Mar 22, 2017

நன்றி வணக்கம் ,,,,,,,

வேலையின் மேல் கொண்ட காதலால்தான் வந்தேனேயன்றி வேறெதுவுமாய் இல்லை உள்நோக்கம் கொண்டு எனச்சொன்ன சொல்லின் கனம் தாக்கியவர் கள் அனைவரும் சிரித்தே விட்டார்கள்,ஆச்சரியம் சுமந்த விழிப்பார்வை தேக்கியும் காதல்ன்னா எப்பிடி சார்,நல்ல காதலா,கெட்ட கள்ளக்காதலா என்கிற கேள்வியை கொக்கியிட்டுமாய்,,,/

அட போங்க சார் இந்த ஐம்பது சொச்சத்துல காதல தேக்கி வச்சிருக்கருறதே பெரிய விஷயம்/இதுல நல்லதா கள்ளமானதான்னு கேட்டா எப்பிடி சார்,

ஆசைய அறுபது நாளைக்கும்,மோகத்த முப்பது நாளைக்குமா தத்துக் குடுத் துட்ட இந்தியக்குடும்பங்களோட பிரதி நிதியான ஏங்கிட்டப்போயி இப்பிடி ஒரு கேள்விகேட்டீங்கன்னா எப்பிடி சார்,,,?என்று கேட்டவன் இன்று அலுவலகத் திற்கு ஒன்பது மணிக்கு செல்வதற்கு பதிலாக ஒன்பது பத்திற்கு சென்றிருந் தான்.

அப்படிச்செல்வதற்கு அவன் பணி புரிகிற தனியார் அலுவலக மேலாளரிடம் முன்அனுமதிபெற்றிருந்தான்,நினைப்பதுதான்தினசரியின்நகர்வுகளில். 
 
ஆனால் நடக்கத்தான் மாட்டேன்கிறது.என்னதான் செய்யலாம் தெரியவில் லை.

காலையில் சீக்கிரம் எழுந்திருக்க வேண்டும்,வாக்கிங்க் போக வேண்டும். வாக்கிங்க் முடித்து விட்டு சைக்கிளிங்க் அது முடிந்ததும் அப்படியே குளித்து முடித்து விட்டு சாப்பிட்டுக் கிளம்ப வேண்டும் அலுவலகத்திற்கு.என பூத்து கிளைவிடுகிற எண்ணத்தில் மறு நாளின் மறு நாட்களில் மாறுதல் வந்து போகிறதுதான்.

கை கால்கள் சூம்பி வயிறு உப்பி தலை கனத்துப்போன ஈனஸ்வரக் குழந் தையாக தோற்றம் கொண்டு விடுகிறதுதான் அப்படியே/

“நீங்கதான் காலையில சீக்கிரம் எந்திருச்சி ஏங்கூட வாக்கிங்க்வர்ற ஆளா என தினசரியாய் வசவு பாடி தண்ணீர் குடிக்கிற மனைவியிடம் இவனும் சொல் வதுண்டுதான்.என்ன செய்ய தூஙக் நேரமாகிப்போகிற ராத்திரி வேளைகளில் குடிகொண்ட தூக்கம் காலையில லேட்டா எந்திரிக்க வச்சிருது,இதுல எங்கி ட்டுப்போயி வாக்கிங்,சைக்கிளிங்,,,, அப்புறம் அப்புறமுன்னு இருக்க,,,,,,?”

”என்னவோ போ ஒருகாலத்துல யோகாவே கதின்னு கெடந்த ஆளுக்கு இப்ப எதுவுமே செய்யிறதுக்கு யோசனையா இருக்குறது ஆச்சரியமா இருக்கு, என் பான் இவன்,.அது போலான நாட்களிலும் அது அல்லாத தினங்களிலும் அலுவ லகத்திற்கு இவன் கிளம்ப அந்நேர மாகிப்போவதும்,அல்லது சிறிது தாமதப் பட்டுப் போவதும் இயற்கைதான்.

எப்படியாயினும்அந்த தாமதப்படுதல் ஒன்பது மணியைதாண்டாது. இவனைப் பொறுத்த வரையில் தாமதம் என்றால் ஒன்பது மணிக்குள்ளாய்/சீக்கிரம் என்றால் எட்டு முப்பதுக்குள்ளாய்/இதுதான் இவனது அன்றாட அலுவலக டைடேபிள்/

அந்த டைம்டேபிளில் எப்பொழுதாவதுஎழுந்து விடுகிற எழுத்துப் பிழைகள் இவனை வெகுவாய் சங்கடத்திற்குள்ளாக்கி விடுகிறதுதான் /

ஏனெனில்இவனைப்பொறுத்தஅளவில்வேலைஎன்பதுஆத்மார்த்தம், வேலை என்பது உள்ளகிடக்கை,வேலை என்பது அத்துவான வெளியில் பூத்துக் கிடக் கிற மலர் நிறைந்த வெளியின் சுவாசம், வேலை என்பது வேட்கை,வேலை என்பதுகாதல்,வேலை என்பது கடமையல்ல,இதோ செய்து முடித்து விட்டேன் பிடி,கொடு சம்பளத்தை என வாங்குவதற்கு/. என்கிற மனோ நிலை தாங்கி யவனாய்வருகிறேனேயன்றிவேறில்லைஎனச்சொல்லிவிட்டுவேலைபார்க்கிறான்,

நன்றி வணக்கம்.

Mar 13, 2017

காற்றின் வழி,,,,,,,/


சுப்புராஜ் அண்ணனின் டீக்கடையிலிருந்து
காற்றில் கலந்து வருகிற பாடல்களே
இவனை தினசரியாய் துயில் எழுப்புகிற
சுப்ரபாதமாய் அமைந்து போகிறது.
அதிகாலையில் அவர் ஒலிக்க விடுகிற
முதல் பாடலே பக்திப் பாடலாய்த்தான் இருக்கிறது.
அவரிடம் கேட்டப்போது அப்படியெல்லாம் இல்லை
பக்திப்பாடல்கள் கேட்பவர் பக்தி மானாகவும்,
அது அல்லாமல் வேறு பாடல்களைக்கேட்பவர்
பக்தியற்றவராயும்,,,,, என்கிற அர்த்தம் கிடையாது,
எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது ,கேட்கிறேன்,
என மட்டும் இல்லை.
பரந்து விரிந்திரிக்கிற அத்துவான வெளியெங்குமாய்
நிரம்பியிருக்கிற காற்றின் உள்வெளியெங்கும்
நிரம்பி வருகிற பாடல்களும் இசையும்
மனித மனத்தை லேசாக்க வல்லவை,
அது படி வருகிற பாடல்களை
தரம் பிரித்தும் பேதம் பிரித்தும்
பார்க்க வேண்டியது இல்லைதான்/

கனவுகளின் வெளியூடாய்,,,,,,/


கனவில் ஒரு பன்றி வருகிறது.
அசப்பில் பன்றி போலில்லாமல்
வேறு ஏதோ ஒன்று போல
தரையோடு தரையாய் ஊர்ந்து வருகிறது.
வாசலிருந்து படியேறி வந்த அது
தரையூன்றுயிருந்த என் கைமீது
முகத்தைச்சாய்த்து கண்ணீர் விடுகிறது.
இப்பொழுதுதான் தகவல் வந்தது
நண்பனின் செல்போன் மூலமாய்
சென்ற வாரத்தின் இறுதியில்
உனது தந்தை இறந்து போனாராமே
அன்றே வந்து பார்த்திருக்க வேண்டும்உன்னை,
தகவல் தெரியாததல் வரவில்லை,
உனக்கு ஆறுதலும் சொல்லி விட முடியவில்லை.
அதனால் உன்னிடம் மன்னிப்புக்கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
இனிஉனக்குப்போகவும் இடமில்லை.
உறவென சொல்லிக்கொள்ள யாருமில்லை.
ஆகவே நீ இருப்பிடம் தேடி
வேறெங்கும் போய் விட வேண்டாம்
இரு இனிமேல் என்னுடன்,,,,எனச்சொல்லி
கனவில் வந்து கண்ணீர் விட்ட
பெயர் தெரியாத மிருகத்தை
தடவிக்கொடுக்கிறேன் வாஞ்சையுடன்,,,/

Mar 11, 2017

காற்றுடைந்த வெளி,,,,,


அந்த வீட்டிலிருந்த பெண் இறந்து போகிறாள்.அவளது பெயர் ராமாமிர்தம்.


அதென்னகாளியம்மா,மாரியம்மா,சாந்தின்னுபேருவைக்கிறஊர்லபோயிக்கிட்டு ராமாமிர்தம்ன்னு வச்சா,,,,ஹூம் ரொம்பத்தான்,,,,ராமமிதமாமில்ல, ராமாமிர் தம் பெரிய உலகத்துல இல்லாத பேரு,,,,,என உற்றார் உறவினர் அக்கம் பக்கம் இடித்துரைத்தபோதும்கூட அவளது அம்மா அந்தப்பெயரைவைத்து விட்டாள்.

ராம+அமிர்தம்ஒன்று சேர்த்தால் முழுப்பெயர் வருகிறது. என அவள் சோட்டுப் பிள்ளைகள்அந்தப்பெயரை சுருக்கியும் விரித்தும் பிரித்தும் சேர்த்துமாய் எழுதி யும் சொல்லியும் பார்த்துக்கொண்டார்கள்.

ஏல ராமி,ஐ பஸ்ட்,ஏ,,,,,புள்ள அமிர்தம் ஐ, சிகெண்ட்,இந்த புள்ள ராமா,,,,,,,,,,,ஐ தேர்ட்,,,எனவிளையாடிக்கொண்டிருக்கிறவிளையாட்டில்,,,,,,பர்ஸ்ட்,செகெண்ட், தேர்ட்,, எனசொல்லிக் கொண்டார்கள்.அவர்களூக்குள்ளாயும், ராமாமிர்தத்தை சேர்த்துமாய் /

”ஏவுள்ளஅங்கஎன்னத்த அந்த மானிக்கி விளையாட்டு, வெளையாண்டு என்ன த்தக்கண்டுட்டவ,,ஒழுக்கமா வீடு வந்து சேரு, சோறு தண்ணி ஆக்கப்பழகிக்க ,,,நாளைக்கி இந்நோர்த்தன் வீட்ல போயி நிக்கையிலஏந்தலை உருளும்.புள்ள வளத்துருக்க வளமையப்பாருன்னு, அந்நேரம் நாக்கப்புடிங்கிட்டெல்லாம் நிக்க முடியாது என்னால”,,,,என பத்து வயதிலிருந்து தாயால் திருத்தி வளர்க்கப் பட்டராமாமிர்தம் தன்னுடைய பத்தொன்பதாவது வயதில்இறந்து போகிறாள்.

எந்தப்பொண்ணு,,,,?

அதான் நம்ம ராமாயியக்கா மக,,,/

என்னவாம்,,,,?

தெரியல,,,,சொல்றாங்கவாயிகூசியும்,கூசாமயும்,இதுபோலானநேரங்கள்லதான் நரம்பு இல்லாத நாக்கு என்னவேணாலும் பேசும்ங்குறது உறுதியாகிப் போகுது, பேசுறவுங்க நாக்கு அழுகிப்போகும் அந்தப் பேச்சுல தப்பிருந்தா,,,,என சொல் கிற அளவிற்காய் பேச்சு ஓடி விரிந்திருந்தது ராமாமிர்தத்தின் இறப்பு பற்றி/

எந்த வீடு,,,,,,?

அதான் அங்கயிருக்கில்ல,அந்த வீடுதான்,,,,

அந்தவீடுதான்,அந்தவீடுதான்னு,,,,சொன்னா எப்பிடி,,,,,?எந்த வீடு,எங்க இருக்கு, எந்த வீதியில யாரால நடப்பட்டிருக்கு அந்த வீடு,,,,?

”அதுஎதுக்குஒங்களுக்கு,அதான்சூசகமா சொல்லியாச்சுல்ல அந்த வீடுதான்னு, இன்னும் விளாவாரியா கேட்டுட்டுப்போயி அங்க போயி தம்பட்டம் அடிக்கி றதுக்கா,அதுக்குள்ள அங்க போயி இந்த வீடுதான் அது,இந்த வீட்லதான் இந்த மாதிரிஒருகெட்ட சம்பவம் நடந்து போச்சின்னு தம்பட்டம் அடிச்சிட்டுத் திரியி றதுக்கா,,,?”

”இல்லைய்யா தம்பட்டம்அடிக்கிறதுக்காகவாஒன்னையரெண்டு நாளா சுத்திச் சுத்தி வந்து தகவல் கேட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்.எனக்கும் ஒரு வீட்டப்பாத்து வச்சிக்கிட்டா நாளப்பின்ன யாராவது வாடகைக்குக்கேட்டா சொல்லலாம்ல, என்னத்தையோ நானும் ரெண்டு வருமானம் பாத்துக்கிருவேன்ல,,,, என்று சொன்னதரகர்கேட்டவீடு வடக்குத்தெருவிலிருக்கிறது,

ரோடு விட்டு கீழிறங்கிப் போனால் கோடு கிழித்தது போலிருக்கும் தெருவில் மேல்நோக்கிப்போனால் சென்றதிசையில் எதிர் வந்து நிற்கும் வீடு,என அடை யாளத்தைபடமிட்டுக்காட்டிவிட்டுகோவிச்சிக்கிறதய்யா,,,,,ஏற்கனவே நொந்து போன குடும்பம் ஆம்பளப்புள்ள போல இருந்த ஒத்தப்புள்ளயையும் சாவுக்குக் குடுத்துட்ட பெறகு அந்த வீட்டுக்கு வருமானம்ன்னு பெரிசா ஒண்னும் கெடை யாது பாத்துக்க,இருக்கிற தோட்டங்காடுகள்ல வேலை செய்யவும் செத்துப் போன புள்ளையோட அப்பனுக்கு தெம்பு கெடையாது.சீக்காளி பாவம்,என்ன செய்வாரு,அவருக்கு இப்பதைக்கி இருக்குறது அந்த வீடு மூலமா கெடைக்கப் போற வாடகை வருமானம் மட்டும்தான் ,அதான் நானும் யாருகிட்டயும் சாமானியத்துல சொல்றதில்ல,நம்ம வாய்ப்பேச்சு மூலமா எதுவும் கெட்டுப் போயிறக்கூடாதுன்னு/என்கிற பேச்சு ஊர் உலவிக்கொண்டிருந்த நாட்களில் இவனும் இவன் நண்பனும் குடியேறினார்கள் தைரியமாக,/

வீட்டுக்காரரும் வீடு சும்மாக் கிடந்தால் மூதேவி அடைந்து போகும் என இவர்கள் கைவசம் ஒப்படைத்தார், வாடகை என்கிற பெயரில் ஏதோ வாங்கிக் கொண்டு/

அந்தவீட்டில்குடியிருந்தநாட்களில்தான்நம்பியும்,அவனதுஅம்மாவும்,அப்பாவும் பழக்கம்,சின்னப்பையன் பார்க்கவும்தூக்கிக்கொஞ்சவும் பஞ்சுப்பொதி போல இருக்கும்அவன் விட்டுமுறை நாட்களில் தினத்தின் பாதி நாளில் இங்கு தான் இருப்பான்,

எதிர்த்த வீடுதானே,பழக்கமாகித்தானே ஆகவேண்டும் என்கிற கட்டாயத்தில் இல்லாமல்ஆத்மார்த்தமானகுடும்பப்பழக்கமாய்இருந்தது,அவர்களதுபழக்கம்/

கோயம்புத்தூரில் இருந்து பிழைக்க வந்த குடும்பம்.வட்டிக்கு விட்டு பிழை த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்,சுத்துப்பட்டியில் இருக்கிற இல்லாதவர்களின் வீடுக ளில்அவர்களதுபணமும் காசும்தான் பெரும் உதவியாகவும் அவர்களது பிழை ப் பிற்குகைகொடுக்கவுமாய் செய்தது.

அப்படியாய் கைகொடுத்த நாட்களிலிருந்து இறந்து போகிற தினத்தன்று வரை ராமாமிர்தத்தின் நன்றாகவே பழகி வந்தாள் அவர்களோடு எனத்தான் சொன் னார்கள்.

இறந்து போன ராமாமிர்தம் நல்ல வேலைக்காரியாம்,ஒரு ஆண்பிள்ளை செய் கிற வேலையை தனியாளாகசெய்துமுடிப்பாளாம்,இறப்பதற்கு இரண்டு நாட்க ளுக்கு முன்பாகத்தான் தனி ஒரு ஆளாக இருந்து வீடு முழுவதும் வெள்ளை அடித்து முடித்திருக்கிறாள்.கூட ஒரு பக்கத்து வீட்டு சின்னப்பையனை வைத்துக் கொண்டு/அவன் கூட உதவிக்குத்தான் ஏதாவது எடுத்துக்கொடுக்க எடுக்க என,,,,/

வருடத்திற்கு ஒரு தடவை அவள்தான் இந்த வீட்டிற்கு வெள்ளை அடித்தி ருக்கிறாள்.

சிலபேர் அவளது இறப்பை தற்கொலை என்கிறார்கள்,இன்னும்சிலபேரானால் அவளது இறப்பை இயற்கையானதுதான் என்கிறார்கள்,எதை நம்புவது எனத் தெரியவில்லை.

ஆனால் அவள் இறந்து போன மறுவாரம் அவளது தோழி தான் அந்த வீட்டின் முன்பு கூட்டி தண்ணீர் தெளித்து கோலம் போட்டாள்.

அவளதுதோழிகூடஅந்தப் பெண்ணின் மரணம் இயற்கையானதா தற்கொலை தானா என யாரிடமும் சொல்ல மறுத்து விட்டாளாம்.

அந்தப்பெண்ணின் அப்பாவிடம் மட்டும் சொன்னதாகச் சொல்வார்கள். அடப் பாவிமகளே,இப்பிடின்னுஒருவார்த்த சொல்லியிருந்தா அவனுக்கே இவளைக் கட்டி வச்சிருப்பேனே,,,/பாவி மக இப்பியா பண்ணுவா,,, என அழுது விட்டுச் சொன்னாராம்,

நல்லாவாழவேண்டியவயசு,விளைஞ்சி நின்னா,,,பருவத்துக்கு சவால் விட்டுக் குட்டு,,,,அவளுக்கு வெனையே அவளோட கள்ளமில்லாத வெளைச்சல்தான் போலயிருக்கு.ஊருக்குள்ள வயசு ப்பையக அத்தன பேரு சுத்தி வந்தும் கூட அவளுக்குப்பிரியம் அவ மாமன் பொன்னுராசு மேலதான்.

கெடயாகெடப்பா,தவியாதவிப்பாபொண்ணுராசுமாமா,பொண்ணுராசுமாமான்னு,, ,அவன்அப்பிடி ஒண்ணும் இவளதூக்கி வச்சி கொண்டாடுறவனல்லாம் கெடை யாது.இவதான் ஏதோ கெதியத்துப்போயி திரிஞ்சாமாதிரி அவன் பின்னாடியே சுத்திக்கிட்டு திரிஞ்சா,

அவனையும்சும்மாசொல்லக்கூடாது,வேலைன்னுநெலையாஒண்ணும்இல்லைன்னாக் கூட அவனாட்டம் கெடச்ச வேலைய செஞ்சிக்கிட்டு சம்பத்திச்சிக்கிட்டு காட்டாறு போல ஓடிக்கிட்டுத்திரிஞ்சான்.

கூலி வேலைதான்,கெடைக்கிற வேலைய செய்யிறவந்தான்னாலும் கூட அவன் வேலையில இருக்குற நெளிவு சுளிவு இத்த வட்டாரத்துல இருக்குற கூலிக்காரங்கிட்ட யாருகிட்டயும் கெடையாதுன்னு சொல்லலாம்.

அவ்வளவு ஒரு தெளிவு நறுவிசு,பவுசு வேலையில,,,,,,,, உதாரணத்துக்குச் சொல்லப் போனம்ன்னா பழைய கட்டிடம் ஒண்ணு இடிக்கவோ இல்ல பழைய வீட்ட புதுப்பிக்கவோ போற யெடத்துல ஏதாவது இடிக்கனும்ன்னா இவனத் தான் விடுவாங்க,வேற யாருக்கும் இடிக்கத்தெரியாமையோ இல்ல இடிக்க மாட்டாமயோ இல்ல,அவுங்கநாளு முழுக்க செய்யிற வேலைய இவன்ஒரு ரெண்டு,மூணு மணி நேரத்துல செஞ்சி முடிச்சிட்டு வந்துருவான்,

என்ன ஏதுன்னு போயி கேட்டம்ன்னா அவுங்க மாங்கு மாங்குன்னு செய்யிற வேலைய இவன் கொஞ்சம் பொறுத்து நிதானமா செஞ்சாக்கூட எங்கதட்டுனா எப்பிடி போயி எந்தப்பக்கம் விழும் எவ்வளவு விழும்,விழுகுறது முழுசாவா இல்லை அரை கொறயாவான்னு கணிச்சிப்பாத்து செய்யிவான்.ஒடம்பயும் போட்டு பாடாப் படுத்தி புண்ணா ஆக்கிக்கிறமாட்டான்னு சொல்வாங்க,

அவனப்பாக்கையில கூட வேலை செய்யிறவங்களுக்கு போறமை ஏற்பட்டுப் போற அளவுக்கு வேலை செய்யிவான்னா பாத்துக்கவேன்,இது மட்டும் இல்ல, கட்டட வேலை,மம்பட்டி வேலை,மரம் வெட்டப்போக வெறகு வெட்டப் போகன்னு எந்த வேலையையும் விடுறதுல்ல,

அப்பிடி இவன் போற எந்த வேலையும்,வேலைத்தளமும் இவனை சந்தோ ஷம் கொண்டு ஏத்துக்குரும்.இவன் வேலை க்குக் கூப்புடுறவுங்களும் சந்தோ ஷமா வேலைக்குக்கூப்புடுவாங்க,,,,,/

சில பேரு செஞ்சி முடிச்ச வேலையப்பாத்தம்முன்னா வயித்தெரிச்சல்தான் வரும்,ஆனா சில பேரு வேலை செஞ்சிக்கிட்டு இருக்கும் போது பாத்துக் கிட்டேஇருக்கலாம்போலஇருக்கும்.அந்தமாதிரியானரகத்தச்சேந்தவன்நம்மாளு.

அதுக்காகவே அவன் வேலைக்கி டிமாண்ட் இருந்துச்சி.அவனுக்கும் கொராக்கி யும் இருந்துச்சி வேலை சீசன்கள்ல, அவன கையில பிடிக்க முடியாது, அவனும் வாங்குற சம்பளத்துக்கு வஞ்சமில்லாம வேலை செய்யிற ஆளு. ஆமா சும்மா வேலைக்கு வந்துட்டு ஒடம்ப நெளிச்சிக்கிட்டி ஒக்காந்து கதை பேசுறவுங்க மாதிரியெல்லாம் வேலை பாக்க மாட்டான்,அது போல ரெண்டு மூணு பேர அவன் கூட தொணையா சேத்துக்கவும் மாட்டான்.

ஏன்னா கூட வர்றவங்களால அவன் வேலையும் பேரும் கெட்டுப் போகும். இல்லைன்னா அவுங்க தப்பா செஞ்ச வேலைக்கு பழி இவன் மேல விழும், இல்லைன்னா இவன் மேல வம்பு கட்டி விட்டுருவாங்க,அதுக்குப்பயந்தே பாவம் அவனும் சேர்றதுமில்ல,பக்கத்துல யாரையும் சேத்துக்குறதுமில்ல, அவன்அந்தவகையிலவேலைத்தளங்கள்ல செய்யிற ஒரே வேலை அவுங்க ளோட ஒக்காந்து டீ சாப்புடறதுதான்.அதோட விட்டுறுவான்,

வருசமெல்லாம் இது போல அவனுக்கு உள்ளூர்ல வேலை கெடைச்சிக்கிட்டு இருந்தப்பகூடயும் ஊரெல்லாம் கூலிகாரங்க சும்மா இருக்கும் போது கூடயும் இவனுக்கு வேலை பஞ்சமில்லாம இருந்த நேரத்துலயும்,,,,, இவனுக்குள்ள ஒரு ஆதங்கம்,என்னடா இது நித்தம் ஒவ்வொரு யெடமா வேலைக்கி அலை ஞ்சி திரிய வேண்டியதிருக்குது.பேசாம ஏதாவதுஒரு மில்லுல வேலை கேட்டுப் போயிற வேண்டியதுதான்.ஒரு மதிப்பாவும் போகும் .அழுக்குப்படமா ஒரு கட்டம் போட்ட லுங்கி ஏதாவது ஒரு கோடு போட்ட அரைக்கை சட்டை, நல்லவளிச்சிசீவுன தலைமுடி,கைகால் நெறைய நெறைஞ்சி தேய்ச்சிருக்குற எண்ணெய்ன்னு ஒரு சைக்கிளோட பளபளன்னு போயி வரலாம்.சைக்கிள பளபளன்னு தொடச்சி எண்ண போட்டு வச்சிருக்கலாம்.என நினைத்த நாள் முதல் கொண்டாய் அவனுக்குள்ளாய் அவனுக்குள் ரோல் மாடலாய் உறை ந்து கிடந்தது உள்ளூர்க்கார பாண்டி அண்ணந்தான்,

அவர் துலுக்கனத்தூர் பஞ்சு மில்லில் வேலை செய்கிறார்,காலையில் எட்டு மணிக்குவேலைக்குக் கிளம்புகிறவர்இரவு பத்து மணிக்கு மேல்தான் வருவார்,

ரோமக்கட்டைதட்டாத ஷேவிங்கும் கட்டம் போட்ட லுங்கியும் வெள்ளைச் சட்டையுமாகத்தான் இருக்கும் அவரது தோற்றம்,மில்லுக்கு வேலைக்குச் செல்கிற நாட்களில்/

சைக்கிளை எப்பொழுதுமே பளிச்சென துடைத்து சுத்தமாகத்தான் வைத்திரு ப்பார், ஒருவர் தன் வாழ் நாளில் சைக்கிளை எப்படி வைத்திருக்க வேண்டும் என அவரிடம் தான் கற்க வேண்டும் போல தோணும்,

சைக்கிளின் இரண்டு சக்கரங்களிலும் கலர்க் கலரான பாசிமணிகளைகோர்த்து வைத்திருப்பார்,இது தவிர சைக்கிள் சக்கரத்தில் நடுவில் இருக்கும் குஞ்சம் சக்கரத்தை அழகாக்கிக் காட்டும் ,சைக்கிள் சக்கரம் ஒவ்வொரு முறை சுழலும் போதும்சக்கரத்தில் சுற்றியிருக்கும் மணிகள் அழகாகச் சுழலும்,பார்க்கையில் நன்றாக இருக்கும் கருப்பும் சிவப்பும் பச்சையும் ஊதாவுமாய் கோர்க்கப் பட்டிருக்கிற பாசிமணிகள் எல்லாம் ஒன்றுசேர்ந்துஅவரது சைக்கிளை தள்ளிக் கொண்டு போவது போலிருக்கும் பார்ப்பதற்கு/

கேட்டால் சொல்லுவார்,அதுதான் நம்ம மெயின் வாகனம்,அது நல்லாயிருந் தாத்தான் ஆத்துர அவசரத்துக்கு மட்டுமில்ல எப்பவும் நமக்கு ஒதவும், அது எப்பிடியும் இருக்கட்டுமுண்ணு விட்டுட்டம்ன்னு வையி, அவ்வளவுதான் படுத்துக்கிரும் பொழப்புஅப்புறம் நம்ம போகவேண்டியதுதான்அம்போன்னு,,,,,, என்பார் அவர்,

அவரிடம்தான் சொல்லியிருந்தான்.மில்லுல ஏதாவது வேலையிருந்தா சொல் லுண்ணேஎன,சரிசொல்றேன்எனசொல்லுவார்அவரைபார்க்கநேர்கிற கணங்களி ல்/

அது போக அவரை பார்க்கிற போதெல்லாம் அவருக்கு ஒரு டீயும் வடையும் கண்டிப்பாக வாங்கிக் கொடுப்பான்.

இது நாள்வரை அவருக்கு வாங்கிக்கொடுத்திருக்கும் டீ வடைக்கான காசை சேர்த்து வைத்திருந்தால் மில்லு வேலைக்குப்போகாமல் அதில் வரும் சம்பள த்தை இழந்தது போல் இருந்தது.

பரவாயில்லை,எதிர்பார்த்து கிடைக்கப்போகிற ஒன்றிற்காய் கொஞ்சம் இழப் போம்.என்கிற மனோ நிலையில்தான் அவருக்கு டீயும் வடையும் போனது, அவரும் சொல்வார் தவறாமல் இவனிடம் டீ வாங்கிகுடிக்கிற நாட்களிலெல் லாம்/

மாப்புள கவலைய விடுங்க,மில்லு மேனேஜரு நமக்கு ரொம்ப வேண்டப்ப ட்டவர்தான்,கவலைய விடுங்க அவர்ப்பாக்குற போது எப்பிடியாவது சைஸா பேசி ஒங்களுக்கு வேலை வாங்கிக்குடுத்துர்றேன் என்பார்,

அவரும் இப்படியாய் சொல்வதும் இவனும் இப்படி கேட்பதுமாய் நிற்காத ஒரு பொழுதுகளில் துலுக்கனத்தூர் மில் தாண்டி வெளியூருக்கு வேலைக்குப்போன ஒரு நாளில் வேலை முடிந்து திரும்பிவந்து கொண்டிருந்த சாயங்காலத்தில் மில்லுக்குள் நுழைந்து விட்டான் அவரது பெயரைச் சொல்லியும் அவரை பார்க்க வேண்டும் எனச்சொல்லியுமாய்/

செக்யூரிட்டி போய் தகவல் சொன்ன கால்மணிப் பொழுதில் வந்துவிட்டார் அவரும்.வந்தவர் நேராக மில் கேண்டினுக்கு கூட்டிக்கொண்டு போய் டீயும் வடையுமாய் வாங்கிக்கொடுத்து விட்டு நேராக மில் மேனேஜரிடம் கூட்டிக் கொண்டு போனார்,அவரது பேச்சும் பணிவும் மேனேஜருக்கு அவர் மேல் இருந்த நம்பிக்கையுமே அவனுக்கு அந்த வேலைதர வைத்தது எனலாம்,

வேலைகிடைத்தஒருமாதத்திலேயேஆளேமாறிப்போனான்.அவனதுகனவான கட்டம் போட்ட லுங்கியும்,கோடு போட்ட சட்டையும் சைக்கிளும் கைவரப் பெற்றது.அவனுக்கு/

உள்ளூரில் வேலைக்குப் போய்க் கொண்டிருந்த நாட்களில் இடுப்புப்பட்டியில் அழுக்கு ஏறிய காக்கி டவுசர் இரண்டும்,ஊதாகலர் டவுசர் இரண்டும் கழுத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த துண்டும் காணாமல் போய் லுங்கியும் கோடு போட்ட சட்டையூமே நிரந்தரம் ஆகிப் போனது.

சைக்கிளின் இரண்டு சக்கரங்களிலும் அவரைப் போலவே பாசிமணிகளை கோர்த்து விட்டிருந்தான்.தினமுமாய் சைக்கிளைத்துடைத்தான்,எண்ணெய் போட்டான்,டேய் போதும்டாஎனஅடுத்தவர்கள் பார்த்து சொல்கிறஅளவிற்கு,,,/

அத்துடன் நின்று விட்டிருந்தால் பரவாயில்லை,அவரது பழக்கத்தை இவன் காப்பியடிக்கவில்லை எனச்சொல்லத்தோணும்.

அவர் வாரம் ஒரு முறை வீட்டி ற்குபுரோட்டாபார்சல்வாங்கி வருவார், பிள் ளைகளுக்கும் இவருக்குமாக சேர்த்து, மில் மேனேஜர் அப்படியாய் அவர் புரோட்டா பார்சல் வாங்கப்போகிற நாட்களில் தனக்கு ஒரு பாட்டில் வாங்கி வருமாறு பணிப்பார் அவரிடம்,அது அவருக்கு ஆரம்பத்தில் சங்கடமாக இருந்தாலும் போகப்போக பழக்கமாகிப் போனது.

அப்படியே அந்த பாட்டிலில் கொஞ்சம் அவருக்கும் கை மாறியது சிறிது நாட்க ளில்,அப்படியாய் கை மாறிய நாட்களில் இவனும் அவரிடமிருந்து கொஞ்சம் வாங்கப்பழகிக் கொண்டான்.

அதுதான் அவனுக்கு வினையாகவும் கூட ஆகிப்போனது,முன்பெல்லாம் விரு ந்துக்கும் மருந்துக்குமாய் இருந்த பழக்கம் வாரம் ஒரு முறை என ஆகி பின் தினசரி என ஆகிப்போனது,

தினசரியாய் ஆகிப்போன நாட்களில் மில்லுக்கு வேலைக்குப்போய் திரும்பிய சாயங்காலங்களில் அல்லது இரவில் குடிக்க ஆரம்பித்தவன் காலை மாலை என எந்நேரமுமாய் ஆகிப்போனான்,பாட்டிலுமாய் கையுமாய்/

வீட்டில்,,,,பின் பழகியவர்கள் உடன் வேலை செய்தவர்கள் யார் சொல்லியும் கேட்கவில்லை,கேட்பது போல் அப்போதைக்கு தலையாட்டினாலும் அவன் மனம் முழுவதும் பாட்டிலும் அதனுள் இருந்த திரவமுமே இவனை ஆட்க் கொண்டிருந்தது.

காலையில் எழுந்திருக்கும் போதே அதன் முகத்தில் முழித்துப்பழகியவனுக்கு வேறு எதுவும் தட்டுப்படவில்லை,பெரிது பட்டும் தெரியவில்லை.வீடு வீட்டில் இருக்கிற கஷ்டம்,அப்பா, அண்ணன் தம்பி,தங்கை பற்றிய கவலைகள் மற்றும் நினைப்பு,,,,,,,எதுவும் தங்கியிருக்கவில்லை.

தான் விரும்பிய மாமன் இப்படி ஆகிப்போனான் என ராமாமிர்த்தமும் அரசல் புரசலாக கேள்விப்பட்டாள்,சரி இது என்ன ஊரு உலகத்துல இல்லாத பழக்க மா, இருந்துட்டுப் போகுது”,சரியாயிரும் காலப்போக்குல என்கிற அவள் மனம் வேரிட்டுக்கொண்டிருந்தநாட்களில்அவன்குடித்துவிட்டுநிதானம்மீறிரோட்டில் விழுந்து கிடந்ததைப் பார்த்தாள்.அப்படி அவனைப்பார்த்த நாளிலிருந் து ஒரு மாதம் கழித்து இறந்து போனாள்,

அந்த ஒரு மாதமும் வீட்டிற்கும்,அப்பாவிற்கும் தெரியாமல் அவனை வைத் தியம் பார்க்கக்கூட்டிகொண்டு போயிருக்கிறாள்.ஊருக்குள் வருகிற பஸ்ஸில் தனித்தனியாக ஏறிக்கொள்வார்கள்,பின் டவுனில் போய் சேர்ந்து மது அடிமை மீட்பு மையத்திற்கு கூட்டிக்கொண்டு போவாள்.

சரியாகஒரு மாதம் இருக்கும்.வைத்தியம் முடியப்போகிற தினத்தின்றின் முடி வில் பஸ்ஸேறப்போகும் போது நீபோ நான் வர்றேன் பின்னாடி எனச் சென் றவன் மூக்குமுட்டக் குடித்து விட்டு வந்திருக்கிறான்.பின் நாட்களில் அதுவே வழக்கமாகியும் போனது,இப்போது அவனுக்கு மில் வேலையும் இல்லை, சம்பாத்தியமும் இல்லை.குடியை விடவும் இல்லை.

தான் விரும்பியவன் இப்படி ஆகிப்போனானே என மிகவும் மனம் நொந்து போனவள் என்ன செய்வது எனத்தெரியாமல் தன் உயிரை மாய்த்துக் கொண் டாள். யாருக்கும் சிரமம் வைக்காமல்,,,,/

சாவதற்கு முன்பாய் அவளது தோழியிடம் மட்டும் சொல்லியிருக்கிறாள். நான் இது நா வரைக்கும் எங்க வீட்டார் கிட்ட அது வேணும் இது வேணு ம்ன்னு எதுவும் விரும்பிக் கேட்டதில்ல,இப்ப மொதன் மொதலா நான் விரும்பி ஏத்துக்கிறாலாம்ன்னு நினைச்ச மனுசனும் இப்பிடி ஆயிட்டாரு,இனி நான் வேற ஒருத்தனுக்கு கழுத்த நீட்டவும் முடியாது,மனசார அவருகூட வாழ்ந் துட்டேன்,நல்லவரோகெட்டவரோ,,,,,நெனைச்சித்தொலைச்சிட்டேன்,அதுக்கான தண்டனைய நான் ஏத்துக் கிறதுதான் சரியா இருக்கும்,,,,என தோழியிடம் சொல்லி விட்டு இறந்து போன நாளில் யாரும் எதிர்பார்க்கவில் லை மனம் கொண்டவன் கெட்டுத்தூர்ந்து போனதை நினைத்து கிணற்றில் குதித்து தற்கொலை செய்து கொள்வாள் என/

Mar 6, 2017

சோப்பிடலின் உருதாங்கி,,,,,


மதயானை கடையில்தான் சோப்பு வாங்கினான்,

மகன் யானை என்பதே மறுவி மதயானை ஆகிபோனது என்று சொல்வார்கள் கடைக்காரைப்பற்றி அந்த ஊர்க்காரர்களிடம் கேட்கிற போது,அவர் பிறந்த போது பிரசவம் பார்த்த தாதி உன் மகன் யானை ஓங்குதாங்காக வருவான், மகன் இனி யானை போல எனதாதி சொன்ன சொல் மறுவி,,,,மறுவி இன்று மதயானையாய் நிற்கிறது,

உள்ளபடிக்குமாய் இது மதயானையின் அண்ணன் கடை.பலசரக்கு தவிர மற்ற தெல்லாம் இங்கு கிடைத்தது,

என்ன சோப்பு வேணும்,,,,கடைக்காரர்.

குளியல் சோப்பு,,,,,,இவன்,

குளியல் சோப்புல எது,,,,,,,?கடைக்காரர்/

சொல்லத்தெரியவில்லை இவனுக்கு.

இதற்கு முன்பாய் சோப்புப்போட்டுக்குளித்ததில்லை இவன்,அந்தப்பழக்கம் இல்லை இது நாள் வரை,/

இடுப்பில் அழுக்கேறிப்போன சிவப்புக்கலர் ட்ரவுசர் இரண்டும்,காக்கிக்கலர் டரவுசர் ஒன்றும் நூல்த்துண்டுகள் இரண்டு தவிர்த்து வேறொன்றும்பெரிதாக இவனிடம் இருந்ததில்லை விவசாய கூலியாய் இருந்த காயாத பொழுதுக ளில்/

பெரும்பாலான சமயங்களில் தலையில் இருக்கும்,துண்டும் இடுப்பில் இருக் கிற டரவுசரும் இவன் பணி செய்கிற நேரத்து பணிசீருடை மட்டும் அல்ல. பொதுவாகவே அவனது அன்றாட உடைகள் என இவனை அடையாளம் கொ ள்ள வைக்கும்/

மண்வெட்டி வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறநேரங்களில்இவன்தலையை சுற்றி கட்டி இருக்கிற தலைப் பாகையில் வலது பக்கம் மண்வெட்டியை சுரண்டு வதற்கு ஏற்றார்ப்போல ஒரு கல்வைத்திருப்பான்.

அதை தேர்வு பண்ணியெல்லாம் தெடிச்சென்று எடுப்பதில்லை,போகிற போக் கில் சதுரமாய் சப்பட்டை உர் கொண்டு இருக்கிற கல் ஏதாவது தென்பட்டால் எடுத்து தலையை சுற்றியிருக்கிற துண்டில் சொருகிக் கொள்வான்.

ஈரம் சுமந்த அல்லது அது அல்லாத மண்,, மண் வெட்டி முழுவதுமாய் நிறைந்து ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிற நேரங்களில் சுரண்டுவதற்கு ஏற்றார் போல வைத்திருக்கிற சப்பட்டைக் கல் இவன் எப்பொழுதுமே இவன் தலை துண்டு பொதிந்ததாக/

அப்படியாய் உடல் முழுவதுமாய் நிரம்பிய உழைப்பும் அலுப்பு வியர்வையு மாய் இருக்கிற தினசரிகளில் இவன் அறிந்ததெல்லாம் சோப்புப் போடாமல் குளித்த கண்மாய்த் தண்ணீர், கிணற்றுத் தண்ணீர் தவிர வேறொன்றுமில்லை பராபரமே என்பது தான் இந்நேரத்து நிஜமாகிப்போகிறது.

ரோட்டிற்கு வலது பக்கமாய் குளித்தால் மாடச்சாமி அய்யா கிணறு, ரோட்டி ற்கு இடதுபுறமாய்குளித்தால் கண்மாய்த்தண்ணீர், அவ்வளவுதான் வித்தியா சம்.

கண்மயங்காத சாயங்கால வேளைகளுக்கு முன் போனால் மாடசாமி அய்யா கிணற்று தண்ணீர்,கண் மயங்கிய பின் இருட்டிய வேளையில் சென்றால் இருட்டுக்குள்பதுங்கியிருக்கும் பூச்சி பொட்டுகளுக்கு கைதட்டியவாறு சைகை செய்து ஓரம் காட்டி ஒதுங்கியிருக்குமாறு சப்தம் காட்டி சொல்லி விட்டு கண்மாயில் இறங்கி குளித்துவிட்டுவருவான்,

இது கூட அவனாக அறிந்து வைத்தவிஷயமில்லை.இவன் போலவே இந்த கண்டிஷன் சுமந்து குளிக்க வருகிற கிருஷ்ணன்ணன்ந்தான் சொன்னார்,

”எப்பவுமேகண்மாயிலகுளிக்கவந்தாஅப்பிடியேகரையெறங்கிறாத,இருட்டுல,
மனுச நடமாட்டம் ஓஞ்சு போன நேரத்துல ஏதாவது பூச்சி பொட்டு நடமாட்டம் தலைதூக்கியிருக்கும்.அதுக்குயெடஞ்சலாநாமவந்துட்டம்ன்னுஅதும்நெனைச்சிறக்கூடாது,நம்மளுக்குயெடைஞ்சலாஅதுஇருக்குன்னு நம்மளும் நெனைச்சிறக்கூடாது,

அது இல்லாத யெடம்ன்னு ஒண்ணு இருக்காசொல்லு, நாமளும் அது இல்லாத யெடமாப்பாத்து நடமாடவும் முடியாது,

அதுக்காகத்தான் இப்பிடி ஒரு தட்டு நம்ம கையும் வலிக்காம, நம்மளுக்கு குறுக்கவர்றதுக்கும்பாதிப்பில்லாமபோயிக்கிறவேண்டியதுதா”எனசொல்வார்/,

அப்படியாய்வந்துகுளித்துச்செல்கிறநாட்களின்நினைவுகள்மனம் தாங்கி நின்ற பொழுதுகளில்சமயாசமயங்களில் கண் வெளிச்சமாய் இருக்கிற நேரங்களில் மாடசாமிஅய்யாகிணறுதான்குளிக்கவாய்க்கும்,அதுஎன்னவெனத்தெரியவில்லை, இவன்அதுபோலாய்குளிக்கப்போகிற தினங்களில் கிருஷ்ணன்ணனும் வந்து விடுகிறார்,

அவரும்இவனைப்போலத்தான்.உடல்முழுவதுமாய்உழைப்பைஅப்பிக்கொண் டு திரிபவர்,

நாட்களின்இருபத்திநான்குமணிப்பொழுதுகளில்தூங்குகிறநேரம்போகஉழைப் பை கைகோர்த்துக் கொண்டு இருக்கிற மனிதராய்,

இருவருமாய்அப்படிகுளிக்கிறஇடங்களில்சந்தித்துக்கொள்கிறநாட்களில்பேசிக் கொள்வதுண்டு.இன்னைக்குஎந்தக்காடு,யாருதோட்டம்,உழவா,,,,,,,,,,,,களையெடு
ப்பா,மரம்வெட்டாஇல்லைகெணறுதூறுவாறலா,,,,,,எனஅடுக்கிக்கேட்கிறகேள்வி க்குஅவர்முழுத்தகுதிபெற்றவராய்இருப்பார். அவர் செய்யாத வேலை இல்லை எனலாம்.

விவசாய வேலைகளில் அவருக்குத்தெரியாத வேலைகளும் கிட்டத் தட்ட இல்லை எனலாம்,;

பால் பட்டு கரடு தட்டிப்போன ஒரு நிலத்தை அவரதுகையில் கொடுத்தால் அதை விவசாய நிலமாக மாற்றிக்காட்டுகிற வல்லமை அவரிடம் எப்பொழுது ம் இருந்ததுண்டுதான்,அதுமட்டுமில்லை,பேசாத மண்ணை பேச வைக்கவும் விளையாதமண்னைவிளைய வைக்கவுமான சக்தியை தன்னகத்தே கொண்ட மனிதராக இருக்கிறார் என அவருக்கு ஒரு தனிப்பெயர் உண்டு,அது மட்டுமில் லைஅவருக்கிணையாய்இந்தஊரில்வேலைசெய்யஆட்கள் இல்லை எனச் சொல்லலாம்.

ஊருக்குள் உதைப்பு உழவு மும்பரமாய்நடந்து கொண்டிருந்த நேரம்.வடக்குக் காட்டில் அன்று அவர் உழுகப்போயிருந்தார்.காலையில் ஏழு மணிக்கு ஏர் கட்டிய அவர் மதியம் மூன்று மணிக்குள்ளாய் கட்டாந்தரையாய் க்கிடந்த நிலத்தை உழுது பண்படுத்தி நிலத்தின் மண்ணை மலரச்செய்து விதைத்து விட்டு வந்து விட்டார்,

இதில்விதைத்துமுடித்த நிலத்தை இன்னும் உழுது முடிக்க இன்னும் சால்கள் தான் பாக்கியிருக்கிறது,காலையிலிருந்து வேலை செய்து அழுத்துக்கலைத்த மாடு படுத்து விடுகிறது.

படுத்துவிட்டமாட்டைவம்புபண்ணியெல்லாம் எழுப்பத்துணியவில்லை அவர், காட்டின் ஓரமாய் ஒடிய ஒடைக்கு மாட்டை ஓட்டிபோய் நீர்க்காட்டி விட்டு மர நிழலில் கட்டிப்போட்டு விட்டு ஒடையோரமாய் வளர்ந்து நின்ற புற்களை மேய மாட்டிற்கு முன் அனுமதி கொடுத்து விட்டு வருகிறார்,

என்ன செய்யலாம் இப்போது,,,,,,?இப்படியே பாதியில் விட்டு விட்டுப்போக முடியாது,பாதி கூட இல்லை நிலத்தில் முக்கால் வாசிமுடிந்து போனது விதை ப்பு,இதை இப்படியே விட்டு விட்டும் போக முடியாது,நிலத்தின் மேனி யில் மிதக்கிற விதைத்த விதைகளை காற்றுக்குடித்துவிடும்,தவிர காக்கை குருவி கள் கொத்திக்கொண்டு போய் விடும்,பின் நிலத்துக்காரருக்கு அவர் பதில் சொல்லி முடியாது,

இது போலான அனுபவம் இது நாள்வரை ஏற்பட்டதில்லை,இது போலாய் எப் பொழுதாவது ஏற்படுகிற சமயங்களில் பக்கத்துக்காட்டில் அல்லது அவருட னாய்ஜோடியாகவந்த எரில் இருந்து ஒற்றை மாட்டை கழட்டி இதில் கட்டி உழுது விடுவார்,அது இடத்து மாடகாக இருந்த போதும் சரி,வலத்து மாடாக இருந்த போதும் சரி.சரிக்கட்டி உழுது முடித்து விட்டுக்கிளம்பி விடுவார்,

ஆனால் அன்று அப்படி ஏதும் செய்ய முடியவில்லை,கூட வருகிறேன் எனச் சொன்ன ஜோடி கலப்பையை இன்னொரு காட்டிற்கு அனுப்பி விட்டு இவர் ஒற்றையாகவேவந்திருந்தார்,சரிரொம்பநேரமெல்லாம்யோசித்துக்கொண்டிரு
க்கக் கூடாது அல்லது அப்படியாய் யோசிப்பதில் ஏதும் பிரயோஜனம் இல்லை.

விதைப் பெட்டியோடு நின்று கொண்டிருந்த காட்டுக்காரரைக்கூப்பிட்டு ஏரை பிடியுங்கள் கொஞ்சநேரம்,மாடு இல்லாத வெற்றிடத்தை நான்நிரப்பிஇழுத்துச் செல்கிறேன் ஏரை,ஒரு பக்கம் மாடு.ஒருபக்கம் நான்,வலத்துக்காளை காளை யாகவேஇருக்க இடத்துக்காளையின் இடத்தில் மனிதனான நான் நின்று ஏர் இழுக்கிறேன் எனச்சொன்னவரை காட்டுக்காரர் வேண்டாம் எனத் தடுத்தும் கேட்கவில்லை.

“விடுங்கய்யா,இது வரைக்கும் நான் செய்யாத ஒரே வேலை இதுதான், இதுக் கும் ஏங் ஒடம்பு ஏத்ததுதானான்னு தெரிஞ்சிக்கிறதுக்காவது உழுகணுமா இல்லையா” எனச்சொல்லி விட்டு,,, காட்டுக்காரர் வருத்தப்பட்டுக் கொண்டே ஏர்பிடிக்க கிருஷ்ணன்ணனும் விதைப்பை முடித்துக்கொடுத்துவிட்டு காட்டுக் காரரைப் பார்த்து சிரித்த சிரிப்பிற்கு காட்டுக்காரர் ரொம்பவும் சிரமப்பட்டுப் போனார்.

“ஏம்பா நீயி வாட்டுக்கு வந்து ஏன் காட்டுல இப்பிடி செஞ்சிட்டுப்போற ,ஊர்க் காரங்க நான் என்னமோ ஒன்னைய கொடுமைப்படுத்தி வேலை வாங்குன மாதிரியில்லபேசுவாங்க.இந்தப்பாவத்தைநான்எங்ககொண்டுபோயி தொலைக்கிறது”“?என ஏகத்துக்கு வருத்தபட்டிருக்கிறார் காட்டுக்காரர்.

”அட அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லண்ணே,விடுங்க இப்ப என்ன நடக்காததா நடந்து போச்சி,இதெல்லாம் ஒரு அனுபவந்தான வாழ்க்கையில,,,/ என அவரி டம் சொல்லிவிட்டு வந்த நாளன்று போலவே அன்றும் வந்திருந்தார்,

இவனும் அது போலவே உழைப்பின் கழைப்பை உடல் முழுவதுமாய் அப்பிக் கொண்டு போயிருந்த சமயத்தில் வந்த அவருடன் பேசிக் கொண்டே கிணற் றில்இறங்கப்போன சமயம் ஆள் அரவம் ஏதோ கேட்டது போல் இருந்தது.

எப்போதுமே சப்தம் போட்டு பேசும் இவன் அன்று சபதமில்லாமல் பேசினான், கிருஷ்ணன்ணன்போலவே,அவர்அதிகம் சப்தம் போட்டு பேச மாட்டார்,

ஆனால் காரியம் அல்லது வேலை என்று இறங்கிவிட்டால் ஒரு புலிப் பாய்ச் சல்அவரதுஉடம்பில் கூடுகட்டிக்கொண்டு விடும். கட்டிய கூட்டை கலைய விடாமல் இழுத்துப்பாதுகாத்துக்கொண்டு திரிபவர் வேலை முடிகிற வரை/

அந்த விரைவும்,அந்த கூடு கட்டலும்,வேலை சுத்தமுமே அவரை இது நாள் வரை அடையாளப்படுத்திக்கொண்டு வந்திருக்கிறது ஊருக்குள்ளாக/

அம்மாதிரியான அடையாளப்படுத்துதலை அவர் ஒரு போதும் பெருமை யாகநினைத்ததில்லை,அதேநேரம் சிறுமை காட்டியும் புறந்தள்ளியதில்லை.

கேட்டால் சொல்வார்,”தம்பி இதெல்லாம் நம்ம அடிப்படை கொணம் இதைப் போயி பெருமையின்னி நெனைச்சி பீத்திக்கிட்டு திரிஞ்சம்ண்ணு வையி, சரிப்பட்டு வராது,என்ன சொல்றீங்க” என்பார்,

இது போலான பேச்சுக்கள் போலவே அன்றும் ஏதோ ஒன்றை பேசிக் கொண்டே கிணற்றில் இறங்க காலடி எடுத்து வைத்த நேரம் பெருமாள் ஆச்சி மகள் கிணற்றினுள் குளித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

வயதுப்பெண் வாளிப்பான உடம்புக்காரி,ஊர்க்கார இளவட்டங்களுக்கு அவள் மேல் ஒரு கண்,

கண் எப்பொழுதும் உடலின் மீது மட்டுமே இருக்க அவளது பருவத்து ஆசை கள் காற்றில் பறக்கும் துணி போல ஆடிக்கொண்டே இருந்தது,

அவள் எப்பொழுதுமே இவனை மாமா என்றுதான் அழைப்பாள்,அவள் ஒன்றும் சொந்தக்காரி இல்லை இவனுக்கு,இன்றளவும் கிராமங்களில் முடியிடிட்டு வைத்திருக்கும்பழக்க வழக்கங்களில்ஒன்றாக வேற்று சாதிகளுக்குள் முறை யிட்டு அழைத்துக்கொள்ளும் வரப்பிரசாதத்தை இவனது கிராமமும் வைத் திருந்தது.’

அந்த வைத்திருத்தலின் அடையாளத்தில் கருவாகி உருவான அவள் இவனை மாமா முறை வைத்து அழைத்தாள்.

”பெருமாள்ஆச்சியாஇல்லாதவீடுபாவம்,,,”எனச்சொல்லி அவளை அந்த கிராம த்தினர்அடையாளப்படுத்திவைத்திருந்தநாட்களில்அவளதுவேலைஊருக்குள் உள்ள சம்சாரி வீடுகளில் போய் வரகு அரிசி திரிப்பதுதான்,

காடுகளில் மனித உழைப்பின் அடையாளம் மண்ணின் மணத்தோடு விளை ந்து வீட்டிற்கு வந்த வரகு அரிசி பெருமாள் ஆச்சியின் உரலில் திரிபடும் போது அந்த வீட்டிற்குள் ஒருவித புது மணம் பரப்பும்,இவளது பேச்சையும் சேர்த்து/

அந்த அடையாளப்படுத்துதல்கள் பெருமாள் ஆச்சிக்கு மட்டுமே சொந்த மாய் இருந்ததில்லை எப்பொழுதும்,அவளோடு கூடச்சேர்ந்து வரகு அரிசி திரிக்க வருகிற நான்கு பேருக்கும் சேரும்.

அவளதுவேலைகளிலும்கஷ்டங்களிலும் கனவுகளிலுமாய் பங்கு கொள்கிற உரிமையும் அந்த நாலு பேருக்கும் உண்டு,

ஏனெனில்அந்தநான்கு பேரும் கிட்டத்தட்ட பெருமாள்ஆச்சியைப் போலவே,,,/

அதனால்தான் பெருமாள் ஆச்சி வரகு திரிக்கும் வேலையை கையில் எடுத்த போது அவர்களைச்சேர்த்துக் கொண்டாள்.

அப்படியாய்பெருமாள்ஆச்சிஅவர்களைசேர்த்துக்கொண்டநாளிலிருந்து இன்று வரை பெருமாள் ஆச்சியின் எதிர் வீட்டிலிருக்கிற இவன் சொல் வதை தட்ட மாட்டாள் பெருமாள் ஆச்சியின் மகள் மாமா என்கிற மரியாதை மாறாமல்/

அப்படிப்பட்டவள் இன்று எவ்வளவு சொல்லியும் கிணற்றிலிருந்து ஏறி வர மறுத்து விட்டாள்,

ஆண்கள் குளிக்க வருகிற நேரமிது.ஏறி வா சீக்கிரம் வீட்டில் போய் மீதம் குளியலை வைத்துக் கொள்.என்ற போதும் கேட்கமாட்டேன் என பிடிவாதமாய் கிணற்றுக்குள்ளேயே குளித்துக்கொண்டு இருந்தாள்.

வேறுவழியில்லாமல்அவள் குளித்துமுடித்துகிணற்றைவிட்டுமேலேறி வரும் வரை ஓரமாய் இருந்து விட்டு இருட்டிப்போக கண்மாயில் போய் குளித்து விட்டு வந்தார்கள்,
அன்று குளித்த சோப் இல்லா குளியலின்நினைவுகள் இன்று வரை இவனை பின் தொடர்வதாய் இருக்கிறதாகவே/

அதனால் இப்பொழுது எந்த சோப் வேண்டும் எனக்கேட்கும் கடைக்காரரி டம் எதுவும் சொல்லத்தெரியவில்லை.

”என்ன சோப் வேணும் சார் சொல்லுங்க”,,,கடைக்காரர்,

”கடைக்குள்ள இருக்குற சோப்புக வெலையெல்லாம் சொல்லுங்க,எனக்கு எது பிடிச்சிருக்கோ இல்ல எது நல்லாயிருக்குன்னு தோணுதோ அத எடுத்துக்கிறே ன்” ,இவன்.

”எல்லாத்தையும்கையக்காண்பிச்சிசொல்றீங்கசரிதான்.குளிக்கிறசோப்புன் னா அஞ்சி வகை இருக்கு அதுல எது வேணும் சொல்லுங்க”

பச்சைக்கலரில்மஞ்சள் எழுத்துக்கள் பொரித்திருந்த கவர் சுற்றியிருந்த சோப்,,, சிவப்புக்கலர் கவர் போட்டு அதன் மேல் வெள்ளை எழுத்துக்கள் பொரித்திருந்த சோப்,,,ரோஸ் கலர் கவர் போட்டு அதன் மீது அதை ஒட்டிய கலரில் எழுத்துக் கள் இருந்த சோப்,,,,,எனவும் இன்னும் இன்னுமான நிறங்களில் அவர் எடுத்துக் காண்பித்த சோப்புகளில் பச்சைக்கலரில் மஞ்சள் எழுத்துக்கள் பொரித்திருந்த கவர் போர்த்தியிருந்த சோப் இவனுக்கு மிகவும் பிடித்துப் போனதாக/

அதையேதான் வாங்கினான்.

இந்த சோப் என்ன வெலை,,,,?

ஐந்து ரூபாய் ஐம்பது பைசா கடைக்காரர்.

பையிலிருந்துபிதுக்கி எடுத்த காசில் ஒரு ஐந்து ரூபாய் நோட்டையும் ஒரு ஐம்பதுபைசாவையும்கொடுத்துவிட்டுகாசைஎடுத்தபையிலேயே சோப்பை ப் போட்டுக் கொண்டான்.

Mar 1, 2017

நூழிலை,,,,,,

இங்கு திலகாவிற்கும் திலகன் என்கிற திலகராஜிற்குமான நூழிலைநெசவைப் பற்றி சொல்லியாகவேண்டும்.

“என்ன சொல்ல பெரிசா சொல்லு,திலகாவும் இந்த ஊருக்கு பொழக்க வந்தவ, திலகராஜும் இங்க பொழப்பு தேடி இந்த ஊருக்கு அண்டி வந்தவந்தான…./ இதுலதிலகராஜீங்குறதம்பியவிட திலகா குடும்பம்தான் பொழப்பு தேடி அண்டி வந்தவுங்க பாத்துக்க,”,என்பார்கள்.

திலகாவோட தாத்தாவுக்கு விருதுநகர் பக்கத்துல பத்தாவது கிலோ மீட்டர்ல இருக்குற கஞ்சம் பட்டிதான் ஊராம்.அங்க மண்ண உசிரா நேசிச்சி விவசாயம் பண்ணுறகுடும்பமாம்இவங்களோடகுடும்பம்,என்னதான்தனக்குன்னுஇல்லை யின்னாக்கூட தண்ணின்னு கேட்டு வந்தவுங்களுக்கு எண்ணெய எடுத்துக் குடுக்குற குடும்பம் அவங்களோடது.ஏதோ மானத்துக்கு அஞ்சி பொழக்கிற குடும்பம்,சொல்லு ஒண்ணு செயல் ஒண்ணுண்ணு இல்லாத குடும்பம்.அவுங்க சொல்லுதா அவுங்க செயலுக்கு பலம்,அவுங்க செயலுதான் அவுங்க சொல்லு க்கு பலம்.ஆனா அவுங்க தாத்தா இதையெல்லாம் தாண்டு னவரு.சொல்லுற சொல்லுக்கும் செய்யிற செயலுக்கும் என்ன பெரிசா வித்தியாசம் வேண்டிக் கெடக்குன்னுரெண்டையும்ஒண்ணாச்சேத்துப் பாத்தவரு, பாத்தது மட்டுமில்ல , அப்பிடியே இருந்தும் காட்டுனவரு.அது தான் அவருக் கும் பேரும் சேத்துச்சி, அதுதான் அவருக்கு பேரும் போக வச்சிச்சி. பொடிக் கடை தாத்தான்னா அந்த ஊர்ல பொறந்த கொழந்தையில இருந்து பள்ளிக் கொட புள்ளைங்கவரைக்கும் அவரப்புடிக்காதவுங்க யாரும் இருக்க முடியாது, ஏன்னா மந்தையில இருக்குற கடையில அவருதான் பள்ளிக்கூட புள்ளைக ளுக்கு தின்பண்டம் விக்கிறவரு,

”அந்த ஊர்ல அவரு கடைக்குப்பேரு ஒத்தைக்கடை..ஊரு மந்தையில அவரு கடை வச்சிருந்த நேரம் வேற யாரும் கடை வைக்கல.அதுனாலதான் அந்தக் கடைக்கு பேரு ஒத்தக்கடையின்னு பேரு வந்துச்சி/

அதுக்கு அப்பிடி பேரு வந்தது தப்பில்ல,அவரு அந்தக்கடைய நடத்துனதும் தப்பில்ல,கடை வருமானம் அவருஒத்தைஆளு சாப்பாட்டுக்கு,கடைக்குசரக்கு வாங்கிப்போட வர, கடைக்காக பேங்குல வாங்குன கடனுக்கு தவணை கட்டன்னு சரியாப்போகும்,அது போக எஞ்சியிருக்குறத குடும்பத்துக்கு குடுத் துருவாரு,பாட்டி கெடையாது பாவம்,தாத்தா மகன் வீட்ல அதான் திலகா வோட அப்பன் வீட்ல இருந்து காலம் தள்ளிருக்காரு,பாட்டி போனதுலயிருந்து என்னதான் மகன் பேரன் பேத்தின்னு கூட மாட ஒறவுகசுத்திஇருந்த போதும் கூட தனியா இருக்குறது போல ஒணந்தாரு,அப்பிடியான மனத்தாக்கம் அவரு கிட்ட வந்ததுலயிருந்து மனுசன் அப்பிடியே உக்கிப்போனாரு உக்கி,,,/,

”என்ன மனுசன் அப்பப்ப கொஞ்சம் தண்ணி சாப்புடுவாரு,பழகுன பழக்கம் விட முடியல,பாவம்,என்னைக்காவது ஒரு நா மாசம் வாரம்ன்னு கெடையா து,எப்ப நோங்குதோ அப்ப போவாரு கடையப் பூட்டீட்டு,,,,,,ராத்திரி எட்டு மணிக்கு மேல அவரு கடை பூட்டிக்கெடந்துச்சின்னா அன்னைக்கி அவரு பக்கதூர்ல தண்ணி சாப்புடப்போயிருக்காருன்னு அர்த்தம்,அங்கதான் கடை இருக்குது, பேரக்கொழந்தையோடசைக்கிள்இருக்குது,எடுத்துக்கிட்டுக்கூடபோகமாட்டாரு, ஒரேநடைதான்,அவருதண்ணிசாப்புட்டுருக்காராஇல்லை,சாப்புடலையான்னு வெளியில யாருக்கும் தெரியாது,கண்டு பிடிக்கவும் முடியாது, எவ்வளவு ஏத்துனாலும் அவ்வளவு ஸ்டெடி,கம்பா நிப்பாரு மனுசன்னு.அவரு வயசு ஆள்களெல்லாம் கேலி பண்ணுவாங்க அவர,

“இங்க பாரு அவன தண்ணியடிச்சிட்டு முட்டி மடங்காம நடந்து வர்றான் பாருன்னு கேலி பேசுவாங்க/.நம்ம வயசுல இருக்குற அவன் அனுபவிக்கிற ஒரே சொகம் அதுதானப்ப அது ஒங்களுக்கு பொறுக்கலையான்னு அந்த கேலிப்பேச்ச யெடை மறிச்சி செல பேரு எதிர் வாதம் செய்யவும் செய்வாங்க, ஆனா குடிச்சிட்டா வீட்டுக்கு போக மாட்டாரு மனுசன், ஒயின் ஷாப்புக்கு பக்கத்திலேயே வாங்கி வந்திருந்த புரோட்டா பார்சல சாப்பிட்டுட்டு பெட்டிக் கடைய தெறந்து அங்கேயே தூங்கிப் போவாரு மனுசன்.அவரு காலம் அப்பிடியே ஓடி போக அவரது குடும்பத்தாரோட பாடு ரொம்பவும் சங்கடம் சொமந்ததாவே ஆகிப்போச்சி அந்த ஊருல/”.

”அந்த சங்கடத்தை கூடுமான வரைக்கும் அவுங்களும் தவிர்க்கவும் கழுவி விடவுமாய்த்தான்பாத்தாங்க,முடியல,.விளைச்சலில்லை,நெலத்துலபோட்டத ற்கும் மேலாககையி நஷ்டமாகிப்போச்சு..கடை வியாபாரம் தாத்தாவிற்கும் கடைக்கு சரக்குவாங்கிப்போடவும்பேங்க்லோன்தவணைகட்டவுமேசரியாய் இருந்துச்சி. அப்படி சரியானதை மீறியும் இழுத்துப்பாத்தாங்க குடும்பத்தை ,ம்ஹூம் முடியலை,இழுத்துக்கட்டிய கயிறு அறுந்து போற நெலை வந்ததும் மதிப்பா கடையை வித்து பேங்க் லோனை கட்டீட்டு வந்த விலைக்கு நிலத்தை வித்துட்டு இந்த ஊருக்கு வந்துட்டாங்க பொழப்பு தேடி./,

”மழையில நனைஞ்ச கோழிக்குஞ்சா வந்தவுங்கள தலை துவட்டி விட்டு பொழப்புக்கு வழிகாட்டி விட்டிச்சி ஊரு,இப்ப பொழச்சிக்கொடக்காங்க, திலகா வோட அப்பா இந்த ஊரு பஜார்ல பெட்டிக்கடை வச்சிருக்காரு,டீயும் வாழைப் பழமுமா சேத்து/ என்பார்கள் திலகாவின் குடும்பத்தைப்பற்றி சொல்கிற போது/

இதில் திலகராஜ் என்கிற திலகன் மாறுதல் ஆகி இங்கிருக்கிற அரசாங்க அலு வலகத்தில் பணிபுரிய வந்திருக்கிறான்.சொந்த ஊரிலிருந்து 350 கிலோமீட்டர் துரம் தாண்டி இங்கு பணி மாறுதலாகி வந்த தினத்திலிருந்து உடன் பணி புரியும் நண்பரை சேர்த்துக் கொண்டு இந்த ரூமில் வந்து தங்கிய பொழுது இவனுக்குசிறிதுநாட்கள் தூக்கம் பிடிக்கவில்லைதான்.

”இவனுக்கு இருக்கிற கொஞ்ச நஞ்ச படிக்கிற பழக்கம்கூட தூக்கம் வரஉதவி ல்லை.ஒருசிலநாட்களில்புத்தகம் படித்துக் கொண்டே தூங்கிப் போவான், அல்லதுஅட்டையில் சொருகிய பேப்பரில் ஏதாவது எழுதிக் கொண்டிருப்பான். எழுதியது எழுதிய படி இருக்க படித்துக் கொண்டிருந்தது படித்த படி இருக்க அப்படியே தூங்கிபோயிருக்கிறான் பல நாட்களில்/

இதில் மிகப்பெரிய சோகம் என்னவென்றால் பலசமயங்களில் பல நாட்களில் இவன் தூங்கிப் போவதற்குஇரவு ஒன்றிலிருந்து மூன்றுமணி வரை கூட ஆகிப் போகும்/அப்படியாய் தூங்கிப்போகிற தினங்களில் மறு நாள் காலை விடியலில் கோலம் போட வருகிற திலகாவைப்பார்க்கிற வாய்ப்பு இவனுக்கு கிடைக்கிற துண்டு.

பாவிட்டு நூல் கோர்த்து விடப்படுகிற நெசவில்கிடைக்கிற முழு உரு பற்றி இவர்கள் இருவருக்கும் தெரியாது. இருவருக்குமிடையே இருந்தது காதலா அல்லது அது அற்றதா தெரியவில்லை. இருவருக்குமிடையே எந்தவித பேச்சோ அல்லது வேறேதுனும் கடித பரிமாறலோ சந்தித்துக்கொள்ளலோ அல்லதுதூதுவிடலோஇல்லை.வேறுவிதமாய்அவளைக்கவர்வதற்காய்அவனும், அவளைக் கவர்வதற்காய் அவனும் பெரியதாய் மெனக்கெட்டதாய் தெரிய வில்லை.

அவள் ஏறிட்டுப்பார்க்கையில் அவன் தலைகுனிவான்,அவன் ஏறிட்டுப்பார்க் கையில் அவள் தலை குனிவான் அவ்வளவே.அவர்கள் இருவருக்கும் இடை யிலான பந்தம்.

குனிந்துநிலம், பார்க்கிறசமயங்களில்அவளிடமிருந்து கழண்டு விழுகிற நாணமோஇல்லை வேறெதாவதுமோ அவள் இடுகிறகோலத்தின் புள்ளிகளில் தவறி விழுந்து விடுவதுண்டு. விழுந்துவிட்டப் புள்ளிகளின் கைகோர்ப்பும் இணைவுமாய் சேர்ந்து உருவாக்குகிற கோலங்கள் பெரும் பாலுமாய் அழகாய் அமைந்து விடுவதுண்டுதான்.

சின்னக்கிண்ணத்தில் எடுத்த கோலமாவு அவளது கைபட்டு கோலமாக மாறுகிற பொழுதுகளில் காணக் கிடைக்கிற மலர்ச்சி இருக்கிறதே அடேயப்பா, என்கிற ரகத்தில் சேர்த்தியாகிப் போகும்தான்,சின்ன வாசலின் முன்பாக/

முதலில் அவளது வீட்டு வாசலைத் தான் அவளது கோலம் அலங்கரிக்கும். கோலமென்றால் நாலு புள்ளி எட்டு புள்ளியெல்லாம் தாண்டி அவள் ஒரு புள்ளிகளில் வரைவாள் .

“ஏய் என்ன இது,புதுசாவுள்ள இருக்கும்மா, எங்கிட்டு புள்ளி வச்சி எப்பிடி கொண்டு வந்து கோலத்த முடிக்கிறாங்குற வித்தையே பிடிபட மாட்டேங்குதே ஆமாம்,இவஒருஸைசாத்தான்திரியிறா,,ஏம்மாகோலத்தையேஇப்பிடி வளைக் கிறையே,வரப்போற வீட்டுக்காரனஎப்பிடியெல்லாம்வளைச்சிப்போடுவாளோ, தெரியலையே,,,,,,,எனஅடிபடுகிறபேச்சுகளெல்லாம்அவளுக்குகவலையில்லை, ஆமாம் நான் வரப்போறவன வளைக்கிறது இருக்கட்டும்,நீங்க ஒங்க வீடுகள்ல வளைக்குற வித்தைய கத்துக்கங்க மொதல்ல,,,,,,,என்பாள் திலகா தன்னை கேலி பண்ணுகிறவர்களிடம்,/

இது போலான பேச்சுக்கள் திலகராஜின் காதுகளில் அவன் குறுக்க மறுக்க நடக்கும் போதாய் விழுவதுண்டு தான்.அந்த விழுதல்களே அவள் மீது இவனுக்கு ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கும் எனநினைக்கிறான்,

அவள் வரைகிற கோலங்கள் வாசலுக்கு வரும் முன்பாக அவளது வீட்டில் அதற்கென தனியாக வைத்திருக்கிறகோல நோட்டை நிரப்பியிருக்கும், அதிலி ருந்து ஒன்றை உருவி எடுத்துத்தான் கோலமாக அன்றாடம் அவளது வீட்டு வாசலிலும் திலகராஜ் இருக்கிற ரூம் வாசலிலுமாக.வரைவாள்

முதலில் அவளது வீட்டு வாசலில் கோலம் போட்டு முடித்து விட்டுதான் திலகராஜின் ரூம் வாசலுக்கு வருவாள்.ரூம் என்ன ரூம் வீடுதான் அது,அதை ரூமாக உருமாற்றி பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள்.பார்க்க பெரிய அளவில் இல்லா விட்டாலும் கூட ஒருகுடும்பம் ஆண்டு அனுபவித்தற்கான அடை யாளத்தைக்கொண்டிருந்ததுமுழுமையாக/

அந்தவீடுஇரண்டுபுறமுமாய் வாசலைக் கொண்டதாகஇருந்தது எப்படியும் 700 சதுரஅடிகளைகொண்டதாய் இருந்த அது சமையலறை,ஹால், படுக்கையறை மாடி,,,,,,,,எனதனித்தனியாககொண்ட வீட்டில் பாத்ரூம் இருக்கவில்லை. சிரமம் தானே எதற்கு அது தேவையில்லாமல் என விட்டுவிட்டார்கள் போலும்/

கிராமங்களில் இயற்கை கட்டியிருக்கும் மறை விடங்கள் வேறு வேறாயும் நிறைந்து போயுமாய் இருக்கிற போது வீட்டிற்குள் எதற்கு அனாவசியமாய் பாத்ரூம் என எண்ணி கூட கட்டாமல் விட்டிருக்கலாம்.

இரு வாசலில் முன் புற நடைவாசலில்தான் தலை வைத்துப் படித்திருப்பான் திலகராஜ்.

கிழக்குப்பார்த்த நடை,அந்தப்பக்கமாகத்தான் கீழ்வூர் இருக்கிறது.அடர்ந்த கருவேலைமரங்களும் வண்டிப்பாதையுமாய் வாலோடியாய் செல்கிற ஒற்றை யடி வண்டிப்பாதையுமாய் செல்கிற அந்த ஊரின் முகப்பாய்த்தான் அந்த ரோடு இருக்கிறது.அந்த ரோட்டின் முனையில் போய் நின்றால் போதும். பாதையே கைபிடித்துக்கொண்டு போய் ஊரில் விட்டு விடும்.

அப்படியிருந்த ரோட்டில் ஒரு மழை நாளின் மழை ஓய்ந்திருந்த இரவு நேர மாய் ஒண்ணுக்கிருக்கப்போனவன் வலது காலில் சுருக்கென ஏதோ கடித்து விடகொஞ்சம் பயந்துதான் போனான்.அன்று பார்த்து ரூம் மேட் கூட இல்லை. ஊருக்குப்போயிருந்தார்,சரி என்ன செய்வது,,,?யாரைக் கூப்பிட்டுச் சொல்லி எங்கு போய் யாரைப்பார்ப்பது என்கிற எண்ணத்தில் இருட்டான அந்த இடத் திலிருந்து வெளியே வந்து காலைப்பார்த்துக்கொண்டு நின்றிருந்த பொழுது அந்தப் பக்கமாய்வந்த திலகாவின்அண்ணந்தான் ”என்னசார் இங்கநிக்குறீங்க, காலக்கால பாத்துக்கிட்டே”,,,,என்ற போது சொன்னான் நடந்ததை/

“ஏன் சார் இருட்டான யெடத்துல வரும் போது ஒரு டார்ச்,கீர்ச் வச்சிருக்கக் கூடாதா,,?இந்த மழை நேரத்துல அதுவும் இந்த ஈரப்பிசுபிசுப்பான பாதையில என்ன வந்திச்சோ,,,,,?என்ன கடிச்சிச்சோ,,,,?தெரியலையே என்றவர் கொஞ்சம் இருங்க சார் வீட்ல போயி சைக்கிள எடுத்துட்டு வந்துர்றேன்,டாக்டர் வீடு வரைக்கும் போயிட்டு வந்துருவோம்,கையோட,,,” என சைக்கிளுடன் வந்தவர் டாக்டரிடம் கூட்டிக்கொண்டு போனார்.

அங்குபோனால்டாக்டர் இல்லை வீட்டில்,அவரது மனைவிதான் இருந்தாள். அவரிடம் விபரம் சொன்னவுடன் அடக்கமாட்டாமல் சிரித்தவள் ஒண்ணும் கடிச்சி ருக்காது,கிடிச்சிருக்காது,முள்ளுகிள்ளு இழுத்திருக்கும். எங்க காலக் காம்பிங்க பாப்போம். எனச்கூச்சப்பட்டு ஒதுங்கி நின்ற திலகராஜின் கை பிடித்து இழுத்து ”பயபடாதீங்க தம்பி ஏங்கிட்ட வந்துட்டீங்கில்ல,ஒங்கள ஒரு வழி பண்ணி ருவோம் என்றாள்.அதற்குள்ளாக காலை இழுத்துப்பார்த்து விட்டு ஒண்ணுமி ல்ல முள்ளுதான் இழுத்திருக்கு.என முள் கீறிய இடத்தையும் ரத்தம் கசிந்திருந்த இடத்தையும் காட்டி தண்ணீரில் பஞ்சு நனைத்துத் துடை த்து களிம்பைத் தடவினாள்.அதற்குள்ளாக டாக்டர் வந்து விட்டிருந்தார். வந்தவர் திலகாவின் அண்ணனையும் திலகராஜையும் பார்த்துவிட்டு விபரம் கேட்டு விட்டு அவரது மனைவியை சப்தம் போட்டார் செல்லமாக.

அவளும்இடுப்பில்கைவைத்துமுறைத்தவளாகடாக்டரைப்பார்த்துச்சொல்கிறாள். நீங்க வர்றதுக்குள்ள நானும் அரை வைத்தியர் ஆகிறலாம்ன்னு பாத்தேன்.என சிரித்தவராய் அடிக்கக்கை ஓங்கிய டாக்டரின் கையை தட்டி விட்டு விட்டு சமையலறைக்குள் சென்று எல்லோருக்குமாய் டீ எடுத்து வந்தாள்.

அன்று டாக்டரிடம் சென்று வந்ததும் டீ சாப்பிட்டதும் காயத்திற்கு களிம்ப்பு தடவியதும் வாசலில் தலை வைத்து படுத்திருக்கிற போது எப்பொழுதாவது தோன்றி மறைவதுண்டு, கூடவே குடும்பம் என நடத்தினால் திலகா போல் ஒருவளைக் கட்டிக்கொண்டு டாக்டர் தம்பதிகளைப்போல சந்தோஷமாக வாழவேண்டும் என்கிற நினைப்பும் வராமல் இல்லை.

Feb 25, 2017

தின்பண்டம்,,,,,,,,,



சரக்கு ரயில் வந்து செல்கிற
இருப்புப்பாதைகளின் ஊடே
ஆடுகள் மேய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.
மழையற்று வறண்டு போன நிலத்திலிருந்து
முளைத்துக் கிளைத்திருந்தபெயர் தெரியாத
செடிகளும் புற்களும் தாவரங்களும்
ஆங்காங்கே இருப்புப்பாதைக்கு
வெளியேயும் உள்ளேயும் அதன் உடல் தொட்டுமாய்/
இதில் காய்ந்து போனதை விட்டு
பச்சையை மட்டும்
தேடித்தேடித்தின்றுகொண்டிருந்தன ஆடுகள்.
அப்பொழுதான் வந்து நின்ற ரயிலிருந்து
மனையுடனும் கைக்குழந்தையுடனும்
வந்து இறங்கிய ஒருவர்
குழந்தைக்கு விளையாட்டுக்காட்டவும்,
குழந்தையை சந்ர்தோஷப்படுத்தவுமாய்
பசும் புல்லின் முனையை எட்டித்தின்னப்போன
குட்டி ஆடுகள்  இரண்டை விடாமல்
ஓடி ஓடி துரத்துகிறார்.
அந்தோ பரிதாபம் வாய்க்கு எட்டியது
வயிற்றுக்கு எட்டாத பரிதாபத்துடன்
ஆட்டுக்குட்டிகள் இரண்டும்
ஆற்றாமை காட்டி ஓடித்திரிவதாக,,,,,,,,,/  

Feb 23, 2017

பசும்புகை,,,,,/

நான்முனியசாமி,நான் ஒரு தனியார் துறை அலுவலகத்தில் பணி புரிகிறேன். நான் பணிபுரிகிற அலுவலகத்தின் கிளைகள் நமது மாவட்டத்திலேயே பத்திற்க்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் இருக்கின்றன.வளர்ந்து பூத்து காய்த்த மரம் தனது கிளைகளை அளவாக விரித்திருப்பது போல/

இதில் பூவுக்கு ஒரு மணம்,காய்க்கு ஒரு மணம்,இலைக்கு ஒரு மணம் இவை தாங்கி விரிந்திருக்கிற கிளைகளுக்கு ஒரு மணம்,

மணத்தில் இவைகளே இத்தனை காண்பிக்கிற பொழுது இவைகளை தன்ன கத்தேஅடைகொண்டிருக்கிறவேருக்கு தனி மணமும் கெட்டிசமும் இருக்கும் தானே,,,,?இருக்கிறது,

இருந்தது,கிழக்குமேற்கு,,,,,,,,,என்கிறதொடர்ச்சியான தன் திசையில் பிடிவாதம் காட்டி எத்திசையானாலும் காலூன்றி நின்று விட்ட மரம் துளிர்த்து வளர்ந்து கிளைபரப்பி பூக்களையும் பிஞ்சுகளையும் காய்களையும் கனிகளையு மாய் தந்து பலனாகி நிற்பது போல காட்சி தந்து நிற்கிற உயிர் நிறுவனங்களுள் ஒன்றாய் எமது நிறுவனம் என்றால் மிகையில்லை.

என்ன இல்லை என்கிறீர்கள் எமது நிறுவனத்தில்,,,,,,?பொது மக்களுக்கான சேமிப்பு குறைந்த வட்டியில் வழங்கப்படுகிற கடன்,வைப்பு நிதி பெட்டக வசதி,,,,,என எக்ஸட்ரா எக்ஸட்ராவாய் எல்லாம் சுமந்து தன் நலம் பாராது பொதுமக்களுக்காய் உழைத்துக் கொண்டிருக்கிற நிறுவனம் என்னையும் ஊழியனாய் தக்க வைத்துக் கொண்டுமாதச்சம்பளம் வழங்கிக்கொண்டிருக் கிறது.

அந்தச்சம்பளத்திலிருந்துதான் தங்களது ஆயுள் காப்பீட்டுநிறுவனத்தில் பாலிசி எடுத்துஅதைசேமிப்பாகமாதச்சம்பளத்தின்மூலம்பிடிதரம்செய்யவைத்திருந்தேன்.

ஒரு பாலிசி அல்ல,இரண்டு பாலிசி அல்ல மொத்தம் ஆறு பாலிசிகள் எடுத்தி ருக்கிறேன்.அதில் நான்கின் பத்திரத்தை அடகு வைத்து தங்களது நிறுவனத் தில் கடனும் வாங்கியிருக்கிறேன்.

அரண்மனைக்கு ஆயிரம் பாடு என்பது போல மாதச்சம்பளம் வாங்குகிற மத்திய தர வர்க்கத்தினருக்கு இருக்கிற செலவுகளும்,போக்குவரத்துகளும் சொல்லி மாளுவதில்லை எளிதில்/அந்த மாளாததின் ஒரு பகுதியாய் ஏறி விட்ட தேவைக்கான செலவை சமாளிக்க தங்களது நிறுவனம்தான் அந்நேரம் மானம் காத்து கை கொடுத்ததாக/

கொடுத்த கையின் ஈரமும் ,அதன் வடுவும் காய்ந்து போனாலும் அதன் நினைவுகள் மட்டும் இன்றும் அப்படியே மனம் நிரம்பிப்போய் இருப்பதாக/

இன்னும் இன்னுமாய் அப்படியே இருக்கிற துளிர்விட்ட நினைவுகளின் கை பிடித்துகொண்டிருந்தவேளையில்தான்தங்களதுநிறுவனத்திலிருந்துஒற்றைக் குரல் தாங்கிய ஒரு போன்.

“சார் காப்பீட்டு நிறுவன மேலாளர் பேசுகிறேன்,தங்களது பாலிசி ஒன்று முடிந்து விட்டது.முடிந்து விட்ட பாலிசியின் பணத்தை தங்களுக்கு அனுப்ப வேண்டி தங்களது வங்கிக்கணக்கு மற்றும் இதர விபரங்கள் உடனடியாகத் தேவை எடுத்து அனுப்பவும்” எனக்கூறி போனை வைத்து விடுகிறீர்கள்.நானும் ”சரி சார்,மேற் கூறிய விபரங்களை கூறியமைக்கு நன்றி இதோ உடனே அனுப்பிவிடுகிறேன் சார்,”,,,,எனகூறிவனாய் முடித்துக் கொள்கிறேன் பேச்சை/

நன்றல்ல நன்றன்று,நன்றானவைகள் நன்றாகவே என்கிற கூற்று நன்றித் தனத்துடன்,,/

நீங்கள் முடிந்ததாய் சொல்லிய பாலிசியை முதன் முதலாக எடுத்த போது நான் கமுதியில் வேலை பார்த்தேன்.

கண் முழியாத கோழிக்குஞ்சாய் அப்பொழுது எங்கள் நிறுவனத்தின் அந்த ஊர்க்கிளையில்போய் பணிக்குச்சேர்கிறேன்.

பணிக்கு சேர்கிற அன்று வேஷ்டிதான் கட்டிக் கொண்டு சென்றேன். ஏனென் றால் எனக்கு பேண்ட் போடத்தெரியாது.அது நாள்வரை எனக்கு பேண்ட் சொந் தமாகி இருக்கவில்லை.

“கண்ணைதிற என்று சொன்னால் வாயைதிறக்கிற”,,,,, அளவிற்கேயான விபரம் தெரிந்த ஒரு கிராமத்து அப்பாவி விவசாயக்கூலியான எனக்கு அது நாள் வரை சொந்தமாகியிருந்ததது இடுப்புப்பட்டியில் அழுக்கேறிப்போன இரண்டு சிவப்புடவுசரும், ஒரு காக்கிக்கலர் டவுசரும் இரண்டுநூல்துண்டுகள் மட்டுமே/ சட்டை என உருப்படியாய் எதுவும் கிடையாது.

இப்படியானநாளில்தான்பணிக்குச்செல்லஅழைப்பு வருகிறதுதபாலில்/ வந்தது தபாலா அல்லது எனது சகோதரி எனக்களித்த உயர் ரக பணிப் பிச்சையா என்பது இந்தக்கணம் வரையிலுமாய் புடிபடாத புதிராக,,,/

வந்து விட்டது தபால்,பணி இந்த ஊரில்,இன்ன நேரம், இன்ன தேதியில் அங்கிருக்க வேண்டும் நீ,,..,,, என பணி உத்தரவு சுமந்து வந்த கடிதத்திற்கு பணிவுகாட்டி செல்ல வேண்டும் இரண்டு நாட்கள் கழித்து என்கிற நிலை வருகிற போது நாளெல்லாம் தன் மென்னி நோக குடும்ப பாரத்தை தன் தலை மீதிருந்து இறக்கி வைக்காமல் சுமந்த எனது தாய் எனக்கு எடுத்துத் தந்த இரண்டு ஜோடி வேஷ்டி சட்டைகளில் ஒற்றை ஜோடியை எடுத்து என் மேனி போர்த்திச் செல்கிறேன்.

அப்பொழுதெல்லாம் தழையத்தழைய வேஷ்டி கட்டியோ முழுக்கை அரைக் கை அல்லது டீசர்ட் இன்னும் இத்தியாதி இத்தி யாதியானரகங்களில் சட்டை போடுகிற பழக்கமற்றவனாய் நானும் ஆகித் தெரிகிறேன்.

இப்பொழுது போல தலைகீழாக பேண்ட சட்டைகளை அணிந்து கொள்கிற பழக்கம் கொண்டவனாக அப்பொழுது இல்லை,

ஏ வி பீ ஸ்டோர் ஸிலும் திருப்பதி ரெடிமேட்ஸிலுமாய் மாறி மாறி எடுத்த ஆடைகள் என்னை அலங்கரிக்கவும் என் உடல் போர்த்திக்கொள்ளவுமாய் உதவுகின்றன.

அப்படி இன்று உதவுகின்ற ஆடைகள் போல் அன்று என்னிடம் இல்லை.அது போல் கேட்டறிந்தவனாயும் இல்லை.

அப்படியான அப்பிராணியாய் ஒரு வேஷ்டி சட்டையுடன் போய் இறங்கிய என்னை அந்நிறுவனம் எப்படி பணிக்கு இழுத்துக் கொண்டதோ அது போல அந் நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்த எம்மார்பி சார்,அழகர் சார்,,,,,,,உட்பட ஆறு பேர் தங்கியிருந்த அறையும் என்னை தக்கவைத்துக் கொள்ளவும் தங்க வைத்துக் கொள்ளவுமாய் செய்கிறது.

வேலை வேலை வேலை,,,,,,என்கிற சுழற்சி முடிவுற்று சாப்பாடு தங்கல் என வருகிற சமயங்களில் நாங்கள் தங்கியிருக்கிற ரூம்தான் என்னை அடை கொண்டு காத்து நின்றது.

அது போலாய் காத்தலின் ரகசியங்களை தன்னுள்ளே அடைகாத்து வைத்துக் கொண்டும்,என்மேல்பிரியம் கொண்ட அண்ணன் எம்மார்பிஎன்னும் அட்சரத் தின் அருகில் ஒட்டிக்கொண்டுமாய் இருந்த நாட்களில் எனக்கு அறிமுகமான நண்பராய் இன்சூரன்ஸ் ஏஜெண்ட் ராஜேந்திரன் இருக்கிறார்.(பொதுவாகவே ராஜேந்திரன் என்கிற பெயருக்கும் இது போலான பணிகளுக்கும் ஏதேனுமாய் ஒற்றுமை உண்டுதான் போலும்.இன்சூரன்ஸ் ராஜேந்திரன்,பால்பண்ணை ராஜேந்திரன்,பீடிக்கடை ராஜேந்திரன்,நியூஸ் பேப்பர் போடுகிற ராஜேந்திரன்,,,, ,,,,,,என ராஜேந்திரன்களை சுமந்த பொழுதுகளின் நகர்வது,,)

அவர்தான் சொல்கிறார் ,ஒரு சிக்கனமான திட்டத்தின் முன் வரைவை என் முன்பாக வைத்தும்படம்வரைந்துமாய்,,/அதற்குஉடன்எம்மார்ப்பிஅண்ணனை சேர்த்துக் கொண்டுமாய்/

‘நீங்கள் வாங்குகிற தினசரி ஊதியத்திற்கு ஏற்றார்போல் ஒரு இன்ஸூரன்ஸ் பாலிசி ஒன்று எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்,மாதாமாதம் வெறும் இருபத்தைந்து ரூபாய் கட்டினால் போதும்,நீங்கள் மாதக் கடைசியில் சம்பளமாய் வாங்கப் போகிற மொத்தத்தொகையில் நீங்கள் கட்டப்போகிற இருபத்து ஐந்து ரூபாய் என்பது சிறிய அளவே,கடலில் கரைத்த அளவுகூட அல்ல,ஒருசிறு டபராவில் கிள்ளிப்போட்ட பெருங்காயத்தின் அளவே/ கட்டுங்கள், பிரயோஜனப்படும் பின்னாளில்,,,,,,,” என அவர் அன்று சொல்லிகையெழுத்திட்டுக் கொடுத்த அந்த பாலிசிதான் இப்போதைக்கு முடிவடைவதாய் பட்டுத் தெரிகிறது.

அப்படி கையெழுத்து வாங்கிய அவர் என்னிடம் கேட்டு வாங்கிய விபரங்கள் தவிர்த்து ரிக்காடாய் வேண்டும் சில விஷயங்கள் என கேட்டு அது அந்நேரம் கைவசம் இல்லாமல் போக அவரே எனது சொந்த ஊரையும் அதன் உள் விலாசத்தையும் கேட்டுத்தெரிந்து கொண்டு எனது கிராமத்திற்கே போய் வாங்கி வந்துவிட்டார்.

அப்படியாய் அவர் போய் வாங்கி வந்த தினத்திலிருந்து மூன்று தினங்கள் வரை வாய் ஓயாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தார்,”ஊரின் வயல் வெளிகளையும் அதன் மீதாய் நிரம்பி பாவித்தெரிந்த பச்சைபசேல் காட்டிய நெற்பயிரையும், அதை ஒட்டித்தெரிந்த பெரிய பரப்பளவிலான கண்மாயையும் இது நாள்வரை சினிமாவில்தான் பார்த்திருக்கிறேன்,இப்பொழுது நேரில் பார்த்த வியப்பு விலகாமல் இன்னும் இருக்கிறேன்” என பேசிக்கொண்டே இருந்தார் வாய் ஓயாமலும் தண்ணீர் குடிக்காமலும்/

அப்படியாய் அவர் அன்று படம் வரைந்து விளக்கிக்கூறி வாங்கிய பாலிசிதான் இன்று முடிவடைந்ததாக தாங்கள் கூறியதன் மூலமாய் அறிகிறேன்.

அதுமட்டுமல்ல,அந்த அறிதலுக்கு நன்றிக்கடன்பட்டவனாயும் ஆகிக்கொண்டு முனிசாமி ஆகிய நான் தாங்கள் கேட்ட விபரங்களை தங்களது நிறுவனத்திற் கு அனுப்புகிறேன்,



நன்றி வணக்கம்,

                                                                     இப்படிக்கு என்றென்றும் அன்பு மறவாத,,,,,,,,,,

                                                                     முனியசாமி ,எஸ்