Nov 19, 2017

தார்க்கீத்து,,,,,

கருத்துப் பருத்து நீண்டு ஓடிய தார்ச்சாலை அது,

ரயில்வே ஸ்டேசனின் நுழைவாயிலே அதன் துவக்கப்புள்ளியாய் இருந்தது. அங்குஆரம்பித்து பின்அது நீட்சி கொண்டு எங்கு போய் முடிகிறதென்பது தெரி யாமலும் தெரியவும் செய்யாமலுமாய்/

ரயில்வே ஸ்டேசன் எனச் சொல்லும் போதுதான் ஞாபகம் வருகிறது.ஒரு நாள் இரவு இரண்டு மணி வாக்கில் டீக்குடிக்கலாம் என இவன் இவனது அலு வலகத்தில் உடன் வேலை மதிவாணன் ராஜா இளங்கோ ராமு மற்றும் நான் கைந்து பேர்கள் சேர்ந்து வந்திருந்தார்கள்.

போன பினதான் தெரிந்தது, ஏன் இங்கு டீக்குடிக்க வந்தோம் என/

அவசர பணி காரணமாக அலுவகத்தில் இரவு தங்கி வேலை செய்ய வேண்டி இருந்தது.

இரவு தங்கி வேலை செய்தது இவனுக்கு புதிது.ஆனால் அவர்களுக்கு பழசு, இவன் தவிர்த்த அவர்கள் நான்கு பேரும் இங்கு வேலைக்கு புதிது,ஆனால் இதற்கு முன்னாக அவர்கள் வேலை செய்த தனியார் கம்பெனியில் இதெல் லாம் வழக்கமானதுதான் என்றும் மிகவும் சர்வ சாதாரணமாக நடக்கக்கூடிய ஒரு நிகழ்ச்சிதான் இது என்றும் சொன்னார்கள்.

சரிதான் அதுதான் இரவு பணி அலுவலத்தில் ஒரு மாதத்திற்கு எனச்சொன்ன போது தயங்காமல் சம்மதித்தார்கள்.

இவனுக்கு புதிதென்பதால் கொஞ்சம் தயக்கமாக இருந்தது,மற்ற படி வேறொ ன்றுமில்லை.

இரவுப் பணி துவங்கிய நாட்களில் இவனுள் இருந்த தயக்கமும் கொஞ்சமே யான துவளலும் பணி ஆரம்பித்த இரண்டாவது தினம சரியாகிப் போகிறது.

வழக்கமாய் இரவு பத்து மணிக்கு ஆரம்பிக்கிற பணி முடிய காலை நான்கு ஆகிப் போகும்,

ஒரு நாள் யாரும் எதிர்பாராத விதமாக இரவு இரண்டரை மணிக்கெல்லாம் முடிந்து போகிறது.

இவனுக்குள்ளானால் பெருத்த சங்கடம்,இந்நேரம் வீட்டிற்கு போவதானால் ஐந்து கிலோ மீட்டர் மனித நடமாட்டமற்ற பாதையில் போக வேண்டும். டவுனுக்குள்தான் என்றாலும் கூட மற்ற எந்த பயமும் இல்லை,ஆனால் நாய் களின் பயம்தான் வெகுவாய் ஆட்டிப் படைக்கிறது,

எங்கு பார்த்தாலும் எப்பொழுது பார்த்தாலும் கொத்துக்கொத்தாக நாய்கள் தன் முனைப்பு காட்டி இரை வேண்டியும் இருப்பிடம் தேடியுமாய் அலைந்து திரிந் து கொண்டிருக்கிறதுதான்.

இதில் எது நல்லது எது கெட்டது என கூட்டம் கட்டி திரிகிறவற்றின் அருகில் போய் கேட்டு விட முடியாது.கேட்டு விடவும் கூடாது போல் இருக்கிறது.

அதன் பாஷையில் சொல்வதானால் எது நல்லது எது கெட்டது என அறுதியி ட்டெல்லாம் சொல்லி விட மாட்டோம்.

நேரமும் காலமும் சமயமும் எப்படி எப்படி இருக்கிறதோ அப்படியப்படிதான் நடந்து கொள்வோம்.

சாம தண்ட பேதம் எங்களுக்கும் தெரியும் .அது மனிதர்களான உன்க்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமான வார்த்தைகளல்ல.தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.’இனி இது போலாய் வந்து எங்களது அருகில் வந்து யார் நல்லவர் யார் கெட்டவர் என புரிந்து கொள்ள முயற்சி மேற் கொள்ளாதீர்கள்,ஜாக்கிரதை எனஒரு முறை லொள்,,,லொள் என குரைத்து அனுப்பியது ஞாபகம் வருகிறது.

அந்தஞாபகத்துடனும் மிதமிஞ்சிய கிலியுடனுமாய் இரண்டரை மணிக்கு பணி முடிந்த அன்று இரவு வீடு நோக்கி பயணிக்கிறான்,

போகிற வழியில் இருக்கிற ரயில்வே கேண்டீனில் டீ சாப்பிட்டு விட்டு சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தான், எவ்வளவு நேரம்தான் அப்படி அமர்ந்திருக்க,இரவு ரொந்து பணியில் இருந்த ரயில்வே போலீஸ் சந்தேகமாகப் பார்க்க வேண் டாம் அந்த சந்தேகம் என்கிற நினைப்பில் எழுந்து போய்விட்டான்,இன்னும் இரு ஒரு மணி அல்லது ஒன்னறை மணி நேரம் இருந்தால் போதும்.விடிந்து விடும் ஆட்கள் நடமாட்டம் ஆரம்பித்து விடும்,பாலடிக்கிறவரிலிருந்து ரயிலடி க்குப் போகிறவர் வரை கொஞ்சம் நடமாட்டமும் கூடிப் போகும்,கொஞ்சம் தைரியமாகவும் போய்க்கொள்ளலாம்,

அது அல்லாமல் இப்போது போய் நாய்கள் கடித்து வைத்து விட்டால்,,,இது போல் இரண்டாவது ஆட்டம் சினிமா பார்த்து விட்டு வந்த இவனது பக்கத்துத் தெருக்காரரை போஸ்ட் ஆபீஸ் முக்கு திரும்பும் போது அவரது இரு சக்கர வாகனத்தின் பின் ஓடி துரத்திய நாய்கள் எட்டிக்கடித்து விட்டது.கிட்டத்தட்ட ஐந்து நாய்கள் வரை துரத்தியிருக்கிறது,இதில் கொடுமை என்னவென்றால் துட்டுப்பட்ட இடம் போஸ்ட் ஆபீஸ் முக்கு என்றால் கடி பட்ட இடம் கிட்டத் தட்ட இருநூறு அடி தாண்டிதான்.அப்படியானால் முதலில் குரைத்து துரத்திய நாய் ஒன்றாகவும் கடித்த நாய் வேறொன்றும் என அர்த்தம் ஆகிறது.

அது அப்படிதான் இரவின் புழுக்கத்தில் ரோடு முழுக்கவும் வரிசை கட்டியும் அது அல்லாது ஆங்காங்கேயுமாய் ஒன்றிரண்டாய் படுத்துக்கிடக்கிற நாய்கள் நான்கும் ஐந்துமாய் இருக்கின்றன,ஒரு முனையில் ஒன்று குரைத்து அந்த வழியில் வருகிற வரை விரட்ட ஆரம்பித்தால் போதும் மற்றதெல்லாம் அப்ப டியே வரிசையாய் தொடர்ந்து கொள்ளும்.முதலாவது நாய் கும்பலால் விரட் டுப் பட்டவரை இரண்டாவது,மூன்றாவது நான்காவது,,,,என வரிசை கட்டி படுத்திருக்கிற கும்பல் விரட்டத் தொடரும்,அந்த சப்தம் சமயத்தில் தெருவில் படுத்திருக்கிற நாய்களையும் தொற்றி உசுப்பி விட்டு அவைகளையும் பின் தொடரச் செய்து விடுவதுண்டு.துரத்துப்படுபவர் ஆட்டோவிலோ இல்லை காரிலோ போனால் தப்பித்தார்,மாறாக இரு சக்கர வாகனத்திலோ இல்லை சைக்கிளிலோ சென்று விட்டாரானால் தொலைந்தார்.

ஒரு தடவை ஆட்டோவில் சென்றவரையே அந்தப்பாடு படுத்து எடுத்து விட்டதாம்,

அவரால் ஆட்டோவை ஓட்ட முடியாமல் போஸ்ட் ஆபீஸ் தாண்டி இருக்கிற பெட்ரோல் பங்கில் ஆட்டோவை சிறிது நேரம் நிறுத்தி விட்டு பின் எடுத்துச் சென்றிருக்கிறார்,

அந்த நிலை தனக்கு வேண்டாம்,நாய் கடியைப்பற்றி பலபேர் பேச பலவாறாக கேட்டிருக்கிறான்.

அதனால் ரிஸ்க் எடுக்க விரும்பவில்லை என்றாலும் கூட இப்பொழுது வீட் டிற்கு போய்தான் ஆக வேண்டும்.

என்ன செய்ய,,,,,?குருட்டுத்தனமாக வரவழைத்த தைரியத்தின் கைபிடித்துக் கொண்டு கிளம்பி விட்டான்.

இவன் நினைத்தது போலவே போஸ் ஆபீஸ் முக்கு வரவும் நாய்களின் படை இவனை சூழ்ந்து துரத்த் ஆரம்பிக்கிறது,முதலாவதாக இவனைப்பார்த்து குரை க்க ஆரம்பித்ததென்னவோ ஒரு நாயோ இல்லை இரண்டோதான்,பின் அணி சேர்ந்து கொண்டு சாலை முழுவதுமாய் வரிசை கட்டி படுத்திருந்த நாய்கள் கை கோர்த்துக் கொண்டு இல்லையில்லை குரல் கோர்த்துக்கொண்டு துரத்த ஆரம்பித்தன,

வேறு வழியில்லை வண்டியை திருப்பி வேகத்தில் வந்தவன் சொந்தக்காரர் வீட்டில் படுத்திருந்துவிட்டு அதிகாலையின் அரையிருட்டில் எழுந்து வந்தான்.

தார்ச்சாலையில் பயணிப்பதென்பது இவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமானதாக/

அதற்கு காரணம் தன்னைப் போலவே இருக்கிற அதன் கருநிறமும் அதன் மீது நடமிடுகிற மனிதர்களும் ,தார் ரோட்டில் ,முள்ளு முள்ளாய் நீட்டிக் கொ ண்டு அழகுகாட்டிச்சிரிப்பதுபோலிருப்பதுவுமானபொடிப்பொடி கற்கள்தான். எனவும் அதுதாண்டிஇப்போதைக்குவேறெதுவும் இல்லை எனச்சொல்லி விடத் தோணு கிறது,

இல்லையென்றால் நீண்டு போகிற வம்புப்பேச்சு கிளை முளை த்து இஷ்ட த்திற்கு திரிந்து போய் கிடக்கும். பின் அதன் இடர்பாடுகளில் சிக்கித்திணறி மூச்சு முட்டி சங்கடப்பட வேண்டியிருக்கும்,

அதிலும் இந்த மதனராமன் இருக்கிறானே,,அடேயப்பா,,,,,நூல் விட ஆரம்பித் தால் நிறுத்துவது சிரமம்,விடுவான் விடுவான் விட்டுக்கொண்டே இருப்பான், ஏய் என்னப்பா சும்மா தார் ரோடு அதோட கருப்பு நிறம் தடிமன் அடர்த்தி நீட்டிக் கிட்டிருக்குற கல்லு அது இதுன்னு கதை சொன்னாப்புல நம்பீருவமா நாங்க, அதெல்லாம் அங்கிட்டு வச்சிக்க தம்பி என்பான் பெருங்குரலெடுத்து,

அவன் சொல் குறித்தோ பேச்சு குறித்தோ இவனிடம் கோபம் இருந்ததில்லை எப்பொழுதும்/

ஆனால் ஏன் இப்படியெல்லாம்பேசுகிறானே எசக்கேடாக என்கிற ஆதங்கமும் வருத்தமும் இருந்ததுண்டு அவன் பேசுகிற சமயங்களில்.

அவனிடம் இது குறித்து கேட்டு விட நினைக்கிற சமயங்களில் அவன் சிக்கு வதில்லை, அல்லது அது சம்பந்தமான பேச்சை ஆரம்பிக்கிற நேரங்களில் தப்பித்து போய் விடுவான் அந்த இடத்தை விட்டு.

ஒரு மழை நாளின் மாலை வேலையாய் சிவன் கோவில் அருகில் இருக்கிற டீக்கடையில் நின்று கொண்டிருந்தபொழுதுவந்துவிட்டான்.

இவன் இருப்பதை கவனித்தானோ இல்லை கவனிக்கவில்லையோ இவனுக் கானால் அந்த ஞாபகமோ இல்லை அது பற்றி கேட்க வேண்டும் என்கிற முனைப்போ கொஞ்சம் கூட இல்லை,

கிட்டத்தட்டமறந்து போன ஒன்றைப் பற்றி ஏன் இந்த நேரத்தில் கேட்க வேண் டும் என்கிற நினைப்பில் டீக்குடித்துக் கொண்டிருந்த போது அவனாகத்தான் ஆரம்பித்தான் பேச்சை/

”டேய் தம்பி ஓங்கிட்ட அப்பிடியெல்லாம் பேசனுமுன்னு விருப்பம் இல்லை எனக்கு,சும்மா ஜாலிக்காக பேசுறதுதான்,நான் உண்மையில அப்பிடிப் பட்ட ஆளும் இல்லை அது ஒனக்கு நல்லாவே தெரியும்.”

”ஓங்கிட்ட பழகுனது கொஞ்ச நாள்தான்னாலும் கூட என்னையப் பத்தி முழுசா தெரிஞ்சி வச்சிருப்பைன்னு நெனைச்சேன்,ஆனா நீயி என்னடான்னா என்
னோட வெளையாட்டுத்தனமான பேச்சையெல்லாம் வெனையா நெனைச்சிரு க்குற,ஏங் நெனைச்சஎதுக்குநெனைச்சைன்னுநான்கேக்கப் போறது இல்லை, அது ஏங் வேலையும் கெடையாது”

“ஏன்னா தனக்குத் தெரிஞ்ச ஒவ்வொரு மனுசனப் பத்தியும் ஒவ்வொரு வித மா நெனைக்கிறதுக்கு ஒவ்வொருத்தருக்கும் உரிமை உண்டு,அத தடுக்கவோ இல்லை, அதப் பத்தி கேக்கவோ யாருக்கும் எந்த உரிமையும் கெடையாதுன் னு நெனைக்கிறவன் நானு,”

“அப்பிடி தடுக்கிறதுனால நெனைக்கிற நெனைப்பு நின்னு போயிறப் போறது கெடையாது.அதுனால ஒரு பிரயோசனமும் கெடையாது. அதுக்குத்தான் ஓங் கிட்ட இத்தன காலமும் எதுவும் பேசாம இருந்தேன்,இல்லை பேச சந்தர்ப்பம் வாய்க்கிறப்ப கூட நானா கழண்டு ஓடிருக்குறேன் ஓங்கிட்ட இருந்து, எதுக்குப் போயிக்கிட்டு வம்படியா பேசிக்கிட்டுன்னு,,,,ஆனா இன்னைக்கி தானா சந்தர் ப்பம் அமைஞ்சிருக்குது, விட்டுறலாமா அதை,”

“இன்னைக்கி ஓங்கிட்டயிருந்து நானோ இல்லை ஏங்கிட்டயிருந்து நீயோ தப்பிச்சி ஓடிற முடியாது, ஏன்னா மழை பேஞ்சிக்கிட்டு இருக்குது வெளியில, வா நீயும் நானுமா பேசுவம்,”

“இன்னொரு டீகூட சொல்லு சாப்புடுவம்,இப்ப என்ன கொறஞ்சி போயிறப் போகுது.நான் பொதுவா பெரும் பாலான நாட்கள்ல ஒரு டீயக்குடிச்சி முடிச்ச கையோட இன்னொரு டீயை யும் சேத்து சாப்புடுற ஆளு,”

”வீட்டுல அப்பத்தான் டீக்குடிச்சி முடிச்சி வந்துருப்பேன்,அப்படி வந்தாக்கூட இங்க கடைக்கு வந்து டீ சொன்ன ஒடனே அப்பிடி ஒரு ஆசையாகிப்போகுது அல்லது தேவையாகிப்போகுதுன்னு நெனச்சி நானா செஞ்சிக்கிறது உண்டு. அதுஅந்த நேரத்தைய தேவையா,இல்ல அந்த நேரத் தோட என்னோட மனோ நிலையான்னு தெரியல, மொத்தத்துல டீக்குடித்து வாழ்வாறே வாழ்வார், மற்றவரெல்லாம் டீயின் ருசி அறியாது பின் செல்வார்ங்குற நெனைப்பும் எனக் குள்ள ஆழப்பதிஞ்சிருக்குறது உண்டு,”

“சரி அது எதுக்கு இப்ப ,நா பொதுவா நீ நென்னைக்கிறது போலவும்,நீயி நெனைச்சி வருத்தப் படுறது போலயும் கெடையாது நானு,சும்மா ஓங்கிட்ட கேலிக்காக ரெண்டு கெட்ட வார்த்தை பேசுவேனே ஒழிசு நான் அந்த மாதிரி தப்பான ஆளு கெடையாது. தெரிஞ்சிக்க,,,,ஆமா”என மதன ராமன் சொல்லும் போது அய்யய்யோ அதெல்லாம் இல்லைண்ணே,நீங்க பேசுனது வருத்தம் இல்லை எனக்கு,நான் அப்பிடி வருத்தப்படுற ஆளும் கெடையாது,.அது ஒங்க ளுக்கும் தெரியும்,பின்ன எதுக்கு இது போல சொல்றேன்னா இப்பிடியே போற யெடம் வர்ற யெடம் போயி ஒக்கார்ற யெடம் பூராவும் கொச்சையா பேசிக் கிட்டே திரிஞ்சிங்கின்னா நாளைக்கி கெட்டுப்போகப்போறது ஒங்க பேருதானே ஒழிய ஏங் பேரு இல்லை தெரிஞ்சிக்கங்க,” என்பான் இவன்.

இவனும் மதனராமனும் பரஸ்பரம் இப்படி பேசிக்கொள்வது புதிது இல்லை தான் என்றாலும் கூட இவர்களது பேச்சின் ஊடாக ஏதோ பெரிதாக நடந்து விடப்போகிறது என்கிற நினைப்புடன் சுற்றி இருந்தவர்களுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சிப்போகும் அந்தக் கணங்களில்/

மிஞ்சிப் போன ஏமாற்றத்தை கையில் பிடித்துக்கொண்டு அந்த நேரத்தில் ஒன்றும் செய்ய இயலாதவர்களாய் ஆகிப் போவார்கள் அவர்கள். தொடர்ச்சி யான அவர்களது பேச்சின் ஊடாக கடைசியாய் கலைந்து போய் விடுவார்கள் பேச்சின் மிச்சத்துடனும் டீயின் ருசியுடனுமாக/

பொதுவாக இவனுக்கு சிமிண்ட் ரோட்டை விடதார்ரோடுகள் மிகவும் பிடித்து போனதற்கு காரணமே இவனது சொந்தங்களும் அவர்களைச் சேர்ந்தவர்களும் ஒரு காலத்தில் தார் ரோடு போடுகிற வேலையில் இருந்த காரணத்தினால் தான்,

இவன் நாலாவது வகுப்போ ஐந்தாவது வகுப்போ படிக்கும் போது என்கிறதாய் நினைவு,

காலையில் பொழுது விடிந்து விடியாத பொழுதில் வேலைக்குப்போய் விட்ட அம்மாவிடமும் அப்பாவிடமும் பள்ளிக்குச் செல்லும் பொழுது சென்று காசு வாங்கிப் போவான் ஏதாவது வாங்கித்திங்க,என,,,/

அம்மாவும் அப்பாவும் வைது கொண்டும் கரிசனம் கொண்ட பேச்சுடனுமாய் காசை எடுத்து கையில் தருவார்கள்.கண்டத வாங்கித்திங்காதடா என்கிற பேச்சுடனும் அக்கரை சுமந்த மனதுடனுமாய்,,/.

அப்போது மனதில் குடி கொண்ட தார் டின்னும் அதன் அடர்த்தியான வாச மும் தார் காய்ச்சுகிற அடுப்பும் அதன் வெந்தனலும் தார் வாசனை தாங்கி வேலை செய்து கொண்டிருக்கிற மனிதர்களும் அவர்களது சங்கடமான உடல் மொழி யும் வேலை நடக்கிற தளமும் இவன் மனம் பிசைந்ததாய் அமைந்து போன துண்டு பல நாட்களில்,

அதிலும் அவனது அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் சோறு கொண்டு போய் கொடு க்கவும்,காசு வாங்கவுமாய் போகிற நாட்களில் பார்க்கிற இது போலான காட் சிகள் இவனை வெகுவாக பாதித்து விடுவதுண்டுதான்,

காலையில் கோழி கூப்பிடும் முன்பாக எழுந்து விடுகிற அம்மாவும் அப்பாவும் பாட்டியிடம் சோறு பொங்கி கொடுத்து விடுமாறு சொல்லி விட்டுப் போய் விடுவார்கள்.

அப்படியாய் போய் விடுகிற நாட்களிலும் இவனது ஊரை ஒட்டிய பகுதிகளில் ரோடு போடுகிற வேலை நடக்கிற நாட்களிலும் இவன்தான் இவனது அம்மா விற்கும் அப்பாவிற்குமாய் சாப்பாடு கொண்டு போவான்.

அப்பா காலில் சாக்கை கட்டிக்கொண்டு அழுக்கு கைலியுடனும் அழுக்குச் சட்டையுடனும் சட்டையிலும் கைலியிலுமாக பொட்டடித்துத் தெரிகிற தார்ப் புள்ளிகளுடன் ரோட்டில் குவிக்கப்பட்டிருக்கிற ஜல்லிகளை பரப்பிக் கொண்டி ருப்பார்,

தலையில் சுருமாடு சுற்றிய புடவையுடனும் காலில் சுற்றப் பட்டிருக்கிற சாக்குடனும் ஜல்லிகளை தட்டில் அள்ளி சுமந்து கொண்டு வருவார்.அப்போது மனம் பதிந்த அம்மா அப்பாவின் நினைவுகள் தாலாட்டுகிற இப்போதும் தார் ரோட்டைப் பார்க்கிற போது மிகவும் பிடித்துப் போகிறது.

அப்படியாய் தினமுமாய் பயணம் செய்து செல்கிற ரோட்டின் வலது ஓரமாய் அமைந்திருந்த கடையில் டீக்குடித்துக்கொண்டிருக்கும் பொழுதுதான் ரோட்டி ன் ஓரமாய் சென்ற போக்கிடம் தெரியாமல் அங்கும் இங்குமாய் திரிந்து கொண்டிருக்கிறது.

Nov 13, 2017

சூழ்கொண்டவைகளின் மிச்சமாய்,,,,/

வீடும் வீடு சுமந்த நினைவுகளுமாய் சூழ்க்கொண்ட ஒரு விடுமுறை நாளின் மாலை நேரமாய் பஜாருக்குக்கிளம்பும் போது மனைவியிடம் சொல்லிக் கொ ண்டு கிளம்புகிறான்.

அப்பொழுதான் படுத்து எழுந்த மதிய நேர தூக்கத்தின் கலிப்பும் அலுப்பும் அழுக்கும் போக குளித்தும் பல் துளக்கி விட்டுமாய்த்தான் கிளம்புகிறான்.

அப்படியானதொரு பழக்கம் இவனில் எப்படி எப்பொழுது வந்து ஒட்டிக் கொ ண்டது எனத் தெரியவில்லை.விடுமுறை தினங்களில் கொஞ்சம் தாமதமாக எழுந்து வீட்டிலிருக்கிற வேலைகளில் கொஞ்சம் கை கொடுத்துவிட்டும் குளி த்துவிட்டும்வந்து அப்படியே மதிய சாப்பாடு சாப்பிட்டு விட்டு தூங்கிப்போகிற நாட்களில் எழுந்ததும் திரும்ப ஒரு தடவையாய் குளித்துவிட்டுதான் மற்ற மற்றதான வேலைகளைப் பார்ப்பான்.

மனைவி கூட சப்தம் போடுவாள்,”ஒரு மனுசன் ஒரு நாளைக்கு எத்தனை தடவதான் குளிக்கிறதுன்னு கணக்கு இல்லையா சாமி,என்னவோ கொடுமை தான் போங்க ஒங்களோட என்ன அப்பிடியா வந்து ஒடம்புல அழுக்கு வந்து ஒட்டிக்கிருது என,,,/

இப்படித்தான் வீட்டில் கரண்ட் இல்லாத ஒரு நாளில் காலை குளித்து முடித் து விட்டு பஜாருக்குப்போய் விட்டு வந்து திரும்ப ஒரு தடவையாய் குளித்து முடித்து விட்டு மதியம் சாப்பிட்டு விட்டுப் படுத்தவன் எழுந்ததும் பாத்ரூம் போய் விட்டான் குளிப்பதற்கு,

அன்றும் அது போல்தான் சபதம் போட்டாள் மனைவி,”என்ன கொஞ்சமாச்சும் நெனைச்சி பாக்க வேணாமா இருக்குற நெலைமைய,இப்பிடியா செய்வீங்க, இந்தகரண்டு இல்லாத நேரத்துல,இருக்கிற கொஞ்ச நஞ்ச தண்ணியவும் காலி பண்ணீட்டு போயிட்டீங்கன்னா வீட்டுப் பொழக்கத்துக்கு தண்ணி வேணாமா. கரண்டு இல்லாம மோட்டரு வேற போட முடியல,

”இனி நான் தெரு முக்குல இருக்குற அடிகொழாயில போயி தண்ணி அடிச்சி எடுத்துக்கிட்டுவரணும்,மாங்கு,மாங்குன்னு வீட்டுல இருக்குற எல்லா வேலை யவும்பாத்துட்டு இப்பிடி தண்ணிப்பானைய தூக்கீட்டு அலைய வேண்டி யதா வேற இருக்கு,நீங்களாவது புள்ளைங்களாவது வருவீங்களா தண்ணி எடுக்க ன்னு பாத்தா அதுவும் கெடையாது,புள்ளைங்க படிக்கப்போறேன்னு ஒக்காந் துருவாங்க,நீங்க என்னமோ வேற்றுகிரகத்துல இருந்து வந்த மனுசன் மாதிரி வீட்டு வேலைக எதுலயும் பட்டுக்கிறமா இருந்துக்கிறுவீங்க,நான் ஒருத்திதா ன் கிறுக்கச்சி மாதிரியும் நேந்துவிட்டது போலவும் வேலைகளச்செய்யணும்,

“இந்தமாதிரிகரண்டு இல்லாம வெளியில தண்ணி எடுக்குற நாட்கள்லயாவது வந்து கூடமாட ஒத்தாசைக்கு நிக்கக்கூடாதா,என்னமோ எங்க தலையிலதான் எழுதி ஒட்டீருக்குற மாதிரி எந்த வேலையவும் தொடாம கையக்கட்டிக்கிட்டு உக்காந்துட்டு கையக்கட்டிக்கிட்டு எந்திரிச்சி போயிட்டா எப்பிடி,,,,?

“இந்த லட்சணத்துல ஒங்களையோ இல்லை ஒங்க புள்ளைங்களையோ ஒரு வேலை சொல்றதுங்குள்ள ஒங்க அம்மாவுக்குள்ள கோவம் பொத்துக்கிட்டு ள்ள வந்துருது கோவம்.,,,,என கொஞ்சம் பொய் கோபம் காட்டி பேசி முடிப்பாள்

அவளதுபேச்சில்உரைக்கிற வாஸ்தவமும் சூடும் அந்த வீட்டில் எப்பொழுதும் நிலை கொண்டதாகவே,,/

பொதுவாகவே அப்படியொரு பழக்கமாகிப்போனது, முன் பெல்லாம் இப்படியி ல்லை, நாலாவது தெருவிலிருக்கிற மாந்தோப்பு அக்கா சொன்ன பிறகுதான் இப்படியெல்லாமும்,கிளம்பும் போது சொல்வது ,நீ வச்ச சோறு கொழம்பு நல்லாயிருக்கு,,,கூட்டுபிரமாதம்,,,,போன்றவார்த்தைகோர்வைகள்இவன்மனதில் படம் விரித்து வார்ப்பு கொண்டும் உருக்கொண்டுமாய் ஆகித் தெரிகிறது.

அது போலான உருக்கொள்ளல்கள் சமயா சமயங்களில் சரியாயும் சரியற்று மாய் ஆகிப்போகிற போது ஏற்படுகிற சங்கடங்கள் இவனை வாதிக்காமால் இருந்ததில்லை,

அதையெல்லாம் இருகிய முகத்திற்குள்ளாக மறைத்து வைத்து காத்து வந்து ள்ளான்.

சின்ன மகள்தான் சொல்வாள்,”என்னப்பாதீடீர்ன்னு என்னைக்கும் இல்லாத திரு நாளா திடீர்ன்னு மனம் திருந்திய மைந்தன் மாதிரி ஆகிப் போயிட்டீங்க, எங்க யாவது வெளியில போனா அம்மா கிட்ட போயிட்டு வர்றேன்னு சொல் லீட்டுப் போறீங்க/ அம்மா சமையல பாராட்டுறீங்க,கடையில போயி காய்கறி வாங்கீட்டு வர்றீங்க, பாஜாருக்குப் போறப்ப அம்மாவ டூவிலர்ல வச்சி கூட்டீ ட்டுப்போறீங்க,அம்மா கூட கோயிலுக்கெல்லாம் போறீங்க,சாமி கும்புட்டு க்கிறீங்க, நெத்தியில திருநீறு பூசிக்கிறீங்க,குங்குமம் சந்தனமெல்லாம் வச்சிக் கிறீங்க, அடுத்தடுத்ததா என்ன செய்யிறதா உதேசம் மிஸ்டர் அப்பா அவர்க ளே எனச்சிரிப்பாள் சத்தமெடுத்து.

மகள்சொல்லிலும்வாஸ்தவம்இல்லாமல்இல்லை.கோயிலுக்குப்போக வேண் டும் என அவள் சொல்கிற சமயங்களில் ”பஸ்ஸீல போயிட்டு வந்துரு,,,”என் பான்,அதையும் மீறி கூட்டிப்போகிற என்றாவது ஒரு நாளன்றின் போது அவளை கோவில் வாசலில் இறக்கிவிட்டு விட்டு இவன் கொஞ்சம் தள்ளி இருக்கிற கடையில் டீ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருப்பான்.

அவள் சாமி கும்பிட்டு வரும் வரை கடையில் உட்கார்ந்திருந்து விட்டு பின் கூட்டிப் போவான்,

வழக்கமாக போகிற கடை என்பதால் கடைக்காரரும் கேட்டு விடுவார்,

“என்ன சார்,கோயிலுக்கு வந்தீங்களாக்கும்,ஏங் சார் நீங்களும் சேந்து போக வேண்டியதுதான,அது என்ன அவுங்கள மட்டும் விட்டுட்டு இங்க வந்து உக்கா ந்துக்கிறது என்கிற கடைக்காரரின் பேச்சிற்கு சிரிப்பான்,இல்லையென்றால் தெய்வத்தக் கும்புடப் போன தெய்வத்த நான் கும்புட்டுக்குறேன் என்பான்.

சாரு இப்பிடியே பேசி சமாளிக்கப்பாக்குறாருடா,விடுவோம் எனச்சிரிப்பார்கள்.

அவள் சாமி கும்பிட்டு முடிந்ததும் செல்லில் சொல்லுவாள்.போய் கூட்டிக் கொண்டு போவான்,

இதில் சிறிதாய் நடந்த மாற்றமாய் போன மாதம் கடைசி சனிக்கிழமையன்று அவளுடன் சேர்ந்தே கோயிலுக்கு சென்று வந்தான்,

வருடங்கள் பல கடந்து அன்றுதான் நீளமாக நின்ற வரிசையில் நின்று சாமி கும்பிட்டு விட்டு பிரசாதமும் வாங்கி விட்டு வீடு வந்து சேர்ந்தான்,

வாங்கிய பிரசாதத்தை இவனும் மனைவியுமாக சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் பொழுது இவனைப்போலபிரசாதம் வாங்கி சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தவர்களி லும்,நீண்டவரிசையில்நின்றுகொண்டிருந்தவர்களிலும்தெரிந்தவர்கள்நிறையப் பேர் தென் பட்டார்கள்.

இனி தெரிந்தவர்களையும் சொந்தக்காரர்களையும் பார்க்க வேண்டுமென்றால் கோயிலுக்கு வந்து விடலாம் போலிருக்கிறது.

”ஏய் போடி அதிகப் பிரங்கி புடிச்சவளே,என்னமோ மேடையில பிரங்கம் பண் ணுன மாதிரியில்ல பண்ணிக்கிட்டு இருக்கா,என இவனது மனைவி மகள் பேசுகிற சமயங்களில் சப்தமிடுவாள்.

அது போலான சமயங்களில் இவனுக்கு கொஞ்சம் பெருமையாகக்கூட இருக் கும், ஆமாம் இவனுக்குக்காகப் பேச அப்பிராணியாய் ஒரு ஜீவன் இருக்கிறது என்பதை காணும் பொழுதும் பார்க்கிற சமயங்களிலுமாய்,

ஆனால் மனதினுள்ளாய் மெலிதான ஒருசங்கடம் இருந்ததுண்டுதான் அவள் அப்படியாய் பேசுகிற சமயங்களில்,,,,/

அவன்சொல்வான் ”சரிவிடுஇப்பஎன்னபேசட்டும்பேசுற அவளஏங்தடுக்குற”,,, என அவளை தூக்கிக் தோளில் வைத்துக் கொள்வான்.

“பேசட்டும்,பேசட்டும்,,,,இப்பப் பேசாமா எப்பப் பேசப் போறோ சொல்லு,எனக்கு ஒரு தீராத ஆசை ,அது தீர்ற ஆசை யா இருக்கலாம் இல்ல தீராத ஆசையாக் கூட இருக்கலாம்ன்னு வையேன்/ இப்பிடி வீட்ல பேசுற இவ பள்ளிக் கூடத் துல பொது வெளியில மேடையில பேசணும் ,நம்ம ரெண்டு பேரும் அதை கேட்டு கண்ணீர் முட்டவும் மனசு நெறஞ்சி போயிமா நின்னு பாக்கணும்.அந்த நாளு நம்ம வீட்டுல வரணும்ன்னு நெனைக்கிறேன்,வருமா வராம போகுமா ன்னுதெரியல, இப்போதைக்கு வருமுன்னு நம்புவோம்.அதுவரைக்கும் ஓங் சொல் படி அவ ஒரு பிரசங்கியாவே இருந்துட்டு போகட்டும் விடு இப்போதை க்கு” எனவும் என்ன நம்ம ஊக்குவுகிறதுலயும் நடத்துறதுலயும் தான் இருக்கு அவ வளர்ச்சி” என முடிப்பான்,

“அதெல்லாம்ஒண்ணும்வேணாம்பிரங்கியாவோ,வேறஎதுவாவோஆக வேணாம், நல்லாபடிச்சி நல்ல மார்க் எடுத்து முன்னுக்கு வந்தாபோதும்,படிச்ச படிப்புக்கு தெய்வாதீனமா எங்கிட்டாவது ஒரு வேலை கெடச்சின்னா நல்லது, இல்லை ன்னாக்கூட பெரிசா ஒண்ணும் இல்ல,கூடுதலா நாலு பவுனப்போட்டு கல்யாணம் கட்டிக் குடுத்துட்டுட்டம்முன்னா நம்ம கடமை முடிஞ்சிச்சி.

”இவளுக்கு அடுத்து மூத்தவந்தான,ஆம்பளப்பையதான அவனப் பத்தி பெருசா கவலைப்பட தேவையில்லை.அவன் கைய ஊனி கரணம் பாஞ்சிக்கிருவான். என சொல்லிமுடிக்கிற நாட்களிலும் அது அல்லாத நாட்களிலுமாய் அவளிடம் சொல்லிவிட்டுப்போவதுதான் இவனது வழக்கமாகிப் போகிறது.

அப்படியான நாட்களில் மாந்தோப்பு அக்கா சொன்னது நினைவில் வந்து போகும்.

“பின்னஎன்னடா மத்தமத்த வேலைகளுக்கெல்லாம் அவ தயவும் தொணை யும் வேணும் ஒனக்கு.,எல்லாத்துக்கும் தயவு செய்து நிப்பா வீட்டுல,ஒனக்கு பொண்டாட்டியா ,ஓங் புள்ளைகளுக்கு அம்மாவா,அவ பொறந்த வீட்டுல பொண்ணா,சொந்தக்காரங்களுக்குமகளா,மதினியா,அக்காவா,தங்கச்சியாஇப்பிடி எல்லாமுமா,,,,இருக்குறவள சொந்த யெடத்துல இருந்து புடுங்கி வேற யெடத் துல நட்ட நாத்தா ஓங்கையில குடுத்து ஒனக்கு பொண்டாட்டியாவும்,ஓங் புள்ளைகளுக்கு தாயாவும் ஆகி நிக்குறா இல்ல,அவளகொஞ்சமாச்சும் மனுசி மாதிரி நடத்த முயற்சி பண்ணு,என்னமோ வீட்டுல இருக்குற பீரோ, கட்டிலு, மிக்ஸி கிரைண்டரு மாதிரி,,,,ஒரு பொருளா வச்சிக்கிட்டா எப்பிடி சொல்லு,

“ஏதோ ஒரு ஆத்திர அவசரத்துல அவள கவனிக்க முடியமையோ இல்ல மறந்து போறதோ இயல்புதான்,அதுக்காக எந்நேரமும் அவள கவனிக்க முடி யாம நான் பிஸியாவே இருக்கேன்னு சொல்றதும் அப்பிடி காட்டிக்கிறதும் கடைஞ்செடுத்த அயோக்கியத்தனம் பாத்துக்க,

“ஒனக்கே ஒனக்கானவதானப்பா அவ,ஒன்னைய நம்பித்தானப்பா வந்துருக்கா, அவ ஓன் ஒடம்புலயும் உருருலயும் பாதிடா,ஒன்னைய விட்டா அவளுக்கு பெரிசா வேற யாருடா,பொறந்த வீடும் பெத்த புள்ளைங்களும் இருந்தாலும் கூட அவளுக்குன்னு சாய்ஞ்சிக்கிற இருக்குறது ஓங் தோள்தானடா அத மொதல்ல சரியா புரிஞ்சிக்கிறனும்,நீயி,

”ஒங்களுக்குள்ள எப்பிடின்னு எனக்கு தெரியாது.ஆனா ஒரு நா தற்செயலா என்னைய பாத்தப்ப பேசிக்கிட்டு இருந்தோம் கொஞ்ச நேரம்,அப்ப பேச்சுல இருந்து புரிஞ்சிக்க முடிஞ்சது இதுதான்.ஒரு வேளை நான் தப்பா புரிஞ்சிக் கிட்டேனோ என்னவோ தெரியல,சொல்லணும்ன்னு தோணுச்சி சொல்லீ ட் டேன்,அக்காவ தப்பா நெனைக்காத,மனசுல பட்டத சொல்லைன்னா எனக்கு தூக்கம் வராது .பாப்போம், அடுத்தடுத்த நாட்கள்ல ஓங் நடவடிக்கைய”எனச் சொன்னவளின் பேச்சை ஏற்று இப்பொழுதெல்லாம் எங்கு போனாலும் சொல் லிக் கொண்டுதான் செல்கிறான்.

திருமணமாகும் முன் அம்மாவிடம் அல்லது அக்காவிடம் இல்லையானால் அண்ணன் தம்பி யாரிடமாவது சொல்லிக்கொண்டுதான் கிளம்புவான்,அது இப்பொழுது வரை அது நீடிக்கிறதுதான்.

என்னஅம்மாவிடம் சொல்லிக் கொண்டு போகும் போது பாத்துப்போப்பா என்கி ற வார்த்தை இலவச இணைப்பாகக் கிடைக்கும், மற்றவர்களிடம் சொல்லிச் செல்கிற போது அது கிடைப்பதில்லை,

கிடைக்கா விட்டால் கூட பரவாயில்லை,மிதமிஞ்சிய அல்லது கொஞ்சமே யான கிண்டல் சுமந்தா வார்த்தை ஒன்று ஒட்டிக் கொண்டு வரும்.அதிலும் அக்கா செய்கிற குசும்பிற்கு அளவேயில்லை.

”என்னடா மதுரை ரோட்டுப் பக்கமா பாத்து போ ,நீயி போற சைக்கிளையும் ஒன்னையும் அவ அப்பன்காரன் பிரிச்சி காயலான் கடையில போட்டுறாம என்பாள்.

இது மூத்த அக்காள் என்றால் இளைய அக்கா பார்த்து மௌனம் சுமந்த வார்த்தைகளால் கண்ணடிப்பாள்.

பொதுவாக இருவரும் ஒன்று சேரமாட்டரகளே,இளைய அக்கா வட துருவம் என்றால் மூத்த அக்கா தென் துருவம்,இதில் எப்படி இருவர் கருத்தும்,,,,,?பேசி வைத்துக்கொண்டார்களோ,,?

இதை எல்லாம் பார்க்கிற அண்ணன் ”நீங்க என்ன அவன ரொம்பத்தான கிண் டல் பண்ணுறீங்க, என்ன அவனெல்லாம் காதல் பண்ணக்கூடாதா,,,?நாங்க என்ன விதிவில்லக்குலயா இருக்கோம். இதெல்லாம் ஆம்பளப்பச்சங்க சுதந்தி ரம், ஆமா ,நீங்களெல்லாம் இதுல ரொம்ப தலையிடக்கூடாது” என்பான்.

பின் நாட்களில் இவனுக்கு கல்யாணம் பேசிய போது இரண்டு அக்காக்களும் தான் அந்தப் பெண்னை பேசி முடித்து இவனுக்கு முடித்து வைத்தார்கள். அவர்கள் பேசி திருமணம் முடித்து வைக்கிற வரை இவனும் இவனது சைக் கிளும் பத்திரமாகவே இருந்தார்கள்.

அந்த சைக்கிளைத்தான் இப்பொழுது எக்ஸர் சைஸ் பண்ண ஓட்டிக் கொள்கி றான். பின்னே சைக்கிள் ஓட்டுவது இப்பொழுதெல்லாம் எக்ஸர்சைஸ் என்கிற அளவிற்கு சுருங்கிப் போனது.

திருமணத்திற்குமுன்பு இங்கிருந்து சாத்தூர வரை சைக்கிளில் பணிக்கு போய் திரும்பியிருக்கிறான்,ஆனால் இப்பொழுது பத்தடி தூரம் சைக்கிள் மிதிப்பதற்கு யோசனையாய் இருக்கிறது,.

”போடாபோடாபோக்கத்த பையலே என்பார் நண்பரும் சொந்தமுமான ஒருவர், சைக்கிள் மிதிக்கிறதுன்னா மிதிச்சி போ நீ வாட்டுக்கு,ஒன்னைய யாரும் கையப் புடிச்சிக்கிட்டா இருக்காங்க,இல்ல கால கட்டிப் போட்டுட்டாங்களா ,,,, போக வேண்டியதுதான நீ வாட்டுக்கு ,அதான் வீட்டுல ஒண்ணுக்கு ரெண்டு சைக்கிள் இருக்குதுல்ல, நானே இந்தவயசுல சைக்கிள் மிதிக்கிறேன் ஒனக்கு என்னப்பா, கொள்ளையா,”என்பார்,

அவர்சொன்ன படி சைக்கிள் மிதிக்கலாம் என முடிவு செய்துள்ளான் இப்பொ ழுது/

என்ன முன் தினம் இரவு தூங்கப்போகிற நேரமும் மறு நாள் காலை எழுந்தி ருக்கிற நேரமும் தாமதாய் ஆகிப் போகிறது.அதுவே சைக்கிளின் ஆர்வத்தை அமல்ப் படுத்த முடியாமல் போகிறது,

இல்லையென்றால் இது போலான நாட்களில் சைக்கிளில் பஜார் போய் விட்டு வரலாம். என்றெல்லாம் நினைப்பவன் மனைவியிடம் சொல்லிவிட்டு போக முடியாத நாட்களில் பையன்களிடம் சொல்லி விட்டுப் போவான்.

வீடும் வீடு சுமந்த நினைவுகளுமாய் சூழ்க்கொண்ட ஒரு விடுமுறை நாளின் மாலை நேரமாய் பஜாருக்குக்கிளம்புகிறான் மனைவியிடம் சொல்லிக் கொ ண்டு,,,/

Nov 5, 2017

நகர்வுகளின் நொடிகளில்,,,


போன வழி தூத்துக்கு சாலையாகவும் போய் சென்றடைந்த இடம் காதி வஸ் திராலயமாகவும் இருந்து,

தூத்துக்குடிசாலைஇங்கிருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கும் மேலிருக்கும்,

கடக்கப்போகிற ஐந்து கிலோமீட்டர்களும் வெறும் காட்டுப்பாதையோ இல்லை வெறும் பிளாட்டான இடமோ இல்லை.

பெரிய பெரிய வீடுகளையும் கடையும் இன்னமும் இன்னமுமான பிற கட்டங் களையும் தன் இருபக்கமுமாய் அடைகொண்டு வைத்திருக்கிற சாலைகளில் பயணிக்க எப்பொழுதும் பிரியம் நிறைந்து இருக்கிறதுதான்.

இங்கிருந்து கலெக்டர் ஆபீஸ் வரையிலும் இங்கிருந்து சிவகாசி ரோடு வரை யிலும் சாத்தூர் ரோடு வரையிலுமாய் செல்கிற பாதையெங்கிலுமாய் இருக் கிறகட்டிடங்கள்புதிதுபுதிதான வண்ணங்கள் சுமந்தும் பளிச் காட்டியும் அழுக்கு சிலவைகளும்அழுக்கு சுமந்து இன்னும் சிலவைகளுடனுமாய் காட்சிப் படுகிற போது மனம் சில்லிட்டும் மகிழ்ந்தும் போகிறதுதான்.

அந்த மகிழ்வில் படக்கென பிடிபட்டுப்போகிற சந்தோஷம் மனமகிழ்ந்து சிறகு முளைக்கப் பண்ணி விடுகிறதுதான்.

தூரங்களெல்லாம் இப்போது தூரங்களாக அல்லாமல் பக்கத்தில் வந்து விட்ட நேரமிது,

தவிர தூரத்தை சுருக்கிட்டு பக்கத்தில் அழைத்து கக்கத்தில்வைத்துக்கொள்ள பிரயணத்தனப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறவர்களில் இவனும் ஒருவனாய்.

செல்கிற வழியெங்கிலுமாய் கண்ணுக்குள் உறுத்துகிற கட்டிடங்களுக்குள்ளா ய் சின்னதாய் அடைகொண்ட டீக்கடையில் நின்று டீக்குடித்துவிட்டும் நண்பர் க ளுடன் மொபலில் பேசி விட்டுமாய் செல்கிற போது தூரமும் அலுப்பும் தெரி வதில்லைதான்.இரு சக்கரவாகனம்தானே,வேகமாக சென்று விடலாம்,

இருசக்கர வாகனம் இவனிடம் இல்லாத காலங்களில் சைக்கிளில்தான் இவனது பயணம்எங்கு போனாலும்/

சைக்கிளை தூக்கி கைக்குள்ளாய் அடக்கி வைத்துக்கொண்டால் நினைத்த நேரத்திற்கு நினைத்த இடத்திற்கு போய் விட்டு வரலாம் என்பது இவனது அரிச்சுவடியாய்இருந்தது.

சைக்கிளோடு சைக்கிளாய் சுற்றி வருவான், சைக்கிளை தூக்கி கக்கத்தில் வைத்துக் கொள்ளாத குறைதான்.

ஊரிலிருந்து ஏழு கிலோ மீட்டர் சைக்கிளில் வருகிற தூரங்களிலும் கூட அலுப்புப்பட்டுத் தெரிந்ததில்லை இவனுக்கு.

பழைய சைக்கிள் மிதிக்க நன்றாக இருக்கும்,அப்பொழுதெல்லாம் இவனது சைக்கிளின் உயர் மருத்துவர் ஆர் ஆர் சைக்கிள் கடைதான்,

அவர்தான் சொல்வார்,”சைக்கிள வாரத்துக்கு ஒருதடவை தொடைக்கணுங்கு றது வாஸ்தவம்தான்.அதுக்காக இப்பிடியா சைக்கிள்ல இருக்குற பெயிண்ட் போற அளவுக்கு தொடச்சி தேங்காய் எண்ணையில முக்கி எடுக்குறது அடுத்த வுங்க கண்ணு கெட்டுப் போற அளவுக்கு பளபளன்னு,,,,”/என்பார்.

அந்தளவுக்கு சைக்கிளை பிரியமாக வைத்திருந்தவன் கல்யாணத்திற்கப்புறம் தான் இரு சக்கர வாகனம் வாங்கினான்,முதலில் பழைய சைக்கிளை வாங்க லாம் என்பதுதான் இவனது நினைப்பு,

பின் வந்து நின்ற பழைய சைக்கிளையும் அதன் ரிப்பேருக்கு செலவழிக்கப் போகிற தொகையையும் ஒத்துப் பார்த்த போது புது சைக்கிளே வாங்கி விட லாம் என்கிற முடிவில் புது சைக்கிளே வாங்கி விட்டான்,

அதன்பின்புது சைக்கிள் கையில்இருக்கிற பிரியத்தில் வழக்கமாக பயணிக்கிற தூரத்தைவிட கொஞ்சம் பிரியம் சுமந்து எக்ஸெட்ராவாக நிறைய தூரம் சுற்றி வந்தான்,

அலுவலகத்திற்கு கிளம்ப வேண்டிய நேரத்திற்கு அரை மணி முன் கிளம்பிப் போய் அலுவலகத்திற்கு நேராக செல்லும் பாதையை விடுத்து சுற்றிச் செல் வான்.

பின் அலுவலகத்திற்கு போன பின்னாயும் அலுவலகம் ஆரம்பிக்க கொஞ்சம் நேரம் இருந்தால் அப்படியே சைக்கிளில் வலம் ஒரு ரவுண்ட் வருவான்.

சரி காலையில்தான் அப்படி என்றால் அலுவலகம் முடிந்த பின்னும் சிறிது நேரம்வலம் வருவான் எப்படியும் ஐந்து அல்லது ஏழு கிலோ மீட்டர்கள் என்பது இவனது கணக்கு.

வேகமாகவும் மூச்சு இறைக்க இறைக்கவுமாயும் சைக்கிளில் சுற்றி வருகிற வேலையை ஒரு யாகம் போலவே செய்வான். கணக்கு வழக்குடனும் நேரம் காலத்துடனும்/அது நல்லஎக்ஸர்சைஸ் என எண்ணி,/

அந்த எண்ணம் முதன் முதலாய் அறிவானந்தம் டாக்டரால் நிறுத்தப்பட்டது. அவர்தான் சொன்னார்,

”சார் சின்னதா ஒரு லூனாவாவது வாங்கிக்கங்க, இப்பிடி யே சைக்கிள் சைக் கிள்ன்னு இருந்துங்கின்னா கால் வழி வரத்தான் செய்யும் எக்ஸர்சைஸ்ங்கு றது நல்ல விஷயம்தான்.,ஆனா அத விட நல்ல விஷயம், நம்ம உடல் நலத் தையும் பாதுகாக்குறதுங்குறது முக்கியம் தெரிஞ்சிக்கங்க” என்றார் கொஞ்சம் கடுமையாக/

”நீங்க பொதுவா எல்லோரையும் போல நாங்க சொல்றத ஏத்துக்கிட்டு அப்பி டியேசெய்யிற ஆளில்லைதான்,உங்களுக்குன்னு தனி யோசனை, தனி ஏற்றுக் கொள்ளல் தனி மன ஒப்புதல் என தனித்தனியா இருக்கும்,அது படி தர்க்கங் கள்ல விழுந்தெந்திரிச்சி அப்புறம்தான் நாங்க தர்ற மருந்தையே சாப்பிடுவீ ங்க, இல்ல நாங்க சொல்றதையே ஏத்துக்கீவீங்க,,” என்றார் முழங்கால் வலி என போய் நின்ற போது/

காதி வஸ்திராலத்திற்குள்ளாய் நுழையும் முன்னாய் வெளியில் வண்டியை நிறுத்தி விட்டு நின்ற போது சக்கரபாணி ஓடி வந்து வாங்க சார்,வாங்க சார் என்றான்,

சக்கரபாணி. மிகவும் பிரியம் சுமந்தவன் ,அவன்அங்குதான்வேலை பார்க்கிறா ன்,பார்க்கிறசமயங்களிலெல்லாம் அவன் பேசுகிற பேச்சும் சொல்லிச் செல்கிற வணக்கமும் காட்டுகிற பிரியமும் ஒரு வாஞ்சை மிகுந்தே காணப்படுவதாய் இருக்கும்,

”என்ன சார் எப்பிடி இருக்கீங்க, நல்லா இருக்கீங்களா,வீட்ல அக்கா புள்ளைங்க எல்லாம் சௌக்கியமா”,,,,,, என்பான்,

அவன் சொல்கிற அக்காவும் பிள்ளைகளும் இவனது மனைவியும் மகன் களும் ஆவார்கள்,இத்தனைக்கும் அவன் இவனது மனைவி மக்களை ஒரு தடவை கூடப் பார்த்ததில்லை.

கேட்டு வைப்பதுதானே இப்படியெல்லாம் என ஒப்புக்கும் அவனது பேச்சு இருக்காது,அவனது பேச்சில் கேள்வியில் ஒரு ஒட்டுதலும் மிதமிஞ்சிப் போன வாஞ்சையும் இருப்பதை எல்லோராலும் உணர முடியும்.

அவன் போட்டிருக்கிற சட்டையும் பேண்டும்எப்பொழுதும்ஒருஅப்பாவித்தனம் சுமந்தும் படோடபமற்றுமாய் காணப்படும்,

ஏன் கண்ணு,,,,,(இவன் அப்பிடித்தான் அவனை கூப்பிடுவதுண்டு)வேலைக்கு வந்துட்ட நல்லதா ரெண்டு பேண்டு சட்டை எடுத்து போட்டுக்கிர வேண்டியது தான எனக்கேட்ட போது அவன் சொல்கிறான்,

“எங்க சார் ஒவ்வொரு மாசமும் சம்பளம் வாங்கும் போதும் நெனைக்கிறது தான்,ஆனா வீட்ல இருக்குற தம்பி தங்கச்சி அம்மாவை நெனைக்கிற போது ஏங் தேவை தள்ளிப் போயிரும் சார்”

ஏங் வீட்ல யாரும் வேலைக்குப் போறதில்லையா, ஓங் ஒருத்தன் சம்பாத்திய ந்தானா எனக் கேட்கிற சமயங்களில் இல்ல சார்,அப்பா கூலி வேலை பாக்கு றாரு, அம்மா ஒடம்புக்கு முடியாதவுங்க,தம்பியும் தங்கச்சியும் படிக்கிறாங்க, தம்பி நாலாவது வகுப்பு,தங்கச்சி அஞ்சாவது வகுப்பு .தம்பிக்கு மூத்தவ,,,,எப்ப வேணாலும்குத்தவச்சிறுவா,அவளுக்குன்னுஅப்பாசம்பாத்தியத்துலகொஞ்சம்  ஒதுக்கீருவாரு குடும்பத் தேவைக்குப் போக,,,,,/

அது போக அம்மாவுக்கு ஆஸ்பத்திரி செலவு தம்பி தங்கச்சிக்கு படிப்புன்னு ஆகுற செலவுகள ஈடு செய்யிறது ஏங் சம்பாதியமும், அம்மா அந்த முடியாத ஒடம்போட போயிட்டு வர்ற காட்டு வேலை சம்பாத்தியமும்தான்.

நல்லாகெதியானஒடம்போடஇருக்குறவுங்களுக்கேவேலை கெடக்காத இந்தக் காலத்துல இவுங்கள வேலைக்கு கூப்புடுறது அபூர்வம்தான்,அதுவும் காட்டு வேலைக்கு கூப்புடுறதுங்குறது அபூர்வத்துலயும் அபூர்வம்/

இதையும்மீறிஆள்க பழக்கத்துனால வாரத்துக்கு ஒரு நா ரெண்டு நாள் கெடை க்கிற வேலையவும் விடமாட்டாங்க,கேட்டா அதுல வர்ற அஞ்சி பத்து வருமானத்த ஏங் விடணும்ன்னுவாங்க, சரின்னு நானும் ஒண்ணும் சொல்ற தில்ல,ஒரு நா எல்லாரும் தூங்கிப்போன பின்னாடி ராவுல சாப்பாடு எடுத்து வைக்கும் போது கேட்டாங்க,

“ஏந்தம்பி நீ வேலை பாக்குற யெடத்துல எனக்கும் ஏதாவது ஒரு வேலை இருந்த விசாரிச்சி சொல்லுன்னாங்க,எனக்கு கண்ணீரே வந்துருச்சி, கண்ணீ ரோட என்னையப்பாத்த அம்மாவும் கண்ணுல தண்ணி வழியவிடவும் எனக்கு ரொம்பசங்கடமா போச்சி,என்ன செய்ய பின்ன,அப்பிடியே ஒண்ணும் சொல்லா தவனா தலைய குனிஞ்சிக்கிட்டே சாப்பிட்டேன்,

”என்ன செய்ய சொல்றீங்க சார் வறுமைக்கு வாக்கப்பட்ட குடும்பத்துல இதெ ல்லாம் அன்றாட நிகழ்வுகளாகிப்போகுதுதான் சார்”,என்றான் சிரித்துக் கொண் டே./

இது போலான சிரிப்பை அனுதினமும் அணிகொண்ட அவனது பேச்சு ஆடை களின் ஏழ்மையை மூழ்கடித்து மேழெழுந்து வரும் ஒன்றாகவும் ஒட்டுதலு டனுமாய்/

இவன்கூட பல சமயங்களில் நினைப்பதுண்டு,அவனது இது போலான செயல் களுக்கு எப்படி,என்ன கைமாறு செய்ய முடியும் என,,,பதிலுக்கு இது போலான அன்பை அவன் மீது செலுத்தி விட முடியாது,

அது இவனுக்குத் தெரிவதில் லை அல்லது வருவதில்லை.இவனுக்கு மட்டு மில்லை இவனைப் போல் இருக்கிற பலருக்கும் வருவதில்லை,

வருமானம்,பட்ஜெட்,மாதச்செலவு,இதர இதரவான தணைக்கடன்கள் அடைப் பது, சீட்டுப்பணம்,வங்கி பேலன்ஸ் போன்ற இதர இதரவற்றில் மட்டுமே இருக்கிற கவனமும் அக்கறையும் இது போன்றவற்றில் கவனம் கொள்ளச் செய்ய மறு த்து விடுகிறது அல்லது மறத்துப் போகச் செய்து விடுகிறது,

”கூறு கெட்ட மாடு ஏழு கட்டு புல்லுத்தின்ன கதையா,,,, ”என்பார்கள் இவனது ஊரில்,

ஊரில் வளர்கிற வரையும் வாழ்கிற வரையும் இருப்புக் கொண்ட வரையுமாய் நன்றாகவும் புடம் போடப்பட்டவனாகவுமாய் இருந்தான்.

பணி வேண்டியும் அது கிடைத்ததுமாய் நகரத்தில் இவன் ஊனுதல் ஆரம் பித்த நாளிலிருந்து இவன் இது போலாய் கரடு தட்டுப் போனதாய் நண்பன் அடிக்கடி சொல்வதுண்டு,

பதிலுக்குஇவன்”நான்மட்டுமா என்னையப்போல இருக்குற பலபேரும் இப்பிடி த் தான் ஆகிப்போனதா அறியிறேன், நல்ல சாப்பாடா நல்லா சாப்பிட்டு பெரிசா ஏப்பம் விட்டு நல்லதா உடுத்தி கண்ணுக்கு லட்சணமா வீடு கட்டி டூ வீலர் காருன்னு இன்னும் இன்னுமான இதர இதர ஆடம்பரங்களிலும் படோடோ பங்கலுமா லயிச்சிப்போற மனசு பக்கத்துல இருக்குற அப்பாவிகளப் பத்தி அறியிறதில்ல. இல்ல வீண் பிடிவாதம் காட்டி அறிஞ்சிக்கிற விரும்பு றதில்ல” என சக்கரபாணியை பார்க்கிற ஒவ்வொரு கணமும் இவனுக்குள்ளாய் எழுந்த முங்குற நினைவுகள் யாரை கை கட்டி இழுத்து வர உதவும் அந்தக் கணங் களில் எனத் தெரிவதில்லை.

அப்படியே தெரிந்தாலும் கூட அவனை சுட்டிக்காட்டி நீ வா அவன் உயரத்திற்கு என சொல்லிவிட முடியாது இல்லை சொல்லி விடப் போவதும் இல் லை இவன்.

முதலில் அவனுடன் பழகுகிற தகுதியைப் பெற வேண்டும் அல்லது அவனது உயரத்திற்கு இவனை வளர்துக்கொள்ளமுயற்சி செய்ய வேண்டும் , பின்தான் எல்லாமும்.

பின் என்ன சார்,இவனுடன் மட்டுமல்ல ,பார்க்கும் எல்லோரிடமும் எல்லா சூழ்நிலையிலும் எப்படி இவ்வளவு ஒட்டுதலாகவும் சமாளிப்பாகவும் சகித்து மாய் பேசியும் உறவாடியும் மனம் விடவுமாய் முடிகிறது அந்த சக்கரபாணி யால்,,,/என்கிற கேள்விக்குறி தாங்கிய ஆச்சரியம் இருக்கும் இவனிடம்.

அவன் வேலை பார்க்கிற கடையின் முதலாளி சொல்வார்,”டேய் ஒன்னையப் போல நாலு பேரு இருந்தா போதும்டா நான் ஏங் கடையே வாரத்த எங்கயோ கொண்டு போயிருவேண்டா” என,,,/

அதற்கு அவன் தலையை குனிந்து சிரித்துக்கொண்டே சொல்வான் மென் மை யாக/ ”இல்ல சார் நான் எப்பவும் போலதான் இருக்குறேன் சார்,இதுதான் ஏங் இயல்பு,எங்க ஊர்ல இப்பிடித்தான் இருப்பேன் சார்,ஒங்களுக்குத்தான் இது என்னமோ பெரிய ஆச்சரியமா தெரியுது”,

”நான் எப்பவும் போல இப்பிடியே இருந்துட்டுப் போறேன் சார், என்னோட இயல்போட,நான் மட்டுமில்ல என்னைய மாதிரி வெள்ளந்தியான பையலுக பொண்ணுங்க இதுபோலான கடைகள்லயும், வியாபார நிறுவனங்கள்லயும் கௌவர்மெண்ட் ஆபீசுலயும் வேலையில இருக்காங்க,அவுங்களோட இந்த மனசு விரிஞ்ச தன்மையையும் வெள்ளந்தித்தனத்தையும் பலபேரு இளிச்ச வாய்த்தனமாப் புறிச்சிக்கிறவும் எடுத்துக்கிறவும் செய்யிறாங்களே தவிர்த்து நல்லவிதமா புரிஞ்சிக்கிறவுங்க ரொம்பக்கொஞ்சம் பேருதான்,அந்தக்கொ றை ச்சலுல நீங்களும் ஒருத்தரு சார்” என்பான் இவனிடம்பேசுகிற சமயங்களில் எப்பொழுதாவது,,,,,/

தூத்துக்குடி சாலையை எட்டிப்பிடித்து அடைவதென்றாலோ அதன் மேனி மீது ஊர்வதென்றாலோ மேம்பாலத்தின் மீதுதான் வர வேண்டும்

அப்படித்தான் வந்தார் சக்கரபாணியின் அப்பா,,,/

மேம்பாலம் வழி கொஞ்சம் சுத்து என்றாலும் வேகமாக போய்விட்டு வந்து விடத் தோதாய் இருக்கிறது,இல்லையென்றால் காட்டுப்பாதை வழியாக குறு க்கு வழியில் வரவேண்டும்.டூ வீலர் வருவதற்கு மட்டுமே கத்தரித்து விட்டது போல அளவாக இருக்கும் வால் போல் நீண்டு,

அதன் வழியாகதான் அன்றாடம் டவுனுக்கு வந்து போகிறார் சக்கரபாணியின் அப்பா .

அன்றும் பக்கத்து வீட்டு பெண்ணின் கல்யாண வேலையாக டவுனுக்கு வந்த வர் சக்கர பாணியை பார்த்து விட்டும் வேலை முடிந்து திரும்பிப் போய்க் கொண்டிருக்கும் போது பாலத்தின் இறக்கத்தில் இறங்கும் போது பக்கவாட் டாக வந்த லாரிக்காரன் இவருக்கு ஹாரன் கொடுத்து விட்டு ஒதுங்கியி ருக்கிறான் அதே வேகத்திலும் அவர் வண்டியை ஓரம் கட்டிவிடுவார் என்கிற நம்பிக் கை யிலுமாய்,

படக்கென வந்த ஹாரன் சப்தத்தை எதிர்பார்க்காதவர் வண்டியை சைடில் ஒதுக்க ஹேண்டில் பாரை திருப்பியிருக்கிறார்,இடது பக்க ஹேண்டில் பாரில் மாட்டியிருந்த சில்வர் வாளி அந்தத் திருப்புதலுக்கு இடைஞ்சலாய் இருக்க சக்கரபாணியின் அப்பா டூ வீலரை ஓரம் கட்டுவார் என்கிற நம்பிக்கையில் லாரியை சைடாக ஓட்டிய டிரைவர் வண்டி மீது இடித்து விட்டார்,

இடித்த வேகத்தில் வண்டியை பிரேக்கடித்து நிறுத்திவிட்டும் கூட பின்னால் வந்த கனரக லாரி ஒன்று வேகத்தைகட்டுப்படுத்தியும் முடியாமல் முன்னால் நின்ற லாரியின் மேல் இடிக்க அது முன்னகர்ந்து டூவீலரிலிருந்து நிலை குலைந்து விழுந்து கிடந்தவரின் மீது ஏறி விடுகிறது.

பாவம் உடல் நசுங்கி இறந்து போகிறார் அந்த இடத்திலேயே/

அவர் இறந்த பிறகு இன்று சக்கரபாணியை பார்த்து பேசிவிட்டும் காதி வஸ்த ராலத்திற்குள்ளாய் போய்விட்டுமாய் வருகிறான்.

Nov 3, 2017

ஊடறுத்து,,,,,,


தன்னால்முடியாது இது,எனநினைக்க வைத்ததும் ,இது முடியுமா என மன தளவில் மளைப்பேற் படுத்திதளர்வுறச் செய்ததுமான வேலை நினைத்தை விட சீக்கிரமாகவும் சிறிது கடினம் காட்டியுமாய் முடிந்து போகிறது,

காலையில் வழக்கத்தை விட தாமதமாகவே எழுந்தான்,பொதுவாகவே லீவு நாட்கள் என்றாலே அப்படித்தான் ஆகிப் போகிறது.தவிர வழக்கம் என்பது இப்போது வழக்கத்தில் இல்லாமலும் வழக்கொழிந்து போன ஒன்றாகவும் ஆகிப் போனதாய்/

நல்லதாய்சொல்லத்தெரியவில்லை,ஏதேனுமாய்கெட்டதாகவே பேசித்திரியத் தோணுகிறது.தூக்கம் தூக்கம் தூக்கம்,,,,எழுந்தபின்னாலே ஏக்கம் ஏக்கம் ஏக்கம்,,, என ஆகிப்போகிறது அது பற்றி நினைக்கிற போதும் பேசுகிற போதும் ”பின்னஎன்னசார்நீங்களே சொல்லுங்க,ஒரு மனுசன் ஏதோ கொஞ்சம் லேட்டா தூங்குனா பத்து இல்ல பதினோரு மணி ஆகும்,ஆனா இவருக்கு மட்டும் கொஞ்சம் லேட்டுன்னா நடு ராத்திரி ஒரு மணி ரெண்டு மணிக்கு பக்கத்துல விடியக்காலையில நாலு மணிக்குத்தூங்குறார்ண்ணே. என சொல் லும் போது பக்கத்து வீட்டுக்காரன் சங்கடமாக நெளிவான்.

இவன்அவனைப் பார்த்து கைகொட்டி சிரிப்பான், பெருங்குரலில்/அந்தப் பெருங் குரலையும் கைதட்ட லையும் கட்டுக்குள் கொண்டு வரவும் சிரிப்பை அடக்க வும் நீண்ட நேரமாகிப் போகும்.

“நல்ல மனுசனப்பாத்து புகார் சொன்ன போ, அவனே ரெண்டு நாளைக்கி ஒரு க்க ராத்திரி செகண்ட் சோ சினிமா பாத்துட்டு ராபாடி போல திரியிற பைய அவங்கிட்டபோயி,,அடபோம்மாவேலையப்பாத்துக்கிட்டு,ஏதோகொஞ்சம்பழகிப் போச்சிஅப்பிடிஅதுக்காகஒரேயடியாத்தானதுள்ளாத,என்னமோநாங்களெல்லாம் ஒண்ணுக்குமே லாயக்கில்லாத ஜென்மம் மாதிரியில்ல பேசுற, என்னோட இந்த நடவடிக்கையால ஏதாவது குடும்பத்துல யெடைஞ்சல் ஏதாவது பண்ணி யிருக்கேனா,இல்லாநாலுபேரப்போலதண்ணிவெந்நின்னுஅலையிறேனா,அப்பிடி இருந்து ஏதாவது ஏங் நடவடிக்கையில கோளாறு இருந்தா சொல்லு நீயி, அதவுட்டு ராத்திரி லேட்டா தூங்குறேன்,சீக்கிரம் தூங்குறேன்னு,,,அத ஒரு பேச்சா பேசிக்கிட்டு,போடி போடி போக்கத்தவளே,,,,,,”என அவளும் இவனுமாக பேசிக்கொண்டிருக்கிற நேரங்களில் எழுந்தமுங்கும்பேச்சலைகளின் பேரரவம் கேட்டு அக்கம் பக்கத்திலிருந்து எப்பொழுதுமாய் உரிமையோடு வந்து போகிற வீடுகளிலிருந்து போய் கலாய்ப்பார்கள்,

“ஆமாமாம்ஒங்களோடஇதே பொழப்பாப் போச்சி,எந்த வீட்லதான் எந்த ஆம்பள தான் சீக்கிரம் தூங்குறாங்க சொல்லுங்க,அப்பிடியே தூங்குனாலும் முழுத் தூக்கமா எங்க தூங்குறாங்க,நடுராத்திரியில எழுப்பி ஒக்கார வச்சி பொழம்பிக்கிட்டு இருக்குறாங்க, குடும்பம்புள்ளைங்க அவுங்கபடிப்பு வேலை வேலை வாய்ப்பு அப்பிடி இப்பிடின்னு,,,,என்னெத்தையோ நெறைய பேசுறா ங்க, பொழம்புறாங்க,

”இப்பிடித்தான் ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி டீக்கடையில வேலை பாக்குற பையன் ஒருத்தன் அவன் கடையில் சீனி வாங்கீட்டு வரச்சொன்னாங்கன்னு போயிருக்குறான்,பஜாருக்கு போயிட்டு திரும்பி வர்ற போது மரக்கடைப் பக்கத்துல வந்துக்கிட்டிருந்துருக்கான் ,கண்ணு மயங்குற சாயங்கால வேளை, மரக்கடை ஓரமா ஊர்ந்துக்கிட்டு திரிந்த பாம்பு ஒண்ணு நெலையா அந்த யெடத்துல நின்னு வேடிக்கை பாத்துக்கிட்டு இருந்தவன் கால்ல ஏறிருச்சி. டக்குன்னு சுதாரிச்சி தட்டி விட்டவன் என்ன பண்ணிட்டான் காலால மிதிச்சி ருக்கான்,இவனோடமொதமிதிக்கிதப்பிச்சி போன பாம்பு பக்கத்துல மரக்கடை க்குள்ள தரையில படுத்துக்கிட்டு இருந்தவரு பக்கத்துல போகப் பாத்துருக்கு, இவன் பதறிப்போயி ஆகா அவர் இன்னைக்கி கொத்தாம விடாதுன்னு கால் ட்ட மிதிச்சிருக்கான்.

”மிதிச்ச பையன் நடு சென்டராவும் மிதிக்காம கழுத கவனமில்லாம வால் பக்கம் மிதிச்சிட்டான் போலயிருக்கு,மிதிபட்ட பாம்பு பொட்டுன்னு போட்டு ருச்சி.சரின்னு சுதாரிச்சி அப்பிடியே பாம்பு கடிச்ச கையோடஆஸ்பத்திரிக்கும் போகாமஅந்த பாம்ப தேடி கண்டுபிடிச்சி கொன்னுட்டு அப்பறமா கடையில கொண்டு போயி சீனிய குடுத்துட்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு போயிருக்குறான்,

அதுவும் இவனா போகல இவனுக்கு போகணும்ங்குற மதியும் இல்ல, வாங் குன சீனிய கடைமொதலாளிகிட்டகுடுத்துட்டு மிச்சச்சில்லறைய எண்ணிக் குடுக்கும் போது பையன் கொஞ்சம் மயங்கிருக்கான்.அப்புறமாஎன்ன ஏதுன்னு தண்ணி தெளிச்சி எழுப்பி கேக்கும் போது பாம்பு கடிச்ச விஷயத்த சொல்லி யிருக்கான்,கொலை பதறிப்போன மொதலாளி சடக்குன்னு ஆட்டோ பிடிச்சி அனுப்பி விட்டுருக்காரு ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட ஒரு பையனையும் சேத்து, பாம்பு கடிச்சி ரெண்டு மணி நேரம் ஆனதுனால ரத்தம் ஒறைஞ்சி போச்சின் னு ஆஸ்பத்திரியிலசொன்னாங்களாம்,

“நல்லவேளையா இவன் போனது கவர்மெண்ட் ஆஸ்பத்திரியா ஆகிப் போச்சி, அங்க விஷ கடிக்கின்னு சிறப்பான மருந்து மாத்திரை வச்சிருந்தால பொழச் சான்,இல்லைன்னாகொஞ்சம் செரமமா போயிருக்கும்ன்னு சொன்னாங் களாம்,

எவ்வளவு வேகமா பாம்பு கடிச்ச விஷயம் அவுங்க வீட்டுக்கு தெரிஞ்சிருச்சி ன்னு தெரியல.மடமடன்னு வீட்டுல இருந்தும் தெருவுல இருந்தும் வந்துட்டா ங்க,அவன் அம்மா மில்லுல வேலை செய்யிறா,அவுங்க அப்பா லோடு மேனா இருக்குறாரு பத்தாக்கொற பொழப்பு,அவன் இருக்குற தெருவுல முக்காவாசி ஜனம்அப்பிடித்தான்.பாவம்வறுமைக்குவாழ்க்கைப்பட்டவுங்க,என்னசெய்வாங்க சொல்லுங்க,கெடச்சவேலையப்பாத்துக்கிட்டுகௌரவமா பொழப்பு நடத்திக் கிட்டு இருக்காங்க,என்னதான் கஷ்டம்ன்னு வந்தப்பக்கூட தடம் பொறலாம இருக்குறவுங்க,ஆமா,

இப்பிடி இருக்குற வீடுகள்ல புள்ளைங்களப் பெத்த தகப்பன் எப்பிடி நிம்மதியா தூங்க முடியுமுன்னு சொல்லுங்க, அது போல எல்லா வீடுகள்லயும் நெறஞ்சி கெடக்குற பிரச்சனைய வச்சிக்கிட்டு எப்பிடி நிம்மதியா இருக்குறது சொல் லுங்க நிம்மதியா எப்பிடி தூங்கவாங்க தப்பன் மார்க சொல்லுங்க,,?

மாசச் சம்பளம் வாங்குறவுங்க சம்பளம் வாங்குன ஒடனே மலிகைக்கடைக்கு அரிசிக் கடைக்கு,பால்க்காரருக்குன்னு குடுத்தது போக தவணைக்கு வாங்குன துணிக்கடையில இருந்து மத்தது மத்தது வரைக்குமா அடைச்சி சரிக்கட்டி கடன்வாங்குன யெடத்துலஅவுங்களுக்குநல்ல புள்ளையாகி வந்து மீதத்த வீட்டுல வச்சி கணக்குப்பாத்து கௌரவமா குடும்பம் நடத்தீட்டு வர்ற பாங்கு க்கே ஒருதனிசலாம்போடணும், இவுங்கஇப்பிடின்னா கூலிஜனம் இருக்கா ங்களே அவுங்க பாடு இவுங்கள விட பெரும்பாடு,வாரக்கடைசியில சம்பளம் வாங்குன கையோட சீட்டுப்பணம்,தவணைக்கி நிக்கிற கடன் மத்தது மத்த தெல்லாம் போக அவுங்க கையில நிக்கிறத வச்சி கும்பத்த ஓட்ட படுற பாடு இருக்கே அப்படியாப்பட்ட வீட்டுல தகப்பன் எப்பிடி நிம்மதியா தூங்குனாவான் சொல்லுங்க,இது ஊடு ஊடா புள்ளைகளுக்கு மொத்தமா வர்ற படிப்புச்செலவு, ஆஸ்பத்திரிச் செலவு கல்யாணம் சடங்கு நல்லது பொல்லதுன்னு ஏகப்பட்டத சொமந்துக்கிட்டு அலைய வேண்டியிருக்கு.இதையெல்லாம் மனசு பூராம் சொமந்துக்கிட்டு இருக்கப்ப எப்பிடி அவுங்க நிம்மதியா தூக்கம் வரும் சொல் லுங்க,

”இப்பிடித்தான் ராவும் பகலுமா தூங்காம தேவுடு காத்துக்கிட்டு இருந்த மாதிரி இருக்காங்க பெரும்பாலான் குடும்பத்துல,இந்த லட்சணத்துல நம்ம அவுங்கள கொற சொன்னமுன்னா எப்பிடி,,? ஒரு வகையிலபாத்தாஅவுகளநம்ம கையெ டுத்து கும்புடணும். இதுல ஒங்கவீட்டுக்காரரு எவ்வளவோ பரவாயில்லன்னு நெனைச்சிக்கங்க,அவருஎன்ன தப்புத்தண் டாவா செய்யிறாரு,ராத்திரி கண்ணு முழிச்சிபடிக்குறாருன்னு சொல்றீங்க,,, எழுதுறாருன்னு சொல்றீங்க.,, அப்பறம் பொழுதுபோகலைன்னாகம்ப்யூட்டர் முன்னாடி உக்காந்துருக்காருன்னு சொல் றீங்க,இது ஒரு குத்தம்ன்னு நீட்டி மொழக்கி நித்தம் பேசிக்கிட்டு இருந்தா எப்பிடி,,,?”

”வேணுமுன்னா ஒண்ணு செய்யிங்க, நீங்களும் அவர் கூட சேந்து முழிச்சிக் கிட்டு இருங்க,சரியாப்போகும் பிரச்சனை, என வந்தவர்கள் இவன் மனைவி யைப் பார்த்துச் சொல்லும் போது ஆமாமாம் இவரை மாதிரி ராப்பூரா முழிச் சிக்கிட்டு திரிஞ்சா அவ்வளவுதான், நான் போயி சேந்துருவேன் சீக்கிரம். எனச் சிரிப்பாள்.போயிச்சேரு அப்பிடியாவது எனக்காவது நல்ல காலம் பொறக்கட் டும் என இவன் பதிலுக்கு சொல்லி சிரிக்க அந்த இடமே ஒரே சிரிப்புக் களமாகிப் போகும்,

அந்தச்சிரிப்பிற்கு ஊடாக அட சும்மா இருங்கம்மா எல்லாரும்,தலைக்கு மேல வளந்த புள்ளைங்கள ஆணெண்னும் பொண்ணுன்னுமா வச்சிருந்தாலும் கூட இவுங்க ரெண்டு பேரும் இன்னும் இளம் காதலர்கள் மாதிரிதாதான திரியிறா ங்க,சும்மா நம்ம முன்னாடிதான் இது மாதிரியான பேச்செல்லாம்”,,,,,என்கிற சொல்லாக்கப் பதமும் சேர்ந்து கொள்ளும்/

”அட போங்கப்பா நீங்க வெளையாட்டுக்கு இப்பிடி பேசுனாலும் ஒங்க ரெண்டு பேரு மனசுக்குள்ளயும் ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் பூட்டி வச்சிருக்குற அன்பு இந்த உலகத்தளவு பெருசு” எனச்சொல்லிவிட்டும் பேசி விட்டுமாய் கலைவா ர்கள்.

இது போலாய்த்தான் தினசரி நிகழ்வாய் அவர்களது பேச்சும் பழக்கமும் இருந்த விடுமுறை நாளன்றின்காலையில் அவன் எழ மணி பத்து ஆகிப் போனது.

இன்றுவிடுமுறைநாள்தானே,அப்படியேகுளித்துமுடித்துவிட்டுபஜார் பக்கமாக போய் வரலாம் என்கிற யோசனையில் இருந்தவன் குளித்து முடித்து இவனு க்குப் பிடித்ததான பேண்ட் சர்ட் எடுத்துப்போட்டுக்கொண்டு நின்ற பொழுது ஆட்டுக்காரர் வந்தார்,

வேகமாக வந்து நின்ற அவரிடம் பேண்ட் சர்ட் நன்றாக இருக்கிறதாஎனக் கேட்க முடியுமா,,,,?இவனுக்கு மட்டும் பிடித்திருந்தது மாதிரி யானஒன்றை அடுத்தவரிடம் காட்டி எப்படி நன்றாக இருக்கிறதா எனக் கேட்டு விட முடியும்,,?

பிரௌன் கலர் பேண்டும் வெளிர் பச்சை வர்ணத்தில் அப்பாவித்தனமான ஒரு சட்டையும்அணிந்திருந்தான்,இருக்கிறதில் இவனுக்குப் பிடித்தமானது.லக்கி சர்ட் லக்கி பேண்ட் எனவெல்லாம் சொல்லிவிட முடியாது.ஆனாலும் அந்தக் கலர் ஜோடிதான்,இவன் மனம் கவர்ந்ததாக/

எப்பொழுதும் எங்கு போனாலும் சரி அதையே எடுத்துப்போட்டுக்கொள்வான். அந்த ஜோடியைப்போடுகிற நாட்களில் இவனிடம் தேடி ஓடி வந்து உட்கார்ந்து கொள்வதாக ஒரு மன மகிழ்ச்சி இருக்கும்.அது போலான மன மகிழ்ச்சி பணியில் இருக்கிற நாட்களிலும் பிற நாட்களிலுமாய் பிரதிபலிக்கிற போது அன்றைய தினம் சிறக்கிறதுதான்,

அதை போய் அவரிடம் சொல்லவும் கேட்டு விடவும் முடியாதுதான், அப்படி யே கேட்டாலும் அவர் இருக்கிற அரிபரியில் அரக்கப்பறத்தலில் பெரிதாக ஒன்றும் சொல்லி விடமாட்டார்.

அவர் சொல்கிறார்,”முன்னப் போல எங்க மேய்ச்சல் இருக்குது சார், முன்ன யெல்லாம் ஐம்பது உருப்படி வரைக்கும் வச்சிருந்தேன்,அப்பிடிவச்சிருந்தப்ப மேய்ச்சல் நெலம் தேடிப் போவேன்,காலையில சோத்தக்கட்டிக்கிட்டு போற வன் மதியம் வரைக்கும் எங்கிட்டாவது எட்ட இருக்குற காட்டுப்பக்கமா போயி மேச்சிட்டுக்கிட்டு இருப்பேன், மதியமான ஒடனே ஆடுகள கொஞ்சம் மேய்ஞ்ச அலுப்புல படுத்து தைப்பாற வுட்டுட்டு அப்பிடியே நானும் சாப்புட் டு முடிச்சிட்டு கொஞ்சம் யெழப்பாறிட்டு மூணுமணிவாக்குல பைய பத்திக்கிட்டு வந்தேன்னா ஆடுகளும் காடு கரைகள்ல இருக்குற புல்லுகள மேய்ஞ்சிக்கிட்டு வரும். புல்லுகளும் அப்ப அப்பிடி வெளைஞ்சி கெடக்கும்,ஆடுகளும் அத தேடித் தேடிப் போயி தின்னும்,

“வெளைஞ்சிகெடக்குற புல்லுகளும் வா வா என்னைய தின்னுன்னு கூப்புடும், ஆடுகளும் இந்தா வர்ரேன்,,இந்தா வர்ரேன்னு,,,போயி திங்கும்,அப்பிடியெல் லாம் காடு கரை நெறைய பச்சைக வெளைஞ்சி கெடந்த காலத்துல ஆடு வளக்க பிரியமா இருந்துச்சி ,இப்ப அந்த பிரியமும் போச்சி ,ஆடு வளக்குற சூழ் நெலையும் இல்ல,பாதி ஆடுகளுக்கு மேல வித்துப்புட்டேன். மேய்ச்சலுக்கு கொண்டு போக நெலமும் இல்ல,எங்கயும் தண்ணியையும் காங்கல,நான் இருக்குற யெடத்துலயும் வீடுக நெருக்கமா வந்துருச்சி,முன்ன மாதிரிஆடுகள வெளியிலகாத்தாட நிக்க விட முடியல,இதுல திருட்டு வேற, ஆடுக மேஞ்சிக் கிட்டே இருக்குற போது எவனாவது வந்து ஈரத்துண்ட போட்டு போத்தி தூக்கீட்டுபோயிருறான்,இந்தஎழவெல்லாம்வேணான்னுதான் பேசாம இருக்கு ற உருப்படிகள வித்துப்புட்டு கையில காச தேத்திக்கிட்டு பேசாம இருக்குற வேலையப்பாத்துட்டு கெடைக்கிற சோத்த தின்னுக்கிட்டு இருக்க லாமுன்னு சொன்னா கேக்கமாட்டேங்குறா வீட்டுக்காரி அவளுக்கு நம்ம கஷ்டம் எங்க தெரியப் போகுது”. என்கிறார்,

அவரது பேச்சின் வாஸ்தவமும் கனமும் புரிந்தவனாக கொஞ்சம் அமைதி காத்துவிட்டு கேட்கிறான்,”அய்யா நமக்கு தெரிஞ்சவுங்க யாரும் மரம் வெட்டுறவுங்க இருக்காங்களா” என/

வீட்டு வெளி யில் பக்க வாட்டாக முளைத்திருந்த வேப்ப மரம் ஒன்று தன் கிளை விரித்து சக்திக்கு மேலாக வளந்திருந்தாகவும் அக்கம் பக்கம் அளவுக்கு மீறி கிளை விரித்து பரந்து இருந்ததாகவும் பட்டது.அதை கொஞ்சம் வெட்டி விட்டும்கவாத்துப் பண்ணியது போல் அழகுற செய்து விட்டால் ஒன்று போல ஆகி அப்புறமாய் முளைக்கிற போது நன்றாக முளைக்கும் என்கிற யோசனை வந்த சமயங்களில் மரத்தை ஒரு முறை ஏறிட்டுப் பார்ப்பதுண்டு,

மரக் கிளைகளின் ஊடறுத்துப் போகிற கேபிள் வயரையும் வீட்டிற்கு வருகிற சர்வீஸ் வயரையும் எட்டிப்பிடிக்கிற மரக் கிளைகளைப் பார்க்கிற சமயங்களி லுமாய் முதல் வேளையாய் இதை வெட்டி விட வேண்டும் என்கிற நினைப்பு மனதில் தீப்பொறியாய் கிளம்பி எறிவதுண்டு,

எறிதலின் முனை பற்றி மனதினுள்ளாய் கூடு கட்டி கொண்டிருந்த நினை வுகள் ஒன்றாய் கை கோர்த்து மரத்தை வெட்டிவிட ஆள் தேடி ஒரு வாரமாய் அலைந்து கொண்டிருந்தான்,

அலுவலகத்திற்கு போகிற முனைப்பிலும் அமுக்கும் வேலை அவரசரங்களி லுமாய் மறந்து போய் விடுகிறான்.அல்லது அதற்கென ஆள் தேடி அலைய நேரம் வாய்ப்பதில்லை.

அப்படி வாய்க்கிற சமயங்களில் ஆள் கிடைப்பதில்லை. அப்படியே கிடைத்தா லும் நல்ல வேலைக்காரனாக அமைவது அரிதாகிப் போய் விடுகிறது. அதிலே யே அலுத்துப் போய் அப்படியே விட்ட சமயங்களிலன்றினான ஒரு விடுமு றை தினத்தின்றின் காலையில் இவரது சந்திப்பு கிடைத்திருப்பது மிகவும் சந்தோஷம் அளிப்பதாகவே/

அவரிடம் தயங்கித் தயங்கித்தான் கேட்டான்,உடனே அவர் ”என்ன விஷயம் சொல்லுங்க,மரம் வெட்டணும் அவ்வளவுதானே. நானே வெட்டீருறேன், அடுத்தவுங்களுக்குக் குடுக்குறத எனக்குக்குடுத்துருங்க என்றவர் ஏங்கிட்ட மரம் வெட்டுற அரிவா இல்ல,வாடகைக்குதான் எடுக்கணும், இங்க பக்கத் துலஅந்தக்கடை இல்ல பஞ்சாயத்து போர்டு ஆபீஸ்கிட்ட இருக்குற கடையில தான்எடுக்கணும்,நமக்கு தெரிஞ்சவுருதான்,

”நீங்கநெனைக்கிறமாதிரி.எனக்குசொந்தக்காரரெல்லாம்இல்லஅவரு,ஒங்களப் போல பழக்கம்தான்,நல்ல மனுசன் ,பழகவும் வைக்கவும் தன்மையா இருப் பாரு,ஒரு நா அங்கிட்டுப் போனப்ப புதுசா கடை தெறந்துருக்கேன்.யாராவது தெரிஞ்சவுங்கஏதும் சாமான் வேண்டுமின்னு சொன்னாங்கன்னா சொல்லுங்க ன்னு சொல்லீருந்தாரு.கட்டட வேலைக்குத் தேவையான ஜாமான்க அத்த னையும் வச்சிருக்காரு,தட்டு மம்பட்டி,தண்ணி ட்ரம்முன்னு வச்சிருக்கறது மட்டுமில்லாமஅருவா,கோடாரின்னு வச்சிருப்பாரு அவர் கிட்டப்போயி எடுத்த முன்னா கொஞ்சம் வாடகையும் கொறச்சலு.கொஞ்சம் முன்னப்பின்ன திருப்பி குடுத்துக்கிறலாம் எடுத்த நாள்லயிருந்து என்றார்.

சரி எடுத்துட்டு கொஞ்சம் பைய வாங்க,நானும் காலைச்சாப்பாடு சாப்புடல இன்னும்என்றவன் அவர் போன பாதையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்து விட்டு வீட்டிற்குள்ளே நுழைகிறான்,

பின் புறமுமாயும் வாசல் வைத்திருந்த வீடு.

மரத்தை அவருக்கு காண்பித்து விட்டு அவர் போனதும் வீட்டின் பின்புற கத வை திறக்கச் சொல்லிஉள்ளே வருகிறான்.கை காலை கழுவிக்கொண்டு,

இன்றைய நேற்றைய பழக்கமா அது .கிட்டத்தட்ட இருபத்தைந்து வருடங்களு க்கும் மேலான பழக்கம்,

வீட்டு நடையை விட்டு இறங்கி பக்கத்து வீட்டுக்கு போய் வந்தால் கூட காலை கழுவி விட்டுத்தான் வீட்டிற்குள் நுழைவான், காலைக் கழுவும் போது கை மற்றும் முகமும் சேர்ந்து கொள்ளும்,

கழுவிய கையையும் காலை யும் துடைத்து விட்டு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கு ம் பொழுது வந்து விட்டார் ஆட்டுக்காரர்,இவன் பேண்ட் சர்ட் மாட்டி பஜாருக்கு க் கிளம்ப தயாராய் இருந்தான்,

அவர் கொஞ்சம் மெதுவாகத்தானே வருவார் அதற்குள்ளாக பஜார் போய் விட்டு வந்து விடலாம் என நினைத்தவனாய் இருந்தவனின் கணக்கை பிழை என முன் அறிவித்து வந்து விட்டார் ஆட்டுக்காரர்,

வந்தவர் இவனை கூப்பிட்டு மரத்துக்கு மேல ஏறுனப் பெறகு இந்த அரு வாள ஏங்கிட்டக்குடுங்க என்றார்,சரி கொடுத்து விடலாம் என அவர் மரம் ஏறியதும் அவரிடம் பால் கயிறு ஒன்றை வீசி அதன் ஒரு முனையை இவனுக்குப் போடச் சொல்லி அவர் போட்டதும் அரிவாளை கயிற்றில் கட்டி அவரை மேலே இழுக்குமாறு சொன்னான்.

அவர் கயிறை இழுத்ததும் அரிவாள் அவர் கைவசம் ,இப்பொழுது மரத்தின் மேல் அவரும் அவர் வெட்டப் போகும் கிளைகளும்/ கீழே இருந்து இவன் கையை மட்டும் காட்டக்காட்ட அவர் வெட்டிக் கொண்டிருந்தார்

அவர் வெட்டிப்போட்ட கிளைகள் இலைகளைச் சுமந்து வீட்டின் பக்கவாட்டு வெளியெங்குமாய் சிதறிக்கிடந்த போது வச்சி வளத்த மரங்க தளுக்காம போ னப்ப தானா வெத விழுந்து வளந்த மரம் இப்ப விஸ்வரூபம் எடுத்து கை கால் விரிச்சி பூவும் பிஞ்சிம் காயும் கனியுமா நிக்கிறப்ப வெட்ட வேண்டி யதாப் போகுதே என்கிற நினைப்பு ஒரு பக்கமாய் இருந்த போதிலும் கூட மண் பிளந்து துளிர்த்து வளர்ந்து கிளை பரப்பி இலை விரித்து பூவும் பிஞ்சும் காயும் கனியுமாய் நிற்கிற மரங்களை ஊன்றுவதை விடுத்து வெட்ட வேண்டியதிருக் கிறதே என்கிற ஒரு பக்கமாய் துளி விட்ட போதிலும் கூட வெட்ட வேண்டியதி வெட்டினால்தான் வளர வேண்டியதும் வளர்கிறது என்கிற சாமா தானத்துடன் ஆட்டுக்காரர் வெட்டிப் போட்ட பெரிய பெரிய மரக்கிளைகளை மொத்தமாய் ஓரிடத்தில் சேர்த்து வைத்து துண்டு துண்டாய் வெட்ட ஆரம் பிக்கிறான்,

தன்னால்முடியாது இது,என நினைக்கவைத்ததும் ,இது முடியுமா என மனத ளவில் மளைப்பேற்படுத்தி தளர்வுறச் செய்ததுமான வேலை நினைத்தை விட சீக்கிரமாகவும் சிறிது கடினம் காட்டியுமாய் முடிந்து போகிறது,

Oct 29, 2017

விழுதொட்டு,,,,,

திருச்சி முக்கு ரோட்டிலிருக்கிற வங்கியில்தான் நகையை திருப்ப வேண்டும்.

நகையை அடகு வைத்து இன்றுடன் ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாகிப் போனது. அடகு வைக்கிற அன்றே சொன்னார்,ஒருவருடம்தான் தவணை ,அதற்கு மேல் போனால் ஏலம் விட்டு விடுவோம் ,பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் என்கிற எச்சரிக் கை வாசகத்துடன்தான் அடகுக்கு வாங்கினார்கள்.

நோட்டீஸ் விட்டிருந்தார்கள் வங்கியிலிருந்து.சாதாரண நோட்டீஸ் இல்லை ரிஜிஸ்டர் போஸ்டரில் வந்திருந்தது.போஸ்ட் மேன் கூடக்கேட்டார் ”என்ன இது என்னைக்கும் இல்லாத விசேசமா இன்னைக்கி ரிஜிஸ்டர் தபால் வந்து ருக்கு,அதுவும் பேங்குல இருந்து” என/”

“என்ன வந்துருக்கும்ன்னு ஒங்களுக்குத் தெரியாதா போஸ்ட்மேன் சார்., இருக்க மாட்டாமநகையக்கொண்டு போயி பேங்குலஅடகுவச்சிட்டேன்.அது இன்னிக்கு வட்டியும் அசலுமா சேந்து விஸ்வரூபம் எடுத்து நிக்குது,என்ன செய்யன்னு தெரியல,அந்த சேதிதாங்கி வந்த தபாலாத்தான் இருக்கும். மொதல்ல தபாலக் குடுங்க,பிரிச்சி ஒங்ககிட்டயே காம்பிச்சிருறேன்” எனச் சொன்ன இவனின் மனைவியிடம் கொடுக்கப்பட்ட தபாலை பிரித்து போஸ்ட் மேனிடம் காண்பி த்து விட்டு ”என்ன நான் சொன்னது சரியாப்போச்சா,,,” எனக்கேட்டு விட்டு ”சரி சரி அதெல்லாம் இருக்கட்டும், எனக்கு தபால் வந்த சேதிய நீங்க வாட்டுக்கு பேச்சு வாக்குல இந்ததெருவுல யாருகிட்டயும் சொல்லீறாதீங்க”என இவனின் மனைவி போஸ்ட் மேனிடம் வைத்த கோரிக்கையை பின் தள்ளிவிட்டுவராய் சொல்கிறார் போஸ்ட்மேன்,

”அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லக்கா,போனவாரம் தபால் குடுத்துட்டு பேசிக் கிட்டு இருக்கும் போது தற்செயலா ஒங்க சொந்தக்காரம்மா கேட்டாங்க, ஒங்க ளப்பத்தி என்ன எப்படி இருக்கா ஏங் சொந்தக்காரின்னு,நானும் நல்லாத்தான் இருக்காங்க,ஏன்இப்பிடிஎதுனாலும்தூதுவன் மாதிரி ஏங்கிட்டயெ கேக்காட்டி நேர்ல போயி பேச வேண்டியதுதானன்னு கூட கேட்டுப்பாத்துட்டேன்,அதுக்கு அந்தம்மா சொல்லுது அது நம்ம கூடயெல்லாம் பேசுமா என்னன்னு தெரியல ப்பா, இருந் தாலும் எனக்கு அது மேல இருக்குற அக்கறையிலதான் கேக்கு றேன்,என்ன ஏதுன்னு இஷ்டமிருந்தா சொல்லு இல்லைன்னா நான் யாரு மூலமாவது கேட்டுத் தெரிஞ்சிக்கிறேன்னு அவுங்க சொன்ன சொல்லுக்கு ஆத்த மாட்டாம ஒங்க வீட்டுக்கு பேங்குல இருந்து ஒரு தபால் வந்துருக் குன்னுபேச்சுவாக்குலசொல்லீட்டேன்,அதஇன்னைவரைக்கும் மனசுல வச்சிக் கிட்டு நீங்க கேக்குறீங்களேம்மா,,” என்பார் போஸ்ட் மேன் பதிலுக்கு/ அது இது என கதை கதையாகப்பேசினாலும் கூட பேச்சின் முடிவாய் வைக்கிற முற்றுப் புள்ளியின் போது சிரித்துக்கொண்டே விடை பெறுபவறாக இருப்பார் போஸ்ட் மேன்/

அவரும் பாவம் மனிதன்தானே,அவருத்தெருவோடு சேர்த்து நான்கு ஏரியா, கிடைக்கிறநேரத்தில்பார்க்கிறமனிதர்களுடன்இப்படியாய் நட்புடனும் ஸ்னேகம் சுமந்தும் பேசினால்தான் உண்டு.

அந்தவகையில்இவனது வீடும் இவன் மனைவினது சொந்தக்கார்களின் வீடும் போலும்.

சொல்லி சந்தோசப்பட்டுக்கொள்வார் போஸ்ட்மேன்,”பரவாயில்லம்மா இந்தத் தெருவுல ஒங்க ரெண்டு குடும்பமும் என்னைய மனுசனா நெனைச்சி பழகு றீங்களே,அது நான் செஞ்ச புண்ணியம்.”

“மொதத் தெருவுல ஒரு புண்ணியவதி வீட்டு நடையேறி தபால் குடித்ததுக்கு சண்டைக்கு வந்துட்டா,,,பேசுறா பேச்சு அந்தப் பேச்சு கடைசியில கடைசியில ஓந்தராதரம் தெரியாம சாக்கடையில மிதிச்ச மாதிரி ஓங் வீட்டு வாசல் படியேறி வந்தது ஏந்தப்புதான் மன்னிச்சிக்கன்னு சொன்னப்பக் கூட,அப்ப ஏங் வீட்டுப்படிய சாக்கடைன்னு எப்பிடி சொல்லப்போச்சின்னு பிலு பிலுன்னு புடிச்சிக் கிட்டா,அப்ப்புறம் என்ன செய்ய பொறுத்துப்[பொறுத்து பாத்த நானு சரித்தான் போடின்னு சொல்லீட்டுவந்துட்டேன்”,என்பார் அவர்களிடம்/

போன மாதம் தான் பேங்கிற்கு சென்று தவனை கேட்டு வந்திருந்தாள். அவர்க ளும் சீக்கிரம் திருப்புங்கள் .இல்லையென்றால் ஏலம் போய் விடும் என்றார் கள், போதாதற்கு நகை வைக்கும் போது சொன்ன அதே வாசகத்தை அச்சுப் பிசகாமல் ஒப்பித்தார்கள்.அதையும் சிரித்துக்கொண்டேதான் சொன்னார்கள்.

“ஏன் சார் ஏலம் விடுறதக்கூட சிரிச்சிக்கிட்டேசொல்லாட்டிகொஞ்சம்சாதாரண மாத்தான் சொன்னா என்ன எனக் கேட்ட போது வங்கியின் நகை மதிப்பீட்டா ளர் சொன்னார்,

”அப்படியில்லாம்சிரிச்சிக்கிட்டேசொன்னாப்புலஒங்கநகைய ஏலம் விடப் போற தொனா வெட்டுல பேசுறேன்னு அர்த்தம் இல்லம்மா,நாங்க ஒரு நாளைக்கி ஒங்களப்போலஇங்க வந்து போற பலபேர்கிட்ட சொல்றோம்.அது போல ஒங்க கிட்டயும் சொல்றோம், தப்பா எடுத்துக்காதீங்கஎல்லார்கிட்டயும் பேசிப்பேசி வார்த்தை அப்பிடியே பாடம் பண்ணுனது மாதிரி வாயில இருந்து வந்திருச்சி. அது போலத் தான் ஒங்ககிட்டயும் சொன்னேன்,மத்தபடி சிரிச்சது வேணுமின் னே இல்லை, அது ஏங் பழக்கம்,தொழில்க்காரங்குறதுனால அந்த மாதிரியான சிரிப்ப தக்க வச்சிக்கிறவேண்டியதிருக்கு,,, ”என்பார்நகைமதிப் பீட்டாளர்பேச்சின் பதில் பேச்சிற்கு.

என்னமோ போங்க சார்,வைக்கிறது எங்க நகையத்தான் கொடு வந்து வைக்கி றோம்,அதுக்கு வட்டியும் சேத்து கட்டீறுறோம்,அப்பறம் எதுக்கு போயி இத்த னை நாளைக்குள்ள திருப்பணும்ன்னு கண்டிசன் போடுறீங்க,என்கிற இவரது பேச்சிற்கு பதில் பேச்சு அவரிடமிருந்து உடனே வராது,

அப்படிவருகிறசமயங்களில்அவரதுபேச்சுஆயிரம்வெள்ளைமுடிக்குள்ஒளிந்து கொண்டிருக்கும்ஒரு கருப்பு முடி போலவும் நிறைந்து கிடக்கிற கருப்பு முடிக் குள் இருக்கிற வெள்ளை முடி போலவும் இருக்கும்.

அவ்வளவு அனுபவமா எனக்கேட்கத் தோணும் அவர் பேசுகிற சமயங்களில்/ பொதுவாக இது மாதிரி பேசுபவர்கள் ஏதாவது சிறப்பு தன்மை கொண்டவர்க ளாக இருப்பார்கள் என சொல்லக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறாள். ஆனால் நேரில் பார்த்ததில்லை.இப்பொழுதுதான் பார்க்கிறாள்,

இவரைப்போலவே அவள் பிறந்த ஊரில் ஒருவர் இருந்தார்,அவருக்கும் இவரு க்கும் இருக்கிற ஒரே வித்தியாசம்,அவர் வயதானவர்,இவர் வயது குறைந் த வர் அவ்வளவே,,,

சின்னக்குழந்தைiகளுக்குகாய்ச்சல் என்றால் மந்திரிப்பார்,திருநீறுகொடுப்பார், வீட்டில்ஏதாவது நல்லது கெட்டது என்றால் மந்திரித்து தாயத்துக் கொடுப்பார். குடும்பங்களில்வருகிற குழப்பம் அமைதியின்மை சண்டைஎல்லாவற்றிற்கும் தீர்வு சொல்லுவார்.சாமியாடுவார் குறி சொல்லுவார்,கல்யாணம் சடங்கு வீடு நல்லதுகெட்டதுக்குநேரம் குறித்துக் கொடுப்பார்,ஊரில் அவருக்கென இருக்கிற நல்லபெயர் ஊரில் அவரை திரு உருவாக இருத்தி வைத்திருந்தது,

அதுபோல இவருக்கும் பழக்கம் இருக்குமோ என இவளை நினைக்க வைத்தி ருக்கிறது பல சமயங்களில்/அவரிடம் கேட்டு விடலாமா எனக்கூட நினைத்தி ருக்கிறாள்.ஆனால் இது நாள் வரை அவரிடம் கேட்டு விடும் சந்தர்ப்பம் வாய் த்ததில்லை.

வரும் போது ரயில்வே லைன் வழியாகத்தான் வந்தான்.வேறு வழியில்லை, இப்போதைக்கு இதுதான் வழிஎனஆகிப்போனது,

பாலம் வேலை ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து இவ்வழியாகத்தான் போக்குவரத்து இரண்டாவதுகேட்வழியாகப்போகலாம்.ஆனால்ஏதாவதுரயிலுக்காககேட்மூடித்திறந்தார்களானால்தொலைந்தோம், குறுகலான தெருவை அடைகொண்டு வைத் திருக்கிறகேட்திறந்தவுடன் இருபக்கமுமாய் இருந்து வருகிற கூட்டம் அள்ளிக் கொள்ளும், காலை நேரமும் மாலை நேரமுமாய்,,/

போக வேண்டிய இடத்திற்கும் போவதற்கு உறுதியாய் ஒரு மணி அல்லது அரை மணி தாமதமாகிப் போகும்,

அதைதவிர்க்கவேஇந்தவழிப்பயணமாய் பல பேர் பயணப்பட்டு விடுவதுண்டு.

போன மாதத்தின் ஒரு மழை நாளன்றின் மாலையில் ரயில்வே இந்த வழி யாகப் போகும் போது கையில் குழந்தையுடன் கணவன் மனைவி இருவரும் வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.கையில் குழந்தையை வைத்துக்கொண்டு மனைவி பின்சீட்டில்உட்கார்ந்திருந்தாள்.இவனுக்கு எதிராகத்தான் வந்து கொண்டிருந் தார்கள்.

இவன் ரயில்வே லைன் மீது ஏறி இறங்கும் போது இவனுக்கு எதிர்தாற்ப் போல் அவர்களும் ஏறி இறங்க போனார்கள்,

ஏறி இறங்கப்போன நேரம்பார்த்தா சறுக்கி விட வேண்டும்.சறுக்கி விழுந்து விட்டார்கள்.தண்டவாளம் சறுக்கி விழுந்த வேகத்தில் கையிலிருந்த அந்தப் பெண்ணின் கையிலிருந்த குழந்தை பிடி நழுவி கீழே விழுந்து விடுகிறது. கீழே விழுந்த அதிர்ச்சி தாளாமல் வண்டியும் விழுந்து விட வண்டியின் பின் சக்கரத்தின் பக்கமாய் விழுந்து கிடந்த அந்தப் பெண் ”அய்யோ ஏங்கொழந்த ஏங்கொழந்த,”,,,எனக் கத்தியவாறே எழுந்த வேளையாய் இதுவரை அடை கொண்டிருந்த மழை தன் பலம் காட்டி பெய்ய ஆரம்பித்தது,

”அய்யோஏங்கொழந்த,ஏங்கொழந்த,,,,”எனக்கத்தியவளாய்அவள்குழந்தையின் தலையை சுரிதாரின் துப்பட்டா கொண்டு போர்த்தியவளாய் அங்கும் இங்கு மாய் ஓடியவளாய் திரிந்தாள்.

இவன் ”அம்மா பதறாதீங்க,மொதல்ல அங்கிட்டும் இங்கிட்டும் ஓடாம நில்லுங் கம்மா, திரும்ப ஒருதடவை விழுந்துறாதீங்க, எனச் சொல்லிவிட்டு கொழந் தைக்கு நீங்க நெனைக்கிற மாதிரி அடிகிடி ஒண்ணும் படல,மழைக்கு ஒதுங்கி நிக்க அந்தா இருக்கு பாருங்க தெருவுக்குள்ள ஒரு கோயிலு,அங்க போயி ஒதுக்கிக்கங்க….”,எனச்சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதேஅவள்ஓடிக்கொண்டி ருந்தாள் கோயில் நோக்கி/

கீழேகிடந்த வண்டியை தூக்கி நிறுத்திய கணவன் அவளது பின்னால் போய்க் கொண்டிருந்தான்.

அவன் போவதற்கு முன்பாக அவள் போய் சேர்ந்து விடுவாள் போலிருந்தது கோயிலுக்கு/மனைவியின்ஓட்டத்தில்குழந்தையைக்காக்கும்நோக்கம் இருந்தது,கணவனதுஓட்டத்தில் மனைவியை எட்டிப்பிடிக்கும் நோக்கம் இருந் தது.

கோயில் ரயில்வே லைனிலிருந்து எப்படியும் அரை பர்லாங் தூரமாவது இரு க்கும்.

இவனும் மழைக்கு ஒதுங்க அந்தக்கோயிலுக்குத்தான் போகவேண்டும்.

இதற்கு முன்பாக அந்த வங்கிக்கு இவன் போனதில்லை,வங்கிபார்க்க கலர் புல்லாகஇருந்தது,முன்புறமாய் போடப்பட்டிருந்த கண்ணாடிக்கதவை திறக் கும் போதே கைகூசியது,

இது போலாய் கண்ணாடிக்கதவு போட்ட அலுவலகங்களை பார்த்தது கூட இல் லை.யார்செய்தபுண்ணியமோ,வெள்ளையும்சொள்ளையுமாகத்திரிகிறான்  கொஞ்சம் கௌரவம் சுமந்து/

அள்ளிச்சாப்புடுகிறசோற்றுக்கும்துள்ளிஓடித்திரிகிறவெளிக்கும்பஞ்சமில்லை, நினைத்தால்இருசக்கரவாகனம்தான்,சைக்கிள்தான்.ஹோட்டல்சாப்பாடுதான்,
சிக்கன்தான் மட்டன்தான்,பிரியாணிதான்,என எல்லாம் ஆகிவிட்ட பின்னும் கூட இந்த நிலத்தில் நடமாட முழு உரிமை எடுத்துக்கொண்ட மனிதனாய் அங்கு மிங்குமாய்திரிந்துதன்தொழில்தான் குடும்பம் வாழ்க்கை என நிலை கொண்ட நாட்களின் நகர்வுகளில் இது போலான இடத்திற்கு இப்பொழுது தான் வருகி றான்,

பல பேருடன் பழகுறான்,பல பேருக்கு உதவி செய்து கொடுத்திருக்கிறான். பலபேருக்குவழிகாட்டியிருக்கிறான்,ஆனாலும் இவனுக்கு இது போல ஒரு இடம்இருக்கிறது என யாரும் இதுவரை சொன்னதாகவோ இல்லைஇவனாய் உணர்ந்ததாகவோ தெரியவில்லை,

மனைவியின் பெயரில் தான் நகையை வைக்க வேண்டும். இவனானால் தொழில்,தொழில் என அலைபவன் எந்நேரம் எங்கிருப்பான் எனச் சொல்வத ற்கில்லை.தொழில் எங்கு கைபிடித்து இழுத்துப்போகிறதோ அதன் வழி செல்பவன்.இவனை நம்பி ஒரு வேலை ஆவதென்றால் அது இப்போதைக்கு ஆகாது,

தேசிய மயமாக்கப்பட்ட ஒரு வங்கியில் கணக்கு ஆரம்பிக்க வேண்டும் என நினைத்து அது சம்பந்தமாய் அந்த வங்கிக்குப்போய் விபரம் கேட்டு போட்டோ எடுத்து ஆதார் ஜெராக்ஸ் ரேஷன் கார்ட்,வோட்டர் ஐ டி என அனைத்தையும் இரண்டு மாத காலத்திற்கும் மேலாக பைக்குள் வைத்துக்கொண்டு அலைபவ னை நம்பி எப்படி அவசரத்திற்கு ஆகும் என ஒரு வேலையை ஒப்படைக்க சொல்லுங்கள் என சொல்லுவார்கள் அக்கம் பக்கத்தார்களும் இவன் சொந்த ங்களும் இவனைப்பற்றி நன்கு தெரிந்த நட்புகளும் தோழமைகளும்/

இப்படியாய் இருக்கிறவனை நம்பி எப்படி ஒரு வேளையை ஒப்படைப்பது சொல்லுங்கள் என எண்ணிதான் இவனின் மனைவி அந்த பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டாள்.அதுவே இப்போது வங்கி வரை அவனையும் அவளையும் கை கோர்த்து வரவழைத்திருக்கிறது.

அவளது பெயரில் வைத்து விட்டால் அவளுக்கு தோதுப்படுகிற வேளையில் போய்திருப்பிக்கொள்வாள்,கையில்காசுஇருக்கிறவேளையாய்பார்த்துகொஞ்சம் கொஞ்சமாய் பணத்தை கட்டிக் கொள்வாள்.

எப்பொழுதோ ஒரு தடவை போய் வாங்கிய நகைக் கடனுக்கு வட்டி கட்ட வேண்டும் என அவள் போய் நின்ற போது ”நீங்க இப்ப வட்டி கட்ட வந்துருக் குறதுசந்தோஷம்தான்,ஆனா வட்டின்னு மட்டும் கட்டுனீங்கன்னு வச்சிக்கங்க , அசல் அப்பிடியே நின்னுக்கிட்டே இருக்கும்,அப்பிடியே நிக்குற அசலுக்கு வட்டி போட்டுக்குட்டு இருக்கும் பேங்கு, அதுனால கையில எவ்வளவு பணம் இருக்குதோ அத மொத்தமா கட்டீட்டு போனீங்கன்னா அசல் கொஞ்சம் கொற ஞ்சிக்கிரும்,அப்பிடி கொறஞ்சி நிக்குற அசலுக்குதான் வட்டி போடும் அதுக்க டுத்த நாளையிலயிருந்து,,,அதுதான் ஒங்களுக்கு லாபம்”என அங்கு வேலை பார்க்கிற ஒருவர் விபரம் சொல்ல அதற்கடுத்தடுத்தாய் வங்கிக்குப் போன தினங்களில் அவள் வங்கியின் பணியாளர் சொன்னபடியே செய்தாள்,

”இத்தனவருசங்கள்லஇதுவரை யாரும் சொல்லாதவிபரத்தை அவரு சொல்லி யிருக்குறாரு,ஏங்கிட்ட மட்டும் இல்லை, பேங்குக்கு வந்து போற எல்லார் கிட் டயும்எளிமையா பேசவும் பழகவுமா தெரியுறாரு/ லேசா அவர் கிட்டப் போயி விவரம் கேட்டுற முடியுது, யாரோ எவரோ எவர் பெத்த புள்ளையோ பேங்குல இதுவரைக்கும் யாரும் செய்யாத உதவிய செய்யுது,அவரோட தங்கமான கொணத்துக்கு நல்லா இருக்கணும் அவரு” என இவனின் மனைவி வங்கிப் பணியாளரைப் பற்றி சொல்லும் போது கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது.

இவனுக்கு,பரவாயில்லை அரசு அலுவலகங்களில் இவன் போகிற இடங்களில் கிடைக்கிற வரவேற்பும் மரியாதையும் எப்படி இருக்கும் என்பது தெரியும். அதைஎண்ணிப்பார்க்கிறபோதுஇதெல்லாம்எவ்வளவோஉயர்வானசெயலாகத் தெரிகிறது. கொஞ்சம் சந்தோஷமாகக் கூட இருக்கிறது மனதிற்கு/

இவன்பாக்குறகொத்தனாரு வேலைக்கு எந்த நேரமானாலும் எந்த தெசையா னாலும் கூப்புட்ட கொரலுக்கு எந்த சொணக்கமும் காட்டாம ஓடுற ஆளு. ”அவனாஅவன்தங்கமானஆளு,குடுக்குறதுசின்னவேலையாபெரியவேலையான் னு பாக்காம செய்யிற ஆளு ,அப்பிடியாப்பட்டவனுக்கு தகுந்தாப் புலதான் அமைஞ்சிருக்கா பொண்டாட்டியும்,,,,” என சொல்லாதவர்கள் பாக்கியில்லை,

“பின்னஅவன்வேலைக்குப்போறதுக்குமுன்னாடிஇவ ரெடியாகிருறா, சாப்பாடு எல்லாம்ரெடி பண்ணி,குளிச்சி முடிச்சி மங்களகரமா முன்னாடி வந்து நிக்குறா கேட்டா வெளியில போற புருசன் கொஞ்சம் சந்தோஷமா போகட்டும் மனசு குளுந்து இருந்தா போற வேலை கைகூடும்.நல்லாவும் இருக்கும் “என்பாள்.

அவள் ரெடியாகி நிற்பது கண்டு இவன் குசியாகிறான்,இவன் குசியானது கண்டு பிள்ளைகளும் சந்தோஷமாகிப்போவார்கள். குவிந்து போன குஷிகள் வீடு நிறைந்துஎல்லோரையுமாய் நிறைக்க முழுவதுமாய் உயிர்பெற்றுப் போகும் வீடு,

“அப்படிக்கிடக்கிறநாட்களில்சொல்வான் இவன்,”வீட்டோரமா உதுந்து கெடந்த மரம் ஒன்னு உழுத்து மண்ணோடு மண்ணாயி மக்கி ஒன்றுமில்லாம போனது போல ஆயிருப்பேன் அவ மட்டும் ஏங்வாழ்க்கையில குறுக்கிடலைன்னா என/

அப்படியா என்றால் ”மண்ணோட மண்ணா தூர்ந்து உழுத்து உதிர்ந்து போயி கெடந்த என்னைதிரும்ப தூசிதட்டி எடுத்து மண்ணக்கீறி பதியம் போட்டு மொளைக்க வச்சதும் இல்லாம துளிர்த்து யெலையும் கெளையுமா நிக்கப் பண்ணீட்டா, அதுக்கு அவ பட்ட பாடும் சந்திச்ச அவமானமும் கொஞ்சமா நஞ்சமா .
"குடிச்சிட்டுநடுரோட்டுல,இல்லஏதாவதுகுப்பைத்தொட்டிஓரமாவிழுந்துகெடப்
பேன்.  கைகொழந்தைய வீட்ல தொட்டில்ல கதறவிட்டுட்டு ஓடிவருவா, அப்ப வும் கூட நான் வஞ்சி அவமானப்படுத்தீருக்கேன் அவள/இது போலான சமயங் கள்ல அவ மேல சாணியக்கறைச்சி ஊத்தாத கொறையா நடத்தி யிருக்கேன், ஆனாலும்அவஎன்னையகையிலவச்சிதாங்கியிருக்குறா,,,,,இதுமட்டும் இல்ல  ,,, இது போல நெறைய நெறைய சம்பவம் நடந்துருக்கு,நெறஞ்சி போன அந்த சம்பவங்க மூலமா என்னைய மெல்ல செதுக்கி தூக்கி ஊண்டுனா அந்த ஊண்டலேஎன்னைய இந்த மண்ணுல நல்லவனா பதியம் போட்டுருச்சி/ அப்பி டி என்னய பதியனிட்டவளுக்கு நா ஆயுசு பூரா கடைப்பட்டுருக்கேன், அதுக் கே ஏங் ஜென்மம் போதாதுன்னு நெனைக்கிறேன்”.என அடிக்கடி சொல்பவன் கண்ணாடிக் கதவை திறந்து பேங்கிற்குள்ளாக அடிக்கடி நுழைகிறான். மனை வியுடன்,,,/

Oct 22, 2017

விடுமுறை தினத்தின் வடு சுமந்து,,,,,,,

விடுமுறை தினங்களில் இப்படியாய் இரு சக்கர வாகத்தில் இலக்கில்லாமல் சுற்றித் திரிவதும் நன்றாகவே இருக்கிறது,முதலிலெல்லாம் சைக்கிளில் ,இப்பொழுது வசதி வந்ததும் இரு சக்கர வாகனத்தில்/

அதுதான் ஒரு இரு சக்கர வாகனம் இருந்தால் தேவலாம் என மனதில் நினைத் தாலே நான்கைந்து கம்பெனிகள் உடனே கனவில் வந்து எங்களது வாகனம்,,, என ஆரம்பித்து அவர்களது கம்பெனி வாகனத்தின் சிறப்பையும் அதன் விலை யையும்,மொத்தமாக பணம் கொடுத்து வாங்க முடிந்தாலும் சரி, இல்லை என்றால் தவணை முறையில் நீங்கள் பணம் கட்டி வாங்கிச் செல் வதற்குமாய் ஏற்பாடு செய்து தருகிறோம் எனச் சொல்லி தண்ணீர் குடிக்கா மல் பேசி விட்டு சென்று விடுகிறார்கள்.

கனவு கலைந்து காலையில் எழுந்து பார்க்கும் பொழுது கனவில் விதைத்த எண்ணம் ஆழமாய் வேர் ஊன்றிப்போகிறதாய் மனதில்,

அப்புறம் என்ன செய்ய ஊனிய வேரை அறுத்தெரியவா முடியும்,சரி என ஏதாவது மனதுக்குப்பிடித்த கம்பெனியில் போய் நின்று வாங்கிவந்தவாகனம் தான் இது.

அதில்தான் இப்படியாய் போய்க் கொண்டிருக்கிறான்.

பாலத்தின் வழியாகத்தான் போனான்.ஆனால் பாலத்தின் அருகாகப் போனவ னுக்கு ஒரு யோசனை,பாலத்தின் மீதேறிப்போய் பஜார் சென்று அங்கு ஏதாவது ஒரு காய்கறி வாங்கிக்கொண்டு வரலாம் என்பதுவே இவனது திடீர் முடிவாய் இருந்தது,

வேண்டாம்அப்படியெல்லாம்,வீட்டில்தான்காய்கறி கிடக்கிறதே,நேற்று காலை தானே இவனும் மனைவியுமாக போய் வாங்கி வந்தார்கள்.

நேற்று இவனும் மனைவியுமாய் போன போது கடையைஅடைத்துஇருக்கும் காய்கறிகளில் பாதியை காணவில்லை.இருந்த கொஞ்சமும் முகம் வாடிப் போய் இருந்தது,

வாடிப்போய் இருந்தவைகளும் கைக்கு எட்டாத விலையில் இருந்தது,கடைக் காரரிடம் கேட்டதற்கு கடைக்காரர் தலையிலடித்துக்கொண்டு சங்கடமாய் நெளிந்தார்,

முட்டைக்கோஸ் எந்தக்காலத்துல கிலோ நூறு ரூபாய்க்கு வித்துச்சி,இப்பிடி இருந்தா நாங்க எப்பிடி யேவாரம் பண்ன சொல்லுங்க,,,எனச்சொன்ன போது இவன் மனைவி கேட்டாள் தீபாவளின்னா பொதுவா மட்டன் சிக்கன் வெலை தான கூடும்,காய்கறி வெலை கூடுதே,பொதுவா இந்த நேரத்துல தக்காளியும் தேங்கா வெலையும்தான் கூடும்,ஆனா மத்த காய்கறிக வெலை கூடியிருக்கே ஆச்சரியமா இருக்கு என்றாள்,தர்மசங்கடமாக சிரித்த கடைக்காரரிடம் காய் கறிகளை வாங்கிக்கொண்டு வந்தார்கள்,

அந்த நினைவை பின்பற்றியவனாய் பாலத்தின் கீழாக வந்து வீடு வந்து சேர்ந் தான்.

இன்று மூன்றாவது ஞாயிறாய் இருக்கிறது,இந்தஞாயிறின் சிறப்பென ஒன்றும் இல்லை எனச்சொல்லி விட்ட போதிலும் கூட தீபாவளியை பின் தள்ளிவிட்டு அது முடிந்த பின்னாய் வந்த ஞாயிறு என வேண்டுமானால் சொல்லலாம்.

தவிர அவசரஅவசரமாய் போய் கறி எடுக்க வேண்டிய தேவை இல்லை, மட்டன்அல்லதுசிக்கன்வேணுமாஎனமனைவியிடம் கேட்ட பொழுது இல்லை, ”எதுக்கு இப்பத்தானே எடுத்தோம்.மூணு நாளுதான ஆகியிருக்கு வேணாம் விட்டிருங்க” என்று சொன்னபோது பிள்ளைகளும் அதையே முன் மொழிந் தார்கள்,

பெரியவள் பரவாயில்லை.சின்னவள் ”வேண்டாம் என்றால் வேண்டாம்தான் கறியை எடுத்துக்கொண்டு வந்து தட்டு முன்னால் வைத்த போது கூட சரி, தொட்டுக்கூட பார்க்க மாட்டாள்.”ஏன் இப்பிடி செய்யிற என்றால் வேணாம்ன் னு சொன்னத கொண்டு வம்பா கொண்டு வந்து வச்சிங்கின்னா எப்பிடி நாளைக்குப்பின்ன இதே பழக்கம் ஆகிப் போகும்.ஒன்ன வேணாமுன்னு கடை பிடிச்சா வேணாம்தான்,அதுல வெட்டியா காம்ப்ரமைஸ் பண்ணிக்கிட்டம்ன் னா அப்புறமாபின்னாடி செரமம்””நான் சொல்றது எல்லாத்துக்கும் பொருந்தாது. அதே நேரம் எல்லாத்துக்கும் பொருந்தாம இருக்காது,என்பாள் மேலும்/

பெரியவள் அப்பிடியில்லை,சரி என போய் விடுவாள்,இருந்தாலும் சரி இல் லையென்றாலும்சரி,இல்லைஎன்றால்என்னஅவளுக்கு முகம் கொஞ்சம்
கோணும். அவ்வளவே, அந்தக் கோணலும் கூட சிறிது நேரத்தில் சரியாகிப் போகும்.அதையாரும்போய்சரிசெய்யவேணாம்.தானாகவேசரியாகிப் போகும். அந்த சரியான தனங்களுடன் நகன்று போகிற வாழ்க்கையுடன் கரம் கோர்த்து இணைந்து செல்பவளாக இருக்கிறாள்.

காலையில் எழுந்ததிலிருந்தே மிகவுமாய் தொந்தரவு செய்த இடுப்பு வலியை அவ்வளவு லேசாக ஓரம் கட்டி விட முடியவில்லை,ஒரு மூன்று மாத ங்களாக இல்லாமல் இருந்தது,எந்தவித தொந்தரவும் அற்றும் இது பற்றிய சிந்தனையே இல்லாமல் நிம்மதியாக இருந்தான். இன்று அந்த நிம்மதியை குழைத்து எறிந்தது போல வந்து உடம்புக்குள் உட்கார்ந்து கொண்டு கொஞ்சம் தொந்தரவு பண்ணுகிறது,சமயத்தில் நிறைய,,/

நேற்று அலுவலகத்திற்கு செல்லும் போது ஒன்றும் தெரியவில்லை.அல்லது மற்ற மற்ற யோசனைகளில் தெரிந்த வலியை அவ்வளவாக உணரவில்லை எனவே தோணிகிறது.

மதியம் வேலையெல்லாம் முடிந்த பின்னாக சாப்பிட எழுந்திருக்கும் பொழுது இடுப்பில் வந்து பிடிவாதம் காட்டி அமர்ந்து கொண்டு விலக மறுக்கிறதாய் வலி,

படக்கென எழுந்து நின்று விடக்கூட முடியவில்லை.கொஞ்சம் பிரேக்கிட்டு பிரேக்கிட்டு தாங்கித் தாங்கி எழுந்து நிற்பது போல் நின்றுதான் சாப்பிடப்போக வேண்டியதாகிப் போகிறது.

அன்றுசாப்பாடுகொண்டுவரவில்லை,தீபாவளிக்குமறுநாள்வீட்டிற்குப்போய்த்தான்சாப்பிடப்போகவேண்டும்,வீடுஇங்கிருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர்கள் இருக்கும். இரு சக்கரவாகனத்தில்தான் போய் விட்டு வந்து விடலாம்,

வீடு,,,,அங்குபோய் சாப்பாடு என்கிறபோது கொஞ்சம் நேரமாகி விடுகிறதுதான். வீட்டிற்கு போகிற போது கொஞ்சம் மனம் மந்தம் விழுந்து விடுகிறது போலவும் அல்லது ஏதாவது ஒன்றின் கவன ஈர்ப்பில் சிக்கியும் அழகு வயப் பட்டுமாய் திரிகிற கட்டாயம் ஏற்பட்டு விடுகிற சமயங்களில் தானாய் தாம தமாகிப் போகிறதுதான் சாப்பிட்டு முடித்து திரும்பவுமாய்ஆபீஸ்வருவதற்கு,,,/

ஒரு தடவை இப்படித்தான் சாப்பிட்டு வரும் பொழுது பக்கத்து தெருவழியாக வந்து கொண்டிருந்தான்,

இவனது நண்பனின் அம்மாவுடன் அவளது மருமகள் கொஞ்சம் சப்தமாய் பேசிக்கொண்டிருந்தாள்”,என்ன இப்ப,”,,,என்பது போல,,/.

தெரு முக்கு திரும்பியதிலிருந்து ஆறாவது வீடு/வேகமாக போய்க் கொண்டி ருந்தவனின் காதில்“என்ன இப்பவின் கடைசி இழுவை மட்டும் வந்து மோதி யதாக இருக்க இவனுக்கு அதற்கு மேல் போகவும் மனதில்லை, போகாமல் இருக்கவும் முடியவில்லை.

வண்டியின் வேகம் குறைத்தவன் லேசாக வீட்டிற்குள் எட்டிப்பார்க்கலாம் என கொஞ்சம் தலையை அந்தப் பக்கமாக திருப்புகிறான்.அந்நேரம் பார்த்து வீட்டை விட்டு வெளியில் வந்த மருமகள் இவனைப்பிடித்துக் கொள்கிறாள்.

“சார் நீங்களே சொல்லுங்க,ஏங் மாமியார் ஒண்ண சொல்றாங்க,ரொம்பவும் இல்ல,கொஞ்சம் அக்கம் பக்கத்துக்காரங்ககூட பாத்துப்பழகுங்குறாங்க,அது கூட ஒரு வகையில சரின்னு எடுத்துக்கிறலாம்,ஆனா கொஞ்சம் கெத்தா இரு, நாம எல்லாம் பண வசதியோட இருக்குற ஆள்க,அதுனால அக்கம் பக்கத்துக் காரங்க கூட டச்சு வச்சிக்கிறாதங்குறாங்க,அவுங்க சொல்றது வாஸ்தவமும் இல்ல,நடைமுறைக்கு ஒத்து வராத ஒண்ணுன்னு எனக்குத் தெரியும் .அப்பிடி யே வாஸ்தவமுன்னு வச்சிக்கிட்டாலும் கூட நான் எப்பிடி நாலு பேரு கூட பழகாம பேசாம இருக்க முடியும், இல்ல இருந்துற முடியும் சொல்லுங்க,

”நான் நெறை மாசமா இருக்கும் போது ஏங் வீட்டுக்காரரு நைட் டூட்டிக்கு போயிருறாரு,ஏங்மாமியாருகிராமத்துல இருந்து கடைசி பஸ்ஸீக்கு வர்றமு ன்னு சொன்னவுங்க கடைசி பஸ்ஸீ வரலைன்னு சொல்லி அவுங்களும் வரல,ஏங் வீட்டுக்காரருக்கு மனசு பிடிக்கலை என்னைய தனியா விட்டுட்டு போறதுக்கு,லீவு கேட்டுப்பாக்குறாரு அவுங்க மேலிடத்துல குடுக்கமாட்டேங்கு றாங்க, என்ன செய்ய பின்ன,என்னைய விட்டுட்டு போயிருறாரு,நானும் அக் கம் பக்கத்து வீடுகள்ல போயி சொல்லல இத.அவுங்க யாருக்கும் தெரியாது இந்த விஷயம்,ஆனா இதையெல்லாம் கவனிச்சிக்கிட்டு இருந்த எதுத்த வீட்டு பெரியவரு என்ன அவுங்க வீட்டம்மாவையும் சின்ன மகளையும் விட்டு அவுங்க வீட்டுக்கு கூட்டீட்டு வரச்சொல்லீட்டாரு,எனக்குன்னா ஒரே தயக்கம். என்னடாஇது அடுத்தவுங்க வீட்டுல போயி எப்பிடி தங்குறதுன்னு நெனைப்பு,,,, ஏங் தயக்கத்தக்கேள்விப்பட்டவரு என்ன பண்ணீட்டாருன்னாச் சின்ன மகள மட்டும் ஏங்கூட படுக்க வைச்சிட்டு இவரு தெரிஞ்ச ஆட்டோவுக்கு போன் பண்ணி சொல்லீட்டு ராப்பூராம் தூங்காம முழிச்சிக்கிட்டு அவரு வீட்டு வாசல் லயே லைட்டப் போட்டுக் கிட்டு காவலுக்கு ஒக்காந்துருந்தது மாதிரி ஒக்காந் திருந்தாரு.

”அவருக்கு இருக்கும் எங்க பெரிய அண்ணனோட வயச நெருக்கி,அவரப் பாக் கும் போது பூரா எங்க அண்ணன நான் நெனச்சிக்கிருவேன்,ஆனா அன்னைக்கி நைட்டு எனக்கு ஒண்ணும் ஆகலதான்,இருந்தாலும் அவரோட கரிசனையும் அவரோடகவனிப்பும் பெரிய விஷயமில்லையாசொல்லுங்க”,,,,என இவனிடம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே அவளது மாமியார் வந்து விட்டாள் இடுப்பில் கை வைத்தவாறே,,,/

பொதுவாகவே அந்தத்தெருவில் அவளது பிம்பத்தை அப்படித்தான் பதிய வைத்திருந்தாள்.கொஞ்சம் முரட்டுத்தனம் காட்டியும் கொஞ்சம் கரடு முரடு கலந்த பிம்பமாயும்/

அவரைப் பார்த்ததும் ”அம்மா வணக்கம்மா” நான் ஒங்க மகனோட பிரண்டுமா, நானு தாலுகா ஆபீஸில வேலை பாக்குறேம்மா, மத்தியானம் சாப்புட வந்தே ம்மா,போகும்போது ஒங்க மருமக பேசிக் கிட்டு இருந்தா நின்னேன் கொஞ்சம், அவ்வளவுதாம்மா,,,” எனச்சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே அந்த அம்மாள் பேச ஆரம்பித்தாள்,

“தம்பி நான் கேட்டுக் கிட்டுதான் இருந்தேன் அவ ஒங்ககிட்ட பேசுனதையெ ல்லாம்.எனக்கு தம்பி அப்பிடியே இருந்து பழகிப்போச்சி,இனிம போயி நீ மாறி புதுஆளா புத்துருவா வான்னா என்னால வர முடியாது.அது அவ்வளவு லேசும் இல்லை, அப்பிடியே மாறி வந்தாலும் கூட எப்பவாவது ஏங்கொணம் வெளி யில தலை தூக்கத்தான் செய்யும்.அந்த கொணங்கள நான் தூக்கி எறியிறது ரொம்பவே செரமம் தம்பி,ஏங் மகன் கூட வைவான் ஏன் இன்னும் அப்பிடியே அந்தக் காலத்துலயே இருக்கீங்கன்னு நாங்க அந்தக்காலத்து ஆட்க, அப்பிடித் தாண்டா இருப்பம்ன்னு சொல்லீட்டேன்.ஆனாலும் இப்பம் ஏங் மருமக பேசுற தயும் சொல்றதயும் வச்சிப் பாக்கும் போது நானும் கொஞ்சம் மாறித்தான் ஆகணும்போலயிருக்குப்பா மாறிக்கிறேன்,இல்லபழைய படியுமா கிராமத்துல யே போயி இருந்துக்கிறேன்.ஆனா அங்க போனாலும் அதுதான நாலு பேற அனுசரிச்சுத்தான் ஆகணும்,அப்பத்தான் பொழப்ப ஓட்ட முடியும்முன்னு எடுத்துடுறேன் தம்பி” என அவர் சொன்னதும் இவன் மனதுக்கு மிகவும் சங்க டமாகிப் போய் விட்டது,

இவன் சொன்னதை மருமகளிடம் பேசியதை நல்ல படியாக எடுத்துக் கொண் டாரா அல்லது தப்பாக புரிந்து கொண்டு வார்த்தையில் கோபம் புதைத்து பேசுகிறாரா என்பது தெரியவில்லை,

“அம்மா இல்லம்மா நான் ஒங்களுக்கு சொல்ற அளவுக்கு பெரிய ஆளு இல்ல ம்மா இருந்தாலும் ஒங்க நடப்பால இவுங்க வாழ்க்கை பாதிச்சிடக் கூடாது ம்மா,ஒங்களப்பொறுத்தஅளவுக்குநீங்கவாழ்ந்து முடிச்சிட்டீங்க,ஆனா அவுங்க இனிமதாம தொவக்கணும் வாழ்க்கைய ,ஒங்க மகனும் மருமகளும் நாலு யெடங்களுக்குபோகணும்வரணும் ,நாலு பேர் கூட பேசணும் ,பழகணும், ஒங்க பேரன் பேத்திகள படிக்க வைக்கணும்,அதுகளுக்கு நாலு நல்லது பொல்லது பண்ணனும்,வளத்து ஆளாக்கணும்,நாலு யெடங்களுக்கு போயி அதுக ளுக்கு வேலை தேடணும், கல்யாணம் பேசணும்,அவுங்களுக்கு புள்ளைக ஆகும் போது அதுகள கவனுக்கணும், ,அதுகள வளத்து பண்டுதம் பாத்து ஆளாக்கி வரும் போது அவுங்க பொதுவான யெடத்துல போயி ஜோதியில ஐக்கியமாகி நீந்தித்தாம்மாஆகணும்.அதமனசுலவச்சிக்கிட்டுசொல்லத்தான்வந்தேன்.நீங்களே அத புரிஞ்சிக்கிட்ட மாதிரிவந்து ஏங்கிட்ட சொன்னீங்க,அது போதும்மா எனக்கு ,ஏன்னா ஏங் பிரண்டோட குடும்பம் நல்லா இருக்குங்குறப்ப எனக்கும் அது பெருமைதானம்மா,

“இப்ப நீங்க ஒண்ணும் கெட்டுப் போயி நிக்கல,இருந்தாலும் ஏங் பிரண்டு ஏங் கிட்ட வந்து ஒங்களப்பத்தி கொற பட்டு கொஞ்சம் எங்க அம்மா கிட்ட பேசுன்னு சொல்றப்ப எனக்கு ஒரு மாதிரியா ஆகிப் போச்சி.நானும் எப்பிடி வந்து ஒங்க கிட்ட பேசுறதுன்னு யோசிச்சிக்கிட்டும் தர்ம சங்கடப்பட்டுக்கிட்டு மா இருந் தேன், என்ன இருந்தாலும் நீங்க வயசுல பெரியவங்க நான் ஒங்க புள்ள வயசுல நிக்குறவன்.,தப்பாஎடுத்துக்கிறாதீங்கம்மா,,,அப்படியேநான்சொன்னதுதப்புன்னு புரிஞ்சிக்கிட்டீங்ன்னா மன்னிக்கம்மா,,,எனச் சொல்லி விட்டு கிளம்பும் போது அவர்களதுவீட்டிற்கு வெளியில் இருந்த வேப்ப மரத்தில் பூத்து நின்ற பூக்களும் அதன் அருகில் அமர்ந்திருந்த பெயர் தெரியாத பறவை யும் இவனைப் பார்த்து சிரித்ததாகப்பட்டது.அந்த சிரிப்பில் ஒரு ஒட்டுதலும் சினேகமும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்ததாய்ப் பட்டது..

இடுப்பு வலியினால் எழுந்து செம்மையாய் நடக்கக்கூட முடியவில்லை, யாராவது அருகில் இருந்தால் அல்லது பக்கபலமாக கூட்டிச் சென் றால் தேவலாம்போலத் தோணியது,

“ஆமாம் இப்பிடி நேரம் கெட்ட நேரம் வரைக் குமா முழிச்சிக்கிட்டு இருங்க, ராவெல்லாம் தூங்காம முழிச்சிக்கிட்டு புஸ்தகம் படிச்சிக்கிட்டு டீ வியப் பாத் துக்கிட்டு கம்ப்யூட்டர நோண்டிக்கிட்டு இருந்தா இப்பிடி இடுப்புப் புடிக்காம என்ன செய்யும்,,,?நீங்க செய்யிற வேலைக்கு இடுப்பு மட்டுமா புடிக்கும் ,,,,,, , , ,,,கூடத்தான் புடிச்சிக்கிரும், ஆமா,”

”அப்பிடி ஏதாவது ஆனாக் கூட நல்லதுதான் ,அப்பத்தான் சும்மா இருப்பீங்க, என்னமோ பள்ளிக்கூடத்துப் புள்ள பரிட்சைக்கு படிக்கிற மாதிரியில்ல டெய்லி புத்தகமும் கையுமா இருக்குறீங்க, இதுல கம்ப்யூட்டரையும்,டீவியையும் தொ ணைக்கு சேத்துக்கிறீங்க, டெய்லி ராத்திரி தூங்குறதுக்கு ஒரு மணி இல்ல ரெண்டு மணின்னுஆக்கீருறீங்க.புள்ளைங்க கூட வையிது சின்னவ என்னால தூங்கக்கூட முடியல அப்பா பண்ணுற கூத்துனாலைன்னு சொல்றா, பெரிய ஒங்ககிட்ட நேரடியாவே கொற சொல்ல ஆரம்பிச்சிட்டா,அப்புறமும் நீங்க அவ கிட்ட சிரிச்சி பேசி சாமாளிச்சிறீங்க,அவ அந்த நேரத்துக்கு ஒங்ககிட்ட சமா தானம் ஆயிக்கிறா, ஏங்கிட்ட வந்து பொலம்ப ஆரம்பிக்கிறா நான் ஒங்க கிட்ட வந்துதான் சொல்ல வேண்டியதா இருக்கு அவுங்க சொல்றதப் பூரா”,,,,, என சொல்கிற மனைவியை ஏறிடுகிறவன்.”சரி நாளையில இருந்து கரெக்டா தூங்க ஆரம்பிச்சிருறேன்,”என்பான்.

”நாளையில் இருந்து என்ன நாளையில இருந்து இன்னைக்கி நைட்டுல இருந் தேன்னு சொல்லுங்க என்பாள், ஐவன் பேச்சிற்கு பதில் பேச்சாக,,/

”இன்னைக்கி டாக்டர் கிட்ட போனப்ப அவரு சொன்னது ஞாபகத்துல இருக் குல்ல ,ஆமா அத மறந்துட்டு பேசாதீங்க,வயசும் ஆகுது உங்களுக்கு,ஒடம்பும் தளறுது ஞாபகம் வச்சிக்கங்க,சும்மா டாக்டகிட்ட தலைய தலைய ஆட்டிக் கிட்டு வீட்டுக்கு வந்ததுக்கு அப்புறமா பழைய குருடி கதவத் தெறடின்னு ஆரம்பிச்சிறுக்கக்கூடாது,”என மனைவி சொன்ன தினத்தன்றின் காலை நேரம் டாக்டரிடம் போயிருந்தான் மனைவியுடன்,

மனைவியுடன்போனது வம்பு என ஆஸ்பத்திரிக்கு போன பின்தான் தெரிந்தது. இவன் சொல்லும் முன்பாக இவனது உடல் நலக்குறைவையும் இவனிடம் இருக்கிற குறைபாட்டையும் சொல்லி விட்டாள்,

முக்கியமாக தூக்கம் பற்றியும் சாப்பாடு பற்றியுமாய் சொல்லிவிட டாக்டர் பிடித்துக்கொண்டு தொடர்ந்தார் மிச்சத்தை.

சரி பரவாயில்லை.இதுவரை நடந்தது நடந்ததாகவே இருக்கட்டும்,இனி நடப்ப வை எனது வைத்தியத்திக்கு கட்டுப்பட்டும் உதவி செய்யுமாறுமாய் இருக் கட்டும் எனச்சொல்லி அனுப்பினார்,அது படி செய்தால் இடுப்பு வலி வராது என்பதற்கான உத்தரவாதம் தெரிய ஆஸ்பத்திரியில் இருந்து கிளம்பி வீடு வந்தவன் இப்பொழுது மறு முறையுமாய் டாக்டரிடம் போகலாமா என யோசி க்கிறான்.

Oct 20, 2017

டீ சொல்லட்டுமா,,,,

சார் டீ சொல்லட்டுமாஎனக் கேட்ட மணிபாரதியண்ணனிடம் வேண்டாம்ண் ணே எனச் சொல்லி விட்டாலும் கூட மனது டீக்குடிக்க ஏங்கியது என்பதுதான் நிஜமாகிப் போகிறதுஅந்தநேரத்தில்.

மணிபாரதியண்ணன் எப்பொழுதும் இப்படியெல்லாம் கலர் புல்லாக சட்டை போட மாட்டார்,கதை வேஷ்டி கதை சட்டைதான்,

உடுத்தியிருக்கிற கதரில் பிடிவாதம் காட்டி ஒட்டியிருக்கிற தும்பைப்பூவை கீழே விழாமல் பார்த்துக்கொள்வார் கவனமாக,,/

என்னய்யா இது ,தொழில்காரருங்குறதுக்காக இந்த முப்பது வயசுல போயி என்னமோஅறுபது வயசு பெரிசு மாதிரி உடுத்திக்கிட்டு வந்தா என்ன அர்த்தம், நல்ல வேளை கழுத்துல ஒரு ருத்ராட்ச மாலை போடாம போனயே,,,,என ஆளாளுக்கு கேலியும் கிண்டலும் பேசவும்தான் இப்பொழுதுக்கு இப்பொழுது பேண்ட சட்டை போட்டுக்கொண்டு வருகிறார்.

ஆனாலும் இடையிடையில் ஞாபகபடுத்துபவர் போல கதை வேஷ்டியையும் கதை சட்டையையும் தும்பைப்பூவையுமாய் கட்டிக்கொண்டு வந்து விடுவார்,

கருப்புக்கலரில் பேண்டும் ஏதோ ஒரு பெயர் தெரியாத கலரில் சட்டையுமாய் அணிந்திருந்தார்,அது அவருடைய நவாப்பழ நிறத்திற்கு நன்றாகத்தான் இருந் தது,

ஜீன்ஸ் பேண்ட் போலும்,அங்கங்கே கிழித்து ஒட்டுபோட்டது போல் இருந்தது, பேண்டிற்காக தையலா,இல்லை தையலுக்காக பேண்டா என சந்தேகம் வந்து விடுகிற அளவிற்காய் இருந்தது,

சட்டைசாதாரணமாகத்தான்இருந்தது,ஆரஞ்சுக்கலராகவும் இல்லாமல், பச்சை நிறமாயும் அற்று இரண்டின் கலவை போல் இருந்தது அவரது உடல் நிறத்தைப் போல,,,/

கேட்டால் நான் என்ன செய்யட்டும் என்பார்,அது அவரது தேசிய பாஷை,அது போல வேறு யாராவது ஒருவர் பேச நினைத்தாலோ,இல்லை பேசினாலோ பொறுக்காமல் கேஷ் போட்டுவிடுவார்,

தேவைப்படுகிற நேரங்களில் நான் என்ன செய்யட்டும் என்கிற வார்த்தையின் கைபிடித்து நடை பயில ஆரம்பித்து விடுவார்.

ஆளறவமற்ற பொழுதுகளில் பக்கத்தில் வந்து யாருக்கும் கேட்காதமாதிரியும் யாரும் பார்க்காத மாதிரியுமாய் கேட்பார்,ஏன் சார் ஒடம்புல இருக்குற ஒட்டு மொத்த ரத்தத்தையும் அப்பிடியே மாத்திறலாமா சார்.எனக்கேட்பார்,எதற்கு என்றால் அப்பிடியாவது இந்த நவாப்பழநெறம் மாறுதான்னு பாப்போம் சார் என்பார்,

ஏண்ணே என்றால் தாங்கமுடியல சார்,அது ஏங் ஒடம்புல இருக்குற இந்த நெறம் செஞ்ச பாவமா,இல்ல நான் செஞ்ச பாவமான்னு தெரியல சார்,போற போக்கப் பாத்தா சைஸா ஆயிருவேன் போல இருக்கு,என்பார்,,/

அப்பிடியெல்லாம் ஒண்ணும் ஆகாது விடுங்க,மனசக்கட்டுங்க,அப்புறம்தான் எல்லாம் மனச அவுத்து வெட்டவெளியில மேய விட்டா அப்பிடித்தான் ஆகிப் போகும், என்பதிற்கு ஒரு பதில் வைத்திருப்பார் மனுசன்,

எங்க சார் வேணாமுன்னு சொல்லுது,ஆனா மனசு கேக்கமாட்டேங்குதே, எங் கிட்டாவது போயிகூறுகெட்டத்தனமா மேஞ்சிட்டுசெருப்படி வாங்கிட்டு வந்து நிக்குது, என்பார்,மென் சிரிப்பை உதிரத்தவறாய்,

அவரிடம் இது சம்பந்தமாய் பேசினால் தண்ணி குடிக்காமல் பேசிக் கொண்டி ருப்பார்,

வேண்டாம் அந்தபேச்சை இடை மறித்து வெட்டிப்பேசியவாக வேண்டாம்ண் ணே டீ/

இனி ஆபீஸ் முடிஞ்சி போகும் போது நேரா டீக்கடையில போயிதான் வண்டி நிக்கும்,’

அங்கடீக்குச்சி முடிச்சி போகும் போது யாராவது பிரண்ட்ஸ் இல்லதோழர்ங்க யாரையாவது பாத்த அப்ப ஒரு டீக்குடிக்க வேண்டியதிருக்கும்,

அப்புறமா வீட்ல போயி ஒரு டீ ,அது கடையில் குடிக்கிற டீக்கு ரெண்டு டீ சமானம்,வீட்ல குடிக்கும் போது டீ நல்லா இருந்தா இன்னும் அரை டம்ளர் வேணுமின்னு வாங்கிகுடிச்சிருவேன்,இப்பிடியே டீயோட எண்ணிக்கை கூடிப் போகுது அது வயித்துக்கு ஒத்துக்கிறமாட்டேங்குது.அதுனால வேணம்ண்ணே டீ,,,/எனச்சொல்லிவிட்டு வேலையைப்பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டான் இவன்.

திவ்யாகடையில் இருந்துதான் டீ வர வேண்டும்.

மனைவிபெயரில்கடைவைத்திருக்கிறார்.மனைவிபெயரில்அவ்வளவுபிரியமா எனக்கேட்கலாம்என ஆசை ,ஆனால் கேட்டால் என்ன நினைப்பாரோ அல்லது அப்படி கேட்கும் உரிமை இவனுக்கு உண்டா எனத் தெரியவில்லை. கடைக் குப்போகும்போதெல்லாம் சற்றே யோசித்தவனாய் அப்படியாய்கேட்பதில்லை,

இவன் தனியாக போய் டீக்குடிக்கும் நாட்கள் தவிர்த்து தோழரும் நண்பருமா னவருடன் சேர்ந்து எப்பொழுதாவது டீக்குடிக்க வருவதுண்டு. அவர் கடைக் காரருடன் நன்றாகப் பேசுவார்,நன்றாக என்றால்,,,கோடு கட்டி வைத்திருக்கிற கயிற்றைத்தாண்டி உள்ளே பிரவேசிக்க மாட்டார்.

அவரிடம் சொல்லி கேட்கச்சொல்லலாம் என்கிற யோசனையில் ஒரு நாள் அவரிடம்”தோழர் நாம வழக்கமாக டீக்குடிக்கப்போற கடைக்காரருதான் கடை க்கு பொண்ணு பேர வச்சிருக்குறாரே அது ஏன்னு கேட்டுச் சொல்லலாமா” எனகேட்டபொழுது அதற்கென்ன தோழா கேட்டு விட்டால் முடிந்து போகிறது விஷயம்,எனச்சொன்னவர்”தோழர்வாங்கஇப்பயேபோவோம் அவரு கடைக்கு டீக்குடிக்க”,,,எனகூட்டிக்கொண்டு போனவர் டீக்கு சொல்லி விட்டு கேட்டு விட்டார் அவரிடம்/

இவனும்தோழருமாய்சென்ற நேரம் கடையின் ஓனர் வடை போட்டுக் கொண் டிருந்தார்,வடை மாஸ்டர் லீவாம், அதனால் தானே வடை சுடுவதாகச் சொ ன்னார்,

டீப்பட்டறையில் வேறு ஒரு ஆள் நின்றிருந்தார், இது போலான சமயங்களில் வானத்திலிருந்து குதிப்பவர்களாய் மாஸ்டர்களை வர வைக்கிற வித்தை தெரிந்திருக்கிறது டீகடையின் ஓனருக்கு,,/

நாள் சம்பளம், மற்ற மற்ற எல்லாம் செல்போன் பேச்சுமூலம்தான்,ஓனர் சொன்ன நேரத்திற்கு கடைக்கு வந்து விடுவார்கள், சாயங்காலம் முடிந்து வீடு போகும் போது சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டு போய் விடுவார்,

எத்தனை நாளைக்கு தேவையோ அத்தனை நாளைக்கு கூப்பிட்டுக் கொள் வார்கள்,அது தவிர்த்து மணிக்கணக்கிற்கு என்றாலும் ரெடியே,,,எனச் சொன் னவரிடம் டீயைக்குடித்துக்கொண்டே தோழர் கடைப்பெயருக்கான கார ணத் தைக் கேட்டார்,

டீ கொஞ்சம் சுமாராகவே இருந்தது.கடையின் ஓனர் டீக் குடித்துவிட்டு முகம் சுளிக்கிற லட்சணத்தை வைத்தே அறிந்து கொண்டார்,

“இன்னைக்கி கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கங்க,நாளைக்கு வந்துருவேன் என்றவர் டீப்போட என்றவர் கடைக்கு மனைவியின் பெயரைத்தான் வைத்தி ருக்கிறேன்,என்றார் தோழரிடம்.எல்லாரும் கேட்க மாட்டாங்க இந்தக் கேள் விய யாராவது ஒங்கள மாதிரி உரிமையோட இருக்குறவுங்க கேக்குறதுதான். அது தவிர்த்து மத்தவங்க யாரும் கேக்க மாட்டாங்க.நானும் பெரிசா யார் கிட்டயும் சொல்லிக்கிறமாட்டேன்,ஏன்னாஇதுபெரிய தியாகமெல்லாம் இல்ல தோணிச்சி வைச்சேன், வீட்டம்மா கூட வஞ்சாப்புல,ஏங் இப்பிடி செய்யிறீங்க ன்னு,,,இருக்கட்டும்விடுஎன்ன பேருதான் வைக்கப்போறேன், அதுக்குப் போயி என்னத்த பெருசா பீல் பண்ணீக்கிட்டுன்னு சொல்லீட்டு வந்து அவ பேரையே வச்சிட் டேன்.”

”நீங்கண்ணேகொஞ்சம்நெனைச்சிபாருங்க,இதுலநமக்குஎன்னவந்துறப்போகுது. பேருதானன்னு நெனச்சாலும்கூடகொஞ்சம் உள்வாங்கிப் போயிபாத்தமுன் னா ஏங் உயிர்ல பாதி அவ,அவ இல்லாட்டி நா பாதி மனுசந்தான்,இல்லன்னா பாதி உசுருதான்.அவ இல்லாம நான் ஒண்ணும் இந்த அளவுக்கு வந்துறல, அவ இல்லாட்டி இந்த அளவுக்கு வந்துருக்கவும் மாட்டேன்,சுருக்கமா சொன் னா அவ இல்லாட்டி நா இல்ல,நா இல்லாட்டி அவ இல்ல,,புள்ளைங்க ரெண் டும் தலைக்கு மேல வளந்து நின்னுட்ட பெறகும் கூட அவ மேல நானும் ஏங் மேல அவளுமா இருக்குற ஒட்டுதல் அப்பிடியே தலை போறவரைக்கும் இருக்கணு ம்ன்னு கடவுள வேண்டிக்கிறேன், ஆசைப்படவும் செய்யிறேன், பாப்போம் காலம்எப்பிடியெல்லாம்அனுமதிக்குமோஅனுமதிக்கட்டும்.என்பார்,

பருப்பு வடையை சுட்டு முடித்தவர் அடுத்ததாக வெங்காய வடையை போட ரெடியாக இருந்தார்,வெட்டிய வெங்காயமும் சட்டியில் பிசையப்பட்ட மாவும் ரெடியாகவும் பதமாகவும் காத்திருந்தது,

இது மட்டுமில்லை,இன்னும் காய்கறி வடை,மசால் வடை,உளுந்தவடை என,, இன்னும்இன்னும்,இன்னுமாய் நிறைய சுடுவார்,மாலை நேரங்களில் டீக் குடிக் கப் போகும்பொழுது வீட்டிற்கு என எப்பொழுதாவது வடைகள் வாங்குவ துண்டு.

இவன்கேட்கமறந்தாலும்அவர் சட்னி வைத்துக்கொடுப்பார். சட்னியின் சுவைக் காக அவரிடம் வடை வாங்கலாம்,என யோசிக்கிற அதே நேரம் வடையின் சுவையையும் குறைத்து வைத்திருக்க மாட்டார்,

இரண்டும்ஒன்றுடன் ஒன்று போட்டி போட்டு சுவையைத் தரும்.அது போலான சுவையைசாப்பாட்டிற்கென எப்பொழுதாவதுவடைவாங்குற நாட்களில்உணர முடிவதில்லை.

அதற்காக குறையாகவும் இருக்காது. இதில் ஒன்றுடன் ஒன்றாய் போட்டியிட் டு ஜெயிப்பது வடையா டீயா தெரியவில்லை.எப்பொழுதாவது சம்பளத்திற்கு வருகிற டீ மாஸ்டர் சொல்கிறார்,

”எல்லாம் சரிதான் சார்,என்னைய விட அவர் டீப்போட்டா நல்லாயிருக்குங்கு றது வாஸ்தவம்தான்,ஆனா நீங்க நெனைக்கிற மாதிரி எனக்கு பிரமாதமான சம்பளம் கெடையாது,உழைப்புக்கு ஏத்த ஊதியம் கெடையாது. காலையில ஆறுமணிக்கு டீப்பட்டறையில வந்து நிக்கணும் நானு/,

”ஆறுமணிக்குகடைக்குவர்றதா இருந்தா நான் எத்தன மணிக்கு வீட்ல இருந்து கெளம்பணும்னு பாருங்க.எனக்கு வீடு இங்கயிருந்து கணக்கு பண்ணுனா கரெ க்டா அஞ்சு ஆறு கிலோ மீட்டராவது வரும்,எனக்கு மத்த யாருமாதிரியும் தூங்கி எந்திரிச்ச மொகத்தோட அப்பிடியே கடைக்கு வரப்பிடிக்காது,தொழில் செய்யிற யெடமில்லையா,கொஞ்சம் பிசகி நடந்தாலும் தொழில் படுத்துரும் ன்னு பயமும் பக்தியும் எனக்கு.,

”அதுனாலதான் நான் காலையில எந்திரிச்ச ஒடனே குளிச்சிருவேன் மொத வேலையா,அப்புறம்தான்மத்த,மத்ததெல்லாம், குளிச்சி முடிச்சிட்டு உடுத்தீட் டு சைக்கிள எடுத்துட்டு கெளம்பவும் சரியாய் இருக்கும்,இப்பிடிய தினந் தோ றுமா போகணும்ன்னா நான் எத்தனை மணிக்கு எந்திரிக்கணும்ன்னு பாருங்க,

“அதிகாலையில நாலு மணிக்கு எந்திரிச்சிருவேன்,பெர்மனெண்டா ஒரு யெட த்துலவேலை கெடையாதுன்னாலும் கூட தினசரியுமா எங்கிட்டாவது வேலை இருந்துக்கிட்டே இருக்கும் ,யாராவது ஒரு டீக்கடையில இருந்து கூப்புட்டுக் கிட்டே இருப்பாங்க,

இந்தஓனராவதுமொத நாளே சொல்லீருவாரு,இன்னும் சில பேரு இருக்காங்க, நடு ராத்திரிக்கு போன் பண்ணுவாங்க,நான் அசந்து மசந்து ஏதாவது ஒடம்பு வலிக்கு ஆத்த மாட்டாம கொஞ்சம் தண்ணி சாப்புடுட்டு படுத்துருக்குற நேரமா பாத்துகூப்புடுவாங்க,,,,

”அந்நேரம்ன்னா சரியான கோபமா வரும்,வேண்டா வெறுப்பா எந்திரிச்சி என்னன்னு கேட்டா நாளைக்கு வேலைக்கு வந்துருன்னு வாங்க,தூக்க வெறிச் சலயும் தண்ணி மப்புலயும் ஏதாவது பேசிறலாம்ன்னு நெனப்பு வரும் எனக்கு, வேணாம் கழுதைன்னு விட்டுட்டு தூங்கிப்போவேன் அப்பிடியே,நம்ம மேல நம்பிக்கை வச்சி கூப்புடுறவுங்ககிட்ட ஏதாவது எசக்கேடா பேசிட்டம்ன்னா நாளப் பின்ன பொழப்பு நடக்காதுங்குற மனநிலை ஒரு பக்கம்,சரின்னு மனச பொத்திக்கிட்டுஇருந்துருவேன்,இப்பிடியாநித்தமுமாஒருஆளுகூப்புடும் போது நானும் என்ன செய்யட்டும்,அதிகாலையில சீக்கிரம் எந்திச்சி கெளம்பி ஓட வேண்டியதா இருக்கு,

“சமயத்துல பத்து கிலோ மீட்டர் வரைக்கும் கூட சைக்கிள் மிதிச்சி போக வேண்டி இருக்கும்,அதுனால என்னசெய்யிறதுன்னா நாலுமணுக்கெல்லாம் எந்திரிச்சி பழகீட்டேன்,அது இன்னை க்கி வரைக்குமா தொடருது,

“காலையில ஆறு மணிக்கு கடையில அடுப்பு பத்த வைக்கணும்ன்னா நான் அஞ்சி,அஞ்சரைமணிக்காவதுஅங்கஇருக்கணும்,நானுஅப்பிடியெல்லாம்நூலுப் பிடிச்சிப்போறதில்ல,

சிலநாளுஅஞ்சிமணிக்கெல்லாம் போயிருவேன்,சில நாளு அஞ்சரை மணிக்கு, ஒரு சில நாளு ரெண்டு கெட்டாப்புல அஞ்சேகாலு அஞ்சே முக்காலுக்கு போயி நிப்பேன்.

எத்தனை மணிக்குப்போனாலும் அடுப்பு பத்த வைக்கிறதுக்கு முன்னாடி அந்த யெடத்த கிளீன் பண்ண கால் மணிநேரம் எடுத்துக்குருவேன்,அப்பிடி எடுத்துக் கிட்டாத்தான் எனக்கு நிம்மதி.அன்னைக்கி வேலை செஞ்சாப்புல இருக்கும், இதவுட்டுட்டுஅவக்குதொவக்குன்னுவேலைய பாத்தம்ன்னு வையிங்க, சரியா பாத்தவேலைகூடகோணலாஆனதுமாதிரி இருக்கும்.அன்னைக்கு பூரா எனக்கு வேலை பாத்த திருப்தியே வராதுன்னா பாத்துக்கங்க,மனசு வாதி ச்சிக்கிட்டே கெடக்கும்,

இதுல நான் ஆறுமணிக்கு ஐஞ்சு நிமிஷம் லேட்டா வந்தக்கூட ஏங் ஓனர் என்னையஏன்னுகேக்கமாட்டரு, சிரிச்ச மொகத்தோட ”போ போயி வேலையப் பாருன்னுசொல்லி அனுப்புவாரு,என்ன அவரு அனுப்பீருவாரு, கழுத நமக்குத் தான்மனசு கேக்காது,சே லேட்டா வந்துட்டமேன்னு மனசு கெடந்து வாதிக்கும். என்ன செய்ய சொல்றீங்க அப்பிடியே இருந்து பழகிப் போச்சி.கேக்கமாட்டாத மனசோட உண்மைக்கு கட்டுப்பட்டு வேலையச் செய்யப்போயிருவேன் நானு/

அதுபோலதான் வடை மாஸ்டரும்.மொத டீ போடும் போது ரவாப்பணியாரம் இருக்கணும் ரெடியா,அதுக்காவே அவரு எனக்கு முன்னாடியே வந்து அடுப்பப் பத்த வச்சிட்டு நிப்பாரு, அடுப்பப் பத்த வைக்கிற மனுசன் அடுப்பு கனன்று சட்டியில ஊத்துன எண்ணெய் சுடுற வரைக்கும் சும்மா இருக்க மாட்டாரு, அடுத்துப்போடப்போற பருப்பு வடைக்கும் உளுந்த வடைக்கும் காய்கறி வடை க்கும் தோதா மெளகாயயையும்,வெங்காயத்தையும் வெட்டிவைக்ககாய்கறிய அருவன்னு உக்காந்துருவாரு,

”அவரையும் சும்மா சொல்லக்கூடாது சார்,அவரும்பாடாதான் படுறாரு, அவரு க்கும் சம்பளம் ஒண்ணும் சொல்லிக்கிற மாதிரி இல்ல, இதே ஒழைப்ப அவரு வேற யெடத்துல போயி குடுத்தாருன்னு வையிங்களேன்,இங்க வாங்குற சம்பளத்துல ஒண்றரை மடங்காவது வாங்குவாரு ,இருந்தாலும் ஏங் இன்னும் இங்கயே ஒட்டிக்கிட்டுஇருக்கம்ன்னா பழக்கத்துக்காகங்குற ஒரே சொல்லு தான்.

மத்தபடி ஓனர் மொகத்துக்காவும் பாக்க வேண்டியதா இருக்கு. பாக்கத்தான் எங்க ஓனருகொஞ்சம்கரடு மொரடான ஆளு போல இருப்பாரு,ஆனா மனசு தங்கம்,

போனமாசத்துல வடை மாஸ்டருக்கு கொஞ்சம் ஒடம்பு சரியில்லாம போச்சி, சாதாரணக் காய்ச்சல்தான்னு சொல்லி சும்மா மாத்தரை போட்டுக்கிட்டு இருந் தவர ஆஸ்பத்திரியில பெட்ல இருக்குற வரைக்குமா கொண்டு போயி விட்டு ருச்சி,

”அவரு ஆஸ்பத்திரியில இருந்தப்ப எங்க ஓனர் போயி பாத்து ஒரு ஐந்நூறு ரூபாய் குடுத்துட்டு வந்தாரு.அது போக பழங்கள், ஆர்லிக்ஸ் பாட்டில்ன்னு தனியா வேற,எனக்குக்கூட ஒரு ஆசை,பேசாம நம்ம கூட காய்ச்சல்ல படுத் துருக்கலாமோன்னு,இத ஒடம்பு சரியாயி வந்தப்பெறகுவடை மாஸ்டர் கிட்ட யும் ஓனர் கிட்டயும் சொன்னப்ப அட ஏம்பா எதுக்கோ ஆசைப்பட்டு எதுவோ ஒண்ணா ஆன கதையான்னு சிரிச்சிக்கிட்டாங்க,,,/,

அந்தசிரிப்பும்சிரிப்புக்குண்டானவார்த்தையும்ஓனரோடகனிவும்தான் இன்னும் எங்கள இங்க நிப்பாட்டி வச்சிருக்கு.

மன சாட்சிப்படி பாத்தாக்கா வெளியில பெர்மணெண்டா ஒரு கடையில இருந் தேன்னு வையிங்க இத விட ரெண்டு மடங்கு சம்பளம் கெடைக்கும்எனக்கு, என்னையப் போலவேதான் வடை மாஸ்டருக்கும்.

இருந்தாலும் நாங்க ரெண்டு பேரும் மனசாட்சிக்கு விரோதமில்லாம நடந்துக் கிட்டுஇருக்கோம் வடை அவரு கைப்பக்குவத்துல நல்லா இருக்குன்னா,.டீக்கு நாந்தான இந்த ஏரியாவுல,,,,எனபேசி நிறுத்துவார்.

அவர் பேசி நிறுத்தவும் கடையின்ஓனர்வந்து தலையில் அடித்துக்கொண்டே ”அடபோப்பா அடுங்கிட்டு” சார் கிட்ட அளந்து விட்டது போதும்,என்ன சார் ,இந்த ஏரியாவுலயே நாந்தான் பெரிய டீ மாஸ்டருன்னு சொல்லீருப்பானே,,,,? என இவனைப்பார்த்து அவன் அப்பிடித்தான் சார் விடுங்க,,,,,,பேச்சுமட்டும் இல்லைன்னா செத்துப்போவான் செத்து அந்தளவுக்கு பேச்சோட சேக்காளி, அவன்,,,,/

பேச்சு பேச்சு பேச்சு எங்கன போனாலும் பேச்சுதான் .யாருகூடன்னாலும் பேச்சுத்தான்.போங்க,,எனச்சொல்கிற கடையின் ஓனரைப்பார்த்து ஆமா அவுங் களுக்குகொஞ்சம்சம்பளம்கூட்டிக்குடுக்கலாம்லஎனக்கேட்கிற பொழுது சொல் வார்,

குடுக்கலாம் சார் எனக்கும் மனசு இருக்குது தான் சார்,நானும் ஒரு கடையில டீ மாஸ்டரா இருந்து வந்தவந்தான் சார், எனக்கும், அவுங்களோட கஷ்ட நஷ்டமெல்லாம் தெரியும் சார்,இருந்தாலும் நான் ஏங் பக்கமும்பாக்க வேண்டி யிருக்கு/கடைக்கு வாடகை,கரண்டு பில்லு உங்க ரெண்டு பேரு சம்பளம்,இது போக பசங்க ரெண்டு பேரு இருக்காங்க வேலைக்கு,அவுங்களுக்கு சம்பளம் ன்னு,,,,,,,,எல்லாம்கூட்டிக்கழிச்சிப்பாக்கும் போது நான் சம்பளமில்லாம ஓசியா வேலை செய்யிறது போலத்தான் நிக்கிறேன், இந்த லட்சணத்துல நான் எங்கிட்டுப் போயி சம்பளத்த கூட்டிக்குடுக்க சொல்லுங்க,,,,,,,,என்பார் சங்கட மாய்,,,,,இருந்தாலும் அவுங்களுக்கு இந்த தீபாவளியிலைருந்து சம்பளம் கூட்டித்தான் குடுக்கப்போறேன்,

சார் டீசொல்லட்டுமாஎனக் கேட்ட மணிபாரதியண்ணனிடம் வேண்டாம்ண் ணே எனச் சொல்லி விட்டாலும் கூட மனது டீக்குடிக்க ஏங்கியது என்பதுதான் நிஜமாகிப் போகிறதுஅந்தநேரத்தில் /