சந்தம்,,,,,,,,

மனம் பிடித்த பாடலை மனம் பிடித்த நேரத்தில் மனம் பிடித்தவர்களுடன் கேட்பது மனதுக்கு மிகவும் இசைவான விஷயமும் பிடித்துப்போன விஷயமு மாகும்.

அதிலும்பிடித்ததை செய்கிற போது லயித்துப்போகிற லேசான மனதுக்கு இற குகள்முளைத்துப்போகிறதுதான்.யாரையும்கேட்காமலும்யாரிடமும் அனுமதி பெறாமலுமாய்/

வீட்டில் சின்னவனிடம் சொல்லியிருந்தான்.

உனக்குப்பிடித்த பாடல்களில் கொஞ்சம் எனக்குப்பிடித்த பாடல்களிலுமாய் கொஞ்சம் சேர்த்து என்னுடைய செல் போன் மெமரியில் பதிஎது கொடுத்து விடு,நேரம் வாய்க்கையில் நான் கேட்டு அகிழ்ந்து கொள்கிறேன்,இது நீ எனக்கு செய்யும் மிகப்பெரிய உதவி மட்டுமல்ல,உனக்கு கிடைக்கப்போகிற பெரும் புண்ணியமும் ஆகும்.என்ற போது பாடல்கள் என்னிடம் கைவசம் கொஞ்சம் இருக்கின்றன.அது உங்களுக்குப்பிடிக்குமா என்னவென்று தெரிய வில்லை.

எனது இளந்தாரி பருவத்துக்கு ஏற்ற மாதிரியும் ஓடுகிற ஓட்டத்திற்கு கேட்கி றது போல் இருக்கிற துள்ளலும் லயமும் இசையும் கொண்ட பாடல்களாய் பதிந்து வைத்திருப்பேன்,அது தங்களுக்கு ஏற்றதும் உவப்பானதுமாய் இருக்கு மா என்னவெனத்தெரியவில்லை.இருந்தாலும்பதிந்து தருகிறேன் ,உடன் தாங் கள் பழைய சிடியில் வைத்துள்ள லயம் சொட்டுகிற பாடல்களை மனம் பிடிக் கிறது போல் எடுத்துத்தருகிறேன்,நன்றி வணக்கம்,என பேசிய பேச்சை இடை மறித்து வெட்டிக்கொண்டு போய் பதிந்து கொடுத்த மனம் பிடித்த பாடல்கள் செல்லின் மெமரி கார்டை நிரப்பியும் ,வீட்டிலிருக்கிற பென்ட்ரைவிலுமாய் இருக்கிறது,எப்பொழுதாவது நேரம் வாய்க்கிற சமயங்களில் அதை கேட்டு மகிழ கிடைக்கிற வாய்க்கிற சமயங்கள் அரிது பட்டும் நிம்மதி பட்டுமாய்/

அவனும் சரி சரி என சொல்லிவிட்டானே ஒழிய அவனுக்கும்அந்த வேலை யைச்செய்ய நேரமில்லை,ஒத்துக்கொண்டதை செய்து கொடுக்க முடியவில் லையே என சொல்லியும் கொள்வான் அவ்வப்பொழுதாக/

அவனது மாலை வேளையிலான படிப்பும் ஹோம் ஒர்க்கும் அதற்கு அனுமதி வழங்க மறுத்து விடுகிறது,பாடங்களை எழுதிப்பார்க்கிறான்,கம்ப்யூட்டரில் பதிந்துவைத்துக்கொண்டு பெண்ட்ரைவில்பிரதி எடுத்துக்கொண்டு போகிறான், அதை வெளியில் கம்ப்யூட்டர் சென்டரில் போய் காப்பி எடுத்துக்கொண்டு வந்து பேப்பர்களின் அடுக்கிய பக்கங்களை கை நிறைய வைத்துக்கொண்டு புரட்டுகிறான்,இரவு மணி பண்ணிரெண்டை தாண்டி நேரம் இல்லாததால் பதி மூணு மணிவரை படிக்க முடியவிலையே என கவலைகொள்கிறான்.

எழுதி எழுத்துக்களிலும் அச்சடித்த புத்தகங்களின் பிரதிகளிலுமாய் வி பதித்தி கவனம் செலுத்தி படித்திக்கொண்டிருக்கும் போதே திடீரென எழுந்து எதோ ஞாபகம் வந்தவனைப்போல சட்டையை மாட்டிக்கொண்டு பிரண்ட் வீடு வரை போய் விட்டு வந்து விடுகிறேன் எனச்செல்கிறான்,

என்ன என்று கேட்டால் வந்து சொல்கிறேன் எனச்சொல்லிவிட்டு பிரண்டிடம் கேட்டு விட்டு வந்த பாடங்களின் வரிசைகளை அங்கிருந்து யார் யாரிடம் என்னென்னபடிக்க வேண்டும் போன் பண்ணிவிட்டுசொன்னதை வந்து சொல் வான்,

இதைஇங்கிருந்தே செய்யலாமே எனச்சொன்னால் இல்லை அங்கு போனால் உடன் இருக்கும் பிரண்டிடம் ஏதும் கேட்டுக்கொள்ளலாம் சந்தேகம்,விட்டுப் போன பாடம் ,கிளாஸில் பாடம் நடத்தும் போது இவன் கேட்க விட்டுப் போனதை அவனிடமும்,அவன் கேட்க விட்டுப்போனதை இவனிடமுமாய் கேட்டு தெரிந்து கொள்ளலாம்.என்பான்,அது தவிர மனதுக்குப்பிடித்ததை பேசி மகிழ்ந்து கொள்ளவும் பாடத்திலிருந்து கொஞ்சம் விடுபட்டு லேசாகிக் கொள் ளவுமாய் உதவுகிறது என்பான்.

லீவு என்றாலோ அல்லது வீட்டில் சும்மா இருப்பதாக அவன் மனம் தோணி விட்டாலோ உடனே கிளம்பி விடுவான்,பிரண்ட் வீடு செல்கிறேன் என,சரி போய் விட்டு வா சடுதியில் என்றால் கேட்க மாட்டான்,சரி எனச்சொல்லி விட்டுச் செல்பவன்தான்,அவன் சென்ற வேளை முடிந்ததும் பிரண்ட் உடனான பகிர்வு மற்ற மற்ற படிப்பு கல்லூரி நினைவு மற்றும் மற்றுமான இதரங்களை பேசி விட்டு வரும் போது கொஞ்சம் தாமதமாகிப்போகும் இயற்கையாகவே/

அந்த தாமதத்திற்கான காரணத்தை அவன் நேரடியாகச்சொல்லாமல் வர்ணி க்கிற விதத்தில் கொஞ்சம் மயங்கித்தான் போக வேண்டும்.

பிளஸ் டூ படிக்கிற காலங்களில் இவன் கைவசப்பெற்ற சைக்கிள் இப்பொழுது இது போலாததிற்கும் கல்லூரி மற்றும் இதர இடங்களுக்குமாய் சென்று வர உதவுகிறது என்றுமாய் சொல்கிறான்.

அதிலும் சித்தப்பா வீட்டிற்கும் ,பாட்டி விட்டிற்குமாய் சென்று வருவதில் தனி விருப்பம் கொண்டிருப்பான் எப்பொழுதும்,

நீண்டு விரைகிற சாலைகள் யாரிடமும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் அதி வேகம் காட்டி தன்னில் கனரக மற்றும் இலகு ரக வாகனங்களையும் பாத சாரிகளையும் சுமந்து செல்கிற வேளையில் நான் அதற்கு ஊடு பாவாக சரடு காட்டி நெய்வது போல் எனது நகர்வு இருக்கும் அன்றாடங்களில்/

அதிலும் அழுத்தமுடியாத ரிப்பேர் காட்டி சிரிக்கிற சைக்கிளை கையாள்வது அவ்வளவு ஒன்றும் எளிதில்லை,அதன் போக்கில் சைசாகவும்,ஒரு தினுசாக வும்ஓட்டிச் செல்ல வேண்டும்,இல்லையென்றால் சண்டி மாடு போல படுத்துக் கொண்டு நகராது.பள்ளம் மேடுகளில் மட்டுமல்ல, சாதாரணமாய் சாலையில் செல்லும் போது சிறிது அதிர்வு காட்டி ஓட்டிச் சென்றால் கூட போதும், சைக்கிளின் செயின் கழண்டு விடும்.என்ன செய்யலாம் என மூளையை கசக்கியெல்லாம் பெரிய அளவில் யோசிக்காமல் கொஞ்சம் நகன்று அதன் போக்கில் சென்று விட்டேன் அவ்வளவே என்பான் அவன்.

இது போலாய் பேசுகிற அவனது பேச்சுக்களைக்கேட்க இனிக்கும் சில நேரங் களில்/கசக்கிறபொழுதுகள் விதிவில்லக்காய்.என்ன இப்படி என்றால் விடுங் கள் இதுபற்றிபெரிதாகபேசிஅலட்டிக்கொள்ளவெல்லாம் வேண்டாம். சமயா சமயங்க ளில் ஆகிப்போகிற இது போலான இடரக்கடரங்களை பொறுத்துக் கொள்ளத் தான் வேண்டும்.

வாழ்க்கையென்றால் லாபமும் நஷ்டமும் மேடும் பள்ளமும்தானே எனவும் இன்னும் இன்னுமாய் வாழ்க்கையைப்பற்றி கேட்டும் கண்டும் வளர்ந்த எனக்கு இது சாதாரணமாகத்தெரிகிறது, வாழ்க்கை நடப்பு அப்படித்தான்.என ஏதோ வேதாந்தி போல பேசிசெல்வான்,

சரி போதும் விடு வாயை மூடு சாப்புடப்போற வேளையில ஓன் பேச்சை ஆரம்பிச்சிறாத என்பாள் பெரியவள்,

ஏய் போம்மா தெரியும்,என அவளிடம் பொய் கோபம் காட்டி விட்டு பாருங் கப்பா,பாருங்கம்மா அக்கா என்னய கேலி பண்றாங்க என்பான்,

அப்படியாய் அக்காவும் தம்பியுமாய் பேசிச்சிரித்து பொய் கோபம் காட்டி விளையாடுகிற நேரங்களில் சாப்பாடு இரண்டாம் பட்சமாகவும் அவர்களூடாக இருக்கிற பாசம் முதல் பட்சமாகவும் வந்து நெசவிட்டுப்போகும் லேசாக.’

இதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிற இவனது மனைவிக்கு கண்களில் நீர் துளிர் த்து விடும் லேசாக/ துளிர்த்த நீரை யாருக்கும் தெரியாமல் இவன் அருகில் வந்து துடைத்துக்கொள்வாள், இவன் தோளில் சாய்ந்தபடி.

இதற்காகவாவது அவர்கள் அடிக்கடி அப்படியாய் பேசிச்சிரித்து பொய் சண்ஐ போட்டுக்கொள்ளக்கூடாதா எனத்தோணிப்போகிறது,

வயதான காலங்களில் அப்படியாய் தோணிப்போகிற மனதிற்கு அப்படியாய் இதம் தருவது இது போலான சாய்ந்து கொள்ளல்கள்தானே,,,,?என எண்ணுகிற வேலைகளில் அல்லது கல்லூரி விட்டு வந்ததுமாய் குளித்து விட்டு மற்றே தேனுமாய் வேலை இருந்தால் முடித்து விட்டு கையிலியை கட்டிக் கொண்டு சட்டையில்லா வெற்று உடம்போடு துண்டை போர்த்திக்கொண்டு உட்கார்ந்து படிக்க ஆரம்பித்து விடுவான்,அல்லது எழுத….,,,,,/

படிக்கிற படிப்பு எழுதுகிற தன் வேகம் காட்டி முனைப்பாய் சென்று கொண் டிருக்கிற வேளைகளை அவன் அன்றாடம் அவிழ்த்து வைக்கிறாந்தான் வீட் டின் தனியறையிலும் மைய ஹாலிமாய் அமர்ந்து கொண்டு/

படிப்பதற்கும் எழுதுவதற்கும் இன்னும் இன்னுமாய் சிந்திப்பதற்கும் தனி அறைகளும்மூடிதாளிடப்பட்டஏதோ ஒரு அறையும் தேவை இல்லை என்னை பொறுத்தஅளவில்,போதும்இது,நீங்கள்பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதும்,வீட்டில் நிறைசப்தமாய்தொலை காட்சி ஒலிபரப்பாகிக்கொண்டிருக்கிற வேளை யிலும் கூட என்னால் பாடங்களை படிக்கவும் எழுதவும் முடியும்.என்ன தொலைக் காட்சியில் செய்தியோ அல்லது விவாத நிகழ்ச்சியோ ஒலிபரப்பாகிக் கொண் டிருந்தால் என்னால் முழு கவனம் செலுத்தி படிக்கவோ எழுதவோ இயலாது, அப்படி அது மீறி படித்தேனானால் அதுவரையிலுமாய் கூடுகட்டி படித் து கட்டிக்காத்து வைத்திருந்த பாடங்கள் என மனதிலிருந்து சிதறி கழன்று ஓடி விடக்கூடும்,ஆகவே செய்திச்சேனல்களையும் விவாத நிகழ்ச் சிகளையும் தவிர்த்து வேறெதுனுமாய் வைத்துக்கொள்ளுங்கள் எனச்சொல்லி விடுவான்.

அது போலாய் உறவுகள் பற்றி பேசும் போது தனிமையில் இருக்கிற வயதா னவர்கள் பற்றியும் அனாதைகள் பற்றியும் ஆதரவற்றவர்களைப் பற்றியுமாய் பேசுவதை தவிர்த்து விடுங்கள் முழுமையாய்/ ஏனெனில் என் கவனம் அதன் பின்னாய் வால்பிடித்து சென்றுவிடக் கூடும் / ஆகவே,,,,,,,எனச் சொல்லி விடு வான். அவனது கறார் சுமந்த பேச்சுக்களை தட்டி விடவோ அல்லது தவிர்த்து விடவோ நினைக்கிற நேரங்களில் கொஞ்சமாய் அவனில் முளைத்து கிளை விடுகிற கோபங்களை அவனாகவே கிள்ளி எறிந்து விடுவான் சிறிது நேரம் கழித்து,பரஸ்பரம் கோபம் கொள்வதும் அதை தட்டிக்கழிப்பதும் நம்மனதின் கட்டுப்பாட்டில் தானே இருக்கிறது,இருக்கவும் வேண்டும் என்பான்.

ஏண்டா டேய் ஒரு பனியன் கினியன் இல்லைன்னா டீ சர்ட்டு ஏதாவது போட்டுக்கோ,,,இப்பிடி வெறும் ஒடம்போடஉக்காந்துக்கிட்டு,,,என்றால் என்ன இப்ப அதுனாலவீட்டுக் குள்ளதான ஒக்காந்துருக்கேன்.வெளியில எங்கயாவது போனாசரிங்கலாம்,கண்ணுவச்சிருவாங்க,ஒடம்பப்பாத்துஎரிச்சிறுவாங்கங்குற கருத்த உள்ளடக்கி,ஆனாஇங்க அப்படியில்லையே,நான் அம்மா,அப்பா, அக்கா,,, மட்டுமாய் இருக்கும் போது ஏன் இப்பிடியெல்லாம் வந்துறப் போகுது, அப்பிடியே வந்தாலும் வரட்டுமே என்னதான் இப்ப கெட்டுப்போகப்போகுது என்பான்.

நீங்க சொல்றதெல்லாம் சரிதான்.காலையில் காலேஜிக்குப்போகும் போது மாட்டுறபேண்ட் சர்ட்டுதான் சாய்ங்காலம் வந்துதான் கழட்டு வைக்கிறேன். அதுவரைக்கும் எதோ கவசத்த மாட்டுன மாதிரி ஒடம்பெல்லாம் ஒரே கசகச ப்புஅதுவும்இந்தவெயில்லஒடம்பு பூரா ஒரே வேர்வ நாத்தம் தாங்க முடியல.,,,, எனச்சொல்கிற அவன் பி ஆர் ஜவுளிக் கடையில் எடுத்த சட்டையைப்போடும் போடுகிறநாட்களில்இப்படியெல்லாம்சொல்லமாட்டான்.

கடைக்குப்போன அன்று அவனுக்கு இரண்டு சட்டைகள் வாங்குவதாக எந்தத் திட்டமும் இல்லை.எந்த வரை படத்தையும் வரைந்து தயார் செய்து கொண்டு போயிருக்கவில்லை.

இவனைப்பொறுத்தவரை முன்னேற்பாடு போகிற எந்தக்காரியத்தை விடவும் முன்னேற்பாடற்றுப்போகிற விஷயங்கள்தான் சிறந்து அமைந்ததாக இருந்த துண்டு,

தீபாவளிக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பாகச்சென்றதால் மாடல்கள் நிறைய பார்க்கக்கிடைத்தன.

கடையும் கடையின் விஸ்தீரணமும் அதன் வாசனையும் அங்கிருக்கிறவர்க ளும் இவனுக்கு புதிதும் இல்லை,பழக்கமற்றவர்களும் கிடையாது, வாங்கண் ணே,வாங்க சார்,நல்லாயிருக்கீங்களா,நல்லாயிருக்கேன்,என்கிற பேச்சுக்கள் சுமந்துதான் இவனும் கடைக்குள் நுழைவான்,

வாங்கசார்,பேண்ட் சட்டையின்னா மேல மாடிக்குப்போங்க,சுடிதார்ன்னா இங்க கீழ எடுங்க என்பார் ,கல்லாவில் இருக்கிறவர்,இது அவரது வழக்கமான வசனம்தான் என்றாலும் கூட இவன் துணி எடுக்க வந்திருக்கிற விதத்தையும் இவனது மனரசனையையும்,நெசவையும் பாதிதூரம் அறிந்து வைத்திருப்பார், மீதியை இவன் சொன்னதும் இரண்டையும் கலந்து துணிகளை எடுத்துக் காண்பிப்பார்.

ஆனால்இந்தத்தடவை அப்பிடியில்லை,பையனைக்கூட்டிக்கொண்டு போயிரு ந்ததும் ”அப்ப பாப்பாவுக்கு சுடிதார் எடுக்க வரல நீங்க”,,,,என இனம் கண்டு கொண்டவராய் மேலே மாடிக்குப்போகச்சொன்னார்,

கருப்பு வெள்ளை,கோடுகள்,கட்டங்கள் டிசைனகள் என இன்னும் இன்னுமாய் நிறைந்து தாங்கி வந்த துணிகளின் மாடல்கள் பழதாகி பின்னுக்குபொபோய் விட இப்பொழுது வந்திருக்கிற டிசைனகள்தான் தற்காலர்களை இழுத்துப் பிடி ப்பதாகப்போய் விடுகிறது.

அதன் படியான கலரில் மேட்சில் ஒரே ஒரு சட்டை எடுத்துக்கொள்கிறேன் அதுவும் இரட்டைக்கலரில் அமைந்தால் நலம் என நினைக்கிறேன் என தன் மன வரவை முன் வைத்துத்தான் வந்தான் கடைக்கு இவனுடன்/

அந்த வருடத்தின் புது வரவு போலும்,முன்பு போல் குடும்பத்தில் இருக்கிற பையன்கள்களுக்கும் ,பெண்பிள்லைகளுக்கும் ஒன்று போல் ஒரே டிசைனில் துணி எடுத்து அதை இரண்டு மூன்று வருடங்களுக்காவது போட்டுக் கொள் வது போல் சட்டையாகவும் ,டவுசராகவும்,பாவடையாகவும், சட்டையாகவும் உருமாற்றித்தருவார்கள்.

இப்பொழுது எழுநூறு எண்ணூறு போட்டு சட்டை எடுத்தாலும் அடுத்த ஆறு மாதங்களில் காணாமலும் உடலோடு ஒட்டுக்கொண்டு சிறிதாகபோய் விடுகி றதாகவும் ஆகிப்போகிறது.

அப்படித்தான் வேண்டும் என்பதாயும் ஒரு ட்ரெண்ட் உருவாகி விட்டது.அது அதிஷ்டவசமா அல்லது துர்ரதிஷ்டவசமா எனபது தெரியவில்லை,ஆனால் அதுதான் இப்போதைக்கு சாஸ்வதம் என்பது போல் ஆகிக்காணப்படுகிறது.

அந்தக்காணல் காட்டிச்செல்கிற வழியில் இப்பொழுது எடுக்க வந்திருக்கிற சட்டைகளை கடையில் எடுத்துக்காண்பித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அந்த வருடத்தில் வந்திருந்த மாடலானதும் அவன் நினைத்து வந்திருந்த வரைவின்படியுமாய் இரட்டைக்கலர் சட்டை இரண்டு மூன்று கடைக்காரர்கள் எடுத்துக்காண்பிக்கும் போது வந்து போனது ஊடுபாவாக/

அப்படி வந்த இரண்டு மூன்றை தனியாக எடுத்து வைத்துக்கொண்டான் தனி யாக, மிச்சமாய் காட்டிய சட்டைகளில் அவனது கவனம் செல்லாமல் இருப் பதை கவனித்த கடைக்காரர் இனி அவனுக்கு நான் எடுத்துப்போடும் மற்ற சட் டைகளில் நாட்டம் போகாது ,ஆகவே மற்றவற்றையெல்லாம் எடுத்து வைத்து விடுகிறேன்நான், என்றவாறு அவர் எடுத்து வைத்துக்கொண்டிருக்க அதற்குள் ளாய்அடக்க மாட்டா ஆவலை முன் வைத்து கடைக்காரரின் முன் அனுமதியு டன் பிரித்துப் பார்க்கிறான் சட்டையை/

சட்டை அடங்கிய பெட்டியை பிரித்துப்பார்க்கும் முன்பாக கையெலெடுத்த பெட்டியை நாலா புறமுமாக திருப்பிப்பார்க்கிறான்,பெட்டி மேல் ஒட்டப் பட்டு ள்ள லேபிளைப் பார்க்கிறான்.சட்டைக்கு போஸ் கொடுத்திருக்கும் விளம்பர மாடலைப்பார்க்கிறான்,பின் விலைப்பார்க்கிறான்,விலையை பார்த்துவிட்டு முகத்தைசுழித்தவனாய் இனி வேண்டாம் இந்த சட்டை,வேறு எடுத்துக் கொள் ளலாம் என இவனிடம் பரிந்துரைக்க,,,,,,,,,அவனை முதுகில் தட்டிக் கொடுத்த வாறும் அவன் மனதில் நினைத்த பிடித்த சட்டையையும் அட்டைப்பெட்டியை பிரித்துப் பார்த்து மனம் முகர்ந்து கொண்ட சட்டையையும் அது அல்லாது இவனுக்கு இது பிடிக்கும் கண்டிப்பாக என அவன் ஓரக்கண் கொண்டு பார்த்த சட்டையையும் பிடித்திருந்தது/

பிடித்திருந்த சட்டைகள் இரண்டும் சட்டையின் வெளிப்புறம் ஒரு கலரும் சட்டை கையை மடித்து விடும் போது இன்னொரு கலருமாகவும் மடித்து விடப்பட்ட கையை அப்படியே அமுக்கி வைத்து மடக்கி மாட்டிகொள்ள ஒரு வாரும் காட்டி படம் விரித்தது.

சூப்பர் என்றான் அதைப்பார்த்ததும்,அவன் சூப்பர் எனச்சொன்ன சட்டையையே எடுத்தார்கள்,அடுத்ததாய் எடுத்துக்காண்பித்தசட்டைகளுக்குஊடாய் அவன் ஓரக்கண்ணால் பார்த்த இன்னொரு சட்டையும் எடுத்துக்கொள்ளச்சொன்னான் இவன்,

அவனுக்கானால் அப்படியாய் இரண்டு சட்டைகளை ஒரே நேரத்தில் எடுத்துக் கொள்ள சம்மதமில்லை,வேறொன்றுமில்லை பெரிதாக,கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தான்,மனதிற்குள்ளாக,அப்பா இரண்டு சட்டைகள் இவ்வளவு விலை வருகிறது.இன்னும்பேண்ட்எடுக்கவில்லை,அதைஎடுத்தால்இவ்வளவுவருமே, சாப்பிடும் அளவிற்குத்தான் சாப்பிடலாம்,அளவு மீறி சாப்பிட்டால் அஜீரணம் ஆகிப்போகும் அல்லது வெளியில் வந்துவிடக்கூடும்,அது உடலுக்கும் மனதி ற்கு ஏற்பட்டுப்போகிற வீண் தொந்தரவு.ஆகவே வேண்டாம் இன்னொன்று என அவன் சொல்லி விட்டு இவனை சங்கடமாக ஏறிட்டான்./

இவனுக்கானால் பேச நா எழவில்லை.மாறாக பேசுவதற்கு பதில் நீர் சுற்றி விடுகிறது கண்களில்,இதைப்பார்த்து விட்ட அவன் சிறிது மௌனம் காத்த வனாய் நின்ற போது நீ ஒன்றும் அதிகம் சாப்பிடவில்லை,ஒரு கவளம் கூட எடுத்துக்கொள்ளலாம் என ஆசைப்பட்டிருக்கிறாய்,அதில் பெரிதாய் தவறொன் றுமில்லை,எடுத்துக்கொள்எனச்சொல்லிவிட்டுஎன்றபோது கண்ணாடியைக் கழட்டி விட்டு விட்டு கண்களில் சுற்றிய நீரை துடைத்தவாறே எடுத்துக்கொள் உனக்குபிடித்தவையாய் இரண்டு,,,,,/இப்பிடி யோசிக்கிற உன் போன்ற பிள் ளைகள் இருக்கிற வரை என் போன்ற தகப்பன்கள் கொஞ்சம் கோளாறாகப் பிழைத்துக்கொள்ளலாம்என்கிறயோசனையும்பெருமிதமுமாய்பொங்கிவழிந்த நேரத்தில் எடுத்து வந்த சட்டையை போடுகிற நாட்களில் அவன் அப்படியெ ல்லாம் சொல்வதில்லை.

அன்றைக்கு அவனுக்கு வேர்க்காதா,இல்லை கசகசப்பாக இருக்காதா எனக் கேட்க நினைத்து கேட்பதில்லை.அந்தச்சட்டையை போடுகிற நாட்களில் அவ னது அழகு கூடிப்போய் விடுகிறதுதான் என இவனாக நினைத்துக் கொள்வ துண்டு அவனிடம் சொல்லாமல்/அப்படியான சட்டை அணிந்திருந்த ஒரு பொழுதன்றில்தான் இவனுக்குப்பிடித்த பாடல்களை மெமரிக்கார்டில் ஏற்றி  பதிந்துகொடுத்தான்.

அந்தப்பாடல்களைசெல்போனில் வைத்து கேட்டுக் கொண்டும், வீட்டிலிருக் கிற ஹோம் தியேட்டரில் பென்ட்ரைவில் பதிந்து ஏற்றிக் கொண்டு போட்டுக் கேட்டுக்கொள்கிறான்.

காலை வேளை உழைக்கச்சென்ற அலுவலகத்தின் சுமையை இறக்கி வைக் கிற இடம் வீடாகத்தான் இருக்கிறது பெரும்பாலுமாய்.சிலருக்கு நண்பர்கள், சிலருக்கு தோழர்கள்,சிலருக்கு மனம் உறவினர்கள்,இன்னும் சிலருக்கானால் மனம் பிடித்தவர்கள் என இடம் பிடித்திருக்கிற லிஸ்ட்டில் இவனுக்கு மனம் பிடித் திருக்கிற இடம் வீடாய் ஆகிப்போகிறது.

அதுதான் எதுவானாலும், வீட்டுடன் சேர்த்தும் சம்பந்தப்படுத்தி யுமாய் பார்க்க முடிகிறது இவனால்/

முத்துராஜ்கூடச்சொல்வார். ஏண்ணே இப்பிடியாய்இருக்கிறீர்கள், எதுவானால் தான் என்ன எங்களிடம் அதுவும் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன்கீறீர்களே ?நாங் கள் நீங்கள் சொல் வதைக்கேட்டு ஆயுர்வேதிக் அல்லது வேறு ஏதாவது அலோ பதியில் மருந்து தருவித்தெல்லாம் போட்டு விட மாட்டோம்.அல்லது அதற் கான வழி கூடத் தெரியாமல் விழி பிதுங்கி நிற்க மாட்டோம் சமயத்தில்/

அப்புறம் எப்படி தங்கள் மனம் அறிந்து தங்களுக்கான ஒன்றை மாமருந்தாய் அல்லதுகனிவானஒன்றாய்எங்களால் எதுவும் தந்துவிடமுடியும்என நினைக் கிறீர்கள் சொல்லுங்கள் என்பார்கள்,

பழுத்த காலை, கனிந்த மாலை அல்லது பளிச்சென தன் அடையாளம் காட்டி சிரிக்கிற பகல் என எந்நேரம் முத்து ராஜைபார்த்தபோதிலும் அவர் அப்படித் தான் சொல்வார்.

அவருக்கும் அவரைச் சுற்றி நிற்கிற நண்பர்களுக்கும் மிகப்பெரிய வருத்தம் ஒன்று எப்பொழுதுமே உண்டு.அதுதான் அவர் சொல்வது,அண்ணே எங்கள் யாரிடமும் எதுவானாலும் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் பகிர்ந்து கொள்ளு ங்கள்,தவிர எதுவானாலும் படக்கென போய் தஞ்சம் அடைகிற இடமும், மருந்திடுகிற வீடாயும் மட்டும் இருக்கக்கூடாது.

ஏதாவது பிரச்சனைஎன்றால் வீட்டிலிருந்து வெளியேறி இது போலான பொது இடங்களுக்கு வந்து விடுகிறார்கள் மற்றவர்கள்.நீங்கள் என்னடாவென்றால் விஷயத்தையே தலை கீழாக மாற்றி விடுகிறீர்கள்.நாங்கள்உங்களது சங்க டங்களைக் கேட்டுகொண்டு சந்தோஷப்பட அல்ல. மாறாகஅதை நீக்க ஏதாவது உதவி செய்யலாம் என்கிற முன் முயற்சி எடுக்க முனைகிறோம் என்கிற முனைப்பானபேச்சுஅவர்களிடமிருந்து வருகிற சமயங்களிலெல்லாம்,,,,,   வேண்டாம் நண்பர்களே,சந்தோஷமென்றால் மட்டும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன் உங்களிடம் ,சங்கடமென்றால் உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ள துணிவதில்லை மனம்,ஆகவே விட்டு விடுங்கள் என்னை என் போக்கிற்கு, எதுவானாலும் போகட்டும்என்னுடன்எனஅவர்களிடம் சொல்கிற போது சிரித்துக் கொள்வார் கள் பெரிதாக,சரி விடுங்கள் போதும் அவரை ரொம்பவுமாய் போட்டு தொந் தரவு பண்ண வேண்டாம்,மனமிருந்தால் சொல்லட்டும், இல்லை யெனில் விட்டுவிடுங்கள்,அவராகபார்த்து சொல்ல விழைகிற சமயங்களில் சொல்வார், என முடிப்பார்கள் நண்பர்கள்/

மாதங்களில் பலமுறையும் நண்பர்களை சந்திக்க நேர்கிற போதெல்லாம் ஏற்பட்டுவிடுகிற இப்பேச்சை சட்டை எடுக்கப்போன அன்று இவனுடன் வந்த மகன் கேட்டு விட்டான் வேறு வழியின்றும் அவனது சம்மத்மின்றும்./

ஏன்பா இப்படியெல்லாம் பேசிகொள்கிறார்கள் மேம்போக்காக,அவர்களால் நம் சங்கடத்தை எப்படி போக்கிவிடமுடியும்,தலையில் பாரம் என்றால் மாற்றி கொஞ்சம் எங்களுக்குக்கொடுங்கள் வாங்கிக்கொள்கிறேன் எனச் சொல்ல லா ம், வாழ்க்கை பாரத்தை எப்படி இவர்கள் வாங்கி சுமந்து விட முடியும், எனக்கான பாரத்தை நான்தானே சுமக்க வேண்டும்,

வேண்டுமானால் எனக்கான ஓட்டதை நான் எப்படி ஓட வேண்டும் எனக் கற்றுக் கொடுக்கச்சொல்லுங்கள்,அதை விடுத்து இப்படி,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

முதலில் அவர்களை மாறசசொல்லுங்கள் ,பின் நாம் வீட்டிற்குள் விடையை தேடுகிறோமா,இல்லை வெளியில் தேடுகிறோமா என ஆராயச்சொல்லுங்கள் என மகன் சொன்ன போது பக்கதிலிருந்த மின்சாரக்கம்பத்தில் அதுவரை எரி யாதிரிந்த தெரு விளக்கு எரிய ஆரம்பித்தது,

நாங்கள் நின்றிந்த டீக்கடையிலிருந்து மனம் பிடித்த பாடல் ஒலிபரப்பாகியது.

கண்ணாமூச்சி,,,,,,,

 தரையை கூட்டும் போது
முன்னால் வந்து நின்று
கொண்டிருந்த
நாயைவிரட்டுகிறேன்.
போக மறுத்து என்னையே
உற்றுப் பார்த்தவாறு சுற்றி வருகிறது.
வலப்பக்கம் திரும்பினால்
இடப்பக்கம் போகிறது.
இடப்பக்கம் திரும்பினால்
வலப்பக்கம் வந்து நிற்கிறது.
முன்னங்கால்கள் இரண்டையும்
நீட்டிப்படுத்து விறைப்பாய்
உடல் நெளிக்கிறது.
கல் எடுத்தால் போக்குக்காட்டுகிறது.
கைதட்டி விரட்டினால் பம்முகிறது.
சப்தமிட்டு அதட்டினால்
அருகில் வந்து குழைகிறது.
இடுப்பில் கைவைத்து முறைத்தால்
அப்பாவியாய் விழிமூடி
அண்ணாந்து பார்க்கிறது.
கோபமாக்க இருப்பவரின்
முன்னால் மலர்ந்து சிரிக்கிற
குழந்தையின் வெள்ளைச்சிரிப்பாய்
அதன் செய்கைகள்.
திரண்டு நின்ற தூசியையும்,
இதுவரை கூட்டிய மரத்திலைகளையும்,
கையில் வைத்திருந்த விளக்குமாறையும்
கீழே போட்டு விட்டு
தலையில்தட்டிஅதனுடன்விளையாட ஆரம்பிக்கிறேன்.

நினைவாஞ்சலி,,,,,,

கடந்து போன சுபயோக சுபதினத்தில்தான் அவள் தற்கொலை செய்து கொள்கிறாள்.தூக்கு மாட்டிக் கொண்டு. 

வீட்டில் ஆளரவமற்று விடப்பட்ட தனிமையில் அந்தக்காரியம் நடந்திருக்கிறது. 

ஏன்,எதற்கு,எப்படி என்கிற விவாத வலைக்குள் நுழையும் முன்பாக என்ன நடந்தது எனப்

பார்க்கலாம். 

 இன்றைக்கெல்லாம் இருந்தால் அந்தப் பெண்ணிற்கு 21 வயதைத் தாண்டாது.பெண்ணின்

திருமண வயது 19 என்கிற ஆட்டோக்களின் பின்புற வாசகங்களின் படி அவளுக்கு

திருமணமும் செய்து முடித்திருப்பார்கள்.

பார்த்தவுடன்பற்றிக்கொள்கிறஅழகுஇல்லையென்றாலும்கூடதுடைத்துவைத்தஇயல்பான அழகுடன்.பக்கத்துவீட்டுபிள்ளைகளிடம்பழகுகிறசினேகச்சிரிப்பும்,சினேகபாவமும்அரவணை க்கிற பேச்சுமாய் அந்த தெருவில் அவள் குடும்பத்துடன்./

 அம்மா தையல் தைத்து வருமானம் ஈட்டுகிறார்.அப்பா மில் வேலைக்காரர்.இரண்டுபக்கமும்

சிறியதும், பெரியதுமாய் மொட்டை மாடியும், மாடி வீடுமாய் முளைத்துக் கிடக்கிற தெருவில்

உள்ள வேப்பமர காளி கோவில் எதிரில்தான் அவள் வீடு. இவளையும் சேர்த்து வீட்டில் மூன்று

பேர்.ஆண் இரண்டு,பெண் ஒன்று. அண்ணன்,இவள்,தம்பி என்கிற வரிசைக்கிரமம்./

கட்டியிருக்கிறநைட்டியுடனும்,மேலேபோட்டிருக்கும்துண்டுடனும்அந்தத்தெருவில்உள்ள  பாதிக்கும் மேற்பட்ட வீடுகளுக்குள் சென்று வருமளவுபழக்கமும்,சகஜமும்,நெருக்கமும்.

 இறக்கை முளைக்காத பட்டாம் பூச்சியாய் திரிந்த அவளிடம் இவனும்,இவனிடம் அவளும்

மனம் பறிகொடுக்க ஏதுவாய் இருந்திருக்கிறது.

இவள் பழகிய அத்தனை வீடுகளில் ஒரு வீட்டுக்கு பழக்கம் மற்றும் நட்பு முறையில் வந்து

போகும் அவன் B.A முடித்து விட்டுசொந்தமாக ப்ளாஸ்டிக் வியாபாரம் செய்பவனாம்.அது

தவிர்த்து சைடாக பிளைடு ,ஷேவிங் கிரீம் சோப்பு,பவுடர்,ஊறுகாய்,மசால் பொடி என

உள்ளுர் தயாரிப்புகளையும் வாங்கி கடைகளுக்கு சப்ளை செய்கிற ஏஜெண்டாய்./

அம்மாதிரியான அவனது வேலையும்,சுறுசுறுப்பும் 10 ஆம் வகுப்பு தாண்டாத அவளை

முழுமையாக அவள்பக்கம் ஈர்த்தும்,சாய்த்தும் விட்டது.

திருமணம் செய்து கொள்ள ஆசைப் பட்ட இருவரும் ஆந்திராப் பக்கம் போய் திருமணம்

செய்து கொள்வதென தீர்மானிக்கிறார்கள்.(இருவர் வீட்டிலும் சம்மதம் கிடைக்காது,இருவரும்

வேறு,வேறு ஜாதி என்பதால் என நினைத்து) உள்ளூர் ரிஜிஸ்டர் ஆபீசெல்லாம் இவர்கள்

கண்களில் படாமல் போனதற்கு என்ன காரணம் எனத் தெரியவில்லை.

 இருவரின் திருமண விஷயமும் ,அவர்களது பழக்க  வழக்கங்களும்  அந்தத் தெருவில்

 யாருக்கும் தெரியாத படியும்,சந்தேகம் வந்து விடாத படியும் நடந்திருக்கிறது.

அப்படியாக நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக வளர்ந்த  காதல்திருமணத்தில்

 போய் நின்றபோது .........,,,,பெண் வீட்டார் மிகவும் அதிர்ந்து போனார்கள்.நமது பெண்ணா,

இப்படியா?அவளை சுதந்திரமாக வளர்த்தது நமது முழு தவறு.என்கிற தவறான எண்ணத்துடன்  ஆந்திரா செல்கின்றனர் அவளது அண்ணன்,தம்பி,அப்பா மூவரும்./ 

அந்த ஊரில் அவளை கண்டுபிடிக்க அவள் கொடுத்திருந்த முகவரியே பெரிதும்உதவியிருக் கிறது"நாங்கள்இங்குதான்இருக்கிறோம்,திருமணம்செய்துகொண்டு,எங்களைதேடவேண்டாம். "என்கிற கடிதத்துடன்தான் அங்கு போயிருக்கிறார்கள்.

பத்து நாட்களாய்பிள்ளையைகாணாத தவிப்பை விடவேற்று ஜாதிக் காரனுடன்ஓடிப்போனாளே என்கிற எல்லை மீறிய கோபம் கண்ணை மறைக்க,எல்லை கடந்தது அண்ணன்,தம்பி.அப்பா மூவரின் செயல்களும்.

அவனை அடித்து துவைத்து விட்டு அவன் கட்டிய தாலியை அறுத்தெறிந்துவிட்டுபிள்ளையை கூட்டி வந்து விட்டார்கள் வீட்டிற்கு. இம் மாதிரியான நேரங்களிலெல்லாம்அவர்கள் எம்மாதிரியான மன பாதிப்புகளுக்கு ஆளாகிறார்கள் என்பதை பார்க்க மறுத்து./

 அவளை கூட்டி வந்த நாளிலிருந்து இந்த ஒரு வருடமும் அவள் தன்மையில்தான்,வீட்டுச்

சிறையில் தான்.அவர்கள் குடியிருந்த தெருவை  விட்டு அவளுக்காக இடம் மாறுகிறார்கள்.

அங்கிருந்தால் அக்கம்,பக்கம் என்ன,ஏதென்ற விசாரணை?

     

அவள் பாத்ரூம் போகும் நேரங்கள் தவிர்த்து அவளுக்காக காவல் இருந்தார்கள். அவளது

ஒவ்வொரு அசைவும் ரகசியமாக கண்காணிக்கப் படுகிறது அவளது வீட்டாரால். 

 புதிதாக குடிவந்த தெருவில் யாருடனும் பழகிவிடக் கூடாது ,பேசிவிடக் கூடாது என்பதில்

கவனமாக இருந்தார்கள். தெரு முனையில் இருக்கும் காய்கறிக் கடைக்கோ,பலசரக்குக்கடைக் கோ போய் விடக் கூடாது.

பழைய ப்ரண்ட்ஸ்களை பார்க்கப் போகக் கூடாது.தெருவில் வரும் தேய்ப்பு வண்டியில்உள்ள குழாயில்  தண்ணீர் பிடித்து வர அனுமதி கிடையாது.காலையில் வீட்டு வாசலில் துணிகளை தேய்த்து வர அனுமதி கிடையாது. தெரு முனையில்கோலம் போடக் கூடாது.ஒரு கல்யாணம், சடங்குவீடு,வேறுவிழாக்கள்,,வைபங்கள்,சினிமா,சொந்தக்கார்ர்களின் வீடு.........எதுவும் கிடையாது. 

          

அவளின் கலர்க் கலரான இறக்கைகள் பிய்த்தெறியப்பட்டு நான்குபுறமும்அடைக்கப்பட்ட வீட்டின் சுவர்களுக்குள்ளேயே அவளது குடியிருப்பு.

செவிநிறைந்தவசைச்சொற்களோடும்,மனம் குத்திய இழிவுப் பேச்சுக்களோடும் நடை பிணமாய்

இருந்து வந்திருக்கிறாள்.

 நேர நேரத்திற்கான சாப்பாடு தண்ணி இத்தியாதி,இத்தியாதிகளெல்லாம் கூட அவளதுகுடும்பத் தாராலேயே அவளுக்கு மறுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

 எந்த நேரம் தன் வீட்டார்கள் தன்னுடன் இருப்பார்கள்,?எந்த நேரம் தன்னை வீட்டிற்குள்

வைத்து பூட்டிவிட்டு போய் விடுவார்களோ...,,,, என்கிற எண்ணத்தில்அவள்மனம்பேதலிக் காமலும் இல்லை. சமயங்களில்அவளதுபெற்றோர்வெளியூர்போய்விட்டநாட்களில்நாள்முழுவதும் வீட்டிற்குள்  கிடந்து உழல்வாளாம். 

சொல்லிப்பார்த்திருக்கிறாள்,கெஞ்சிப்பார்த்திருக்கிறாள்,அழுதும்அடம்பிடித்தும்உண்ணாவிரத மிருந்தும் பார்த்திருக்கிறாள்.வீட்டில். ம்ஹும்......,,,மசியவில்லை,அவளுக்காக

அவளது வீட்டில் பிறப்பிக்கப்பட்ட 144 தளர்த்தப் படவில்லை.

மனம்கிழிந்து,ரணமாகிதுடித்த அவள்,அனைவரும் அவளை வீட்டிற்குள்வைத்துஅடைத்துவிட்ட  சென்று விட்ட ஒரு சுப யோக சுபமுகூர்த்த நாளில் மின் விசிறியில் சேலையால் தூக்கு மாட்டிக் கொண்டு படு கோரமாய் இறந்து போகிறாள்.

 அவள் இறந்து இன்றோடு ஒருவருடம் ஆகிறது. இந்த ஒரு வருடத்தின் முடிவில் நம்முன்

சில மெகா சைஸ் கேள்விகள் எழாமல் இல்லை.இப்படியாய் சடுதியில் நடந்து முடிகிற கோர

மரணங்கள் எதை  அறிவிக்கின்றன?

 

இப்படியானகோரமரணங்கள்நிகழகாரணம்எதுவாகஇருக்கிறது.இதுமாதிரியானநிகழ்வுகளைப் பற்றிதான நம்மின் பார்வையும் ,நமது சமூகத்தின் பார்வையும்தான் என்ன?இருமனங்களிலும் இழையோடிய காதலில் ஜெயித்து வாழ்க்கையில் வெற்றி கொள்ளும்லட்சியத்துடன் முன்னேறு ப வர்களை பிரித்துப் பார்க்கும் கோரப் பார்வை நமது சமூகஅமைப்பில் எத்தனை காலம்தான் நீடிக்கும்?

  அப்படி நீடிக்கிற கோரப் பார்வையை நீக்குகிற பொறுப்பும்,கடமையும் யாருக்கு உள்ளதாய்

நினைக்கிறோம் என்பதே இந்த எழுத்தின் கேள்வியாக./ 

மென் தூவல்,,,,,,,,,

பஸ் நிற்கிறது. இறங்கிச் செல்கிறாள் யுவதி ஒருத்தி. காலில் கொலுசும், கையில் வளையலுமாக/ 

வலதுகையில் இரட்டைவலையல்சேர்ந்தாற்ப்போலஇடதுகையில் சின்னதாய்

தெரிந்தவாட்ச்காலில் இருந்த கொலுசு கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. சலங்கை

கள்அதிகமாகஇருந்திருக்கவேண்டும்போலசப்தம்அதிகமாகக் கேட்டது.காலில் அணிந்திந்த செருப்பு200ரூபாய்க்கும் மேல் இருக்க  வேண்டும்  தலையை  படிய

வாரிசடைப்போடாமல்குதிரைவாலாய்விரித்துவிட்டிருந்தாள்.நெற்றிக்குஇட்டிருந்தாள். 

லிப்ஸ்டிக்ஒன்றும்அவ்வளவுதூக்கலாகத்தெரியவில்லை.இப்படியிருந்தாலேஒப்பனைகளும்,அரிதாரங்களும் ஓகேதானே? 

தலையில் வாடிப் போயிருந்தபூ,மல்லியோ,பிச்சியோ தெரியவில்லை,கலர் வெள்ளைகழுத்தில்மெலிந்துதொங்கியஒற்றைச்செயின் அவளில் படிந்து படர்

ந்து/ 

கருப்புப்புடவையும்அதற்குபொறுத்தமானகலரில்ஜாக்கெட்டும் அணிந்திருந்தா

ள்,பப்புக்கைவைத்துதைப்பதெல்லாம்இப்போது"அவுட்ஆப்பேஷன்”ஆகிப்போனதுபோலும்அடுத்ததெருமாமிஅவனதுவீட்டுக்காரியிடம்சொல்லியிருக்கிறாள். 

“அத எவடி போட்டிக்கிட்டு அலைவா? என்னமோ  பப்பாயிங்  அடிக்கிற  மாதிரி.

குட்டக்கைதான்போட்டுக்கிட்டுஇருக்கேன்,ஊரோடஒத்துப்போயிரணும் கேட்டி

யா?என்றாளாம். 

அது பார்த்தால் முன்னால் கை இறக்கமாக அணிந்திருந்தவர்களுக்கு அந்த இடத்தில் கையில் தடம் விழுந்து இப்போது கைஏறிஅணிகையில் துண்டாகவும்

அசிங்கமாகவும் தெரிகிறது அது போலத்தான் அவளுக்கும் தெரிந்தது. 

கையெல்லாம் முளைத்துத் தெரிந்த மென்முடிகள் வேறு  துருத்திக்கொண்டு.

நிறைய இல்லாமல் கொஞ்சமாக இருந்தாலும் அதன் வெளிப்பாட்டுக்கு குறைவில்லை. 

சாதாரண  மென்மை பூத்த பெண்ணாய்த்தான் இறங்கிப் போகிறாள்.

பங்கஜம் அத்தையின் பெண்இப்படித்தான் இருப்பாள்.அவள் கொஞ்சம் சிவப்பு.

இவள் கொஞ்சம் கருப்பு.அவள் கொஞ்சம்உயரம்,.இவள்கொஞ்சம்உயரம் கம்மி.

அவள் கொஞ்சம்அழகாயிருப்பாள்.இவள் மேக்கப்போட்டிருந்தாள். அவள் ஒல்லியாய், இவள் வாடலாய்.இவள் கொஞ்சம் புஷ்டியாகவும் சதை

போட்டுமாய்/ 

அவன் அங்கு வந்த போது மாலை மணி 6.00 இருக்கலாம்.எந்த வண்டிக்காக கேட் அடைத்திருந்தார்கள் எனத்தெரியவில்லை.அனேகமாக செங்கோட்டை பாஸஞ்சராக இருக்க வேண்டும்.செங்கோட்டை பாஸஞ்சரும் பாஸ்கரனும் என ஒரு சொல் உதிக்கும் அந்த வண்டியை பார்க்கிறகணங்களில்/அதன்தட,தட

சப்தங்களில்பாஸ்கர்,பாஸ்கர்,பாஸ்கர்,,,,,,,,,என்பதுஅசரீரியாகஅதுஎதிரொலிப்பதாக/

அவர் ரயில்வேயில் வேலை செய்கிறவர் நீண்ட கால நண்பர்.நல்ல பழக்கம்,

வேர் விட்டு கிளை படர்ந்து பூத்தது இல்லை என்றாலும் கூட மெனமை பூத்து விரிந்த மலராய்இருக்கிற நட்பு பார்க்கிற நேரங்களில் பேசிக்கொள்வோம்,

சிரித்துக்கொள்வோம்,வணக்கம் சொல்லிக் கொள்வோம்,உடன் எங்காவது 

எதிர்படுகிற கடைகளில் டீ சாப்பிடுவோம் சேர்ந்து நின்று/அப்படி நட்பாய் வாய்த்துப்போகிற கொஞ்சம்பேரில்அவரும்ஒருவராய்த்தெரிந்தார். 

ரயில்வே  பாஸ்கர்”சொல்லவே  நல்லாயிருக்கு.

நேற்றைக்கு காலையில் மிகவும் பிரியமாய்  இருப்பவரிடமிருந்து  போன் 

என்னப்பா ன்ன செய்யிறப்பா?ரொம்பநாளா போன் பண்ணல எப்பிடி இருக்கப்பா

என்றார். 

அவன் அதற்கு மிகவும் லேசாகவும் ,கேலியாகவும் பேசுவாதாக எண்ணி,,,,,,,, இப்பத்தான் ரோட்டுக்கடையில் டீசாப்புட்டுட்டு நின்னுக்கிட்டு  இருக்கேன்,

ரொம்பநாளா பேசவுட்டுப் போனவுங்ககிட்டயெல்லாம்  பேசனும்ன்னு நெனைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்,கரெக்ட்டா  நீங்க பேசிட்டீங்க”என்றான்

,”டீரொம்பநல்லாயிருந்துச்சி.”,,,,,,,,என்கிறவார்த்தையுடன் சேர்த்து./

“சீ கர்மம்புடிச்சவனே காலங்காத்தால இப்பிடி பேசிட்டு,வேற வேலையில்லை

யாப்பா ஒனக்கு” என போனை துண்டித்து விட்டார். 

ரோட்டின் இடது ஓரமாக அவனது இரு சக்கர வாகனத்தை நிறுத்தியிருந்தான். நிறுத்தியிருந்த இடத்தை ஒட்டி பிளாட்பாரம் தாண்டி அமர்ந்திருந்த வீட்டின் முன் இருந்த மரத்தில் பூத்து நின்ற மஞ்சள் நிற பூக்கள் அவனைப்பார்த்து கண் சிமிட்டியதாய் தோனியது. 

தூரத்திலும்,மிக அருகாமையிலுமாய் அற்று கத்திச்சென்ற பறவையின் சப்தம் இருள்சூழ்வதற்காய் கனிந்து நிற்கிற வானம்,மப்பும் மந்தாரமுமான சூழல்.மழை வரலாம் அனேகமாக/ 

நேற்று மழை கொட்டித் தீர்த்துவிட்டது. நாளைக்கெல்லாம்பெய்யப் போவதில்

லை. 

இத்துடன் என்னிடம் நீர் இல்லை என்பது போல கொட்டித்தீர்த்து விட்டது.நல்ல மழை.வெயிலும் காலையிலிருந்து எரித்துத்தீர்த்தது.உடலை உருக்கி ஊண் தொட்டு விடும் போல தெரிந்தது.இதெல்லாம் எதிர் சாரியில் சினிமா பேனரில் சிரிக்கிற கதாநாயகனுக்கு தெரியுமா தெரியவில்லை.ப்ளெக்ஸின் அடியில் நாயனின் பெயருடன் தனது பெயரை கடைசியிலோ,முதலிலோ சேர்த்து ஒட்ட வைத்திருந்தார்கள் ரசிகர்கள்/ 

பஸ்,லாரி சைக்கிள்,இரு சக்கர வாகனங்கள் என குழைத்து நின்ற வரிசையை தன் மீது சுமந்து நிற்கிறது சாலை. 

விரைந்துவந்த சைக்கிள்  ஒன்று  அவனருகில்  வந்ததும்  பிரேக்கிட்டு   நின்றது.

அவசரத்தில் வந்தஅவன் சைக்கிளை விட்டு இறங்குகையில் நிலை குலைந்து வண்டிமீது சாய்ந்துவிட்டு ஸாரி சொன்னான் அவன் சொன்ன ஸாரிகூட பெரிதில்லை. பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கப் போன அவளை முழுமையாக பார்க்க 

முடியாமல் செய்து விட்டான்.கவனம் முழுவதும் அவன் மீதும்,அவனின் எரிச்சல் உண்டாக்கிய செய்கை மீதும். 

கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு கவனித்ததில் ரயில்வே கேட் அருகில் வலது புற பிளாட்பாரத்தில் நின்ற ஆஸ்பத்திரிக்குச் சென்றாள். அங்குதான் கோபால் அண்ணன் இருந்தார்.ஒரு மாதம் முன்பாக/ 

அண்ணன்என்றால்அவனுக்குஉறவுஇல்லை.பற்றிப்  படர்ந்து நின்ற  தோழமை,

நட்பு, 

மனம் பூத்தபழக்கம்.அவர் ஆபீஸர்,அவன் குமாஸ்தா ஆனாலும் பிடித்துப் போன மனதுநெருங்கி விட்ட நட்பு. பரஸ்பரம் மனம் படர்ந்த நடவடிக்கைகள்

எல்லாம் காரணமாகிப் போகவும் நெசவிட்டு விடவுமாய் இருந்த நேரங்களில்

மலர்ந்த நட்புதான்.அண்ணன். 

அண்ணன்என்றால்அண்ணா,எண்ணன்னா,வாங்கண்ணா,போங்கண்ணாதான். இப்படியானமனம்தொட்டகூப்புடுதலில்கலந்திருநது அவர்களது பேச்சும்,பேச்சு சூழ்ந்த நிமிடங்களும்/ 

திடீரென  தூங்கி  எழுந்த  ஒருநாள்  காலையில்  அவரை  பக்கவாதம்   ஆட்க்

கொள்கிறது.முதல் நாள் வேலைக்குப்போய் விட்டு அன்று 200 கிலோ மீட்டருக்கும் மேலாக இரு சக்கர வாகனத்தில்அலைந்தவர் அன்றிரவு படுத்து 

மறுநாள் எழுந்திருக்க முடியவில்லை. 

பத்துநாட்கள் ஆஸ்பத்திரியில் இருந்துவிட்டுப்போனார்.வைத்தியம், ,பிஸியோ

தெரபிமருந்து,மாத்திரைகள்  மற்றும்  வைட்டமின்கள்  எல்லாம்  சேர்த்து லட்சத்தை தொட்டு விட்டது என்றார். 

அது போலிருக்கிற  உறவினர்  அல்லது  நண்பர்கள்,அக்கம்பக்கம்யாரையாவது பார்க்கப்போகலாம்அவள்.

இறங்கிப்போகிறாள்,இறங்கிப்போகிறாள்,இறங்கிப் போகிறாள்,,,,,,,,,,,எத்தனை 

முறைசொன்னாலும் அதுதானே?அதுதான் என்பது சரி.  வளையோசையும், 

நடையின்நளினமும்இப்படி சண்டி இழுக்கிற போது மன்ம் தக்கையாய் தள்ளாடி சுண்டப்பட்டு விடுகிறதுதானே? 

“தள்ளாடி விடுகிறதா,கொடுமை .இந்த 48 ல் இப்படி மனதை கட்டிபோடாமல் விட்டால் எப்பிடி?ஒரு கயிறு வாங்கி வைத்துக்கொள்ளுங்கள் ரெடியாக.இப்படி மனதுஉங்களைமீறிஅலைபாய்ந்துசெல்கிறநேரங்களில்வீசிசுருக்கிட்டுஇழுத்து

க்கொள்ளுங்கள்”.என்கிற வார்த்தைக்கு கட்டுப்பட்டவனாய் எனது இரு

சக்கரவாகனத்தின் இருக்கையில் கையூன்றியவாறு/ 

நடத்துனர்சில்லறையைகொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கூடவேவிடுபட்டநபர்களுக்குடிக்கெட்போட்டுக்கொண்டிருந்தார்.ஜன்னல்வழியாகஎட்டிப்பார்த்தமுகங்கள்படிக்கட்டில்உதிர்ந்துகிடந்தமண்னைகவனிக்கவில்லை.தத்தம்பாடு,தத்தம்பேச்சு,தத்தம் கவலை, தத்தம் போக்கு,,,,,,,,,,,, என்றவாறாய்  காட்சிப்பட்ட அவர்க

ளில் உருக்கொண்டிருந்த மனிதம் ஒரு பெரியவரின் செய்கையில் இட்ட புள்ளியில் முடிகிறது. 

கால் பரப்பி இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த அவர் கம்பூன்றி எழுந்து அருகில் பஸ்ஸின் கம்பிபிடித்துநின்றிருந்தநிறைமாதகர்பிணியைதன்னிடத்தில்அமரச் சொல்கிறார். 

அதற்கப்புறம் பஸ்சில் வாண்டுகளும்,பள்ளிப் பையன்களும் பெண்களும் அதை ஒரு ஆச்சரியமாகவும் சற்றே குற்ற உணர்வு கலந்தும் பார்க்கின்றனர். 

“கொட்டுகிற அருவியில் தன்னன்ன,தனனன்னே,,,,,,,,,எனஒலித்த பாடல் விரிந்துபரவுகிறது. ஒலித்த நேரம் ரயில்வே கேட் திறக்கிறது.என்னைப் பார்த்து சிரித்த  மஞ்சள்பூ  மரத்திலிருந்து  உதிர்ந்து தரை தொடுகிறது. கேட்அடைப்பில்

நின்றவாகனங்களும்வாகனங்களைக்கொண்டமனிதர்களும்புறப்பட்டுச்செல்கிறார்கள். 

கூடவே பேருந்தும்,இன்னபிற வாகனங்களுமாய்,அவன்பேருந்தினுள் ஒலித்த பாடலின் கைபிடித்தவாறும்,ந்டந்து சென்றவளை நினைத்தவாறுமாய்/

அரப்பதம்,,,,,,,

  காளியண்ணனுக்கு  அப்படிவரும்  என கனவில்  கூட  நினைத்ததில்லை.

மலர் மல்லிகை மருத்துவமனையில்தான் இருந்தார்.

   15 ஆம் நம்பர் வார்டு.குளுக்கோஸ் இறங்கி க்கொண்டிருந்தது.மஞ்சளும்,பச்சையும் கலந்த ஒரு இளம் அடர் நிறத்தில் மருத்துவமனை வார்டுகளும்,மருத்துவமனை சுவர்களும்/

  அதே நிறத்தை ஒட்டி கொஞ்சம் அடர் கலரில் தரையிலும்,சுவரிலும் ஆளுயரத்திற்கு பதித்த டைல்ஸீகள்பார்க்ககண்ணுக்குகுளிர்ச்சியாகவே இருந்தது.அதைஅப்படியேஒத்திபறக்கிற

பறவைகளின்மீதுபூசிவிடலாம் போலிருக்கிறது.

கொத்தனாரின்ரசனையாடாக்டரின்தேர்வாஅதுஎனத்தெரியவில்லை.இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு உருவான மருத்துவமனைதான் அது.ஆனால் அள்ளியது கூட்டம்.

 கைராசிக்காரமருத்துவர்என்பதுமட்டுமில்லை.வேறோரிடத்தில் சிறியதாக வைத்திருந்த மருத்துவமனையும்,அங்கு வந்து போய்க்கொண்டிருந்த மக்கள் புழக்கமுமே இங்கு இவ்வளவு கூட்டம் சேர ஒரு காரணமாய் ஆகிப்போகிறது.

 பெட்டிக்கடை,டீக்கடை,பலசரக்குக்கடைஐஸ்கிரீம்பார்லர்சினிமாதியேட்டகளுக்கு இணையாக இப்போது ஆஸ்பத்திரிகளிலும் /

 அதிலும் சிறப்புப்பட்டங்களை கொண்ட மருத்துவராக இருந்து விட்டால் கேட்க வேண்டியதில்லை.

  மருத்துவமனை  வாசலில் நிற்கிற கார்களும்,இரு சக்கர வாகனகளும்,சைக்கிள்களுமே சாட்சி/

 நேற்றுமாலைதான்வந்தாராம்,அமர்ந்துவேலை செய்து கொண்டிருந்தவருக்கு திடீரென உடல்உடல்வியர்த்துஎப்படியோவரஆட்டோபிடித்துகொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்.

  ஆட்டோ சார்ஜ் 100 ரூபாய்.அவசரத்திற்கு அதெல்லாம் கவனிக்க நேரம் ஏது?வந்தவரை பரிசோதித்து  விட்டு விபரம் கேட்டு அட்மிட் பண்ணி விட்டார்கள்.

 இன்று இரவு ரவுண்ட்ஸ் முடிந்ததும் டிஸ்சார்ஜ் பண்ணுவதைப்பற்றி சொல்வார்கள் என்றார்கள்.ஆகட்டும் விரைவில்,அதுதான் நல்லது.

நோய்கள்அற்றுமருத்துவமனைக்குபோகவேண்டியதேவைகள்அற்று  இருப்போமேயானால்

இன்னும்கொஞ்சம்கூடுதல்சந்தோஷமே.அப்படிவாழ வாய்க்கப்

பெற்றவர்கள் பெரிய பாக்கியவான்களாகவே/

  நடு ராத்திரியில் வந்த வலி நெஞ்சு சம்பந்தமானது என தோண 24மணி நேர ஆஸ்பத்திரி தேடி ஆட்டோபிடித்துப்போய் நின்ற போது அப்படியெல்லாம் பெரிதாக ஒன்றும் இருக்கக்கூடாது உங்களது உடலுக்கு எனச்சொன்ன ஆஸ்பத்திரி உரிமையாளர் ஏனோ இப்போது நினைவில் வந்து போகிறவராக/

  நல்ல மனிதர்,வருகிறவர்களை அப்படியே அட்மிட் பண்ணி மருத்துவமனையை மேம்படுத்த நினைக்காமல் இப்படியான வார்த்தைகளை உதிர்க்கிற மனது வேண்டுமே?அது அவருக்கு இருந்தது.

 இந்த ஊரிலேயே பிறந்து இந்த ஊரிலேயே வளர்ந்து இந்த ஊரிலேயே படித்து,இந்த ஊரிலேயே தொழில் செய்கிற பாக்கியம் வாய்க்கப்பெற்றவனாக நான் என வருத்தப்பட்டு சொன்ன காளியண்ணனுக்கு உயர் ரத்த அழுத்தம் என்றார்கள்.

   நல்ல கலகலப்பாக பேசக்கூடிய பழகக்கூடிய மனிதர்தான்.நாங்கள் வசிக்கிற தெருவிலிருந்து நான்கு தெரு தள்ளி குடியிருப்பவர்.

 மனைவி,ஒரு மகன் என்கிற அளவிலான சின்ன குடும்பம்.ஆனாலும் வயதான பெற்றோர்களை தன்னகத்தே தாங்கியிருக்கிற பொறுப்பை சுமந்துகொண்டிருக்கிற அன்பின் மனிதர்.

 இடத்தரகு பார்க்கிறார்.ஆரம்பத்தில் ஐந்துக்கும்,பத்துக்குமாய் சிரமப்பட்ட நிலையில் இருந்தபோது நன்றாகயிருந்தவர் இன்று ஆபீஸ் போட்டு உதவிக்கு ஒருவரை வேலைக்கு அமர்த்துகிற அளவு முன்னேற்றம் வந்த பிறகு இப்படி ஆகிப்போனார் என்பதே கொஞ்சம் வருத்தமளிப்பதாக.கேட்டபோது சொன்னார்கள் கொஞ்சம் நெருங்கி வந்து ரகசியமாக.

  “சைக்கிள்ல அலைஞ்சு திரிஞ்சி,ஆட்கள பாத்து பேசித்திரிஞ்ச்சப்ப இருந்த கலகலப்பு இப்பக் காணமே?கௌரவம் பாக்காம நாலு யெடத்துக்கு அவரே போய் வர,மொகம் பாத்து பேசன்னு நல்லாத்தான் இருந்தாரு.’

  “இப்ப ஆபீஸ் போட்டு உக்கார்ற அளவுக்கு வசதி வந்ததும்நாலுபேர்கிட்ட பேசுறதில்ல,

பழகுறதில்ல.இவரமாதிரிவசதிஉள்ள ஆள்க கிட்டமட்டும்பழகுறது.பேசுறது,

பழக்கம் வச்சிக்கிறது எல்லாமும்.”

  “மத்தபடி கௌரவம்,கௌரவமுன்னு கௌரவம் பாத்து நாலு பேர்கிட்ட பேசாம,நாலு பேர மதிக்காம,பணம்,பணம்ன்னு திரிஞ்சதால ஹைபீ,பீயில வந்து படுக்குற அளவு ஆயிட்டாரு”.

   “நல்லாயிருந்த மனுசன பாடாப்படுத்துன கௌரவமா இப்பவந்து பாக்கப்போகுது”?

எனச்சொன்ன சொல்கள் ஞாபகத்துக்குவரபடுக்கையில் படுத்திருந்த அவரின் அருகில் செல்கிறேன்.

  படுக்கையின்தலைமாட்டில்ஸ்டூல்போட்டுஅவரதுஅமர்ந்திருந்த மனைவி.

அருகிலிருந்தசெல்பில் அடுக்கித்தெரிந்த  ஹார்லிக்ஸ் பாட்டிலும்,பழங்களும்.கூடவே பாதி மூடி திறந்த நிலையில் இருந்த ப்ளாஸ்க்கும்/

  அவரது மனைவியிடம் சொல்லி விட்டு கிளம்புகையில் அவரது மனைவி சொன்னாள். கொஞ்சம் சொல்லுங்க,நீங்ளெல்லாம் சொன்னா கேப்பாரு,இல்லாதப்ப நல்லாயிருந்த மனுசன் இருக்குறப்ப ஆஸ்பத்திரிய நம்பி கெடக்குற மாதிரி ஆயிட்டாரு.”

 “இத்தோட மூணு,நாலு தடவ இப்படி ஆகிப்போச்சு.பணமும்,காசும் வந்தா மனுச மனசு மேம்படும்ன்னு சொல்லுவாங்க,ஆனா இவரு விஷயத்துல அது தலை கீழா ஆகிப்போயி இப்ப பல்ல தொறந்துட்டு படுத்துக்கெடக்காரு,இவரால சுத்தியிருக்குற எல்லாருக்கும் செரமம்.கௌரவம்,கௌரவம்ன்னு கௌரவத்த தலையில தூக்கி வச்சி ஆடிக்கிட்டு திரிஞ்சவரோட கௌரவம் ஆஸ்பத்திரி வாசல்ல வந்து நிக்க வச்சிருச்சி அவர/

  இதுக்குப்பின்னாலயாவது திருந்துவாரா இல்லையான்னு தெரியல என்றாள்.

  நான் ஏதும் சொல்ல வார்த்தைகளற்றவனாய் கைகூப்பி கிளம்புகிறேன்/