Showing posts with label சொல்சித்திரம்.சிறுகதை பதிவுசமூகம்சித்திரம்அனுபவம்.. Show all posts
Showing posts with label சொல்சித்திரம்.சிறுகதை பதிவுசமூகம்சித்திரம்அனுபவம்.. Show all posts

12 Sept 2019

தாங்கு கம்பி,,,,,

எதிர் பார்க்கிற நேரத்தில் எதிர்பார்த்த பேருந்து வரவில்லை எனும் போது ஏற்படுகிற ஏமாற்றம் எல்லோரையும் போலவே இவனுள்ளுமாய்./

எல்லோரும் விதை கொண்ட மண்ணில் இவனும் ஒருவனாய்த்தான்.

இருக்கிற நூறில் நீயும் ஒருவன்,

உனக்கடுத்து நூறல்ல,,,,என்பார் ரத்தினம்/

தனக்கென ஒரு பாதை,தான்தான் எல்லாம்,தான் அம்புக்குறியிடுவதுதான் தனக்கான வாழ்க்கை,,/

ஏற்படுகிற ஏமாற்றங்களும் அவமானங்களும் மனதினை இறுக்கியும் செதுக்கி யும் பண்படுத்தும் என்பார்கள்,

வெள்ளைநிறத்தில் பூ வைத்த பேருந்து,என்னபூஎனத்தெரியவில்லை ஆனால் பார்க்கஅழகாகஇருக்கிறது.ஊதாக்கலரில்வரைந்திருந்தார்கள். இதழ்கள் அகல கைகாட்டி விரித்திருக்க நட்டு வைத்த வெள்ளைப் பந்து ஒன்று திசை எங்கும் செல்லும் காற்றின் பக்கங்களில் நடமிட்டுத் தெரிவதாய்/

காற்றின் திசைக்கு தலையாட்டி வேகமெடுத்துச் செல்கிற பேருந்தின் அசை வில் பூக்களின் இதழ்கள் கழண்டு பூமியில் விழுந்து விடுமோ என்கிற அச்சம் பூவையும் ,பஸ்ஸையும் பார்க்கிற நேரம் தோணாமல் இல்லை,

படர் கொடியின் அடர்வுகள் பூத்த மென் மனதில் பூவென்ன அது அற்ற வெற்றுச்செடி என்ன எல்லாம் ஒன்றெனவே ஆகித் தெரிவதாய்/

கொஞ்சம் தைரியம் ஜாஸ்திதான் பூவை வைத்தவருக்கும் பூவின் படம் வரைந்தவருக்குமாய்/

வாடிப்போகா மென் பூ ஒன்று தரை விட்டெழுந்து மெல்ல நடை பயின்று போய் யாரினது எனத் தெரியாமல் யாரோ ஒருவரின் தலையில் அமர்ந்து மென் வாடை வீசிக்கொண்டிருப்பது போல் பயணிகள் பலரை ஏற்றிக்கொண்டு விரைவு காட்டிச்சென்று கொண்டிருக்கிற பேருந்து எப்பொழுதும் போல் இன்றும்போய் விட்டதா என்னவெனத் தெரியவில்லை.

அது செல்ல வேண்டிய நேரத்தை வைத்துப் பார்த்தால் இந்நேரத்திற்குப் போயிருக்க வேண்டும்,

ஆனால் போய்விட்டதே என நினைக்கிற சமயத்தில் வந்து நிற்கும்,கம்பீரம் காட்டி/ என்ன இது என்றால் சிரிப்பார் கண்டக்டர்,

”என்னசெய்ய சார் நாறப்பொழப்பு சார் எங்க பொழப்பு,எங்க வண்டி டயத்துக்கு கால் மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி எடுக்க வேண்டிய பஸ்ஸ எடுக்க மாட் டேங்குறான்,அவன்,ஆள்கஏறுறவரைக்குமா ”டுர் டுர்ன்னு” பஸ்டாண்டு வாசல் வரைக்குமா வண்டிய உருட்டிக்கிட்டே போறான்,அப்புறமா டைம் கீப்பர் வந்து கொஞ்சம் சுண்டி பேசுனதுக்கப்புறம் வண்டிய எடுக்குறான், இதுலயே அஞ்சி நிமிஷத்துக்கு மேலாகிப் போகுது.இந்த அஞ்சி நிமிஷத்துல எங்க வண்டிக்கு வரவேண்டிய பேஷஞ்சர்ஸ் அந்த வண்டியில ஏறிர்றாங்க, எங்களுக்கு வேற வழி இல்ல,அடுத்து பேஷஞ்சர்ஸ் ஏறுற வரைக்கும் காத்தி ருந்துதான் வண்டிய எடுத்துட்டு வர வேண்டியதா இருக்கு.அதுக்குள்ள டைம் கீப்பரோட நச்சு வேற வண்டிய எடு வண்டிய எடுன்னு,,, அவருகும் தாக்காட்டிட்டு பேஷஞ்சர்ஸையும் ஏத்திக்கிட்டு வேற வழியில்லாம அவரோட மல்லு க்கும் நின்னுக்கிட்டு வர வேண்டியதாஇருக்கு,அதுலஆகிப்போற லேட்டுதான்,

”அந்த வண்டிக்கு அஞ்சி நிமிஷம் டைம் குடுத்தயில்ல, லேட்டா எடுக்க, அது போல எங்களுக்கும் குடுண்ணு கேட்டு சத்தம் போட்டுக்கிட்டு இருக்கும் போதேஅஞ்சிநிமிஷத்துக்குமேலாகிப்போகும், அப்பிடியே நாங்களும் வண்டிய எடுத்துக்கிட்டு வந்துருவம்.

”ஏண்ணே இப்பிடிப்பண்ணுறீங்க,அந்தந்த வண்டிகள அந்தந்த டயத்துக்கு எடுக் கச் சொல்லி கண்டிப்பா சொல்ல வேண்டியதுதான,எதுக்குப்போயிட்டு அஞ்சி நிமிஷம் லேட்ப்பண்ணி அனுப்பி,அது லேட்டானதுனால நாங்க லேட்டா எடுத்து எதுக்கு இதெல்லாமுன்னு கேட்டா அவரு சொல்லுவாரு,

“தம்பி நீயி மோட்டாருக்கு இப்ப வந்த ஆளு ,நான் அருப்புக்கோட்டைக்கு ஒண்ணார்ரூவா டிக்கெட்டு கிழிச்ச காலத்துல இருந்தே பஸ்ஸீல ஓடுன ஆளு,

அப்பயெல்லாம் பஸ்டாண்டு சிறிசு,அந்தா அந்த தெக்குப்பக்க முக்குலதான் பஸ்ஸீக நிக்கும், நான் பஸ்ஸீக்கு கீழ நின்னு அருப்போட்ட ஒண்ணார் ரூவா,அருப்போட்டாஒண்ணார்ரூவான்னு சத்தம் போட்டுக்கிட்டே இருப்பேன், பஸ்ஸீ டயம் எடுத்து பஸ்டாண்டு வாசலக்கடக்குற வரைக்கும் சத்தம் போட்டுக்கிட்டே போவேன்,

“பஸ்ஏற முடியாத பெரிசுங்க,சின்னப்புள்ளைங்களயும்,லக்கேஜ் எதுனா வந்துச் சின்னா நாந்தான் ஏத்தி விடுவேன்,நாளெல்லாம் நின்னுக்கிட்டே இருக்கணும் .ஒடம்பெல்லாம் வலிக்கும்,மொதல்ல இடுப்புல ஆரம்பிக்கிற வலி அப்பிடியே மெல்ல மெல்ல பரவி ஒடம்பு பூரா உக்காந்துக்குரும் பாத்துக்க, நேரமாக நேரமாக வலி அப்பிடி கொண்ணு எடுத்துரும் பாத்துக்க அதுக்கு ஆத்த மாட் டாம அப்பிடியே ஒரு டீயக்குடிக்க,ரெண்டு வடைகள சாப்புட்டுக்குறன்னு பொழுது ஓடிக்கிரும் ,இதுக்கு ஆத்தமாட்டமத்தான் பஸ்ஸீல கொஞ்ச நா செக்கரா ஓடுனேன்,இல்ல நீயி டயம் கீப்பராவே இரு நீ செக்கரா வந்ததுக்கப் புறம் பஸ்ஸீல ஏறுற டிக்கெட்டு கொறைஞ்சி போச்சின்னு திரும்பவுமா டயம் கீப்பரா நிக்க வச்சிட்டாங்க,என்ன செய்ய பின்னே,பழைய படியும் சத்தம் போட்டு ஆட்கள ஏத்தி விட லக்கேஜிகள தூக்கி விடண்ணு போயிருக்கு காலம்,

நாங்க இருந்த நேரத்துல இருந்த ஈவுசாவும்,இறக்க குணமும் ஒங்கள மாதிரி பயல்ககிட்ட இல்லடா,பஸ் டாண்டுக்குள்ள நிக்கிற டயம் கீப்பர்ங்க நாங்க என்னதான் நாறப்பேச்சு பேசி சண்டை போட்டுக்கிட்டாலும் ஒருத்தருக்கொரு த்தரு விட்டுக்குடுக்காம இருப்போம்,ஏதாவது பிரச்சனையின்னு வந்தா கடைசி வரைக்கும் நின்னு பாத்துருவம்,

“அப்பிடித்தான்இன்னொருடயம் கீப்பரு, அவரு அவங்க பஸ்ஸ சத்தம் குடுத்து வெளியேத்துற நேரமா ஓட்டமா ஓடி வந்த ஆளு பஸ்ஸ புடிக்க முடியாம விட்டுட்டான்,அவன்ஓடிவாரதுபஸ்டாண்டுமெயின்வாசலுக்குபக்கமா,பஸ்ஸீ பஸ்டாண்டு பொற வாசல கடக்கப்போகுது, காலை யில நேரம் பஸ்டாண்டுக் குள்ள நின்னுக்கிட்டு இருக்குற கூட்டத்த கடந்து அவன் நீந்து வாரதுக்குள்ள பஸ்ஸீ போயிருச்சி,

”ஓடி வந்த வேகத்துல மூச்சு வாங்குனவன் நேரா செக்கருகிட்ட சண்டைக்கிப் போயிட்டான்,நான்வாறதுக்கு முன்னாடிஎப்பிடிவண்டிய எடுக்கலாமுன்னு, ஏற் கனவே வண்டி அஞ்சி நிமிஷம் லேட்டு இதுல ஒவ்வொருத்தரா வரக்காத் திருந்து பஸ்ஸ எடுத்தா எந்நேரம் பஸ்ஸீ போக வேண்டிய யெடத்துக்குப் போறது,

இது போக அடுத்து பின்னாடியே காத்து இருக்குற வண்டி டயம் எடுக்கணுமு ன்னுசொன்னாகேக்கமாட்டேங்குறான்,பேசுனதையேபேசிக்கிட்டு இருக்கானே ஒழிய சத்தம் போடுறத விட மாட்டேங்குறான்,பேசுன யெடம் பஸ்டாண்டு ஆச்சா ஒடனே என்னையப் போல டயம் கீப்பர்க கூடிட்டம்,

“என்ன ஏதுன்னு போற நேரம் சத்தம் போட்டவன் படக்குன்னு டயம் கீப்பரு சட்டையப்புட்டிட்டான்,அவரு வயசான வராச்சா,சட்டயப்புடிச்ச வேகத்துக்கு தள்ளமாடிட்டாரு,ஒடம்பெல்லாம் வேர்த்துருச்சி, கை காலெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சிருச்சி.

“எனக்குன்னா கொஞ்சம் சங்கடமாக்கூடப் போச்சி. எங்கிருந்து வந்தாருன்னு தெரியல ,வேகமா வந்த டிரைவரு ஒருத்தரு,

”சத்தம்போட்டு அவருசட்டயப்புடிச்சவன சத்துன்னு அடிச்சிப்புட்டாரு, ஏண்டா, யாருன்னு நெனைச்ச அவர, அவரு இந்த பஸ்டாண்டுக்கே காவல் தெய்வம் மாதிரிடா, எங்க கூடப்பொறக்காத அண்ணண்டா அவரு,அவரு மேலயா கைய வச்ச,கையதுண்டா எடுத்துருவம்”,,,,,,,,,,”ஒழுக்கமா ஓடிப் போயிரு நாயேன்னு சத்தம் போட்ட ஒடனே அவர விட்டுட்டு டிரைவரப் புடிச்சிக்கிட்டான்.

“நான் யாரு தெரியுமா வைக்குமான்னு அலப்பரைய குடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டான், அவன் ஒரு விருதா போலயிருக்கு,ஒடனே கூட்டாளிகளுக்கு போன் பண்ணி வரச் சொல்லீட்டான்.,வந்தவிங்க நாலைஞ்சி பேரு இருக்கும்.வந்த வேகத்துல டிரைவர் மேல பாய் ஆரம்பிச்சிட்டாங்க,எங்களுக்குன்னா பயம் ஆகிப்போச்சி,

“நாங்க டயம் கீப்பரு நிக்குறது ரெண்டு பேருதான் நிக்கிறம்,அவரு டிரைவரு ஒரு ஆளு .இவிங்க நாலைஞ்சி பேரு,எல்லாம் யெளவட்டப்பயலுக,என செய் யிறதுன்னுநடுக்கமெடுக்கஆரம்பிச்சுருச்சி,பஸ்டாண்டுக்குள்ளஇருக்குறபோலீஸ் வந்து தடுத்துப்பாக்குறாங்க,கேக்க மாட்டேங்குறாங்க,லேடி போலீஸ் பாவம் அவுங்களும் ஒரு லெவலுக்கு மேல ஒண்ணும் செய்ய முடியல, சமாதானம் பண்ணிப்பாத்து அலுத்துப்போயி ஒதுங்கிப் போயிட்டாங்க,

”எங்கயிருந்துதான் வந்தாங்களே அத்தனை டிரைவருங்க, வண்டிய நிறுத்திப் போட்டுட்டு வந்து கூடிட்டாங்க,என்னடா எங்க டயம் கீப்பர் மேலயும் டிரைவர் மேலயும் கைய வச்சிட்டு இங்கயிருந்து போயிருவயாடா நீயின்னு வச்சி மெரட்டி பேசுனதுக்கப்புறமும்,அடிக்கப்போனதுக்கு பின்னாடியுமா ஒன்னைய வச்சிக்கிரேண்டா, பாத்துக்கிறேண்டான்னு போனாங்கெ,

“இதுக்கு முன்னாடி பஸ்டாண்டு அப்பிடி ஒரு ஒற்றுமையப் பாத்தது இல்ல, எல்லாரும் கொஞ்ச நேரம் அப்பிடிடியே ஒறைஞ்சி போயி நின்னுட்டாங்க,இத குறுகுறுன்னு பாத்துக்கிட்டு இருந்த டீகடைக்காரருஅங்க இருக்குற அத்தன பேருக்கும் டீப்போட்டு கொண்டாத்துட் டாரு, ரொம்ப நெகிழ்ந்து போனவரா,/

அண்ணே இதுக்கு முன்னாடி நான் இது போல பாத்ததில்லண்ணே, இத்தனை க்கும் இப்ப கூடியிருக்குற எல்லாரும் ஒண்ணுக்கொண்ணு அவ்வளவு அந்நி யோன்யமா பேசிப்பழகி நானு இது நாள் வரைக்கும் பாத்ததில்ல,நீங்க வாட்டு க்கு வருவீங்க,நீங்க வாட்டுக்கு டீக்குடிப்பீங்க, நீங்க வாட்டுக்கு வண்டிய எடுத்துட்டுக்கெளம்பீருவீங்க,நான் கூட நெனைச்சிக்கிருவேன்,

“என்னடா இவங்க ஒண்ணுக்குள்ள ஒண்ணு கலந்துக்காம இப்பிடி தனித்தனி தீவா இருக்காங்களேன்னு,ஆனா அது தப்புன்னு இன்னைக்கித்தான் தெரிஞ்சி ச்சி,

நீங்களெல்லாம் அதிக அளவு ஒன்னோட ஒன்னு பேசிப்பழகாம இருந்துக் கிட்டாக்கூட ஒங்களுக்குள்ள ஒற்றுமைஇழை ஓடிக்கிட்டே இருந்துருக்குண் ணே,அதுதான் இப்பிடி ஒண்ணா கைகோர்த்து களத்துல யெறக்கி விட்டு ருக்கு,

“மொதல்லடீயச்சாப்புடுங்கண்ணே,ஏங்சப்பளையாஇருக்கட்டும்,அம்மாபோலீஸ் -காரம்மா நீங்களும் வாங்க டீ சாப்புடுங்க,இந்த நிமிஷம் சொல்றேன் சார் நாமல்லாம் ஒரே குடும்பமுன்னு தோணுது இப்ப.,ஒங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லைன்னா என்னைபோல டீக்கடைக்காரங்க எல்லாரையும் ஒங்க கூட சேத்துக்கங்கன்னஒடனேடிரைவர்கண்டக்டரெல்லாம்சிரிக்கஆரம்பிச்சிட்டாங்க,

‘ஏன் சிரிக்கிறீங்கன்னு டீக்கடைக்காரர் கேட்ட ஒடனே நாங்க எப்ப ஒங்கள விட்டு வெலகிப் போனோம்,இப்ப சேக்குறதுக்கு/ஞாபகமிருக்கா ஒங்களுக்கு பஸ்டாண்டுலயெடஞ்சலாஇருக்குண்ணுடீக்கடைகளப்பூராம்எடுக்கச்சொன்ன ப்ப நாங்க டிரைவர் கண்டக்டர்ங்க டயம் கீப்பர் அத்தனை பேரும் ஒங்க கூட சேந்து நின்னு கடைகள எடுக்கக்கூடாது போராடுனமே ஞாபகமிருக்கான்னு சொன்ன டிரைவரை நோக்கி டீக்கடைகாரர் சிரிச்ச சிரிப்பு இன்னைக்கு வரைக்கும் பஸ்டண்டுல நெறைஞ்சி நிக்குது” என்றார், கண்டக்டர்,

எல்லோரிலும் இவனும் ஒருவன்தானே என்பதை எப்போதும் இவன் மறந்து போனதும்இல்லை,ஞாபகப்படுத்திக்கொள்ள விடுபட்டதும்இல்லை.அட போங் கடா டேய்,,, மறக்குறது தப்பு,மறக்காதது நல்லது,,,ராமையா அண்ணந்தான் சொல்வார், இருக்குற அத்தனை பேர்ல நம்மளும் ஒரு ஆளுன்னு நெனைக்க ணும், அத விட்டுட்டுநம்மளத்தாண்டிதான்ஆயிரம் பேருன்னு நெனைச்சமுன் னா சுருங்கிப் போவம்.இல்ல, அடையாள மத்துப்போயிருவம் என்பார்,

எதையும் கொஞ்சம் நுட்பமாக பார்க்கக்கூடியவர்,நுட்பமான தன் பார்வையின் மூலம் பிறரை தெளிய வைக்கக்கூடிய நபர்,ஆனால் தான் பார்க்கிற நுட்பத் தையும் ,அதன் நன்மையையும் சொல்லி புரிய வைக்கக்க தெரியாதவர்.

மூத்தவள்தான் பஸ் நிலையத்தில் கொண்டு வந்து இறக்கி விட்டாள், கே.ஆர் நகர் பஸ்டாப்,

உள்ளபடிக்குச் சொல்லப் போனால் அது பஸ்டாப்பே கிடையாது.பஸ்டாப்பாய் ஆகி விட்டார்கள்,அந்த ஏரியாவாசிகள் எங்கு போய் பஸ்ஸேற வேண்டுமா னால் ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரம் போக வேண்டும்,அதுதவிர்க்கவே அந்த எரியா வாசிகள் தற்காலிகமாய் நின்று பஸ் ஏறிய இடம் இப்பொழுது நிரந்தர பஸ் டாப்பாய் ஆகிப் போனதில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லைதான்,

இறக்கி விட்டு விட்டு போகும் பொழுது மூத்தவளிடம் கேட்கிறான்,ஏதாவது வேணுமா வடை, கிடை வாங்கீட்டுப்போறியா எனக்கேட்க ,இல்லை வேண் டாம், என்கிறாள்.

வழக்கமாய் இவன் குடிக்கிற கடைதான்,பஸ் வர இன்னும் பத்து நிமிடம் இருக்கிறது,

இவனைப்பார்த்ததும்டீக்கடைக்காரர் உதிர்த்த மென் சிரிப்பு அழகாக இருந்தது,

அவரது மூலதனமே சிரிப்புத்தான் போலும்.

பாய்லரிலிருந்து வந்த புகை இடை விடாது பட்டுப்படர்ந்திருந்தது,

எங்கிருந்தோ காற்றின் திசையில் கலந்து வந்த இளையராஜாவின் பாடல் மனதுக்கு இதமளித்ததாய்/

டீக்கடையின் அருகில் நின்ற வேப்ப மரத்திலிருந்து பறந்திறங்கிய பறவைகள் இரண்டு தான் தின்று கொண்டிருந்த வேப்பம்பழத்தின் கொட்டையை துப்பி விட்டு அருகில் வேலிக்க்காத்தான் முள் வெளியிலிருந்து காய்ந்து உதிர்ந்து கிடந்த முள் குச்சியை தூக்கிக்கொண்டு பறந்தது.

வழக்கம் போல சாலை சடுதி காட்டி தன் அடையாளங்களுடன் கனரக மற்றும் மித ரக வாகனங்களையும் மனைதர்களையும் சுமந்து கொண்டு,,/

கையில் வைத்திருந்த டீயைக் குடித்து முடிக்கபோகிற நேரமாய் தூரத்தில் பஸ் வருவது தெரிந்தது.

நேற்று வந்த டைம் கீப்பர் இன்றும் கண்டக்டருடன் வரலாம்/

28 Jul 2019

மலர்ச்செரிவு தாங்கி,,,,,

சென்றது பஜாரகவும் வந்தது வீடாகவும் இருந்தது,

பஜாருக்கு ஏழு கிலோ மீட்டர்களாவது பயணிக்க வேண்டும்,

ஆத்திர அவசரத்திற்கு நடந்து கடந்து விடக்கூடிய தூரமில்லை.ஒன்று டவுன் பஸ் அல்லது மினிப்போக்குவரத்துக் கழகம்தான்,

டவுன் பஸ்ஸிற்காக காத்துக்கிடக்கிற நேரத்தில் வரும் மினியில் பயணிப்ப துதான் சாத்தியமும் கைகூடியுமாய் வருகிறது ஈஸியாயும் இது நாள்வரை யிலுமாய்/

இவனுக்கு மட்டுமில்லை,அந்தஏரியாவாசிகள் எல்லோருக்குமேகிட்டத்தட்ட அப்படித்தான்,

ஆனால் இரு சக்கர வாகனம் வைத்திருக்கிறவர்கள் கதை வேறாய் இருக் கிறது,

நினைத்த நேரம் கொஞ்சம் பெட்ரோல்தானே,,,? ஊற்றிக் கொண்டு விரைந்து விடலாம்தானே,கொஞ்சம் கெத்தாகக்கூட இருக்கும் அது போல் போவதற்கு/

பின் இருக்கையில் ஆசை மனைவி,முன் இருக்கையில் ஓட்டிச் செல்லும் கணவன், அன்பும் காதலும் ஒரு சேர அவர்கள் சாலையில் பயணிக்கையில் கொடுத்து வைத்தது”அவர்கள் ஓட்டுகிற இரு சக்கர வாகனமா, இல்லை வாக னம் ஓடுகிற சாலையா,இல்லை வண்டி ஓட்டிகொண்டு போகிற கணவன் மனைவியா” என வாதிடத்தோணுகிறஅளவிற்கு கண்ணில் படுகிற காட்சி யாய் இருக்கும்,

“இதுக்குத்தான் ஒரு வண்டி வாங்கிப்போடுங்கன்னு சொன்னாலும் கேக்க மாட்டேங்குறீங்க,சிக்கனம் ,நொக்கனமுன்னு பேசிக்கிட்டு,,,,,/வளந்து நிக்கிற புள்ளைங்க ஆசைக்காக வாங்காட்டினாலும் கூட இது போல ஆத்திர அவசர தேவைக்காவதுவாங்கலாம்ல்ல,,,,என்கிறமனைவியின்பேச்சைஇடைமறித்தவன் ”எனக்கு கூட ஆசைதான் வண்டி வாங்கனுமுன்னு, இப்பயெல்லாம் வண்டி வாங்கணுமுன்னு அவுங்ககிட்டப் போயி கேக்கக்கூட வேணாம், ,மனசால நெனைச்சாப்போதும்,நிப்பாட்டிர்றாங்க வீட்டுல கொண்டு வந்து,/

அதுப்பக்கப்புறம்தான் டாக்குமெண்டு, ரிஜிஸ்டேரஷன் பீஸீ, பணம் தவணை ங்குற மத்த, மத்த தான பேச்செல்லாம்,,ன்னு இருக்கும் போது நாளைக்கே கூட நம் நெனச்ச ஒரு வண்டிய வாங்கிகொண்டு வந்து நிறுத்தீறலாம்,இப்பத்தான் வாஸிங்க் மிஷின் தவணை முடிஞ்சி ,பிரிட்ஜ் தவணை ஓடிக்கிட்டு இருக்கு, இதுக்கு ஊடால வண்டின்னு ஒரு குறுக்குச்சால் ஓட்டுனமுன்னு வையி அவ் வளவுதான்,டப்பாவுக்கு டான்ஸீதான்,,,,என இவன் சொன்னதும் ஆமாம் எப்பப் பாத்தாலும் இத ஒண்ண சொல்லிக்கங்க,எப்ப நமக்கு நெறைவா இருந்து ச்சி,இப்ப இருக்குறதுக்கு,அப்படித்தான் ,இடிச்சிப்பிடிச்சி கோயில் கூட்டத்துல நின்னு சாமியப்பாக்குற மாதிரி அப்பிடி அப்பிடியே கொஞ்சம் பல்லக் கடிச்சிக் கிட்டு வாழ்க்கைய ஓட்டிக்கிற வேண்டியதுதான்,என்ன நம்ம மட்டும்தானா அதிசயம், எல்லா வீட்லயும் அதுதான,இதுல நம்ம மட்டும் விதி விலக்கா என்ன,,,?வாங்கிப்போடுங்க யோசிக்காதீங்க,

“சின்னவ கையில ஒரு பைக் படத்தவச்சிக்கிட்டு ஏங்கிட்ட வந்து அப்பாவ இந்த பைக்க வாங்கி ஓட்டச் சொல்லுங்கம்மான்னு நச்சரிச்சிக்கிட்டு இருக்கா”, என மனைவி சொன்ன படத்தை வாங்கிப்பார்த்த போது இவனுக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டும் இரு சக்கர வாகனம்வாங்குற எண்ணத்தை குழிதோண்டி புதைத்து விடுமானஅளவிற்கான கோபமும் வந்தது,

”அடப்போடி போக்கத்தவளே,அவ ஏதோ படம் காட்டுனாளாம், இவளும் வாங்கிப் பாத்தாளாம்,அம்மாவும் பொண்ணுமா சேந்து என்ன வெளையாடுறீ ங்களா,அவ காமிச்ச பைக்கோட வெலை என்னன்னு தெரியுமா ,ஒண்ணே முக்கால் லட்சம்டீ கூறு கெட்டவளே,நம்ம மாதிரி உள்ள குடும்பங்க சின்னதா ஒரு விசேஷம் நடத்தி முடிச்சிறலாம் அந்தப்பணத்துல,ஆமாம் பாத்துக்க என்றவனை திறந்த வாய் மூடாமல் பார்த்தவள் ”அட பாதகத்தி மகளே,நான் ஒருகிறுக்கி இதுகூடத்தெரியாமஒங்ககிட்டவந்துசொல்லிப்புட்டேன் என்றாள்,

“வரட்டும் இன்னைக்கி புடிச்சி நாலு வாங்கு வாங்குனாத்தான் சரிக்கு வருவா அவ என்றாள்,

“வாங்குறதெல்லாம் இருக்கட்டும் ஒரு பக்கம் அவளுக்கு மட்டும் இந்த மாதிரி யான எண்ணம் வந்துருந்தா வாங்குறதுல தப்புல்ல,இப்ப ஆறு அல்லது அஞ்சி வீடுகள்ல இதுதா நிலைமயா இருக்கு,அட சின்னப்புள்ளைங்க ஆசைப்பட்டா ங்க நெனைச்சாங்கன்னாக்கூட பரவாயில்ல,பெரியவங்களே அப்பிடித்தான் இருக்காங்க என்ன செய்ய சொல்லு,கேட்டா கௌரவமுன்னு ஒரு வார்த்தைய படக்குன்னு யோசிக்காம சொல்லுறாங்க,

”அவசியத்துக்கு வாங்குனது போயி ஆடம்பரத்துக்கு வாங்கிக்குவிக்க ஆரம் பிச்சிட்டோம்,

வீட்டுலஒரு கார வாங்கி வச்சிட்டு அத தினமும்ஓட்டாமஅது அந்த வீட்டோ கௌரவக்கூறியீடாகாண்பிச்சிக்கிட்டு அதுக்கு மாசம்பத்தாயிரம் ரூபா செலவ ழிக்கிறாங்க,

“இன்னும் சில பேரோட நெலைம ரொம்ப மோசம் ,வாங்குன கார நிப்பாட்ட யெடமில்லாம வெளி யெடங்கள்ல வாடகை குடுத்து நிப்பாட்டிக்கிட்டு இருக் குறாங்க, எனக்குத் தெரிஞ்சி ஒருத்தரு வாங்கன கார நிப்பாட்ட யெடமில் லாம பஸ்டாண்டு பக்கத்துல இருக்குற கார்ஸ்டாண்டுல மாசம் ரெண்டாயிரம் ரூபா வாடகை குடுத்து நிறுத்தி வச்சிருக்காரு,அவரயெல்லாம் என்னன்னு சொல்லு றது சொல்லு, இதுபோலத்தான் இன்னைக்கி எல்லாத்துலயும் வந்துரிச்சி, என்றவனை ஏறிட்டவள் சரி நீங்க நெனைக்கும் போது வண்டி வாங்கிக்கங்க,,” என்றாள்,

இவனுக்கும் மனதின் ஒரு ஓரமாய் இரு சக்கர வாகனம் வாங்க வேண்டும் என்கிற எண்ணம் இல்லாமல் இல்லை.

கூடைய பறவைகள் வீடு வந்துதானே ஆகவேண்டும்?

அகன்று பரந்த அத்து வானவெளியெங்குமாய் பறந்தலைந்து விளைச்சளற்ற பெருவெளியெங்கிலும் வட்டமிட்டுத் திரிந்தும் அலைந்தும் களைத்தும் தின்ன ஏதும் கிடைக்காமல் பசிமிகுந்த வெற்று வயிற்றை எக்கிக் கொண்டு அடர்ந்து கிளைத்த மரத்தில்(அடர்ந்து காண்கிற மரம் கிடைக்க கொடுத்து வைக்க வேண்டும்) கூடு கட்டி தன் துணையுடன் காதல் மொழி பேசி கூடிக்குழாவி குஞ்சு பொரித்து பின் வாழ்கை நடத்தும் இடமாய் இருக்கிற கூடுகளை விடுத்து எங்கே செல்ல ,சொல்லுங்கள்,இது எனது இடம் ,நான் இங்குதானே உறை கொண்டு இருக்க முடியும்,,,எனக்கேட்டவாறே வீட்டிற்குள் நுழைந்த பொழுது ரிப்பேர் பண்ணி வந்த மிக்ஸியின் ஜாரை பையிலிந்து எடுத்து ஓரமாய் வைக்கிறான்,

காலையில் கொஞ்சம் தாமதம் காட்டித்தான் எழுந்தான்,

இப்பொழுதெல்லாம் அப்படித்தான் எழ முடிகிறது.உடல் அலுப்புடன் சேர்ந்து கொள்கிற மன அலுப்பும் மன அலுப்புடன் சேர்ந்து கொள்கிற உடல் அலுப்பு மாய் கைகோர்த்துக்கொள்கிற நேரங்களில் அப்படியே அசதி காட்டி படுக்க வைத்து விடுகிறது,

இத்தனை மணிக்கு எழுந்தால்தான் இத்தனை மணிக்கு வேலைக்குப்போக முடியும் என்கிற கட்டாயத்தில் வம்படியாய் உடலைத்தூக்கிக்கொண்டு எழ வேண்டியுள்ளது.அது போல்த்தான் இன்றும் எழுந்தான்,

பஜார் செல்லலாமா இன்று என்கிற பேச்சில் பெரிதாய் ஏதும் திட்டமெல்லாம் இல்லை,

காலைஎழுந்துடீக்குடித்துக்கொண்டிருக்கையில்சொன்னாள்மனைவி ,”மிக்ஸி ஜார் நேத்து சட்னி அரை பட்டுக்கிட்டு இருக்கும் போது நின்னு போச்சி” என/

அரை பட்டுக்கொண்டிருக்கிற விஷயங்கள் பல பாதியில் நின்று போவதும், வந்த வேகத்தில் காணாமல் போய் விடுவதும், பின் வாங்கி விடுவதுமாய் இருக்கிறது கண்கூடு,/

”யானை பாக்க வெள்ளெழுத்தா” அது அப்படித்தான் தெரியாதா என்கிறார்கள் அனுபவஸ்தர்கள் இது போலாய் காணாமல்அல்லது பின் வாங்கிக் கொள்ளப் படுகிற விஷயம் கண்டு/

சரிதான்அவர்களது அனுபவத்தைக்கூட வயதாகக் கொள்ளாதவர்கள் பேசுகிற பேச்சும்புறம்கொள்கிறநைச்சியத்தனமும்எல்லைதாண்டியபயங்கரவாதமாய்/

கேட்டால்உங்கள்வழிஉங்களுக்கு எங்கள்வழிஎங்களுக்குஎன்பதாய் சொல்லிச் செல்கிறார்கள்,” சரி சொல்லிச்செல்கிற எல்லா வழியும் ஊருக்குள் தானே என்றால் அது தங்களுக்கு தேவையற்ற விஷயம் என்பதை தயக்கமில்லாமல் பதிவு செய்கிறார்கள்.

அந்தப்பதிவு “வீட்டுக்கு அடங்காத புள்ள ஊருக்குள்ள செருப்படி வாங்கும்” என்கிற சொல்தாங்கி, செயல் வடிவு காட்டி நிற்கிறது சமயா சமயங்களில்/

மிக்ஸி ரிப்பேர் பண்ண வேண்டும் ,இவனுக்கு ஒரு பை வாங்க வேண்டும் கௌரவமாய்சாப்பாடுஎடுத்துச்செல்ல,இரண்டும்அடுத்தடுத்துசெய்யவேண்டும்,

இப்போதுவீடு முழுவதுமாய் அடை கொண்டு கிடக்கிற பைகள்ஒன்று பெரிதா வோ இல்லையானால் சிறிதாகவோ இருக்கிறது,

பெரியதில் சாப்பாடுக்கேரியரை வைக்க முடிவதில்லை, சாப்பாடுகொட்டிப் போகிறது பைக்குள்ளாகவே,சின்னது இடம் போதவில்லை,

அதனால் கொஞ்சம் தேவைக்குத் தகுந்தாற்போல வாங்கினால் நன்றாக இருக் குமே என விளைந்து தெரிந்த எண்ணத்தை மனம் சுமந்து கொண்டு நாகர் கோவிலார் கடையில் மிக்ஸியை ரிப்பேருக்குக் கொடுத்து விட்டு பக்கத்தில் கடை வரை போய் விட்டு வந்து விடுகிறோம் இதோ கால் மணியில் அதற்குள் ளாக ரிப்பேர் செய்து வையுங்கள் என்கிற சொல்லை விதைத்து விட்டு நாகர் கோவிலார் கடைக்கு திரும்புகிற முக்கில் இருக்கிற பைக் கடைக்குச் சென்றா ர்கள்,

அவர் டீக்குடிக்கப் போயிருப்பதாய்ச் சொன்னார் பக்கத்துக் கடைக்காரர்,

பொதுவாக இது போலான கடைகளுக்கு டீ தேடி வந்து விடும் இனிமையான தென்றலைப்போல,,,,

அவரது கடையுடன் சேர்த்து அங்கிருக்கிற நான்கு கடைகளுக்கும்/

அது போக அந்த வரிசை தாண்டி இன்னும் இன்னுமாய் இருக்கிற பத்து பணிரெண்டு கடைகளுக்கும் வழக்கமாய் டீத்தருகிறவர் இன்று வரவில்லை என்றார்கள்,

அவரது வீட்டில்விஷேசமாம், அவரது சின்னமகள் வயதுக்கு வந்து விட்டாளா ம், நேரம் வாய்க்கிற பொழுதுகளில் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார் டீக்கொடுப் பவர்.”சின்னப்பொண்ணு எப்ப உக்காரப் போறான்னு தெரியல” என,அவரது சொல் இன்று நிஜம் தாங்கி நிற்கிறதாய்/

இவன் பை வாங்கச்சென்ற கடைக்காரர்தான் சொல்வார் எண்ணன்னே ,போன மாசத்துக்கு இந்த மாசம் ஆளு மெலிஞ்ச மாதிரி தெரியிற, சாப்பாடு கீப்பாடு சரியில்லையா, வீட்ல அக்கா பட்னி போட்டுர்றாங்களா,இப்பிடி சாப்புடாம கொள்ளாம இருக்குறதுனால நடக்கப்போறது நடக்காம இருக்கப்போகுதா நடக் காமஇருக்குறது ஏதும் நடந்துருமா அதிசயமாசொல்லுங்க,அதது நடக்க வேண்டிய நேரத்துல சரியா நடக்கும்ண்ணே,விடுங்க நமக்கும் மேல ஆண்ட வன்னு ஒருத்தன் இருக்காண்ணே அவன்பாத்துப்பான் ஆமாம் நம்மளப் போலவும் நமக்கும்கீழ இருக்குறவுங்களுக்கும் இந்த ஒலகத்துல வாழாமயா இருக்காங்க, விடுங்கண்ணே.எனச்சொன்னகடைக்காரர் மதுரையிலிருந்து வருகிறார்,

அன்றாடங்களில் காலை ஒன்பது மணிக்கு கடை திறந்து விடுவார், எந்த மழை,எந்த வெயில்,எந்தப்பனி,எந்த காற்று ,,,என இத்தியாதி இத்தியாதியாய் எத்தனை இயற்கை இடர் பாடுகள் வந்தாலும் கூட அவர் கடை திறந்துருக் கும் கண்டிப்பாக என நம்பிச்செல்லலாம்/

காலையில் ஒன்பது மணிக்கு நடை திறப்பவர் இரவு அவர் செல்கிற கடைசி ரயிலை எட்டிப்பிடிக்கிற அரை மணிக்கு முன்பாய் தான் கடையைச் சாத்துவார்,

ஒரு குளிர் நாளின் இரவொன்றில் கடை சாத்தப் போகிற நேரமாய் அவசரம் காட்டி வந்த கஷ்டமர் ஒருவர் ”நாளை காலை வெளியூர் கொண்டு செல்ல அவசரமாய் ஒரு பை வேண்டும்,மற்ற கடைகளில் போய் இதுநாள்வரை வாங்கிப் பழக்கமில்லை எனக்கு,அதனால்தான் தங்களைத் தேடி வந்தேன், என்ன கொஞ்சம் தாமதம் காட்டி வந்து விட்டேன், எனச்சொன்னவரிடம் போய் வாருங்கள் தயக்கமில்லாமல்,கண்டிப்பாக நாளைக்காலை உங்களது எதிர்பார்ப்பிற்கு மேலாக ஒரு பை இருக்கும் உங்கள் கையில் ,விலையெல் லாம் அப்புறம் பேசிக்கொள்ளலாம் என அன்று இரவு வீட்டிற்க்குச் செல் லாமல் தெருவில் ரோந்து செல்லும் வாட்ச்மேனுக்கு சாப்பாடு வாங்கிக் கொடுத்து பக்கத்திலேயே வைத்துக்கொண்டு பையை தைத்துக் கொடுத்தார். மறுநாள் பை வாங்க வந்த கஷ்டமர் நெகிழ்ந்து போனார், தனது நெகிழ்வை கடைக்காரர் பைக்கு கேட்ட விலையை விட அதிகமாக ரூபாய் ஐம்பது கொடுப்பதில் காட்டினார்,

”அவர் பை விலையை விட அதிகமாய்க் கொடுத்த ரூபாய் ஐம்பதிற்காய் அவருக்கு பை தைத்துக் கொடுக்கவில்லை நான்,என் மீதும் எனது கடை மீதுமாய் அவருக்கு இருந்த நம்பிக்கை பொய்த்துப்போகக்கூடாது என்பதற் காய் என்னை நானே வருத்திக் கொண்டு அந்த வேலையை அன்று செய்து கொடுத்தேன்” என்றவரிடம் பையை வாங்கிக்கொண்டு கிளம்பினேன்.

அவர் கொடுத்த பை சாப்பாடு கொண்டு செல்வதற்கு சரியாக இருக்குமா இல்லையா என்பது தாண்டி மனம் பிடித்திருந்தது,சரி பண்ணி வாங்கிக் கொண்டு வந்த மிக்ஸியைப்போல.

இனி மிக்ஸி ஓடும்,சாப்பாடு பொங்கும்,சமையல் சிறக்கும் இவனும் கொண்டு போவான் புதிதாய் வாங்கிய பையில்,,,/

சென்றது பஜாராகவும் திரும்பி வந்தது வீடாகவுமாய் இருக்கிறது,

வீட்டிற்குத் திரும்புகிற வழியில் சாலை ஓரமாய் இருந்த வாகை மரங்களும், ஒற்றைக்கொன்றை மரங்களும் சாலையெங்குமாய் பூக்களை வாரிச் செரிந் திருந்தன,

8 Jul 2019

இனிப்புக்கேக்கும் ,பன்னும்,,,,/

”பன்னு சாப்புடுவோமா” என பாண்டியண்ணன் கேட்டபோது ”வேணாம் பன்னு, இந்தா இந்த இனிப்புக்கேக்கு சாப்புடுவோம்,நல்லாயிருக்கும்”,,,,என்றவாறே எடுத்துக்கொடுத்தான் இவன்,

ஒருவாய் சாப்பிட்டு விட்டு ஆச்சரியம் தாங்கிப் பார்த்தவராய் ”உண்மையிலே நல்லாயிருக்குண்ணே,” என்றார்,

“ஆமாம் நீ இந்த மாதிரி திங்கிற அயிட்டமெல்லாம் எது எங்க நல்லாயிருக் குன்னு தேடி அலைய மாட்டயே,ஒனக்கு எப்பிடித்தெரியும் இது நல்லா இருக்குமுன்னு ,அப்ப கடை கடையா ஏறி யெறங்கி இதே வேலையா அலை ஞ்சிருக்குற,,,” என சப்தமாக சிரித்தவரிடம் இல்லை என மறுக்கமுடியவில் லை.

”டீக்குடிக்க மட்டுமல்லவே டீக்கடைகள் மனமாற்றிக்கொள்ளவும்தானே” என்கிற நினைப்புடன் டீக்கடைக்குச்செல்கிற நேரங்களில் வடைக்கு மாற்றாய் ஏதாவது சாப்பிடலாம் என்கிற நினைப்பின் முன் இது போலானவைகள் வரிசை கட்டி நிற்கும்.

அப்படியாய் ஒரு நாளில் சாப்பிட்டதுதான் இப்படி பாண்டியண்ணனுக்கு கேக்கை பரிந்துரை செய்கிற அளவிற்காய் துணிவு காட்டி நிற்கிறது,

பழைய ஜெய்சங்கர் படங்களில் வருவது போல் உடுத்தியிருந்தார்,இவன் பார்த்த அளவிற்கு உடைகளின் அப்டேட்டுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவரி ல்லை என்பது தெரிந்தது,

வெளிர்க்கலரில் அணிந்திருந்த சட்டையும் தொள தொளவென அடர்கலரில் அணிந்திருந்த பேண்ட்டும் பார்க்க அப்படி ஒன்றும்மோசமாகத் தெரியவில் லை,

அதைப்பற்றி அவர் ஒன்றும் கவலை கொண்டவராகவும் தெரியவில்லை. உடையையும், வெளிப் பகட்டையும்வைத்து ஆட்களை எடை போடுகிற உலகில் இவரைப்பார்த்து இப்படித்தான் நினைப்பார்கள் என்கிற எண்ணத்தை தெரிந்தே சுமந்து கொண்டு திரிந்தபவராய் தென்படுகிறார்,

ஆத்தூரிலிருந்து பஸ்ஸில் வந்து இறங்கியவன் முக்கு ரோட்டில் நின்று கொண்டு மூத்த மகளுக்கு போன் செய்கிறான்,

பஸ்ஸிலிருந்துஇறங்கியபின்னும் இளையராஜா அவர்களின் பாடல் இன்னும் காதையும் மனதையும் நிறைத்துக் கொண்டும் அசரீரியாய் ஒலித்துக் கொண் டும்/

பயணங்களின் நிறைவிற்கும்,சுகத்திற்கும் பேருந்துகளில் வசதிகள் மட்டும் போதாது போலும்,இது போலான மனம் நிறைக்கிறவைகள் வேண்டியதுதான் இருக்கிறது,அவ்வப்பொழுதும் நிரந்தரமாயும்./

நிரம்பிப்பூத்த பூக்களை அதன் வாசனை மாறாமல் அள்ளித்தெளித்து போர்த்தி யிருந்த பூக்காடாய் அலங்கரிக்கப்பட்ட தனியார் பஸ்களின் டிரைவர்களும் கணடக்டர்களும்தான் இன்னும் இது போலான பாடல்களை விடாமல் கட்டிக் காத்துக் கொண்டும் பயணிக்கிறவர்களின் மனதுக்கு இதம் சேர்த்துக் கொண் டும்,மா மருந்திட்டுக் கொண்டுமாய்/

மூத்த மகள்தான் சரி,எங்கிருந்தாலும் என்ன வேலை இருந்தாலும் போட்டு விட்டுவந்து விடுவாள்,

கல்லூரிப்பாடம், அதை கரைத்துக்குடிக்க வேண்டும் என்கிற கதையெல்லாம் விடமாட்டாள்,அப்படியே இருந்தாலும் கூட கரைத்துக்குடித்தலை சிறிது ஒத்தி வைத்து விடுவாள் இவனுக்காக/

இளங்கலையின் மூன்றாமாண்டு படிக்கிறாள்,ஒங்களகூப்புட வர்றத விட எனக்கு பெரிசா என்ன வேலை இருந்துறப்போகுத்துப்பா என்பாள்,

கொஞ்சம் தைரியமானவள், தைரியம் என்றால் இவனை விட கொஞ்சம் ஜாஸ்தி எனலாம்.

போன மழை மாதத்தில் அவள் கல்லூரி விட்டு வந்த மாலை வேளையாக வீட்டிற்குள் அமர்ந்து டீக்குடித்துகொண்டு டீ வி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது வீட்டின் வெளியில் ஒரே சப்தமாக கேட்டுக்கொண்டிருந்தது, அதுவும் வீட்டு வாசலுக்கு அண்மையில் கேட்பது போல் இருந்தது,

அம்மாவும்இல்லை,கடைக்குப்போயிருந்தாள்.அப்பாவழக்கம்போலஇரவுதான் வருவார்,

சிறிது நேரம் விட்டுவிடலாம் அப்படியே என்றால் சப்தம் கூடிக்கொண்டே போனது,

அம்மா வருவாள் என இனியும் எதிர்பார்ப்பது தவறுதான்,வாசல் நோக்கிப் போனவள்அங்குநின்றுகொண்டுஅரட்டையடித்துக்கொண்டிருந்தஇளைஞர்கள் நான்கைந்து பேரில் உன்னி உன்னி பேசிக்கொண்டிருந்த ஒருவனின் அருகில் சென்றவள் அவனது கன்னத்தில் அரைந்து விட்டாள்,

“ஏண்டா நாயே நீங்க கெட்ட வார்த்தை பேசி வெளையாட எங்க வீட்டு வாசல்தான் கெடைச்சதா,” என்றவாறே,,,/

”இது என்ன குடும்பம் நடத்துற யெடமுன்னு பாத்தயா,இல்ல டாஸ்மாக் பார்ன்னு நெனைச்சயா ராஸ்கல்”என்றவாறு விரட்டி விட்டிருக்கிறாள் அதற்கு முன் அக்கம் பக்கம் கூடிவிட பையன்களும் அந்த இடத்தை விட்டு நகன்று விட்டனர்.

அதில் ஒருவன் அவளைப்பார்த்து ”நான் ஒன்னைய நேசிக்கிறேன்” எனச் சொல்ல ,”மொதல்ல ஒழுக்கமான பழக்கத்த பழகப்பாரு,அதுக்கப்புறமா நேசம் காதல்ன்னு கதை விட கத்துக்கலாம்,உள்ளதுக்கே வழி இல்லாம நிக்கும் போது,,,,கழுத நெனைச்சிச்சா கந்தலும் கசக்கலுமா,,,,,,” எனச்சொல்லி விட்டு வீட்டிற்குள் வந்தாள்.

இரவு இவன் வந்ததும் இவனிடம் சொன்ன போது வீட்டிற்குள் சொல்லி விட இவன் கொஞ்சம் கொதிப்பாகிப்போனான்,வெட்டுவேன் குத்துவேன் என,,/

”ஆமா வெட்டீட்டாலும்,குத்தீட்டாலும்,,,,,, விடுங்கப்பா,அதான் நான் சமாளிச்சி சத்தம் போட்டு அனுப்பீட்டேன்ல்ல,நீங்க எதுக்கு வெட்டியா பிளட் பிரஷ்ர கூட்டிக்கிட்டு இருக்குறீங்க என்றாள்.

“என்னையப் பாத்த ஒடனே அவனுக்குள்ள ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டிருக்கு,அது எப்ப இருந்து ஏற்பட்டிருக்குன்னு தெரியல,அத காதல்ன்னு தப்பா நெனைச்சிக்கிட்டு அலையுது நாயி,எங்க காலேஜீல படிக்கிற பையந்தான்,எப்பலயிருந்து இது போல நெனைச்சிக்கிட்டு திரியிறானே,எத்தனை பேர்கிட்ட என்னனென்ன சொல்லி வச்சிருக்கானோ,கேட்டவுங்க பாக்குறவுங்க என்னென்ன புரிஞ்சி வச்சிருக்காங்களோ தெரியல, என்றவளை உச்சி மோந்து முத்தமிட்டான்.

வெளிர்கலரில் டாப்ஸ் என்றால் அடர்கலரில் பேண்ட் என அமையுமாறு பார்த்துக்கொள்வாள்,அவள்எடுக்குற சுடிதாரில்./

கூடவேஅதில் பூத்துக் காணப் படுகிற பூக்களின் நெடிஅதிகமாய் மூக்கை நெரு டாதது மாதிரி பார்த்துக் கொள்வாள்,

அவளைப் பொறுத்தவரை அணிந்திருக்கிற உடைகளில் அதிகம் பூக்களை பூக்கச்செய்வதும் அது உதிர்ந்து விழுவதும் கூடாது என நினைப்பவள், அணிந் திருக்கிறஉடை விடுத்து அதது பூக்க வேண்டிய இடங்களில் பூத்தால் கண்டிப் பாக பலன் கிடைக்கும், வாழ்வார்கள் பயிர் செய்து பிழைப்பவர்கள்,அவர் களது பிழைப்பிற்கு அச்சாரம் இடுவதை விடுத்து இங்கு உடல் போர்த்துகிற ஆடைகளில் பயிர் பண்ணிக்கொண்டு திரிந்தால் எப்படி,,,,?இது விடுத்து எம்ப் ராய்டரி ஒர்க் அதிகம் பண்ணியிருந்தாலும் அதுவும் கண்ணை உறுத்துகிறது தான்,இதெல்லாம்இல்லாதது போல் இருப்பதுதான் அவளதுசாய்ஸில் முதல்/.

அவளதுஅம்மாவுடன்சுடிதார்எடுக்கச்சென்றால்அவ்வளவுதான்கடையில் போரே நடந்து விடும்,

”ஏய் கொஞ்சம் பூ கீ ,இல்ல எம்ப்ராய்டரி டிசைன் வச்ச மாதிரி போட்டா நல்ல யிருக்கும் அத விட்டுட்டு மொளுக்குன்னு இலைக உதுந்து போன மரம் மாதிரி மொட்டையாஎடுத்தா”என அவள் அவளது பங்கிற்கு நான்கைந்து மாடலை எடுத்துப் போடச்சொல்லுவாள்,

வேண்டா வெறுப்பாய் எடுத்துப்போடும் கடைக்காரர் சலித்துக் கொள்வார் சலித்து/

”ஏம்மா நம்ம காலங்க,நம்ம எண்ணங்க,நம்ம பிடிப்புக வேற,இப்ப இருக்குற புள்ளைங்க டேஸ்ட் வேற, அவுங்களுக்கு புடிச்சாப்புல அவுங்க எடுத்துக்கிரட் டும் விடுங்க,துளிர்த்து வளந்து நிக்கிறது அவுங்கதான,எதுக்குப்போயி தளுக்கு றப்பவே கிள்ளிவிடுறீங்க”என்பார்.

“அதுக்கில்லண்ணேஅவஇஷ்டத்துக்குவிடுறதும்,புதுஜெனரேஷன்இப்பிடித்தான் யோசிக்கும்ங்குறது எல்லாம் சரிதான் ,அதுக்காக வீட்டுல இருக்குற அம்மா அப்பா கூடவா யோசனை சொல்லக் கூடாது,இல்ல கருத்துச்சொல்லக் கூடா தா,அதுக்குக்கூடவா பெத்தவுங்களுக்கும் கூடப்பொறந்த பொறப்புகளுக்கும் உரிமை இல்லாமப்போச்சி,அந்தளவுக்கா இவுங்கள்லருந்து சிந்தனை மட்டத் துல வெலகி நிக்கிறோம் நாங்க,

”அப்பிடியே இருக்கமுன்னு கூட வச்சிக்கிருவோம்,அதுக்காக நாங்க சொல்றத எதுவுமே கேக்க மாட்டேன்னு பிடிவாதமா நின்னா எப்பிடி,,,?நாங்க இவுங்க அளவுக்கு படிக்கலைதான்,நானும் சரி ஏங் வீட்டுக்காரரும் சரி,இவுங்களவுக்கு நுனி நாக்குல இங்கிலீஷு பேசலதா,இவுங்க அளவுக்கு ஒரு நேரத்துல ரெண் டாயிரத்துக்கு கொறையாம உடுத்தலதான், இவுங்களவுக்கு கைநெறைஞ்ச சம்பாத்தியத்துல நல்லதா ஒரு வீடு,நல்ல வசதியான சாப்பாடுன்னு இல்ல தான்,அதுக்காக நாங்க சொல்றதெல்லாம் தப்பாகிப்போகுமா என்ன,,,?

”நான் இவள மட்டும் வச்சிச்சொல்லல,பொதுவா இவளப்போல இருக்குற இவ கூடப்படிச்சி வேலைக்கிப்போன புள்ளைங்க,அக்கம் பக்கமுன்னு இருக்குற நம்ம பொண்ணு வயசு,பையன் வயசுல இருக்குற புள்ளைங்க எல்லாத் தையும்தான் சொல்லுறேன்,,,”எனும் போது கடைக்காரர் திரும்புவார்,

“ஏம்மா ஒங்க புள்ளைங்கதானே ,அதுங்க ஆசைக்கு இருந்துட்டுப்போகட்டுமே கல்யாணம் வரைக்குமாவது,அதுங்க சொந்தக்கூடு இது,அதுங்க அடையிற மரம் அது,பூவும் பிஞ்சும் காயும் கனியுமா இருக்குறதுல ஊஞ்சல் கட்டி ஆடிக்கிறட்டுமே /

மண் பிளந்து துளிர்த்து வளர்ந்து வேர் விட்ட யெடத்துல குடி கொண் டிருக்கிற அதுங்களுக்கு சிறகு இடிக்காம இருக்குற அளவுக்கு அதுகளா ஏற்படுத்திக்கிர்ற சௌகரியம் உள்ள யெடம் அது.

இங்க இருக்குற வரைக்கும்தான அதுகளுக்கு அதுக கூடுங்குற உணர்வு இருந்துற முடியும்,அதுகளுக்கு அதுக யெடம்ங்குற ஒரு உறுத்தல் இருந்துற முடியும்,இதவிட்டுட்டுப் போயிட்டாங்கன்னா அதுகளுக்கு உருத்து உள்ள யெடம் ஏது சொல்லுங்க என்றார்,

கடைக்காரர் பேசுகிற அந்த நேரம் இவனும் இருந்து விட்டால் போதும் ”நல்லா சொல்லுங்கண்ணே,நல்லா சொல்லுங்க”,,,,என்பான்,உடன் மகளும் சேர்ந்து கொள்வாள் என்பதை சொல்லவா வேண்டும், அப்புறமாய் அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து இவன் மனைவிக்கு எதிராக பிடிக்கும் போர்க்கொடி கொஞ்சம் உயரம் கூடியதாகவே இருக்கும்.

இவளுக்கு பிளைனாக இருக்கிற சுடிதார் ரொம்பவே பிடிக்கும்தான்,அதிலும் இவள் தேர்ந்தெடுக்கிற அடர்க்கலர்,லைட்க்கலர் காம்பினேஷன் நன்றாக இருந்தாலும் கூட அவள் நினைக்கிற விலையிலிருந்து ஒரு நூறு ரூபாய் அதிகமாகபோனாலும் கூட வேண்டாம் என்று விடுவாள்,

“அவ அப்பிடித்தான் சொல்லுவா கடைக்காரரே,நீங்க பேக்ப்பண்ணி குடுங்க ,நான் கொண்டு போயிக்கிர்றேன்”என கடைக்காரரிடம் சுடிதாரை பேக் பண்ணி வாங்கி வந்து விடுவார்,

வீட்டுக்கு வந்ததும் கூட இவன் வாங்கி வந்ததை கையால் கூட தொட்டுப் பார்க்க மாட்டாள் ஒரு நாள் இல்லை,இரண்டு நாட்கள் இல்லை, வாரக்கண க்கில் ஆனாலும் கூட அது அப்படியேதான் இருக்கும்,

அப்பொழுதான் இவன் சமாதானத்தூதுவனாய் மாறி மகளிடம் போவான், ”என்னம்மா அப்பா மேல கோவமா,இருக்க வேண்டியதுதா,அது நல்ல கோபமு ன்னா பிரயோஜனமா இருக்கும்,இல்ல கெட்ட கோபமாவாவது இருக்கணும். அதுவுமில்லாமஇதுவுமில்லாமரெண்டுங்கெட்டானாஇருந்தாஎப்பிடி,கடையில இருக்குறதுலயே அந்தக்கலர் சுடிதார்தா ரொம்பப்புடிச்சிருந்தது ஒனக்கு, நான் வர்றதுக்குமுன்னாடி அதத்தான் தொட்டுத்தொட்டு பாத்துக்கிட்டு இருந்துரு க்க, அத அளவெல்லாம் வச்சி வேற வச்சிப் பாத்துருக்குற, நெஞ்சோட அள்ளி அணைச்சி ஆசையா வச்சிகிட்டு இருந்துருக்க,கொஞ்ச நேரம்,இத்தனையும் செஞ்ச இந்த நேரத்துல கண்டிப்பா அந்த சுடிதார உடுத்திக்கிட்ட மாதிரி கனவு கண்டிருப்ப,“ஊலாலா..” ஓடிருக்கும் மனசுக்குள்ள,ஓங் பிரண்ட்ஸீககிட்ட இந்த சுடிதாரப் பத்தி மானசீகமா பேசீருப்ப,அவுகளெல்லாம் நீயி புது சுடிதாரு போட்டுக்கிட்டு போன அன்னைக்கி கண்டிப்பா ஒரு டிரீட் கேட்டுருப்பாங்க, நீயும் குடுத்துருப்ப, இன்னும் கூட நீ அந்த ட்ரெஸ்ஸ சுத்தி என்னனெமோ நெனைப்பவளத்துக்கிட்டுஇருந்துருக்கலாம்,இத்தனையும்பாத்துட்டும்கேள்விப் பட்டுக்கிட்டுமா இருந்த நான் எதையும் கண்டுக்காம நீயி ஆசைப்பட்டத சுடிதார வாங்காம ஜடம் மாதிரி வந்துருந்தேன்னு வையி, என்னைய மாதிரி கொடுமைக்காரன் யாரும் இருந்துற முடியாது, அதான் எடுத்துட்டு வந்தேன்,

”நூறு ரூபாய் அதிகமா வெலை குடுத்து ஏங் மகளுக்கு ஒரு சுடிதார் எடுத்துத் தர எனக்கு உரிமை இல்லையா சொல்லு” என இவன் சொல்கிற கணங்களில் சிரித்து விடுகிற மகள் நூறு ரூபாய் கூடப்போட்டு எனக்கு சுடிதார் எடுத்துத் தரஎங்கப்பாவுக்குஎவ்வளவு உரிமை இருக்கோ அதே அளவுக்கு அது வேணாம் வெலை அதிகமுன்னு கோவிச்சிக்கிறதுக்கு எனக்கும் உரிமை இருக்கு”,,,,என இவன் தலையைப்பிடித்து அருகே அமர்ந்திருக்கும் மனைவியின் தலை மீது மோத வைத்து விட்டு ஓடி விடுவாள்.

இந்த சுடிதார அம்மாவ போட்டுக்குறச் சொல்லுங்க நல்லாயிருக்கும் என்ற வாறே,/

பன்னு சாப்புடுவோமா என பாண்டியண்ணன் கேட்டபோது வேணாம் பன்னு, இந்தா இந்த இனிப்புக்கேக்கு சாப்புடுவோம், நல்லாயிருக்கும்,,,, என்றவாறே எடுத்துக் கொடுத்தான் இவன்,

24 Feb 2019

தார் ரோடு,,,,,






வொர்க்‌ஷாப் சந்து வழியே சென்றால் சீக்கிரம் போய் விடலாம். இல்லை யென்றால் இப்படியே சாலை வழியே செல்வதென்றால் சுற்றி வடம் பிடித்துச் சென்ற கதையாகிப் போகும். நடக்கத் தெரியாதவன் பக்கத்து வீட்டிற்கு பஸ் ஏறிப்போன கதையாக/

மாவட்ட நூலக வாயிலில் இரு சக்கர வாகனத்தை ஸ்டார்ட்ப்பண்ணுகையில் கை பேசியில் அழைத்த முருகன் தம்பி நிறைய நேரம் பேசினார்.கால் மணிக்கும் மேலாக நீண்டது அவரது பேச்சு.

மிதமானதூறல்பூந்தூறல்என்கிறார்கள்அதை.நானும்அதையேசொன்னேன்அவரிடம். ”மழையா அந்தப்பக்கம்”எனக்கேட்ட போது/” ”எங்களது ஏரியாவில் சரியான மழை,வீட்டை விட்டு வெளியேறமுடியவில்லை.மழை மட்டு பட்டதும் இதோ உங்களை சந்திக்க வருகிறேன், பர்மாக்கடையருகில் வந்து விடுங்கள்” என் றார்.

ஆனால் அவர் அடையாளமிட்ட நண்பர் வெளியூரில் இருப்பதாய் தகவல் சொன்னார்கள்.

தெரிந்தவர்கள். ஆகவே பர்மாக்கடை செல்வது,நண்பரைப் பார்ப்பது பேசுவது அதிமுக்கிய மாக பேசிக்கொண்டே டீக்குடிப்பது ,,,என்கிற எல்லாமே கேன்சல்.

எல்லாவற்றையும் கைபேசியிலேயே பேசியும்,உறுதி செய்து விட்டுமாய் “பெய்கிறமழையைநிறுத்திவிட்டுவரவேண்டாம்.தாங்கள். மழைதன் போக்கில் பெய்யட்டும்,நீங்கள்உங்கள்போக்கில் வீட்டிலேயே இருங்கள்” எனச்சொல்லி விட்டு மிதமாய் விழுந்த பூந்தூறலுடன் இருசக்கர வாகனத்தை நகற்றுகிறேன்.

அகன்று தெரிந்த நூலக வாயிலிலிருந்து வலப்பக்கமாய் செல்கிற சாலையில் சென்றால் சிக்கந்தர் பள்ளியைத்தாண்டி சிவகாசி பாலம் அருகே ஜேம்ஸ் டீக்கடை.

ஆனால்சிக்கந்தர்பள்ளியைகடப்பதுஅவ்வளவுஎளிதல்லஎனக்கு.இரண்டுபக்கமு மாய் தன் அகன்ற வாயிலைக்காட்டி மிகவும் பெரிதாக நின்ற பள்ளியது. அந்தந்த ஊர்களில் நின்று நிலைத்து விடுகிற மாற்று அடையாளங்களில் எங்க ளூரில் சிக்கந்தர் பள்ளி.

புல்லப்பஸ் எடுப்பதற்கு கம்பி ஏற்றிவிடப்பட்ட கண்ணன் அலறிய அழுகைக்கு பி.டி மாஸ்டர் ஆறுமுகம் சிரித்த சிரிப்பில் விளையாட்டு மைதானமே அதிர்ந் தது அன்று/

எங்களது வகுப்பு வாத்தியார் வராததால் முதல் பீரியடே பி.டி பிரியட் எனச் சொல்லி விட்டார்கள். மாணவிகளெல்லாம் வகுப்பில் இருக்க நாங்களெல் லாம் ஒருவித ஏக்கம் கலந்த பிரிவுடன் கிரவுண்டுக்குப்போனோம். எங்கள் வகுப்பின்சுவரைஒட்டித்தான்கிரவுண்ட்.அதுவும்மாணவிகள்அமர்ந்திருந்தஜன்ன லோரம்,கொடுமைடாசாமி.இதற்குபயந்தேநாங்களெல்லாம்தப்பில்லாமல் எக்ஸ்ர்ஸைஸ்பண்ணவும் விளையாடவுமாய் முயற்சிப்போம். அதிலும் அந்த குட்டைப்பையன்கண்ணன்இருக்கானே?வாயாலேகிரவுண்டைஅளந்து விளை யா ட்டை விளையாண்டுவிடுவான்.

அவனுக்குபூக்களின்மீதுபிரியம்இருக்கிறதோஇல்லையோ,முன்பெஞ்சில்அமர் ந்திருந்த மகேசின் மேல் பிரியம் இருந்தது. பள்ளியின் உள்ளே இருக்கிற தோட்டத்தில் உள்ள பூச் செடி களுக்கு வாடிக்கையாய்தண்ணீர் ஊற்றுவது அவன்தான். பூத்துமலர்ந்திருக்கிற பூக்கள் ஒவ் வொன்றிலும் மகேசின் முகம் பார்க்கிற திருப்தி அவனுக்குள்.

ஒரு தடவை அவள் கண்ணனிடம் ஊக்கு கேட்டு வாங்கிவிட்டாள் என பத்து நாட்கள் வகுப்பு பூராவும்சொல்லிக்கொண்டும் சந்தோஷித்தும் திரிந்தான்.

அவனுக்கிருக்கிற கவலையெல்லாம் வேறுயார் பார்த்தாலும் சரி,மகேஷ் தான்தப்பாய் விளையாடுவதையும்,எக்ஸர்ஸைஸ் எடுக்கத் தெரியாமல் நிற்ப தையும் பார்த்து விடக் கூடாது என்ப தே அவனது அதிமுக்கிய கவலையாய் இருந்தது.

அவனதுவீடுஇருக்கிறதெருவழியாகத்தான்நான்,மற்றும்இன்னும்நால்வர்சேர்ந்துவருவோம், பள்ளிக்கு,நாங்கள் வரும் போது ரெடியாக நிற்பான் அவனது வீட்டு வாசலில்.

பட்டணம் பொடி பொம்மை தலையாட்டிகொண்டு நிற்கிற முருகன் கோயில் சந்து வழியாக வருகையில்எப்படியாவதுஅந்த பொம்மையை தொட்டு விட வேண்டும்என்கிற ஆசை என்னுள் எழாமல் இருந்ததில்லை. என்னின் அந்த ஆசைக்கு எண்ணை ஊற்றுகிறவனாய் என்னு டன் வருகிற சந்திரன் இருந்திரு க்கிறான் அப்போதெல்லாம்.

அவனும் நானும் பக்கத்துப் பக்கத்துத் தெரு,அவன் மணி முத்து சந்து,நான் சிதம்பரம் சந்து. இரண்டு பேரும் எப்போதாவதுஅபூர்வமாகதெருக் குழாயில் சந்தித்துக் கொள்வோம்.

எங்கள்இருவரின்தெருவுக்கும்ஒரேகுழாய்தான்.அதனாலேயேஎன்னவோசண்டைநொறுங்கும். சண்டைஉச்சதில்இருக்கும் போது நாங்கள்இருவரும்தனியாகஒதுங்கிப்போய் பேசிக் கொண் டிருப்போம் சிரித்து விளையாடியவாறு/

அது என்ன ராசி எனத்தெரியவில்லை.நாங்கள் குழாயடிக்கு வருகிற நாட்களி லெல்லாம்சண்டைநடக்கிறது.ஒருவேளைதினசரிஇப்படித்தானோஎன்னவோ? எனநாங்கள்இருவருமாய் கவலைகொண்டிருந்தநாளின்மாலைப்பொழுதொன் றில் நாங்கள்விளையாடிக் கொண்டிருந்த பொழுது கனகு அண்ணனை நான்கு ஐந்து பேர்கள் அடித்து இழுத்துப் போனார்கள். சந்திரன் தந்த தைரியத்தில் கொஞ்சம் தயங்கி நானும் பின்னால் சென்றேன். கனகு அண்ணனுக்கு உடம் பெல்லாம் ஒரே அடி,அவரால் நடக்கக்கூட முடியவில்லை. உதடெ ல்லாம் கிழிந்து தொங்கியது. முகத்தில்ஆங்காகேதிட்டுத் திட்டாய் ரத்தம்/ இழுத்துப் போனவர்கள் கையில் கட்டையும் செங்கலும் கல்லுமாய்/நன்றாக குடித்திருப் பார்கள் போலும். கனகு அண்ணன் பாவம் வெட்டுப்படப்போகிறஆடுபோல பரிதாபமாய் முழித்துக் கொண்டும், தலையை கவிழ்ந்து கொண்டுமாய் சென் றார். கனகு அண்ணனின் வீட்டுக்காரப் பெண்கள் தலையிலடித்துக் கொண்டு அவர்களின் பின்னால் அழுது கொண்டே செல்கிறார்கள்.

அவர்கள் அடியும் கையும் வசவுமாக அவர்களது பின்னால் வந்த பெண்க ளையும்,கனகு அண்ணனையும் அடித்து இழுத்தபடிசெல்கிறார்கள். அங்கு உள்ளவர்கள்தான் சத்தம் போட்டுகனகுஅண்ணனின் வீட்டுப்பெண்களை வீட்டி ற்குப் போகச் சொன்னார்கள். இல்லையென்றால் பெண்கள் மீது இருக்கிற கோ பம் கனகு அண்ணன் மீது இன்னும் கூடக் கொஞ்சம் பாயும் எனச் சொன்னார் கள்.

அவரது அண்ணன் அந்தத் தெருவில் உள்ளவனுடன் பஜாரில் வைத்து சண் டை போட்டு விட்டானாம். வார்த்தை முத்தி கைகலப்பு ஆகிவிட்டது போலும். அதற்குபதிலடியாக ஆட்களை சேர்த்துக் கொண்டு வந்து விட்டான், அந்த தெருக்காரன் அண்ணணை தேடி வந்த இடத்தில் அவன்இல்லைஎனவும் சாப் பாட்டுத் தட்டின்முன் அமர்ந்திருந்த தம்பியை அடித்து இழுத்து வந்து விட்டா ர்கள்.

கனகுஅண்ணன்ரொம்பவும்நல்லவர்.கைவண்டிகள்நிறுத்தப்பட்டிருக்கும்இடத்திற்குப்பின்னால் ஓடுகிறசாக்கடைவிளிம்பில்அமர்ந்துவழக்கமாய்காலையிலும்மாலையிலுமாய் மலம் கழிக்கிற என்மீதும், சந்திரனின் மீதுமாய் குப்பைகளை வீசி விட்டுப் போனப் போனவர்களை அடித் துத் துரத்தியவர். பார்க்கிற நேரங்களில் எங்கள் இருவருக்குமாய் மிட்டாய் வாங்கித் தருவார். சந்திரனுக்குச் சொந்தக்காரர்.

சந்திரனின்அப்பாதான்போய்கனகுஅண்ணனைஅடித்துஇழுத்துபோனவர்களிடமிருந்துமீட்டு க்கூட்டிவந்தார்.கையுடன்கனகுஅண்ணனின்அண்ணனைதனதுசொந்தக்கார்கள் இருக்கிற தூரத்து ஊர் ஒன்றில் ஆறு மாதத்திற்கு விட்டு விட்டு வந்தார். கையோடு கனகு அண்ணின் வீட்டார்களை வீட்டை காலிபண்ணச் சொல்லி விட்டு தங்களது வீட்டின் அருகி லேயெ குடி வைத்து விட்டார்.

சந்திரனின்அப்பாவுக்குஊருக்குள்முக்கியப்புள்ளிகள்சிலபேர்பழக்கம்.அவரிடம் பேசப் பயப் படுகிறவர்களே கூட உண்டு,.பார்த்தும் நமக்கு ஏன் வம்பு என பார்க்காதது மாதிரி கடந்து போகிறவர்களும் உண்டு. இவன் குடியிருந்த காலத்தில் வேனல் பூத்திருந்த தெரு அது. இயல்பில் அப்படி இல்லா விட்டா லும் கூட தற்காத்துக் கொள்ளவாவது அப்படி இருக்க வேண்டிய கட்டாய த்திற்கு ஆளாகிப் போனார்கள்.

அங்கிருந்து சிக்கந்தர்பள்ளி இரண்டு கிலோமீட்டராவது இருக்கும்.நடைதான் வாகனம்.செருப்புஇல்லாதகால்களுடனும்,வார்அறுந்தபையுடனும்விளையாட் டாய்ச் செல்கிற அவர்கள் ஒருவனின்கிழிந்தசட்டையினுள்மற்றொருவன் பொடிப்பொடிகல்லைபோட்டுவிளையாடியவாறு செல்வார்கள்.டவுசர் தபால் பெட்டி.

முகத்தில் வெட்டுகாய தழும்பை சுமந்திருந்த பி.டி மாஸ்டர் ஆறுமுகம் அன் றைக்கு எந்த விளையாட்டும் இல்லை.பீரியட் முழுவதும் எக்ஸர்ஸைஸ் தான் எனச்சொல்லி விட்டார். அப்படிச்சொன்ன மறுகணமே ”சார் ஒண்ணுக்கு” என ஒற்றை விரலை தன் நெஞ்சுக்கு நேராய்காண்பித்த கண்ணன் பாத்ரூம் போய்பத்து நிமிடங்களுக்கு மேலாகியும் வராததால் பையன்கள் போய் அவனை கூட்டி வந்தார்கள்.உடல் நெளிய வந்தவனை புல்லப்ஸ் கம்பத்தில் ஏற்றி விட்டு விட்டார்.பி.டி மாஸ்டர்.அனேகமாக எல்லோரும் தாவி கம்பத் தைப் பிடித்து விட்டார்கள்.முடியாத சில பேருக்கு பி.டி ரூமிலிருந்து ஸ்டூலைக் கொண்டு வந்து போட்டார்கள். ஸ்டூல் போட்டும் ஏற மறுத்த கண்ணனை ஒரு அதட்டு அதட்டி கம்பத்தை பிடிக்க வைத்தார்.ஒனக்கு என்ன டா ஆச்சு,ரெண்டு வாரமா தப்பிச் சுட்டு வார,இந்தா அவனப்பாரு, முடியாது எனக்கு வராதுன்னு சொன்னவன் இன்னக்கு ஒரே தம்முல இருவது எடுத்துட்டான்.நீயி,,,,,,,,,,,ஏறுடா, ஸ்டூல்மேலஎட்டிக்கம்பத்தப்புடி. இன்னைக்கு ஒரு ரெண்டாவது எடுக்கணும்.இல்ல தோல உரிச்சி அந்தக்கம்பத்துலயே தொங்க விட்டுருவேன். ராஸ்கல்.ஏறுடா மேல ஏறுடா,,,,,,,,,,,,,,என அவர் அதட்டியதும் கண்ணன் கீழே தரை பார்த்து அழுது கை நழுவ விட்டதும் நிஜமாய் பழங்கதையாய் இன்று/

அவன் ஸ்போர்ட்ஸ் கோட்டாவில் ஏதோ ஒரு பேங்கில் வேலைக்குச்சேர்ந்து விட்டதாய்கேள்வி.பி.டிமாஸ்டரும்,என்.சி.சிமாஸ்டரும்எங்களுக்கு தமிழுக்கு நாக்கைப்பழகிய நாகேந்திரன் சாரும்,வரலாற்று டீச்சரும் ஸ்கூல் பியூன் மணி அண்ணனும் மறக்க முடியா அடையாளங்களாகவும் அடி மனதில் தங்கிப் போனவர்களாகவும்/

ஒவ்வொருமுறையும் பள்ளியை கடக்கிற போது இவர்கள் அனைவரின் நினைவும், பிம்பங்ளும், பள்ளியின் பிரமாண்ட தோற்றமும் இன்னும் பச்சை யாகவே/

எப்போது போனாலும் அன்பும் பிரியமும் வாஞ்சையுமாய் பேசுகிற மனிதர் ஜேம்ஸ் ராஜ். கண் பார்க்க கை செய்ய என வேலை கவனத்தில் இருந்த போதும் கூடயாரிடம் எப்படிப் பேசுவது என்கிறஅளவுகோளைஎந்நேரமும் மடியில் சுருட்டிவைத்துக்கொண்டிருக்கிறவராகவே/ அந்த ஏரியாப்பக்கம் போய் விட்டால் அவரது கடையில் ஒரு வடையும் டீயும் சாப்பிடுவது உறுதி. குடிக்கிற டீயும்,கடிக்கிற வடையும் கலந்து கட்டிஇருக்கிற பேச்சுமாய் இருக் கிற இனிய தருணம்அது.சமயத்தில்பேச்சுவாக்கில்டீயின் எண்ணிக்கை இரண் டாகக் கூட உயர்வதுண்டு.

டீக்கடைகள் பொதுவாகவே என்னைப் போன்றமனிதர்களைக்கட்டிப் போட்டு தான் வைத் திருக்கின்றன.வாங்கிற காய்கறிகளையும், பலசரக்குகளையும் விட டீக்கடைகளின் முன்னோர தாழ்வாரங்களிலும்,அதனுள் உள்ள உறை விடங்களிலுமாய்அமர்ந்து குடிக்கிற டீயும், கடிக்கிற வடையும் ,நிலவுகிற பேச்சும் நம் வாழ்வின் பிரதிபலிப் பா கவே/

அப்போதெல்லாம் டேப் ரிக்கார்டர் இல்லாத கடைகள் மிகவும் குறைவு.அதை யாரும் டீக்கடையாகப் பார்ப்பதில்லை.கூட்டமும் போகாது. அதிலும் கடைக ளுக்குள் போட்டியே/ பாடலின் இசைக்கேற்ப அமர்ந்து அமர்ந்து எரிகிற பொடிப் பொடி லைட்டுகள் கொண்ட டேப்ரிக்கார்டர் மிகவும் பேமஸ்.

எனக்குத்தெரிந்து தாலூகா ஆபீஸ் பக்கம்ஒருவர்இரண்டுடேப்ரிக்கார்டர் வைத் திருந்தார் அவரது டீக்கடையில்/இரண்டிலுமாய் இருந்து சப்தமிட்டு ஒலிக்கிற பாடல்கள் அந்த வழியே செல்கிறவர்களையும்,கடையில் டீ சாப் பிடுபவர்க ளையும் தலையாட்ட வைக்கும். அவர் ஒரு இளையராஜா ரசிகர். இத்துணூ ண்டு கடையின் மூன்றுபக்கச்சுவர்களிலும் இளையராஜாவுடன் சேர்ந்து எடு த்துக் கொண்ட போட்டோக்கள் சிரிக்கும்.

மாஸ்டர்களுக்காகடீக்குடிக்ககுறிப்பிட்டகடைகளைதேடிச்செல்கிறவர்களைப் போல டேப் ரிக்கார்டர் இருக்கிற கடைக்குப்போனார்கள்.

ஆனால் இது எதுவும் இல்லாமல் பிரிய மனிதர் ஜேம்ஸ்ராஜ் இந்த முப்பது ஆண்டுகளாக ஜெயித்துக்கொண்டு வருகிறார்.

வொர்க்‌ஷாப் சந்து தாண்டி மெயின் ரோட்டிற்கு வருகிறேன்.வலப்பக்கம் ,இடப் பக்கம் மற்றும் நேராக பிரிந்து வழிகாட்டுகிற சாலையின் உச்சிவகிடை பின்பற்றிச்சென்றால்வீட்டிற்குப் போகலாம்.வலப்பக்கம் போனால் பஜாருக்கு, இடப்பக்கம் சென்றால் ரயில்வே ஸ்டேஷனு க்கு/

கன்னியாகுமரி எக்ஸ்பிரஸில் வருகிறேன் எனச்சொன்ன நண்பணை ர்சீவ் பண்ண வேண்டும். அதற்கு இன்னும் ஒரு மணி நேரம் இருக்கிறது, வீட்டிற் க்குப் போனால் வர முடியாது. ஏதாவது வேலையாகிபோகலாம் அல்லது மிதமிஞ்சிய சோம்பல் வந்து உடல் போர் த்தி விடக்கூடும். ஆகவே இங்கேயே எங்காவது ஒரு டீக்கடையில் நின்று பொழுதைக் கழித்து விட்டு ரயில் வருகிற நேரமாய்ப் போகலாம் என நினைக்கிறேன்.

நிறை லக்கேஜுடனும் தன் காதல்மனைவியுடனும்வருவதாகச்சொன்னவன் வேறு யாருமில் லை.
அன்று புல்லப்ஸ் கம்பத்தில் தொங்கிவாறு அழுத கண்ணனும், அவனுக்கு முன் பெஞ்சில் அமர்ந்திருந்த மகேசும்தான் கணவன், மனைவியாக வருகிறா ர்கள்/

12 Jan 2019

ஊர்தலின் நிமித்தங்கள்,,,,

வேகம் காட்டி ஊர்ந்து வருகிற பாம்பிற்குத் தெரியுமா,பிஸியாய் இயங்குகிற சாலையின் ஊடுபாவாய் நடமிடக்கூடாது என//

வாஸ்தவம்தான் பிஸியானது அந்தச்சாலை என்கிற சொல் சற்றும் மிகை காட்டி நிற்கிற சொல்லோ அல்லது அரிதாரம் பூசிக்கொண்ட ஒப்பனை மாதிரி யோ அல்ல.

மாறாக கனரக மற்றும் இலகு ரக வாகனங்களும் இரு சக்கர வாகனமும் போனால் போகிறது என பாதசாரிகளும் மிதி வண்டிகளும் செல்ல அனுமதி கேட்டுப்பெற்ற சாலை அது,

தலை கிராமம் என்றால் தலையாய கிராமமாய் இல்லாமல் அல்லது தன்னை அப்படியாய் எந்த அடையாளத்திற்குள்ளுமாய் அடைத்துக்கொள்ளாமல் காட் சிப் படுகிற ஒரு இலகு ரக கிராமம் அது,

பெயருக்கும் காட்சிக்கும் இலகுவாய் தென்பட்ட அந்த கிராமத்தில் என்ன இல்லை என்கிறீர்கள் என யாரும் உரக்கக்கேட்டு விட முடியாதபடி எல்லாம் இருந்தது,

அரசுமருத்துவமனை, அரசுநூலகம்,காவல் நிலையம்,சந்தை, மற்றும் மற்று மாய் மூன்று வங்கிகள்,அதன் ஏடிம் மையங்கள்,பரந்து விரிந்த அளவிற்காய் எனச் சொல்லாவிட்டாலும் சற்றே ஒடுக்கமாய் இருந்தாலும் பெயர் காட்டி சொன்ன கடைவீதி, டீக்கடைகள், சிறியதும், சிறியதுமான ஹோட்டல்கள்,(பெரியது அந்த ஊருக்கு அநாவசியம் என்கிற எண்ணத்தில் சிறியதாய் வைத் திருந்திருக்கலாம்.)பலசரக்குக்கடைகள்அதிமுக்கியமாய்மெடிக்கல் ஷாப்புகள் சித்தமருத்தவத்திற்கும் ஆங்கில மருத்துவத்திற்கெனவுமாய் ஊரின் மூலை கொன்றாய் அமர்ந்திருந்த டாக்டர்கள் என இன்னும் இன்னுமாய் இருந்த ஊர் நான் கைந்து ஊர்களுக்குதாய் கிராமம் என்றால் மிகைபட்டுத்தெரியவில்லை தான்.

ஊர் நுழைவு வாயிலில் நெற்றிக்கிட்ட பொட்டாய் பெரிதாய் இருந்த மில் அந்த பக்கத்தின் தொழிலாளர்களை அடை கொண்டிருந்தது.

அது என்ன மில் என இது நாள்வரை இவன் அறிந்திருக்கவில்லை.

நாள் போகப்போகத்தான் அறிந்தான் அது ஒரு தறி மில் என/

மில்லின் முன்புறமாய் குடை விரித்து நின்றிருந்த மரங்கள்,நான்கைந்தும் பூக்கள் வைத்து அழகு காட்டி நின்ற பூ மரங்கள் நான்கும் அந்த மில்லின் முகப்பிற்கு அழகு செய்தது எனலாம்.

அந்த மில்லை கடந்து போகிற தினங்கள் தோறுமாய் இவன் நினைப்பதுண்டு, சமயங்களில் அவசரமில்லாமல் வருகிற மாலை வேலைகளில் இரு சக்கர வாகனத்தை ஓரம் கட்டி விட்டு பூக்களைக்கொஞ்சம் பெறக்கிக்கொண்டு வருவான்,

அப்பொழுதுதான் இவனுக்காய் செறிந்தது போல் உதிர்ந்து கிடக்கிற கொன் றை மரப்பூக்களை அள்ளி எடுத்து உள்ளங்கையில் வைத்து முகர்ந்து பார்க் கையில் கிடைக்கிற ஆனந்தம்,அடேயப்பா இவனுக்காய் அந்தப்பூவினுள்ளாய் அந்த வாசனையையும்,புது மலர்வையும் பொதித்து வைத்திருப்பது போல் தோணும்.

கை நிறைந்து அள்ளிய பூக்களை அப்படியே வைத்துக்கொண்டு ”ஊலாலா,,” பாடிக் கொண்டு மரத்தின் மீது ஏறி அமர்ந்து அங்கே கொஞ்சி விளையாடுகிற பறவைகளுடன் கைகுலுக்கி விட்டு முடிந்தால் ஒரு இரவு பறவையின் கூட்டில் கால் மடக்கி படுத்துகொண்டிருந்து விட்டு எழுந்து வரவேண்டும்,

மனமிருந்தால் வெற்றிலையில் கூட இரண்டு பேர் படுக்கலாம் என்கிற சொல்லுருவாக்கம் இருக்கிற போது பறவையின் கூட்டில் படுத்துறங்க யார் அனுமதி மறுக்கப்போகிறார்கள்.

வேண்டுமானால் அந்த பக்கம் நிலை கொண்டுள்ள அரசு அதிகாரிகளைடம் அப்ரூவல் வேண்டுமானால் வாங்கிக்கொள்ளலாம்,விடுங்கள் என்கிற மனதை சமாதானமிட்டவனாய் பொறுக்கிய பூக்களை மொத்தமாய் அள்ளி எடுத்து பொறுக்கிய பூக்களுக்கும்,உள்ளிடுகிற பைக்கும் நோகாமல் பையின் உள்ளில் இட்டு கொண்டு வரும் நேரமாய் இதென்ன பூவெடுத்துப்போகிறீர்கள் எனக் கேட்பவர்களிடம் சிரிக்காமல் சொல்வதுண்டு,இந்தப்பூக்களுக்குத்தான் எனது வீட்டு பூஜையறையை அலங்கரிக்க அனுமதி கொடுத்திருக்கிறேன்,ஆகவே,,,,, என முடிப்பான்/

நிறைவு கொண்ட சொல்லும் மனதிருப்தியும் இருக்கும் அந்த பேச்சில் கறைந்து விடுபவன் மில் பற்றி இது நாள்வரை அறிந்து வைத்திருக்கவில்லை.

அது அனாவசியம் என்கிற நினைப்பு தாண்டி கேட்கலாம் நேரம் வாய்க் கையில் என விட்டு விடுகிறவனாய் ஆகிப் போகிறான்.

வெளியூர் போய் விட்டுத்திரும்பிய ஒரு இரவு நேர கார் பயணத்தின் போது அந்த மில்லுக்கு எதிர்த்தாற்போல் இருக்கிற டீக்கடையில்தான் டீக்குடித்தான்,

இரவென்றால் முழு நீள இரவெல்லாம் இல்லை.மாலை மயங்கி இரவை எட்டித் தொட்டிருந்தது. அல்லது தொடப்போனதாய் காட்டியது.

உண்மையைச்சொல்ல வேண்டுமானால் இவன் காரை அங்கு நிறுத்த வேண் டும் என விரும்பவில்லை,அது இவனது நோக்கமாயும் இருக்கவில்லை.

காரில் இருக்கிற பெட்ரோல் ஊர் போய் சேரும் வரை தாங்காது என்பது இப்பொழுதுதான் ஞாபகத்திற்கு வந்தவனாய் வண்டியை டீக்கடை முன்னாய் நிறுத்தினான்.

டீக்கடைக்காரர்தான் பெட்ரோல் பங்க் இருக்கிற தூரம் ஒரு கிலோ மீட்டருக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் எனவும் டீக்குடித்துக்கொண்டிருங்கள்,இதோ என் கடைப் பையன் போய் வாங்கி வந்து விடுவான்,அவனுக்கு ஒரு அஞ்சோ பத்தோ கைச்செலவுக்குக்கொடுங்கள் மனதிருந்தால்,,,,என்றார்.

மனதிற்கு ஒன்றும் குறைச்சலில்லை என்றவன் பெட்ரோலுக்கான பணத்தை யும்,கடைப்பையனுக்குரிய டிப்சையும் கொடுத்த மறு விநாடி கடைப்பையன் கேனுடன் பறந்து போனான் சைக்கிளில்/

இது வழக்கமா நடக்குறதுதான் சார்,வாரத்துல ரெண்டு இல்ல மூணு நாளு இது போல யாராவது பெட்ரோல் இல்லை,டீசல் போட மறந்துட்டேன்னு ஒங் களப் போல நின்னுருவாங்க,போனவாரமுன்னா வாரம்முழுக்க இப்பிடித்தான் ஆகிப் போச்சி சொல்லி வச்சாப்புல,அதுலயும் சமயத்துல ஒரு நாளைக்கு ரெண்டு மூணுகாருங்கன்னு வரிசை கட்டி நின்னுக்கிரும்,

அந்த மாதிரிநேரத்துல பையன் கூட சேந்து நானும் போயிட்டு வந்துருவேனா, ஆனா அவனுக்குரிய டிப்சை அவனுக்கு குடுத்துருவேன்,

ஒங்களப்போல உள்ளவுங்களுக்கு நீங்க அவனுக்கு குடுக்குற காசு டிப்சு,ஆனா அவனுக்கு அது அவன் குடும்பத்து ஒதவுற அரிசி பருப்பு,

அதுனாலத்தான் நானும் அவன் கொஞ்சம் கூடக்கொறைய காசு வாங்குனாக் கூட கண்டுக்குறதில்ல,,,,என்றார்,டீயைக்கொடுத்துக்கொண்டே/

டீக்கடை முகப்பின் இரவு நேர லைட் வெளிச்சம் கண்ணைக்கொஞ்சம் கூசச் செய்தாலும் அந்த இடத்தில் படர்ந்து பாவித்தெரிந்ததாக.

இந்தப்பக்கம் போகும் போது வீட்டுக்கு அவசியம் வர வேண்டும் எனக் கூறிக் நண்பரின் வீடு பக்கத்தில்தான் இருக்கிறது,

மூணாவது தெருவின் வலது பக்கத்தில் இரண்டாவது வீடு என அடையாளம் பூசிக்காண்பித்திருந்தார் இவனை வீட்டிற்கு அழைத்த அன்று./

அந்தப்பூச்சும் பிடிப்பும் இப்பொழுது அருகாமையுடனும் மனம் தொட்டும் இருந்தாலும் இந்நேரம் போனால் போய் விட்டு அப்பிடியே ஒப்புக்கு திரும் பியது போல் ஆகி விடும்.

போய் சிறிது நேரமாவது அமர்ந்து பேச வேண்டும்,கொஞ்சமாவது அளாவ ளாவி விட்டு வரவேண்டும்.குடும்பம், அவன், சந்தோஷம், பிள்ளைகள்,சம்பாத் தியம்,வேலை என இதர இதரவாய் கேட்டு விட்டு வர வேண்டும் அப்படியெ ல்லாம் கேட்க கொஞ்சம் நிதானமாய் நேரம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

எடுத்துக்கொள்கிற நேரமும் பேசிச்செல்கிற விஷயமும் முக்கியம் இல்லை யா அதனால்தான் கொஞ்சம் நிதானம் காட்டி போய்க்கொள்ளலாம்,வேணாம் இப்போதைக்கு என்கிறவனாய் விட்டு விட்ட பலசமயங்களில் இன்றும் ஒன் றாய் ஆகிப்போனது.

சென்றவுடன் திரும்ப இவன் என்ன போஸ்ட மேனா ,நண்பன் இல்லையா,,,?

ஆனாலும் போகலாம் என்கிற நினைப்பை டீக்கடைக்காரரின் மனம் தொட்ட பேச்சும் உளம் தொட்ட வாஞ்சையும் இவனை அங்கேயே நிலை கொள்ளச் செய்து விடுகிறதாய்,,,/

”சார்இங்க டீக்குடிக்க வர்றவுங்க டீக்குடிக்கிறாங்க,வேணுமின்னா சேத்து வச்சி ஒரு வடையும் சாப்புடுக்கிறாங்க,

“ஆனாஅவுங்க டீ சாப்புடும்போதோ வடை திங்கும் போதோ குடிக்கிற டீயப் பத்தியும்,கடிக்கிறவடையப்பத்தியும்எதுவுமேபேசுறதில்ல,அதுகூட பரவாயில் லைன்னு சொல்லலாம்.

”ஆனா சம்பந்தமில்லாம ஏதாவது ஒன்னப்பத்தி பேசிக்கிட்டு இருப்பாங்க,வீடு ஆபீஸீ, வேலை பாக்குற யெடம்,சம்பாத்தியம், பணமுன்னு ஏதாவது ஒண்ண அசை போட்டுக்கிட்டே இருப்பாங்க,

”இவுங்கஇப்பிடிபேசுறதநான் எதும்கண்டுக்கிறதில்ல.ஏன்னா ஒன்னா ரெண்டா, கடைக்கி வர்றவுங்கள்ல பாதிப்பேருக்கும் மேல அப்பிடிப்பேசும் போது நான் அவுங்ககிட்ட அப்பிடியெல்லாம் பேசக்கூடாதுன்னு சொல்ல முடியுமா சொல் லுங்க,

எனக்கு கூட ஆசைதான்,இப்பிடியெல்லாம் பேசுறத விட்டுட்டு நடப்ப பேசுங் கன்னு சொல்லாமுன்னு,ஆனா அப்பிடியெல்லாம் நான் சொன்னேன்னு வையி ங்க,ஏங் யேவாரம் போயிரும் ,ஏதோ பத்துப்பேருவர்றதாலத்தான் யேவாரத் துல கொஞ்சம் தலை நிமிந்து நிக்கிறேன் .

நான் அத வெறும் யேவாரமுன்னு மட்டும் பாக்குறதில்ல,நான் குடுக்குற டீக்கு வாங்குற பணம் ஏங்க கடையில வேலை பாக்குறாரே இந்தா இவனுக்கு சம்பளமா போகுது, ஏங்கிட்ட இருந்து பல சரக்குக் கடைக்கும் வேற சில யேவாரம் வாங்குறதுக்கும் போகுது.அது தவிர ஏங் குடும்பத்துக்கு செலவழிக் கிறேன்.ஏன் வீட்டு சின்னப்புள்ளைங்க பள்ளிக் கூடத்துக்குப் போகும் போது அங்க வாங்கித்திங்குது என்னையப்போல கடை வச்சிருக்கவுங்ககிட்ட, அந்தக் காசு போகுது,அத வாங்கி கடைக்காரன் புள்ள செலவழிக்கிறான்,அது போலத் தான எல்லாருக்கும் இருக்கும்,

”ஒங்ககிட்டஇருக்குறபணம்ஏங்கிட்டவருது,ஏங்கிட்டசேர்றபணம்பலசரக்குக்கடை க்கும் வேற சிலகடைகளுக்கும் போகுது,அங்க சேர்ற பணம் அவன் கடை சிப்பந்திக்கும் இன்னும் பிறருக்குமா போயிச்சேருது,அது வேறொரு யெடத்து க்கு வேறொரு தேவைக்குப் போகுது,இப்பிடி டீக்கடையிலியிருந்து ஆஸ்பத் திரி வரைக்குமா போற பணம் ஒரு யெடத்துல நிக்காம சுத்திச்சுத்தி பொழக் குத்துல இருக்குற பணம் ஒவ்வொருத்தரு தேவையையும் நிறைவேத்திக் கிட்டும்சுழண்டுக்கிட்டுமா இருக்கும்இல்லையா,அதுபோலதான் நம்ம கடையு முன்னு நெனைச்சிக்கிட்டு யேவாரத்த ஓட்டிக்கிட்டு இருக்கேன்,,,/

”நானும் இருபந்தைஞ்சி வருஷமா இங்க கடை வச்சிருக்கேன், முன்னாடியெ ல்லாம்சாப்பாட்டுக்கடையும் சேத்து வச்சிருந்தேன் ,இங்கன மில்லுக்குள்ள மிஷின் தறி போட்டிருந்தாங்க,தறி நெசவு ஓகோன்னு ஓடுன காலம் அது.

”குடும்பத்துக்கு ஒரு ஆளுன்னு வச்சாக்கூட இந்த சுத்துப்பட்டியில இருக்குற வுங்க எல்லாம் வேலைக்கு வந்து போயிக்கிட்டு இருந்த நேரம் அது,

”இந்தப் பக்கத்துக்கே சோறு போட்ட ஸ்தாபனம் அது.

”மூணு சிப்ட்டும் தறி ஓடும்,எனக்குத்தெரிஞ்சி ஒரு நாக்கூட தறி ஓட்டம் நின்னதா சரித்திரம் இல்ல சார்,

”தறின்னா நெசவோட மட்டுமா போச்சி,அந்நேரம் எங்களப்போல இருக்குற கடைகளுக்கு அவுங்கதான ஆதாரம்,

மூணு சிப்ட்டு,சிப்ட்டுக்கு அம்பது பேருன்னு வச்சிக்கிட்டாக்கூட,நூத்திஅம்பது பேரு,நூத்தி அம்பது பேருல பாதிப்பேரு கடைகளுக்கு வந்து டீ வடை சாப்புட் டாக் கூட ஆளுக்கு பத்து ரூபா ஆகிப்போச்சி,அதுல கொஞ்சம் பேரு காலையி லைக்கும், மதியத்துக்கும்,சாயங்காலத்துக்குன்னு ஏதாவது சாப்புடுவாங்க, அதுல கொஞ்சம் வரும்படி வரும்,இது போக தறிமில்லுக்கு வர்ற லாரிக டிரைவர் கிளீனர்,அவுங்க கூட வந்து போறவுங்க,இன்னும் இன்னுமா லயனு க்குப் போற வர்ற யேவாரிங்க,சமயத்துல வடக்கத்திப்பக்கமெல்லாம் இருந்து யேவாரிங்க வருவாங்க,அவுங்களுக்கெல்லாம் ராத்திரி நேரத்துல சாப்பாடும் டிபனும் குடுத்து பசியாத்துற யெடம் நம்ம கடையாத்தான் ஆகிப்போகும்,

இப்பிடித்தான் ஒரு தடவை கடைக்கி சாப்புட வந்த வடக்கத்தி யேவாரி ஒரு ஆளுகாசக்குடுத்துகடைப்பையனதண்ணிவாங்கீட்டுவரச்சொல்லியிருக்கான், அவன் நல்லபடியா யேவாரிகிட்ட காச திருப்பிக்குடுத்துட்டு இந்த மாதிரி வே லைக்கெல்லாம்எங்கயெடம் குடுக்காதுன்னு சொல்லீட்டு வந்துட்டான், ஒடனே யேவாரி கோவதோட வந்து ஏங்கிட்ட சொன்னான்,

அதுக்கு,போடாடேய்கிறுக்குப்பையலேன்னுமனசுக்குள்ளயேநெனைச்சிக்கிட்டு ,,சொன்னேன். அவனாவது காச திருப்பிக்குடுத்தான்,நானா இருந்திருந்தா மூஞ்சியிலயே திருப்பி எறிஞ்சிருப்பேன்,ஏங் கடைக்கின்னு இருக்குற நல்ல பேரும் நம்பிக்கையும்தான் என்னைய இது நா வரை காப்பாத்திக்கிட்டு இருக் கு, அத இது போல அஞ்சி பத்துக்கு ஆசைப்பட்டு கெடுத்துக்குற விரும்பல, யேவாரி, கோச்சிக்கிறாதீங்கன்னு ராத்திரி டிபன எடுத்து வச்சி சாப்புடுட்டு கடையிலயே படுத்து எந்திச்சிப்போகச்சொன்னேன்,

வேணாமுன்னுட்டு மில்லுக்குள்ள இருக்குற ரெஸ்ட் ரூமுல படுத்து எந்திரிச் சிட்டு காலையில நம்ம கடைக்கி டீக்குடிக்க வந்த ஆளு மொத நாளு ராத்திரி தண்ணிவாங்கீட்டுவரச்சொன்னதுக்காக வருத்தம் தெரிவிச்சிட்டுப் போனாரு/  காலையில நம்ம கடையிலதான் டிபனும் சாப்புட்டாரு.

”இந்த ஏரியாவுல நான் மட்டும் இல்லை,என்னையப்போல நாலைஞ்சி பேரு கடை போட்டுருந்தாங்க,ஆனா பாருங்க,ஏங் கடை கைப்பக்குவம் யாருகிட்ட யும் இல்லைன்னு ஏங்கிட்டதான் வருவாங்க பாதிப்பேருக்கு மேல,வராதவ ங்கள கணக்குல வச்சிப்பாத்தாக்க ஒண்ணு அவுங்க ஆதியிலயிருந்து ஏங் கடைக்கி டீக்குடிக்க வராதவுங்களா இருக்கணும்,இல்லைன்னா ஏங்கிட்ட பாக்கி நெறைய நிக்குதுன்னு போயிருக்குறவங்களா இருக்கணும்.

நானும்அதஒண்ணும் பெரிசா எடுத்துக்கிறதில்ல,நம்மளப்போலத்தான மத்தவு ங்களும், இல்லையா சார்,அதுனால பெரிசா ஒண்ணும் கண்டுக்கிறதில்ல, நம் மள விட்டுப்போனவங்க, நம்ம கிட்டதான் வருவாங்க ஒரு நாளைக்கின்னு ஏங் உள் மனசு சொல்லும்,நானும் அது சொல்ற படி கேட்டுகிட்டு சமாதானம் ஆயிருவேன்,

அப்பிடி நடந்த யேவாராம், அப்பிடி ஓடுன தறி மில்லு.என்னைக்கி தொழில் நசிஞ்சி தறி மில்லு கொடௌனா மாறிச்சிச்சோ அன்னைக்கே இந்த சுத்துப் பட்டிங்க எல்லாம் களை யெழந்து போச்சி/

”நெசவநம்பிஇருந்தவுங்கபொழப்புநடுத்தெருவுக்குவந்தப்பஏங்கடையேவாரமும் அம்போன்னு போச்சி,

”மனசு ஆத்த மாட்டாம டீக்கடைய மட்டும் வச்சிக்கிட்டுபொழப்ப ஓட்டுறேன், சாப்பாடு டிபனெல்லாம் விட்டாச்சி. எனக்கு வேற எந்த வேலையும் தெரி யாது,அப்பிடியே தெரிஞ்சாலும்இத்தன வயசுக்கு மேல போயி என்ன வேலை செய்வேன் நானு சொல்லுங்க, அதான் கடையே கதின்னு கெடக்குறேன்.

”இந்தா பாருங்க கடைக்கிப் பின்னாடி இருக்குற இந்த வெளியிலதான் கொட்ட கை போட்டு சாப்பாட்டுக்கடை வச்சிருந்தேன்,இந்தா இங்கன இருக்கே வெட்ட வெளி இங்கதான் லாரிக வந்து நிக்கும்,

”இப்ப அந்த யெடத்துல கொஞ்சம் கட்டங்க மொளைச்சிருச்சி.எனக்குக்கூட அங்கஒரு யெடம் கெடக்குது.கடை நல்லா ஓடுனகாலங்கள்லதொழிலாளிங்க புண்ணியத்துலவாங்கிப்போட்டநெலம்,இன்னைக்கிஒண்ணுக்குநாலா வெளை யாகி நிக்குது,எனக்குதான் நெலத்த தரிசா போடவும்,விக்கவும் மனசில்லாம ரெண்டுகாய்கறிதக்காளின்னுபோட்டுவச்சிக்கிட்டிருக்கேன்,ஓகோன்னுவெளை யளைன்னாக்கூட ஏதோ வீட்டுப்பாடுக்கு கொஞ்சம்ஆயிக்கிரும், அது மிஞ்சிச் சின்னாஉள்ளூர்கடைகளுக்குபோட்டுக்கிருவேன்.ஆனாஅப்பிடிபோடும்போதெல் லாம் எனக்கு மனசு வாதிக்காம இருக்காது,

“நான் நெலம் வாங்கி காயி வெளைவிக்க காரணமா இருந்த நெசவாளிங்க பொழப்பு தரிசா போச்சேன்னு”

”இந்த தறி மில்லு ஓடிக்கிட்டு இருக்கும் போது எப்பிடி இருந்துச்சி தெரியுமா சார்,இந்த ஏரியாவே சும்மா கலகலன்னு இருக்கும் ,குலுக்கிப் போட்ட சோவி முத்துக கூட்டா கெடக்குறது போல பாக்கவே அவ்வளவு அழகா இருக்கும்.

அப்ப தறி வேலைக்கி வர்ற வயசுப்புள்ளைங்க,,,அடேயப்பா அதுங்க பண்ற அலிச்சாட்டியத்தச்சொல்லணுமுன்னா இன்னைக்கி நாள் போதாது ஆமாம்.

”அவுங்க வேலைக்கி வர்றதும் போறதும் சிரிக்கிறதும், வெளையாடுறதும், வம் பிழுத்துக்கிறதும்,கொஞ்சிப்பேசிக்கிறதுமா,இருக்குறத கல்மிஷமில்லாம பாக்க ஒரு தனி மனசு வேணும் சார்.

”அவுங்கதினசரிஎவ்வளவு சம்பாதிக்கிறாங்ககுறத, ஏங் கடைக்கி எதுத்தாப்புல அந்தா தள்ளி இருக்கு பாருங்க அந்த கடைக்காரரக்கேட்டா தெரிஞ்சி போகும், போட்டுருக்குறபாவாடை தாவணிக்கி ஏத்த மாதிரி மேட்சா வளையல் என்ன,,, ,பொட்டு என்ன,,,லிப்ஸ்டிக் என்ன,,கையில மாட்டீருக்குற ரப்பர் பேண்ட் என்ன,,,,அடேயப்பா ஒரே குதூகலம்தான்,,/

அந்தகவரிங் கடைக்காரருக்கு சாமான் எடுத்துக்குடுக்க ரெண்டு கைபோதாது இது போலான நேரங்கள்ல,,/

”அப்பிடி இருந்த அவுங்க குதூகுலமும் ,அவுங்க வாழக்கையும் நெசவு தொ ழிலு என்னைக்கி படுத்துச்சோ அன்னைக்கே காணாம போயிருச்சி.

”வெளியில சொன்னா வெக்கக்கேடு சார்,எனக்குத்தெரிஞ்சி இங்க தறியில வேலை பாத்த அந்தப்புள்ளைங்கள்ல ரெண்டு மூணு பேரு தறி மூடுனதுக்குப் பின்னாடி சித்தாளு வேலைக்கு போன கொடுமையெல்லாம் நடந்துச்சி,

”பாக்கவே சகிக்காமவும் பாவமாவும் இருக்குற அது போலான நடப்புகள நித்த மும்தான் பாத்துக்கிட்டுஇருக்கேன்,அப்படி பாக்கநேர்றசமயங்கள்ல பார்வைய வேற பக்கம் தெசை திருப்பிக்கிருவேன்.

”ஏன்னா எனக்கு ஒரு பொண்ணு இருந்து அது இந்த நெலைமையில இருந்து ச்சின்னா எப்பிடி தாங்கிக்கிற முடியாதோ அது போலத்தான இதுவும் இல்லை யா,

”ஏங் மகவயசுல இருக்குற இது போலான பொண்ணுங்கள பாக்கும் போது படக்குன்னு கொஞ்சம் கண்ணீர் கூட வந்துருது சார்,

”சரி அது எதுக்கு சார் ஒங்களுக்கு ,பாத்தா பெரிய யெடத்துப்புள்ள போல இருக்குறீங்க,சரி போயிட்டு வாங்க என அனுப்பி வைத்தார்,

ஓடுற வரைக்கும் ஓடட்டும் நிக்காம,என்னைக்கு நிக்கமுன்னு தோணுதோ இல்ல படுக்கணுமுன்னு தோணுதோ அன்னைக்கி படுத்துற வேண்டியதுதான் என்கிற நினைப்பில் காரை எடுத்துக்கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தான்.

வேகம் காட்டி ஊர்ந்து வருகிற பாம்பிற்குத் தெரியுமா,பிஸியாய் இயங்குகிற சாலையின் ஊடுபாவாய் நடமிடக்கூடாது என//

6 Jan 2019

படர் கொடியின் நகர்வு பட்டு,,,,,

வீட்டில் போய் சாப்பிட்டுக்கொள்ளலாம் என்றிருந்த எண்ணம் நேரத்தைக் கூட்டிக் காட்டிக் கொண்டே போகிறதாய், 

நேரமாக நேரமாக விருட்சம் கொண்டு வளர்ந்த பசி வயிற்றினுள் அழுத்தம் கொண்டு தனது கரங்களை அழுத்தமாக ஊன்றி நாலாபக்கமும் விரித்து அட்டெண்சென், ஸ்டேண்டடீஸ், அபெவ்ர்டெர்ன்,,,,,என நினைத்த ரூபத்தில் உருவெடுத்துக் காட்டியது, 

கூட வந்தவன் பட்ட அவசரம் இருக்கிறதே, உலக அவசரமாய் இருக்கிறது. அவன் இவனது மாப்பிள்ளை , 

மாப்பிள்ளை என்றால் அத்தை பையனோ, அக்கா பையனோ இல்லை. வேறு வழிகளில்வந்த சொந்த மாப்பிள்ளையும் இல்லை. சொந்தக்காரனும் இல்லை.
வேற்று ஜாதிகளுக்குள் உறவு முறையை முடியிட்டு பாதுகாத்து வைத்திருக் கும் கிராமங்களில் இவனது ஊரும் ஒன்று, 

புழுதி படர்ந்த கிராமத்தின் செம்மண்ணும்,கரிசல் தரையும் அதன் சாயத்தில் இருந்த தோட்டமும் காடுகளும் வயல்களும் அது தரும் விளைச்சலும் ரத்தத் தை வியர்வையாயும் உழைப்பாயும் மாற்றி காடுகளையும் தோட்டங் களை யும் வயல்களையும் பொன்னாய் விளையச் செய்கிற உழைப்பாளிகளும் அவர் களின் நிழலில் வளர்ந்த ஆடுகளும் மாடுகளுமாய் நின்ற மண்ணில் பாவி படர்ந்திருந்த செடிகளாயும் கொடிகளாயும் பூத்து மலர் ந்திருந்த பூக்களாயும் படர்ந்தோடிய வேர்களாயும் பிணை கொண்டிருந்த மண்ணின் மைந்தர்களாய் இவனும் இவனது மாப்பிளையுமாய் குடி கொண்டி ருந்தார்கள். 

குடி கொள்ளலின் வேர்கள் உரங்கொண்டு முளைத்த நாட்கள் எது என இவனுக்கு சரியாகத் தெரியா விட்டாலும் கூட முளைத்த இடம் எது எனத் தெளிவாக ஞாபகம் இருப்பதாக... 

ஒரு வெயில் நாளின் உக்கிரத்தில் உடல் நலமில்லாமல் போன அம்மாவை டவுன் ஆஸ்பத்திரி கொண்டு போக கைகொடுத்தவன் அவனே,/ 

அன்று தனக்கு காய்ச்சல் இருப்பதாக யாரிடமும் சொல்லவில்லை அம்மா. வழக்கம் போல் மல்லிக்குளத்தார் கடையில் காய்ச்சலுக்கென வாங்கிப் போடும் மாத்திரையையும் கடுன்டீயையும் குடித்து விட்டு படுத்திருக்கிறாள்,
இரண்டு நாட்களாய் இப்படித்தான் இருந்திருக்கிறது. இரண்டு நாட்களும் சாப்பாடு தண்ணி சரியாய் எடுத்துக் கொள்ளாமல் மல்லிக்குளத்தார் கடை மாத்திரை யையும் கடுன்டீயையும் குடித்துவிட்டுப்படுத்திருக்கிறார்கள், 

யாரிடமும் தனக்கு காய்ச்சல் என சொல்லவும் இல்லை, அதோடுதான் மூணா வது வீட்டுக்காரர் தோட்டத்துக்கு களை எடுக்கப் போயிருக்கிறார்கள். நிறை தோட்டமாய் நின்ற மிளகாய்ச் செடியின் ஊடே குறை பட்டுக் காணப்பட்ட பசலைச் செடிகளையும் மற்ற மற்றதான களைகளையும் வெட்டி விட்டு வந்து வீட்டில் இவனுக்கும் தம்பிக்குமாய் சமைத்து சாப்பாடு போட்டு விட்டு படுத்த வளின் காய்ச்சலை மல்லிக் குளத்தார் கடை மாத்திரையும் கடுன்டீயும் ஒன்றும் ஆற்றுப்படுத்தி விடவில்லை. 

நடு ராத்திரியில் வாசல் திண்ணையில் போர்வைக்குள் முகம் போர்த்திப் படுத்திருந்தவனை அம்மாவின் முனகல் சப்தம் எழுப்ப வீட்டின் உள்ளே போய்பார்த்திருக்கிறான், 

உடலெல்லாம் வேர்த்துக்கொட்டி கட்டியிருந்த புடவையின் நுனியும் அணிந்திருந்த ஜாக்கெட்டும் நனைந்து போக உடல் நடுங்கிப் படுத்திருந்தாள்.
எப்பொழுதும் அம்மாவின் அருகிலேயே உறங்கும் தம்பி இன்றைக்கு அத்தை வீட்டில் போய் தூங்கபோய் விட்டான், 

அத்தையின் மகனும் இவனும் ஒரே வகுப்பில் படிப்பதால் வீட்டுப் பாடங்கள் எழுதவும் படிப்பை பகிர்ந்து கொள்ளவும் தோதாய் இருக்கும் என அம்மாதான் அனுப்பி வைத்தாள் அங்கு போய் படிக்க. 

அத்தையின் பையனை இங்கு வந்து படி எனச் சொன்னதற்கு மாட்டேன் என்று விட்டான், ”சரி இப்ப என்ன அதனால அவன் இங்க வராட்டி நீ அங்க போயிரு..." என்ற சொல் உருவான நாளிலிருந்து இன்று வரை அங்குதான் போய் படித்துக் கொண்டிருக்கிறான், 

அதற்கும் காரணம் இல்லாமல் இல்லை. 

”நாலாப்புப் படிக்கிற பயல இன்னும் பச்சப்புள்ளபோல ஓங் மடி மேலயும் தோளுக்குப் பக்கத்திலயும் தூங்க வச்சிக் கிட்டு இருந்தா எப்பிடி.../ அவுத்து விடு கண்ணுக்குட்டிய நாலுபக்கம் போயி வந்து தனியா தூங்கட்டும்” என அக்கம் பக்கத்தார்களும் அம்மா வயது பெண்களும் கேலி பேசிய நாளிலிருந்து தம்பியை அத்தை வீட்டுக்கு போக அம்புக் குறியிட்டாள். 

'நல்ல வேளை இப்பயாவது அனுப்புனயே...' என்ற சிரிப்பொலிக்கு மத்தியில் அவன் அத்தை வீட்டுக்கு போன நாளிலிருந்து இன்று வரை அங்கேயே படித்து விட்டு அங்கேயே படுத்தும் விடுவான், 

அத்தையும் 'இருக்கட்டும் ஏம் புள்ள போல வளரட்டும் என்ன இப்ப' என்பாள். அவளும் தம்பி தனது வீட்டில் சாப்பிடாமல் வருகிற இரவுகளில் சாப்பாடு போட்டு விடுவாள். 

அவள் மகன் மேல் இருக்கிற அக்கறையை விட இவனது தம்பி மீது கொஞ்சம் கூடுதல் பிரியம் இருக்கும் அத்தைக்கு. காரணம் நிறை மாதமாய் இருக்கிற அத்தைக்கு பெண் குழந்தை பிறந்து விட்டால் இவனுக்கு கொடுத்து விடலாம் என்கிற ஆசையே... 

அத்தையையும் சும்மா சொல்லக்கூடாது, தம்பியை மட்டும் வைத்து கவனிக் கும் அத்தை அவ்வப்பொழுதாய் ஓய்ந்த பொழுதுகளில் அம்மாவையும் வந்து பார்த்துக் கொள்வாள். அவளுக்கும் ஆசைதான், அம்மா வீட்டிலிருக்கிற நேரங் களில் வந்து அம்மாவுக்கு ஒத்தாசையாய் இருந்து அம்மாவை கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் என. ஆனால் அவள் பாடு அவளு க்கு, 

இந்த வயதிலும் உழைத்துச் சாப்பிடவும் முடிந்த வரை பிறர் கையை நம்பா மலும் வாழ வேண்டும் என அவள் முடியிட்டு வைத்திருந்த வைராக்கியம் அவளை யார் உதவியும் அற்று தனியாகவே இருக்கச் செய்துவிட்டது, 

இவனும் தம்பியும் சின்னப் பிள்ளைகளாக இருக்கும் போதே பெயர் தெரியாத கொள்ளை நோயில் அப்பா இறந்து போன நாளிலிருந்தே ஏதோ வைராக்கியம் பூண்டவளாயும் பாறை துளைத்து வந்த காட்டுச் செடியாயும் இருந்து விட்டா ள். உறவுகளும் நட்புகளும் தோழமைகளும் அவள் அப்படியே இருக்கட்டும் மனம் பிடித்தது போலவே என விட்டு விட்டார்கள், 

அவ்வப்பொழுதுமாயும் அதிக நேரங்களில் இல்லாமலுமாய் வந்து செல்லும் அத்தைக்கும் இது புடிபட சரி என்கிற அளவில் அம்மாவுக்குப் பிடித்தது போல் நடந்து கொண்டு போய் விடுவாள். 

அம்மாவுக்கு காய்ச்சல் கண்ட அன்று முதலில் ஓடி வந்தவள் அத்தைதான், அத்தைக்குதான் முதலாவதாய் தகவல் சொன்னான், அத்தை வந்தபிறகுதான் அக்கம் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் வந்தார்கள், 

”அப்பொழுதான் அங்கு வந்த மாப்பிள்ளை என்ன இது ஏன் இப்பிடி போட்டு வச்சிருக்கீங்க, மொதல்ல மாதவன் ஆட்டோவ வரச்சொல்லுங்க, டவுன் ஆஸ்பத்திரிக்கி கொண்டு போவோம், என அவனே தனது செல் போனில் போன் பண்ணினான் உள்ளூர் ஆட்டோக்காரரான மாதவனுக்கு/ 

“ஏம்மா சுத்தி இத்தனை பொம்பளைங்க நிக்குறீங்களே, அவுங்களுக்கு பொடவை சட்டைய மாத்திவிட்டு தலைய சீவி விடக்கூடாதா” என அவனே சீப்பை எடுத்து தலை வாரி விட ஆரம்பித்ததும் சுற்றி நின்ற பெண்களில் சிலர் இவனையும் இவனது மாப்பிள்ளையையும் வெளியில் அனுப்பிவிட்டு புடவை மாற்றி தலை சீவி விட்டு ஆட்டோவுக்காக காத்திருந்த வேலையில் உள்ளூர் ஆட்டோ வந்து விட்டிருந்தது, 

அன்று மாப்பிள்ளைதான் அம்மாவை குண்டுக்கட்டாக தூக்கிக்கொண்டு போய் ஆட்டோவில் உட்கார வைத்தான். கூடவே ஆஸ்பத்திரிக்கும் வந்தான். அம்மா வுக்கு உடல் நிலை சரியாகும் வரை மூன்று நாட்களும் ஆஸ்பத்திரிக்கு வந்து வந்து போனான். ஒரு நாள் ராத்திரி ஆஸ்பத்திரியிலேயே தங்கி விட்டான். அம்மாதான் சொல்லியிருக்கிறார்கள் அவனை இவனுடன் துணைக்குத் தங்கும்படி சொல்லி விட்டிருக்கிறாள். 

அம்மாதான் சொன்னாள் அவனைப்பற்றி, ”அவன் நமக்கு சொந்தம் கெடை யாது, அவுங்க அப்பாவும் ஒங்க அப்பாவும் ரொம்ப நல்ல பழக்கமுள்ளவுங்க, ஆதியிலயிருந்தே அவுங்க குடும்பத்துக்கு ஒண்ணுன்னா ஒங்க அப்பா ஓடுவாரு, ஒங்க அப்பா குடும்பத்துக்கு ஒண்ணுன்னா அவரு ஓடி வந்துருக்கா ரு. ஒங்க அப்பா என்னைய கைபுடிச்சதுக்கப்புறமும் தொடர்ந்துருக்கு அவுங்க பழக்கமும் உறவும்/” 

”அவுங்க அப்பான்னா தங்கச்சி தங்கச்சின்னு ஏம் மேல உயிரா இருப்பாரு, அன் னைக்கி அவுங்க அப்பா ஓடி வந்த அதே யெடத்துல இன்னைக்கி மகன் வந்து நிக்கிறான். அன்னைக்கி மொளைச்ச மாமன் மச்சான் உறவு இன்னைக்கி வரை க்கும் தொடர்ந்துக்கிட்டு இருக்கு” என/ 

அன்றைக்கு அம்மாவை கையில் ஏந்தியதற்கு எந்தவித குறை பாடும் இல்லா மல் தன்னை பாசத்தாலும் அரவணைப்பாலும் அன்பாலும் ஏந்தி நிற்கிறான் மாப்பிள்ளை,அவன்தான் அவசரம் காட்டினான். 

“என்னைய்யா மாப்புள இவ்வளவு நேரமா ஒரு மீட்டிங் முடிச்சி வர்றதுக்கு?” என்பவனின் மேல் வைத்திருக்கும் மதிப்புப் போலவே இவன் சார்ந்திருக்கிற இயக்கத்தின் மீதும் பெரும் மதிப்பு வைத்திருப்பவன்,

ஆனால் ”என்ன என்றால் என்ன” என்பதோடு மட்டுமே வைத்துக் கொள்வான்,
கேட்டால் ”மாப்புள இந்தா பாரு நமக்கு இதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது... ஆமா போக ஓம் பழக்க வழக்கம் வேற, ஏம் பழக்கம் வேற, நீயி படிப்பு புத்தகம் கொண்ட கொள்கையின்னு இருக்குறஆளு, நான் அப்பிடியில்லை, இருந்த வரைக்கும் போன வரைக்கும்ன்னு இருக்குற ஆளு, ஒன்னைய ஒருகட்டுக் குள்ள புடிச்சி அடைச்சிறலாம்,இல்ல அது கூட வேணாம் ஒனக்கு நீயே ஒரு கட்டுப்பாட்ட விதிச்சிகிட்டு ஒரு கட்டுக்குள்ள இருக்குற ஆளுதான். நான் அப்பிடியில்ல. நாக்கும் மனசும் ஏதாவது நமநமன்னு இருக்குது வையி, அப்பிடியே கெடக்குறது கெடக்கட்டும்ன்னு போயி தண்ணியடிக்கப் போயிரு வேன். தண்ணி யடிச்சிட்டு அப்பிடியே கால் போன போக்குல சினிமா கினிமா ன்னு போயி ஒக்காந்துட்டு போதை தலைய விட்டு யெறங்கவும் வீட்டுக்குப் போயிருவேன், “நீ அப்பிடியெல்லாம் இல்ல, கையக் காலப்புடிச்சி கட்டி வச்சிக் கிட்டு ஊத்துனாலும் ”வேணாம் இது ஆயினு துப்பீர்ற ஆளு”/ 

”ஒன்னையும் என்னையும் ஒன்னு சேத்து பாக்க முடியுமா சொல்லு மாமன் மச்சான்ங்குறதுக்காக எல்லாம் ஒத்துப்போயிருமுன்னு அர்த்தமா, இங்க பாரு நான் வேணாம் வேணாங்க நீயி வம்படியா கூட்டிக்கிட்டு வந்து இங்க ஒக்கார வச்ச, எனக்கு என்னவோ மனசுல ஏறல, அப்பிடியே நைசா ஒனக்குத் தெரியா ம ஒண்ணுக்கு இருக்கப்போறவன் மாதிரி வெளியில போயிட்டு இப்பத்தான் மீட்டிங் முடியப்போறதுக்கு கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி வந்தேன், 

”அதுக்காக எனக்கு மீட்டிங் புடிக்கல அங்க பேசுற விஷயம் நல்லாயில் லை ன்னு இல்லை, என்னால அங்க பேசுற விஷயங்கள கிரகிச்சிக்கிற முடியல, அங்க ஒக்காந்துருக்குற நேரம் என்னால முழு மனசோட அங்க இருக்க முடியாது. ஒடம்பு மட்டும்தான் அங்க இருக்கும் மனசு பூராம் வேற எங்கயோ இருக்கும். அப்பிடியான நேரங்கள்ல ஒண்ணு ஒன்னையயப்போட்டு பெராண் டுவேன், இல்ல எரிச்சல்ல ஒன்னைய மனசுக்குள்ள கெட்ட வார்த் தைக ளால திட்டுவேன். இதுதான் நடக்கும். அது எதுக்கு ஏம் மாப்புளைய நானே வஞ்சிக் கிட்டுன்னு போயிருவேன் அப்பிடியே/ 

அன்னைக்கி நீயும் நானும் சினிமாவுக்குப் போனம். நல்லாயிருந்துச்சின்ன. நானும் பாதி நேரம் படம் பாத்துக்கிட்டும், பாதி நேரம் ஒன்னையப் பாத்துக்கிட்டுமா இருந்தேன். தெறந்த வாய் மூடாம படம் பாத்துக்கிட்டு இருந்த நீ கொஞ் சநேரம்சிரிக்கிற, கொஞ்ச நேரம் அழுகுற, கொஞ்ச நேரம் சீரியஸ் ஆகுற, கொஞ்ச நேரம் அப்பிடியே ஒரைஞ்சி ஒக்காந்துர்ற, எனக்கு ஒன்னையப்பாத்த கொஞ்ச நேரம் ஒண்ணும் புரியல, ஏன்னா அன்னைக்கித் தான் ஓங்கூட மொத மொதலா படம் பாக்க வந்துருக்கேன்,ஒரு மனுசன் இப்பிடியுமா படம் பாப்பான்னு அன்னைக்கித்தான் யோசிச்சேன், 

“நானெல்லாம் படத்துக்குப்போனா கொஞ்சம் சிரிச்சேன் கொஞ்சம் ரசிச்சே ன்னு எந்திரிச்சி வந்துருவேன், போதும் குடுத்த காசுக்கு நாம படம் பாத்தது ன்னு... ஆனா நீ அப்பிடியான ஆளு இல்லைனு தெரிஞ்சிச்சி, ஓங் தோள் தொட் டும் தோள் ஒரசியுமா பாத்த நானு நீயி அசையாம படம் பாக்குறதப் பாத்துட்டு நாலாபக்கமுமா அலைபாய்ஞ்ச ஏங் மனச இழுத்துக் கூட்டிகிட்டு வந்து இறுக்கக் கட்டி ஒக்காரவச்சேன் ஒரு கூட்டுக்குள்ள/ 

”அப்புறம் என்ன ஒன்னையப் போலவே அழுகவும் சிரிக்கவும் ரசிக்கவும் படத் தோட ஒன்றிப்போகவும் கத்துக்கிட் டேன். அப்பிடி படம் பாக்குறதும் நல்லாத் தான் இருந்துச்சி. எதுக்காக காசு குடுத்து டிக்கெட் எடுத்து படத்துக்கு போனோ மோ, அது பிரயோஜனப்படணுமில்லங்குற கணக்கு அன்னைக்கிதான் எனக்கு பிடிபட்டுச்சி,” 

“அதுபோல ஓங்கூடஎப்பவாவதும் என்னைக்காவதும் வர்ற மீட்டிங்கையும் முழுசா ஒக்காந்து கேக்குற அளவுக்கு வந்துருவேன், அதுக்கு கொஞ்சம் நாளாகும், அந்த நாள் வரைக்கும் இந்த மாப்புள்ளைய இப்பிடியே இருக்க அனுமதிக்கணும் பெரிய மனசுப்பண்ணி” என்றவனை கண்ணீர் வராத குறையாக கட்டியணைத்தவன் ”நான் என்ன மாப்புளை புண்ணியம் பண்ணுனேன்...? ஒன்னையப் போல ஒருத்தன் இந்த ஜென்மத்துல மாப்புளை யா கெடைக்கிறதுக்கு”/ என்றவனை ஏறிட்டவன் கண்களில் ஈரம் சுற்றியது, 

நான் பாக்க இப்பிடியே ஒத்துமையா இருக்குற நீங்க ஏங் கண்ணுக்குப் பின்னா டியும் இப்பிடியே இருக்கணும்ப்பா என்ற இவனின் அம்மா இறந்த பின்னும் அவளதுஆசையை நிறைவேற்றுபவர்களாய் இன்னும் தோள் தொட்டும் மனம் படர்ந்தும்/




(எங்கள் பிளாக்கில் கேட்டு வாங்கிப்போடும் கதைப்பகுதியில் வெளிவந்த எனது கதை,,,,நன்றி எங்கள் பிளாக்கிற்கு/)

8 Dec 2018

சிலந்தி வலை தட்டான்கள்,,,

அந்த நேரத்தில் அவளை அங்கு வைத்துப பார்ப்போமென எதிர்பார்த்திருக்க வில்லைதான்.

மென் பனி பொழிந்த முன் மாலைப்பொழுது,

இன்று பனியின் தாக்கம் சற்று கூடுதலாகவே தெரிந்தது, அழுத்திய உடல் சோர்வை விடவும் பசியும்,ஒண்ணுக்கும் நெருக்கிக்கொண்டு வந்தது,

இதில் பசியை தாங்கிக்கொள்ளலாம்,முட்டிக்கொண்டு வருகிற ஒண்ணுக்கை என்ன செய்து எங்கிட்டுக்கொண்டு போய் தள்ளுவது எனத்தெரியவில்லை,

தள்ள வேண்டாம்,முறையாக கழிக்க எங்காவது ஒரு இடம் வேண்டுமே,,,?

சாப்பிடவும் டீக்குடிக்கவும் ரோடு நெடுக்கவும் பிணைந்து இணைத்திருந்த கன்னிகளாய் இங்கு கடைகள் நிறைந்து இருக்கிறதுதான்,ஆனால் படக் கென போய் டீக்குடிக்கவும்,ஸ்னாக்ஸ் சாப்பிடவும் கொஞ்சம் ஆசுவாசப் பட்டுக் கொண்டு அமர்ந்தெழுந்து செல்ல பெண்களுக்கென்று ஒரு டீக் கடையோ காபி பாரோ கூட இல்லாதது மிகவும் துரதிஷ்டமாகவே/

அவசரமாய் இப்பொழுது ரெஸ்ட் ரும் போக வேண்டும் போல் இருக்கிறது. இவ்வளவு பெரிய ஏரியாவில் இதற்கு ஒரு வழி இல்லையே என நினைக்கும் பொழுது கொஞ்சம் வருத்தமாகவும் ஆத்திரமாகவும்/

இங்கு மட்டும் என இல்லை,வளர்ந்து தெரிகிற நகரங்களில் கூட ஆண்களுக்கு இருக்கிற பாத்ரூம் வசதி கூட பெண்களுக்கு இல்லை எனும் போது அதை யாரிடம் சொல்லி அழ.?

அன்றைக்கு மதுராம்பட்டினம் போயிருந்த போது நெரிசல் மிகுந்த சாலை யின் ஓரமாய் சிறுநீர் கழிப்பிடம் என ஆள் உயர சில்வர் டப்பாவை பொருத் தியிருந்தார்கள் அந்த சாலையின் சுவரோரமாய்/

அது போலானவைகள் ஆண்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுமே ஒழிய பெண்களு க்கு எப்படி பயனாகி விட முடியும்?

அதுவும் நெரிசல்முகுந்த சாலையின் ஓரம்,,,?

ஆண்கள்போலபெண்களுக்கும் அந்தஉடல்உபாதைஇருக்கும்தானே,,,,,? அதை ஏன்,,,,?

வீட்டிற்கு போக இன்னும் ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரம் இருக்கிறது, அதுவரை,,,?

இப்படியேதான் போகிறது இந்த மாதம் முழுவதுமாய்/

குளிர் காலம் அல்லது மழை காலம் ஆரம்பித்துவிட்டாலே இது ஒரு பெரும் பிரச்சனை சுமந்ததாகவே ஆகித்தெரிகிறது,

டாக்டர்சொல்கிறார்ஒண்ணுக்கு வந்தா அடக்காதீங்க,ஒடனேபோயிருங்க என, இப்படி நடு ரோட்டிலும் பஸ்ஸில்போய் வந்து கொண்டிருக்கையிலும் வரும் போதுஎங்குபோவது,,?மனம்ஒப்பாமலும்கட்டாயத்தின்பேரிலும்அடக்கிக் கொண்டுதான் ஆக வேண்டியிருக்கிறது,

இதில் இன்னொரு கொடுமை என்ன முட்டிக்கொண்டு வந்தாலும் பக்கத்தில் அல்லது உடன் வருபவர்சிரித்துப்பேசினால் சிரித்துப்பேசிக்கொண்டும்அவரது சுக துக்க பேச்சுக்களுக்கு ஏற்றவாறு கவனமாக தலையாட்டிக் கொண் டுமாய் வரவேண்டும்/கொஞ்சம் முகம்சுழித்தாலோஇல்லை கவனத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக்கொண்டாலோ கூட இவன் என்ன பெரிய மண்டைக் கர்வம் புடிச்சவ ளா இருப்பாளோ நம்ம பேசுற பேச்சுக்குக்கூட மொகத்தத் திருப்பிக்கிறா, ஊம் இருக்கட்டும்,இருக்கட்டும்அவளுக்கு ஒரு நேரம் வந்தா நமக்கு ஒரு நேரம் வராமலையா போயிரும். கூட என கருவிக் கொள்வார்கள் மனதின் ஓரமாய்/

இது பரவாயில்லை.போன மாதம் மாலை நேரம் அலுவலகம்விட்டு பஸ்ஸில் வந்து கொண்டிருக்கையில் மாதவிடாய் வந்து விட்டது,நல்ல வேளையாய் உட்கார்ந்திருந்தாள்,
நின்று கொண்டு வந்திருந்தால் மானம் போயிருக்கும்.இந்தவிஷயத்தில் எத்த னைதான் பெண்களுக்கு பிரத்தியேகமாய் உடைவசதிகள்வந்துவிட்ட போதும் கூட இது போலான இக் கட்டுகளில் மிகவும் சிரமம் சுமந்தே நகர வேண்டியிரு க்கிறது.

இத்தனைக்கும் மாசாமாசம்தேதி தெரியும்,குறித்துகூட வைத்துக் கொள்வாள். இந்த மாதம் எப்படி மறந்தாள் எனத்தெரியவில்லை,

மறக்கவில்லை,எப்பொழுதும் இரவு தாண்டிதானே வரும் அல்லது இரண்டு மூன்று நாட்கள் முன்னும் பின்னுமாய்த்தானே வரும், பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்கிற தைரியத்தில் போய் விட்டாள்.அலுவலகத்திற்கு/

தவிர இது போலான நாட்களில் இரண்டு தினங்களுக்கு முன்பாகவே பையில் நாப்கின் பாக்கெட்டை எடுத்து வைத்துக்கொள்வாள்.

இன்றைக்கு போகிற வழியில் வாங்கிக்கொள்ளலாம் என நினைத்தவளாய் கிளம்பி விட்டாள் அலுவலகத்திற்கு.

அப்பொழுதுதான்ஞாபகம்வந்தவளாக செல்கிற வழியில் கைப்பையை பார்த்த போது ஒரு நூறு ரூபாய்த்தாளும்ஒரு இருபதும் ஒருபத்தும்மட்டுமே கிடந்தது, கூடவே கொஞ்சம் சில்லறையும் ஒட்டிக்கொண்டு,,/

இதில் பெட்ரோல் போட நூறு ரூபாய் வேண்டும்,மிச்சம் இருக்கிற முப்பதில் எங்கிட்டுப்போய்,,,,?

நாகசாமி அண்ணன் கடையில் கடன் சொல்லிக்கூட வாங்கிக் கொள்ளலாம்.

அவரும்ஒங்கள நம்பிஇந்தக் கடையவே கூடகடனாதரலாமுக்கா, ஆனா நான் கடையதூக்கித்தந்துட்டுநடுத்தெருவுலபோயி நிக்கவும் முடியாது, நீங்களும் மனசொத்துவாங்க மாட்டீங்க,எதுக்குப்போயிக்கிட்டு வீணா ஆவிய போக்கடிப் பானேன் எனச் சிரிப்பார்.

அவருக்கு தெரிந்த ஒரே சொல் பெண்களென்றால் அக்கா,ரொம்பச் சிறியவர் கள்என்றால் வாப்பா போப்பா,ஆண்களென்றால்அண்ணன்,தம்பி,சார்இதுதான் அவரது அச்சிட்ட பேச்சு.

ஆனால் இவள் நாப்கின் வாங்கச்செல்கிற தினங்களில் இந்தப்பேச்சும் சிரிப்பும் அவரிடமிருந்து காணாமல் போய்விடுவதுண்டு,இல்லையென்றால்கடையை விட்டு சைஸாக எழுந்து போய் விடுவார்.

போய்விட்டு மனைவியை அனுப்புவார்,

வீடும் கடையும் ஒன்றாகவே இருந்தது,கடை கொஞ்சம் சிறியதுதான், அதில் எல்லாப்பொருளையும் வைத்து விட இடம் காணாது என்பதால் கடையின் பாதி வீட்டிற்குள் அடைகொண்டிருக்கும்,

வீட்டிற்குள்ளிருந்துவரும்போதே நாகசாமி அண்ணனின் மனைவி நாப்கின் பாக்கெட்டுடன்தான் வருவாள்,

”என்னாக்கா இது நான் வந்தாலே இது வாங்கத்தான் வர்றேன்னு அர்த்தமா ,என பொய்க்கோபம் காட்டி சிணுங்குகிற போது ,அப்பிடியில்லப்பா, ஒனக்கும் ஆபீஸ் போய் வந்தது போக நேரம் வாய்ச்சா அரிசி பருப்பு அரசலவுன்னு வாங்கவராமலையாஇருந்துரப்போற,ஓங் வேலை அப்பிடி,எந்நேரமும் கால்ல சக்கரத்தக்கட்டிக்கிட்டு ஓடிக்கிட்டு இருக்க, இதுல எங்கிட்டுப் போயி மத்தத யோசிக்க,நீயிஇதவாங்கவர்றதேபெரிய விஷயம்.

”ஏங் புள்ளைக ரெண்டுக்கும் நாந்தான் கொண்டு போய் எடுத்துக் குடுப்பேன், இத்தனைக்கும் வீட்டுல ஒரு மூலையில இருக்குதுக்கா,அத எடுத்து வச்சிக்கி றதுக்கு அதுக்கு ஒரு சோம்பேறித்தனம் பாத்துக்கங்க,

இதுலசின்னவகொஞ்சம்பரவாயில்ல,பெரியவஇருக்காளேதொட்டா சிணுங்கி, தேதி உட்பட நாந்தான் ஞாபகப்படுத்தணும் அவளுக்கு,பிரியட் தேதி வந்துச்சி ன்னாபோதும் அடுப்படிக்கி வந்து என்னையப்பொட்டு நைக்க ஆரம்பிச்சிருவா, மொதல்ல எனக்குப்புரியல,என்னடா இது எப்பை யும் அடுப்புப்பக்கம் வராதவ இன்னைக்கி வந்துருக்காளேன்னு யோசிச்சமுன்னா,அப்புறமா சொல்லுவா, பீரியட்டைம் ஒருநா லீவுபோட்டுக்கிறே ன்னு,

”போனதடவை இது போல பீரியட டையத்தப்ப லீவு போட்டப்ப அவுங்க டீச்சர் என்னைய கூப்புட்டு அனுப்பிட்டாங்க,நான் போனதும் கொஞ்சம் சத்தம் போட் டாங்க,கொஞ்சம் வருத்தப்பட்டாங்க,என்ன இது சின்னப்புள்ளைங்களப் போல, அவ படிக்கிறது பிளஸ் டூமா,நீங்க பாட்டுக்கு பீரியட் டைம் அது இதுன்னு லீவு போட்டா எப்பிடி சொல்லுங்க,இந்த வகுப்புல இருக்குற இத்தனை புள்ளைங் கள்ல யாருக்கு இல்லை ,இது போலான தொந்தரவு,ஏன் எங்களுக்கு இல்லை யா சொல்லுங்க,தாங்கீட்டுதான் வர்றோம்ன்னு சொன்னவங்க என்னைய தனியாகூப்புட்டுக்கிட்டுபோயிஎன்னைக்கிபொண்ணாபொறந்தமோஅன்னைக்கி இதெல்லாம்தாங்கிக்கிற பழகிக்கிற வேண்டியதுதான்,போக ரொம்ப பொத்திப் பொத்தி வளக்காதீ ங்க, கொஞ்சம் யதார்த்தம் காண்பிச்சி வளருங்க, அப்பத் தான் புள்ளைங்க நாளைக்கி வெளியில போகும் போது கொஞ்சமாவது நெஞ் சுரமா இருப் பாங்கன்னு கொஞ்ச நேரம் பேசி அனுப்புனாங்க,கூடவே பள்ளிக் கூட கேண்டீனுக்கு வந்து டீ வாங்கிக்குடுத்தாங்க,

”நான்ஸ்கூல விட்டு வரும் போது ஒண்ணு சொன்னாங்க,ஏங் புள்ளைக ரெண் டும்அந்ததேதி வர்றப்ப ஸ்கூலுக்கு நாப்கின எடுத்துட்டுப் போயிருங்க,அது மாதிரி சொல்லி அனுப்பப்பாருங்கன்னு” சொன்னாங்க,

”அவுங்க சொன்னது எனக்கு கொஞ்சம் மனச தடவி விட்டது மாதிரி இருந்தாக் கூட வீட்டுல வந்து சொன்னப்பா,ஆமா அவுங்க இப்படித்தான் சொல்லு வாங்க,ஆனா ஸ்கூலுக்குநாப்கின் பாக்கெட்டகொண்டு போனா அங்க வச்சி மாத்துறதுக்குக்கூட யெடம் இல்லம்மா,பாத்ரூமுல ரொம்ப நேரம்டைம் எடுத் துக்க முடியாதும்மா,நான்அங்க டைம் எடுத்துக்கிட்டா பாடம் போயிருமுன் னு பதட்டம் வேற,அவசர அவசரமா ஓடி வந்தா பதட்டத்துல ஏதாவது ஒண்ணு ஆகிப்போகுது,

”ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்னாடி இப்பிடித்தான் ரீசஸ் பீரியட்ல போயி அவசர அவசரமா நாப்கின் வச்சிட்டு வந்தேன்,வச்ச அவசரத்துல கொஞ் சம் நகண் டுருச்சி போல ,நானும் கவனிக்காம வந்துட்டேன் வகுப்புக்கு சாய்ங்காலம் ஸ்கூல் விட்டுப்போகையில ரொம்ப சங்கடமா போச்சி, எனக்கு,

வீட்டுல வந்து சைக்கிள் சீட்டெல்லாம் சோப்புப்போட்டு கழுவுனேங்குறா. இதெல்லாம் சொல்லும் போது அழுகுற மாதிரி ஆகிப்போறா/

ஒரு பக்கம் அவ சொல்றதுலயும் தப்பு இல்ல,ஆனா சூழ் நெல,,,,

இதுல யெடையில யெடையில சரியில்லாம வந்துர்ற நாப்கின்களா வந்துற தொந்தரவு வேற,ஏதாவது அலர்ஜியாகிப் போகுது,

எல்லாம் தாங்கித்தான் ஓடுறாங்க பொம்பளப்புள்ளைங்க,ஒரு பக்கம் ஸ்கூலு, படிப்பு,மனப்பாடம்,டியூசன்னுதாங்கிஓடவேண்டியதாத்தான்இருக்கு.என்றவாறு நாப்கின்பாக்கெட்டைஇவளிடம் கொடுத்தாள் நாகசாமி அண்ணனின் மனைவி.

எத்தனை பேருக்கு இப்படி வரும் போது பஸ்ஸில் உட்கார சீட் கிடைத்திருக் கும் எனத் தெரியவில்லை,

“ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி ஒரு பொண்ணு நான் பஸ்ஸீ ஏறுன யெடத்துல இருந்துநின்னுக்கிட்டேவந்தா,அடுத்த ஊர்ல பஸ்ஸீநிக்கும் போது ஒரு மாதிரி நெளிய ஆரம்பிச்சா, எனக்கு தெரிஞ்சி போச்சி,பஸ்ஸீல முன்னாடி நின்னுக் கிட்டு இருந்த அவள பின்னாடி சீட்டுல ஒக்காந்துருந்த நானு கூப்புட்டு ஒக்கார வச்சேன், தேங்ஸ்ன்னு கையெடுத்துக் கும்புட்டவ ஏங் யெடத்துல ஒக்காந்துக் கிட்டா, பின்னாடி இருந்து நெறஞ்சி நிக்கிற கூட்டத்துல பஸ்ஸீல நீந்திக் கிட்டு வர்றா ,கவனமா ஸ்கூல் பேக்க பின்னாடி புடிச்சி மறைச்சிக்கிட்டே/

ஒரு ஆளாவது தள்ளி நிக்கிற வழியகாணோம் ,அவ ஒக்காறயெடம் கேக்கு றா,ஒரு ஆளு கூட எந்திருச்சி யெடங்குடுக்கக் காணோம், ஆம்ப ளைங்கதான் இப்பிடின்னா பொம்பளைங்க,ஒரே பிடிவாதமா ஒக்காந்த யெடத்த விட்டு எந்திரிக்கிற வழியக் காணோம்,

“போன மாசம் ஏங் அண்ணன் வெளியூர் போயிக்கிட்டு வந்துக்கிட்டு இருந்து ருக்காரு,வந்த நேரம் ஸ்கூல் விட்ட டைம் போல இருக்கு,டவுன் பஸ்ஸீங் குறதால்ஒரேபள்ளிக்கூடத்துப்புள்ளைங்க கூட்டம், இவரு ஏற்கன வே தலை முடி நறைச்சிப்போயி பாக்குறதுக்கு வயசானவரு போல இருக்காறா,,? இவன் சீட்டு பக்கத்துல அந்தப்புள்ளையும் வந்துநின்னுருக்கு, இவனும்அதுகிட்ட இருந்து பைய வாங்கி வச்சவன் அப்பிடியே சீட்டுல சாய்ஞ்சி தூங்கீட்டாரு,

“கொஞ்ச நேரத்துல இவரு பக்கத்துல நின்னுக்கிட்டு வந்த அந்த புள்ள எங்க ண்ணன எழுப்பீருக்கு,எந்திரிச்சிப்பாத்தவரு ஒரு வேளை பையத்தான் கேக்கு தோன்னு நெனைச்சிப் புஸ்தகப்பைய குடுத்துருக்காரு,

“அது இல்ல சார் கொஞ்சம் ஒக்கார யெடம் வேணும்ன்னு சொல்லீருக்கு, கொஞ்சநேரம்அந்தபுள்ளையப்பாத்தவருபுரிஞ்சிக்கிட்டுஎந்திரிச்சிட்டாரு,ஆனா இவர் பக்கத்துல ஒக்காந்துந்துட்டு வந்த பையன் எந்திரிக்க மாட்டேன்னு சொல்லீருக்கான்,அப்புறம்ஒருவழியாஅந்தப்பொண்ணு ஸ்கூல்ப் பைய அந்தப் பையனுக்கும் இந்தப்பொண்ணுக்கும் நடுவால வச்சிக்கிட்டு உக்காந்துக் கிட்டு வந்துருக்கு.

அந்தபொண்ணு பாவம் பஸ்ஸீல உக்காந்து வந்துக்கிட்டு வந்த நேரம் பூராம் பாவம் மழையில நனைஞ்சகோழிக்குஞ்சு போலஆகிப்போச்சாம்.

மொகம் வெம்பி சிரிப்பு மாறி கிட்டத்தட்ட அழுகுற நெலையில இருந்த அந்தப்பொண்ண பாக்கவே பாவமா இருந்துச்சின்னாரு எங்கண்ணன்,

ஒரு வேளை வயசுக்கு வந்து கொஞ்ச நாளுதான் ஆன பொண்ணா இருக்கு மோ என்னமோ தெரியல.,,,,

எங்கண்ணன், அந்தப்பொண்ணு பக்கத்துல ஒக்காந்துக்கிட்டு வந்த பையன் எல்லாரும் ஒரே ஊர்லதான் யெறங்கீருக்குறாங்க,யெறங்குன ஒடனே எங்க அண்ணன்அந்தப்பையனகூப்புட்டுவிஷயத்தச்சொல்லிஅதுனாலதான்ஸ்கூல்ப் பொண்ணு எந்திரிக்கச்சொல்லி யெடம் கேட்டுச்சின்னு சொல்லவும் அய்யய் யோ ஸாரி சார்,ஸாரி சார்ன்னு சொன்னவன் நேரா போயி அந்தப் பொண்ணு கிட்ட மன்னிப்புக்கேட்டுட்டு எங்க அண்ணன் கிட்ட வந்து சொல்லீ ருக்கான்

“எனக்கு இதெல்லாம் யோசிக்கிற வயசில்ல,ஆனாலும் ஏங்கூடப்பொறந்த பொண்ணுங்க ரெண்டு பேர் இருக்காங்க.அவங்களோட உடல் மற்றும் மனோ ரீதியான பிரச்சனை தெரிஞ்சிருந்தும் கூட இந்தப்பொண்ணு எந்திரிக்கச் சொல்லி கேட்டப்ப நான் ஏங் அதப் புரிஞ்சிக்கலைன்னு தெரியலை சார்,

அந்த நேரத்துலநான் நடந்துக்கிட்டத நெனைச்சா எனக்கே வெக்கமாஇருக்குது என தலை குனிஞ்சவன கூப்புட்டுப்போயி டீ வாங்கிக்குடுத்த எங்க அண்ணன் ,அட விடு தம்பி ,ஒனக்காவது அந்த குற்ற மனப்பான்மை இருக்கு, இங்க எத்தனை அப்பாக்களுக்குதன்னோட வயசு வந்த பொண்ணோட பீரியட் டைம் பத்தி தெரிதலும் அக்கறையும் இருக்கு சொல்லுங்க, அந்த வகையில நீங்க எவ்வளவோ பரவாயில்ல தம்பின்னு ”சொல்லீட்டு கலைஞ்சி வந்துருக்காங்க, ,, ”எனச் சொன்னவள் ரெஸ்ட் ரூம் நோக்கியும் எடுத்த பசிக்கு உணவு தேடியும் வீடு செல்கிறாள்.                                                              

29 Oct 2018

இறகுதிர்த்து,,,,,

இறகுதிர்த்த கோழிக்கு என்ன தெரியும் இப்படியெல்லாம் வந்து இரு சக்கர வாகனத்தின் முன் விழிந்துவிடக்கூடாதெனவும்சாலையில்சென்று வருவோ ருக்கு இடைஞ்சல் பண்ணக்கூடாது எனவுமாய்,,/

கோழிதானே பாவம் அது,தலையில் முளைத்த கொண்டையுடனும், அது அற்றும் சுதந்திரமாய் சுற்றித்திரிந்த ஜீவனை கூட்டில் பிடித்து அடைத்து ஊசி போட்டு உற்பத்தி செய்து குறுகிய நாட்களில் அதன் வளர்ச்சி காட்டி கடைக்கு எடுத்து வந்து கறிக்கு என ஆனவுடன்தான் இப்படி ஆகிப்போனதோ என்ன வோ ,,, கோழிகள்.

அலுவலகத்தின் பணி நிறை மனதினையும் அலுப்பையும் கழட்டி வைத்து விட்டுவந்துகொண்டிருந்தஒருமாலை வேளையில் கரும்புகையாய் தலைக்கு மேல்படர்ந்திருந்தமேகமும் கைகோர்க்க வேகமெடுத்துப்போய்க் கொண்டிருந் தான், இரு சக்கர வாகனத்தில்/

இன்னும்ஆறு கிலோ மீட்டர்தான்,உந்திதிருகினால் போய் விடலாம் வீட்டிற்கு சீக்கிரமாய்என நினைத்தவனாய்நடுக்கூரின் எல்லை தொட்ட நேரம் ஊரின் வாசலில் போடப்பட்டிருந்த வேகதடையை கடக்கிற போது மறுமுனையில் எதிராய் வந்த டவுன் பஸ்ஸில் எங்கிருந்து வந்தது எனத் தெரியாமலேயே புகை போல பறந்து வந்த வெள்ளைக்கலர் போந்தாக்கோழிகள் இரண்டு பஸ்ஸின் ஊடாய் அவசரம் காட்டி விழுந்து விட அவசரமாய் பிரேக்கிட்ட பஸ்ஸின் சப்தம் கேட்டு பஸ்ஸின் முன் புறத்தை யார் அனுமதியும் இன்றி தட்டித்திரும்பி இவனது இரு சக்கர வாகனத்தின் முன் சக்கரம் தொட்டு படபடவென சிறகடித்துமாய் இறகுதித்துமாய் போய் விடுகிறது,

காற்றின் திசையில் வேகம் கொண்டு ஓடிய கோழிகளைப்பார்த்ததும் ஏதோ சொல்ல விட்டுப்போன சங்கதி சுமந்தவன் போல் வண்டியை பிரேக்கிட்டு நிறுத்தி விடுகிறான்.

பயமாகிப்போய் விடுகிறது இவனுக்கு.இந்த வழியாக போய் வந்து கொண்டி ருந்த இத்தனை நாட்களில் இவனது வண்டியின் ஒரு சின்ன ஜீவன் கூட விழுந்ததில்லை. இவனது வண்டிக்கு ஊடாக/இன்று இப்படி ஒன்றா,?

கோழிக்கு பெரிதாக ஒன்றும் அடிபட்டதாகத் தெரியவில்லை.சட்டெனபாய்ந்து சக்கரத்தின் பக்கவாட்டாக ஓடி விடுகிறதுஅவ்வளவே /

எதுவானாலும் சட்டென வண்டியை நிறுத்தி விட்டான்.சாலையின் ஓரமாய் நின்று கொண்டிருந்த இருவரில் ஒருவர் ”என்ன ஒங்ககால்ல அடி பட்டிருச்சா” என்றார் இவனிடம்,

”கால்ல அடி பட்டா பட்டுட்டுப் போகுது,கோழிக்கு ஒண்ணும் இல்லையில்ல,,,” எனக்கேட்கிறான்.

“அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல ,போங்க நீங்க வாட்டுக்கு” என்றவரின் சொல் தாங்கி”தப்பிச்சமுடா சாமி”எனசாலை ஓர கோயில்களில் குடி கொண்டி ருக்கும் தெய்வங்களுக்கு நன்றி சொல்லியவனாய் கிளம்பிய வேளையில் இறகுதித்த கோழிகள் இரண்டும் ஏதோ சொல்லிச்சென்றதாய் தோணுகிறது.

”நல்ல வேளை அந்த கோழிகளுக்கு ஒன்றும் ஆகவில்லை,அப்படி ஏதாவது ஒன்றுஆகியிருந்தால்இந்நேரம் நான்குழம்பில்கொதித்துக் கொண்டிருப்பேன் என்கிற மிகை மீறிய நினைப்பில் வந்தது மல்லிகாக்காவுக்குத் தெரியாது,

தெரிந்தால்என்ன,,,.வைவாள்கொஞ்சம்,அவளுக்குஇல்லாதஉரிமையா,அடிப்பதற்குக்கூட உரிமை இருக்கிறதுஅவளுக்கு/

“அப்பிடிஎன்னடாஉரிமையக்கண்டுட்டஏங்கிட்ட,கிறுக்குப்பையலே,நான்என்ன ஒனக்கு ஒட்டா ஒறவா,இல்ல கூடப்பொறந்த பொறப்பா சொல்லு, எங்கயிரு ந்தோ வந்த, எப்பிடியோ பழக்கமான ஓங் நல்ல மனசும் வெளந்தி பழக்கமும் எங்க எல்லாருக்கும் புடிச்சிப்போக நீ எனக்குதம்பியா உருவெடுத்துட்ட, இத்தாண்டி என்னடா உரிமை ஓங்கிட்ட எனக்கு சொல்லு” என ,மல்லிகாக்கா சொல்லும் போது,“அப்பிடியில்லக்கா நீ இல்லைன்னா எனக்கு இந்தபொழப்பு ஏது,இந்த சாப்பாடு ஏது,இந்த பேண்ட் சட்டை ,இந்த டூ வீலர் ஏது,,?இந்த மிடுக்குஏது,,,?இந்தப்பேச்சும் ,பழக்கமும் நாலு பேரோட நட்பும் ஏது சொல்லு,?”

”கண் முழியாத கோழிக்குஞ்சா ஓன் வீட்டுக்கு எங்கம்மா என்னைய கூட்டிக் கிட்டு வந்தநாளு இன்னும் பசுமையா நெனைவுல இருக்குக்கா,அப்பல்லாம் கண்ணத் தெறன்னாவாயத்தெறப்பேன்,இப்ப மட்டும் என்னவாம் அப்பிடித் தான் இருக்கேன்னு கூடச் சொல்லலாம்.ஆனா அன்னைக்கி இருந்தது விபரம் தெரியாம, இன்னைக்கி இருக்குறது ஈவு யெறக்கம் பாத்து,

“தெறந்த வாய மூடுறதுக்குக் கூட மதியத்துப்போயி ஒக்காந்துருப்பேன் ஒரு யெடத்துல,அடுத்துஎன்ன யாரு கூட ,பேசுறது,பழகுறது,இன்னும் இன்னுமான எந்தவிதமான யதார்த்தமான பழக்க வழக்கங்களும் தெரியாம வளந்த எனக்கு வயசுக்கேத்த பக்குவமும் வெளிப்பழக்க வழக்கமும் இல்லாம இருந்த நாட்கள்லதான் மில்லுக்குப் பக்கத்துல இருக்குற ஆபீசுல வேலைக்குச் சேத்து விட்டாரு. மாமா,

“அவரு வேலைக்கு சேத்துவிட்ட இந்த அஞ்சு வருசத்துல நானும் ஒரு ஆளாகி நிக்குறேன்,நாலு பேச்சு,நாலு சொல்லு.நாலு பழக்க வழக்கம், ஜவுளிக் கடையிலயும் ,பலசரக்குக் கடையிலும் இன்னும் சில யெடங்கள்லயும் கடன் சொல்லி ஜாமான் வாங்குற அளவுக்கு சம்பாதிச்சிகிட்ட நல்ல பேரு,எந்த யெடத்துலயும் யார் கிட்டயும் நெஞ்ச நிமித்தி பேசுற தைரியம் இன்னும் இன்னுமான மத்த மத்த விஷயங்களெல்லாம் எப்பிடி வந்தது, நீயில்லாம இதெல்லாம் நடந்திருக்குமா சொல்லு,

“மாமாகூடகொஞ்சம்மலச்சப்பநீதான அவருக்கு தைரியம் சொல்லி என்னைய இந்த வேலையில சேத்து விடச்சொன்ன,,நீ மட்டும் அன்னைக்கிக்கொஞ்சம் பின் வாங்கீருந்தைன்னா ,அவ்வளவுதான் எனக்கு இந்தப் பொழப்பு இப்ப வாய்ச்சிருக்குமாங்குறதுசந்தேகமே,,,/“இந்தளவுக்குநான்வந்துருப்பேனாங்குறதும் சந்தேகமே,,,, என நீளமாக பேசிய வனை இடை மறித்த மல்லிகாக்கா டேய் நிறுத்துடா என்னாவோ நான் ஓங் கூடவே இருந்து ஒன்னைய முழுசா இயக்கிட்டுஇருக்குறதுமாதிரியில்லபேசீட்டுஇருக்க,வேலையிலசேத்துவிடச் சொன்னதும்,சேத்ததும்நானும்,மாமாவுமா இருக்கலாம், அதுக்காக என்னாலத் தான் இதெல்லாம் வந்துச்சின்னு சொல்லாத, ஆமா.ஒனக்கு தெறமை இருக்கு வந்துட்ட, கட்டாந்தையிலமொளைச்சி நிக்குற செடி போல,,,,/

“அப்பிடிப்பாத்தா ஒன்னோட வேலை பாக்குறவுங்களெல்லாம் ஒன்னையப் போலவா இருக்காங்க,இல்லையில்ல,,அவுங்கள்ல பாதிப்பேரு யாராவது மூலமாத்தான வேலைக்குச் சேந்துருப்பாங்க, அவுங்களுக்குள்ள ஓங்கிட்ட இருக்குறது போல தெறைமை மொளைவிட்டா கெடக்குது, என்றவளை இடை மறித்து அப்பிடி யெல்லாம் இல்லக்கா,எனக்கு ஒரு தெறமை இருக்குன்னா அவுங்களுகு ஒன்னு இருக்கும்,கண்டிப்பா ஒவ்வொருத்தருக்குள்ளயும் ஒரு தனி தெறமை இருக்குமுக்கா,அது அவுங்கவுங்க நிக்குற யெடத்தப் பொறுத் தும் அங்கவிடுற வேரப் பொறுத்தும் இருக்குற சூழலப் பொறுத்தும் இருக்குக் கா, நீசொன்னது போலவும் ஆச்சரியப்பட்டு பேசுறது போலவும் எனக்கு அப்பிடி ஒரு சூழலும் நல்ல ஒரு யெடமும் அமைஞ்சிருக்குக்கா,அதுக்கு மேல என்னைய கைதூக்கி விட்ட சாமிக்கும் மேலா ஒங்களப்போல கண்ணும் மனசும் நெறஞ்சவுங்க பழக்கம்,,,,,எல்லாம் சேந்துஎன்னைய தூக்கி விட்டுச் சின்னு சொல்லலாம்க்கா” என்றான்,

மில்லைத்தாண்டி வந்து கொண்டிருக்கும் போதுதான் ஞாபகம் வந்தவனாய் குடிக்க மறந்த டீயை குடித்துவிட முடிவு செய்தவனாய் மில் கேண்டினில் டீ சாப்பிட்டுவிட்டுப் போகலாம் என ஓரம் கட்டுகிறான் இரு சக்கரவாகனத்தை/

கேண்டீனின் மொட்டை மாடியில் யாரோ வம்படியாய் இழுத்து வந்து காயப் போட்டதைப்போல தன் ஆகுருதி காட்டி பரந்து விரிந்திருந்த ஒற்றைக்கொன் றை மரம் ஒன்று தன்னில் பாரமாய் இருக்கிறது எனக்கருதி பூ ஒன்றை உதிர் த்து விடுகிறது இவன் கடக்கிற நேரத்தில்/

உதிர்ந்த பூ உருட்டிக் கொண்டு போன இரு சக்கர வாகனத்தின் ஸ்பீடா மீட்டரில் விழுந்து அழகு காட்டி நின்றது.

சரிந்து விழுவதைப் போலிருந்த பூவை கையில் எடுத்தவனாய் கேண் டீனை நோக்கிப் போகிறான்,கேண்டீன் சுவர் ஒட்டி வளர்ந்திருந்தமரத்தை அண்ணா ந்து பார்த்தவனாயும் வண்டியை உருட்டியவனாயும்./

“என்ன சார் சின்னப்புள்ளைங்க மாதிரி கையில் பூவ தூக்கீட்டு திரியிறீங்க, இங்க விழுகிற பூக்களையெல்லாம் இப்பிடி பெறக்கி கையில வச்சிக்கிட்டு திரியனுமின்னா இன்னைக்கி பொழுது பத்தாது ஆமா,அத தூக்கி அங்கிட்டு போட்டுட்டு வாங்க,ஒங்களுக்குப்பிடிச்சமான உளுந்த வடை இருக்கு,சூடா, சாப்புட்டுட்டு ஒரு டீப்போட்டுட்டு கெளம்புங்க என்றவராய் இவனை எதிர் பாராமலேயே கிழித்து தொங்கவிட்டிருந்த நீயூஸ் பேப்பரில் ஒன்றை எடுத்து வடையை வைத்துக் கொடுத்தார்.

இது போலான பூக்கள் என்றால் மல்லிகா அக்காவிற்கு மிகவும் பிடிக்கும், கையிலிருந்துவாங்கிஅழகுபார்த்துதலையில்வைத்துக்கொள்வாள் படக்கென/

”ஒனக்கெதுக்குப்பூ நீ என்ன அத காதுல சொருக்கிருவயா என்பாள் இவனைப் பார்த்து/

”இல்லக்காஇப்பநாஅங்கியிருந்துஇதபத்திரப்படுத்திக்கொண்டுவரப்போயித்தான தலையில வச்சிக்கிட்ட இல்லைன்னா என்ன செய்வ,நீயெல்லாம் அந்த மரம் இருக்குற யெடத்துக்கு போனனையின்னு வையி. நாள்பூராஅங்கயிருந்த வர மாட்ட,அவ்வளவு பூக்கள் உதுருது ஒரு நாளைக்கு, பூக்களா கொட்டி மேடை அமைச்சிருக்குற பாதையிலதான் நடந்து போயிதான் கேண்டீனுக்குப் போக ணும், அவ்வளவு கெடக்கும், அதுமட்டுமில்ல அதோட அழகும் ரம்மியமும், மனச சொக்க வச்சிரும் சொக்க.,,,என்பான்.

”அப்பிடியெல்லாம் சொக்கிப்போகாமயும் கேண்டீன்க்காரர் சொன்னது போல பூவ தூக்கி எறியாமலும் ஒனக்காக கொண்டு வந்தேன் பாரு ஏங் புத்திய” ,,,,,என இவன் முடிக்கும் முன் ”அந்தா இருக்கு வராண்டாவுல ,எடுத்து வேணு முன்னா அடிச்சிக்க” என்பாள்,

“ஏண்டா எத்தனை நாளைக்குடா செருப்பக் கொ ண்டியே அடிச்சிக்கிருவீங்க, ஒரு மாறுதலுக்கு வேணுமின்னா வெளக்கமாத்தக் கொண்டி அடிச்சிக்கிற வேண்டியதுதான”,,,,என்பாள் பெருங்குரலெடுத்து சிரித்தவாறே,/

மிகவும் அதிர்வற்றும் ,மெல்லியதாயும் அல்லாமல் அவள் சிரித்துக் கொண்டி ருக்கிற வேளையிலேயே எங்கிருந்து வந்தது எனத்தெரியாமலேயே டீயையும் பிஸ்கட்டையும் தருவாள்,கூடவே என்றாவது ஒரு நாளில் தட்டு நிறைந்த மிக்சர் இருக்கும்.”

”என்னக்கா மாமா வாங்கீட்டு வந்ததா, நல்லாயிருக்கு,என்பான்,அவரு வாங் கிட்டு வர்ற மிக்சர் சேவெல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கு,அவருநடவடிக்கதான் நல்லாயில்ல தம்பி,

“என்ன செய்யச்சொல்லு மாசத்துக்கு ஒரு தடவை இப்பிடி மிக்சர் சேவுன்னு தின்பண்டத்த வீடு கொள்ளாம வாங்கிப்போட்டுட்டுமனுசன் வீடு தங்காம திரிஞ்சார்ன்னா நானு என்ன செய்யட்டும் சொல்லு,ஏதோ ஆத்துர அவசரம் ன்னா ஓங்கிட்ட சொல்லலாம், எதுக் கெடுத்தாலும் ஒன்னைய கூப்புட முடியு மா சொல்லு.நீயே ஓன் நேரம் ஒன்னது இல்லைன்னு அலையிற ஆளு,இப்ப கிட்டத்தட்ட வெளிசுத்துலதாம்பா இருக்காரு கேட்டா அந்த வேலை, இந்த வேலைங்குறாரு,அப்பிடி என்ன வேலையோ போ,போன மாடம் பூரா ராமநாத புரத்துக்கு ஆறு தடவைக்கு மேல போயிட்டுவந்துட்டாரு மனுசன், கேட்டா மில்லு வேலையா போனேங்குறாரு,

”தீடிர்ன்னு மீட்டிங்ன்றாரு, கூட்டம்ங்குறாரு,வெளியூர் போறேங்குறாரு, இன் னைக்கி வீட்டுக்கு வரமாட்டேங்குறாரு,அப்பிடியே மில்லுலயே தங்கிக்கிறே ங்குறாரு,,,கல்யாண வீடுங்குறாரு,விஷேசவீடுங்குறாரு,,, “இப்பிடியாஏதாவது ஒண்ணு சொல்றாரு தம்பி,,,

“அவரு அப்பிடி இருக்குறதுல எனக்குக்கொஞ்சம் உடன்பாடுதான்னாலும் கூட நானும் புள்ளைங்களும் என்னாவோம் சொல்லு,

”அன்னைக்கி இந்த மிக்சர் பொட்டலம் வாங்கீட்டு வந்த அன்னைக்கி ராத்திரி புள்ளைங்களெல்லாம் படுத்து தூங்குனப்பெறகு வந்தாரு,காலையில வெள் ளென நாலு மணிக்கு எந்திரிச்சி போயிட்டாரு,ராத்திரி சரியா சாப்புடக்கூட இலல,கேட்டதுக்கு ராத்திரி வேலையில இப்பிடி அரை வயிறு சாப்புட்டாத் தான் நல்லதுங்குறாரு,நல்லா ஜீரணம் ஆகுங்குறாரு,இதென்னா புதுக்கூத்தா இருக்குன்னு கேட்டா ஆமாம் புத்தகத்துல படிச்சேங்குறாரு,எந்தப்புத்தகத்துல அப்பிடி சொல்லீருக்குன்னு தெரியல,அப்பிடி இவரு எந்த புத்தகத்தப்படிச்சா ருன்னும் புரியல,நல்லா சாப்புட்டுக்கிட்டு நல்லா திரிஞ்ச மனுசன் இப்பிடி புத்தகம்படிச்சேன்,சாப்பாட்டக்கொறைச்சேன்னுதிரியக்கண்டோமா.கொடுமை யிலும் கொடுமை இது முழுக்கொடுமையாவுல்ல இருக்கு,

“அதுமட்டும் இல்ல, பொண்ணு இப்பத்தான் கொஞ்சம் நல்லா படிச்சிக்கிட்டு வர்றா,அவளுக்குகூடமாட இருந்து ஒத்தாசையா ஏதாவது சொல்லிக் குடுத்தா வுள்ள அவளும் படிச்சி முன்னேறுவா, ஊர்க்காரியம், ஊர்க்காரியமுன்னு திரியிறது சரிதான்,அப்பிடியே ஊருக்குள்ள இருக்குற நம்ம குடும்பத்தையும் பாக்கணுமில்லன்னாஅதான் நீ இருக்கயில்ல ஒன்னயைய விட யோசனைக் காரி யாரு இருக்கான்னு என்னைய ஒரே தூக்கா தூக்கி வச்சி பேசீட்டு போயிருறாரு, நானும் இப்பிடி பொழம்புன வாயும் ஒழைச்ச கையுமா இருக் கேன் ஆமா,,,” என்றாள்,

பாதி வடையை சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போதே அடர்ந்து படர்ந்திருந்த கரும்புகையாய் மேகம் திரண்டு நின்றது,

இன்னும் பத்து கிலோ மீட்டர் போக வேண்டும்,கொஞ்சம் இழுத்துபிடித்து அழுத்தினால் போய் விடலாம்,

இந்த அவசரமும் படபடப்பும்தான் கொஞ்சம் நிலைகுழைந்து போகச் செய்து விடுகிறது சமயா சமயங்களில் என்கிற நினைப்பில் குடித்த டீக்கு காசு கொடுத்து விட்டு வண்டியை எடுக்கிறான்,

வர வர வண்டியை கொஞ்சம் சூதானமாகவும் பயந்து பயந்தும்தான் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது

போனவாரத்தின் செவ்வாயன்று மாலை இது போலான மழை வேளையில் வேகமெடுத்து வந்து கொண்டிருக்கும் போது பி.கே.ஆர் பள்ளியின் அருகி லுள்ள ஸ்பீட் ப்ரேக்கில் ஏறி இறங்கும் போது ஆக்ஸிலேட்டர் கேபிள் கட்டா கி ப் போகிறது,

இந்தப்பக்கம் வந்த வழியே திரும்பி ஒர்க்‌ஷாப்போக வேண்டுமென்றால் ஐந்துகிலோ மீட்டராவது போக வேண்டும்,

இந்தப்பக்கம் என்றால் ஐந்து கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கும் குறையாது,

ஆனால் ஒர்க் ஷாப்பில் வண்டியைப்போட்டு விட்டு வீட்டுக்குப்போய் விட லாம் என்கிற நினைப்புடன் ஒர்க் ஷாப்பிற்கு போன் பண்ணி விட்டு ஊரை நோக்கி நடக்கிறவனாகிறான் இரு சக்கர வாகனத்தை தள்ளிக் கொண்டு,/

7 Oct 2018

நகர்வுகளின் திசை காட்டி,,,,

இதோ கிளம்பி வந்து விடுகிறேன் உடனே,கையிலிருக்கிற வேலையை முடித்து விட்டு,வேலையை முடித்து விட்டு எனும் போது ”உடனே” என்பது கொஞ்சமாய் தாமதபட்டுப்போகலாம்தான்,

எதிர்பார்த்து நிற்கிற காதலைனை காக்க வைத்து தாமதம் காட்டி வருகிற காதலியைப்போலவும் மனைவியை காத்திருக்கச் சொல்லிவிட்டு தாமதமாக வருகிற கணவனைப்போலவுமாய்,,/

முன்னாள் காதலன்தானே இந்நாளின் கணவன்,இந்நாளின் மனைவிதானே இந்நாளின் காதலி என்கிற அடர்த்திகொண்ட சொல் அரை கொண்ட நாட்களி ல் இது போலானவைகள் சகஜம்தானே வாழ்க்கையில்/

கொஞ்சம் வேலையாய் இருக்கிறேன் எனச்சொல்கிற சொல்லை வேறார்த் தமாய் அர்த்தப்படுத்திப் பார்க்கிற போனின் எதிர்முனை எப்படி எடுத்துக் கொள்ளும் இவனது பேச்சை என்பது இது நாள்வரை பிடிபடாவிட்டாலும் கூட இப்படியான பேச்சுக்கள் தொடர்ந்து கொண்டும் முடிட்டுக்கொண்டும் இருக் கிறதுதான்.

தொடர்கிற பேச்சின் ஆழமும் அடர்த்தியும் கன பரிமாணமும் ஆளாளுக்கு வித்தியாசப்பட்டபோதும் சரி பொய்யாய்,உண்மையாய் தொடர்ந்த போதும் சர் அது அப்படித்தான் இருக்கிறது என்கிறார்கள்.

இதில் உண்மை என்பது உள்ளளவு,பொய் என்பது அனுமதிக்கப் பட்ட அளவு. என்கிறார்கள் வாழ்ந்தறிந்தபெரியவர்கள்,

அவர்கள் சொல்வதும் சரிதான், அனுமதிக்கப்படுகிற எல்லாம் சிறிது நன்றா கவே இருக்கிறதுதான்.சமயத்தில் இனிமை காட்டியும்/

சொக்க வைக்கிற பொய்களும் சொக்கிச்செல்கிற உண்மைகளும் வலிமை பொதிக்கிற நேரங்களில் வாழ்வின் அர்த்தமும் அடர்த்தியும் கொஞ்சம் லேசு பட்டு பிடிபடுவதாக/

படட்டும் அதுவும் ஒரு வகையில் நல்லதுதான்.நான் உன்னிடமும் நீ என்னிட முமாய் எப்பொழுதும் பேசுகிற பேச்சுக்களிலும்,படுகிற கோபங்களிலும் கொஞ் சமாய்பொய்பூசிக்கிடக்கிறதுதானே,இல்லையானால்நான்பேசுகிற ஒவ்வொரு பேச்சிற்கும் சொல்கிற ஒவ்வொரு சொல்லிற்குமாய் நீகாட்டுகிற உடனடி எதிர்வினை வெறுங்கையை ஓங்கிக்கொண்டோ இல்லை கையில் வைத்திரு க்கிற தோசைக் கரண்டி அல்லது பருப்புகடைகிற மத்து என ஏதாவது ஒன்றை தூக்கிக்கொண்டு அடிக்க வருவது போல் பொய்யாய் கை ஓங்கி வருவது தானே?

ஓங்குகிற கையை எதிர் கொண்டு தடுக்கிற வேகத்துடன் கை நீட்டி முன் சென்று தோசைகரண்டியையும் மத்தையும் பிடுங்கி வைத்துகொள்வதும் இல்லையானால் பதிலுக்கு ஏதாவது ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு ”டிஸ்யூம் டிஸ்யூம்” இடுவதுமாய் கரைந்து போகிற நிமிடங்களில் சற்றே இனிமை கூடி மனது ஊ லால,,,லாலா,,,, பாடிவிடக்கூடும்தான்.

அதுபோலான பாடல்களின் ரீங்கரங்களை சுமந்து திரிய கொஞ்சம் வாழ்வின் எல்லையற்ற கனங்களில் கரைந்து போய் விடலாம்தான்,அப்படியாய் கரை ந்து காணாமல் போய் விடுகிற நேரங்களில் தாமதப்பட்டுப் போகலாம் தான் சிறி தே/

மற்றபடி வேலை,வேலை,வேலை,,,,, என அலுத்துக்கொள்கிற நேரங்களிலும் அது சம்பந்தமாய் ஆயிரம் கருத்து வேறுபாடுகள் கொண்டிருந்த போதும் கூட சோறு போடுவது அதுதானே இல்லையா என்கிறார் நண்பர் ஒருவர்,

கை நிறைந்த சம்பாத்தியம் ,சொந்த வீடு,இருசக்கர வாகனம்,கார் மற்றும் இதர இதரவையான வசதிகள்,,,கூடவே முளைத்துக்கிளைத்து படர்ந்து பாவித் தெரிகிற சமூக அந்தஸ்த்து என சமூகத்தின் அடுக்குகளில் படர்ந்து தெரிகிற எல்லாமும் இதனால்தானே என்கிறார் கூடவே/

சரி என சொல்லி விட்டு முடிக்கலாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிற வேலையை என நினைக்கிற நேரம் முடிவது போல் இருந்த வேலை நீண்டு போகிறது யார் சொல்லியும் கேட்காத வாலாய்/

சரி முடித்து விட்டே கிளம்புவோம் என நினைத்தவனாய் வேலையின் முனைப்பில் இருக்கும் போது திரும்பவும் ஒரு முறையாய் வந்து விடுகிற தங்களது போனுக்கு செவி சாய்த்துக் கொண்டே வேலையின் முனைப்பிலும் அதன் விடுபடாத தன்மையிலுமாய்/

காலின் முனையின் ஆரம்பித்து இறுகிய கட்டிய கட்டு மெல்ல மெல்ல சிற்றிச்சுற்றி தலை வரை வந்து பார்வையை மட்டுமாய் விலக்கி விட்டு இறுக்கி நிற்கிறது ,

தலை வரை வந்து நின்ற சுற்றலின் இறுக்கலை சற்றே இறக்கியும் தளர்த் தியுமாய் கழுத்துவரை கொண்டு வந்து விட்டு விட்டு விழி கழண்டு ஓடும் பார்வையை எடுத்து திரும்பவுமாய் அதன் இடத்தில் அமர வைத்து விட்டு வேலையைப்பார்ப்பவனாகிறான்,

ஒட்டவைத்த பார்வை இவனை நோக்கி முகம் கோணி கோபித்துக் கொண்டு என்ன இது, இப்படியெல்லாம் அநியாயம் செய்தால் எப்படி,,,?விழி கழண்ட நேரத்திலிருந்து இந்நேரத்திற்கு தரையிறங்கி படர்ந்து பாவி எங்கெங்கெ ல்லாமோ சென்று விட்டும் நல்லது பொல்லதுமாயும் கண்ணுக்குக்குளிர்ச்சி யாயும் ஏதாவது பார்த்து விட்டும் வந்திருப்பேனே,,அதை கெடுத்தும் தடுத்தும் விட்டீர்களே இப்படி அநியாயமாய்,,,,என முறையிட்ட விழியை நோக்கி தலை சாய்த்து மன்னிப்புக்கேட்டவன் ”விட்டிருக்கலாம் உன்னை அப்படியே,ஆனால் நீ திரும்பவுமாய் என்னில் வந்து சேர்கிறது வரை நான் எப்படி உன்னை பிரிந்து இருப்பது என நீ யோசிக்க வேணாமா,,,,?கண்ணே கனியமுதே, பார் வையே விடி வெள்ளியே,விடி விளக்கே,சுடர் கொடியே என எத்தனை எத்த னையான உதாரணங்களில் உன்னை பாராட்டிய போதும் கூட நீ செல்கிற வேலையை முடிக்காமல் வர மாட்டாய்,இதற்காய் நீ பஸ்ஸேறியோ ,காரிலே யோ ,இரு சக்கர வாகனத்திலேயோ செல்ல வேண்டாம் அருகாமையாய் ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்குள்ளாகத்தான் நீ சென்று வரப்போகிறாய்,அதற்குள் என் பாடு,,,,,,? என இவன் கொஞ்சம் அழுத்தம் கூட்டிச்சொன்ன போது ஆச்சரி யத்தாலும் வியப்பு கொண்டுமாய் விரிந்த விழிகள் வாஸ்தவம் இல்லாமல் இல்லை நீங்கள் சொல்வதிலும்,அதை நான் யோசிக்காமல் விட்டு விட்டேன் மன்னிக்கவும் என பணித்து நிற்கிறது.

பரஸ்பரம் விழிகளுக்கும் இவனுக்குமிடையே நடுமாவாள் யாரும் இல்லா மல் நடைபெற்ற பேச்சில் எதுவும் தங்கு தடையற்றுத்தெரிய இவன் மறு படி யும் போனில் உரையாடுபவனாகிறான்,

போனில் எதிர் முனையில் பேசியது செவந்தி அக்காதான்,அவளது பெயர் என்னவெனத்தெரியாது இவனுக்கு,

இவனுக்கு மட்டும் என இல்லை,அனேகமாய் யாருக்கும் தெரிவதில்லை அவள் வயது ஆட்களைத் தவிர்த்து/

ஆனால் அவர்களை தேடிப்போய் பெயர் கேட்பதற்கு யாரும் மெனக் கெடு வதில்லை.அப்படியே மெனக்கெட்டுப்போய் கேட்டாலும் கூட அவர்கள் சொல் வதில்லை.ஆமா இது ஒரு வேலையின்னு வந்துட்டான்,போடா போயி வேற யாருகிட்டயாவது போயி கேட்டுத்தெரிஞ்சிக்கங்க,,,,என்பாள்.

லேசாய் முகம் கோணி சிரிக்கிற அவள் இது போலாய் பெயர் கேட்டுப் போகிறவர்களிடம் தலை நிறைந்த பூக்கள் சூடிக்கொள்வதில் அவள் பிரியமா னவள் என்பதை காட்டிக்கொள்வாள்.

தலையில் சூடியிருக்கிற பூவால் அவளுக்கு அழகா,இல்லை அவளால் அந்தப் பூக்களுக்கு அழகா என்பது அவளை பார்க்கிற முன் கணம் வரையிலும் தீர்மானமாகாது,

ஆனால் பார்ப்பதற்கு நன்றாக இருக்கும்.மெலிதான சங்கீதங்களில் சிரிக்கிற மென் மனதின் வருடலைப்போல் காணப்படுவாள்.

அப்படியாய் காணப்படுகிற அவள் பெயர் சரியாய் தெரியாவிட்டால்தான் என்ன இப்போதைக்கு அக்கா என்றே இருக்கட்டும் ,அதுவே நன்றாகத்தானே இருக்கிறது,

அக்கா,அக்கா,அக்கா ,,,,,,என இவன் அழைக்கிற தருணங்களில் நெக்குருகிப் போவாள் .

“அடப்போடா பைத்தியகாரா,நீயும் அக்கா அக்கான்னுதான் கூப்புடுற, நானும் தம்பி தம்பின்னுதான் பாசத்தை வைக்கிறேன்,ஆனா ஒண்ணும் பெரிசா பிரயோஜனத்தக்காணம்” எனச் சிரிப்பாள்,

செவ்வந்திஅக்காவுக்கு பெண் ஒன்றும் ஆண் ஒன்றுமாய் இரண்டு பிள்ளை கள், பெண்ணுக்கு வயது பத்து கூட எட்டியிருக்காது,மூன்றாம் வகுப்போ நான்காம் வகுப்போ படிக்கிறாள், பையன் பெண் பிள்ளைக்கு இரண்டு வயது மூப்பு.

“ஏண்டா டேய் கிறுக்குப் பையலே,ஏங் புள்ளைய கட்டிக்கிர்றேன் கட்டிக்கிர் றன்னு சொல்லீட்டு கடைசியில அந்த ஆஸ்பத்திரிக்காரரு பொண்ணக் கட்டிக் கிட்டயாமில்ல.,,”என்றபோது கண்ணீர் வந்து விட்டது இவனுக்கு/

“ஏய் ஏண்டா இதுக்குப்போயி கண் கலங்கி நிக்குறவன் எதுக்கு,,,?என்றாள்,

காரணமிருக்கிறது ,கேள்விகேட்கிற தெரியாது கண்ணீருக்கான விடை/

செவ்வந்தி அக்காவிடம்,சொல்கிறான்.”இல்லக்கா,இந்தப்பொண்ணு பொறந்த ஒடனேதான் ஓங் கஷ்டமெல்லாம் தீந்து போச்சின்னு சொன்ன,ஆனா இப்ப இப்பிடி வந்து கேக்குறையே” என்றதும்,,,,

“வாஸ்தவம்தாண்டா சின்னப்பையலே ஓங் மாமன் இவபொறக்குறதுக்கு முன்னாடி தெனம் தண்ணியப்போட்டுட்டு வந்து வீட்ட ரெண்டாக்கிட்டு இருந்துச்சி,”

குத்தம் சொல்ற தடித்தனமான பேச்சுக்கும்,குடுக்குற தர்ம அடிக்கும் பஞ்சமி ல்ல,தொனம் தெனம் பொழுது விடிஞ்சி பொழுதடைஞ்சா இந்தக் கூத்துதான். சரி பாடு படுற மனுசன் ஏதோ ஒடம்பு வலிக்கு ஆத்தமாட்டாமா குடிச்சிட்டு வர்றாரு சத்தம் போடுறாருன்னு பாத்தா அப்பறம்தான் தெரிஞ்சிச்சி,அந்த மனுசன் ஒடம்பு வலிக்காக குடிக்கல,மனசுல கூடுகட்டி குப்பயாகிப்போன சந்தேகத்தால் குடிச்சிருக்காருன்னு/,,”

“ஆகா இது வம்புல்லன்னு என்னய்யா யாரு மேல சந்தேகமுன்னு கேட்டா என்னைய்யும் ஏங் நடப்பயும் தூக்கி முன்னாடி வைக்கிறாரு,அட கஷ்ட கால மேன்னு நொந்து போயி இருக்குற நேரம்தான் அவரோட சந்தேகமும் தண்ணி போட்டுட்டு வந்து அவரு பண்ணுற அலம்பலும் கூடிக்கிட்டே போச்சி ஒரு அளவுக்குள்ள நிக்காம,

“அட கர்மம் புடிச்ச மனுசான்னு நொந்து போறத தவுர வேற வழியில்ல எனக்கு,என்னசெய்யிறது,பதிலுக்குநானும்தண்ணியப்போட்டுட்டுவந்துசலம்பவா முடியும்?

“ஒன்னையப்போல அறிஞ்சவுங்க தெரிஞ்சவுககிட்டபோயி சொல்லி மனச ஆத்திக்கலாமுன்னு பாத்தா அதுக்கும் வழியில்ல. அதையும் சந்தேகப்பட ஆரம்பிச்சிட்டாரு,

“சொந்தங்களா இருக்குற சித்தப்பாமார்க,பெரிபப்பா மார்க அண்ணன் தம்பி மொற கொண்டவுங்களோட பேசீட்டா சும்மா இருந்துர்றாரு,வேற யாராவது கிட்ட பேசுனா சண்டைக்கு வந்து என்னய இழுத்து வீதியில போட்டுறாரு. இதுக்குப்பயந்தே நானும் யாருகிட்டயும் பேசுறது இல்ல,

”ஆனா அது பாரு ஒரு எல்லையே இல்லாம யாரு கூட பேசுனாலும் தராதரம் இல்லாம பேச ஆரம்பிச்சிட்டாரு,அவரு சண்டை இழுக்க ஆரம்பிக்கிற வார்த் தையே அங்க போயி என்ன,,,,,,,,,ன்னு தான் ஆரம்பிப்பாரு,

“எனக்குன்னா ஒரே உயிர் வாதையாகிப்போகும் இப்பிடியான பேச்சும் சத்த மும். எப்படா இந்த ஆள் கிட்ட இருந்து விடுதலை கெடைக்கும்ன்னு இருந்த நேரத்துலதான் ரெண்டாவது பொண்ணு பொறந்தா,அதுல அவருக்கு தீராத சந்தேகம், இந்தப்பொண்ணு எனக்குப்பொறந்ததா இல்லயான்னு ஆரம்பிச்சிட் டாரு,

“இதெல்லாம் பாத்துக்கிட்டிருந்த ஏங் மாமியாரு என்னடா கழுதப்பயலே ரொ ம்பவும் ஓவாரத்தான் அவளப் போட்டு பாடா படுத்திக்கிட்டு இருக்குற ,என்ன பொம்பளைன்னா ஒனக்கு அவ்வளவு எளக்காரமா போச்சா நாயி,நானும் ஒரு பொம்பளதான் என்னையவும் இப்பிடித்தான சந்தேகப்பட்டுருப்ப,வெளங்காத பயலேன்னு சொல்லி நீ ஒன்னும் இப்பிடியெல்லாம் பேசிக்கிட்டு அவ கூட இருக்க வேணாம்,பேசாம எங்கிட்டாவது போயி எப்பிடியாவது இருந்துக்கன் னு சொல்லீட்டு இப்ப குடியிருக்குற தெருவுக்கு அடுத்த தெருவுல வாடகை க்கு ஒரு வீடு பாத்து குடி வச்சிட்டாங்க,

குடி வச்சது மட்டுமில்லாம அவுங்கதான் எனக்கு காவலு,ஏங் வீட்டுக்காரரு நான் குடியிருக்குறவீட்டுப்பக்கம் வராமபாத்துக்குறம் ஏங்கூட வந்து சோறு தண்ணி காய்ச்சி ஒத்தாசையா இருக்குறதும் அவுங்களாத்தான் இருந்தாங்க,

”பச்சை ஒடம்புக்காரின்னு எனக்குஏதாவது நல்லது பொல்லது சமைச்சிக்குடுக் குறதும்,எனக்கு ஏதாவது ஒதவியுமா இருந்தாங்க,இப்பிடி இருந்த ஒரு நாளை யிலதான் சின்னவளுக்கு ஏதோ ஜொரம் வந்த மாதிரி ஆகிப்போச்சி,

ஜொரம் வந்த கொஞ்ச நேரத்துல கை காலெல்லாம் வெடி வெட்டி இழுக்க ஆரம்பிச்சிருச்சி/ நல்ல நடு ராத்திரி நேரம்,பண்ணெண்டு மணிக்கு மேல இருக்கும்.அமாவாசை இருட்டு வேற ,

மாமியார கூப்புட்டுக்கிட்டு டவுன் ஆஸ்பத்திரிக்கிபோகலாமுன்னு பாத்தா மாமியாரும் ஊர்ல இல்ல,என்ன செய்யிறதுன்னு கையப்பொசைஞ்சிக்கிட்டு நின்னப்ப பக்கத்து வீட்டுக்காரி தற்செயலா நடுராத்திரியில எந்திரிச்சிவ என்ன இந்நேரத்துல லைட் எரியுது வீட்லன்னு விசாரிக்க வந்தட்டு கண்ணீரும் கம்பலையுமா நிக்குற என்னையப்பாத்து நேராப்போயி அவுங்க பெரிய மகன விட்டு ஏங் வீட்டுக்காரர கூட்டீட்டு வரச் சொன்னாங்க,

“அவரும்வந்தாருஅரைப்போதையோட,எங்கபடுத்துக்கெடந்தாரோஎன்னவோ,  வந்து என்னையப்பாத்ததும் ஓன்னு ஒரே ஒப்பாரி,,,பக்கத்து வீட்டு அம்மாதான் சொன்னாங்க,மொதல்ல அழுகுறத நிறுத்தீட்டு ஒங் கொழந்தைய ஆஸ்பத்தி ரிக்கு கூட்டிக்கிட்டு போற வழியப்பாரு,

“இந்தா ஏங்பையனோட வண்டி இருக்கு, எடுத்துக்கிட்டு போயிட்டு வா,வண்டி ஓட்டுற நிதானத்துல இருக்கையா இல்ல,,,கூட வேணுமுன்னா ஏங் பையன் இன்னும்ஓங்கூட்டாளிகளசேத்துக்க,,”ன்னு சொன்னவ பையன்ட்ட வண்டிய எடுத்துக் கொணந்து விடச் சொன்னா”

”நான் ஏங் பையனையே கூட்டிக்கிட்டு போகச் சொல்லீருப்பேன், அதுக்கும் நீயி ஏதாவது சந்தேகப்படுவையின்னுதான் விட்டுட்டேன், சரி போ சீக்கிரம் ஆஸ்பத்திரிக்கு போற வழியப்பாருன்னு சொன்னதும் இல்ல வேணாமுக்கா, நான் இன்னும் போதை தெளியாதவனாத்தான் இருக்கேன், இப்போதைக்கி தம்பி வண்டி ஓட்டட்டும்,நானும் ஏங் கூட்டாளி ஒருத்தனும் பின்னாடியே போறோம்,வண்டியில,அவன் என்ன போதையில இருந்தாலும் தெளிவா வண்டி ஓட்டுவான்.அவன் கூட நான் வர்றேன்னு சொன்னவரு அன்னைக்கி ஆஸ்பத்திரியில் வந்து அழுத அழுகை இருக்கே ஊரு கொள்ளாத அழுகை யாப் போச்சி,

”ஆஸ்பத்திரிக்குப்போன நாங்க அங்க ஒரு ரெண்டு மணி நேரம் கொழந்தைய வச்சிட்டிருந்துட்டு அப்பிடியேவீட்டுக்கு வந்தம். வீட்டுக்கு வர விடிஞ்சி போச்சி பொழுது,

“அன்னைக்கிலயிருந்து ஏதோ ஒரு முடிவெடுத்தவரா கொஞ்சம் கொஞ்சமா குடியக்கொறச்சிக்கிட்டாரு, ஒரேயடியா இல்லாட்டிக்கூட கொஞ்சம் கொஞ் சமா கொரச்சிக்கிர்றேன்,திடீர்ன்னு என்னால நிப்பாட்டீற முடியாது ,கொஞ்ச நாள் குடு,நான் திருந்தீர்றேன்னு சொன்னவரு அது போலவே இருந்து காட்டு னாரு,

ரெண்டாவதா இவ பொறந்தப் பொறகு மடியில கட்டி வச்சிருந்த காசுன்னு கொஞ்சம் பணத்தக் கொண்டு வந்து கையில குடுத்து இந்த மாதிரி ஊருக்கு வெளியில ஒரு நஞ்சை வெலைக்கி வருது ,வாங்கிப்போடலாமுன்னு இருக் கேன்னு சொல்லீட்டு மட மடமடன்னு அதுக்குண்டான வேலைப்பாத்தவரு அந்தப் பணம் எப்பிடி வந்ததுன்னு கேட்டப்ப நாங்க சின்னப்புள்ளைங்களா இருந்தப்ப ரோட்டு மேல இருந்த மூணு செண்டு காட்ட வித்தாங்க, அந்தக் காசுதான் இது,அப்பயே பேங்குல போட்டு வச்சிருந்துருக்காங்க,

அத எடுத்து ஏங்கிட்ட குடுக்கணுமுன்னு நெனைக்கும் போது குடியும் கையு மா அலைஞ்சிக்கிட்டுருந்திருக்கேன்,

மத்த புள்ளைங்களுக்குக்குடுத்துட்டு ஏங் பங்க மட்டும் மறுபடியும் பேங்குல போட்டு வச்சிருந்திருக்காங்க/ நல்ல வேளையா எனக்கு அப்பிடி ஒரு தொகை பேங்குல இருக்குன்னு தெரியவும் தெரியாது.அதுவும் நல்லதாத்தான் போச்சி/

“இல்லைன்னா நான் குடிச்சே அழிச்சிருப்பேன்னு சொன்னவரு எந்த சாமி புண்ணியமோ இல்ல கொழந்த பொறந்த ராசியோ என்னவோதெரியல, கை கூடி வரட்டும் எல்லாமுன்னு மறுவாரமே என்னையக் கூப்புட்டுக்கிட்டுப் போயி வாங்குன நெலத்த பதிஞ்சிக்கிட்டு வந்துட்டாரு,

“அதுலயிருந்து கொஞ்சம் நம்பிக்கையா காலூனி நிக்க ஆரம்பிச்சவரு இப்ப யெல்லாம் சொந்த நெலத்துல வேலை இருந்தா செய்யிறாரு ,இல்லைன்னா யாராவது கூலிக்குக் கூப்புட்டாங்கன்னு போயிறாரு,அது கொத்த வேலையா இருந்தாக்கூட பரவாயில்லைன்னு,ஏங் மாமியார் கூட கேட்டாங்க,அதான் எல்லாம் சரியாயிருச்சே,இனி எதுக்கு தனியா வாடகை வீட்டுல இருந்துக் கிட்டு ,வாங்க ஒன்னாவே இருந்துறலாமுன்னு கூப்புட்டப்ப வேண்டாம் இனிம  நாங்க இப்பிடியே இருந்துக்கிறமுன்னு சொல்லி இருந்துக்கிட்டாரு,

இப்ப வாடகைக்கு இருந்த வீட்ட ஒத்திக்கு எடுத்துட்டோம்,கூடிய சீக்கிரம் வாங்கலாமுன்னு ஒரு யோசனை.

“பாப்பம் எல்லாம் ரெண்டாவது புள்ளயா இவ பொறந்த நேரமுன்னு தூக்கி கொண்டாட ஆரம்பிச்சவரு,இப்ப நல்லாயிருக்காரு,எப்பவாவது கொஞ்சம் போதையோடவருவாரு,அப்பிடி வர்றன்னைக்கி ஏங்கிட்ட சோத்த வாங்கி ட்டுப் நேரா தோட்டத்துல படுத்துக்கிருவாரு,

”இப்ப நல்லாயிருக்கம் என்றவள் சும்மா கேலிக்காகத்தான் கேட்டேன் ஏங் பொண்ணக்கட்டிக்கிறையான்னு,,,/எனமுடித்தாள்/

அவள் சொன்ன கேலி ”இப்படி ஒருபையன் எனது பெண்ணுக்கு திருமணம் ஆகும் தருணத்தில் வாய்ப்பானா”,,?எனச்சொல்லிச்செல்வதாய்,,,,/