Apr 2, 2012

சிதறல்,,,,,,,,,



பிய்த்துப் போடப் பட்டிருந்த
தோசையின் விள்ளல்கள்
வீட்டின் பக்கவாட்டு வெளியெங்கும்
சிதறித்தெரிந்ததாய்/
கொத்தித் தின்ன வந்த காகங்களையும்
இதர பறவைகளையும்
கைநீட்டியும், கை கூப்பியும் நேசத்துடனுமாய் 
வரவேற்ற நாட்களின் நகர்வுகள்
அடர்ந்தும்,நீண்டும் தெரிபவையாக/
அம்மாவுக்கும்,அப்பாவுக்கும்
மகனுக்கும்,மகளுக்கும்,
தாத்தாவுக்கும்,பாட்டிக்கும்
என நிர்ணயித்து வைத்திருந்த
அளவை காலன் மாற்றிக்காண்பித்தவாறு/
தீப்பெட்டி அளவே இருந்த
சமையலறையில்  பெண்கள்
அன்றாடம் தோசைகள் சுட்டு
அடுக்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
நாள்,வாரம், மாதம் என
தோசைகளின் வடுக்கள்
நிறைந்த சமையலறைகள்
ஊர் முழுக்கவுமாய் பரவி காட்சியளிக்கிறதாய்/
பிய்த்து போடப்பட்டிருந்த
தோசையின் விள்ளல்கள் வீடுகளின்
பக்கவாட்டு வெளிகளெங்கும் சிதறித்தெரிந்ததாய்/

4 comments:

  1. நேர்த்தியான சிந்தனை நண்பரே...
    காகங்களை நம் பித்ருக்கள் என எண்ணி
    தோசையின் விள்ளல்களை
    சிதறி விட்டுக்கொண்டு தான் இருக்கிறோம்.....

    ReplyDelete
  2. வணக்கம் மகேந்த்ரன் சார்,நலம்தானே?சிதறிய விள்ளல்கள் நிறைய சொல்லிச்செல்பவையாக/
    தங்களது வருகைக்கும்,
    கருத்துரைக்குமாய் நன்றி/

    ReplyDelete
  3. ”விள்ளல்கள்” புதுச்சொல் எனக்கு.கவிதையின் முழுப்பொருளே இந்தச் சொல்லுக்குள்தான் என உணர்கிறேன் !

    ReplyDelete
  4. வணக்கம் ஹேமா மேடம்,
    ஒற்றைச்சொல்லுக்குள்
    அடங்கி விடுகிற விஷயமும்,
    அர்த்தங்களும் நிறையவே/

    ReplyDelete