Oct 22, 2017

விடுமுறை தினத்தின் வடு சுமந்து,,,,,,,

விடுமுறை தினங்களில் இப்படியாய் இரு சக்கர வாகத்தில் இலக்கில்லாமல் சுற்றித் திரிவதும் நன்றாகவே இருக்கிறது,முதலிலெல்லாம் சைக்கிளில் ,இப்பொழுது வசதி வந்ததும் இரு சக்கர வாகனத்தில்/

அதுதான் ஒரு இரு சக்கர வாகனம் இருந்தால் தேவலாம் என மனதில் நினைத் தாலே நான்கைந்து கம்பெனிகள் உடனே கனவில் வந்து எங்களது வாகனம்,,, என ஆரம்பித்து அவர்களது கம்பெனி வாகனத்தின் சிறப்பையும் அதன் விலை யையும்,மொத்தமாக பணம் கொடுத்து வாங்க முடிந்தாலும் சரி, இல்லை என்றால் தவணை முறையில் நீங்கள் பணம் கட்டி வாங்கிச் செல் வதற்குமாய் ஏற்பாடு செய்து தருகிறோம் எனச் சொல்லி தண்ணீர் குடிக்கா மல் பேசி விட்டு சென்று விடுகிறார்கள்.

கனவு கலைந்து காலையில் எழுந்து பார்க்கும் பொழுது கனவில் விதைத்த எண்ணம் ஆழமாய் வேர் ஊன்றிப்போகிறதாய் மனதில்,

அப்புறம் என்ன செய்ய ஊனிய வேரை அறுத்தெரியவா முடியும்,சரி என ஏதாவது மனதுக்குப்பிடித்த கம்பெனியில் போய் நின்று வாங்கிவந்தவாகனம் தான் இது.

அதில்தான் இப்படியாய் போய்க் கொண்டிருக்கிறான்.

பாலத்தின் வழியாகத்தான் போனான்.ஆனால் பாலத்தின் அருகாகப் போனவ னுக்கு ஒரு யோசனை,பாலத்தின் மீதேறிப்போய் பஜார் சென்று அங்கு ஏதாவது ஒரு காய்கறி வாங்கிக்கொண்டு வரலாம் என்பதுவே இவனது திடீர் முடிவாய் இருந்தது,

வேண்டாம்அப்படியெல்லாம்,வீட்டில்தான்காய்கறி கிடக்கிறதே,நேற்று காலை தானே இவனும் மனைவியுமாக போய் வாங்கி வந்தார்கள்.

நேற்று இவனும் மனைவியுமாய் போன போது கடையைஅடைத்துஇருக்கும் காய்கறிகளில் பாதியை காணவில்லை.இருந்த கொஞ்சமும் முகம் வாடிப் போய் இருந்தது,

வாடிப்போய் இருந்தவைகளும் கைக்கு எட்டாத விலையில் இருந்தது,கடைக் காரரிடம் கேட்டதற்கு கடைக்காரர் தலையிலடித்துக்கொண்டு சங்கடமாய் நெளிந்தார்,

முட்டைக்கோஸ் எந்தக்காலத்துல கிலோ நூறு ரூபாய்க்கு வித்துச்சி,இப்பிடி இருந்தா நாங்க எப்பிடி யேவாரம் பண்ன சொல்லுங்க,,,எனச்சொன்ன போது இவன் மனைவி கேட்டாள் தீபாவளின்னா பொதுவா மட்டன் சிக்கன் வெலை தான கூடும்,காய்கறி வெலை கூடுதே,பொதுவா இந்த நேரத்துல தக்காளியும் தேங்கா வெலையும்தான் கூடும்,ஆனா மத்த காய்கறிக வெலை கூடியிருக்கே ஆச்சரியமா இருக்கு என்றாள்,தர்மசங்கடமாக சிரித்த கடைக்காரரிடம் காய் கறிகளை வாங்கிக்கொண்டு வந்தார்கள்,

அந்த நினைவை பின்பற்றியவனாய் பாலத்தின் கீழாக வந்து வீடு வந்து சேர்ந் தான்.

இன்று மூன்றாவது ஞாயிறாய் இருக்கிறது,இந்தஞாயிறின் சிறப்பென ஒன்றும் இல்லை எனச்சொல்லி விட்ட போதிலும் கூட தீபாவளியை பின் தள்ளிவிட்டு அது முடிந்த பின்னாய் வந்த ஞாயிறு என வேண்டுமானால் சொல்லலாம்.

தவிர அவசரஅவசரமாய் போய் கறி எடுக்க வேண்டிய தேவை இல்லை, மட்டன்அல்லதுசிக்கன்வேணுமாஎனமனைவியிடம் கேட்ட பொழுது இல்லை, ”எதுக்கு இப்பத்தானே எடுத்தோம்.மூணு நாளுதான ஆகியிருக்கு வேணாம் விட்டிருங்க” என்று சொன்னபோது பிள்ளைகளும் அதையே முன் மொழிந் தார்கள்,

பெரியவள் பரவாயில்லை.சின்னவள் ”வேண்டாம் என்றால் வேண்டாம்தான் கறியை எடுத்துக்கொண்டு வந்து தட்டு முன்னால் வைத்த போது கூட சரி, தொட்டுக்கூட பார்க்க மாட்டாள்.”ஏன் இப்பிடி செய்யிற என்றால் வேணாம்ன் னு சொன்னத கொண்டு வம்பா கொண்டு வந்து வச்சிங்கின்னா எப்பிடி நாளைக்குப்பின்ன இதே பழக்கம் ஆகிப் போகும்.ஒன்ன வேணாமுன்னு கடை பிடிச்சா வேணாம்தான்,அதுல வெட்டியா காம்ப்ரமைஸ் பண்ணிக்கிட்டம்ன் னா அப்புறமாபின்னாடி செரமம்””நான் சொல்றது எல்லாத்துக்கும் பொருந்தாது. அதே நேரம் எல்லாத்துக்கும் பொருந்தாம இருக்காது,என்பாள் மேலும்/

பெரியவள் அப்பிடியில்லை,சரி என போய் விடுவாள்,இருந்தாலும் சரி இல் லையென்றாலும்சரி,இல்லைஎன்றால்என்னஅவளுக்கு முகம் கொஞ்சம்
கோணும். அவ்வளவே, அந்தக் கோணலும் கூட சிறிது நேரத்தில் சரியாகிப் போகும்.அதையாரும்போய்சரிசெய்யவேணாம்.தானாகவேசரியாகிப் போகும். அந்த சரியான தனங்களுடன் நகன்று போகிற வாழ்க்கையுடன் கரம் கோர்த்து இணைந்து செல்பவளாக இருக்கிறாள்.

காலையில் எழுந்ததிலிருந்தே மிகவுமாய் தொந்தரவு செய்த இடுப்பு வலியை அவ்வளவு லேசாக ஓரம் கட்டி விட முடியவில்லை,ஒரு மூன்று மாத ங்களாக இல்லாமல் இருந்தது,எந்தவித தொந்தரவும் அற்றும் இது பற்றிய சிந்தனையே இல்லாமல் நிம்மதியாக இருந்தான். இன்று அந்த நிம்மதியை குழைத்து எறிந்தது போல வந்து உடம்புக்குள் உட்கார்ந்து கொண்டு கொஞ்சம் தொந்தரவு பண்ணுகிறது,சமயத்தில் நிறைய,,/

நேற்று அலுவலகத்திற்கு செல்லும் போது ஒன்றும் தெரியவில்லை.அல்லது மற்ற மற்ற யோசனைகளில் தெரிந்த வலியை அவ்வளவாக உணரவில்லை எனவே தோணிகிறது.

மதியம் வேலையெல்லாம் முடிந்த பின்னாக சாப்பிட எழுந்திருக்கும் பொழுது இடுப்பில் வந்து பிடிவாதம் காட்டி அமர்ந்து கொண்டு விலக மறுக்கிறதாய் வலி,

படக்கென எழுந்து நின்று விடக்கூட முடியவில்லை.கொஞ்சம் பிரேக்கிட்டு பிரேக்கிட்டு தாங்கித் தாங்கி எழுந்து நிற்பது போல் நின்றுதான் சாப்பிடப்போக வேண்டியதாகிப் போகிறது.

அன்றுசாப்பாடுகொண்டுவரவில்லை,தீபாவளிக்குமறுநாள்வீட்டிற்குப்போய்த்தான்சாப்பிடப்போகவேண்டும்,வீடுஇங்கிருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர்கள் இருக்கும். இரு சக்கரவாகனத்தில்தான் போய் விட்டு வந்து விடலாம்,

வீடு,,,,அங்குபோய் சாப்பாடு என்கிறபோது கொஞ்சம் நேரமாகி விடுகிறதுதான். வீட்டிற்கு போகிற போது கொஞ்சம் மனம் மந்தம் விழுந்து விடுகிறது போலவும் அல்லது ஏதாவது ஒன்றின் கவன ஈர்ப்பில் சிக்கியும் அழகு வயப் பட்டுமாய் திரிகிற கட்டாயம் ஏற்பட்டு விடுகிற சமயங்களில் தானாய் தாம தமாகிப் போகிறதுதான் சாப்பிட்டு முடித்து திரும்பவுமாய்ஆபீஸ்வருவதற்கு,,,/

ஒரு தடவை இப்படித்தான் சாப்பிட்டு வரும் பொழுது பக்கத்து தெருவழியாக வந்து கொண்டிருந்தான்,

இவனது நண்பனின் அம்மாவுடன் அவளது மருமகள் கொஞ்சம் சப்தமாய் பேசிக்கொண்டிருந்தாள்”,என்ன இப்ப,”,,,என்பது போல,,/.

தெரு முக்கு திரும்பியதிலிருந்து ஆறாவது வீடு/வேகமாக போய்க் கொண்டி ருந்தவனின் காதில்“என்ன இப்பவின் கடைசி இழுவை மட்டும் வந்து மோதி யதாக இருக்க இவனுக்கு அதற்கு மேல் போகவும் மனதில்லை, போகாமல் இருக்கவும் முடியவில்லை.

வண்டியின் வேகம் குறைத்தவன் லேசாக வீட்டிற்குள் எட்டிப்பார்க்கலாம் என கொஞ்சம் தலையை அந்தப் பக்கமாக திருப்புகிறான்.அந்நேரம் பார்த்து வீட்டை விட்டு வெளியில் வந்த மருமகள் இவனைப்பிடித்துக் கொள்கிறாள்.

“சார் நீங்களே சொல்லுங்க,ஏங் மாமியார் ஒண்ண சொல்றாங்க,ரொம்பவும் இல்ல,கொஞ்சம் அக்கம் பக்கத்துக்காரங்ககூட பாத்துப்பழகுங்குறாங்க,அது கூட ஒரு வகையில சரின்னு எடுத்துக்கிறலாம்,ஆனா கொஞ்சம் கெத்தா இரு, நாம எல்லாம் பண வசதியோட இருக்குற ஆள்க,அதுனால அக்கம் பக்கத்துக் காரங்க கூட டச்சு வச்சிக்கிறாதங்குறாங்க,அவுங்க சொல்றது வாஸ்தவமும் இல்ல,நடைமுறைக்கு ஒத்து வராத ஒண்ணுன்னு எனக்குத் தெரியும் .அப்பிடி யே வாஸ்தவமுன்னு வச்சிக்கிட்டாலும் கூட நான் எப்பிடி நாலு பேரு கூட பழகாம பேசாம இருக்க முடியும், இல்ல இருந்துற முடியும் சொல்லுங்க,

”நான் நெறை மாசமா இருக்கும் போது ஏங் வீட்டுக்காரரு நைட் டூட்டிக்கு போயிருறாரு,ஏங்மாமியாருகிராமத்துல இருந்து கடைசி பஸ்ஸீக்கு வர்றமு ன்னு சொன்னவுங்க கடைசி பஸ்ஸீ வரலைன்னு சொல்லி அவுங்களும் வரல,ஏங் வீட்டுக்காரருக்கு மனசு பிடிக்கலை என்னைய தனியா விட்டுட்டு போறதுக்கு,லீவு கேட்டுப்பாக்குறாரு அவுங்க மேலிடத்துல குடுக்கமாட்டேங்கு றாங்க, என்ன செய்ய பின்ன,என்னைய விட்டுட்டு போயிருறாரு,நானும் அக் கம் பக்கத்து வீடுகள்ல போயி சொல்லல இத.அவுங்க யாருக்கும் தெரியாது இந்த விஷயம்,ஆனா இதையெல்லாம் கவனிச்சிக்கிட்டு இருந்த எதுத்த வீட்டு பெரியவரு என்ன அவுங்க வீட்டம்மாவையும் சின்ன மகளையும் விட்டு அவுங்க வீட்டுக்கு கூட்டீட்டு வரச்சொல்லீட்டாரு,எனக்குன்னா ஒரே தயக்கம். என்னடாஇது அடுத்தவுங்க வீட்டுல போயி எப்பிடி தங்குறதுன்னு நெனைப்பு,,,, ஏங் தயக்கத்தக்கேள்விப்பட்டவரு என்ன பண்ணீட்டாருன்னாச் சின்ன மகள மட்டும் ஏங்கூட படுக்க வைச்சிட்டு இவரு தெரிஞ்ச ஆட்டோவுக்கு போன் பண்ணி சொல்லீட்டு ராப்பூராம் தூங்காம முழிச்சிக்கிட்டு அவரு வீட்டு வாசல் லயே லைட்டப் போட்டுக் கிட்டு காவலுக்கு ஒக்காந்துருந்தது மாதிரி ஒக்காந் திருந்தாரு.

”அவருக்கு இருக்கும் எங்க பெரிய அண்ணனோட வயச நெருக்கி,அவரப் பாக் கும் போது பூரா எங்க அண்ணன நான் நெனச்சிக்கிருவேன்,ஆனா அன்னைக்கி நைட்டு எனக்கு ஒண்ணும் ஆகலதான்,இருந்தாலும் அவரோட கரிசனையும் அவரோடகவனிப்பும் பெரிய விஷயமில்லையாசொல்லுங்க”,,,,என இவனிடம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே அவளது மாமியார் வந்து விட்டாள் இடுப்பில் கை வைத்தவாறே,,,/

பொதுவாகவே அந்தத்தெருவில் அவளது பிம்பத்தை அப்படித்தான் பதிய வைத்திருந்தாள்.கொஞ்சம் முரட்டுத்தனம் காட்டியும் கொஞ்சம் கரடு முரடு கலந்த பிம்பமாயும்/

அவரைப் பார்த்ததும் ”அம்மா வணக்கம்மா” நான் ஒங்க மகனோட பிரண்டுமா, நானு தாலுகா ஆபீஸில வேலை பாக்குறேம்மா, மத்தியானம் சாப்புட வந்தே ம்மா,போகும்போது ஒங்க மருமக பேசிக் கிட்டு இருந்தா நின்னேன் கொஞ்சம், அவ்வளவுதாம்மா,,,” எனச்சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே அந்த அம்மாள் பேச ஆரம்பித்தாள்,

“தம்பி நான் கேட்டுக் கிட்டுதான் இருந்தேன் அவ ஒங்ககிட்ட பேசுனதையெ ல்லாம்.எனக்கு தம்பி அப்பிடியே இருந்து பழகிப்போச்சி,இனிம போயி நீ மாறி புதுஆளா புத்துருவா வான்னா என்னால வர முடியாது.அது அவ்வளவு லேசும் இல்லை, அப்பிடியே மாறி வந்தாலும் கூட எப்பவாவது ஏங்கொணம் வெளி யில தலை தூக்கத்தான் செய்யும்.அந்த கொணங்கள நான் தூக்கி எறியிறது ரொம்பவே செரமம் தம்பி,ஏங் மகன் கூட வைவான் ஏன் இன்னும் அப்பிடியே அந்தக் காலத்துலயே இருக்கீங்கன்னு நாங்க அந்தக்காலத்து ஆட்க, அப்பிடித் தாண்டா இருப்பம்ன்னு சொல்லீட்டேன்.ஆனாலும் இப்பம் ஏங் மருமக பேசுற தயும் சொல்றதயும் வச்சிப் பாக்கும் போது நானும் கொஞ்சம் மாறித்தான் ஆகணும்போலயிருக்குப்பா மாறிக்கிறேன்,இல்லபழைய படியுமா கிராமத்துல யே போயி இருந்துக்கிறேன்.ஆனா அங்க போனாலும் அதுதான நாலு பேற அனுசரிச்சுத்தான் ஆகணும்,அப்பத்தான் பொழப்ப ஓட்ட முடியும்முன்னு எடுத்துடுறேன் தம்பி” என அவர் சொன்னதும் இவன் மனதுக்கு மிகவும் சங்க டமாகிப் போய் விட்டது,

இவன் சொன்னதை மருமகளிடம் பேசியதை நல்ல படியாக எடுத்துக் கொண் டாரா அல்லது தப்பாக புரிந்து கொண்டு வார்த்தையில் கோபம் புதைத்து பேசுகிறாரா என்பது தெரியவில்லை,

“அம்மா இல்லம்மா நான் ஒங்களுக்கு சொல்ற அளவுக்கு பெரிய ஆளு இல்ல ம்மா இருந்தாலும் ஒங்க நடப்பால இவுங்க வாழ்க்கை பாதிச்சிடக் கூடாது ம்மா,ஒங்களப்பொறுத்தஅளவுக்குநீங்கவாழ்ந்து முடிச்சிட்டீங்க,ஆனா அவுங்க இனிமதாம தொவக்கணும் வாழ்க்கைய ,ஒங்க மகனும் மருமகளும் நாலு யெடங்களுக்குபோகணும்வரணும் ,நாலு பேர் கூட பேசணும் ,பழகணும், ஒங்க பேரன் பேத்திகள படிக்க வைக்கணும்,அதுகளுக்கு நாலு நல்லது பொல்லது பண்ணனும்,வளத்து ஆளாக்கணும்,நாலு யெடங்களுக்கு போயி அதுக ளுக்கு வேலை தேடணும், கல்யாணம் பேசணும்,அவுங்களுக்கு புள்ளைக ஆகும் போது அதுகள கவனுக்கணும், ,அதுகள வளத்து பண்டுதம் பாத்து ஆளாக்கி வரும் போது அவுங்க பொதுவான யெடத்துல போயி ஜோதியில ஐக்கியமாகி நீந்தித்தாம்மாஆகணும்.அதமனசுலவச்சிக்கிட்டுசொல்லத்தான்வந்தேன்.நீங்களே அத புரிஞ்சிக்கிட்ட மாதிரிவந்து ஏங்கிட்ட சொன்னீங்க,அது போதும்மா எனக்கு ,ஏன்னா ஏங் பிரண்டோட குடும்பம் நல்லா இருக்குங்குறப்ப எனக்கும் அது பெருமைதானம்மா,

“இப்ப நீங்க ஒண்ணும் கெட்டுப் போயி நிக்கல,இருந்தாலும் ஏங் பிரண்டு ஏங் கிட்ட வந்து ஒங்களப்பத்தி கொற பட்டு கொஞ்சம் எங்க அம்மா கிட்ட பேசுன்னு சொல்றப்ப எனக்கு ஒரு மாதிரியா ஆகிப் போச்சி.நானும் எப்பிடி வந்து ஒங்க கிட்ட பேசுறதுன்னு யோசிச்சிக்கிட்டும் தர்ம சங்கடப்பட்டுக்கிட்டு மா இருந் தேன், என்ன இருந்தாலும் நீங்க வயசுல பெரியவங்க நான் ஒங்க புள்ள வயசுல நிக்குறவன்.,தப்பாஎடுத்துக்கிறாதீங்கம்மா,,,அப்படியேநான்சொன்னதுதப்புன்னு புரிஞ்சிக்கிட்டீங்ன்னா மன்னிக்கம்மா,,,எனச் சொல்லி விட்டு கிளம்பும் போது அவர்களதுவீட்டிற்கு வெளியில் இருந்த வேப்ப மரத்தில் பூத்து நின்ற பூக்களும் அதன் அருகில் அமர்ந்திருந்த பெயர் தெரியாத பறவை யும் இவனைப் பார்த்து சிரித்ததாகப்பட்டது.அந்த சிரிப்பில் ஒரு ஒட்டுதலும் சினேகமும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்ததாய்ப் பட்டது..

இடுப்பு வலியினால் எழுந்து செம்மையாய் நடக்கக்கூட முடியவில்லை, யாராவது அருகில் இருந்தால் அல்லது பக்கபலமாக கூட்டிச் சென் றால் தேவலாம்போலத் தோணியது,

“ஆமாம் இப்பிடி நேரம் கெட்ட நேரம் வரைக் குமா முழிச்சிக்கிட்டு இருங்க, ராவெல்லாம் தூங்காம முழிச்சிக்கிட்டு புஸ்தகம் படிச்சிக்கிட்டு டீ வியப் பாத் துக்கிட்டு கம்ப்யூட்டர நோண்டிக்கிட்டு இருந்தா இப்பிடி இடுப்புப் புடிக்காம என்ன செய்யும்,,,?நீங்க செய்யிற வேலைக்கு இடுப்பு மட்டுமா புடிக்கும் ,,,,,, , , ,,,கூடத்தான் புடிச்சிக்கிரும், ஆமா,”

”அப்பிடி ஏதாவது ஆனாக் கூட நல்லதுதான் ,அப்பத்தான் சும்மா இருப்பீங்க, என்னமோ பள்ளிக்கூடத்துப் புள்ள பரிட்சைக்கு படிக்கிற மாதிரியில்ல டெய்லி புத்தகமும் கையுமா இருக்குறீங்க, இதுல கம்ப்யூட்டரையும்,டீவியையும் தொ ணைக்கு சேத்துக்கிறீங்க, டெய்லி ராத்திரி தூங்குறதுக்கு ஒரு மணி இல்ல ரெண்டு மணின்னுஆக்கீருறீங்க.புள்ளைங்க கூட வையிது சின்னவ என்னால தூங்கக்கூட முடியல அப்பா பண்ணுற கூத்துனாலைன்னு சொல்றா, பெரிய ஒங்ககிட்ட நேரடியாவே கொற சொல்ல ஆரம்பிச்சிட்டா,அப்புறமும் நீங்க அவ கிட்ட சிரிச்சி பேசி சாமாளிச்சிறீங்க,அவ அந்த நேரத்துக்கு ஒங்ககிட்ட சமா தானம் ஆயிக்கிறா, ஏங்கிட்ட வந்து பொலம்ப ஆரம்பிக்கிறா நான் ஒங்க கிட்ட வந்துதான் சொல்ல வேண்டியதா இருக்கு அவுங்க சொல்றதப் பூரா”,,,,, என சொல்கிற மனைவியை ஏறிடுகிறவன்.”சரி நாளையில இருந்து கரெக்டா தூங்க ஆரம்பிச்சிருறேன்,”என்பான்.

”நாளையில் இருந்து என்ன நாளையில இருந்து இன்னைக்கி நைட்டுல இருந் தேன்னு சொல்லுங்க என்பாள், ஐவன் பேச்சிற்கு பதில் பேச்சாக,,/

”இன்னைக்கி டாக்டர் கிட்ட போனப்ப அவரு சொன்னது ஞாபகத்துல இருக் குல்ல ,ஆமா அத மறந்துட்டு பேசாதீங்க,வயசும் ஆகுது உங்களுக்கு,ஒடம்பும் தளறுது ஞாபகம் வச்சிக்கங்க,சும்மா டாக்டகிட்ட தலைய தலைய ஆட்டிக் கிட்டு வீட்டுக்கு வந்ததுக்கு அப்புறமா பழைய குருடி கதவத் தெறடின்னு ஆரம்பிச்சிறுக்கக்கூடாது,”என மனைவி சொன்ன தினத்தன்றின் காலை நேரம் டாக்டரிடம் போயிருந்தான் மனைவியுடன்,

மனைவியுடன்போனது வம்பு என ஆஸ்பத்திரிக்கு போன பின்தான் தெரிந்தது. இவன் சொல்லும் முன்பாக இவனது உடல் நலக்குறைவையும் இவனிடம் இருக்கிற குறைபாட்டையும் சொல்லி விட்டாள்,

முக்கியமாக தூக்கம் பற்றியும் சாப்பாடு பற்றியுமாய் சொல்லிவிட டாக்டர் பிடித்துக்கொண்டு தொடர்ந்தார் மிச்சத்தை.

சரி பரவாயில்லை.இதுவரை நடந்தது நடந்ததாகவே இருக்கட்டும்,இனி நடப்ப வை எனது வைத்தியத்திக்கு கட்டுப்பட்டும் உதவி செய்யுமாறுமாய் இருக் கட்டும் எனச்சொல்லி அனுப்பினார்,அது படி செய்தால் இடுப்பு வலி வராது என்பதற்கான உத்தரவாதம் தெரிய ஆஸ்பத்திரியில் இருந்து கிளம்பி வீடு வந்தவன் இப்பொழுது மறு முறையுமாய் டாக்டரிடம் போகலாமா என யோசி க்கிறான்.

Oct 20, 2017

டீ சொல்லட்டுமா,,,,

சார் டீ சொல்லட்டுமாஎனக் கேட்ட மணிபாரதியண்ணனிடம் வேண்டாம்ண் ணே எனச் சொல்லி விட்டாலும் கூட மனது டீக்குடிக்க ஏங்கியது என்பதுதான் நிஜமாகிப் போகிறதுஅந்தநேரத்தில்.

மணிபாரதியண்ணன் எப்பொழுதும் இப்படியெல்லாம் கலர் புல்லாக சட்டை போட மாட்டார்,கதை வேஷ்டி கதை சட்டைதான்,

உடுத்தியிருக்கிற கதரில் பிடிவாதம் காட்டி ஒட்டியிருக்கிற தும்பைப்பூவை கீழே விழாமல் பார்த்துக்கொள்வார் கவனமாக,,/

என்னய்யா இது ,தொழில்காரருங்குறதுக்காக இந்த முப்பது வயசுல போயி என்னமோஅறுபது வயசு பெரிசு மாதிரி உடுத்திக்கிட்டு வந்தா என்ன அர்த்தம், நல்ல வேளை கழுத்துல ஒரு ருத்ராட்ச மாலை போடாம போனயே,,,,என ஆளாளுக்கு கேலியும் கிண்டலும் பேசவும்தான் இப்பொழுதுக்கு இப்பொழுது பேண்ட சட்டை போட்டுக்கொண்டு வருகிறார்.

ஆனாலும் இடையிடையில் ஞாபகபடுத்துபவர் போல கதை வேஷ்டியையும் கதை சட்டையையும் தும்பைப்பூவையுமாய் கட்டிக்கொண்டு வந்து விடுவார்,

கருப்புக்கலரில் பேண்டும் ஏதோ ஒரு பெயர் தெரியாத கலரில் சட்டையுமாய் அணிந்திருந்தார்,அது அவருடைய நவாப்பழ நிறத்திற்கு நன்றாகத்தான் இருந் தது,

ஜீன்ஸ் பேண்ட் போலும்,அங்கங்கே கிழித்து ஒட்டுபோட்டது போல் இருந்தது, பேண்டிற்காக தையலா,இல்லை தையலுக்காக பேண்டா என சந்தேகம் வந்து விடுகிற அளவிற்காய் இருந்தது,

சட்டைசாதாரணமாகத்தான்இருந்தது,ஆரஞ்சுக்கலராகவும் இல்லாமல், பச்சை நிறமாயும் அற்று இரண்டின் கலவை போல் இருந்தது அவரது உடல் நிறத்தைப் போல,,,/

கேட்டால் நான் என்ன செய்யட்டும் என்பார்,அது அவரது தேசிய பாஷை,அது போல வேறு யாராவது ஒருவர் பேச நினைத்தாலோ,இல்லை பேசினாலோ பொறுக்காமல் கேஷ் போட்டுவிடுவார்,

தேவைப்படுகிற நேரங்களில் நான் என்ன செய்யட்டும் என்கிற வார்த்தையின் கைபிடித்து நடை பயில ஆரம்பித்து விடுவார்.

ஆளறவமற்ற பொழுதுகளில் பக்கத்தில் வந்து யாருக்கும் கேட்காதமாதிரியும் யாரும் பார்க்காத மாதிரியுமாய் கேட்பார்,ஏன் சார் ஒடம்புல இருக்குற ஒட்டு மொத்த ரத்தத்தையும் அப்பிடியே மாத்திறலாமா சார்.எனக்கேட்பார்,எதற்கு என்றால் அப்பிடியாவது இந்த நவாப்பழநெறம் மாறுதான்னு பாப்போம் சார் என்பார்,

ஏண்ணே என்றால் தாங்கமுடியல சார்,அது ஏங் ஒடம்புல இருக்குற இந்த நெறம் செஞ்ச பாவமா,இல்ல நான் செஞ்ச பாவமான்னு தெரியல சார்,போற போக்கப் பாத்தா சைஸா ஆயிருவேன் போல இருக்கு,என்பார்,,/

அப்பிடியெல்லாம் ஒண்ணும் ஆகாது விடுங்க,மனசக்கட்டுங்க,அப்புறம்தான் எல்லாம் மனச அவுத்து வெட்டவெளியில மேய விட்டா அப்பிடித்தான் ஆகிப் போகும், என்பதிற்கு ஒரு பதில் வைத்திருப்பார் மனுசன்,

எங்க சார் வேணாமுன்னு சொல்லுது,ஆனா மனசு கேக்கமாட்டேங்குதே, எங் கிட்டாவது போயிகூறுகெட்டத்தனமா மேஞ்சிட்டுசெருப்படி வாங்கிட்டு வந்து நிக்குது, என்பார்,மென் சிரிப்பை உதிரத்தவறாய்,

அவரிடம் இது சம்பந்தமாய் பேசினால் தண்ணி குடிக்காமல் பேசிக் கொண்டி ருப்பார்,

வேண்டாம் அந்தபேச்சை இடை மறித்து வெட்டிப்பேசியவாக வேண்டாம்ண் ணே டீ/

இனி ஆபீஸ் முடிஞ்சி போகும் போது நேரா டீக்கடையில போயிதான் வண்டி நிக்கும்,’

அங்கடீக்குச்சி முடிச்சி போகும் போது யாராவது பிரண்ட்ஸ் இல்லதோழர்ங்க யாரையாவது பாத்த அப்ப ஒரு டீக்குடிக்க வேண்டியதிருக்கும்,

அப்புறமா வீட்ல போயி ஒரு டீ ,அது கடையில் குடிக்கிற டீக்கு ரெண்டு டீ சமானம்,வீட்ல குடிக்கும் போது டீ நல்லா இருந்தா இன்னும் அரை டம்ளர் வேணுமின்னு வாங்கிகுடிச்சிருவேன்,இப்பிடியே டீயோட எண்ணிக்கை கூடிப் போகுது அது வயித்துக்கு ஒத்துக்கிறமாட்டேங்குது.அதுனால வேணம்ண்ணே டீ,,,/எனச்சொல்லிவிட்டு வேலையைப்பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டான் இவன்.

திவ்யாகடையில் இருந்துதான் டீ வர வேண்டும்.

மனைவிபெயரில்கடைவைத்திருக்கிறார்.மனைவிபெயரில்அவ்வளவுபிரியமா எனக்கேட்கலாம்என ஆசை ,ஆனால் கேட்டால் என்ன நினைப்பாரோ அல்லது அப்படி கேட்கும் உரிமை இவனுக்கு உண்டா எனத் தெரியவில்லை. கடைக் குப்போகும்போதெல்லாம் சற்றே யோசித்தவனாய் அப்படியாய்கேட்பதில்லை,

இவன் தனியாக போய் டீக்குடிக்கும் நாட்கள் தவிர்த்து தோழரும் நண்பருமா னவருடன் சேர்ந்து எப்பொழுதாவது டீக்குடிக்க வருவதுண்டு. அவர் கடைக் காரருடன் நன்றாகப் பேசுவார்,நன்றாக என்றால்,,,கோடு கட்டி வைத்திருக்கிற கயிற்றைத்தாண்டி உள்ளே பிரவேசிக்க மாட்டார்.

அவரிடம் சொல்லி கேட்கச்சொல்லலாம் என்கிற யோசனையில் ஒரு நாள் அவரிடம்”தோழர் நாம வழக்கமாக டீக்குடிக்கப்போற கடைக்காரருதான் கடை க்கு பொண்ணு பேர வச்சிருக்குறாரே அது ஏன்னு கேட்டுச் சொல்லலாமா” எனகேட்டபொழுது அதற்கென்ன தோழா கேட்டு விட்டால் முடிந்து போகிறது விஷயம்,எனச்சொன்னவர்”தோழர்வாங்கஇப்பயேபோவோம் அவரு கடைக்கு டீக்குடிக்க”,,,எனகூட்டிக்கொண்டு போனவர் டீக்கு சொல்லி விட்டு கேட்டு விட்டார் அவரிடம்/

இவனும்தோழருமாய்சென்ற நேரம் கடையின் ஓனர் வடை போட்டுக் கொண் டிருந்தார்,வடை மாஸ்டர் லீவாம், அதனால் தானே வடை சுடுவதாகச் சொ ன்னார்,

டீப்பட்டறையில் வேறு ஒரு ஆள் நின்றிருந்தார், இது போலான சமயங்களில் வானத்திலிருந்து குதிப்பவர்களாய் மாஸ்டர்களை வர வைக்கிற வித்தை தெரிந்திருக்கிறது டீகடையின் ஓனருக்கு,,/

நாள் சம்பளம், மற்ற மற்ற எல்லாம் செல்போன் பேச்சுமூலம்தான்,ஓனர் சொன்ன நேரத்திற்கு கடைக்கு வந்து விடுவார்கள், சாயங்காலம் முடிந்து வீடு போகும் போது சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டு போய் விடுவார்,

எத்தனை நாளைக்கு தேவையோ அத்தனை நாளைக்கு கூப்பிட்டுக் கொள் வார்கள்,அது தவிர்த்து மணிக்கணக்கிற்கு என்றாலும் ரெடியே,,,எனச் சொன் னவரிடம் டீயைக்குடித்துக்கொண்டே தோழர் கடைப்பெயருக்கான கார ணத் தைக் கேட்டார்,

டீ கொஞ்சம் சுமாராகவே இருந்தது.கடையின் ஓனர் டீக் குடித்துவிட்டு முகம் சுளிக்கிற லட்சணத்தை வைத்தே அறிந்து கொண்டார்,

“இன்னைக்கி கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கங்க,நாளைக்கு வந்துருவேன் என்றவர் டீப்போட என்றவர் கடைக்கு மனைவியின் பெயரைத்தான் வைத்தி ருக்கிறேன்,என்றார் தோழரிடம்.எல்லாரும் கேட்க மாட்டாங்க இந்தக் கேள் விய யாராவது ஒங்கள மாதிரி உரிமையோட இருக்குறவுங்க கேக்குறதுதான். அது தவிர்த்து மத்தவங்க யாரும் கேக்க மாட்டாங்க.நானும் பெரிசா யார் கிட்டயும் சொல்லிக்கிறமாட்டேன்,ஏன்னாஇதுபெரிய தியாகமெல்லாம் இல்ல தோணிச்சி வைச்சேன், வீட்டம்மா கூட வஞ்சாப்புல,ஏங் இப்பிடி செய்யிறீங்க ன்னு,,,இருக்கட்டும்விடுஎன்ன பேருதான் வைக்கப்போறேன், அதுக்குப் போயி என்னத்த பெருசா பீல் பண்ணீக்கிட்டுன்னு சொல்லீட்டு வந்து அவ பேரையே வச்சிட் டேன்.”

”நீங்கண்ணேகொஞ்சம்நெனைச்சிபாருங்க,இதுலநமக்குஎன்னவந்துறப்போகுது. பேருதானன்னு நெனச்சாலும்கூடகொஞ்சம் உள்வாங்கிப் போயிபாத்தமுன் னா ஏங் உயிர்ல பாதி அவ,அவ இல்லாட்டி நா பாதி மனுசந்தான்,இல்லன்னா பாதி உசுருதான்.அவ இல்லாம நான் ஒண்ணும் இந்த அளவுக்கு வந்துறல, அவ இல்லாட்டி இந்த அளவுக்கு வந்துருக்கவும் மாட்டேன்,சுருக்கமா சொன் னா அவ இல்லாட்டி நா இல்ல,நா இல்லாட்டி அவ இல்ல,,புள்ளைங்க ரெண் டும் தலைக்கு மேல வளந்து நின்னுட்ட பெறகும் கூட அவ மேல நானும் ஏங் மேல அவளுமா இருக்குற ஒட்டுதல் அப்பிடியே தலை போறவரைக்கும் இருக்கணு ம்ன்னு கடவுள வேண்டிக்கிறேன், ஆசைப்படவும் செய்யிறேன், பாப்போம் காலம்எப்பிடியெல்லாம்அனுமதிக்குமோஅனுமதிக்கட்டும்.என்பார்,

பருப்பு வடையை சுட்டு முடித்தவர் அடுத்ததாக வெங்காய வடையை போட ரெடியாக இருந்தார்,வெட்டிய வெங்காயமும் சட்டியில் பிசையப்பட்ட மாவும் ரெடியாகவும் பதமாகவும் காத்திருந்தது,

இது மட்டுமில்லை,இன்னும் காய்கறி வடை,மசால் வடை,உளுந்தவடை என,, இன்னும்இன்னும்,இன்னுமாய் நிறைய சுடுவார்,மாலை நேரங்களில் டீக் குடிக் கப் போகும்பொழுது வீட்டிற்கு என எப்பொழுதாவது வடைகள் வாங்குவ துண்டு.

இவன்கேட்கமறந்தாலும்அவர் சட்னி வைத்துக்கொடுப்பார். சட்னியின் சுவைக் காக அவரிடம் வடை வாங்கலாம்,என யோசிக்கிற அதே நேரம் வடையின் சுவையையும் குறைத்து வைத்திருக்க மாட்டார்,

இரண்டும்ஒன்றுடன் ஒன்று போட்டி போட்டு சுவையைத் தரும்.அது போலான சுவையைசாப்பாட்டிற்கென எப்பொழுதாவதுவடைவாங்குற நாட்களில்உணர முடிவதில்லை.

அதற்காக குறையாகவும் இருக்காது. இதில் ஒன்றுடன் ஒன்றாய் போட்டியிட் டு ஜெயிப்பது வடையா டீயா தெரியவில்லை.எப்பொழுதாவது சம்பளத்திற்கு வருகிற டீ மாஸ்டர் சொல்கிறார்,

”எல்லாம் சரிதான் சார்,என்னைய விட அவர் டீப்போட்டா நல்லாயிருக்குங்கு றது வாஸ்தவம்தான்,ஆனா நீங்க நெனைக்கிற மாதிரி எனக்கு பிரமாதமான சம்பளம் கெடையாது,உழைப்புக்கு ஏத்த ஊதியம் கெடையாது. காலையில ஆறுமணிக்கு டீப்பட்டறையில வந்து நிக்கணும் நானு/,

”ஆறுமணிக்குகடைக்குவர்றதா இருந்தா நான் எத்தன மணிக்கு வீட்ல இருந்து கெளம்பணும்னு பாருங்க.எனக்கு வீடு இங்கயிருந்து கணக்கு பண்ணுனா கரெ க்டா அஞ்சு ஆறு கிலோ மீட்டராவது வரும்,எனக்கு மத்த யாருமாதிரியும் தூங்கி எந்திரிச்ச மொகத்தோட அப்பிடியே கடைக்கு வரப்பிடிக்காது,தொழில் செய்யிற யெடமில்லையா,கொஞ்சம் பிசகி நடந்தாலும் தொழில் படுத்துரும் ன்னு பயமும் பக்தியும் எனக்கு.,

”அதுனாலதான் நான் காலையில எந்திரிச்ச ஒடனே குளிச்சிருவேன் மொத வேலையா,அப்புறம்தான்மத்த,மத்ததெல்லாம், குளிச்சி முடிச்சிட்டு உடுத்தீட் டு சைக்கிள எடுத்துட்டு கெளம்பவும் சரியாய் இருக்கும்,இப்பிடிய தினந் தோ றுமா போகணும்ன்னா நான் எத்தனை மணிக்கு எந்திரிக்கணும்ன்னு பாருங்க,

“அதிகாலையில நாலு மணிக்கு எந்திரிச்சிருவேன்,பெர்மனெண்டா ஒரு யெட த்துலவேலை கெடையாதுன்னாலும் கூட தினசரியுமா எங்கிட்டாவது வேலை இருந்துக்கிட்டே இருக்கும் ,யாராவது ஒரு டீக்கடையில இருந்து கூப்புட்டுக் கிட்டே இருப்பாங்க,

இந்தஓனராவதுமொத நாளே சொல்லீருவாரு,இன்னும் சில பேரு இருக்காங்க, நடு ராத்திரிக்கு போன் பண்ணுவாங்க,நான் அசந்து மசந்து ஏதாவது ஒடம்பு வலிக்கு ஆத்த மாட்டாம கொஞ்சம் தண்ணி சாப்புடுட்டு படுத்துருக்குற நேரமா பாத்துகூப்புடுவாங்க,,,,

”அந்நேரம்ன்னா சரியான கோபமா வரும்,வேண்டா வெறுப்பா எந்திரிச்சி என்னன்னு கேட்டா நாளைக்கு வேலைக்கு வந்துருன்னு வாங்க,தூக்க வெறிச் சலயும் தண்ணி மப்புலயும் ஏதாவது பேசிறலாம்ன்னு நெனப்பு வரும் எனக்கு, வேணாம் கழுதைன்னு விட்டுட்டு தூங்கிப்போவேன் அப்பிடியே,நம்ம மேல நம்பிக்கை வச்சி கூப்புடுறவுங்ககிட்ட ஏதாவது எசக்கேடா பேசிட்டம்ன்னா நாளப் பின்ன பொழப்பு நடக்காதுங்குற மனநிலை ஒரு பக்கம்,சரின்னு மனச பொத்திக்கிட்டுஇருந்துருவேன்,இப்பிடியாநித்தமுமாஒருஆளுகூப்புடும் போது நானும் என்ன செய்யட்டும்,அதிகாலையில சீக்கிரம் எந்திச்சி கெளம்பி ஓட வேண்டியதா இருக்கு,

“சமயத்துல பத்து கிலோ மீட்டர் வரைக்கும் கூட சைக்கிள் மிதிச்சி போக வேண்டி இருக்கும்,அதுனால என்னசெய்யிறதுன்னா நாலுமணுக்கெல்லாம் எந்திரிச்சி பழகீட்டேன்,அது இன்னை க்கி வரைக்குமா தொடருது,

“காலையில ஆறு மணிக்கு கடையில அடுப்பு பத்த வைக்கணும்ன்னா நான் அஞ்சி,அஞ்சரைமணிக்காவதுஅங்கஇருக்கணும்,நானுஅப்பிடியெல்லாம்நூலுப் பிடிச்சிப்போறதில்ல,

சிலநாளுஅஞ்சிமணிக்கெல்லாம் போயிருவேன்,சில நாளு அஞ்சரை மணிக்கு, ஒரு சில நாளு ரெண்டு கெட்டாப்புல அஞ்சேகாலு அஞ்சே முக்காலுக்கு போயி நிப்பேன்.

எத்தனை மணிக்குப்போனாலும் அடுப்பு பத்த வைக்கிறதுக்கு முன்னாடி அந்த யெடத்த கிளீன் பண்ண கால் மணிநேரம் எடுத்துக்குருவேன்,அப்பிடி எடுத்துக் கிட்டாத்தான் எனக்கு நிம்மதி.அன்னைக்கி வேலை செஞ்சாப்புல இருக்கும், இதவுட்டுட்டுஅவக்குதொவக்குன்னுவேலைய பாத்தம்ன்னு வையிங்க, சரியா பாத்தவேலைகூடகோணலாஆனதுமாதிரி இருக்கும்.அன்னைக்கு பூரா எனக்கு வேலை பாத்த திருப்தியே வராதுன்னா பாத்துக்கங்க,மனசு வாதி ச்சிக்கிட்டே கெடக்கும்,

இதுல நான் ஆறுமணிக்கு ஐஞ்சு நிமிஷம் லேட்டா வந்தக்கூட ஏங் ஓனர் என்னையஏன்னுகேக்கமாட்டரு, சிரிச்ச மொகத்தோட ”போ போயி வேலையப் பாருன்னுசொல்லி அனுப்புவாரு,என்ன அவரு அனுப்பீருவாரு, கழுத நமக்குத் தான்மனசு கேக்காது,சே லேட்டா வந்துட்டமேன்னு மனசு கெடந்து வாதிக்கும். என்ன செய்ய சொல்றீங்க அப்பிடியே இருந்து பழகிப் போச்சி.கேக்கமாட்டாத மனசோட உண்மைக்கு கட்டுப்பட்டு வேலையச் செய்யப்போயிருவேன் நானு/

அதுபோலதான் வடை மாஸ்டரும்.மொத டீ போடும் போது ரவாப்பணியாரம் இருக்கணும் ரெடியா,அதுக்காவே அவரு எனக்கு முன்னாடியே வந்து அடுப்பப் பத்த வச்சிட்டு நிப்பாரு, அடுப்பப் பத்த வைக்கிற மனுசன் அடுப்பு கனன்று சட்டியில ஊத்துன எண்ணெய் சுடுற வரைக்கும் சும்மா இருக்க மாட்டாரு, அடுத்துப்போடப்போற பருப்பு வடைக்கும் உளுந்த வடைக்கும் காய்கறி வடை க்கும் தோதா மெளகாயயையும்,வெங்காயத்தையும் வெட்டிவைக்ககாய்கறிய அருவன்னு உக்காந்துருவாரு,

”அவரையும் சும்மா சொல்லக்கூடாது சார்,அவரும்பாடாதான் படுறாரு, அவரு க்கும் சம்பளம் ஒண்ணும் சொல்லிக்கிற மாதிரி இல்ல, இதே ஒழைப்ப அவரு வேற யெடத்துல போயி குடுத்தாருன்னு வையிங்களேன்,இங்க வாங்குற சம்பளத்துல ஒண்றரை மடங்காவது வாங்குவாரு ,இருந்தாலும் ஏங் இன்னும் இங்கயே ஒட்டிக்கிட்டுஇருக்கம்ன்னா பழக்கத்துக்காகங்குற ஒரே சொல்லு தான்.

மத்தபடி ஓனர் மொகத்துக்காவும் பாக்க வேண்டியதா இருக்கு. பாக்கத்தான் எங்க ஓனருகொஞ்சம்கரடு மொரடான ஆளு போல இருப்பாரு,ஆனா மனசு தங்கம்,

போனமாசத்துல வடை மாஸ்டருக்கு கொஞ்சம் ஒடம்பு சரியில்லாம போச்சி, சாதாரணக் காய்ச்சல்தான்னு சொல்லி சும்மா மாத்தரை போட்டுக்கிட்டு இருந் தவர ஆஸ்பத்திரியில பெட்ல இருக்குற வரைக்குமா கொண்டு போயி விட்டு ருச்சி,

”அவரு ஆஸ்பத்திரியில இருந்தப்ப எங்க ஓனர் போயி பாத்து ஒரு ஐந்நூறு ரூபாய் குடுத்துட்டு வந்தாரு.அது போக பழங்கள், ஆர்லிக்ஸ் பாட்டில்ன்னு தனியா வேற,எனக்குக்கூட ஒரு ஆசை,பேசாம நம்ம கூட காய்ச்சல்ல படுத் துருக்கலாமோன்னு,இத ஒடம்பு சரியாயி வந்தப்பெறகுவடை மாஸ்டர் கிட்ட யும் ஓனர் கிட்டயும் சொன்னப்ப அட ஏம்பா எதுக்கோ ஆசைப்பட்டு எதுவோ ஒண்ணா ஆன கதையான்னு சிரிச்சிக்கிட்டாங்க,,,/,

அந்தசிரிப்பும்சிரிப்புக்குண்டானவார்த்தையும்ஓனரோடகனிவும்தான் இன்னும் எங்கள இங்க நிப்பாட்டி வச்சிருக்கு.

மன சாட்சிப்படி பாத்தாக்கா வெளியில பெர்மணெண்டா ஒரு கடையில இருந் தேன்னு வையிங்க இத விட ரெண்டு மடங்கு சம்பளம் கெடைக்கும்எனக்கு, என்னையப் போலவேதான் வடை மாஸ்டருக்கும்.

இருந்தாலும் நாங்க ரெண்டு பேரும் மனசாட்சிக்கு விரோதமில்லாம நடந்துக் கிட்டுஇருக்கோம் வடை அவரு கைப்பக்குவத்துல நல்லா இருக்குன்னா,.டீக்கு நாந்தான இந்த ஏரியாவுல,,,,எனபேசி நிறுத்துவார்.

அவர் பேசி நிறுத்தவும் கடையின்ஓனர்வந்து தலையில் அடித்துக்கொண்டே ”அடபோப்பா அடுங்கிட்டு” சார் கிட்ட அளந்து விட்டது போதும்,என்ன சார் ,இந்த ஏரியாவுலயே நாந்தான் பெரிய டீ மாஸ்டருன்னு சொல்லீருப்பானே,,,,? என இவனைப்பார்த்து அவன் அப்பிடித்தான் சார் விடுங்க,,,,,,பேச்சுமட்டும் இல்லைன்னா செத்துப்போவான் செத்து அந்தளவுக்கு பேச்சோட சேக்காளி, அவன்,,,,/

பேச்சு பேச்சு பேச்சு எங்கன போனாலும் பேச்சுதான் .யாருகூடன்னாலும் பேச்சுத்தான்.போங்க,,எனச்சொல்கிற கடையின் ஓனரைப்பார்த்து ஆமா அவுங் களுக்குகொஞ்சம்சம்பளம்கூட்டிக்குடுக்கலாம்லஎனக்கேட்கிற பொழுது சொல் வார்,

குடுக்கலாம் சார் எனக்கும் மனசு இருக்குது தான் சார்,நானும் ஒரு கடையில டீ மாஸ்டரா இருந்து வந்தவந்தான் சார், எனக்கும், அவுங்களோட கஷ்ட நஷ்டமெல்லாம் தெரியும் சார்,இருந்தாலும் நான் ஏங் பக்கமும்பாக்க வேண்டி யிருக்கு/கடைக்கு வாடகை,கரண்டு பில்லு உங்க ரெண்டு பேரு சம்பளம்,இது போக பசங்க ரெண்டு பேரு இருக்காங்க வேலைக்கு,அவுங்களுக்கு சம்பளம் ன்னு,,,,,,,,எல்லாம்கூட்டிக்கழிச்சிப்பாக்கும் போது நான் சம்பளமில்லாம ஓசியா வேலை செய்யிறது போலத்தான் நிக்கிறேன், இந்த லட்சணத்துல நான் எங்கிட்டுப் போயி சம்பளத்த கூட்டிக்குடுக்க சொல்லுங்க,,,,,,,,என்பார் சங்கட மாய்,,,,,இருந்தாலும் அவுங்களுக்கு இந்த தீபாவளியிலைருந்து சம்பளம் கூட்டித்தான் குடுக்கப்போறேன்,

சார் டீசொல்லட்டுமாஎனக் கேட்ட மணிபாரதியண்ணனிடம் வேண்டாம்ண் ணே எனச் சொல்லி விட்டாலும் கூட மனது டீக்குடிக்க ஏங்கியது என்பதுதான் நிஜமாகிப் போகிறதுஅந்தநேரத்தில் /

Oct 18, 2017

வாழ்த்து,,,,,,


                               அனைவருக்கும் இனிய தீபாவளி நல் வாழ்த்துக்கள்,,,,,

                             

Oct 16, 2017

சாலப் பறந்து,,,,,,,,

ரெங்கநாதர் கோயில் வழியாகத்தான் போகவேண்டும் மணியண்ணன் டீக் கடைக்கு/

இன்று புரட்டாசி சனிக்கிழமை,அலுவலகமும் லீவுதான்,சனி ஞாயிறு இரண்டு நாட்கள் விடுமுறை.,இது போலான லீவுகள் வருகிற சமயங்களில் இவனுக் கானால்கொஞ்சம் சங்கடமாய்க்கூட போய் விடுவதுண்டு,இப்படியாய் சேர்ந் தாற்ப் போல லீவுகள் வரும் போது ஜனங்களும்தங்களது வேலைகளை அரசு அலுவலகங்களில் முடிக்க முடியாமல் சங்கடப்பட்டுப் போகிறார்கள்.

அரசாங்க காரியஸ்தர்களும் லீவு முடிந்து அலுவலகம் திறந்தவுடன் மொத் தமாய் வருகிற கூட்டத்தை சமாளிக்க முடியாமல் திணறுவதும் இவனுக்கு ஏற்புடையாதாய் ஒருநாளும் இருந்ததில்லை,

முடிந்தால் மனுப்போடலாம், லீவை மாற்றி வைக்கச்சொல்லி என்கிற எண்ண ம் இவனில் தலை தூக்குவது உண்டு.

”ஒங்கப்பாவுக்குலீவுநாளுவந்துருறக்கூடாது,விடியவிடியதூங்குவாருகாலையில வெள்ளன எந்திரிச்சோம்.ஒரு வாக்கிங்,கீக்கிங் போனோம்,வீட்டு வேலையில ரெண்டு உதவி செஞ்சோம்ன்னு கெடையாது,ராத்திரி கொட்டக்கொட்ட முழிக் க வேண்டியது ,அப்புறமா காலையில ஒன்பது பத்து மணிவரைக்குமா தூங்க வேண்டியது இதே வழக்கமா போச்சி அவருக்கும்,எனக்கும் அவரு இப்பிடி செய்யிறதபாத்துட்டு சும்மாவும் இருக்க முடியுறதில்ல,அதான் சத்தம் போடு றேன்,மனசு கேக்காம”,,,என்பாள் தலைக்கு மேல் வளர்ந்து நிற்கிற பிள்ளைகளி டமும் தனியாக இவனிடமுமாய்/

இவனுக்கும் வெகு ஆசைதான் அதிகாலையில் எழுந்து வாக்கிங்,சைக்கிளிங்க் போவது என்பது எல்லாம் இஷ்டம்தான்.ஆனால் யதார்த்தமாய் பார்க்கையில் முடியவில்லை,உடல் அப்பிய அலுவலகத்தின் அலுப்பை இது போலான விடு முறை தினங்களில் தூங்கித்தான் போக்க வேண்டியிருக்கிறது.

காலையிலேயேசொல்லிவிட்டாள்இன்றுமாலைகோயிலுக்குப்போகவேண்டும் என,

அவள் கோயிலுக்கு போக வேண்டும் எனசொல்கிற நாட்களில் அல்லது செல் கிற நாட்களில் அவளது இயக்கமே தனியாகவும் அழகாவும் றெக்கை கட்டி யுமாய் இருக்கும்,காலையில் எழுந்தவுடன் குளித்து முடித்து வாசல் தெளித்து அவள் இடுகிற கோலத்தில்பூத்திருக்கிறபுள்ளிகளுக்கும்அதைச்சுற்றிவரை கலையாய் இழுக்கப் பட்டிருக்கிற கோடுகளுக்கும் உயிர் வந்து ரத்தமும் சதையுமாய் நிற்கும்,

தவழ்ந்து வருகிற பூக்குழந்தையாய் அவள் இட்டு முடித்து விட்ட கோலத்தை நட்டுவைத்து விட்டு வருகிற அவள் அடுப்பை பற்றவைத்து விட்டு டீப்போ டுகிற மணத்தை தெருமுழுவதுமாய் பரப்பி அனுப்பி வைப்பாள்.

அதுவும் வேலை மெனக்கெட்டு வீட்டின் படியிறங்கிப் போய் தெரு முனை யிலிருக்கிற வீட்டின் கதவை தட்டி தகவல் சொல்லி விட்டு வரும்.பின் டீ டம்பளருடன் வீட்டு வராண்டா தாங்கிக்கிடக்கும் தினசரியை படித்து விட்டு வீட்டில் இருக்கும் அனைவரது மொத்த அழுக்குத்துணியையும் எடுத்து பக் கெட்டில் ஊற வைத்து விட்டு காலை உணவை தயார் செய்ய ஆயத்தமாகி விடுவாள்.

உளப்பூர்வமான அந்த ஆயத்தம் உணவின் சுவையை கூட்டி விடும்.

அந்த உணவின் சுவையின் மணம் படுத்திருக்கிற இவனை தூக்கி தட்டி எழுப்பி உட்காரவைக்கும்,

ஏன் இதுக்கு எந்திரின்னு சொன்னா எந்திரிச்சிறப்போறேன்,இதுக்குப்போயி சப்போட்டோட மணத்த காத்துல கட்டிவிட்டு அனுப்பாட்டித்தான் என்ன,,, என்பான் கேலியாக பேசியவாறே,,,?

“ஒங்களத்தான் டீகுடிச்சேன் குளிச்சேன் கெளம்புனேன்னு இல்லாம இன் னைக்கி ஒரு நாளாவது வீட்ல இருங்க ,லீவுதான இன்னைக்கி,எந்திரிச்சதே லேட்டு, இனிம எப்ப குளிச்சி எப்ப சாப்புட்டுட்டு எப்ப பஜாருக்கு போயிட்டு வந்து,,,, என்றாள் மனைவி.

எழுந்திரிக்கும் போதே பத்து மணிக்குமேல்ஆகிப்போனது.கடிகாரத்தின் கூட்டு சதி போலும் அது,இந்த சின்ன முள்ளும் பெரிய முள்ளும் விநாடி முள்ளு மாய் கைகோர்த்துக்கொண்டு செய்த சதிதான் போலும் இது,

மனைவியிடம் சொன்னால் ”அட சும்மா கெடங்க நீங்க,நீங்க லேட்டா எந்திரி ச்சிக்கிட்டு கடிகாரத்து மேல பழி போட்டீங்கன்னா எப்பிடி” என்றாள்.

முன் தினம் இரவில் கொஞ்சம் தூக்கம் வராமல் படுத்துக் கிடந்தான். இப்பொ ழுதெல்லாம் சமீப காலமாக அப்படி ஆகிப்போகிறதுதான்.தூக்கம் வருவத ற்காய் டாக்டர் மருந்து மாத்திரை ஊசி என அலைந்து அலுத்துப் போய்தான் விட்டு விட்டான்

தெரிந்தஒருவர்தான்சொன்னார்,”முடிஞ்சாநம்பிக்கைஇருந்தாஅந்தஆஸ்பத்திரி யில போயி பாருங்க,குணமாகும்,ஒடனே சட்டுன்னு கேட்டுறாது,கொஞ்ச நாளாகும்,ஏன்னா ஒங்களுக்கு வருசக்கணக்கா இருக்குதுன்னு வேற சொல் றீங்க, அதுனால குணமாக கொஞ்ச நாளாகலாம்,

”எப்பிடி சொல்றேன்னா அங்க போயி தொடர்ச்சியா வைத்தியம் பாத்துக்கிட்டு வந்துக்கிட்டுஇருக்குறதுனாலயும்,அங்கபேசுற பேச்சுலயும் இருந்து தெரிஞ்சிக் கிட்டஉண்மை.அதுனாலத்தான் இவ்வளவு ஊனி சொல்றேன்,போயிப்பாருங்க நம்பிக்கைவரும்ஒங்களுக்கே,,,,என சொல்லிய அவரது பேச்சின் நுனி பிடித்துக் கொண்டுதான் சென்றான் அந்த ஆஸ்பத்திரிக்கு.

சென்றுவிட்டான் அரை மணி நேரம் தேடியும் விசாரித்துமாய்,

ஆறாவது கேட் வழியாகப்போய்தான் போகவேண்டி இருந்தது. இடைஞ்சலா ன சந்து ,அதிலும் இவன் அவ்வழியாய் சென்ற தினத்தன்று அந்தத் தெருவி லிருந்த காளியம்மன் கோயிலில் பொங்கல் போலும் ,தெருவே ஜெகஜோதி யாய் இருந்தது,

ரயில்வே கேட்டிலிருந்து ஆரம் பித்து தெருவடைத்து சீரியல் செட் கட்டியிரு ந்தார்கள்,ரேடியோவேறு,பாட்டுக்களின்சபதம்அவ்வழியாகப்போகிறவருகிறவர்க ளின் காதில் அதிர்வை கொட்டிக்கொண்டு இருந்தது,

.தெருவின் ஓரமாக சின்னதாக இருந்த பீடத்தின் மீதிருந்த அம்மனை அலங்க ரித்து வைத்திருந்தார்கள்.

ஊதுவத்திப்புகைக்குள்ளும்மாலைகளுக்கும்,பூக்களுக்குள்ளும்,புத்தாடைகளுக் குள்ளுமாயும்கையெடுத்தும்தொட்டும் கும்பிட்ட ஜனங்களின் மரியாதைக்குள் ளுமாய் உள்வாங்கி யிருந்த அம்மன் பார்க்க அழகாக இருந்தாள். அம்மனுக் குரிய சகல மரியாதைகளும் மாலைகளும் நடந்து கொண்டிருக்க ஒருபக்கம் மைசெட்டின் அலறலும் அலங்காரமுமாக தெருவே அல்லோகல்லப்பட்டுக் கொண்டிருந்த நேரம்தான் இவன் அந்த தெருவின் வழியே போனான் ஆஸ்பத் திரி விசாரித்து.

கொஞ்சம்சிரமமாகதான் இருந்தது,முக்கிய பெயர் கொண்ட தெருதான் ,கண்டு பிடிப்பது கொஞ்சம் சிரமம்தான் போலும்,தெரியாதவர்கள் சிரமப்பட்டுப் போ வார்கள், தேவையேற்பட்டால் சிறப்புப்புலனாய்வுக்குழு அமைத்துதான் தேட வேண்டி இருக்கும் போலும்.

ஆஸ்பத்திரிபோல்இருக்கவில்லை,ஆஸ்பத்திரியின்மருந்துவாசனை,முக்கிய மாக மருத்துவமனை வாசனையும் ,அதன் அடையாளமும் காணக் கிடைக்க வில்லை.

வராண்டாவில் மீன் தொட்டி வைத்திருந்தார்கள்.அதில் நீந்தி த்திரிந்த வண்ண வண்ண மீன்கள் ஒன்றை ஒன்று முட்டிக்கொள்ளாமல் நீந்தித் தெரிந்ததாய்,,,/ நீந்தித்தெரிந்த மீன்களில் சிவப்பு வண்ணத்தை லேசாக மேனி மீது பூசிக் கொண்டிருந்த மீன் ஒன்று அனைத்து மீனின் மீதும் லேசாக பட்டும் படர்ந் தும் சற்றே உரசியும் உறவாடியும் திரிந்ததாக,,/

காட்சிப்பட்ட மீன் தொட்டி இருந்த வராண்டவைத் தாண்டி உள்ளேதான் இருந்தார் டாக்டர், அவரது உயரத்திற்கு மாநிறம் எடுப்பாக இருந்தது.அளவாக இருந்த தொப்பையும் மேட்சாக அவர் அணிந்திருந்த பேண்ட் சட்டையும் அவருக்கு எடுப்பாக இருந்தது,

எழுந்து நடக்கையில் மட்டும் கொஞ்சம் காலை தாங்கித்தாங்கி நடந்தார், டாக்டரிடம் போய் கேட்பது தப்புதான்,இருந்தாலும் மனிதாபிமான முறையில் கேட்டு வைத்தான், முன் பின் தெரியாதவர்தான்,இருந்தாலும் கேட்டு வைப் போம் என்கிற முறையில் கேட்டான்,

போனவாரம் இப்படித்தான் பஜாருக்குப் போகும் போதுமுனிசிபல் ஆபீஸ் ரோட்டில்இருக்கிற ஒரு கடையில் டீ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான்,வடை சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு டீக்கு சொல்லி விட்டு நிற்கும் போது டீ டீக் கடை யின் ஓனர் காலை தாங்கித்தாங்கி எழுந்து வந்தார்கல்லாவிலிருந்து,

இவனும் வாய் நிற்காமல் ”எண்ணண்னே கால்ல” எனக் கேட்டு விட்டான்.

பதிலுக்கு அவர் முறைத்துப்பார்த்தவராய் ஏதும் பேசாமல் சென்றுவிட்டார், எதிர்தாற்போல்இருக்கிறசந்தில்ஒண்ணுக்கிருக்கப்போகிறார் என டீ மாஸ்டர் சொன்னார்,”அவரு அப்பிடித்தான் புதுசா பாக்குறவுங்க கிட்டயும் பழக்கமில் லாத ஆள்ககிட்டயும் அவ்வளவா பேச்சு வார்த்தை வச்சிக்கிற மாட்டாரு. அவுருகிட்டகடன்சொல்லிடீக்குடிச்சிட்டுபோயிருவாங்கன்னுநெனைப்பு.அவருக்கு/

”அதுனாலத்தான் அப்பிடி உம்முன்னு இருக்காரு ,மத்த படி நல்ல ஆளுதான் என்றார்.அப்படி அவரு இருக்குறதும் சமயத்துல நல்லதாத்தான் தெரியுது, இல்லைண்ணா வந்து டீயையும் வடையையும் திண்ணுபுட்டு கடன் சொல் லீட்டு போயிருறானுங்க,அவனுங்கள திரும்ப கண்டுபுடிச்சி காச வாங்குறதுங் குள்ள தாவு தீந்து போகுது,அப்பிடி ஆளுகளுக்கு குடிச்சதுதல பாதி வரும் ,மீதி கணக்க தண்ணியில எழுத வேண்டியதாத்தான் ஆகிப் போகும். அதுனா லயே அவர்பாதிஅப்பிடிஇருக்காரு,வேற ஒண்ணுமில்ல,,” என அவர் அன்று சொன்ன பேச்சின் மிச்சம் இப்பொழுது ஞாபகத்தில் வந்து போகிறதாய்,,/

அது போல் இருப்பார் போலும் டாக்டர் என நினைத்த இவனது நினைப்பை பொய்யாக்கியவராய் பைக்கில் போகும் போது கீழே விழுந்து விட்டேன், என்றார் டாக்டர்/

டாக்டரிடம் கேட்கக்கூடாத கேள்வியை கேட்டு விட்டு வெற்றிகரமாய் பதில் வாங்கியவனாய் இருந்த நேரத்தில் இவரை நல்ல டாக்டரிம் காண்பிக்க வேண்டும் முதலில் என நினைத்தவனாய் காண்பித்து விட்டு வந்தான்.

அதன் பின்னான நாட்களில் தூக்கம் கொஞ்சம் பரவாயில்லை,தூக்கம் வருகி றது,ஆனாலும் சில சில நாட்களில் இது போலாய் ஆகிப்போகிறதுதான்,”ராஜ நடை நடக்க ஆசைப்பட்டு தடுக்கி விழுந்த கதையை,,,,”இது போலான தூக்கம் பறிபோன நாட்கள் ஞாபகப்படுத்தி விட்டுச்செல்லும்,

காலையில்எட்டு மணிக்கெல்லாம் விழிப்பு வந்து விட்டது.எட்டு மணி என்பது கூட அதிகம்தான்.ஏழு முப்பது அல்லது ஏழே முக்கால் இருக்கலாம், விழிப்பு வந்து விட்டாலும் கூட கண்ணை திறந்து கொண்டே படுத்துக் கொண்டிரு ந்தான்,

பாதிவிழிப்பும்பாதிதூக்கமுமாய்,எழுந்துமுகத்தைகழுவிவிட்டுடீயைக்குடித்து விட்டு வேலையைப் பார்க்கலாம்தான்.மனசு சொல்கிறது. ஆனால் உடம்பு கேட்கவில்லை. கண்ணெல்லாம் எரிந்தது,

சிறிது நாட்களாகவே இந்தப்பிரச்சனை இருக்கிறது, உடல் சூடாகிப்போனதா என்னவோ எனத்தெரியவில்லை.

முன்பெல்லாம்இந்தப்பிரச்சனை இருந்ததில்லை,காலையில் ஐந்தரை மணிக்கு படுத்து தூங்கி விட்டு ஒன்பது மணிக்கு எழுந்து வேலைக்குப்போன தினங் களில் கூட இது போல் இருந்ததில்லை.

சுப்பு அண்ணனிடம் சொன்ன போது கண்ணடித்துக் கொண்டே ”பேசாம ஒரு பாட்டில்பீர்வாங்கி சாப்புட்டுருங்க சார்,,சரியாப் போகும் சூடெல்லாம் என்றவர். ஏங்கூட வாங்க நான் வாங்கித்தர்றேன் நீங்க போயி கேட்டாத்தான் குடுக்க மாட்டேங்குறாங்கன்னு புதுசா கதை சொல்றீங்களே சார்” என்றவரைப்பார்த்து இவன் சொல்வான் ”அண்ணே சரக்கு தர மாட்டேன்னு மட்டும் சொல்லீட்டா பரவாயில்லைண்ணே,நீயெல்லாம் கடைக்குப் பக்கத்திலயே வரக்கூடாது, கடைக்கு முன்னாடி ஒரு ஓரமா நின்னு கடைக்கு வர்ரவுங்க போறவுங்கள வேடிக்கை பாத்துட்டு பேசாம போயிறனும்.கடைக்கு முன்னாடி வந்தெல் லாம் நிக்கப்புடாதுன்னுசொல்றாங்கண்ணே என்பான் முகத்தை பாவமாக வைத்துக்கொண்டு,,,/

அவரும்சிரித்துக்கொண்டே சொல்வார்,என்ன சார் குடிக்ககூடாதுங்குற முடிவ மனசுல வச்சிக்கிட்டு அதுக்கு ஒரு காரணத்த இவ்வளவு நாகரீகமா சொல் றீங்களே என,,,சிரித்துக்கொள்கிற இருவரிலும் பரஸ்பரம் பூக்கிற மனப்பூ ஒன்றின் முகர்வில் ஒன்று மனம் கொள்வதாய் இருக்கும்.

புரண்டுபுரண்டுபடுத்துக் கொண்டிருந்தவன்எப்பொழுது கண் அயர்ந்தான் எனத் தெரியவில்லை.கண் விழித்துப் பார்த்த போது மணி பத்து ஆகியிருந்தது. ஏதோஅதிசயமாய்கண்விழித்தவன் போல மடவென எழுந்து குளித்து முடித்து விட்டு பஜாருக்குக்கிளம்பினான்,

பஜாருக்குக்கிளம்பும் போது பணிரெண்டரை மணிஇருக்கும்,”என்னஇந்நேரமா கெளம்பீட்டீங்களே,எங்க,எதுனா அவசர ஜோலியா எனக்கேட்ட மனைவியி டம் இல்லாம்மா ஒன்னும் அப்பிடியெல்லாம் அவசரமுன்னு இல்ல, சும்மா இருக்குறநேரத்துலரெண்டுபலகாரத்த வாங்கி போட்டமுன்னா வேலை முடிஞ் சாப்புல இருக்கும்.தீபாவளியும் அதுவுமா மொத்தமா எல்லாத்தையும் போட்டு ஒழப்பிக்கிட்டு கெடக்க வேணாம்ன்னு பாத்தேன்,

“பஜாருக்குப்போறேன்,அப்பிடியேகாய்கறியும்தேங்காயும்வாங்கிட்டுவந்துர்றேன், கதர் கடையில சேலை எடுக்க வேண்டி இருக்குமுன்னு சொன்ன, எடுக்க ணுமா,இல்ல இருக்குற போதுமுன்னு விட்டுருவமா எனக் கேட்ட போது சரி பாப்பம் சாய்ங் காலமா,,,,எனச்சொன்ன மனைவியிடம் சொல்லி விட்டு கிளம்பினான்,

காலை சாப்பாடு சாப்பிட்டு கிட்டத்தட்ட மூன்று மாதங்கள் ஆகிபோகிறது,அது எப்படி எனத்தெரியவில்லை,திடீரென ஒருநாள் நின்று போனது பின் அதுவே வழக்கமாகிப் போக இன்று வரை காலைச்சாப்பாடை தியாகித்தவனாய் ஆகிப் போகிறான்.

ஒன்று அலுவலகத்திற்கு கிளம்புகிற அவசரத்தில் சாப்பிட முடியவில்லை. இல்லையென்றால் இரவு தூங்க வெகு நேரமாகிப்போவதால் காலைசாப்பாடு சாப்பிட்டால் செமிக்காது எனச்சாப்பிடுவது இல்லை.

பழகிப்போனதன்வழியிலேயேசென்று விடுகிறான்,இன்றும் அப்படியே சென்று விடலாம், திடீரென பழக்கத்தை மாற்றுவானேன்.வேண்டாம் என கிளம்பி விட்டான்.

பாலம் வழியாகத்தான் சென்றான்.ஜேம்ஸ்வசந்தன் கடையில் டீ சாப்பிடும் போது மணிஒன்று இருக்கலாம்.டீ இல்லை முடிக்கப்போகிற நேரம் ,காப்பி போட்டுத் தருகிறேன் என்றார்,

இவனுக்கும்காபிக்கும் ரொம்ப தூரமாகி ரொம்ப நாட்களாகி விட்டது. வேலை க்குப் போன புதிதில் வெளியூரில் அக்கா வீட்டில் தங்கியிருந்த போதில் புரூக் காப்பிதான் போட்டுக்குடிப்பான்,

“போட்டுக்குடிச்சிக்கோ”எனசொல்லிவிடுவார்கள்அக்கா,இவன் எழுந்திருக்கிற நேரம் அவர் ஏதாவது ஒரு வேலையை செய்து கொண்டிருப்பார்,அல்லது அலுவலகத்திற்குகிளம்பிக்கொண்டிருப்பார்.இவனுக்கானால்கேஸ்ஸ்டவ்வை பற்றவைக்கவே சற்று உதறலாய் இருக்கும்.சரி என்ன ஆகி விடப்போகிறது என மனம்நடுங்கியவாறேபற்றவைத்துஅதில் முதன் முதலாய் காபி போட்டுக் குடித்த ருசி நாவின் சுவையறும்புகளில் பற்றிக்கொள்ள சிறிது நாட்களாய் காபி பைத்தியம் பிடித்தவனாய்த்தான் இருந்தான்,பின் வந்த நாட்களில் ஏதோ விதிவசமாய்டீக்குடிக்கப்போகஅதுவேஇன்றுவரைபற்றிபின்தொடர்ந்து கொண்டிருப்பதாக/

அது இன்று ஜேம்ஸ்வசந்தன் கடையில் உடைந்திருக்கிறது,இன்று மட்டும் என இல்லை,பல சந்தர்பங்களில் பல இடங்களில் விதிவசத்தின் பயனாலோ யாரும் இட்ட சாபத்தாலோகாபி சாப்பிட நேர்ந்திருக்கிறது,சாப்பிட்டும் இருக்கி றான்,

நண்பர்கள் மற்றும் தோழர்கள்,உறவினர்கள் வீட்டில் அல்லது அவர்களுடன் வெளியில் வந்து கடையில் சாப்பிடும் பொழுது என பல நேரங்களில் இவனது விரதம் உடைபட்டிருக்கிறது,

குடித்த காபிக்கு காசு கொடுத்து விட்டு நகர்கையில்தான் ஞாபகம் வருகிறது வந்த வேலை.

பாலத்தின் அருகில் இருக்கிற கடையில் சேவு பாக்கெட்டும் மிக்சர் பாக்கெ ட்டுமாக வாங்கி கொண்டு போய் விடலாம், இந்தப்பக்கமாய் வருகிற நேரங்க ளில் எப்பொழுதாவது வாங்குவான்,விலை கொஞ்சம் கம்மி சாப்பிட நன்றாக இருக்கும்,ரொம்பவும் மோசம் கிடையாது. அப்படியே வாங்கிக்கொண்டு ரயில் வே லைன் வழியாகப்போய்விடலாம் என நினைத்து வந்து கொண்டி ருந்த போது காதிக்கடையில் போய் சட்டை யை எடுத்து விடலாம் என்பது ஞாபகம் வந்தது,

இவனுக்குள்ளாகஒருஆசை,நேரம் கிடைக்கும் பொழுது ஒரு கதர் வேஷ்டியும் சட்டையும் எடுக்க வேண்டும் என ,எடுத்து விடலாம் இன்று எனப்போன போது வேஷ்டியை விடுத்து சட்டையை எடுத்துப் போடச் சொல்லி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்,

அவர்கள் எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டிருக்கும் பொழுது சட்டைகள் அடுக்கி வைக்கப்பட் டிருந்த ரேக்கில் கட்டம் போட்ட சட்டை ஒன்று இவன் கண்ணை உறுத்திக் கொண்டிருந்தது. அதை மட்டும் எடுக்கச்சொல்லி பார்த்த போது மனதுக்குப் பிடித்த கலராயும் டிசைனாகவும் இருந்தது.

விலையைக்கேட்டான், அறு நூற்றி எழுவது ரூபாய் என்றார்கள்,தள்ளுபடி போக நானூற்றி எழுபது ரூபாய் ஆகும் என்றார்கள்,இவனுக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டது,இதுநாள் வரை இவன் இருநூற்றி ஐம்பது ரூபாய்க்கு மேல் சட்டை எடுத்ததில்லை.மிஞ்சிப்போனால் முன்னூறு,

இப்பொழுதுக்கு இப்பொழுது பிள்ளைகள் வைவதால் முன்னூற்றி ஐம்பதி ற்கும் அதற்கு மேலாகவும் எடுக்கப்பழகிக்கொண்டான். அதன் படி இந்த சட்டை யையும் எடுத்து விடலாம் என்ன இப்பொழுது குறைந்து போகிறது என நினைத் தவனாய் எடுத்து தனியே வைக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டும் சாயங்காலம் சேலை எடுக்க வரும்பொழுது வாங்கிக்கொள்கிறேன் சேர்த்து எனச் சொன்ன வனாய் கடையை விட்டு வெளியே வருகிறான்.

கோவிலுக்கு போகிற நாட்களிலும் சரி அது அல்லாத தினங்களிலும் சரி, மணியண்ணன் மாஸ்டராய் இருக்கிற கடையில் போய் ஸ்டாராங்காய் ஒரு டீக்குடித்தால்தான் இவனது அன்றாடம் முடிந்தது போல் இருக்கும்.

அலுவலகம் விட்டு வருகிற போதும் சரி அலுவலகத்திற்கு போகிற போதும் சரி,அவரது கடையில் டீக்குடிபதென்பது வழக்கமாகிபோய் விட்டது,

நேற்றைக்கு முன் தினம் டீ சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் பொழுது வடை மா ஸ்டர் அருகில் வந்து அமர்ந்தார்,அவரது அமர்வில் ஒரு நெருக்கமும் வாஞ் சையும் தெரிந்ததாக,என்ன இது தீபாவளிக் காசுக்காய் இருக்குமோ,,,,? இவ் வளவு நெருக்கமாய் எப்பொழுதும் வந்து அவர் அமர்ந்ததில்லை.

இவனுக்கானால் சங்கடமாய் போய் விட்டது.ஒருவித மன நெளிவுடன் அவர் அருகில் இருந்து எழுந்து வேறிடம் போய் நின்று கொண்டான்.

கொஞ்சம் மனம் தேர்ந்த மாதிரி இருந்தது.அப்படியே காசு கொடுக்க வேண் டும் என யோசித்தாலும் கூட தீபாவளிக்கு இன்னும் இரண்டு நாட்கள் இருக்கி ன்றன.அதற்குள்ளாக வந்தால் கொடுத்துக்கொள்ளலாம் என்கிற நினைப்புடன் எழுந்த இவன் எதிர்தார்ப்போல் இருக்குறஹோட்டலுக்குள்செல்கிறான்,போன வாரம் கோயிலுக்கு வந்த போது இரவு எட்டு மணியாகிப்போக சாப்பிட்டு விட்டுப் போகலாம் என கடைக்குள் அமர்ந்திருந்து கணவனும் மனைவியும் இரண்டு குழந்தைகளுமாக வந்தார்கள்,அடேயப்பா ஒரு மினி மிலிட்டரியின் மிடுக்குடனும் வாய் நிறைந்த புன்னைகையுடனுமாய் ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்த அந்தக் குடும்பத்தைக்காண கண் கோடி வேண்டும்.

அவ்வளவு சந்தோஷமாயும் அவ்வளவு புன்னகையுடனும் அவ்வளவு நெஞ்சு நிமிர்வுடனும் வந்த அவர்களின் சந்தோஷத்தை அள்ளிக்காத்துக்கொண்ட கடைக்காரர் அவர்கள் கேட்டதை இலையில் வைத்தார்,

புன்னகை பூத்த முகத்துடன் அவர்கள் சாப்பிட ஆரம்பித்தார்கள்,

அவர்கள் சாப்பிட்டு முடித்து வெளியில் வரும்பொழுது இவனும் மனைவியும் சாப்பிட ஆரம்பித்திருந்தார்கள்.

Oct 12, 2017

துளிர்ப்பு,,,,,,

தண்ணீர் ஊற்றியதை தவிர்த்து பெரிதாக என்ன செய்து விட்டோம் அவைகளு க்கு?

கூடவேகொஞ்சம்பிரியமும்,பாசமும்என்றுவேண்டுமானால் சொல்லிக் கொள் ளலாம். நான் ஒரு குடம்,எனது மனைவி ஒரு குடம்,மூத்த மகன் ஒரு குடம், இளைய மகள் இரண்டு குடங்கள் எனமாற்றி, மாற்றி ஊற்றிய தண்ணீர் மண் பிளந்து,துளிர்த்துநெடித்தோங்கி,உயர்ந்துகிளைபரப்பி,பூவும்,பிஞ்சும்,இலைகளும், காய்களுமாய் நிற்கிறது.

அதென்ன அவள் மட்டும் இரண்டு குடம்?ஆமாம் அவளுக்கு மரங்களின் மீது அலாதிபிரியம்உண்டு.மனிதர்களீன்மீதும்தான்/

வேப்பமரங்கள் இரண்டு+ஒன்று=மூன்று,பன்னீர் மரங்கள் இரண்டு,அதோ நீங்கள் பார்க்கிற அந்த சிறு வெற்றிடத்தில் நின்ற நெல்லிக்காய் மரம் நிலைக்க வில்லை.பூச்சி விழுந்து இறந்துபோனது.அது தவிர நீங்கள் நிற்கிற இடத்தி லும், மூலைக்கொன்றாயும்,வரிசைதப்பியுமாய் ஊன்றி வைத்திருந்த நெட்லி ங் கம் மரங்கள் வேர் புழு வந்து இறந்து போனது.

மனிதர்களுக்குமட்டும்தானா,மரங்களுக்கும்,தாவரங்களுக்கும்நோய்வந்து விடுகிறதுதானே?

நட்டு முளை விடுக்கிற நேரத்தில், பயிர்விளைந்து முழுதாகபலன்தருகிற நேரத்தில்,இவை இரண்டும் இல்லையென்றாலும் கூட இடையில் வந்து விழு ந்து விடுகிற நோயில் கருகிப்போகிற அல்லது மடிந்து விடுகிற நோய் தாக் கிய பயிர்களையும்,இதுமாதிரியான மரங்களையும் நட்ட விவசாயி நிலத்தில் விதைத்ததைகையில்அள்ளிபலனாய்பார்க்கிறவரைமனதில்ஈரத்துணியைசுற்றிக் கொண்டுதான் திரியவேண்டியிருக்கிறது.

எங்களைப்போலவீட்டைசுற்றியிருக்கிறபக்கவாட்டுவெளிகளில்மரம்,செடி நடுகிறவர்களின்கவலைமனதரிக்கிறஅளவிற்குஇல்லாவிட்டாலும் கூட மன மரிக்கிறவர்களின்கவலையைதன்னில்தாங்கப்பழகிக் கொண்டவர்களாகவும், மரங்க ளின் மீதுதனி காதல் கொண்டு இப்படி இரண்டு குடங்கள் தண்ணீரை மொண்டு கொண்டு ஊற்றுவாள்.

அதிலும் அந்த பன்னீர் மரங்கள் மீது அவளுக்கு தனிபிரியம் உண்டு.அதுதானே பூக்களைச்செரிகிறது.இலைகள் உதிர காய்கள் விழ,பிஞ்சுகள் கிடக்க மரங்களி லிருந்து செரிந்த பூக்களை பூ ஒன்று நடமாடி பெறக்கி எடுத்த காட்சியை காண கண் கோடி வேண்டும் போலிருக்கிறது.

பன்னீர மரப்பூக்களை பொறுக்கி நீட்டிய உள்ளங்கையில் வரிசையாக வைத்து பார்ப்பாள்.வலது கையால் எடுத்து இடது கையில் அடுக்கி வைத்து இரண்டு கைகளாலும் தொடுத்து தலையில் சொருகிக்கொண்டு வளைந்த நாணலாய் நடந்து வருவாள்.

அவளது ஆசைக்கு ஈடு கொடுக்க முடியவில்லை.ஆனாலும் அணையிட்டு விடவும் முடியவில்லை.செய்யட்டுமே இதுமாதிரியானவைகளை அவள் மன லயங்களிலிருந்து மீட்டெடுத்தவாறு/

“ஏன் இப்படியெல்லாம் செய்யிற அசிங்கமா” எனச்சொல்லும் அவளது அண்ண னின்காதில் இரண்டு பூக்களை சொருகிவிட்டு நாக்கை சுழற்றிக்கொண்டு முன் வரிசைபற்கள் தெரிய வாய் கொள்ளாமல் சிரிப்பாள்.

“போ அங்கிட்டு” என அந்த சப்ததை பார்த்து அதட்டும் அவளது அப்பாவிடம் “ஊம் அவன் மட்டும் நேத்து ஏன் ஜாமெண்ட்ரிபாக்ஸ தூக்கீவச்சிக் கிட்டான்” .என முகப்பலிப்புக்காட்டி அப்பாவின் கழுத்தை கட்டிக்கொள்ளுகிற அவளைப் போல் உள்ள பிள்ளைகளின்,பையன்களின் பேனா, ஜாமெண்ட்ரி பாக்ஸ் வரை மறைந்து போகிறதாய் சொல்லப்படுகிற புகார்கள் வீடுகளெங்கும் நிறைந்து போய்த்தான் உள்ளது.

“ஏன் அப்படி”? அவைகளைமட்டுப்படுத்த வேண்டியதுதானே?என்கிற கேள்விக ளுக்கு “விடுங்கள் அதெல்லாம் வேண்டாம்,நடந்து விட்டுப்போகட்டும் இது மாதிரியானநிகழ்வுகள்என்பதேபதிலாய்இருக்கிறது.

அடித்துக்கொள்கிறசகோதர,சகோதரிகளும்காணாமல்போகிறஅவர்களதுபேனா, பென்சில்களும்,ஜாமென்ட்ரிபாக்ஸீகளும்தொடுத்துச்சொல்லப்படுகிறஅவர்களது
புகார்களும்இருக்கிறவரை வீடுகள் நிறைந்தே காட்சியளிக்கிறது.

அந்தகாட்சிகளின்வெளிப்படுதலில்அன்பும்,கோபமும்,கண்டிப்பும்மனலயங்க
லிருந்து மீட்டெடுக்கப்படுகிறநெகிழ்தலும்நடந்துபோய்விடுகிறதுதான்.

அப்படியான நடப்புகளும், பிள்ளைகளின் அசைவுகளும், பூப்பெறக்கல்களும்,
பூத்தொடுத்தல்களும்நன்றாகவேயிருக்கிறதுபார்ப்பதற்கு.மனம்லயிக்கவும்,
ரசிக்கவும்முடிகிறது.

வாய்கொள்ளாஅவளதுசிரிப்பிலும்,கைவிரித்துமலர்ந்த அவளது மென்ஸ்பரிச த்திலும்  மனம்அவிழச்செய்து விடுகிறாள்.

தண்ணீர் ஊற்றியதை தவிர்த்து என்ன செய்தோம் அவைகளுக்கு?கூடவே கொஞ்சம்,பிரியமும் பாசமும்/

Oct 9, 2017

பாவு,,,,

கண்டகனவின்பரிமாணம்எட்டுதிக்கும்நீட்சிபெற்று நெசவோடித்தெரிவதாக/

நான்,அவன்மற்றும்இன்னும்சிலருமாக அமர்ந்திருந்தோம். புற்கள்பூத்திருக்க, செடிகள் முளைத்திருக்க நெடித்தோங்கி நின்ற முள் மரங்கள் மற்றும் சில வுமாய் காற்றில் உடலைசைத்துஆடிக்கொண்டிருக்க,,,,,, இவைகளின் ஊடாக வும், அவைகளை உரசியவாறுமாய் பறந்து திரிந்த பட்டாம் பூச்சிகளும், தரையில் ஊர்ந்த இன்ன பிறவுமாய் தரையில் செடிகளினூடாகவும் அதன் உதிர்ந்த இலைகளினடி நிழலிலுமாய் ஒதுங்கி ஊர்ந்து கொண்டிருந்த புழு, பூச்சி,எறும்புகளை நலம் விசாரித்தவாறும் அவைகளை நோக்கி நேசமுடன் சிறகசைத்தவாறும்,மரங்களின்,பூக்களின் செடிகளின்இலையுதிர்வும்,தலைய சைவும் எங்களைநோக்கிஇருந்ததாகவும்,எங்களைப்பார்த்து சிரித்ததாகவும்/

ஹாய்நலமாநலம்தான்சாப்டீர்களாசாப்பிட்டோம்தரையிலிருந்தபுரதங்களே எங்களுக்கு சிறப்புணவு / 

குளித்தீர்களா?நேற்றுபெய்தமழையில்தான் குளித்துத்தீர்த்தோம்.இன்று மழை வரும் போல தெரிகிறது.வந்தால் திரும்பவும் குளிப்போம் ஆசைதீர/ மிதமா னது முதல் பலமானது வரை என்ன கொஞ்சம் ஜலதோசம் பிடிக்கும். ஆகவே வர்ண பகவானிடம் சொல்லி மழைக்கு லீவு விடச் சொல்ல வேண்டும். நாங்களும் விண்ணப்பிக்கிறோம்.

முடிந்தால் நீங்களும் பரிந்துரை பண்ணுங்களேன்,தூங்கி விட்டீர்களா? தூங்கி னோம் இரவின் மடியில்.எங்களினடியில் தூங்கி விடுகிற யாராவது நாங்கள் வெளிவிடுகிற கரிய மில வாயு தாக்கி பாதிப்படைந்து விடக்கூடாது என்கிற விழிப்புடன்பாதிதூக்கத்துடன்தூங்கியும்தூங்காமலும்இருக்க வேண்டியதாகிப்போகிறது.

மறுநாள் அதுவே தீராத உடல் அசதியாகிப்போக அடிக்கிற காற்றுக்குஎங்களது உடலை அசைக்ககூடபெரும்பிரயணத்தட்டுப்போகிறோம். என்கிற பெரு மூச்சு டனும்,ஆதங்களுடனுமாய் சொன்ன அவைகளை நேசிப்புடன் பார்த்தவாறு ஓடை, ஒடப்புகள் ஓடித்தெரிந்த பள்ளமும்,மேடுமான சமமற்ற சமவெளியில் எங்களது இருக்கை பாய் விரித்து/

நான் அவன்,மற்றும் இன்னும் சிலருமாக அமர்ந்திருந்த வெளியில் எங்களின் முன்பாக சற்று இடைவெளிவிட்டுஒரு குடில்/

அதனுள் யார் தங்கியிருக்கிறார்கள்?அது அங்கு அங்கு ஏன் அனாவசியமாய் என்கிற கேள்விகளை பின் தள்ளி விட்டு முன் நின்று காட்சியளிப்பதாக/

காட்சியளித்தகாட்சியின்முப்பரிமாணங்கள் அடர்த்தியாகவும்,மிதமற்றுமாய்/
குடிலைவிட்டுதள்ளிகுடிலின்வலதுபக்கமாகநின்றுகொண்டிருந்த,நின்று கொண்டிருந்த என்ன,,,,?பாடம்நடத்திகொண்டிருந்த அவர் என்னையும் எனது நண்பரையும்,பிறரையும் நோக்கிசபதமில்லாமல்ஏதோசொல்கிறார்.

கறுப்பு நிற பேண்டும்,ஊதாக்கலரில் கோடுகள் ஓடிய சட்டையுமாய் தென்பட்ட அவர் என்ன சொன்னார்?அது என்ன வகுப்பு?நாங்கள் ஏன் அங்கு அமர்ந்தி ருக்கிறோம் என்பது தெரியாமலும்,புரியாமலும்/

தரை தவழும் குழந்தை,தன் பூம்பாதங்கள் தரையில் பதிய வைக்கிற முதல் எட்டு போலான அவரது பேச்சு மிருதுதன்மை வாய்ந்ததாக இருந்த நேரத்தில் எனது நண்பனின் தந்தை வருகிறார்.

அவர் ஒரு விவசாயக்கூலி.தோட்டம்,காடு,வயல் கிணறு வெட்டு,மரவெட்டு வேலைகொத்து வேலை என எல்லாவற்றிலும் அவரது கரங்களும்,உழைப்பும், வேர்வை வாசமும் கலந்து இருக்கும்.

தேடிவந்துநண்பனிடம்பேசிக்கொண்டிருந்தவரைபாடம் நடத்தியவர் பார்த்து விடுகிறார்."என்ன அங்க பேச்சு" என நெற்றி சுருக்கி இடுங்கிய கண்களுடன் வந்த அவர் ஆழ்ந்த பார்வையால் எனது நண்பனையும் அவரது தந்தையையும் பார்க்கிறார். கூடவே என்னையும்சேர்த்து/

அருகில்அமர்ந்திருந்தவர்களெல்லாம்திரும்பிப்பார்க்கஎனதுநண்பனைபார்த்து யாரது என அதட்டியவராககேட்டபோது தந்தைஎன்கிற அடையாளத் தை சமர்ப்பித்த அவன் அவரைப்பற்றி சொல்கிறான்.

"பரவாயில்ல,இத்தனகஷ்டத்துலயும் புள்ள இங்கவந்துஇலக்கியம் படிக்கனும் னு அனுப்பி வைக்கிறீங்களேரொம்பசந்தோசம்எனஎனது நண்பணினது தந்தை யின் வியர்வைமின்னியவெற்றுடலைகட்டிக்கொள்கிறார்.வாரி அணைத்துக் கொள்கிறார். புழங்காகிதப்படுகிறார்.

பரஸ்பரம் புழங்காகிதப்பட்ட இருவர் மனதிலிருந்தும் ததும்பியமௌனவார்த் தைகளையும்,கண்ணீரையும் சுமந்து அங்கு நிறைந்து படர்ந்து காட்சி தருகி றார்கள்.

நான் நண்பனை பார்க்க,நண்பன் என்னை பார்க்க நான் அன்றலர்ந்து விரிந்து நிற்கும்பச்சைகளையும்,மரங்களையும்கண்ணுற்றவனாய்நண்பனின்கரம்பற்றி அமர்ந்திருகிறேன்.

கண்டகனவின்பரிமாணம்எட்டு திக்கும் நீட்சி பெற்று நெசவோடித் தெரிவதாக/ இது மாதிரியான கனவுகள் அடிக்கடி வரட்டும்.தினசரி வந்தாலும் எனக்கு சம்மதமே/

Oct 4, 2017

ஏழையின் சிரிப்பில்,,,,/



மணிமாஸ்டரின் சிரிப்பு இவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். 

தனது நீணட பல்வரிசை காட்டிஅவர்சிரிக்கிறஅழகுக்கு அங்கிருக்கிற கட்டிடங் களையும் கடைகளையும் கூட எழுதி வைத்து விடலாம்,

கட்டிட உரிமையாளரும் கடைகளின் உரிமையாளரும் சண்டைக்கு வந்து விடுவார்களோ என்கிற பயத்தில் அப்படியெல்லாம் செய்வதில்லை.

அல்லது தெருவில் அவர் மனதுக்குப்பிடித்தவரை திருமணம் செய்து வைத்து விடலாம்,

கேட்டால்சொல்லுவார்அடஏண்ணேஇனிமஅந்தநெனைப்பு,அப்பிடியேஅந்தமாதிரிநெனைப்பு வந்தாக்கூட வீட்டம்மாகிட்டயும் தலைக்கு மேல வளந்து நிக்குற புள்ளைக கிட்டயும் கேக்க வேண்டி இருக்கும்,

அதெல்லாம் ஒரு பொற்காலம்ண்ணே ,வேலை பாக்குறது டீக்கடை மாஸ் டருதான்னாலும் கூடபெல்பாட்டம் பேண்ட்டும் ,பாபிக்காலர் சட்டையுமாத்தா ன் வருவேன்.கடைஓனரும்ஒண்ணும்சொல்லமாட்டாரு,வேலை நடந்தா சரின்னு விட்டுருவாரு.

அப்பயெல்லாம்இப்பமாதிரிடீகாபிமட்டும் கெடையாது, டீ காபி, போன் விட்டா, ஹார்லிக்ஸீ,,,,,,,இதுபோகமசாலா பாலுன்னு தனியா பெரிய வாணலிச் சட்டி யில பால் வெந்துக்கிட்டு இருக்கும்,ஒரு பக்கம் வடைக நாலைஞ்சு வகைகள் ல, வேற போடுவம்,இந்த ஊர்ல மொத மொத காய்கறி வடை போட்டது நம்ம கடையிலதாண்ணே,,,,,/

அப்பயெல்லாம்டீக் கடைகள்ல வேலை பாக்குற மாஸ்டருகளுக்காக டீ ஓடும், அப்பிடி மாஸ்டார்க வேலை பாக்குற கடைகள தேடிப் போயி டீக்குடிப்பாங்க, அவுங்களும் தினம் வர்றவுங்கள் கண்டு வச்சிக்கிருவாங்க, .அவுங்களுக்குத் தகுந்தாப்புல டீப் போடுவாங்க,அப்பிடி ஒரு ஆத்து, இப்பிடி ஒரு ஆத்து .பால சட்டியில்இருந்து மோக்குறதும் தெரியாது,டிக்காக்சன கலக்குறதும் தெரியாது. அப்பிடி ஒரு வேகம் அப்பிடி ஒரு நறுவிசு,அப்பிடி ஒரு பறுவிசு, டக்,டக், டக்குன்னு டீயப் போட்டு குடுப்பாங்க,மேல் கப்புல இருந்து கீழ் கப்புக்கு வற்ர டீ கிளாஸ்ல நெறஞ்சி தொண்டையில யெறங்கி நாக்க நனைச்சி போகும் போது ஏ,,,யப்பா அது ஒரு தனி சுவைதானப்பா,,,,

அதுஎன்னன்னு தெரியல அப்பிடி அவுங்க போட்டுக்குடுக்குற டீயில ஒரு தனி ருசி இருந்துச்சி,அது அவுங்க கை ராசியா தொழில் ரகசியான்னு தெரியல,

என்னாடா ஏதுட்டான்னு நானும் ஒரு டீ மாஸ்டர்தாங்குற மொறையில போயி கேட்டம்ன்னா இந்தா பாத்துக்க இந்தகையிலதான் போடுறேன். இந்த ஒடம்பு தான் டீப்போடும் போது பட்டறையில நிக்குது,,,,அப்பிடீன்னு பேச்ச மாத்தி பேசுவான்க,,,,நானும் விடாம போயி அவுங்களுக்கு தேவையானபீடி சிகரெட் டுன்னுவாங்கிக்குடித்துகேட்டாலும்கூடஒண்ணும்சொல்லமாட்டான்க,நானும் அலுத்துப்போயி போங்கடான்னு விட்டுறுவேன்,

“இதுலஎனக்குதொணப்போனமாஸ்டர்ஒருத்தன் இருக்கான்,அவனும் என்னை யப் போல ஒல்லிப்பிச்சாந்தான்.அவன்கிட்ட கேக்கும் போது பெரிசா மூடு மந்திரமாஒண்ணும்சொல்லீறமாட்டான்.அண்ணேன்னுன்னுதான்கூப்புடுவான், என்னைய விட ரெண்டு வயசு மூத்தவன் ,அண்ணேன்னு கூப்புடாதன்னு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டான்,சரி கூப்புடுக்கன்னு நானும் விட்டுறதுதான், பின்ன என்ன அவன் பேச்சுக்கு பூட்டா போட முடியும்,,?

“அவன்சொல்லுவான்பெரிசாஒண்ணும்இல்லைண்ணே,நான்கடைக்கிப்போயி டீப்போடபட்றையிலஏறிநின்னுட்டேன்னாநான்வழக்கமாகுடிக்கிறபீடிசிகரெட்டு எதுவும்கெடையாது,வடைசாப்புடுறதக்கூட நிப்பாட்டீருவேன்.கடையில குடுக் குறத மத்தியான சாப்பாட்டுக்கு வச்சிக்கிருவேன்.பச்சத்தண்ணி தவிர எதுவும் கெடையாது,டீக் கூட எப்பயாவது ஒண்ணுதான்.சில பேரப்போல ஊத்திகிட்டே இருக்க மாட்டேன், அதுனாலயோ எனக்கு டீ ருசியா அமஞ்சி போறதா நானா நெனைச்சிக்கிறேன்,

எங்க சொந்தக்காரர் கிட்ட ஒருதடவ பேசிக்கிட்டு இருக்கும் போது கேக்கை யில அதெல்லாம் பெரிசா ஒண்ணுமில்லை,செய்யிற தொழில்ல கண்ணும் கருத்துமாஇருந்தாலேஇதெல்லாம்தானாவாய்க்கும்,அதுஇல்லாமபட்றையில நின்னுகிட்டுடீப்போடும்போதுரோட்டகவனிக்கிறது,வீட்டுநெனைப்பக்கொண்டு வந்து டீக்கிளாஸ்ல திணிக்கிறது,யாருகூடவாவது பேச்சுக் குடுத்துக்கிட்டே இருக்குறது,இதெல்லாம் இல்லாம இருந்தாலே போதும் தொழில்ல தன்னால கவனம் குவியும்,அப்பிடி குவியும் போது நீ செய்யிற வேலை சிறப்பா இருக் கும், நல்லாவும் பேரு வாங்கும்,அது எந்த வேலை செஞ்சாலும் சரின்னாரு ,

“அவரு பேச்சு ஒருபக்கமும் எனக்குள்ள இருந்த இந்த பழக்கம் ஒருபக்கமுமா சேர்ந்து என்னைய இந்த மாதிரி ஆக்கீருச்சி,பேரும் நின்னு போச்சி நல்ல மாஸ்டருன்னு,”நல்லமாஸ்டரா இருக்குறதுனாலகடைக்கும்நல்லகடைன்னு பேரு வந்துருச்சின்னு சொல்லுவான்,

அது போலான நல்ல கடையில நம்ம கடையும் ஒண்ணு, என்னையச் சேத்து மூணுமாஸ்டரு கடையில, பகலுக்கு, சாயங்காலத்துல இருந்து நைட் வரைக் கும் ஒருத்தரு, காலையில நாலு மணியில இருந்து சாய்ங்காலம் வரைக்கும் ஒருத்தரு, அப்புறமா சாயங்காலத்துல இருந்து நடு ராத்திரி வரைக்கும் ஒருத்தருன்னு மூணு பேரு ஆகிப் போச்சா,,,,,

“இதுல பெரும்பாலுமா நானு பகல்ல நிப்பேன். இல்ல காலையில நிப்பேன், காலையிலதான் என்னைய விரும்பி வரச்சொல்லுவாங்க,நான் நின்னா டீ நல்லா ஓடுமுன்னு கணக்கு அவுங்களுக்கு,தவுர மாஸ்டருகளுக்காக ஓடுற டீக்கடைகள்ல ஒண்ணா நான் வேல பாத்த கடையவும் ,அந்த மாஸ்டர்க கூட்டத்துல என்னைய ஒரு ஆளாவும் அடையாளப்படுத்தி வச்சிருந்தாங்க, அதுனால மொதலாளியும் ஏங்மேல நல்ல அபிப்ராயம் வச்சிருந்தாரு,,,,/

”டீ வடை மாசாலாப்பாலுன்னு நானும் அத்தனைஐட்டங்களுக்கும்சுத்திச்சுத்தி வருவேன். அப்பிடியெல்லாம் வந்தப்பக் கூட நம்மகிட்ட வேலையில ஒரு இம்மி கவனப் பெசகு இருக்காது பாத்துக்கங்க,

“மத்த கடை போல எங்க கடையில ஜாக்ரீம் டீ போட மாட்டோம், அரை கிளாஸ்தான் டீ நிக்கும்,மிச்சம் அரை கிளாஸீக்கு சாக்ரீம் மொறைதான் நிக்கும் அந்த டீயில../

“டீக்கிளாஸகையில வச்சிக்கிட்டு ஒரு அஞ்சு நிமிசம் நின்னம்ன்னு வையிங்க, நொறையெல்லாம்வத்திப்போயி டீயும் சவக்களிஞ்சி போயி பச்சத் தண்ணியா நிக்கும்,குடிக்கவே ருசிக்காது,அதப்போல டீ போட்டுத்தரச் சொல்லி கேட்டு வர்றவுங்கசிலபேருக்குகறாரா அந்த மாதிரி டீ இல்லைன்னு சொல்லீருவோம்.

எங்ககடைமொதலாளி கூட சொல்லுவாரு,”ஏம்பா அது போல டீ போடலாம்ல, விரும்பிகேட்டுவர்றவுங்களுக்கு குடுக்கலாம்லன்னுவாரு, நாந்தான் வேணாம் மொதலாளி.அது அவ்வளவா நல்லாயிருக்காது, நல்லாயிருக்குற கடை பேர யும் ஏன் கெடுத்துரும்ன்னு சொல்லுவேன்.சரின்னு கேட்டுக் குருவாரு,

”நம்மசொல்றத கேக்க வேண்டியதுதானன்னு நெனைக்காம, தொழில்காரன் அவனுக்குத்தான் தெரியும் தொழிலோட மேடு பள்ளம்ன்னுவாரு. தொழில் சம்பந்தமா எது செய்யணும்ன்னாலும் என்னையக்கேக்காம செய்ய மாட்டாரு.

“என்னைய மட்டும் இல்லை,மத்த ரெண்டு மாஸ்டர்களையும் வடை மாஸ் டரையும் கலந்து பேசிக்கிட்டுதான் செய்வாரு,அப்பிடி கலந்து பேசுனாலும் கூட நான் சொன்ன யோசனையத்தான் மெயினா வச்சிக்குருவாரு,

அதுக்கு எதுக்கு அவுங்க ரெண்டு பேரும் வடை மாஸ்டரும்ன்னாக்கா அவுங் களயும் கூப்புட்டு வச்சி பேசாட்டி அவுங்களுக்கும் ஏதாவது மனத்தாங்கல் வந்துருங்குற கணக்குதான் அவருக்கு,

“இப்பிடித்தான் கடைக்கு கூட்டம் நல்லா வந்து போற நேரத்துல எதிர்பாராத விதமா பொம்பளைங்க கொஞ்சம் கடைக்கு டீ சாப்புட வந்தாங்க,என்னோட இத்தன வருச சர்வீஸீல இப்பிடி நான் பாத்ததேயில்ல. ஏங்மொதலாளி கூட கேட்டாரு என்னப்பா இது புதுசா இருக்கு மிஞ்சி மிஞ்சி போனா பார்சல் டீ வாங்க வருவாங்க பொம்பளைங்க,அதுவும் கூட ஆம்பளைக இல்லாத நேரமா பாத்து தயங்கத்தயங்கி வருவாங்க,ஆனா இப்பப் பாரு கூசாம வந்து டீக் குடிச்சிட்டுப்போறாங்க எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, கொஞ்ச நேரம் நின்னு பேசீட்டு கூடப்போறாங்க,எனச்சொன்னவர் ஏய் டீ மாஸ்டர் நீ இருக்குற போது தானப்பா வர்றாங்க,மத்த ரெண்டு பேரு இருக்கும் போது வாரதில்லையே,,,/ ஏன் அப்பிடின்னு தெரியலைன்னு என்னைய கொஞ்சம் வம்பிழுக்குற மாதிரி பேசுவாரு,

“நானும் விட்டுக்குடுக்காம அப்பிடியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லைண்ணாச்சி, நம்ம கடை புடிச்சி போயி வர்றாங்க ,போக நான் நிக்கிற நேரத்துலதான் அவு ங்களுக்கு டீ சாப்புடுற நேரம்,அதுக்குதான் வந்துருப்பாங்களே ஒழிய நான் நிக்கிறேன்னு வந்திருக்க மாட்டாங்கன்னுவேன், சிரிப்பார் சத்தமாக/

வடை மாஸ்டர் சொல்லுவார் அவர் போன பின்பாக,அவர் சொல்றது உண்மைதான், நீ இல்லைன்னா கடைக்கு வர்ற ஒன்னு ரெண்டு பொம்பளைக கூட வர்றதில்ல,ஏதோ ஓங் நடவடிக்கையும் ஒழுங்கும் பொம்பளைகளுக்கு புடிச்சிப் போச்சின்னு நெனைக்கிறேன்.

ஒரு மனுசன் மேல விழுகுகிற நம்பிக்கைதானப்பா முக்கியம்,நீ அந்த நம்பிக் கைய வாங்கி வச்சிருக்கன்னு நெனைக்கிறேன்,அதுவும் பொம்பளைககிட்ட/ அதுஒருகுடுப்பினைன்னுசொல்லலாம்,அதுஎல்லாருக்கும்லேசுலவாய்க்காது. அது ஒனக்கு வாய்ச்சிருக்கு,அத அப்பிடியே தக்க வச்சிக்க,எந்த ஜென்மத்துல என்ன புண்ணியம் பண்ணுனயோ,ஒங்க ஆயி அப்பன் என்ன தவம் செஞ்சாங் களோ இந்த மாதிரி ஒரு நல்ல பேர நீயி சம்பாதிக்கிறதுக்கு,என்றார் ஒரு நாளின் மதியமாக/

அது மட்டும் இல்ல ஒன்னோட ஒழைப்பால நீ இந்தக்கடைக்கு நல்ல பேரு வாங்கி குடுத்திருக்க,அத உணர்ந்தவறாத்தான் மொதலாளி கடைக்கி பக்கத் துல இருக்குற இன்னொரு காம்ளக்ஸ வாடகைக்கு புடிச்சிருக்காரு,

”அதுல இப்ப டீக்குடிக்க வர்ற பொம்பளைக மட்டும் உட்கார மாதிரி ஏற்பட்டு பண்ணனுன்னு சொல்லிக்கிட்டு இருக்காரு,ஓங்கிட்டதான் அது சம்பந்தமா கேக்கணும்ன்னு சொல்றாரு,அனேகமா இன்னும் ரெண்டொரு நாள்ல நம்ம எல்லாரையும் கூட்டி வச்சி பேசுவாருன்னு நெனைக்கிறேன்.நாங்க யாரு என்ன பேசுன போதும் ஓங் யோசனைதான் அவருக்கு மெய்ன்ப்பா,ஏன்னா நாங்களெல்லாம் பேசுறப்ப பேச்சுல மட்டும் பலத்த காண்பிக்கிறவங்க,நீயி செயல்ல காண்பிக்கிறவன்,ஓங்கிட்ட ஒரு வேளைய ஒப்படைச்சா அது கண்டிப்பா முடிஞ்ச மாதிரின்னு சொல்லுவாரு,எங்ககிட்டயெல்லாம் அப்பிடி நம்பிஒருவேலைய குடுக்க மாட்டாரு,

“ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்னாடி அப்பிடித் தான்ஒரு தடவை அந்த கரண்ட கால் வீங்குன மாஸ்டர்கிட்ட கரண்டு பில்லு கட்டணுன்னு பணம் குடுத்து விட்டுருக் காரு.மதியம் கரண்டு பில்லு கட்டீட்டு வர்றேன்னு போனவன் வீட்ல போயி சாப்டுட்டு தூங்கீட்டான்,

தூங்குனவன்கண்ணமுழிச்சி பாக்கும் போது மணி அஞ்சுக்கு மேல ஆயிருக்கு. என்னசெய்ய இனின்னுமண்டைய சொரிஞ்சிட்டு இருக்கும் போது மொதலாளி போன் பண்ணி கேட்டுருக்காரு,பேச்சுலயே இழுவையா இழுத்துருக்கான்.

”மொதலாளிதலையால அடிச்சிக்கிட்டு என்னைய விட்டு அவன் கிட்ட பணத்த வாங்கிட்டு வரச் சொன்னாரு,அவ்வளவு நேரம் தூங்கீட்டு இருந்த பைய எவ்வளவு வேகமா கடைக்கிப் போயிட்டு வந்தான்னு தெரியல,நா போகும் போது தண்ணி மெதப்புல நிக்குறான்.

“அட கண்றாவி புடிச்சவனேன்னு ரெண்டு சத்தம் போட்டுட்டு மொதலாளி குடுத்த பணத்த வாங்கீட்டு வந்து அவர்ட்ட குடுத்துட்டு விஷயத்த சொன்னப்ப தூன்னு காரி துப்பீட்டு அவன நம்பி ஆயிரக்கணக்குல பணம் குடுத்து வுட்டு ஒரு வேலைய முடிக்கச்சொன்னேன் பாரு, அதுக்கு ஏங் புத்திய செருப்பால அடிக்கணும் ,இந்த லட்சண மயிருல குடுத்தனுப்புன பணத்துல கொஞ்சம் எடுத்து தண்ணியடிசுருக்கான்,

நாளைக்கு வரட்டும் வெட்டிப் பைய அவனுக்கிருக்கு வேடிக்கைன்னு சொல் லீட்டு இன்னைக்கித்தான கடைசி நாளு கரண்டு பில்லுக்கு,அதுக்குதான டீப் பட்றையில நின்ன அவன அனுப்பி பில்லு கட்டீட்டு வரச்சொன்னேன்,

”நம்பீ அனுப்பிச்சேனேடா,இந்நேரம் அந்த ஒல்லிப்பிச்சான் மாஸ்டர்ன்னா இப்பிடிசெய்வானா சொல்லு,நான் அனுப்புன வேலையும் செஞ்சி முடிச்சிட்டு கடைக்கு தேவையான ஏதாவது ஒண்ண கடை வீதியில பாத்தான்னா அந்த கடையில இருந்தே எனக்கு போன் பண்ணி வரச் சொல்லி அந்த யேவாரத்த வாங்கீட்டு வந்துருவோம் ரெண்டு பேருமா சேந்து,

”வாங்குன யேவாரத்த வாடகை வண்டி பிடிச்சிக்கூட தள்ளிக்கிட்டு வர விட மாட்டான்,அவன்கிட்டஇருக்குறஇத்துப்போனசைக்கிள்ல்ல வச்சிதான் தள்ளிக் கிட்டு வரணும்ன்னு சொல்லுவான்.சொல்லுறது மட்டுமில்ல,செஞ்சும் காட்டு வான்,அவனோடஅதுபோலானசெய்கைகளபாக்கும்போதெல்லாம்பிராயத்துல நான்டீக்கடையில வேலை செய்யும் போது எப்பிடி இருந்தேனோ. அப்பிடியே இருக்கான்னு தோணும்ன்னுவாரு,,,/

,அந்த மாதிரி பையன்கிட்ட பணத்தக்குடுத்தணுப்பாதது ஏங் மொத தப்பு, ரெண் டாவதா இந்த மாதிரி மனசு கெட்ட பையங்கிட்ட குடுத்து அனுப்புனது மகா தப்பு,

நாளைக்கு ஈ பி ஆபீசுல இருந்து லயன்மேன்வந்துபாடாப்படுத்துவான், பில்லப் போயி கட்டீட்டு வந்துர்றேன்னு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டான் படுபாவிப் பைய, மொத வேலையா மரத்துல ஏறி பீஸ புடுங்கீட்டுதான் மத்த வேலய பாப்பான், என்ன சொன்னாலும் என்ன கெஞ்சுனாலும் கால்லயே விழுந்தாலும் கூட கேக்க மாட்டான்,

நாளைக்கு வடைக்கிப்போடுறது.சட்னி ஆட்டுறது எல்லாம் காலியா, பாவிப் பயலாள ஒரு நாள் யேவாரம் போச்சி,நாளைக்கி ஒரு நாள் யேவாரம் போனா நம்ம கடைக்கி ரெகுலரா வந்து போற ஜனம் நம்பிக்கை யெழந்து போகுமே, இந்நேரம் போனா அந்த கடையில இந்த வடை சூடா கெடைக்கும்ங்குற நம்பிக்கைதான இது நாள் வரை கடைய காப்பாத்தீட்டு வந்துருக்கு.அது இனி கொறஞ்சி போகுமே,

“நாளைக்குஒருநா கொறையிற நம்பிக்கைபின்னாடிவர்றநாட்கள்லயெல்லாம் பாதிக்கும்.

மொதவேலையா நாளைக்கி யார் ஈ பி ஆபீஸிக்குப்போயி யார் கையக் காலப் புடிச்சாவது பில்லக் கட்டீட்டு பீஸ புடுங்கவுடாம பாத்துக்கணும்.அப்பிடி புடுங் கீட்டான்னு வையி, நாளைக்கி கடை மானம் கப்பலேறிப்போகும் பாத்துக்கன் னு அவர வருத்தப்பட வச்சவன் அவன்.

அதுக்காக மறுநா வேலைக்கி வந்த அவன அவரு ஒண்ணும் யெசக்கேடா பேசீறல,டேய்பாக்குற வேலைக்கி கொஞ்சம் விசுவாசம இருடா,ஏதோ ரூவாய் வாங்கீட்டுப்போனோம்,சாப்புட்டஒடனேஅசந்துட்டம்,அப்பிடியின்னாபரவாயில்ல

”நீயி போகும் போதே கடையில போயி தண்ணியடிச்சிகோழிக்கறிஎடுத்துட்டு போயிருக்குற,என்ன ஏதுன்னு கேட்ட ஓங்வீட்டுக்காரிகிட்ட மொதலாளிதான் அரைநாளு லீவு குடுத்து அனுப்பிச்சிட்டாருன்னு சொல்லீருக்க,,,, சரி அப்பிடித் தான்தண்ணியடிச்சதுதான்அடிச்சகழுத கரண்டு பில்லு கட்டலைன்னாவது ஒரு தாக்கல் சொல்லீருக்கலாம்ல,இல்ல ஓங் வீட்டுக்காரிகிட்ட குடுத்து ரூவாயஏங்கிட்டகொண்டு வந்து சேத்துருக்கலாம்ல,,,,மூதேவின்னு வஞ்சிட்டு இனிம இந்தக்கடைப்பக்கம் வந்துறாதன்னு சத்தம் போட்டு அனுப்பிச்சிட்டாரு,

”அனுப்பிச்சவரு மனசு கேக்காமா ரெண்டு நாள் கழிச்சி என்னைய விட்டுதான் கூட்டிக்கிட்டு வரச்சொன்னாரு..நாந்தான் போயி கூட்டிக்கிட்டு வந்தேன்,நல்ல வேளையாநாபோற நேரமாப்பாத்து தண்ணியடிக்க கெளம்பிக்கிட்டு இருந்தா ன்,

நான்போயிவிவரம்சொல்லவும் நா கொண்டு போன சைக்கிள்லயே என்னைய ஒக்காரவச்சிடபுள்ஸ் போட்டு கூட்டுக்கிட்டு வந்தான்,

வந்தவன் கிட்ட பெரிசா ஒண்ணும் பேசல மொதலாளி.போ இனிமேலாவது புத்தியோட பொழச்சிக்கன்னு கடைக்குள்ள அனுப்பிச்சி வச்சாரு,,,,அவனும் அன்னையிலயிருந்து இன்னைக்கி வரைக்கும் ஒழுங்காத்தான் இருக்குறதா காட்டிக்கிட்டு திரியிறான் பாப்போம்,சாயம் வெளுக்கும் போது எல்லாம் பல்ல இளிச்சிரும்ல,,,”எனச்சொன்னவடைமாஸ்டர்ஓங்ஆலோசனையாலும் ஒத்து ழைப்பாலும் அவரோட முடிவாலும் பக்கத்து காம்ளக்ஸீல லேடீஸ் ஒக்காந்து டீ சாப்புறதுக்குன்னு ஒரு தனி யெடம் ஒதுக்குனாரு,

“இந்த பக்கத்துல லேடீஸ்க வந்து டீகுடிச்சிட்டுபோற கடையின்னு பேறெடுத்த கடையா நல்லா பேரெடுத்து ஓடிக்கிட்டு இருக்கும் போது கடை ஓனரும் ஒடம்பு சரில்லாம படுத்துட்டாரு,

“ஏற்கனவே ஒட்டுப்போட்ட ஒடம்பு அது. டாக்டர்கிட்ட போகவும் வரவுமாத் தா ன் இருந்தாரு மனுசன்,

அந்தபோக்கும்வரத்தும் ஒரு நா அவர பெட்ல படுக்கப் போட்டுருச்சி, எப்பயும் போலடாக்டர்கிட்டபோனவரடாக்டர்இனிமே நீங்க ரொம்ப நடமாட்டம், ரொம்ப சிந்தனைரொம்ப உழைப்புன்னு எதுவும் வச்சிக்கிறக்கூடாது, என்னோட முழு கட்டுப்பாட்டுலதான் இருக்கணும் நீங்க,சாப்பாடு உட்பட நான் சொல்ற படிதான் சேக்கணும்,ஒடம்பு கொஞ்சம் தெம்பாயிருச்சேன்னு பழைய டீக்கடைப் பைய னா மாறீரக் கூடாது.ரொம்ப கண்டிப்பான வார்த்தைக இது,நான் சொல்ற படி கேட்டீங்கன்னா இன்னும் கொஞ்ச நாள் தள்ளலாம் ஆயுள,இல்ல நான் ஒண்ணும்சொல்றதுக்கில்லன்னுடாக்டர் சொன்ன நாலு மாசத்துலயே பொட்டு ன்னு போயி சேந்துட்டாரு,

“அதுக்கப்புறம் அவரோட மகனுக எடுத்து நடத்துனப்ப அவுங்க போக்கு பிடிக் காம நீங்களும்கடையவிட்டு நின்னுட்டீங்க, அதுக்கப்புறம் கடையும் மெல்ல மெல்ல போயிருச்சி,,,,என அன்று வடை மாஸ்டர் சொன்ன வார்த்தை கள் மனதில் ஒலிக்க இன்று வேறு கடையில் டீ ஆற்றிகொண்டிருக்கிற மணி மாஸ்டரின் வாஞ்சை மிகுந்த சிரிப்பு இவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கிறதாய்,,,,,/