருந்து ஒரு வடையை லாவகமாகவும் எட்டியும் எடுத்துச் சாப்பிடுவதுண்டு.

இவனைப்பொறுத்தளவில் டீ என்பது டீயாக இருக்க வேண்டும்,அது விடுத்து இஞ்சி டீ.லெமன் டீ அந்த டீ இந்த டீ என டீக்குடிப்பதில் ஆர்வம் இருந்ததில் லை.

அது போலாய்க்கிடைக்கிற டீயை தேடி கண்டைடைந்து டீக்குடிப்பதற்கு எவ்வ ளவு வேண்டுமானாலும் மெனக்கெடலாம் என்பது இவன் எண்ணம்,அந்த மெனக்கெடல் இந்தடீக் கடையில் நிறைவேறியதாய் சின்ன திருப்தி/

முத்தண்ணன்தான்அந்தக்கடைக்குஅம்புகுறியிட்டார்,சின்னதும்இல்லைபெரிய தும் இல்லை,நடுவாந்திரமாய் இருந்தது, கூரை செட்டோ,ஓட்டு கட்டிடமோ இல்லை.பக்காவான காங்க்ரீட் கட்டிடம்தான்.

மேலேஐந்து கீழே ஐந்து என இருந்த காம்ப்ளெக்ஸ் கடைகளில் கீழே இரு ந்த வரிசையில் இரண்டாவது கடையாக இருந்த கட்டிடத்தில்தான் அந்தடீக் கடை இருந்தது,

டீ காபி, வடை என்பது டீக்கடைக்குண்டான அடையாளமாய் இருந்த போதும் கூட கடைக்குள்ளாய் பெரியதாய் கனம் காட்டி போடப்பட்டிருந்த கண்ணாடி பெட்டிக்குள்ளாய்தான் பிஸ்கட் மற்றும் பன் கேக் வகைகள் அடை கொண்டு இருந்தது,

பன் பிஸ்கட் சரி ,கேக் எதற்கு என்றால்,,,,”விக்குது சார்,வாங்கி வச்சிருக்கோம், இது இன்னைக்கி வந்த கேக் சார்,தினசரி மதுரையிலிருந்து வந்து ஒரு யேவாரி வந்து போட்டுட்டுப்போறாரு,

“அவரு யேவாரிதான், பொருள் தயாரிக்கிறவரில்லை.வாங்கி விக்கிறவரு தான், எங்க கடையப்போல கிட்டத்தட்ட ஒரு இருபது கடைகளுக்கு மேல சரக்குப் போடுறாரு சார்,அளவாத்தான் கொண்டு வருவாரு அளவாத்தான் விப்பாரு,

“கேக்கு போக மிக்சர் பாக்கெட் ,சேவு சிப்ஸீன்னு வண்டி நெறைய கொண்டு வருவாரு,கொண்டுவந்ததப்பூராம் சாய்ங்காலத்துக்குள்ள மதியத்துக்குள்ள கடைகளுக்கு போடுட்டு இங்க நம்ம கடையிலதான் வந்து சாப்புடுவாரு/

நம்ம கடைக்கி வரும் போதுதான் அவரு வண்டியிலயிருந்து கேக்குற பாட்ட நிறுத்துவாரு,சாப்புட்டு முஞ்சதும் திரும்ப பாட்டப் போட்டு விட ஆரம்பிச்சிரு வாரு,

”ஏண்ணே இப்பிடி காது கீது வழிக்காதான்னு கேட்டா வலிக்கும்தான் தம்பி, காது வலியப்பாத்தமுன்னா மனசு வலி நிக்காதே/

”காலையில மதுரையில இருந்து கெளம்பும் போது போடுற பாட்டுத்தான் சாய்ங்காலம் ஊர் திரும்பித்தான் போயி நிக்கும்,

காலையில சரக்குகள அள்ளிக்கட்டும் போது என்னையறியாம கூடவே கை எப் எம் ரேடியோவ எடுத்து வண்டியில வைக்க வேண்டிய எடத்துல வச்சிரு வேன், வச்சிட்டுவண்டியஸ்டார்ட்ப்பண்ணும் போது தட்டி விடுற பாட்டு காது வழியா நொழைஞ்சி மனசத்தொட்டு இதம் காண்பிக்கும் போது விட்ட விட்டு கெளம்புற வரைக்கும் வீட்டுல பட்ட துன்பமெல்லாம் மறந்து போகும்,தவுர கேக்குற பாட்டு அதுக்கு மருந்தும் போட்டுரும்,

”எண்ணூத்திச்சொச்சம்பாட்டு இருக்கு மொத்தம் இதுல,அத வரிசையா கேக்க வே நாள்கணக்குல ஆகிப்போகும்,

“பெண்டிரைவ்ல இருக்குற பாட்டுகதானன்னு இல்லாம அடிக்கடி புதுசு புதுசா மாத்திக்கிட்டே இருப்பேன்,

“இன்னார் பாட்டுதான்னு இல்ல,நல்லா இருக்குற எல்லாம் கேப்பேன், இளைய ராஜா மியூசிக்கின்னா கொஞ்சம் உசுரு/சமயத்துல வண்டிய எங்கிட்டாவது ஒரு ஓரத்துல நிறுத்திக்கூட கேட்டுக்கிட்டு வந்துருவேன் என்பார்.

”நான் வர்ற வழியில மறிச்சி போலீஸ் கூட கேட்டாங்க,ஏன் இப்பிடி போட்டுக் கிட்டு போறீங்க யெடஞ்சலா இல்லையான்னு,இல்ல சார் இதப்போட்டு கேட் டாத்தான் இருக்குற யெடைஞ்சல் போகுதுன்னு சொல்லி முடிச்சிருவேன்,

“அவுங்களும் சிரிச்சிக்கிட்டே சரிதான் நீ சொல்றது,நாங்க சொன்ன மரியாதை க்காகவாவது எங்கள கடந்து போகும் போது பாட்டகொஞ்சம் நிறுத்தீட்டுப் போங்கன்னாங்க,

“நானும் சிரிச்சிக்கிட்டே சரி சார் இனிம அப்பிடியே செஞ்சிர்றேன்னு வந்துரு வேன்,இப்ப வரைக்கும் அதுல பழுதில்லாம ஒடிக்கிட்டு இருக்கு என்னைக்கி அதுல பழுது உண்டாகி நிக்குதோ தெரியல,பாப்போம் என்பார்,

அந்த பாப்போம்ங்குற வார்த்தையும் அவரோட வேலையும் சாய்ங்காலம் முடி யும் போது ரிட்டர்ன்ல சரக்குப் போட்ட கடைகள்ல பூராம் காசு வசூல் பண்ணீ ட்டு போயிருவாரு,

”அளவாத்தான் சரக்குக்கொண்டு வருவாரு,அளவாத்தான் போடுவாரு, அவரு கிட்ட சரக்கு ரிட்டன் எடுக்குற சமாச்சாரமே இருக்காது சார்,

“கேட்டா சொல்லுவாரு, நீங்ககேக்குறதுக்காக சரக்க கூடக்கொறைய போட்டு ட்டு போயிட்டேன் வையிங்க ,அது அன்னைக்கி தேதிக்கு விக்காம போயி மறு நாளைக்கி நீங்க வச்சி விக்கும் போது எப்பிடியும் கொஞ்சம் வாடை யடிச்சிப்போகும்,அப்பிடி வாடையடிக்கும்போது இது யாருபோட்ட சரக்குன்னு கேட்டா இன்னாரு போட்டதுன்னு பேரு வரும்,அப்ப ஏங் பேருல்ல கெட்டுப் போகும், அதுனாலத்தான் அளவா சரக்குளப்போட்டு அதுக்குண்டான காசுகள் மட்டும் வாங்கிக்கிறத வழக்கமா வச்சிருக்கேன்,கடைக்காரங்க பல பேரு கேட்டிருக்காங்க கொஞ்சம் கூடுதலா சரக்குப்போடுங்க,அன்னைக்கி தேதிக்கு விக்கலைன்னா மறுநாளைக்கி வச்சி வித்துட்டுப்போறோம்ன்னு நானும் சளைக்காம அவுங்களுக்கெல்லாம் இதத்தான் பதிலா சொல்லீருக்கேனே தவிர வேற ஒண்ணும் சொன்னதில்ல,

“இன்னும் சில பேருன்னா நீங்க இப்பிடி சொல்லீட்டு மழை தண்ணி நேரத்துல இல்ல ஏதாவது ஒரு காரணத்தால சரக்கு வரல எனக்குன்னு அன்னைக்கித் தேதிக்கு சரக்கு போடலைன்னு வச்சுக்கங்க,எங்களுக்கு யேவாரம் என்னாகுற துன்னு கேக்குறவுங்களுக்கு ஏங்கிட்ட இருக்குற ஒரே பதிலு இதுதான், நானும் ஒங்களப்போல கடை வச்சி யேவாரம் பண்ணுனவந்தான்,எனக்கும்ஒங்க கஷ்ட நஷ்டங்க என்னன்னு தெரியும்,அதுனால நான் அந்தளவுக்கு போக விட மாட்டேன்,இது நாள் வரைக்கும் அது போல ஏதாவது நடந்துருக்கா சொல்லுங்க,இல்லையில்ல,அப்பிடி ஏதாவது ஒண்ணு நடக்குற போது நான் ஏங் யேவாரத்த விட்டுட்டேன்னு வைச்சிங்கன்னுவேன்,

நான் மதுரையிலயிருந்து சரக்குக வாங்கீட்டு வந்தாலும் ஏங் வீடு இந்த ஊர்லதான இருக்கு,எனக்கு சொந்த ஊரே இதுதான,ஏங் வீட்டம்மாவுக்கும் சொந்த ஊரு இதுதான்,அதுனால எனக்கு ஒரு லாபம் என்னான்னா நான் யேவாரம்ன்னு போயிற போது ஏங்பொண்டாட்டி புள்ளைங்க சொந்தக்காரங்க வீடு இருக்குங்குற தைரியத்துல இருந்துக்குருவாங்க.தவுர வீட்டுல கொஞ்சம் சரக்குக ரெடியா இருக்கும்,அதுனால ஒங்களுக்கு சரக்கு கெடைக்காம யேவா ரம் போருமோன்னு பயம் வேணாம்

அப்படிப் பேசுகிறவரிடம் என்ன பேசிவிட முடியும் கடைக்காரர்கள்,சரி என்று மனம் ஒத்து போய் விடுவார்கள்,

அவரும் அதை மிகவும் கறாராகவும் சப்தமிட்டுமாய் சொல்லமாட்டார்,மனம் தொடுகிற மிருதுவான குரலில்தான் இதைச் சொல்லுவார்/

அவரும்தான் சொன்ன சொல்லையும் தன்னை நம்பி இருக்கிற கடைக்கார ர்களையும் எந்த சூழலிலும் இது நாள் வரை கை விட்டதில்லை,

இப்படித் தான் ஆறு மாதத்திற்கு முன்பு ஒரு தடவை உடல் நலமில்லாமல் படுத்து விட படுக்கப்போட்ட உடல் ஒரு வாரம் வரை சரியாகாமல் கண்ணா மூச்சி காட்டி விட்டது,

கடைக்காரர்களுக்கானால் வயிற்றி ல் புளி கரைத்து ஓடுகிறது.ஒருவர் வந்து கேட்டே விட்டார்,எண்ணன்னே எப்பிடி நீங்க இந்தநெலைமையில போயி சரக்கு வாக்கீட்டு வந்து எங்களுக்கு குடுக்கபோறீங்க.

”நீங்க வேணுமுன்னா சரக்கு வாங்கீட்டு வர்ற யெடத்த சொல்லுங்க,நாங்களே போயி வாங்கீட்டு வந்துர்றோம்,நீங்கஒடம்புச்சரியில்லாம படுத்தத கேள்விப் பட்டதுலயிருந்து மத்த யேவாரிங்க எங்க கடைய சுத்திச்சுத்தி வர்றாங்க. ஒருத்தரு நான் வந்து வேணுமுன்னா ஒங்களுக்கு சரக்கு போடட்டுமான்னு கேக்குறாருண்ணே, நாங்க என்ன செய்யட்டும் சொல்லுங்க இப்பன்னு வந்து நின்னப்ப, கவலப் படாம போயி கடை யேவாரத்தப்பாருங்க,ஒங்க எல்லாருக் கும் வழக்கம் போல பத்துலயிருந்து பண்ணெண்டு மணிக்குள்ள சரக்கு வந்துரும்/

“சரக்குகள எடுக்க ஏங் வீட்டுக்காரியும் பையணும் ஆட்டோவுல போயிருக்கா ங்க, இப்ப நடு வழியில வந்துக்கிட்டிருக்காங்க, இன்னும் ஒரு அரை மணி நேரத்துல வந்துருவாங்க, அவுங்க வந்ததும் வழக்கம் போல எல்லாருக்கும் சரக்கு டெலிவரியாயிரும்.அதுல எந்த கோணலும் இருக்காது,

”நீங்க எல்லாரும் எனக்கு ஒரு பெரிய உதவி செய்யணும்.ஏங்கிட்ட குடுத்தது போல ஏங்பையன் சாய்ங்காலம்கலெக்‌ஷனுக்கு வரும் போது காச குடுத்த னுப்பி ஒதவணும்ன்னு கைகூப்புனாரு ,

“அப்பிடி கை கூப்புனவர இதுநா வரைக்கும் நாங்க யாரும் எந்த சங்கடமும் படுத்தல, அவரும் எங்கள எந்த சங்கடத்துக்கும் ஆளாக்குனதில்ல,அதுனால ஓடிக்கிட்டு இருக்கு.

”இந்தாங்க சார் இன்னைக்கி ஒரு நா வடைக்கி பதிலு கேக்கு சாப்புட்டுப் பாரு ங்க எனக்கொடுத்தார் கடைக்கார்.

நன்றாக இருந்தது கேக்.கிரீம் இல்லாமல் அதிக இனிப்பு இல்லாமலும் சாப் பிட ருசியாகவும் திகட்டாமலுமாய்/

பரவாயில்லை,இது போலானதை இத்தனை நாளாய் சாப்பிட மறந்து போனோ மே என்கிற லேசான வருத்தம் இருந்தது அந்த நேரம்,

மனதுள் நினைத்ததை கடைக்காரர் எப்பிடி கண்டு கொண்டார் எனத் தெரிய வில்லை.”சார் அப்பிடித்தான் தோணும்,கொஞ்ச நாள் கழிச்சி கேக்குல இருந்து பழைய படிக்கும் வடைக்கு மனசும் நாக்கும் தாவும்,அப்ப எல்லாம் சரியாப் போகும் சார்,மாறி மாறி விருப்பட்டத சாப்புட்டுக்குற வேண்டியதுதான் எல்லாம் நம்ம வச்சிக்கிறதுதான்,,” என்பார் கடைக்காரர்,

பரந்து விரிந்து பஸ் போகும் சாலையின் இடது பக்கமாய் இருந்த ஹோ ட்டலின் அருகாமையாய் அமைந்திருந்த டீக்கடையின் எதிர்த்தாற்ப் போல் இருந்த பஸ்டாப்பை ஒட்டி பெரிதாக இருந்த ஆலமரம் விழுது விட்டு தரை தட்டி நின்று காட்சிப்பட்டது,

இலைகளும் கிளைகளும் காய்களும் கனிகளுமாய் காட்சிப்பட்ட மரத்தின் ஊடு பாவாய் அங்கங்கே இருந்த பறவையின் கூடுகள் இலைகளின் அடர்த் தியை விட கொஞ்சம் கூடுதல் பட்டுத்தெரிந்ததாய்/

கரும் பச்சையும் வெளிர் பச்சை நிறமும் கொண்ட இலைகள் பாசம் பிடித்துப் போயிருந்த தடித்த கிளைகளின் மீது உரசியும் மஞ்சள் பாரித்து உதிர்ந்து ஒட்டுக்கொண்டுமாய் இருந்தன,

ஒட்டிக்கொண்டிருந்ததும் கீழே விழுந்ததுமான இலைகளின் நடுவாயும் பக்க வாட்டயும் கோட்டிழுத்து ஓடிய நரம்புகளில் சில இலைகளுடன் சேர்ந்து புழுவறித்துக்காணப்பட்டதாய் வெளிர்த்தும் தூசி படர்ந்துமாய்/

தூசி படர்ந்து காணப்பட்ட இலைகளில் சிலவற்றில் இருந்து வெளியேறிய புழுக்களை கூடுகளில் இருந்து வெளியேறிய பறவைகள் பிடித்துத் தின்றன, அவை தின்றது போக மிச்சப்பட்ட புழுக்கள் மரத்திலிருந்து மென் பச்சை காட்டி இறங்கிக்கொண்டிருந்த விழுதுகளின் மீது ஊர்ந்து கொண்டிருந்தன.

ஏற்கனவே தரை தொட்டும் மண் வாசனை முகர்ந்தும் அதனுடன் உறவாடி யும்நிலை கொண்ட பருத்த விழுதுகளின் கரம் பற்றி அதை நலம் விசாரித்துச் சென்று கொண்டே தரை தொடும் முயற்சியில் இளம் விழுதுகள்/

இவையாவையும் வேடிக்கை பார்த்தவாறே கூடுதல் பட்ட கூடுகளில் இருந்து விடுபட்டுப்பறக்கும் பறவைகள் பஸ் வருகிற நேரங்களில் கொஞ்சம் கூடுதல் அவசரம் காட்டிப் பறப்பதாய் /

8 Sep 2018

குடிக்க டீயும் ,கடிக்க வடையும்,,,,


 எப்பொழுதும் குடிக்கிற டீதான்.அன்றும் குடித்தான், நன்றாக இருந்தது,

பார்த்துப்பார்த்து பண்ணிப்பண்ணி பதம் பார்த்து இதம் பார்த்து பார்த்து நீரின் கொதிப்பு பார்த்து தேநீரின் அளவு பார்த்து ஸ்டவ்வின் ஜுவாலையை கூட்டி யும் குறைத்துமாய் வைத்தும் பாட்டிலிருந்து கையில் கொட்டிய தேயிலை கொதித்ததும் இறக்கி ஆற்றி சூடு தாக்காமல் மென் சூடாய் கொண்டு வந்து கொடுக்கிற வீட்டு டீயின் ருசிகளை அல்லது அதன் பதத்தை கடைகள் எடு த்துக் கொண்டன பெரும்பாலுமாய் என நினைக்கத்தோணுகிறது,

தலை நிறைந்த பூவும் உச்சி வகிடெடுத்த தலையும் அதில் சிலுப்பிப்பறந்து கொண்டிருக்கிற பக்கவாட்டு முடிகளும் குங்கமும் விபூதிக்கீற்றுமாய் பூசியி ருக்கும் நெற்றியும் தழையத்தழைய காட்டன் புடவை கட்டிக்கொண்டு வரு கிற மனைவியின் பாந்தமும் அழகும் ஈர்த்து கட்டிப்போடும் வீடுகள் தரும் டீக்களை இன்னும் எந்த கடைகளும் தந்து விடவில்லை என்கிற போதும் கடைகளின் டீ பாய்லர்கள் இன்னும் கொதிநிலை கொண்டேதான் இருக்கிற தாய்,

அம்மாக்கள் தந்த சர்க்கரை டீயையும் கருப்பட்டிக்காப்பியையும் குடித்த நாட் களைஇதுபோலான கடைகள் கொஞ்சமாய் மறக்கடித்துப்போய் விடுகிறது  தான்,

”ஸ்ஸீ,,,,குடுக்குறத பேசாம குடிச்சிட்டுப் போகணும்,சும்மா அங்க குடிச்சேன் இங்க குடிச்சேன் ,டீ நல்லா இருந்துச்சி காபி நல்லாயிருந்துச்சின்னு சும்மா கதை சொல்லக்கூடாது” ஆமா என்பாள் மனைவி.

வாஸ்தவம்தானேஅவளை வைத்துக்கொண்டே அவள் கொடுக்கிற டீயில் தண் ணீரின் அளவு கூடி விட்டது,சீனியின் அளவு கூடிப்போனது எனச் சொல்லும் போது அவளுக்கும் மனது கசக்கும்தானே,,?

தேவையும் அவசியமும்தான் எதையும் தீர்மானிக்கிறது போலும்.

மதுரையிலிருந்து வந்து கொண்டிருந்தான்,இடையில் வண்டியை நிறுத்தி ரோட்டோரக்கடையில் டீ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது நண்பர் போன் பண்ணினார்,

எண்பத்திநான்காவது ஆண்டு விழா கொண்டாடப்படும் நாயகனின் பிறந்த நள் இன்று,அவரதுபிறந்ததினக்கொண்டாட்டத்துடன் அவரைப்பற்றிய சின்னதான ஒரு கருத்துரையும் இருக்கிறது,அவசியம் வா,என்ன வேலை எப்படிக் கிடந் தாலும் அப்படியப்படியே போட்டு விட்டு என்றவர் ஏனென்றால் நாம் உண் ணும் அரிசி ஒவ்வொன்றிலும் உழைப்புக்கு தன்னை ஒப்புக் கொடுத்து விட்ட விவசாயியின் பெயருகடுத்து அவரது பெயர் பொரிக்கபட்டிக்கிறது, மறக் காமல் வா,,,என,

அவர் தலையால் சொன்ன அழைப்பை தலையாலேயே ஏற்றுக்கொண்டு வருகிறான் அவர் சொன்ன இடம் நோக்கியும் பிறந்த தின விழாவில் பங்கேற் பவனாயும்/

அவர் சொன்ன இடம் செல்ல இன்னும் ஒரு கிலோ மீட்டர் இருக்கிறது,பத்து டூ ஐந்தின் அலுவலகத்தன அலுப்பை விட இருசக்கரவாகனத்தில் வந்த அலுப்பு உடலை அடித்துப்போட்டு விட ஒருக் குடித்தால் தேவலாம் போலத் தோணி யது,

தேவையும் அவசியமும் மட்டுமல்ல தேவலாம்களும் சேந்தே எதையும் தீர் மானிக்கிறது போலும்,

டீயில் கூடவா அது,,,,?

டீயில் என்ன, பச்சைத்தண்ணீரில் என்றாலும் கூட அதுதானே, அது கிடைக்கா மலும் அதன் அதீதத்தாலும் ஏற்பட்டுப்போகிற சிரமங்களும்.அழிவுகளும் பேரி டர்களும் இழப்புகளும் கொஞ்சமா நஞ்சமா,வீடிழந்து வாசழிந்து வாழ்விழந்து இன்னும் இன்னுமான வாழ்வின் அடிப்படை ஆதாரம் கூட இழந்து நிர்கதி யாய் நிற்க காரணியாகிப் போகிற பச்சைத்தண்ணீர் தேவைக்குக் கிடைத்தால் அமுதம் ,தேவை மீறி ஊருக்குள்ளும் வீடுகளுக்கும் பெருக்கெடுத்து ஓடினால் அதுஅழிவு என சுட்டிக்காட்டி விடுகிறதுதான்,

போகிறபோக்கில் அது சொல்லி விட்டுப் போகிற சொல்லாக்கங்களும் கற்றுத் தந்து விட்டுப்போகிற பாடங்களும் நிறைய நிறையவே என்றார், பக்கத்தில் டீக்குடித்துக்கொண்டிருந்த ஒருவர்/

”வாஸ்தவந்தான அவர் சொல்றதும்.நம்ம அள்ளிக்குடிக்கிற அளவுக்கு ஓடுனா அது தண்ணீரு,அதுவே நம்மள அள்ளிக் கிட்டு போயிச்சுன்னா அது கண்ணீரு தான,,,” எனத்தோன்றியது.

குடிக்க டீ கடிக்க ஏதாவதுகிடைக்குமா எனப்பார்த்த போது தட்டில் வாழைப்பூ வடையை அடுக்கி வைத்திருந்தார்கள்,

கடைக்காரரிடம் சொல்லி விட்டு அவரது அனுமதிக்காய் காத்திருந்த வேளை யில் சொல்கிறார் கடைக்காரர் “என்ன சார் இதுக்குப் போயி எடுத்துச் சாப்பு டுங்க சார் சும்மா” என,

”எல்லாரையும் நாங்க அப்பிடி பூதக் கண்ணாடி போட்ட கண் கொண்டு பாக்கு றதில்ல சார்,ஆள் அம்பு சேனையுன்னு சொல்லுவாங்க இல்ல ,அது போல தான் நாங்களும் ஒரு ஆள நிதானம் பண்ணி வச்சிருப்போம் ,கடைக்கு ஆளு நடந்து வர்ற நிதானத்துலயே கண்டு புடிச்சுருவோம் சார்,இன்னார் இப்பிடி ன்னு,,,,,/சில பேரு மொகத்துலயே எழுதி ஒட்டீருக்கும்,அதுலயும் சில பேரு ரொம்பத்தெளிவாவும் ரொம்ப கள்ளமாவும் வருவான் பாத்துக்கங்க,

”இப்பிடித்தான் போன வாரம் ரொம்ப ஒருத்தரு வந்தாரு,பாக்க கொஞ்சம் ஒங்களப் போலதான் இருந்தாரு பேண்ட் சர்ட் போட்டுக் கிட்டு,ஏதும் டிபார்ட் மெண்ட் ஸ்டாப்போ என்னவோ தெரியல சார். கடைக்கு முன்னாடி வந்து தயங்கி தயங்கி நின்னுக்கிட்டு இருந்தாரு,நானும் வேலை மும்பரத்துல மொதல்லஅவரகவனிக்கல,பிற்பாடுதான்பாத்தாரொம்பநேரமா சங்கடத்தோட நிக்குறது போல இருந்துச்சி,

“என்ன சார் என்ன விஷயமுன்னு கேட்டப்ப ரொம்ப தயங்கித்தயங்கி அழுகு துறது மாதிரி சொன்னாரு,இந்த மாதிரி ரெண்டு வடையும் டீயும் சாப்புட் டுட்டேன்,சாப்புட்டப்பெறகு பாத்தா பையில காசக் காணோம்,வீட்லயே வச்சி ட்டு வந்துட்டேன் போலயிருக்கு,அது கூட ஞாபகமில்லாம சாப்புட்டுட்டேன், இப்ப குடுக்குறதுக்கு கையில காசு இல்ல, நாளைக்கு கொண்டு வந்து குடுத் துர்றேன்,இல்லைன்னா வீடு இங்க இருந்து ரெண்டு கிலோ மீட்டர் தூரத்துல தான்இருக்கு ,போயி எடுத்துக்கிட்டு வந்து குடுத்துர்றேன்னு சொன்னவர யெடைமரிச்சி,,,,அதுக்கேன் சார் இவ்வளவு தயங்குறீங்க, நெஞ்ச நிமித்தி சொல்ல வேண்டியதுதான சார்,நாளைக்கு கொண்டு வந்து தர்றேன்னு,ஒங்கள எனக்கு தெரியும் சார்,ஒங்கள அங்கங்க பாத்துருக்கேன் சார்,ஒங்களப்போல பொது நலத்துக்கு ஓடிக்கிட்டு திரியிறவுங்க இப்பிடி ஒரு டீக்கடை முன்னாடி வந்து தலை குனிஞ்சிக்கிட்டு நிக்கக்கூடாது சார்,

“முன்னாடியே ஒங்களப்பாத்துருந்தா அப்பதயே அனுப்பிச்சிருப்பேனே சார், இப்பப்பாத்தீங்களா ,ஒங்க கண்ணு முன்னாடியே ஒருத்த குடிச்சடீக்கும் வடை க் கும் அப்புறமா தர்றேன்னு போனானே,அவன் எங்களுக்கு தர வேண்டிய பாக்கி ரெண்டாயிரத்துச் சொச்சத்துக்கு மேல இருக்கு ,ஒரு விருதாப்பைய அவ்வளவு பாக்கி வச்சிட்டு எந்த கூச்சம் நாச்சமும் இல்லாம வந்து டீக் குடிச்சிட்டுவடைசாப்டுட்டுப்போறான்,நீங்க ஏன் சார் இதுக்கு போயி இவ்வளவு கூசுறீங்கன்னு சொல்லீட்டு இந்தாங்க சார்ன்னு அவருக்குப் புடிச்ச வாழைப்பூ வடையில ஒரு நாலைஞ்ச எடுத்து பார்சல் கட்டி குடுத்து விட்டேன், போங்க சார்,போயி புள்ள குட்டிகளுக்கு குடுங்கன்னு,,,” ”ஒங்களுக்கா எப்ப காசு குடுக்க ணும்ன்னு தோணுதோ அப்ப குடுங்க சார் போதும்ன்னு/

”இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் நிக்க வச்சிருந்தா அழுதுருப்பாரு போல அவ்வள வுக் கூசிப்போனாரு மனுசன்,இதுதா சார் மத்திய தர வர்க்கத்துக்குன்னு இருக் குற நல்ல விஷயமும் கெட்ட விஷயமும் சார்”/

”அந்த மனுசன் கொணத்துக்கு டீ வடை என்ன ஏங் கடையே கூட அவருக்கு எழுதி வைக்கலாம்,ஆனா அந்தளவுக்கு நான் தனவந்தனும் இல்ல,என்னதான் ஏழ்மையில இருந்தாலும் அவரும் அந்தளவுக்கு தரம் தாழ்ந்தவரும் இல்லை.

,தவுரநாங்களும்ரொம்பகணக்குப்போட்டும்,யெடைபோட்டுப்பாத்தும்யேவாரம் பண்ணீற முடியாது சார்.இது ஒரு அலி பொழப்பு சார்,நாலு வரும் வரும் ரெண்டு போகும், விட்டது ரெண்ட எட்டிப்புடிகுறதுக்குள்ள இன்னும் ரெண்டு சேந்துரும் ,இன்னும் நாலு வரும்,இப்பிடியே வந்த நாலையும் போன ரெண் டையும் எட்டிப்பிடிக்கிரதையும் யேவாரத்தோட யேவரமா சேத்துக்குவோம்/

எல்லாத்தையும் அனுசரிச்சித்தான் நாங்களும் கடை நடத்தி ஆகணும்.என்ன செய்யிறது சொல்லுங்க,அப்பத்தான் நாங்களும் ஓரளவுக்கு நிக்க முடியும். இல்லைன்னா இருக்குற போட்டியில இந்தக்கடைஇல்லைன்னா அந்தக் கடை ன்னு போயிருவான்,அந்தக்கடை இல்லைன்னா இந்தகடைக்கி வந்துருவான், இப்பிடியே தாவிக்கிட்டே திரிவான் என நீளமாக பேசிக்கொண்டு சென்ற அவர் அணிந்திருந்த சட்டையும்,பேண்ட்டும் இப்பொழுது இருக்கிற ட்ரெண்ட் போல் இருந்தது,

எங்குபார்த்தாலும்இது போல் வெளிர்நிற பேண்ட் அணிந்திருந்தவர்கள் காணக் கிடைக்கிறார்கள்.அதற்கு தகுந்த நிறங்களில் அவர்கள் அணிந்திருக்கிற சட் டையும் பார்க்க நன்றாகவே இருக்கிறது,

பக்கத்து ஊர் பஸ்டாண்டின் டீக் கடையில்நின்றிருந்த போது இது போலவே ஒருவரை பார்க்க நேர்ந்தது,வெளிர்க்கலர் பேண்ட்டும்.நவாப்பழநிறக் கலரில் சட்டையும் அணிந்திருந்தார்,பார்ப்பதற்கு கண்களை உறுத்தாமல் நன்றாகவும் பாந்தமாகவும்இருந்தது.சூப்பர்,,,,,சூப்பர்,,,/அதேசூப்பரின் ஜெராக்ஸ் காப்பியாய்  இப்போது இவர் இங்கு/

இவரது ட்ரெஸ் சென்ஸை நினைக்கிற போது கொஞ்சம் இவனது ட்ரெஸ் ஸைப் பார்த்து கூச்சமாக இருந்தது.

அது மட்டும் இல்லை பிள்ளைகளுக்கு இது போலான கலர்களில் ட்ரெஸ் எடுத்துக் கொடுக்கலாம் என நினைக்கிற போது அவர்கள் கொஞ்சம் வேறு பட்டு நிற்கிறார்கள்,

                                                           பாகம் 2

குடிக்க டீ மட்டும் போதாது,கூடவே எதாவது சேர்த்து சாப்பிடலாம் போலிருந் தது, வரிசையாக கண்ணாடிப் பெட்டிக் குள்ளாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கிற வடைகளையும் பஜ்ஜிகளையும் இன்னும் பிற தின் பண்டங்களையும் பார்க்கி றான்,

அதில்வாழைப்பூ வடைகொஞ்சம் நன்றாக இருந்தது,இது போலானவைகளை சாப்பிட்டும் ருசி பார்த்தும் ரொம்பவும் நாட்களாகிப் போனது என திருப்பத் திருப்பி வடையைப்பார்த்துக்கொண்டே சாப்பிட்டான்,

விளைந்து நிற்கிற தாவரத்திலிருந்து பூத்து வந்ததை பிய்த்தெடுத்தும் தரம் பார்த்து பிரித்தும் சேர்மானங்கள் சேர்த்து தின்பண்டமாக மாற்றுவது ஒரு பெரிய கலையும் வித்தையும்தான்,

இதை யார் சொல்லி யார் கற்றுக்கொண்டார்கள்,யார் யார் யாருக்கு முதலில் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்,யார் மூலம் யாருக்குத்தெரிய வந்து கடைகடைக்கு வட்டம்தட்டி போட்டு வியாபாரம் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள் என்பது ஆராய்ச்சிக் குரிய விசயமே என்கிற நினைப்புடன் டீ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது எங்காவது உட்கார்ந்து சாப்பிட்டால் நன்றாக இருக்கும் போலத் தோணியது.

இவ்வளவு பெரிய கடை வைத்திருப்பவர்கள் இவ்வளவு யேவாரம் செய்பவ ர்கள் உடகார ஏதாவது சௌகரியம் பண்ணி வைத்திருக்கக்கூடாதா?

பக்கத்துக் கடையில் சோபா ஒன்றை வெளியில் கிடத்தியிருந்தார்கள்.சோபா ரிப்பேர்க்கடையில் அப்படித்தானே கிடக்க முடியும்.அதுவன்றி வேறெப்படி இருந்து விட முடியும்?

அதில் போய் உட்காரலாமா?, அனுமதிப்பார்களா..?,அனுமதிக்கா விட்டால் கூட பரவாயில்லை,திட்டாமல் இருந்தால் சரி,

போடப்பட்டிருந்த சோபாவின் உள்ளும் புறமுமாய் பிய்ந்து தொங்கிய நார்க ளும் பஞ்சுகளும் மெல்லென வீசுகிறகாற்றில் ஆடிக்கொண்டிருந்தது, ஆடிக் கொண்டிருந்த பஞ்சுகளில் கொஞ்சம்,கொஞ்சம் பிய்ந்து அங்கங்கே பறந்தும் தரை முழுவதும் பாவியுமாய் தெரிந்தது. வெண்பனி போர்த்திய தரையாய் அந்தக்கடையின் முன் வெளியும் மனிதர்கள் டீக்கிளாஸீடன் நின்றிருந்த இடமாய் டீக்கடையின் முன் வெளியுமாய் பட்டுத் தெரிந்தது,

இதை கவனித்துக்கொண்டிந்த வேளையில்தான் இரு சக்கர வாகனத்தில் இரண்டு பேர் வந்து இறங்கினார்கள்,

அவர்கல் இறங்கி இரு சக்கர வாகனத்தை நிறுத்திய இடம் ஒரு ஒற்றைக் கொன்றை மரமாக இருந்தது,

அந்த மரத்தின் பெயர் இவனுக்கு சரியாகதெரியவில்லை,ஆனால் இவன் அதற்கு வைத்தபெயர் அதுவாகிப்போனது,

மரம் நிறைந்து பூத்திருந்த மஞ்சள் நிற மலர்களும் இளம் பச்சையும் கரும் பச்சையுமாயும் பழுத்து மஞ்சள் பாரித்திருந்த இலைகளும் காய்த்துத் தொங்கி ய காய்களும் மரத்தின் அடர்த்திக்கு அழகு சேர்த்ததாய் காணப்பட்டது,

அள்ளி பூ வைத்து சுற்றி கோலமிட்டு நகையாடும் மங்கையர் கூட்டத்திற்கு இணை நான் என மரம் அந்நேரம் சப்தமிட்டுச் சொன்னதாய் கேட்டது.

கேட்ட அசரீரியின் அதிர்வலைகள் அடங்கும் முன்னாய் வேகம் கொண்ட பறவைகள் இரண்டு ஒன்றன் பின் ஒன்றாய் பறந்து சென்றன,

ஜோடிப் பறவைகளாய் இருக்க வேண்டும்.மனங்கொண்ட காதலின் களியாட்ட ங்களின் மிச்சங்களை வானில் பறந்து தொடரும் போலும் என நினைத்துக் கொண்டிருந்த வேளையாய் அவர்கள் வண்டியை நிறுத்தி விட்டு வந்தார்கள்.

அப்பாவும் பெண்ணுமாக இருக்க வேண்டும் போல.

அப்பா ஊதாக்கலரில் கட்டம் போட்ட கைலியும் ஏதோ ஒரு கட்சியின் பெயர் தாங்கிய பனியனுமாய் அணிந்திருந்தார்,

”வீட்ல வேற சட்டை இல்லைண்ணே ,அதான் அவசரத்துக்கு இத எடுத்துப் போட்டுக்கிட்டு வந்தேன், மத்தபடி எனக்கும் இந்தக்கட்சிக்கும் சம்பந்தமில்  லை ,ஏங் தம்பி இதுல இருக்கான்.மத்தபடி,,,என ச்சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் வண்டியை நிறுத்தும் போது அவருக்குஅருகில்நின்றுகொண்டிருந்தவரிடம்./

”நல்லவேளையாவீட்லஇதாவது இருந்துச்சேன்னுநெனைக்க வேண்டியிருக் குது. பலசமயங்கள்லபல விசயங்கள அப்பிடித்தான் நெனைச்சி ஆறுதல் பட்டு க்கிற வேண்டியதிருக்கு, என்கிற பதில் சொல்லை உதிர்த்த அவரின் சொல் தாண்டி கடைக்குபோய் இரண்டிரண்டு வடைகளும், பஜ்ஜிகளும் வாங்கிய 
மூன்று தட்டுகளுடன் வருகிறார்,

மகளிடம் கொடுக்கையில் அப்பாவின் தட்டிலிருந்த பஜ்ஜி ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டு வடை ஒன்றை வைக்கிறாள்.

”எட்டாவது படிக்கிறா இவ ஏழாவதுல ஒரு வருசம் பெயிலாகிப் போனா அது னால படிக்கிற வகுப்ப விட வயசுகொஞ்சம் கூடுதலா ஆகித் தெரியும் பாக்கு றதுக்கு” என்றார்,

”எனக்குஆம்பளப்புள்ளகெடையாது,ரெண்டும்பொண்ணுங்கதான்.ரெண்டையும் வசதியாவச்சிப்பாத்துக்குறதுக்குதோதுஇல்லைன்னாக்கூடஅவுங்கள முடிஞ்ச அளவுக்குபாத்துக்குறேன்,நல்லாவளக்குறேன்,பெரும்பாலுமாரெண்டுபுள்ளைங் களையும் எங்க போனாலும் கூடவே கூட்டிக்கிட்டு போவேன் பள்ளிக்கொடம் நேரம் படிப்பு நேரம் தவிர்த்து,,/

”இதுல பாருங்க சின்னவளுக்கு அப்பிடி வீட்ட விட்டு வெளியேறி வர்றதுல விருப்பம்இருக்காது,பெரியவ இவ,இவ நான் கூப்புட்ட ஒடனே வந்துருவா, என்ன வேலை கெடந்தாலும் அது எப்பிடி இருந்தாலும் சரி,போட்டது போட்ட படி ஓடிவந்துருவா,ஏங் பொண்டாட்டி கூட வைவா,ஏங் இப்பிடி அவள எங்க போனாலும்கூடவேகூட்டிக்கிட்டுதிரியிறீங்க,நாளைக்குஇன்னொருத்தன்வீட்டு
க்குப் போறவ,நீங்க வாட்டுக்கு ஆம்பளப் பயலப்போல இப்பிடி கூப்புட்டுக் கிட்டுதிரிஞ்சிங்கின்னாபாக்குறவங்கநாலுவிதமாஎன்னத்தையாவதுபேசீறப் போறாங்க பாத்துங்கம்பா,

”நானும்அவபேச்சுக்கு ஒண்ணும் பெரிசா மறுத்துப் பேசீறதில்ல.அதே நேரத் துல அவ பேச்ச தட்டியும் விட்டுறதில்ல,

”எங்க கூட்டிக்கிட்டு போயிற போறேன் அவள சொல்லு ,டவுனுக்கு போகும் போது இல்லை கடைக்குப்போகும் போது இல்ல தோட்டத்துக்கு ப்போகும் போதுகூட்டிக்கிட்டிப் போறேன்,வீட்ல ஆம்பளப்புள்ள இல்லாததுனால அவள முடிஞ்சவரைக்கும் ஆம்பளப்புள்ள போல வளக்கணுமுன்னு ஆசை எனக்கு, சின்ன மகளப் போல தைரியம் இல்லாம இருக்காம இவளாவது நல்ல தைரி யமா வரட்டும்,அத விட்டுட்டுவீட்டுக்குள்ளயேபூட்டி வச்சிக்கிட்டு இருக்கணு முன்னு நெனைக்காத. இப்ப ராத்திரி வேளைகள்ல கூட தனியா டவுனுக்கு வண்டியில போயிட்டு வந்துட்டா,கடைகளுக்குப்போறா,வர்றா நாலு பேரு கூட பேசி பழகக்கத்துக்கிட்டா, பொது யெடங்கள்ல கொஞ்சம் நெளிவு சுழி வான பழக்கம் வந்துருச்சி, அப்பிடி இருக்குறவளப் போயி காத்தக்கட்டி அடை ச்சி வச்ச மாதிரி விட்டுக்குள்ளேயே பள்ளிக்கூடம்,பள்ளிகூடம் விட்டா வீடுன் னு மட்டும் அடைச்சி வச்சா எப்பிடி? என்பான் அவள் மனைவியின் பேச்சுக்கு பதில் பேச்சாக/

இப்போது ஆளுக்கு ஒரு வடையையும் பஜ்ஜியையும் பிய்த்து தட்டிலிருந்த சட்னி தோய்த்து சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்பாக்காரர் கட்டியிருந்த கட்டம் போட்ட ஊதாக்கலர் கைலியில் இருந்த மஞ்சள் கோடு கொஞ்சம் தூக்கல் காட்டிகண்ணை உறுத்தியது.

மகள் உடுத்தியிருந்த இளம் சிவப்புக்கலர் சுடிதார் பார்க்க அழகாக இருந்தது,

தோய்த்துச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த சட்னியில் காரம் அதிகம் என்று சொன் னவள் இரு சக்கரவாகனத்தில் இருக்கிற தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்து தண்ணீர் குடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

அப்பொழுது ஒற்றைக்கொன்றை மரத்திலிருந்து உதிர்ந்த கொன்றை பூ ஒன்று அவள் மீது மென்மையாய் விழுந்து சென்றதாக,,,,/

4 Sep 2018

பச்சை மருந்து,,,,

ரயில்வே பாலத்திற்கு கீழ் இருக்கும் ஆஸ்பத்திரியில்தான் யவனா அக்கா வின் கணவரை சேர்த்திருப்பதாகச் சொன்னார்கள், அவரது உடம்புக்கு என்ன நோய் ,என்ன திடீரென்று ஆஸ்பத்திரியில் சேர்க்கிற அளவிற்கு என அந்தத் தெருக்காரர்கள் எல்லோரும் கேள்வி மேல் கேள்வியாக கேட்டுக் கொண்டு தான் இருந்தார்கள்,

என்ன வந்துறப்போகுது அவரு ஒடம்புக்குன்னு பெரிசா,,,?அட போங்கப்பா, நீங்க வாட்டுக்குப்போயி அவுங்கவுங்க வேலையப்பாருங்க,ரெண்டு நாளை யில அவன் வாட்டுக்கு ஆஸ்பத்திரியில இருந்து நடந்தே வீட்டுக்கு வந்துரு வான் எனச்சொன்ன அடுத்த தெருக்காரர் அவரது நடை பயிற்சியில் கூட்டாளி,

வெயிலோ,மழையோ,காற்றோ,பனியோ,,,,எதுவாயிருந்தாலும்அவர்களது நடை பயிற்சி நின்று இவன் கேள்விப்பட்டதே இல்லை,அப்படி நிற்க வேண்டுமா னால் சிறப்புக்காவல் படை வந்து தடுத்து நிறுத்தினால்தான் உண்டு,அப்பொ ழுது கூட நிற்பார்களா என்பது சந்தேகமே/

அந்தளவிற்கு நடையின் மீது அவர்களுக்கு ஆர்வம் என்றில்லை என்ற போ தும் கூட வயதில் மூத்தவர்களாகவும் மனம் ஒத்த ஒற்றை அலையுடனும் பெரிதாய் எதுவும் கருத்து முரண்பாடுகளில் சிக்கிக்கொள்ளாமலிருந்த அவர் கள்ஐந்து பேருமாய் நடை பயிற்சிக்கு கிளம்பி விடுவார்கள் தினசரி காலை யிலும் மாலையிலுமாக.

அவர்கள் அப்படி கிளம்பும் முன்பாய் சந்தித்துக்கொள்கிற இடமாய் டிப்போ அருகில் இருக்கும் டீக்கடையை வைத்திருந்தார்கள்,

டீக்கடைக்காரர்இவர்கள்ஐவரையும்பார்த்தவுடன் டீ போட்டுவிடுவான், டீதான் வேணாமுன்னு சொன்னேன்ல என அந்த ஐவரில் வழக்கமாய் பிகுப்பண்ணிக் கொள்கிற அவரிடம் சும்மாக்குடிங்க சார் ,நான் ஒண்ணும் ஒங்ககிட்ட குடிச்ச டீக்கு ஒடனே காசு வேணுமுன்னு கேக்க மாட்டேன், நீங்க எப்ப விரும்புறீங் களே அப்பக்குடுத்தாப் போதும்,இல்லை குடுக்காட்டிக்கூடயும் பரவாயில்ல, நான் ஒங்க கிட்ட அத எப்பிடி வாங்கணுமோ வாங்கிக்கிறேன் என்பான்,

எப்பிடி வாங்குவ நான் குடுக்காம போடா போடா போக்கத்த பையலே,,, என் பார் சிரித்துக்கொண்டே ,என்ன சார் இவ்வளவு சகஜமா அவன் கிட்ட வாதா டுறீங்க,அவன் என்ன ஒங்களுக்கு சொந்தமா எனக்கேட்கும் போது இல்லை சார் சொந்தமில்லாத சொந்தம் அவன்.கிட்டத்தட்ட ஏங் புள்ளையப்போல அவன் என்பார்.

ஏங் வீட்டுல இருந்து நாலாவது வீட்டுலதான் குடியிருக்கான்.

நான் பெரிய வீட்டுக்காரன் அவன் சாதாரணடீக்கடைக்காரங்குற ஏற்ற தாழ் வான பார்வை அவன்கிட்ட எப்பயும் இருந்துக்கிட்டே இருக்கும், நான் அது போல அவனை நெனைக்கிறேனோ இல்லையோ அவன் அந்த மாதிரி நெனைச்சிக்கிட்டு ஒரு தூரத்த வைச்சிக்கிட்டே இருப்பான்,

நானும்அவன்கிட்ட நெருங்குறதுக்கு ரொம்பமுயற்சி பண்ணிப்பாத்துதோத்துக் கூடப்போயிட்டேன்,தலையால தண்ணி குடிச்சும் கூட அவன ஈர்க்க என்னால முடியல.

அவனா நெருங்கி வந்தான் ஒரு நாளன்னைக்கி,என்னடா இது என்னைக்கும் இல்லாத திருநாளா இப்பிடி வர்றானேன்னு பாத்தா நேரா ஏங்வீட்டு வேப்ப மரத்த குறிவச்சவனா வந்துகிட்டு இருக்கான்,

வந்தவன் நேரா ஏங்கிட்ட வந்து மொகத்தக்கூட நிமிந்து பாக்காம சார் நான் வாங்கீருக்குறஆட்டுக்குட்டிக்குபசியாத்தகொஞ்சம்வேப்பங்கொழை வேணும் னான்.

சரிஅத கேக்க ஏண்டா இவ்வளவுதயங்குற,ஒடிச்சிட்டுப்போ,வேப்பங்கொழை இல்ல வேப்ப மரத்துல பாதியக்கூட வெட்டிக்கொண்டு போ,ஆனா ஒரு சின்ன கண்டிசன். அந்த ஆட்டுக்குட்டிய மட்டும் ஏங் கண்ணுல காட்டு போதும்ன்னு நான் சொன்னத கேட்டவன் மல மளன்னு மரத்துல ஏறி கைக்கு பக்கத்துல இருக்குற கொப்புகள்லயிருந்து வேப்பகொழைகளப்பறிச்சவன் பறிச்ச கொழை கள மரத்துக்கு கீழயே போட்டுட்டு போயி ஆட்டுக்குட்டிய கூப்புட்டுக்கிட்டு வந்தான்,எனக்கும் அவனுக்கும் ஊடால ஒரு பாலமா இருந்து எங்க ரெண்டு பேரையும் யெணைச்சி வச்சது அந்த ஆட்டுக்குட்டிதான்,அது இல்லைன்னா இந்நேரம் அவன் அவன் தெசையில நான் ஏங் தெசையிலன்னு இருப்போம் அவுங்கவுங்க வேலைப்பாத்துக்கிட்டு என்பார்,

அப்படி வெதைப்போட்ட ஒறவுதான் இப்ப இவ்வளவுதூரம் அவனையும் என்னையும் கயிறு போட்டு கட்டி வச்சிருக்கு,அந்த கயித்துல இருந்து வர்ற பேச்சுகதான் இத்தனையும் என்பார் கூடவே ,,/

ஏங் நண்பனுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது ,அவனுக்கு ஒடம்புல பெரிசா ஒண்ணும் வியாதியெல்லாம் இல்ல,கொஞ்சம் சுகர் இருக்கு அவ்வளவுதான்,

அதக்கொறக்கத்தான் நடையா நடக்குறான் பாவம் கெடந்து,என்ன நடந்து என்ன செய்ய,இருக்குறது அப்பிடியேதான் இருக்கு, கொறையவா போகுது, இருந்தாலும் ஒரு நப்பாசையில நடக்குறான்,வேண்டாம் ஒரு அளவுக்கு மேல நடைன்னு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டேங்குறான்,

இப்பிடித்தான் போன மாசத்துல ஒரு நாளையில வாக்கிங்க் போயிட்டு வரும் போது ஆர்வக்கோளாறு ஏற்பட்டவன் போல நீங்களெல்லாம் வீட்டுக்குப் போ ங்க, நான் இன்னும் கொஞ்ச தூரம் போயிட்டு வர்றேன்னு போனவன் போன யெடத்துல தளர்ச்சியும் அயர்ச்சியும் தாங்காம கண்ணக்கட்டிக்கிட்டு வர மயங்கி விழுந்துட்டான்,

நல்லவேளை அந்த வழியில் போய்க்கிட்டு இருந்த ஒருத்தன் இவர் மொகத் துல தண்ணியடிச்சி எழுப்பி கூட்டிக்கிட்டு வந்துருக்கான்.

அது போல ஆர்வக்கோளாறுல ஏதாவது பண்ணீருவான்,அப்புறமாப்போட்டு முழிப்பான்.இதுதான் அவன் அன்றாடம் பாத்துக்கங்க,

இப்பக்கூட நாங்களெல்லாம் வேணாம் வேணாமுன்னு சொல்லச்சொல்ல சிகரெட்ட ஊதி ஊதி தள்ளுனதுக்கு கைமேல் பழனா இப்ப ஆஸ்பத்திரிக்கு போயி கெடக்கான் என்பார்,

”நேத்து சாய்ங்காலம் ஏங்கூட வாக்கிங் வந்தானே”,

காலையில் டிப்போவில் பால் வாங்கிக்கொண்டிருக்கும் போது சொன்னார் அவரது வாக்கிங் பிரண்ட்/

ராத்திரி படுக்க போறதுக்கு முன்னாடி சிகரெட்குடிச்சானாம்,அவன் வீட்டம்மா வும் அவன்கிட்டகால்லவிழுந்துகேக்காத கொறையாவும் பேசுற விதமாவும் பேசிப் பாத்துட்டாங்களாம்,அவனும் சிகரெட் பிடிக்குறத விடுறது போல இல்லையாம்,

“அந்த சனியன் பிடிச்ச கருமத்த எந் நேரமும் வெரலிடுக்குல சொருகிக்கிட்டே திரியாட்டி என்னாவாம்,கழுதை கொஞ்சம் அங்கிட்டு தூக்கிப்போட்டா என்ன செய்யுதுங்குற வீட்டம்மா பேச்ச கேக்கவே மாட்டாரு,அந்தம்மாவுக்கு என்ன வருத்தம்ன்னாஅவருக்குஒடம்புக்குஏதாவதுஒண்ணு ஆகிப்போகுமோ,அப்பிடி ஆகிப்போனா நம்மதான தூக்கிச் சொமக்கணுமுன்னு வருத்தம்.

”ராத்திரி சிகரெட்டுப்புடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி சப்புட்டுருக்கான், பொங்கலோ, தோசையோன்னு சொன்னாங்க,ஆங் பொங்கலுதான்,பச்சரி சாதம், கூடவே, பாசிப பருப்பு முந்திரி,கிஸ் முஸ்ஸீன்னு சேர்மானம் வேற,ரொம்ப நாள் கழிச்சி பொங்கல் சமைச்சதால இன்னும் கொஞ்சம் வையி,இன்னும் கொஞ் சம்வையின்னுகேட்டு வாங்கி சாப்புட்டுருக்கான்,

“நெறைஞ்சி இருந்த வயிறோட போயி சிகரெட்டக் குடிச்சிருக்கான், சாப்புடுற துக்கு முன்னாடி அப்பத்தான் ஒரு சிகரெட்ட வேற குடிச்சிருக்கான், அப்புறம் சாப்புட்டு முடிச்ச கையோட சிகரெட்ட குடிக்கவும் ஒரு மாதிரியா ஆயிப் போயிருக்கு ஒடம்புக்கு,இது போலான நேரங்கள்ல வந்து படுத்துருவா னாம், படுத்தகொஞ்சநேரத்துலசரியாப்போகுமாம் ஒடம்புக்கு,ஆனா அன்னைக்கி எவ்வளவோ நேரம் கழிச்சும் சரியாகலையாம்.ரொம்ப அவஸ்தப் பட்டுக்கிட்டே இருந்துருக்கான்,

தூங்கிப்போன அவன் வீட்டம்மா தற்செயலா பாத்ரூம் போறதுக்காக எந்திரி ச்சவுங்க இவன் படுற அவஸ்தையப் பாத்துட்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு போவோ ம்ன்னுசொன்னப்பக்கூடஇல்லைபாத்துக்கிருவம்சரியாயிரும்ன்னுதான்சொல்லீருக்கான்,ஆனா அவன் சொன்ன நேரத்துல இருந்து நேரம் ஆக ஆக அவனு க்கு ஒடம்பு தொந்தரவு கூடிருக்குதே ஒழிய கொறையக்காணோம், சரின்னு அப்பிடியே ஆஸ்பத்திரிக்கு தூக்கீட்டு போயிருக்காங்க ,புள்ளைங்கள பக்கத்து வீட்டுல விட்டுட்டு/

ராத்திரிக்குகௌவர்மெண்ட் ஆஸ்பத்திரியில காட்டீட்டு காலையில கொண்டு போயி பாலத்துக்கு கீழ இருக்குற தனியாரு ஆஸ்பத்திரியில சேத்துருக்காங்க என்றார்,

யவனாக்கா பாக்குறதுக்கு கொஞ்சம் அழகாகவும் பூசுனாபுலயும் இருக்கு ற தால அவளுக்கு அந்தப்பெயர் பொருத்தந்தான் என்பார்கள் தெருவில்/

இலை விட்டு பூத்து காய்த்த மரம் மண் பிளந்து துளிர்த்து வளர்ந்து கிளை த்து நிலைத்து தன் ஆகுருதி காட்டி இலையும் பூவும் பிஞ்சும் காயும் கனியு மாய் நிற்பது போல் நின்றாள் தன் நிலை காட்டி/

யவனாக்காவிற்கு சினிமா பாடல்கள் என்றால் உயிர்,வீட்டில் ஏதாவது பாட்டைமுனகிக்கொண்டேதான் இருப்பாள், அவளது கணவன் கூட வைவது ண்டு ஏன் இப்பிடி வீட்டுக்குள்ள பஜனை பாடுறது போல எந்நேரமும் பாட்டுப் பாடிக்கிட்டே திரியிற,அப்பிடி பாடணுமுன்னு ஆசை இருந்தா தனியா ஒரு நேரம் ஒதுக்கி பாடி முடிச்சிட்டு வந்து வேலையப்பாரு என்கிற கணவனின் சொல்லுக்கு பதில் சொல்லாக நீங்க மட்டும் செல்போன் கொள்ளாத அளவுக்கு பாட்டா நெறைச்சி வச்சிருக்குறீங்க, அதுவும் ஒங்க வயசுக்குத் தகுந்தது போலயா வச்சிருக்குறீங்க,என்னமோ வயசுப்பசங்க போல வெறும் காதல் பாட்டாவுல்ல வச்சிருக்கீங்க,என்பாள்,

”வயசுக்கும் காதல் பாட்டுக்கேக்குறதுக்கும் என்ன சம்பந்தம் சொல்லு,,,” என் பார் யவனாக்காவின் கணவர்,

நீ மட்டும் ஓங்வயசுக்குத்தகுந்தாப்புலயா சேலைகள கட்டிக்கிற,,,?என்னமோ இப்பத்தான் கல்யாணம் ஆன புதுப் பொண்ணு போலயில்ல உடுத்திக்கிட்டுத் திரியிற,,,என மாறி மாறி ஒருவரை ஒருவர் பரஸ்பரமாய் சொல்லிக்கொள்கிற சமயங்களின் ஏதாவது ஒரு நாட்களில் ஜீன்ஸ் பேண்ட டீ சர்ட்டுடன் யவனா க்காவின் கணவரும் சுடிதார் பளபளக்கிற சேலையுடன் யவனாக்காவுமாய் சேர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டு அவரது செல் போனில் பாட்டைப் போட்டு கேட்டு ரசித்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

தோளுக்குமேல் வளர்ந்து நிற்கிற பிள்ளைகள் இருவரும் தலையில் அடித்துக் கொண்டு சிரித்துக்கொள்வார்கள்.ஒங்க அலும்புக்கு ஒரு அளவே இல்லையா என்பது போல,/

பரஸ்பரம் அதுபோலான ரசிப்பும் வாழ்க்கை தேட்டங்களும் அவர்களிடம் நிறைந்து குடி கொண்டிருந்த நாட்களின் நகர்வொன்றில்தான் யவனாக்காவின் கணவரை ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்திருப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

26 Aug 2018

ஊசி மருந்தும் ,தேங்காய்ச்சில்லும்,,,,,

சுந்தரியக்காவின் கணவருக்கு உடல் நிலை சரியில்லை என ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்திருப்பதாகச் சொன்னார்கள்,

என்ன பைய ஒடம்பு இதுண்ணே,காலையில நல்லாயிருக்கு சாயங்காலத்துக் கு ஒரு மாதிரி ஆகிப்போகுது எனச்சொல்லும் சுந்தரியக்காவின் கணவரிடம் சொல்லுவதுண்டு இவன் அடிக்கடியும் எப்பொழுதாவதுமாய்./

அது இல்லண்ணே யாருக்கு நாப்பதைக்கடந்த யாருக்கு ஒடம்பு நல்லாயிருக் குன்னுசொல்றீங்க,,?சின்னதானதலைவலியிலயிருந்து பெருசான இதய நோயி, சக்கரை,,, இன்னும் சில பேருக்கு கேன்சருன்னு இருந்துக்கிட்டுதான இருக்கு/

அது கூட நாப்பதுக்கு மேலதான்னு வச்சாக்கூட இப்ப சின்ன வயசுப்புள்ளை களுக்குக்கூட ஏதாவது பெரிசா நோயி வருதுன்னா பாத்துக்கங்கங்ளேன், அது வும் சரி பண்ன முடியாத அளவுக்கா வர்றது?

வருசமெல்லாம்அந்தப்புள்ளைய ஆஸ்பத்திரிமருந்து மாத்திரைடாக்டருன்னு கூட்டிக்கிட்டு அலையவே நேரம் சரியா இருக்கும் இல்லையா,,,?

நாமல்லாம் சின்ன வயசா இருக்கும் போது மூக்கு ஒழுகிக்கிட்டு திரியாத புள்ளைங்கள பாக்குறது அபூர்வம்,

வெளையாடும் போது கீழ விழுந்து கைகாலெல்லாம் சிராய்ப்பு ஏற்பட்டு ரத்தக்காயம் ஆகாத புள்ளைங்க கிட்டத்தட்ட இருக்கமாட்டாங்க,

அது போல தைரியமானப்பயலுக,சமயத்துல பொண்ணுங்க கூடத்தான் மரத்துல ஏறி அங்கயிருந்து தவறி விழுந்து ஒண்ணும் ஆகாம பொழசிக்கிட் டது இல்லையா,இப்பத்தான வீட்டுக்குள்ல நடக்கும் போது தவறி கால் யெடறி கீழ விழுந்து கை கால் ஒடிஞ்சி போங்குறாங்க,எலும்பு டாக்டருங்குறாங்க, ஆபரேஷன்ன்றாங்க,பிளேட்வச்சிதைக்கணுங்குறாங்க,பிஸியோதெரபின்றாங்க, அப்ப இதெல்லாம் ஏது,,,?

என்ன கர்மமோ கேட்டா கால முன்னேற்றம்,நல்ல சாப்பாடு ,சத்தான உணவு பிஸிக்கல்அண்ட்மெண்டலியானபிட்டோடஇருக்காங்கன்றாங்க,சராசரிஆயுள் கூடிக்குதுன்னு சொல்றாங்க,

ஆனா காலியில் படுத்து எந்திரிக்கும் போது இருக்குற ஒடல் நெலை சாயங்காலத்துல வேற மாதிரி இருக்கு,என்னன்னு சொல்லண்ணே என்கிறார் சுந்தரியக்காவின் கணவர்,

இத்தனைக்கும்அப்பயெல்லாம்வெறும்கம்பங்கஞ்சிகூழுதானண்ணே,நெல்லுச் சோறுங்குறதுயாராவது வசதியான வீட்டுலதான்,அது போல இட்லி தோசைங் குறதும்,கறிக்கொழம்புங்குறதும் ஏதாவதுபண்டிகைநாளைகள்லதானண்ணே, இப்பவாரம் வாரம் கறிக்கொழம்பு,டெய்லி இட்லி தோசை தான்,நெல்லுச் சோறு தான்.கம்பங் கஞ்சி ,கூழுங்குறதெல்லாம் பழசாகி காணமலேயே போயி ருச்சி,

அதுக்குத்தகுந்தாப்புல இப்ப நோய்களும் பெருகிப்போச்சி,என்னனெமோ பேர் தெரியாதநோயெல்லாம் சொல்றாங்க,,,,,,,என இன்று காலையில் பேசும் போது இவனிடம் பேசி விட்டு வேலைக்குப்போனவர்தான் இரவு ஆஸ்பத் திரியில் இருக்கிறார் என்கிறார்கள்,

தனசரி தவறாத வாக்கிங்,எக்ஸர்சை யோகா சமயாசமயத்தில் சைக்கிளிங்க்,,, என வைத்துக்கொண்டிருந்தவர் திடீரென எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டார் ஒரு ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்பாக.

என்னவெனத்தெரியவில்லை,ஏதோ ஒரு மனவீம்பு போல அவரிடம் புகுந்து கொண்டு விளையாடிய வீராப்பு அவரை ஒன்றும் செய்யவிடாமல் தடுத்தது,

இருக்கட்டும்அதனால்என்னஎன்பது போல் மிகவும் தைரியமாகவும் ஒலட்டல் இல்லாமலும் ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார் வாழ்க்கையை,

எண்ணண்னே இப்பிடி விட்டுங்களே தினசரியான வாக்கிங்கையும் எக்ஸர்சை ஸையும்,,,,,எனக் கேட்டபோது அடவிடுங்கண்ணே,,,,நம்ம ஒண்ணும் கோடி வருசம் வாழ்ந்துறப்போறதில்ல,ஆனா இருக்குறது வரைக்கும் எந்தத்தொந்த ரவும் இல்லாம அடுத்தவுங்களுக்கு யெடஞ்சல் குடுக்காம குறிப்பா பெரிசா நோயின்னு ஏதும் படுத்துறாம அப்பிடியே கௌரவமா போயிரணுமுண்ணே.,, அதுக்காகத்தான் இத்தனையையும் செஞ்சிக்கிடு வந்துக்கிட்டிருந்தேன்,

அதெல்லாம் கரெக்டா செஞ்சிக்கிட்டு வந்துக்கிட்டிருந்த நாட்கள்லயும், உணவு கட்டுப்பாடு,மனசுக்கட்டுப்பாடுன்னு இருந்துக்கிட்டு வந்த நாட்களுக்கு ஊடால ஒரு நாள் போயி சுகர் டெஸ்ட் எடுத்துப்பாத்தப்ப யெரநூறுக்கும் மேல காட்டு ச்சி, என்னடா இது இத்தனயும் பண்ணி வம்பாடுபட்டது இந்த யெரநூறுக்கும் மேலங்குறதப்பாக்கத்தானா,,,?காலக்கொடுமைன்னு அன்னைக்கோட தலை முழு குனதுதான் இந்ததுகளெல்லாத்தையும்.

அன்னையிலஇருந்து இன்னைக்குவரைக்கும்எல்லாத்தையும் நிறுத்தீட்டேன், எதுவும்செய்யிறதில்ல,வெறுத்துப்போச்சி,இருக்கௌர வரைக்கும் இருப்போ ம்ங்குறமுடிவோட இருக்கேன்,,,,எனச்சொன்னவர் திடீரென ஆஸ்பத்திரியில் இருக் கிறார் எனச்சொன்னால் கொஞ்சம் சங்கடமாகவே இருக்கிறது,

ஒரெட்டுப்போய்பார்த்து விட்டு வர வேண்டும்.

அவருக்காக இல்லாவிட்டலும் கூட சுந்தரியக்காவிற்க்காவும் அவரது பிள்ளை களுக்காவும் கண்டிப்பாக போய் பார்த்து விட்டு வர வேண்டும்.

எப்பொழுது போவது எப்படிப் போவது என்பது கொஞ்சம் திகட்டாலாய் இருக் கிறது,ஆபீஸிலிருந்து வீடுவர ஆறை அல்லது ஏழு மணீயாகிப்போகிறது,ஐந்து மணி அல்லது ஐந்தரை மணிக்கு அலுவலகம் முடிந்த பின் கிளம்பினாலும் கூட எப்படியும் ஒரு மணிநேரமாகிப்போகிறது,கொஞ்சம் விரைவு காட்டி வந் தால் முக்கால் மணி நேரத்தில் வந்துவிடலாம்,

சில நாட்களில் முக்கால் மணி சில நாட்களில் ஒரு மணி என்பது இவனுக்கு கண் கூடு,

பணி முடிந்து போகிற மாலை வேளைதானே கொஞ்சம் ரிலாக்ஸாக போய்க் கொள்ளலாம் என கொஞ்சம் பெராக்குப்பாத்துக்கொண்டு வருவான்,

பெராக்குப்பார்ப்பதும் இரு சக்கர வாகனத்தில் சுற்றுவதும் கொஞ்சம் மனம் பிடித்த செயலாகவே இவனுள் வேர் ஊன்றியிருந்தது,

ஊன்றிய வேரை பிடுங்க வேண்டாம் என வெளியூருக்கு பணி மாறுதல் ஆன போது கூட இரு சக்கர வாகனத்தில் போய் வந்தான்,

இரு வாகனத்தின் ஓட்ட நேர தாமதம்தானே தவிர்த்து வேறென்றுமில்லை.

இன்று மாலை கொஞ்சம் சீக்கிரம் வர முயற்சி செய்வோம்.வந்த பின் மனை வியுடன் போய் விட்டு வரவேண்டும்.

போகவேண்டுமானால் வெறும் கையோடு போக முடியாது, ஏதாவது வாங்கிப் போக வேண்டும்.ஒரு பன் பாக்கெட்டாவது வாங்கிபோக வேண்டும்,

பழம் அது இது என வாங்கினால் விற்கிற விலைவாசியில் காசு கையை மீறி போய்விடும்,

வேண்டாம் போகிற போக்கில் பெரியண்ணன் கடையில் ஒரு பிரெட் பாக்கெட் வாங்கிக்கொண்டு போகலாம், அதென்றால் கொஞ்சம் பழம் வாங்குற அளவு செலவு பிடிக்காது,

மேலும் பன் பாக்கெட் வாங்க காசு தேவையில்லை.இருக்கவே இருக்கிறது பலசரக்குக்கணக்கு,அதில் சேர்த்துக் கொள்ளச் சொல்லி விடலாம் கடைக்கா ரரை,அவரும் மாட்டேன் எனச் சொல்லாமல் சந்தோஷமாய் கும்பிடு போட்டு எடுத்துக் கொடுப்பார்,

அவருக்கு ஒரு எண்ணம் இவனைப்போல் உள்ளவர்கள் தன் கடையில் மாதக் கணக்கு வைத்து சரக்கு வாங்குவது தனது கடைக்குக் கௌரவம் என நினைப் பவர்,

போகவும் கொடுக்கிற சரக்குக்கு காசு இழுக்காமல் வந்து சேரும் என கனக்கு வைத்திருப்பவர்,

புத்தகக்கணக்கும் தன் கடைக்கு வருகிறவர்களைப்பற்றிய மனக்கணக்குமாய் இருந்த பெரியண்ணன் இவன் கடைக் கணக்கில் அதிகமாக சரக்குகள் வாங்கு வதில்லை எனத்தான் வருத்தம் கொண்டிருக்கிறாரே தவிர்த்து இவன் மேல் வேறெதுமான வருத்தம் கொண்டதில்லை.

இவன் எப்பொழுதாவது கடைக்குப்போகிற தினங்களில் அவர் சொல்வார், ”எங்ககடையிலகணக்கு வச்சி சரக்குக வாங்குறதுல ரொம்ப கொறையா வாங் குறது நீங்க ஒருத்தர்தான் சார்,நல்லா வந்தா முன்னூறு ரூபாய்க்கும் கொறை யாத்தான் ஒங்க கணக்கு வரும் சார்,என்பார்.

அவருக்கு இவன் அதிகம் சரக்குகள் வாங்கி அதிகப்பணம் கடைக்கு தர வேண்டும்என்கிற எண்ணத்த விட அவர் மூலமாய் கடைக்கு வருகிற வருமா னம் போய் விடக்கூடாது என்று நினைப்பார்,

போக இது போல் கஷ்டமர்கள் கடைக்கு வந்து போவதில் தனக்கு கொஞ்சம் பாதுகாப்பும் கொடுத்த சரக்குக்குகளுக்கு காசு ஒழுங்காக வரும் என்பதும் அவருக்கிருக்கிற பெரிய நம்பிக்கையும் மனோநிலையும் ஆகும்,

இவன் போகிற நேரம் கடையில் கூட்டம் இருந்தால் இவனை கொஞ்ச நேரம் கடையில் நிறுத்தி வைத்து விடுவார் கூட்டம் கொஞ்சம் போனபின்னும் சிறிது ஆட்கள் குறைந்த பின்னுமாய் இவனுக்கு தேவையானவற்றை வேக வேக மாய் தந்து அனுப்புவார்,

ஒரு தடவையானால் பொறுக்கமாட்டாமல் கேட்டே விட்டான்இவன்/ என்ன ண்ணே ஏன் நான் வந்து நின்னா மட்டும் லேட் பண்ணுறீங்க என,,,,,/

அதற்குஅவர்சிரித்துக்கொண்டேகொஞ்சம் சங்கடம்சுமந்தவராய்ச்சொன்னார்,

சார் பெரிசா ஒண்ணுமில்ல சார்,கூட்டமா இருக்குற வேளையில யாராவது மொகம் தெரியாதவுங்கள நிக்க வைக்கிறத விட ஒங்களப்போலவுங்க நின்னா எனக்கும் ஏங்கடையில இருக்குற பொருளுக்கும் பாதுகாப்பு,

”போக நீங்க ரொம்ப நேரம் நின்னு ஏங்கிட்ட பேசிக்கிட்டு இருக்குறதுனால இந்த ஏரியா சண்டியரு ஒருத்தன் கடைக்கிப்பக்கத்துல வர்றதுக்கு யோசிப் பான்,தவுர தினசரி நீங்க ஏங் கடைக்கி வர்ற ஆளுன்னு சொன்னதுல இருந்து என்னைய அந்த சண்டியர் பையன் ஒரண்டு பண்ணுறதில்ல,அப்படியே கடைப் பக்கம் வந்தாலும் எட்ட நின்னு வாங்கிட்டு வாங்குன சரக்குகளுக்கு காசு குடுத்துட்டு போயிக்கிட்டே இருப்பான்,என்றார்.

இன்னொரு நாளின் மாலை வேளையாய் இவன் அலுவலகம் முடிந்து வந்து கொண்டிருக்கும் போதுகடையிலிருந்து குரலை மட்டும் வெளியே அனுப்பி கூப்பிட்டார்.

இவன் போன நேரம் கடையில் ஆள் ஒருவர் கூட இல்லை,இவனும் கடைக் காரரும் மட்டுமே,/

அவர் எதுக்குக்கூப்பிட்டனுப்பினார் என நினைக்கும் மனோ நிலையில் இவன் இல்லை,”அலுவலகத்திலிருந்து சுமந்து வந்த அலுப்பை முதலில் வீடுபோய் இறக்கி வைக்க வேண்டும்,

”குளித்து முடித்து விட்டு மனைவி கொடுக்கிற டீயை சாப்பிட்டுக்கொண்டே கால் நீட்டி உட்கார்ந்தால் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆகும் உடம்பும் மனதும், அதற்கு வீடு கேரண்டி,/

இவன் வீட்டைத்தானே இவன் சொல்ல முடியும், இல்லையா,,?

அது போலான மனோ நிலையில் சென்று கொண்டிருந்தவனை பிடித்துக் கொ ண்டு விட்டார்,

ஏதாவது ஒரு மாதத்தின் நடுவிலோ அல்லது கடைசியிலோ கொஞ்சம் பணம் கேட்பார்,அட்வான்ஸ்போலவோ இல்லை வாங்கிய சரக்குக்கும் இனி வாங்கப் போகிற சரக்குகளுக்குமாய் சேர்த்து/

அப்படியாய் பணம் வாங்க கூப்பிட்டிருப்பாரோ,,,,?

“சார் தப்பா நெனைச்சிக்கிறாதீங்க,கொஞ்சம் பணம் தேவைப்படுது, என்பார்,

இவனும் அவர் கேட்கிற பணத்தை என்ன ஏது எனக் கேட்காமல் கொடுத்து விடுவான். இதில் தப்பாக நினைக்க என்ன இருக்க்கிறது என,,,/

கேட்ட நேரத்தில் கேட்ட பொருளைக எடுத்துக்கொடுக்கிறவர், அவர் போன்ற கடைக்காரர் இல்லையென்றால் இந்த ஏரியாவில் முக்கால்வாசி குடும்பங் களின் சமையலின் தேவை நிறைவேறாது என நினைப்பான் சமயத்தில்/

அந்த நினைப்பு உண்மைதான் போலும் என்பதை நிரூபிப்பவராய் காட்சிப் பட்டுத் தெரிவார் கடைக்காரரும்/

அப்படிபட்டவர் கேட்கிற சமயம் கொடுப்பதில் ஒன்றும் பெரிய இழப்பு வந்து விடப்போவதில்லை என்கிற நினைப்புடன் கொடுத்து விடுவான்,

“வாங்குற சாமான்களுக்கு அட்வான்ஸ் குடுக்கிற ஒரே ஆளு நீங்களாத்தான் இருக்க முடியும் அநேகமா” என்பாள் மனைவி.

சிரித்துக்கொள்வான் இவன்.சரி விடு,இவருக்குக்குடுக்குறது நமக்கு ஒண்ணும் பெரியஅளவுல நஷ்டம் இல்லை,சமயத்துல வீட்ல ஒண்ணுமே இல்லாத வேளைகள்ல அரிசி பருப்பு எல்லாம் வாங்கிக்கிறோம்,கூடவே காய்கறிகளும்/

இது போக அவரும் விடாம கேட்டுக்கிட்டே இருக்காரு,மாசா மாசம் நானே அரிசி பருப்பு அரசளவு எல்லாம் குடுத்துர்றேன்னுசொல்றாரு,ஆனா நம்மதான் அங்கங்க பழக்கம் வச்சிருக்குறபழக்கத்தால அந்தந்தசாமன்கள அந்தந்தக் கடையிலயே வாங்கிக்கிறோம்,அதுனாலயே அவருகிட்ட வாங்க முடியாம போகுது.

அத அவரு கிட்ட சொன்னாலும் அவரு சொன்னதையேத்தான் திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக் கிட்டே இருக்காரு,ஒங்களப்போல ஒருகஷ்டமரு எனக்கு கெடக்குறதுக்கு நான் குடுத்து வச்சிருக்கணும்ங்குறாரு,

”சரிதான் நீங்க சொல்றது ,நாங்களும் இப்பிடி ஒங்களுக்கு மனசுக்கு பிடிச்சிரு ங்குறதுக்காக இங்கயே ஒறைஞ்சி போயி நின்னுட்டமுன்னா அப்புறம் கை விரிச்ச பழக்கமுன்னு எங்களுக்கு எப்ப வாய்க்கும் சொல்லுங்க,நாங்க என்ன கடையில போயா வாங்க முடியும் ,அப்பிடியான பழக்கத்த,,,?

இது போல அரிசி,பருப்பு,பலசரக்கு,காய்கறிகள்ன்னு,,,, ஒவ்வொரு யெடத்துல ஒவ்வொண்ணு வாங்கும் போதும் புதுசா ஒரு பழக்கமும் தோற்றமும் கெடச் சிப் போகுது,அப்பிடி கெடைக்கிறதுக்காவாவது நாங்க அப்பிடி போயித்தான் ஆகணும் போல இருக்கு,

”போறம் வர்றோம், வாங்குறோம் ,கொஞ்சம் சந்தோஷமா இருந்துக்கிறோம், இப்பநான் சரக்கு வாங்குற யெடத்துலயெல்லாம் ஒங்களப் போலத்தான் பழகு றாங்க,அவங்க வீட்டு விஷேசத்துல இருந்து நல்லது பொல்லதும் கூப்புட்டுர் றாங்க நானும் எல்லாத்துக்கும் தவறாம போய்க்கிட்டும் வந்துக்கிட்டும் இருக் கேன்/

”நீங்கசொல்லுவீங்கள்ல நம்ம கடைக்கி சரக்கு வாங்க வர்றவுங்க பண பழக்க வழக்கத்தோட மட்டும் நின்னுறாம இது போல குடும்ப ஒறவா மாறி நெலை க்கணும்ன்னு,,,” அது போலதான் அங்கயும் ஆச்சி,

”அங்க மட்டும் இல்ல,பெரும்பாலுமா நான் பழகுற யெடங்கள்ல பூராம் இது போலத்தான் வச்சிக்கிறது, அதுல அவுங்களுக்கும் ஒரு சந்தோஷம்,நமக்கும் ஒரு மன நிறைவு, அவ்வளவுதான் அப்பிடீங்குற ஒரு சொல்லோட எனக்கு கொஞ்சம் காசு செலவு அவ்வளவுதான் வேறென்ன,,,,?ஆனா அதப்பாத்தமுன் னா இப்பிடி ஒரு கை விரிச்ச பழக்கம் கெடைக்குறது ரொம்ப கஷ்டம் எனக் கும் அவுங்களுக்கும்,எனும் போது கடைக்கார பெரியண்ணன் தலையாட்டிக் கொள்வார் பெரிதாக,,,,/

”போன மாதத்தின் ஒரு நாளின் நடு இரவில் வெளியூர் போய் திரும்பிக் கொண்டிருந்தவனிடம் சமையல் சாமான் ஏதும் இல்லை வீட்டில் .இந்நேரமா போயி வாங்குறதுக்கு சாப்பாட்டுக்கடைகூட ஒண்ணும் இல்ல பெரிசா,மணி பண்ணெண்டு ஆகப்போகுது,நம்மளும் ஊருக்கு வர்ற அவசரத்துல கெடச்ச பஸ்ஸ புடிச்சி ஏறி வந்துக்கிட்டே இருந்துட்டம்.சாப்புடுறதப்பத்தி நெனைப்பே இல்லாம,இப்ப வயிறு கியா முயான்னு சத்தம் போடுது.என்ன செய்யலாம் என மனைவி பேசிக்கொண்டு வரும் பொழுது இவர்களது ஏரியாவிற்குள் இருக்கும்பெரியண்ணன் கடையை கடந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்பொழுதுதான் யோசனை வந்தவனாய் பெரியண்ணன் கடைக்கதவைத் தட்டினான்,

வீடும் கடையும் ஒன்றாக இருந்ததால் இது போலான சமயங்களில் சங்கட மில்லை,

பெரியண்ணனே அநேக சமயங்களில் சொல்லியிருக்கிறார் இவனிடம்,சார் நடு ராத்திரிக்குக்கூட ஏதாவது அவசரமா சாமான் வாங்கனும்ன்னா வாங்க சார் யோசிக்காதீங்க என,

இப்பொழுது அவர் வீட்டுடனான கடைக்கதவை தட்டும் போது அந்த நினைப்பு வராமல் இல்லை.

திறந்ததுமாய் கொஞ்சம் சாமான் வாங்கினார்கள்,அவசர சமையலுக்கு இருக்க வே இருக்கிறது உப்புமா ,ரவை கொஞ்சம் சட்டினி அரைக்க பொரிகடலை, தேங்காய்ச் சில்லு மிளகாய் கறிவேப்பிலை மல்லி இலை என வாங்கிய பிறகு தான் ஞாபகம் வந்தது பக்கத்தில் கொஞ்சம் தள்ளி இருக்கும் 24 மணி நேர கோழிக்கறிக்கடையில் கோழிக்கறி கொஞ்சம் வாங்கியிக்கலாம் என/

இதைபெரியண்ணனிடம் சொன்ன போது சிரித்துகொண்டேசொன்னார்”ஏன் சார் ஒங்களுக்கு இந்த ஆகாத போகாத ஆசையெல்லாம்,இப்பத்தான் பிரயா ணம் முடிஞ்சி யெறங்கீருக்கீங்க,போயி நல்லா குளிச்சிட்டு வயித்துக்கு லேசா சாப்பிட்டு படுத்தாத்தான் காலையில கொஞ்சம் கஷ்டமில்லா எந்திரிக்கலாம்” என்றார்,

இப்படி பேசுகிறவருக்கும்,நடு ராத்திரி எனக்கூடப் ப்பார்க்காமல் கேட்டதும் பலசரக்கு தருபவருக்கும் கேட்ட நேரம் பணம் கொடுப்பதில் என்ன தவறு இருக்கமுடியும் என மனைவியிடம் சொன்ன பொழுது அவள் வாஸ்தவம் தான் நீங்க சொல்றதும் என்றாள்,

சுந்தரியக்காவின் கணவருக்கு உடல் நிலை சரியில்லை என ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்திருப்பதாகச் சொன்னார்கள்,

பெரியண்ணன் கடையில் ஒரு பன் பாக்கெட்டை வாங்கிக்கொண்டு அவரை பார்க்கப் போக வேண்டும்/

19 Aug 2018

ஈரம் தொட்ட மனசு,,,,

அன்று தொட்ட பசையின் ஈரம் இன்று வரை காயமலேயே/

இருபத்தைந்து ஆண்டுகாலத்திற்கும் மேலான ஈரம்,அவ்வளவு லேசாகக் காந்து விட வாய்ப்பில்லை.

ஈரத்தோடு சேர்ந்து அதன் நினைவுகளும் அசையாடுகிற நாட்களின் நகர்வுகள் கொஞ்சம் இனிப்பாயும் எட்டிக்காயை உள்ளே வைத்துமாய்/

1984 மத்திமம் இல்லை 1985 ஆரம்பம் என்கிறதாய் நினைவு,இவன் பணிக்குச் சேர்ந்து ஒன்னறை வருடங்களும்,,சிறிது நாட்களும் கழித்து மிருதூருக்கு மாற்றலாகி வருகிறான்.

அதற்கு முன்னாய் மானாமதுரையில் வேலைபார்த்தான் ,முதல் போஸ்ட்டி ங்கே அங்குதான்,

காற்றில் திசையில் காலம் தூக்கிப்போட்ட விதையாய் மண்கீறி துளிர்த்து வளர்ந்த செடியாய் அங்கு போய் வேர் விடுகிறது இவன் பெயர் தாங்கி/

விட்ட வேர் கொஞ்சம் ஆழமாயும் அழுத்தம் கொண்டுமாய்,,,/

கரிசல் காட்டின் பரப்பும் செம்மண்ணின் ஈரமுமாய் இவனில் உரம் கொண் டிருந்த நாட்களிலும் தோட்டத்து வேலை காட்டு வேலை என வேலையின் பிடிப்பும் வேர்வையின் இனிப்பும் ஒரு சேர இவனில் ஏறி குடிகொண்டிருந்த நாட்களில் அரசாங்கப்பணிக்கான உத்தரவு வர அதன் நுனி பிடித்து சென்ற நாட்களில் இவனுக்கு சரியாக என்ன முழுவதுமாகவே வெளி உஅலக்ம் தெரியாது.

அதுநாள்வரை எங்கும் பஸ்ஸேறிப் போனதில்லை,வெளியுர் உள்ளூர் என்கிற எதிலும் நல்லது கெட்டது யார் வீட்டு விசேசம் என எதற்கும் போனதில்லை,

எது எத்திசையில்,ஏன் அங்கிருக்க கடமைப்பட்டுள்ளோம் என்பது மிகக் குறை வாகக்கூடத் தெரியாது,

பரஸ்பரம் மனித முகம் பார்த்து பேசியதில்லை,பழகியதில்லை, இவனுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம்,காடு வயல் ,தோட்டம்,மண்வெட்டி கடப்பாரை,என்கிற உழைப்பின் கருவிகளும் அது சார்ந்து நின்ற மனிதர்களும் மாட்டு வண்டியும் மாடுகளும் ஆடுகளுமே,,,/

மனிதர்களின் நல்லிதய தோற்றம் தவிர்த்து ஆடு மாடு உழைப்பின் உன்னதம் கொண்டு மட்டுமே வளர்ந்தவனாகித் தெரிகிறான்.

தெரிந்த விபரத்தில் எவ்வித சூட்சுமமும் எவ்வித உள் விபரமும் அற்று ரத்தமும் சதையுமான வெற்றுக்கூடாயும் ரத்தமும் சதையுமான உடலாயும் வளர்ந்து திரிந்த நாட்களில் நன்றாய் இருப்பதை நன்றாக இருக்கிறது எனவும் நன்றாக இல்லாததை நன்றாக இல்லை என மட்டுமே சொல்லத் தெரிந்து வைத்திருந்தான்,அதற்கு மேல் ஏன் நன்றாக இருக்கிறது அது ,ஏன் நன்றாக இல்லை அது எனச் சொல்லத் தெரியாது,எதன் சேர்மானம் எதனிடத்தில் எவ்வளவு என்கிற உள் விபரமும் வெளி ஓட்டமும் தெரியாது.

உடல் நிரம்பிய உழைப்பும் அது சார்ந்த நினைவுகளும் மட்டுமே மனம் முழு க்க குடிகொண்டிருந்த நாட்களில் கைக்குக்கிடைத்த அரசாங்கவேலையை கெட்டிப் படுத்திக் கொண்டு பணிக்குக்கிளம்பிய நாட்களில் வேலையை மட்டு மே கை பிடித்துக்கொண்டு சென்றவன் மற்ற நடை முறை பழக்க வழக்கங்க ளுக்கும், நாகரீகத்திற்கும் உட்படாதவனாய் அடைபட்டுக்கொள்ளத் தெரியாத வனாயும் இருந்தான்.

அதனால்தான் அணிந்திருந்தது தவிர்த்து இரண்டு ஜதை வேஷ்டி சட்டையுட னும் ஊதாக்கலரில் டிசைன் வரையப்பட்டிருந்ஹ்ட தகரப்பெட்டியுடனுமாய் வேலைக்குச் சென்றான் தன்னை தத்தெடுத்துக்கொண்ட புது மண் எங்கிரு க்கிறது என விசாரித்தறிந்து கொண்டு/

ஊருக்கென்ன நன்றாகவே இருந்தது,இவனது கிராமத்தைப்போல் அல்லாமல் கொஞ்சம் நாகரீகம் பூசிக்கொண்டிருந்த பெரும் கிராமம்.சுற்றுப்பட்டி ஊர்க ளுக் கெல்லாம் அதுதான் தாய்க்கிராமமாக இருந்ததால் ஊர் கொஞ்சம் நகரத்தின் வாசனை கொண்டும் பாதிப்பு கொண்டுமாய்,/

ஆனால் மனிதர்கள் அசல் கிராமத்து அடையாளம் பூசி,,,/

சின்னதாயும் பெரியதாயுமாய் இருந்த ஹோட்டல்கள்,ஊருக்குள் சின்னதாயும் ஊருக்கு வெளியே பெரியதாயும் இருந்த ஒயின் ஷாப்கள் இரண்டு,முக்குக்கு ஒன்றுஎனஇருந்தசலூன்கள்,அதுபோக பலசரக்குக்கடை ஸ்டேசனரி ஸ்டோர், நிறைந்து நின்ற டீக்கடைகள் என ஊரை ஒட்டி அதன் வடபுறமாய் நெளிந்து சென்ற சின்னதான நிறை பஜாரில் அடை கொண்டிருந்தன,

பாஜாரின்நீள அகலம் முழுமைக்கும் நடை போட்டு விட முடியாவிட்டாலும் கூட அங்கிருக்கிற கடையில்தான் டீக்குடித்தான்,அங்கிருக்கிற ஹோட்டலில் தான் சாப்பிட்டான், அங்கிருக்கிற ஸ்டேசனரி ஸ்டோரில்தான் குளியல் சோப் வாங்கினான்,அங்கிருக்கிற சலூனில்தான் முடிவெட்டிக் கொண்டான், அங்கிரு க்கிற டெய்லர் கடையில்தான் பேண்ட சர்ட் தைத்துக்கொண்டான்.

இதில் ஹோட்டல்,டீக்கடை,சோப்பு வாங்குகிற கடை,சலூன்,,,,, எல்லாம் விட்டு டெய்லர் கடையை முதன்மைப்படுத்தலாம்,

இவன் தங்கியிருந்த அறையில் இவனுடன் ரூம் மேட்டாக இருந்த எம்.ஆர்.பி சார் வெறும் ரத்தமும் சதையுமாய் இருந்த இவனது உடல் கூட்டில் கொஞ் சம் அர்த்தம் எழுதி வைத்தார்,

எழுதப்பட்ட அர்த்தம் இவனுக்குள்ளாய் அன்பையும் காதைலையும் நட்பை யும் தோழமையையும் மனிதத்தையும் விதைத்தது எனலாம்.

விதை கொண்ட நட்பும் அன்பும் காதலும் தோழமையும் கூடவேயான மனித மும் இவனுக்குள் புதிதான ஈர ஊற்றையும் மனித மதிப்பீடுகளையும் மனிதம் பற்றியுமாய் சொல்லித்தந்த நேரத்தில்தான் புதிதான ஒன்றில் கை பிடித்து நடை பழக்கும் குழந்தையின் நிலையில் உள்ளவனாய் ஆகிப் போனான்,

அந்நேரமாய்த்தான் டெய்லர் கடைக்கு எம் ஆர் பி சாருடன் பேண்ட் தைப்பத ற்காய் போனவன் தனக்கும் அது போல் வேண்டும் என ஆசை எழவே சரி பேண்ட் எடுத்து தைத்துப்போடுவோம் நம்மிடம்தான் பேண்ட் இல்லையே ஒன்று கெடக்கட்டும் என்கிற மனோநிலையில் தைக்கத்தயாரானான்,

ஆனால் டெய்லர் கடைக்கு எம் ஆர் பி சார் கூட்டிப்போன நேரம் இவனிடம் வேஷ்டி தவிர வேறொன்றும் இல்லை.அளவுக்குக் கொடுக்கக்கூடபேண்ட் இல்லை,டெய்லர் கேட்ட விபரங்களைக்கூட சொல்லத்தெரியவில்லை,அவர் கேட்டா ”லோ கிப், ஹை கிப்,”,,,என்பது கூட என்னவென்று தெரியவில்லை, இவன் முழித்து நிற்பதைப்பார்த்த டெய்லர்தான் விபரம் சொன்னார்,

இந்த அளவில் போட்டால் சரியாக இருக்கும்,இந்த அளவை வைத்து தைத்து விடுவோம் என முடிவெடுத்து பேண்ட் சர்ட் தைத்துக் கொடுத்த சிறிது நாட் களில் இவனுக்கு ட்ரான்ஸ்பர் வந்து விட மிருதூருக்கு வந்து விட்டான், விதை கொண்ட மண்ணையும் வேர் விட்ட நினைவுகளையும் தன்னை புத்த டையாளமாக்கிய எம் ஆர் பி சாரின் மீளா நினவுகளோடும் அவரது பேச்சோ டும் அன்பு மிகுந்த எண்ணங்களோடும்,,/

மிருதூருக்கு வந்த நாட்களிலிருந்து அந்த ஊருடனும் ஊரு மண்ணுடனும் அலுவலகத்துடனுமாய் ஒட்ட முடியவில்லை.சிறிது நாட்கள் ஆனது கொஞ் சம் ஒட்டியும் நார்மல் ஆகியும் வருவதற்கு.

ஆகிவிட்டான் நார்மலாய்,அப்படி ஆகிப்போனதற்கு முக்கிய காரணமாய் எதைச்சொல்ல எத விட என்பதை இப்பொழுது நினைத்தாலும் கொஞ்சம் திகட்டல் ஏற்பட்டுப்போகிறதுதான்,

பணி மாறுதல் ஆகிப்போய் வந்த சிறிது நாட்கள் வேண்டுமானால் அவதி அவதியாய் ஊரிலிருந்து பணிக்கு வர பணி முடிந்து அவசர அவசரமாய் ஊருக்குத்திரும்ப என்கிற வழக்கமான வழக்கம் ஒன்று விடப்பிடியாய் ஒட்டிக்கொண்டு இருந்தது,

பின் வந்த நாட்களில் இரண்டிலக்கத்தில் எண் கொண்ட அந்த அறை இவன் முகத்தையும் எண்ணத்தையும் மாற்றி இவனது அன்றாடங்களை அர்த்தப் படுத்தியதாகிச் சென்றது,

முதலில் அது வெளியூரில் இருந்து பணி புரிபவர்கள் தங்குற அறை மட்டுமே என நினைத்தான்,

மேல் மாடியில் வரிசையாக ஐந்து அறைகளை தன்னில் அடை வைத்துக் கொண்டிருந்த அந்தக் கட்டிடத்தை முதன் முதலாய்ப்பார்த்தபொழுது அப்படித் தான் அர்த்தப்பட்டது.

வேலைப்பளுவின் கனம் நீண்டு போன ஒரு நாளில் அங்கு தங்க நேர்ந்த போதும் பிலால் கடையில் டீக்குடித்த போதும் ரோட்டோர இட்லிக்கடையில் சீசா தேங்காய் எண்ணையுடனும் இட்லிப்பொடியுடனுமாய் இட்லியும் தோசை யும் கையில் இருக்கிற காசுக்குத்தகுந்தாற்ப்போல் வாங்கிச்சாப்பிட்டு விட்டு கடைசி ஐந்தவதாய் இருக்கும் ரூமில் தங்கிய நாள் பின் அடிக்கடி தங்க வைத்து விடுகிறது தன்னை புடம் போடும் எண்ணத்துடன்.

போட்ட புடங்களில் இலக்கியம் இயக்கம் யூனியன் கோஷம் சுற்றறிக்கை போஸ்டர் கொடி இத்தியாதி இத்தியாதி ,,,என தன்னை அடையாளப் படுத்திக் காட்டியவானாய் ஆகிப்போகிறது,

ஆகிப்போன அடையாளங்களின் மிச்சமாய் இவன் சார்ந்து நின்ற தொழிற்ச் சங்க இயக்கத்திற்காய் கொடி பிடித்தான்,கோஷம் போட்டான்,ஜிந்தாபாத் சொன்னான்,இலக்கியம் படித்தான்,கொஞ்சம் கை வரும் போது கவிதை எழுதினான்,இரவு விழித்தான்.செகண்ட் ஷோ சினிமா பார்த்தான்,விமர்சனம் செய்தான்,இவை எல்லாவற்றையும் மீறி பணி செய்கிற இடத்திலும் தங்கியி ருக்கிற ரூமிற்கு அருகிலுமாய் அளப்பரியதாய் மனித மனங்களை சம்பாதித்து வைத்திருந்தான்.

சம்பாத்தியங்களின் சந்தோஷத்தில் வயிற்றுக்கு அலுவலக வேலை,மனசுக்கு தொழிற்சங்கவேலை என்றிருந்த நாட்களில் எங்காவது போஸ்டர் ஒட்டப் போக வேண்டும் என்றாலோ கொடி ஒட்டப்போக வேண்டும் என்றாலோ தொ ழிற்சங்க தலைவர்களைடமிருந்து முதலாவதாய் தகவல் வருவது இவனுக் குத்தான், அல்லது முதலாவதாய் தேடுவது இவனைத்தான்.

போன் வசதி இல்லாத அந்த நாட்களில் இவனை வந்தடைந்த தகவலை கைபிடித்துக்கொண்டு அன்று தூக்கிய பசை வாளியும் அன்று தொட்ட பசையின் ஈரமும் யாராவது தெருவில் போஸ்டர் ஒட்டுகிற போதோ இன்னும் சில வேலைகளுக்காய் பசையை கையில் ஏந்தித்திரிகிற போதோ இந்த இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் கழித்து இன்னும் ஈரம் காயாமல் மனம் காத்து நிற்பதாய்,,/


                                                             
                                                         பாகம் _ 2


நான்கு நாட்களுக்கு முன்பாக சண்முகமாணிக்கம் அண்ணன் போன் பண்ணி யிருந்தார்,

அவர்இப்படித்தான் திடுதிப்பென போன் பண்ணுவார்,ஏன் பண்ணுவார் எதற்குப் பண்ணுவார் என்பது அவருக்கே வெளிச்சம்,

ஆனால் ஆக வேண்டிய காரியத்தை போன் பேச்சில் சொல்க்கட்டாய் கட்டி அனுப்பி வைத்து ஜெயித்து விடுவார்,

அவர் போன் பண்ணிய வேளை நேரம்,மதியம் இரண்டுமணிக்கு நெருக்கி இருக்கும்,

கேஷ் கவுண்டரின் முன்னால் கவுந்து கிடந்து நின்றிருந்தது கூட்டம், உட் காரச் சொன்னாலும் உட்காராமல் நின்று கொண்டு பிடிவாதம் காட்டியவர்க ளை ஒவ்வொருவராய் அனுப்பி விட்டு நிமிர்ந்த போது மணி இரண்டரை ஆகியிருந்தது,

நல்ல பசி ,வயிற்றில் சூழ்கொண்டிருந்த பசி மெல்ல மெல்ல நகன்று முதுகு க்கு பயணமானதாய் உணர்ந்தான்,

பொதுவாக வயிற்றில் பசி இல்லை உனக்கு,மொட்டியில்தான் பசி என்பார்கள் கௌரவத்திற்காய் சம்பாதிக்கிறவனைப் பார்த்து,ஆனால் முதுகுக்கு பயணப் படும் பசி என யார் சொல்லி வைத்ததோ தெரியவில்லை எனயோசித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில்”மகராசனா இருக்கணும் நீங்க,” என கையெடுத்துக் கும்பிட்டு போன பாட்டி கண் முன்னால் நின்றாள்,

அவள் உண்மையிலுமே வயிற்றில் பசி கொண்டவள்,மூன்று வேளை பசிக் கும் பசியை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் நகற்றி நகற்றி இரண்டு அல்லது ஒண் ணரை வேளைக்கு மட்டும்உணவிட்டு பசியை மட்டுப்படுத்தி பழக்கப் படுத்திக் கொண்டவள்,

அவளுக்குத்தான் கடைசிக்கு இரண்டு பேருக்கு முன்பாய் பணம் கொடுத்தான்,

முதியவர் பென்ஷன் பணம் வாங்குவதற்காய் மாதா மாதம் வருபவள்,

”ஐயா சாமி நல்லாஇருப்பீங்க,நீங்க எல்லாரும் நல்லா இருக்கணும் ,சீக்கிரம் கணக்குப்பாத்து பணம் குடுத்தீங்கன்னா ரெண்டு மூணு மணி பஸ்ஸப் புடிச்சிப் போயிருவேன்,அந்த பஸ்ஸ விட்டா அப்பறம் ஆறு மணிக்குத்தான் பஸ்ஸீ, அதுலபோகனுமுன்னாகூட்டமுன்னாகூட்டம், அவ்வளவு கூட்டமா இருக்கும், பாத்தம்முன்னா கொத்த வேலைக்குப் போனவுங்க சித்தாளு வேலை க்கு,கூலி வேலைக்குன்னு போனவுங்க எல்லாம் அதுலதான் வருவாங்க/ இது போக பள்ளிக்கூடத்துப்புள்ளைங்க கூட்டம் ஒரு பக்கம்,இதுகளையெல்லாம் அடைச்சிகிட்டு அரை மணி நேரத்துல போற பஸ்ஸீ முக்காமணி ஒரு மணி நேரம் வரைக்கும் ஆகிப்போகும் போயிச் சேர்றதுக்கு,”

”வயசான ஒடம்பில்லயா பசி தாங்காது,ஒண்ணுக்கு கிண்ணுக்குன்னு வந்தா அடக்க முடியாது,வயிறு முட்டிக்குரும்.ஒரே வாதையா போகும்,எப்படா பஸ்ஸீ ஊர் போயிச் சேரும்ன்னு மனசு கெடந்து தவிக்க ஆரம்பிச்சிரும்,

”போன மாசம் இப்பிடித்தான் ஒங்க ஆபீஸீக்கு வந்துட்டுப் போகும் போது நாலு மணிக்கு மேல ஆகிப்போச்சி/ என்ன செய்யிறதுன்னு யோசனை ,இப்பி டியே ஒங்க ஆபீஸீ முடியிற வரைக்கும் இங்கயே ஒக்காந்துட்டு போயிறல மா,இல்ல அப்பிடியே பஸ்டாண்டுல போயி கொஞ்ச நேரம் ஒக்காந்துட்டுப் போகலாமான்னு ஒரே யோசனை,இங்க ஒங்க ஆபீஸீல ஒக்காந்தா அவசர ஆத்திரத்துக்கு ஒண்ணுக்கு தண்ணிக்குன்னா முடியாது, பஸ்டாண்டுலயின் னா அதுக்கு வசதி இருக்குன்னு நெனைச்சிக்கிட்டு அங்க போயி ஒக்காந்துட் டேன்,

“காலையில வீட்ட விட்டுக் கெளம்பும் போது ரெண்டு டம்பளர் கூழு மட்டும் குடிச்சிட்டு வந்தேன்,பொதுவா நான் கூழுக்குடிக்கிறதுன்னா கரைச்சி வச்சிக் குடிக்க மாட்டேன்.கொஞ்சம் கட்டியா வச்சிக்கிட்டுதான் குடிக்கிறது வழக்கம், அதுனால கொஞ்சம்பசி தாங்கிச்சி,என்னதான் இருந்தாலும் அது கூழுதான, அதுக்குண்டான கொணத்த காண்பிச்சிருச்சி,

“காலையில குடிச்சது ஒரு ரெண்டு மூணு மணி நேரத்துக்கு மேல பசி தாங் கல,வயிறு வேற கப கபன்னு பசி எடுக்க ஆரம்பிச்சிருச்சி.கையில நீங்க குடுத்த முதியோர் பணம் இருக்கு, பஸ்ஸீக்குன்னு வீட்ல இருந்து வரும் போது தனியா எடுத்து வச்சிட்டு வந்ததுதான், மத்தபடி வேற காசு இல்ல, பஸ்டாண்ட்ல போயி ஒரு தோசை சாப்புட்டு நீங்க குடுத்த முதியோர் பணத்துல இருந்துதான் ரூபாய் எடுத்துக்குடுத்தேன் சாப்புடத்துக்கு,

அதுக்குப்பாத்தா ஓட்டல்க்காரன் எவ்வளவு கேலி பண்ணுறான்னு கேக்குறீங்க, என்ன பாட்டி இப்பிடி பணம் வாங்கி ஓட்டல் ஓட்டலா சாப்புட்டுக்கிட்டு திரி யிற யாக்கும்ன்னு ஒரே சிரிபும் எக்காளமுமா போச்சி அவங்களுக்கு,

“வேற ஒருத்தியா இருந்தாஅவன் பேசுன பேச்சுக்கு சண்டைக்கு போயிருப்பா சண்டைக்கு, நானு ங்குறதுன்னால சரி போறாங்கன்னு விட்டுட்டு வந்துட் டேன், அவிங்க சுட்டுப் போட்ட காய்ஞ்சி போன தோசைக்கி காசும் குடுத்துட் டு இவ்வளவுபேச்சும் கேக்க வேண்டியதிருக்குடான்னு அவிங்ககிட்ட சொன்னப்ப திரும்பவும் ஒரு தடவை கோ கொல்லேன்னு சிரிச்சிட்டு போ பாட்டி போன்னு அனுப்பிச்சி வச்சாங்க, ஒரு டீய க்குடுத்து,/இதுல டீக்கு காசு கெடையாது.

எங்கூர்க்காரபையலுகதான்,நான்னாகொஞ்சம் பிரியம் அவிங்களுக்கு,ஏங் பேரன் வயசுதான் இருக்கும்,அந்தப்பையக ரெண்டு பேருக்கும்,

“அண்ணன்தம்பி ரெண்டு பேரு கூட்டா கடை நடத்துறாங்கெ, கொஞ்சம் நல்ல யேவாரந்தான்,அதுனால என்னைய மாதிரி வர்ற ஆளுகளுக்கு என்னத்தை யோ கையில் இருக்குறத வாங்கீட்டு வயிறு நெறைய கேக்குறத போட்டு அனுப்பிச்சிருவாங்க,

“கஷ்டபட்டு முன்னேறி வந்த பையலுக,கண்ணு முழியா கோழிக்குஞ்சுகளா அந்தப்பையலுக இருக்கும் போது அவுக ஆத்தாக்காரி நட்டாத்துல விட்டுட்டுப் போனது போல பேரு தெரியாத ஒரு சீக்கு வந்து செத்துப்போனா பாவம், அப்பங்காரன் கூலி வேலை பாக்குறவன்,என்ன செய்யிவான்,கையக் கைய பெசைஞ்சிக்கிட்டுநின்னவன்முன்னாடி புள்ளைகளுக்குஒருவழிபண்ணனுமே அதுகள வளத்து ஆளாக்கணு மேங்குற எண்ணம் தவிர்த்து வேற ஒண்ணும் பெரிசா ஓடீறல/

“அவன் பொண்டாட்டிக்காரி இருந்தாலாவது அவ கூலிக்கு போயி கொண்டு வர்ற காசு கொஞ்சம் குடும்பத்துக்கு ஆகும்,ரெண்டு புள்ளைங்களும் நல்லா திங்கிற வயசு,வேற,

“அவ ஆத்தாகாரி யெறந்தப்ப ஒரு மூணு நாளைக்கு நாந்தான் அந்தப் புள்ளை ங்கள வச்சி சோறு போட்டேன்.அவன் பொண்டாட்டி செத்துப்போன துக்கத்துல சித்தப்பிரமைபிடிச்சமாதிரிஆகிட்டான்.அழுகமாட்டேங்குறான்,வாய்தொறந்து பேசமாட்டேங்குறான்,ஊங்கமாட்டேங்குறான்,ஆங்கமாட்டேங்குறான். எங்களுன்னா ஒரே பயமாப்போச்சி ,பொண்டாட்டி யெறந்த துக்கத்துல அவனு க்கு ஏதும் ஆகிப்போகுமோன்னு நெனைப்பாகிப் போச்சி,அதுக்காக அவன அப்பிடியே விட்டுறவும் முடியாதுல்ல, கண்ணு முழியாம நிக்குறஇந்த பச்சை மண்ணுகளுகாகவாவது அவன தெளிவிக்கணுமில்ல,

“அட கிறுக்கா இதுக்குப் போயா இப்பிடி ஆவான் ஒரு ஆம்பளங்குற நெனைப் போட பொண்டாட்டிக்கு காரியமெல்லாம் முடிஞ்ச மறுநா அவன ஆஸ்பத்தி ரிக்கு கூட்டிக்கிட்டுப் போனா டாக்டரு சொல்லீட்டாரு ,ஒண்ணுமில்ல அவரு க்கு, அவர் கொஞ்சம் தனியா விடுங்க,எல்லாம் சரியாப்போகும்,மாத்தி மாத்தி அவரப்போயி சூழ்ந்துக்கிட்டு ”இந்த மாதிரி ஆகிப்போச்சே,இந்த மாதிரி ஆகிப் பேச்சேன்னு” மாறி மாறி துக்கப்படுத்திக்கிட்டே இருந்தீங்கன்னா இப்பிடித் தான் ஆகிப் போ கும் பேதலிச்சிப்போகும் மனசு,ஒங்கள்ல ரெண்டு பேராவது அவருக்கு கொஞ்சம் தைரியம் குடுக்குற மாதிரி பேசிறீந்தீங்கன்னா இந்தள வுக்கு ஆகீருக்க மாட்டாரு,இப்ப நீங்க ஒண்ணும் செய்ய வேணாம், இன்னை க்கி ஒரு நாளு ஏங் ஆஸ்பத்திரியில விட்டுப் போங்க,நாளைக்கி வந்து பாருங்க,ஆளே சிக்கெடுத்த மாதிரி கிளீனா ஆகிப் போவாருன்னு அவன் கூடப் போனவுங்கள அனுப்பி வச்சிட்டு அவன ஒரு நாப்பொழுது ஆஸ்பத்திரியில வச்சிருந்தாரு, அப்புறமா மறு நா விட்டுக்குகூப்புடப்போனப்ப அவன் சொன்ன கேட்ட மொதக்கேள்வி ஏங் புள்ளைங்க எப்பிடி இருக்காங்கங்குறதத்தான்,

”வீட்டுக்குப்போனதும் புள்ளைங்கள அள்ளி அணைச்சிக்கிட்டவன் நெடுஞ்சான் கிடையா ஏங் கால்ல விழுந்தான், அம்மா நீங்க ஏங் பெத்த தாயப்போல ,இந்த ஒரு வாரம் மட்டும் நீங்க இல்லைன்னா ஏங் புள்ளைங்க ரோட்டுக்கு வந்துரு க்கும் தாயின்னு சொன்னவன் அவங்களக்கொண்டு போயி கடையில வேலை க்கி சேத்து விடபோறேன், இங்க கெடந்து கண்டும் காணாம நான் பொங்கி போடுறதயும் வெந்தும் வேகாததயும் தின்னுக்கிட்டு கெடக்குறத விட்டு கண்ணுக்கு மறைவாப்போயி கஷ்டபட்டாலும் வயித்துக்குச்சாப்புட்டு நல்லா இருக்கட்டும்ன்னு போயி ஒரே பிடி சாதனையா பஸ்டாண்டுக்குள்ள இருக்குற இந்தக்கடையில கொண்டு வந்து விட்டு வந்தான்,

”ஏண்டா படிக்கிற புள்ளைங்கள இப்பிடிப்பண்ணுனைன்னு கேட்டதுக்கு,,,,, படிப்பா வயிறான்னு நிக்கும் போது வயிறுதாம்மா ஜெயிக்குது எங்களப்போல கூலி ஜனங்களுக்குன்னான்,

“அவன் சொன்னது போலவே வயிறுதான் ஜெயிச்சிச்சி,

“நான் போயி தோசை சாப்புட்டேன்னுசொன்னேனே,அந்தக் கடையிலதான் ரெண்டு புள்ளைங்களையும் சேத்து விட்டான்,அதுல பெரிய பையன் இருக்கா னே கொஞ்சம் கெட்டி,என்னன்னாலும் இருந்துக்குருவான், சின்னப்பையன் இருக்கானே கொஞ்சம் தொட்டாச்சிணுங்கி, முனுக்குன்றக்குள்ள ஓடி வந்து ருவான் வீட்டுக்கு,

”வழக்கமா வர்ற பஸ்ஸீதான ,பஸ்ஸீ ட்ரைவர் கண்டக்டர் அவ அப்பனுக்கு தெரிஞ்சவன்,அதுனால கையில காசு இருக்கோ இல்லையோ பஸ்ஸேறி ஓடி வந்துருவான் ஓடி/

”ஒரு நா இப்பிடித்தான் கடை ஓனரு என்னைய அடிச்சிட்டாருன்னு வந்துட் டான் வீட்டுக்கு.சரி வழக்கமா வர்றதுபோலத்தான வந்துருக்கான்,நாளைக்கி காலையில எந்திரிச்சி வேலைக்குப்போயிறுவன்னு நெனைச்சா நான் வேலை க்கிப் போக மாட்டேன்னு ரெண்டு நாளா வீட்டுலயே இருந்துட்டான்,அவன் அப்பங்காரனும் அவனுக்கு புத்தி சொல்லி அனுப்பி வைக்காம அப்பிடி ஒண் ணும் ஏங் புள்ள அடி ஒத பெத்து வேலை பாக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லைன்னு சொல்லிறவும் அவனுக்கு ஒரே தெம்பாப்போச்சி.

“இந்த நெலையிலதான் கடைக்காரரு ஏங் வீடு தேடு வந்தாரு,வந்தவருகிட்ட என்னன்னு கேக்கும்போதுதான்சொல்றாரு”ஏம்மா நான் போயி அவன மனசார அடிப்பேனா,அப்பிடி ஆளா நானு,

”அன்னைக்கி கடையில நல்ல கூட்ட நேரம் ,இவன் வேலையக்கவனிக்காம டீ மாஸ்டர் கிட்டப்போயி பேசிக்கிட்டு இருந்தான்,சரிசின்னப்பயன் ஏதோ ரெண்டு பேசிட்டு வந்துருவான்னு பாத்தா ஆணியடிச்சாப்புல அதே யெடத்துல நின்னு பேசிக்கிட்டேஇருக்கான்,கடைக்குள்ளஅவன்அண்ணங்காரன்பம்பரமாசுத்திக்கிட்டு இருக்கான்,நான் கல்லாவ விட்டுட்டுப் போயி சப்ளைய கவனிச்சிக்கிட்டு இருக்கேன், அப்பவும் அவன் கடைக்குள்ள வர்ற வழியக் காணோம். எனக்கு ன்னா ஒரே எரிச்சலா போச்சி, போன வேகத்துல கையப்புடிச்சி இழுத்து கடைக்குள்ள போயி வேலைய கவனிடான்னு சொல்லீட்டேன், கையப் புடிக்கும் போது கொஞ்சம் வேகமா புடிச்சேனா,அது அவன் அடி விழுந்தது போல நெனைச்சிக்கிட்டான்.கடையில வேற கொஞ்சம் ஆளும் பேருமா கூட்டமா இருந் தாங்களா அவனுக்கு அது கொஞ்சம் அசிங்கமா போச்சி போலருக்கு, முனுக் குன்னு கோபப்பட்டு வந்துட்டான்,

”நான் எப்பிடிப் போயி அவன அடிப்பேம்மா,அவனும் அவன் அண்ணனும் ஏம் பேரெங்க மாதிரி, நானே அவுங்களப்போல இருந்து வந்த ஆளுதானம்மா, அப்பிடி இருக்கலையில நான் எப்பிடிப்போயி அவனுகள கை ஓங்குவேன் சொல்லுங்கன்னு வந்து நின்னவன அவன் அப்பங்கிட்ட கூட்டிக்கிட்டுப்போயி நிப்பாட்டி இனிம இந்த மாதிரியெல்லாம் ஆகாதுன்னு சொல்லி கூட்டிக்கிட்டு போக வச்சேன்,

“அப்பிடி கூட்டுக்கிட்டு போன புள்ளைகதான் இன்னைக்கி கடைக்கி ஓனராகி நிக்குதுக,சும்மா சொல்லக்கூடாது நல்ல உழைப்பு அண்ணனும் தம்பியும், உழைப்பு மட்டுமில்ல,செய்யிற தொழிலுக்கு விசுவாசமாவும்,செய்யிற வேலைக்கு தன்னையே ஒப்புக்குடுத்துற்ரவுங்களாவும் இருக்காங்க/ நாணய மும் நம்பிக் கையும்நல்லபேரும் வந்துச்சி,தனக்கப்புறம் அவரோட புள்ளைக ளுக்கு கடைய எழுதி வைக்க நெனைச்ச கடைக்காரரு புள்ளைங்க படிச்சி மேப்படிப்பு வேலைன்னு போகவும் இவங்களுக்கே வித்திட்டாரு,

“கடைய வாங்கும் போது அண்ணன் தம்பி ரெண்டு பேருகிட்டயும் ரொக்கம் இல்ல,ஆனா நம்பி வித்தாரு, அண்ணன் தம்பி ரெண்டு பேரும் அந்த நம்பிக் கைக்கு பங்கம் வராம நடந்துட்டாங்க,,,,

“அவரு தயவுல இப்ப ரெண்டு பேருக்கும் அந்தக்கடைய வச்சிதான் பொழைப் பே /

அவுங்க கடையிலதான் நான் அன்னைக்கி தோசை சாப்புட்டு டீயக்குடிச்சி ஒக்காந்துருந்தேன் பஸ்ஸீக்கு,

பஸ்ஸீ வர்றதுக்குள்ள பஸ் டாண்டுல இருக்குற பாத்ரூமுக்குள்ள நாலு தடவை ஒண்ணுக்குப் போயிட்டு வந்துட்டேன்,ரெண்டு தடை தண்ணி குடிச்சி ட்டேன்,தண்ணி குடிச்சா ஒண்ணுக்கு வருதுன்னு தெரிஞ்சும் கூட வேற வழியில்லாமதண்ணியகுடிக்கத்தான் வேண்டியதிருக்கு,ஒண்ணுக்குப் போகத் தான் வேண்டியதிருக்கு என்ன செய்ய சொல்லுங்க,வயசான ஒடம்பு ரெண்டை யும் தள்ளிப்போட முடியலங்குற நெனைப்போட இருக்கும் போது தான் ஆறு மணீ பஸ்ஸீ வந்துரிச்சி,

”பஸ்ஸீ இந்நேரம்தான் வரும்ன்னு தெரிஞ்சிருந்தா திரும்ப ஒரு தடவை பாத் ரூமுக்குள்ள போயி ஒண்ணுக்கு இருந்துட்டு வந்துப்பேன்,ஆனா தெரியாம போச்சி,

“பஸ்ஸீ வந்து நின்னதும் போயி வரலாம்ன்னா அதுக்குள்ள பஸ்ஸ எடுத்துரு வாங்க,இல்லைன்னா பஸ்ஸீல ஒக்காற யெடம் கெடைக்காது,ஏறிட்டேன் எப்பிடியோமுண்டி மொழைஞ்சி/

”கெளம்பி போயிக்கிட்டே இருந்த பஸ்ஸீ ஒரு ஸ்பீடு பிரேக்ர்ல ஏறி யெறங் கிச்சி பாருங்க,முட்டிக்கிட்டிருந்த ஒன்னுக்கு பொடவைய நனைச்சிரிச்சி, மொறச்சிப்பாத்த கண்டக்டர் தம்பி ஒண்ணும் சொல்ல நல்ல வேளையாங் குறதோட அன்னைக்கி வீடு போயி சேந்தேன். என்றவளிடம் பணம் கொடுத்து கை கூப்பி அனுப்பி வைத்தான்.

இருபத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன்பாக தொட்ட பசையின் ஈரம் இன்று வரை காயாமலேயே/